[fic taeten] MINIMART MIDNIGHT

ตอนที่ 10 : MIDNIGHT 6.5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,599
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    23 พ.ค. 59


















คิกคิก

 

เสียงหัวเราะเล็กแหลมดังขึ้นจากหนูน้อยทารกที่อยู่ในอ้อมแขนของผีสาวยูกาตะแดง...ผู้ซึ่งกำลังสาวเท้า...

 

 

ไม่ใช่สิ...เธอกำลังลอยเหนือพื้นและเคลื่อนเข้ามาใกล้จนประชิดตัวผมในที่สุด!!

 

 

 


โอ้..มาย..ก..ก็อด

 


ผมตัวแข็ง...มือเกร็ง...หายใจติดขัด...



ทันทีที่หน้าของผีสาวโน้มเข้ามาใกล้หน้าผมแบบปลายจมูกชนปลายจมูก...ผมดำขลับของเธอคนนั้นเคลื่อนไหวได้ราวกับเป็นสิ่งมีชีวิตอีกสิ่งหนึ่ง...



ส่วนทารกที่อยู่ในอ้อมอกของเธอก็กำลังใช้มือที่มีเล็บ...ขูดไปมาที่เสื้อของผม!!

 

 

 

 

กู!ไม่!ไหว!แล้วครับ!!!

 





อ้ากกก..ก

ผมสติแตกกำลังจะแหกปากออกมาแต่จู่ๆก็ถูกผีสาวตะครุบปากด้วยมือเย็นชืด....ผมตาเหลือก...กลั้นหายใจ..และสิ่งสุดท้ายที่จะทำก็คือหลับตาว้อยยยยยยยย

 

 

พระเจ้ากล้วยช่วยทอดดดดดดดด

 

 

 




ขบวนบงโอโดริกำลังจะมาถึงแล้วนะเจ้าคะ

 

 เสียงกระซิบเย็นๆที่ดังขึ้นราวกับอยู่ข้างหูทำให้ผมลืมตาขึ้นมา..

     

                 

หญิงสาวยูกาตะแดง..ลูกของเธอและแมวผีสิบตัวกำลังเดินผ่านหน้าผมไปโดยที่ไม่ได้มีการหลอกผีเกิดขึ้นอย่างที่ผมคิด

 

 



เมี้ยววว


แต่ผมจะมาผวาก็ตอนที่แมวผีตัวสุดท้ายเอาตัวขนๆของมันเดินมาคลอเคลียกับขาสั่นพั่บๆของผม...ก่อนที่มันจะเดินสี่ขาตามพวกเพื่อนผีไปทางตู้แช่เครื่องดื่ม..

 

 


ผมหายใจเอาอ็อกซิเจนเข้าปอดแล้วจากนั้นก็หายใจออกอย่างโล่งอก

 


อดที่จะยกมือขึ้นมาทาบที่หน้าอกข้างซ้ายไม่ได้...อาการหัวใจเต้นแรงค่อยๆผ่อนลงตามสถานการณ์ที่มันเป็น..

 

 

 

 



นึกว่าจะได้กลายเป็นผีสิงมินิมาร์ทแล้วกู!!

 

 

 

 



ตึงตึงตึง...ตึง..ตึง..ตึงตึง

 

 


ก่อนที่ผมจะสงสัยไปมากกว่านั้นจังหวะกลองที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น..ผมค่อยๆเดินไปตามเสียงของมัน

 

 



ตึงตึงตึง...ตึง..ตึง..ตึงตึง

 


ฮ่ะ!”

 

 



ตึงตึงตึง...ตึง..ตึง..ตึงตึง

 

 

ฮ่ะ!”

 

 

 

คุณต้องไม่เชื่อแน่ๆ...เพราะผมเองก็ไม่อยากจะเชื่อ..

 

 



ตึงตึงตึง...ตึง..ตึง..ตึงตึง

 

 

ฮ่ะ!”

 


ภาพที่เห็นทำให้ผมอ้าปากกว้าง...

 



สิ่งน่าเหลือเชื่อตรงหน้าผมตอนนี้คือขบวนวิญญาณที่ร่ายรำบงโอโดริออกมาจากตู้แช่เครื่องดื่มในมินิมาร์ทขนาดไม่ใหญ่ที่บัดนี้ให้ความรู้สึกกว้างเกือบเท่าสนามฟุตบอล..

 

 

และที่เด่นที่สุดก็คือหัวขบวนที่มีผู้ชายสวมหน้ากากยักษ์ภูเขาแบกกลองและตีเป็นจังหวะฮ่ะ!!



นี่มันขบวนรำบงโอโดริของแท้!!

วิญญาณทั้งขบวนไม่มีตัวก็อปแน่นอนและที่สำคัญคือมากันเป็นร้อยครับนาทีนี้

 




พระเจ้าทอดช่วยกล้วยยยยยยยยยยยย

 





ตึงตึงตึง...ตึง..ตึง..ตึงตึง

 

 

ฮ่ะ!”

 

 


การร่ายรำที่ดูสวยงามตื่นตาตื่นใจของพวกวิญญาณทำให้ผมรู้สึกอึ้ง(ในแง่ดี)แต่ในใจลึกๆสั่งให้ผมถอยห่าง...ผมจึงเดินถอยหลังหลบทางให้กับบรรดานักรำที่กำลังหัวเราะสนุกสนาน...




 

 


ตึงตึงตึง...ตึง..ตึง..ตึงตึง

 

 

ฮ่ะ!”





ตึงตึงตึง...ตึง..ตึง..ตึงตึง

 

 

ฮ่ะ!”

 

 

 

จนในที่สุดงานรื่นเริงตรงหน้าก็ดำเนินมาถึงท้ายๆขบวน...

 


วิญญาณที่ร่ายรำผ่านหน้าผมไปนั้นล้วนพร้อมใจสวมยูกาตะสีสดใส ผมเห็นปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง ยักษ์ตาเดียว เด็กจูออนตัวขาวๆ กัปปะ   ทานูกิก็มี  ยูกิอนนะที่ไม่ใช่เอลซ่าแต่เป็นผีสาวหิมะก็มา แล้วก็..

 

 



ไม่มาร่วมรำในขบวนหรือจ้ะพ่อหนุ่มมม

 

 

 เสียงหวานๆกระซิบที่หลังท้ายทอยราวกับต้องการให้ผมหันหลังไปทักทาย...ได้สิมาถึงขั้นนี้..ผมหันแน่แต่ต้องสงสัยก่อนว่ากูกำลังจะหันไปเจอกับตัวอะไร!

                                             

 




สวัสดีจ้ะรูปหล่อ

 

เมื่อผมรวบรวมความกล้าหันหน้ามา..เสียงทักทายจากปากที่อยู่บนศีรษะแต่ไร้ซึ่งตัวของผู้พูดทำให้ผมผงะก้าวถอยหลัง..พอมองดีๆถึงได้เห็นว่าสาวสวยตรงหน้ายืดคอยาวๆมาหาโดยทิ้งตัวสมส่วนของเธอให้ร่ายรำอยู่ในขบวน!!

 

นี่มันโรคุโรคุบิผียืดคอครับทุกคน!

 

 

 


ตุบ!

 

ผมทรุดลงไปกับพื้นทันที..ขาผมอ่อนของจริง ถึงจะทำใจได้กับจำนวนวิญญาณมากมายที่กูต้องประสบคืนนี้แต่กูไม่ได้เตรียมใจไว้ให้โดนผีจู่โจมระยะประชิดว้อยยย

 

 


พระช่วยเจ้าทอดกล้วยยยยย


เตนล์อยากกลับบ้าน!!


 

 






หน้าคุณตอนกลัวนี่โคตรน่าเกลียดอ่ะ

  


ก่อนที่ผมจะเป็นลมนอนพับไปตรงนั้นเสียงคุ้นหูก็ดังขึ้นข้างตัวพร้อมกับมือปริศนาคู่หนึ่งที่กำลังฉุดดึงร่างผมให้ลุกขึ้น...

 

 

ผมสูดหายใจเข้าสุดปอดเมื่อสายตาผมสบเข้ากับสายตาของคนอีกคนที่ใบหน้าอยู่ภายใต้หน้ากากแมว

 




แทยง?”

 

 สิ้นเสียงของผมรอเพียงไม่นานคนตรงหน้าก็ถอดหน้ากากออกเพื่อเฉลย...

 

 



ถ้ากลัวก็จับมือผมเอาไว้...แบบนี้”


คนพูดไม่พูดเปล่ายังถือวิสาสะมาจับมือผม บอกเลยว่าอารามความกลัวของผมตอนนี้กระจัดกระจายแปรปรวนแต่สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในจิตใจแน่ๆคือ..ความโกรธ

 

 


โกรธอะไรรู้มั้ย ?



เรื่องหักมุมก็คือผมโกรธตัวเอง..ที่คิดถึงแทยงเป็นคนแรกทุกครั้งเวลาที่มีปัญหา ผมโกรธตัวเองที่เอาแต่คิดว่าไอ้หมอนี่จะมาช่วยทุกครั้ง

 

 



ผมกระชับฝ่ามือของตัวเองเข้ากับมืออุ่นของคนที่ยืนข้างๆ ก่อนที่แทยงจะพาผมเดินเข้าไปในขบวนวิญญาณที่กำลังร่ายรำบงโอโดริอย่างครื้นเครง

 

 

 

รำตามเค้าสิคุณ

 

 

 ทำไมมาเอาป่านนี้ละ

 


ห้ะ อะไรนะ?”

 


คำถามของผมได้รับคำถามกลับมาเมื่อเสียงกลองตีเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ผมพูดพอดี...แทยงดึงตัวผมให้เข้าไปใกล้...ใกล้จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นๆของอีกฝ่าย

 

 


“ฉันถามว่าทำไมนายมาเอาป่านนี้..”

 


อ่อ....ผมก็ต้องเล่นตัวบ้างสิ...

 

 

ผมหันหน้ามามองแรงใส่ไอ้คนที่กำลังยืนอมยิ้มข้างๆเมื่อพูดจบ..

 

 

 



คุณจะได้รู้สึกขาดผมไม่ได้เหมือนตอนนี้ไง

 

 

มือผมที่กำลังกุมแน่นกับมืออีกคนถูกยกขึ้นมาใช้เป็นตัวอย่าง...ที่รับไม่ได้อย่างยิ่งก็คือการที่หน้าผมกำลังร้อน..บ้าเอ๊ย อายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี!!



ผมควรจะด่าแม่งที่ทำตัวกวนประสาทแต่กลับเขินอย่างปิดไม่มิดซะอย่างนั้น





 

ไม่ได้การล่ะ ขืนยังหน้าแดงแบบนี้ผมต้องสูญเสียการควบคุมแน่ๆครับ ดังนั้นผมจึงพยายามแกะมือแทยงออกซึ่งนั่นก็ไม่ใช่เรื่องง่าย



และนอกจากมันจะหน้าด้านไม่ยอมปล่อย ไอ้บ้ายงยังมีการมายักคิ้วให้แถมยังมีการเอาหัวมาถูไหล่ผมไปมา เวรกรรมนี่มึงอุปโลกน์ตัวเองเป็นแมวไปแล้วรึไง..เอาสิ กูก็อุปโลกน์ตัวเองเป็นหมาได้เหมือนกันครับ!




ว่าแล้วก็ดึงมือมันที่กุมมือแน่นขึ้นมาก่อนที่ผมจะ...





งับ!!

                    


โอ๊ยย นี่ต้องกัดเลยเหรอคูณณณณณ



คนถูกกัดร้องเสียงหลงปล่อยมือออกทันที ผมนี่ยักคิ้วใส่มันประมาณว่า 'เรามันคนละชั้นกันไอ้หนู' แต่นั่นไม่ใช่ชัยชนะที่แท้จริงหรอกครับเพราะหลังจากผมหัวเราะร่าไม่กี่วินาทีแขนกำยำของแม่งก็โอบรัดรอบคอผมจากนั้นไอ้บ้ายงก็ระเริงมือขยี้หัวผมอย่างบ้าคลั่ง





อ้ากกก ขี้เลื้อยกูหล่นไปหมดแล้วมั้ง มึงขยี้ขนาดนี้!!





 "อย่า ผมยุ่งหมดแล้ว พอแล้ววว"



ตอนนี้ผมกำลังพยายามขัดขืนสุดฤทธิ์ก่อนที่แทยงจะยอมหยุดแต่นั่นไม่ใช่เพราะคำขอของผม แต่เป็นเพราะว่าตอนนี้ขบวนวิญญาณได้หยุดการแสดงรำบงโอโดริลงและพวกผีๆก็พากันเดินเข้ามาล้อมกันเป็นวงกลมโดยมีโคมไฟอยู่ตรงกลาง

 


ในขณะที่ผมกำลังยืนงงแทยงก็ลากผมไปนั่งข้างๆบรรดาผีๆ...


สิ่งที่ประหลาดก็คือ ผมสามารถนั่งลงไปโดยมีคุณผีโรคุโรคุบินั่งอยู่ข้างๆได้ จะบอกว่าไม่กลัวก็ไม่ถูกทั้งหมด...แต่ก็ไม่ได้ผวาจนสติแตกเหมือนเมื้อกี้..นับเป็นเรื่องดีมั้ยนะ

 

 





ฟู่ววววววว


บัดนี้ยักษ์ภูเขาเจ้าของกลองกำลังใช้พัดขนาดใหญ่โบกใส่โคมไฟ...ไม่น่าเชื่อว่าสิ่งนั้นทำให้ไฟในโคมแรงขึ้นจนคล้ายกับการก่อกองไฟกองหนึ่ง



ผมมองตามควันไฟที่ลอยสูงขึ้นไปเรื่อยๆความสงสัยสั่งให้ผมเงยหน้ามองเพดานของมินิมาร์ท...เรื่องประหลาดอีกเรื่องก็คือมินิมาร์ทแห่งนี้ไม่มีเพดานด้านบนอีกต่อไป...



ผมมองเห็นท้องฟ้าและหมู่ดาวที่อยู่ใกล้ๆแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน...

ราวกับตอนนี้กำลังอยู่ในห้วงอวกาศไม่มีผิด




เสียงพูดคุยจอแจทำให้ผมหันก้มลงมาสนใจกับบรรยากาศรอบๆต่อ...พวกบรรดาวิญญาณตัวอื่นๆก็พากันดื่มชาและพูดคุยเรื่องราวหนึ่งปีของแต่ละตนแลกเปลี่ยนให้กันฟัง..ไม่รู้ว่าโคมไฟอุ่นๆตรงกลางวงกลมนั้นมีผลรึเปล่า...



แต่ผมกำลังรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด

 

 


คิโกะรอคุณชินยะมาตลอดหนึ่งปี..คิดถึงคุณเหลือเกินเจ้าคะ..

 

ผมก็เช่นกันครับคิโกะ

 

 

ชิคาวะเผากัญชาโองาระมาให้พวกเราด้วยค่ะคุณ

 

 

พี่ชินโงะเก็บผมไว้ติดตัวตลอดเลยละครับคุณอา

 

 

 

เสียงพูดคุยของเหล่าวิญญาณทำให้ผมรับรู้เรื่องและความรู้สึกของพวกเค้าคร่าวๆได้..ผมยิ้มออกมาเมื่อเห็นคนที่ชื่อคิโกะกับชินยะกำลังกอดกัน...ภาพรอบๆตัวเต็มไปด้วยความรัก..ความผูกพัน..ใครที่บอกว่าวิญญาณตายไปแล้วไม่มีหัวใจไร้ความรักผมขอเถียงหลังชนฝา

 

 



จู่ๆมันก็รู้สึกตื้นตัน...


การที่ได้เห็นครอบครัวของพวกเค้าได้มารวมกันพร้อมหน้ามันทำให้ผมอดนึกถึงครอบครัวของตัวเองที่อยู่อีกประเทศนึ่งไม่ได้




ไออุ่นๆของโคมไฟโบราณกำลังมอบความรู้สึกอบอุ่นให้ผมอีกครั้ง...และไอจางๆของพวกวิญญาณบรรพบุรุษทำให้รู้ว่าพวกเค้าในที่นี้เคยมีตัวตน..





แต่สัมผัสไม่ได้เท่านั้นเอง...

 

 

 




 หายกลัวบ้างรึยัง


เสียงของคนข้างๆทำให้ผมหันกลับไปมอง..รอยยิ้มของแทยงบ่งบอกได้อย่างดีว่าเค้ากำลังคาดหวังคำตอบแบบไหนจากผม

                                     

 


อืม


และคำตอบของผม..มันก็ออกมาจากใจจริงๆ...


ผมยิ้มตอบกลับไปอย่างลืมตัว...ซึ่งมันเป็นการกระทำที่ไม่ได้ผ่านคำสั่งจากสมองดังนั้นผมจึงรีบหุบยิ้มทันทีเพื่อรักษาฟอร์มทั้งหมดที่มี

 

 


ผมชอบเวลาคุณยิ้มนะทำไมไม่ยิ้มอีกล่ะ

 

 


ก็ฉันไม่อยาก..

 






 สาวน้อยน่ารักผู้นี้เป็นมนุษย์สินะครับ



ยังไม่ทันที่ผมพูดจบจู่ๆก็มีใครสักคนหันหน้าหาคุยด้วย..เค้าคนนั้นนั่งอยู่ข้างหน้าผม

 



ชายตรงหน้ายิ้มก่อนจะยื่นมือมาหาเหมือนจะทักทาย สิ่งที่สะดุดตามากกว่าฟันเขี้ยวของเค้าก็คือหางจิ้งจอกปุกปุยสีขาวที่กำลังกวัดแกว่งไปมา

 

 


นั่นผู้ชายต่างหากเจ้าคะท่านเรียว

 

 

หญิงสาวอีกคนโค้งหัวให้ผมก่อนที่เธอจะแนะนำตัว..ผมสติหลุดนิดหน่อยเพราะกำลังอึ้งกับร่างกายที่เป็นไม้ของเธอคนนั้น ได้ยินเธอบอกชื่อว่าชื่อมายูอะไรสักอย่างและเท่าที่ดูรู้สึกว่าวิญญาณตรงหน้าผมตนนี้เป็นตุ๊กตาไม้ญี่ปุ่นครับ...

 







 

หน้าตาน่ารักเหมือนผู้หญิงเลยนะครับ

 

 

ยังไม่ทันที่ผมจะยิ้มตอบคนพูดไปตามมารยาทหน้ากากแมวญี่ปุ่นก็ถูกยัดเยียดให้สวมโดยคนที่กำลังขมวดคิ้ว...แทยงจ้องผมไม่วางตา...

 


ผมเองก็มองไม่ออกว่าเค้ากำลังคิดอะไรอยู่แต่อารมณ์คุกรุ่มของเค้าทำให้ผมบ่นออกมาเบาๆ

 

 


เป็นอะไรของนายเนี่ย..

 


ผมดึงหน้ากากขึ้นจ้องตากลับไปหาคนที่กำลังดูหงุดหงิด...แทยงรั้งหน้ากากแมวให้ลงมาบังหน้าผมเหมือนเดิมก่อนจะพูดตอบ

 

 


เป็นแมวไปซะ

 

 

 

 

คิคิคิ น่ารักกันจังเลยท่านเรียวว่ามั้ยเจ้าคะ เห็นแล้วมายูซังอยากฟังเรื่องราวของมนุษย์บ้างจัง

 

  

ก่อนที่ผมจะมองไอ้แทยงจนตาเขียวไปมากกว่านี้ มายูซังก็ลุกพรึ่บขึ้นในขณะที่วิญญาณเป็นร้อยกำลังนั่งคุยกัน...



ผมจะไม่ตาเหลือกเลยถ้าเธอไม่พูดว่า

 

 




ทุกคนเจ้าคะมาฟังหนุ่มน้อยผู้นี้เล่าเรื่องบนโลกมนุษย์กันเถอะเจ้าคะ!!”





to be continued...

............................................................................................


สรุปเรื่องผีก็ไม่ได้น่ากลัวสำหรับเตนล์อีกต่อไปแล้วละ
แล้วตายงก็อบอุ่นมีความหึงเบาๆ
มีหลายมู้ดจนคนแต่งก็เบลอ จะหลอน หรือจะอบอุ่น จะกลัวดีมั้ย อะไร ยังไง
555555 แต่ก็พยายามปรับแก้ให้ดีที่สุด มีอะไรเขียนผิดบอกเลยนะคะ






#ฟิคมินิมาร์ท
ไปเล่นแท็กกันหน่อยน้าาาาาาา


ขอบคุณทุกคอมเม้นค่าาาาา รักชาวมินิมาร์ททุกคนนนเจอกันอีกทีเที่ยงคืนวันจันทร์
มาเจอกับวันโอบ้งของจริงกันเถอะ TT
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,460 ความคิดเห็น

  1. #2460 tennz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 01:51
    เหมือนcocoเลย ดูแล้วเป็นโลกวิญญาณที่อบอุ่นมากเลย😭🥺
    #2,460
    0
  2. #2447 JAN ๏?๏ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 22:21
    หึงอะไรหรอเจ้าแตยง5555
    #2,447
    0
  3. #2384 isxve (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 13:31
    ก็ตอบเตนล์ไปสิแทยงว่าหึงอะ //บรรยากาศตอนนี้คืออนิเมะญี่ปุ่นมากๆๆๆ
    #2,384
    0
  4. #2369 FoUr_0130 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 13:57
    เหมือนหลุดเค้าไปใน้ญี่ปุ่น
    #2,369
    0
  5. #2345 kor_kod1 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:24
    จะไม่หักมุมใช่มั้ยคะแงงง
    #2,345
    0
  6. #2306 bluebaery510 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:58
    อ่านแล้วเหมือนหลุดเข้าไปในอนิเมะญี่ปุ่นเลย แงน่ารัก
    #2,306
    0
  7. #2258 Celia Mae (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 02:04
    ขำความอุทานมั่วของเตนล์รู้เลยว่ากลัวจริงๆ พี่แทยงก็เข้าใจเลือกหน้ากาก เข้ากับตัวเองมากๆ555
    #2,258
    0
  8. #2243 yamroll choco (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 07:40
    พระเจ้าช่วยกล้วยทอดนะพี่เตนล์555555 กลัวจนอุทานผิดไปหมดเลย555555 นี่แอบนึกถึงขบวนร้อยอสูร ฮั่นแน่พี่แทยง มีความหึงหวง งุ้ยๆๆ
    #2,243
    0
  9. #2215 Oilwn3 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 18:59
    พล็อตแปลกมาก แต่ชอบน่ารักก ฮืออออ
    #2,215
    0
  10. #2208 so so (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:04
    โอยยยย ขี้หึงอ่ะ
    #2,208
    0
  11. #2191 มออายออ่านว่าบ้า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 04:10
    ยกผีมาจะครบทั้งญี่ปุ่นแล้วครับคุณณณณณ 55555555 เป็นฟิคที่น่ารักมากเลยค่ะ! แต่ตลกตอนพี่เตนล์เห็นผีสาวคอยาว ถึงกับทรุด555555555
    #2,191
    0
  12. #2162 zsv- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 17:26
    บรรยากาศเหมือนspirited away เลยยแต่เป็นแบบแปลกใหม่ฮือชอบพล๊อตมากๆๆๆๆๆๆๆแล้วแบบเป็นโลกวิญญาณแบบญี่ปุ่นๆโคตรน่ารักเลย55555
    #2,162
    0
  13. #2133 seethenq (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 01:42
    แงงงง สนุกกก พี่ตะยงหึงน้องล่วยย
    #2,133
    0
  14. #2111 seluhana (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 00:16
    ไหนว่าไม่ใช่ฟิคผีไงคะ นี่มาทุกผีเลย55555555555 นี่ก็อินตอนเตนล์บรรยายผีล้อมรอบกองไฟจนน้ำตาคลอ6555555656
    #2,111
    0
  15. #2073 chickenkyung (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 14:11
    แล้วสรุปแทยงเป็นใครกันแน่ฟะ???
    #2,073
    0
  16. #2049 แมวดำ_รอวันตาย_ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 22:14
    5555 ซวยละเตนล์ ชอบเรื่องนี้มากเลยให้ความรู้สึกเหมือนดูอนิเมะญี่ปุ่นเกี่ยวกับภูตผี
    #2,049
    0
  17. #2033 xptinx (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 03:27
    มีความแฟนตาซีมากเจ้าค่ะ เล่าเรื่องมนุษย์ให้ผีฟัง5555555555
    #2,033
    0
  18. #2021 LOAVECHOCO (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 11:01
    อบอุ่นอ่ะ แงง ผิดกับตอนที่แล้วมาก555555 ชอบจัง เห็นเตนล์แบบนี้แอบนึกไปถึงวาตานุกิเลย
    #2,021
    0
  19. #2013 โดดเดี่ยว ผู้น่ารัก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 22:40
    เป็นอะไรที่หลอนๆแต่โรแมนติก
    แทยงหึงน่ารักมากเลย ฮืออออออ
    #2,013
    0
  20. #2008 Rongloraiyaa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 20:34
    ให้ความรู้สึกเหมือนตอนดูนัทสึเมะเลยอ่ะ น่ารักจัง เขินสุดด ชอบความหวงเตนล์ของพี่แทยง55555
    #2,008
    0
  21. #1992 WSwen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 08:23
    พวกคุณผีดูน่ารักกันจังเลย5555555555
    #1,992
    0
  22. #1982 Ant Bill Chayanee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 มีนาคม 2560 / 11:57
    น้องเตนโดนผีอำำำ เป็นการอำที่น่ารักมากเลยเจ้าค่ะ
    #1,982
    0
  23. #1959 Noeywaan137 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:15
    จ่ะ ผีเป็นร้อย พีคกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว *นอนตาย*
    #1,959
    0
  24. #1899 cherish 카이 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:10
    เป็นเตนล์ชีวิตหรรษามาก เจอแทยงคนเดียวก็พีคแล้ว นี่มาเป็นร้อย นั่งล้อมวงฟังเรืองเล่าหน้ากองไฟ
    #1,899
    1
  25. #1870 เทนล์ลี้ ! (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 00:07
    โอ้ยย ชอบความเล่นตงเล่นตัวของแทยง 555555 วิญญาณไปๆมาๆดูน่ารักเฉยย
    #1,870
    0