waiting to be married... เจ้าสาวพันราตรี

ตอนที่ 1 : เจ้าสาวพันราตรี - บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 เม.ย. 59

แม้ว่าท้องทิวาจะเปลี่ยนผ่าน

ม่านแห่งฝันจะบุบสลาย

ดวงใจสองเราจะพังทลาย

ถึงร่างกายสุดแสนจะห่างไกล

ขอเราพานพบและสบตา

มายาจะบังบดความสดใส

ถึงวิญญาทั้งสองสูญมลาย

แต่เราจะห่างเพียงพันราตรี



บทนำ

                เสียงลำนำเอื้อนหวานดังก้องขึ้นมาในห้วงความฝันของหญิงสาว ขณะนอนหลับไหลด้วยความเหนื่อยอ่อนจากการทำงาน ลำนำนี้ดังหวานจนกลายเป็นเรื่องปกติของหญิงสาวไปแล้ว ใช่ว่าจะได้ยินทุกค่ำคืน แต่ก็แทบจะเป็นธรรมดาสามัญ เธอจำมันได้ทุกอักขระข้อความ แต่เธอกลับไม่เคยที่จะเข้าใจความหมายของมันเลยแม้แต่น้อย ไม่เข้าใจว่ามันต้องการสื่ออะไรถึงเธอ และเสียงๆนั้นเป็นของใคร


            ร่างกายสุดแสนจะห่างไกล ?


            วิญญาทั้งสองสูญมลาย?









            และพันราตรี?










            ไม่ว่าจะพยายามขบคิดเพียงใดก็เดาอะไรไม่ออกเลยแม้แต่น้อย แพทย์สาวที่แสนจะปวดหัวกับเรื่องการทำงาน แต่พอหลุดไปในภวังค์ความคิด ก็เผลอหยุดไปคิดกับเรื่องลำนำทุกที

           










ตื่อดื่อดื๊ออออ


เสียงโทรศัพท์เคลื่อนที่ของหญิงสาวดังขึ้นยามเช้า ในคอนโดแถวโรงพยาบาลชื่อดัง เสียงเรียกเข้าดังขึ้นซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเจ้าของห้องยังไม่ตื่นจากห้วงนิทรา ที่กว่าได้มาพบปะนั้นแสนยากลำบาก


จากเช้า จนสาย จากสายถึงเที่ยง โทรศัพท์เคลื่อนที่ได้สั่นไหวพร้อมเสียงเรียกเข้านั้น ดังขึ้นอีกครั้ง ดังจนคนที่นอนแทบจะเต็มอิ่มแล้วได้สะดุ้งตื่นขึ้น


[ยัยเคท! มี้โทรไปจนสายจะไหม้แล้ว ทำไมเพิ่งรับ] เสียงของหญิงวัยกลางคนดังขึ้นจากปลายสาย ทำให้คนที่รับโทรศัพท์ลุกขึ้นนั่งขยี้ผมเพื่อเรียกสติให้ตื่นขึ้น


“โถ่มี้ เคทเพิ่งได้นอนเองนะ เคทอยู่เวรแทนไอ้หมอจักรมาด้วยเนี่ย” เสียงหวานตอบกลับไปด้วยความงัวเงีย ไอ้หมอจักรที่ขอแลกเวรอย่างกระทันหันกับหญิงสาว ที่เพิ่งอยู่เวรไปเมื่อคืนก่อน การลากอยู่เวรยาว 36 ชั่วโมงมันเป็นเรื่องปกติแหล่ะ แต่จะดีมากถ้าเธอไม่ต้องเจอเคทหนักตลอดเวลาแบบนี้


[เห้อ เอาเถอะ แล้วนี่นอนเต็มที่แล้วใช่ไหมห้ะ] เสียงปลายสายถอนใจด้วยความเหนื่อยอ่อน อยากบ่นก็บ่นไม่ได้ เพราะสงสารลูกสาวคนโตที่ทำงานอยากทรหดอดสู้ขนาดนี้ เอาเข้าจริงๆ ไม่มีคนใดในครอบครัวสนับสนุนให้เคท หรือ พิรญาณ์ เรียนทางสายงานนี้เลยแม้แต่คนเดียว แต่เจ้าลูกสาวตัวดีกลับอยากเรียน คนเป็นพ่อเป็นแม่ก็เลยไม่อยากขัดอะไร เพราะมันเป็นความตั้งใจของเจ้าตัว


“เยสสสสส แล้วมี้มีอะไรถึงโทรมาขนาดนี้เนี่ย”


[แกว่าง หรือหยุดวันไหนบ้าง กลับบ้านมาบ้างสิ เจ้าคิงเพิ่งสอบเข้าสถาปัตย์ติด อยากให้แกมากินเลี้ยงด้วย] คนเป็นแม่พูดถึง คิงหรือพีรธัช ลูกชายคนเล็กของบ้าน ที่สอบติดในคณะที่ตนสนใจ บริษัทของครอบครัวพิรญาณ์เป็นบริษัทรับเหมาก่อสร้างแทบจะครบวงจร เป็นเครือบริษัทที่มีบริษัทย่อยๆทำงานประสานกันคือบริษัทรับเหมาของรุ่นพ่อและบริษัทออกแบบที่เป็นของรุ่นลูกซึ่งมีพี่ชายคนรองอย่างเคน หรือ พิรชัช ซึ่งเป็นผู้ดูแลทั้งด้านบริหารและออกแบบงานในบางเคส ส่วนพี่ชายคนโตสุดอย่างคิว หรือพันธ์วริศ รับหน้าที่ดูแลบริษัทรับเหมาร่วมกับผู้เป็นพ่อ


“เอ้า จริงดิมี๊! อืมวันนี้มีเวรดึกอ่ะมี๊ แต่พรุ่งนี้ว่าง มะรืนนู่นถึงจะมีเวรดึกอีกรอบ แวบได้ๆ”


[เอางั้นก็ได้ ขับรถระวังๆนะ มันอันตราย]


“ขอรับท่านหญิง!


[แล้วเจอกัน…]

 

 

 










----------------

อ่าฮ่าาาา มานิ่มๆนิดหน่อย

ฝากนิยายเรื่องนี้ด้วยนะขอรับ หวังว่าจะชอบกันนะ T^T

แพลนที่วางไว้คือคอมเมดี้กึ่งซึ้งกึ่งหวานกึ่งทุกอย่าง กึ่งสำเร็จรูปด้วย 5555

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น