เซียมซีเสี่ยงรัก [จบ]

ตอนที่ 2 : บทที่ 2 พระสนมจำเป็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 170 ครั้ง
    6 มิ.ย. 59

นางกำนัล หลาง หวิ๋นเสียน เต็มเปี่ยมไปด้วยโชควาสนา นับว่ามีคุณูปการใหญ่หลวง ได้รับพระเมตตาจากฮ่องเต้แต่งตั้งให้เป็นพระสนม ดำรงตำแหน่งไฉเหริน เข้าพักที่ตำหนักรุ่งรวี จบราชโองการ'

เปี่ยมด้วยโชควาสนาอะไรกัน มีคุณูปการใหญ่หลวงอะไรกัน นางโชคร้ายซะมากกว่าซ้ำยังโชคร้ายสุดๆอีกด้วย หวิ๋นเสียนอยากจะร้องไห้ให้กับโชคชะตาของตนเอง ที่อุตส่าห์รอดตายจากการโดนโบยแต่กลับต้องมาเป็นพระสนมของฮ่องเต้แทนทั้งยังเป็นสนมที่ถูกแต่งตั้งขึ้นมาเพื่อให้ฮ่องเต้เอาคืนลี่เฟยที่ไม่ยอมพบหน้าพระองค์อีกด้วย แล้วนี่นางจะยังมีชีวิตอยู่ในวังหลังแห่งนี้ต่อไปได้ยังไงกัน หวิ๋นเสียนได้แต่เดินไปมาราวกับหนูติดจั่นอยู่ในตำหนักรุ่งรวี

ขนาดชื่อตำหนักยังตอกย้ำถึงโชคลาภของนางขนาดนี้ดูสิว่าฮ่องเต้ตั้งใจก่อปัญหาสิ่งนี้มากเพียงใด หวิ๋นเสียนรู้สึกเหมือนยิ้มไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก หลังจากมู่กงกงไปประกาศราชโองการช่วยชีวิตนางแล้วก็ว่าแล้วว่ามันแปลกๆที่จู่ๆฮ่องเต้จะมาแต่งตั้งนางเป็นพระสนม ขนาดหน้าพระองค์นางยังไม่เคยเห็นเลยด้วยซ้ำ ถ้าไม่ใช่ปิ่นเล่อเล่าเรื่องการง้องอนของฮ่องเต้กับลี่เฟยให้นางฟังละก็ นางคงต้องหลงดีใจไปเป็นแน่

“หวิ๋นเสียน อ๊ะ ไม่สิ หลางไฉเหรินท่านรีบอาบน้ำแต่งตัวเถิดเมื่อกี้มู่กงกงบอกว่าอีกเดี๋ยวฮ่องเต้จะเสด็จมา” ปิ่นเล่อที่ตามมาเป็นนางกำนัลคอยรับใช้หวิ๋นเสียนพูดขึ้นขณะรีบเข้ามาช่วยเพื่อนรักถอดชุดโทรมๆออก

“ปิ๋นเอ๋อ ช่วยข้าด้วยข้าไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ขืนอยู่ที่นี่ต่อไปล่ะก็ชีวิตข้าต้องจบลงอย่างน่าอเนจอนาถเป็นแน่” หวิ๋นเซียนร้องไห้ฟูมฟายเกาะขาปิ่นเล่อที่พยายามรีบถอดชุดนางออกด้วยกลัวว่าฮ่องเต้จะเสด็จมาเมื่อไหร่ก็ไม่รู้

ตั้งแต่ออกมาจากโรงซักล้างจนมาถึงตำหนักรุ่งรวีพวกนางเดินตามกงกงราวกับจะเหาะได้ไม่รู้ว่ามู่กงกงจะรีบไปทำไม พอมาถึงแล้วก็เอาให้เพียงชุดสะอาดอ้านงดงามหนึ่งชุดพร้อมกับบอกว่าฮ่องเต้จะเสด็จมาเท่านั้น ด้วยความที่การแต่งตั้งนี้แลดูเร่งด่วนยิ่งนักทำให้นางกำนัลหรือขันทีรับใช้ข้างกายสักคนก็ยังไม่ทันได้ส่งมาจึงมีแต่ปิ่นเล่อเพียงคนเดียวที่คอยอยู่ข้างกายหวิ๋นเสียน แม้ความจริงด้วยฐานะของนางไม่อาจมีตำหนักหรือข้ารับใช้ได้นั้น แต่มู่กงกงก็บอกว่าฮ่องเต้จะอนุญาตให้นางเป็นพิเศษ เวลาผ่านไปพวกนางยังไม่ทันได้หายใจหายคอก็ได้ยินเสียงประกาศแต่งตั้งไฉเหรินคนใหม่กึกก้องดังมาจากทางโน้นทางนี้ไปทั่ววังหลวง พร้อมๆกับบรรยากาศอันชวนตึงเครียดจนน่าใจหายที่ถึงกับทำให้ทั้งคู่ได้แต่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่กลางตำหนัก

“ปิ๋นเอ๋อ ข้าไม่อยากอยู่แล้วข้าไม่เปลี่ยนชุด ข้าจะกลับไปซักผ้าในโรงซักล้าง” เสียงของหวิ๋นเสียนฟังแทบไม่ได้ศัพท์ นางพยายามยื้อชุดไว้ไม่ให้ปิ่นเล่อถอดออกไป ในขณะที่อีกฝ่ายก็พยายามทั้งทึ้งทั้งดึงชุดของนางออกเต็มที่

“หวิ๋น... หลางไฉเหรินท่านพูดแบบนั้นได้อย่างไรกันมามะรีบเปลี่ยนชุดเถิดเจ้าค่ะ ก่อนที่ฮ่องเต้จะเสด็จมาแล้วข้าจะโดนคาดโทษไปด้วย” ปิ่นเล่อพยายามพูดกับเพื่อนรักด้วยใบหน้ายิ้มแย้มน้ำเสียงอ่อนหวานเต็มที่ แม้ความจริงนางจะทั้งดึงทั้งลากเพื่อนรักตรงหน้านี้สุดแรงเกิดก็ตาม

หากมองมาจากนอกตำหนักแล้วละก็คงจะน่าขันน่าดูที่ต้องเห็นหญิงสาวสองคนดึงทึ้งวิ่งไล่กันไปมาจนสะบักสบอมขนาดนี้ แล้วสิ่งที่ทั้งคู่ไม่ต้องการมากที่สุดก็เกิดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงของมู่กงกงประกาศเสียงดังมาจากหน้าตำหนักว่า “ฮ่องเต้เสด็จ”

 สิ้นเสียงประกาศผู้ที่พึ่งเป็นพระสนมได้ไม่ถึงครึ่งชั่วยามอย่างหวิ๋นเสียนก็รีบหันหน้าไปมองทางเข้าตำหนักทันที ภาพที่เห็นนั้นคือชายหนุ่มหน้าตาคมคายกำลังก้าวผ่านประตูตำหนักเข้ามาพร้อมกับขบวนขันทีและนางกำนัลอีกมากมายหลายชีวิต

ชายหนุ่มรูปงามในชุดสีทองอร่ามนั้นก้าวเดินอย่างรวดเร็วมาอยู่ตรงหน้าหวิ๋นเสียนก่อนจะมองลงมาพิจารณาร่างของหญิงสาวที่คลุกฝุ่นอยู่บนพื้นซึ่งกำลังเกาะขานางกำนัลคนสนิทที่ยืนตัวสั่นอยู่ด้านข้าง สักพักชายหนุ่มที่ดูยังไงก็คงจะเป็นฮ่องเต้ก็ฉีกยิ้มให้นางอย่างงดงามแล้วพูดขึ้นว่า “สนมรักเจ้าชอบเล่นแบบเด็กๆใยไม่บอกเราเล่าจะเล่นกับนางกำนัลไปใย สู้มาช่วยกันสร้างลูกหลานกับเรามาไว้เล่นกับเจ้าดีกว่า”

พูดจบชายหนุ่มก็กระชากมือของหวิ๋นเสียนที่เกาะขาปิ่นเล่อออกทันทีก่อนจะทั้งดึงและลากนางเข้าไปยังห้องด้านใน หวิ๋นเสียนได้แต่กรีดร้องเสียงดังด้วยความตกใจก่อนจะพยายามคลานหนีออกมา

กว่าจะฉุดกระฉากลากถูพระสนมคนใหม่ให้เข้ามายังห้องด้านในได้เล่นเอาฮ่องเต้ต้องใช้แรงมากไม่น้อย ทันทีที่เข้ามาเขาก็สั่งให้ล็อคประตูและห้ามใครเข้ามารบกวนทันทีก่อนจะไปนั่งเหยียดขาสบายอารมณ์มองสนมรักตะเกียกตะกายร้องโวยวายพยายามพังประตู

“สนมรักเหตุใดต้องหนีเราไปด้วยเล่ามานั่งใกล้ๆเราดีกว่า” ชายหนุ่มพูดพลางกวักมือเรียกหญิงสาวด้วยสีหน้ารื่นรมณ์ยิ่งนัก ขณะมองหญิงสาวหันมาทำท่าทางยังกะแมวเวลาขู่ฟ่อๆ แรกเริ่มนั้นเขานึกว่าหญิงสาวที่ถูกเลือกมานั้นย่อมต้องว่านอนสอนง่ายเป็นแน่ เผลอๆอาจจะรีบเชิญเขาเข้ามาห้องด้านในเลยด้วยซ้ำ ก็หญิงใดกันเล่าจะไม่อยากเป็นสนมให้กับฮ่องเต้รูปงามเช่นเขา

             หวิ๋นเสียนได้แต่มองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่เป็นมิตร ด้วยไม่คาดคิดว่าความจริงแล้วฮ่องเต้จะเป็นเพียงคนหน้าด้านมักมากก็เท่านั้น ด้วยประโยคแต่ละประโยคที่เขาพูดกับนางนั้นมีแต่ส่อให้ทำเรื่องอัปมงคลชวนขนลุกทั้งนั้นนี่นา อีกทั้งชายตรงหน้านี้ยังเป็นคนที่จงใจแต่งตั้งนางเป็นพระสนมด้วยเหตุผลบ้าบอคอแตกอีกด้วยแล้วจะให้นางญาติดีกับเขาได้อย่างไรกัน ในเมื่อยังไงชีวิตนี้นางก็คงไม่ตายดีอยู่แล้ว ต่อให้ต้องตายตอนนี้นางก็จะปกป้องเกียรติและศักดิ์ศรีในการเป็นลูกผู้หญิงของนางไว้ให้ได้นั่นคือสิ่งที่หวิ๋นเสียนคิด

             “ฝ่าบาท หากคิดว่าข้าจะยอมทำตามที่ท่านสั่งล่ะก็ไม่มีทางซะหรอก! หวิ๋นเสียนรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่นางมีพูดออกมา พร้อมกับจ้องตาอีกฝ่ายอย่างมุ่งมั่น

             เมื่อชายหนุ่มเห็นดังนั้นก็มองนางด้วยสายตาคมกริบเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ามาหาด้วยท่าทางองอาจชวนให้รู้สึกหวาดกลัว หวิ๋นเสียนเห็นดังนั้นก็เริ่มกลัวจนตัวสั่น เนื่องด้วยห้องนี้ไม่ใหญ่นักทำให้อีกฝ่ายเดินมาถึงตัวนางอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มกดดันหวิ๋นเสียนจนนางต้องถอยไปชนกำแพงนั่งคู้ตัวกอดตัวเองไว้แน่นท่าทางน่าสงสารยิ่งนัก ก่อนที่ชายหนุ่มจะโน้มตัวลงมาเอามือข้างหนึ่งยันผนังไว้กักขังนางไม่ให้หนีไปไหนแล้วก้มลงกระซิบข้างหูนางด้วยน้ำเสียงชวนให้ใจละลายว่า “สนมรักจะเรียกเราอย่างห่างเหินไปใย เรียกเราว่าเจิ้งหนานสิเราอนุญาตให้เจ้าเรียกอยู่แล้ว”

              ในขณะเดียวกันด้านนอกห้องที่ทั้งคู่อยู่นั้นก็วุ่นวายอยู่ไม่น้อยขันทีน้อยที่คอยแอบฟังผู้ที่อยู่ด้านในตามคำสั่งฮ่องเต้ผู้เป็นที่เคารพรักอยู่ตรงผนังห้องนั้น รีบวิ่งออกมารายงานมู่กงกงอย่างกระตือรือร้นว่า “มู่กงกงฝ่าบาทอารมณ์ดียิ่งนักทั้งยังยอมให้หลางไฉเหรินเรียกชื่อจริงพระองค์อีกด้วย”

พอได้ยินดังนั้นมู่กงกงก็พยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองกลุ่มนางกำนัลที่ยืนรออยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นดังนั้นพวกนางจึงตอบรับด้วยเสียงแผ่วเบาเพื่อไม่ให้รบกวนคนในห้องว่า “พวกข้าจะรีบไปกระจายข่าวเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ” แล้วก็พากันแยกย้ายออกจากตำหนักไปมากมายหลายทิศทาง

ปิ่นเล่อที่ยืนมองอยู่ไม่ไกลได้แต่ยืนค้างอยู่ที่เดิมนางยังคงตามไม่ทันว่าสรุปแล้วมันเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นกันแน่หรือถึงตามทันก็ยังไม่อยากจะยอมรับในแผนหลุดโลกของฮ่องเต้อยู่ดี มู่กงกงได้แต่ส่ายหัวไปมาขณะหันมามองปิ่นเล่ออย่างเห็นใจแล้วพูดขึ้นว่า “ไม่ต้องห่วงหลางไฉเหรินทำให้ฝ่าบาทอารมณ์ดียิ่งนัก จบเรื่องนี้ข้าจะส่งองครักษ์มาเฝ้าตำหนักแห่งนี้ให้มากๆ เจ้าควรจะภูมิใจไว้ที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของแผนการอันยิ่งใหญ่ของฮ่องเต้”

คำปลอบใจที่ไม่เหมือนคำปลอบใจทำให้ปิ่นเล่อถึงกับน้ำตาไหลพรากๆด้วยความซึ้งใจในพระเมตตาอันเหลือล้น ก่อนจะมองไปยังประตูห้องที่ยังคงถูกปิดไว้แล้วได้แต่คิดว่าเพื่อนรักของนางที่อยู่ด้านในไปลบหลู่เทพเจ้าองค์ใดมาหนอจึงได้โชคร้ายถึงเพียงนี้

ในขณะที่ทั่วทั้งวังหลังเต็มไปด้วยบรรยากาศมาคุ ภายในห้องด้านในตำหนักรุ่งรวีนั้นกลับเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะชอบใจของฮ่องเต้ที่อารมณ์บูดจนใครก็ไม่อยากเข้าใกล้มายาวนาน ด้วยความที่กำลังสนุกกับการกลั่นแกล้งสนมรักคนใหม่ยิ่งนัก

หวิ๋นเสียนในตอนนี้นั้นโกรธจนหน้าแดงก่ำ นางแทบจะไม่มองว่าชายตรงหน้าเป็นฮ่องเต้เต้จริงๆแล้วด้วยซ้ำถ้าไม่ใช่เพราะไอ้ชุดสีทองที่คนตรงหน้ายังใส่อยู่นั่น ชายหนุ่มตรงหน้านางตอนนี้ก็แค่ปีศาจในคราบเทพบุตรก็เท่านั้นทั้งยังเป็นคนไร้ยางอายที่สุดเท่าที่นางเคยเจอมา เขาหลอกให้นางกลัวก่อนจะพูดหวานๆใส่แล้วก็ทำใหม่ซ้ำๆ ทุกๆครั้งก็จะแอบจี้ไม่ก็ตีไม่ก็ขยี้หัวนางไปด้วย บางครั้งก็แกล้งเหมือนจะดึงชุดนางออกแต่ก็ไม่ดึงเอาแต่แกล้งนางซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนในที่สุดความรู้สึกกลัวในใจของหวิ๋นเสียนก็หายไปกลายเป็นความแค้นเต็มประดา

นางสาบานกับตนเองในใจไว้แล้วว่าต่อให้ไม่ตายดีก็ขอทำให้คนตรงหน้าตกอยู่ในสภาพยับเยินเสียยิ่งกว่าขอทานข้างถนนเหมือนนางให้ได้

ในห้องด้านในตอนนี้หวิ๋นเสียนพุ่งใส่ชายหนุ่มตรงหน้าอย่างเอาเป็นเอาตายในขณะที่อีกฝ่ายเพียงแค่เบี่ยงตัวหลบหนีไปมาปล่อยให้หญิงสาวล้มหน้าคะมำไม่ก็เกือบชนกำแพงก่อน เขาจึงจะหยุดนางเอาไว้

“เจ้าคนหน้าด้าน แน่จริงเจ้าก็อย่าหลบข้าสิให้ตายวันนี้ข้าก็จะดึงไอ้ชุดแสบตานั่นออกมาเป็นชิ้นๆให้ได้เลยคอยดู” หวิ๋นเสียนโกรธจนสติขาดไปแล้ว นั่นเพราะเขาดึงชุดของนางเล่นจนจะหลุดมิหลุดแหล่แล้วยังมีหน้ามาทำหน้ายิ้มแย้มพูดจากวนโมโหนางมากมายอีกจะไม่ให้นางโกรธได้อย่างไรเล่า

“สนมรักช่างร้อนแรงยิ่งนักอยากถอดชุดข้าออกใจจะขาดขนาดนั้นเชียวเรอะ แต่ก่อนหน้านั้นเหตุใดเจ้าไม่เรียกเราว่าเจิ้งหนานก่อนเล่า” ชายหนุ่มจงใจพูดขึ้นเสียงดังด้วยน้ำเสียงออดอ้อนอย่างอารมณ์ดียั่วโมโหหญิงสาวเบื้องหน้า

วันๆนั้นเขาซึ่งเป็นฮ่องเต้ต้องเอาแต่นั่งฟังขุนนางมากมายถวายฏีกาแล้วไหนจะยังต้องคอยดูละครกับเสื้อผ้าสีสันแสบตาของเหล่าสนมในวังหลังอีกมากช่างน่าเบื่อยิ่งนัก ท่ามกลางเรื่องน่าเบื่อพวกนั้นมีเพียงลี่เฟยที่อ่อนหวานและดูแลเขาราวกับว่าเขาเป็นสามีมิใช่ฮ่องเต้แต่ตอนนี้นางกลับผลักไสเขาเสียนี่ แต่ใครจะไปคิดเล่าว่าหญิงสาวที่กะจะเอามาใช้เป็นแผนเอาคืนลี่เฟยเฉยๆจะเป็นคนมีสีสันเยี่ยงนี้ ช่างน่ารื่นรมย์เสียจริง

หลังจากหลบเลี่ยงไปมาอยู่พักใหญ่ในที่สุดชายหนุ่มก็ปล่อยให้หวิ๋นเสียนพุ่งเข้าชนตัวเองได้สำเร็จ เมื่อเห็นว่าเข้าถึงตัวชายหนุ่มได้หวิ๋นเสียนก็เกาะคนตรงหน้าไว้แน่นก่อนจะหัวเราะขึ้นอย่างพึงพอใจ นางพยายามดึงทึ้งชุดของคนตรงหน้าบ้างแต่กลับถูกผ้าคลุมผืนใหญ่จากที่ไหนไม่รู้มาคลุมตัวไว้ซะก่อน ผ้าผืนนี้ใหญ่จนคลุมตัวนางได้ทั้งตัวทำให้หวิ๋นเสียนได้แต่ดึงไปมาอย่างหงุดหงิดพอสังเกตดีๆถึงได้รู้ว่ามันคือผ้าห่มที่เคยถูกวางไว้บนเตียง

“วันนี้เราเล่นกับเจ้าได้เท่านี้ พรุ่งนี้เราจะมาหาเจ้าใหม่ แล้วก็ไม่ต้องกลัวไปเราจะส่งองครักษ์มาเฝ้าตำหนักเจ้าให้มากๆเป็นการตอบแทน” หวิ๋นเสียนได้ยินเสียงของชายหนุ่มดังขึ้นข้างหูก่อนจะรู้สึกถึงฝ่ามือที่ลูบลงบนหัวนางเล็กน้อย จากนั้นก็ได้ยินเสียงประตูเปิดออกพร้อมกับเสียงฝีเท้าของคนจำนวนมากที่เดินจากไปอย่างรวดเร็ว

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากกว่าหวิ๋นเสียนจะรู้สึกตัวก็ตอนที่ปิ่นเล่อรีบวิ่งเข้ามาหานางแล้วดึงผ้าที่คลุมนางออกนู่นแล้ว ปิ่นเล่อมองสภาพเละเทะของเพื่อนรักด้วยสายตายากจะคาดเดา นางคิดว่าหวิ๋นเสียนที่แสนใสซื่อบริสุทธิ์ต้องได้รับความกระทบกระเทือนทางจิตใจมากเป็นแน่ ในเมื่อสิ่งที่เกิดในห้องด้านในนั้นพวกนางซึ่งอยู่ด้านนอกต่างได้ยินอย่างชัดเจนและรู้ดีแต่ก่อนที่ปิ่นเล่อจะได้พูดอะไรเพื่อเป็นการปลอบใจออกมา

หวิ๋นเสียนที่ราวกับสติพึ่งกลับมาและพึ่งคิดอะไรได้ก็ค่อยๆหันหน้ามาทางนางช้าๆด้วยใบหน้าน้ำตาคลอดั่งที่นางเห็นมาหลายต่อหลายรอบในช่วงหลายวันมานี้พร้อมกับพูดขึ้นว่า “ปิ่นเอ๋อ ข้าจะทำยังไงดีข้าล่วงเกินฮ่องเต้ไปเสียแล้ว”


-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

แก้คำผิดครั้งที่ 1 06/06/2016...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 170 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,262 ความคิดเห็น

  1. #2254 onoja1 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 20:12
    แล้ว​โ​ดะๅแจๅๅ7​21​24​2ๅำ5ต66670ๆ
    #2,254
    0
  2. #2247 mewmew8361 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กันยายน 2560 / 00:58
    หัวเราะจนท้องแข็ง
    #2,247
    0
  3. #2234 feather25 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 19:08
    สะกดผิดค่ะ หวินเอ๋อ ห เป็นอักษรสูง ใช้ไม้จัตวาไม่ได้นะคะ หอ วอ อิ นอ อ่านว่า วิ๋น อยู่แล้วค่ะ ไม่ต้องมีวรรณยุกต์
    #2,234
    1
    • #2234-1 ~Aniaris~(จากตอนที่ 2)
      18 มกราคม 2560 / 15:29
      ขอบคุณค่ะ พึ่งจะรู้เลยนะเนี่ย ^^
      #2234-1
  4. #2207 9namfon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 13:55
    หวิ๋นเอ๋อ ไม่ต้องกลัว
    #2,207
    0
  5. #2193 differ21 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 23:22
    อ่านไปก็แบบ เฮ้ยๆๆ นั่นฮ่องเต้เลยนะเว้ย คืออย่างนี้มันล่วงเกินฮ่องเต้มากเกินไปนะคะ(มากไปเยอะมากๆเลย)
    #2,193
    0
  6. #1997 nuaumniim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 23:24
    ทั้งเห็นใจทั้งตลกนาง
    #1,997
    0
  7. #1853 Asahi_san (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 01:19
    สติพึ่งกลับมาเหรอคะหล่อนนนน!!! กร๊ากกก!! ใช้เวลาอ่านนานมากกก(มัวแต่ขำ..)
    #1,853
    0
  8. #1428 iChukaihun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2559 / 07:08
    สนุกมากค่ะ น่าตืดตาม
    #1,428
    0
  9. #1330 Eye Neatsawang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2559 / 14:01
    ฉุก"กระชาก"ลากถู นะคะ แต่นิยายสนุกจังเลยค่ะ อ่านไปยาวๆ
    #1,330
    0
  10. #514 Phasuk Nyffenegger (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 21:03
    เริ่มสนุกแล้วอ่ะ ไปอ่านต่อดีกว่า!!
    #514
    0
  11. #409 เมมฟิส (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 11:55
    เป็นห่วงหวิ๋นเสียนมากๆ     ฮ่องเต้มีสนมที่รักอยู่แล้ว   และที่ทำไปเพราะประชดคนรัก     ห้ามหลงรักฮ่องเต้เด็ดขาดน่ะ
    #409
    0
  12. #232 sonsawan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2559 / 20:29
    5555+ ตลกอ่ะ น่ารักๆๆ ชอบๆๆ 😀😚😘😣😙
    #232
    0
  13. #145 t_g_k (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2559 / 08:51
    ภาษาสวยมากค่ะไรท์ แต่ฮ่องเต้เป็นพระเอกหรอคะ นางเอกต้องเจอศึกหนักแน่เลย- -; ไหนจะฮ่องเต้ที่มีคนที่โปรดปรานอยู่แล้วอีก
    #145
    0
  14. #3 Arreya Kalapan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 21:47
    ...รู้สึกได้ว่านางเอกจะต้องลำบากแน่ๆ...ไม่ชอบเฮียฮ่องๆฮะ! ลบๆๆคะแน๊นนน---
    #3
    0
  15. #1 chaleeskill (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2559 / 21:40
    น่าสนุก ค่ะ มาต่อไวๆนะค่ะรอค่ะ ขอบคุณนะค่ะ
    #1
    0