กำเนิดราชันพันธุ์อมตะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 64,083 Views

  • 204 Comments

  • 1,847 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,098

    Overall
    64,083

ตอนที่ 79 : บทที่ 79 กลิ่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1370
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    2 มี.ค. 62

หลินหลงหลังจากนั้นก็ได้ทำการตรวจสอบเกี่ยวกับนามบัตรที่เจรันให้หลินหลงมา เขาทำการตรวจสอบดูแล้วพบว่าคนที่เจรันต้องการแนะนำให้เขาได้รู้จักเป็นคนๆหนึ่งที่อยู่ในบริษัทที่ทำงานเกี่ยวข้องกับภาษี เขาไม่มีทางรู้ได้เลยว่าบริษัทนี้ช่วยคนอื่นหลีกเลี่ยงภาษีด้วยหากเจรันไม่แนะนำเขาละก็ ภายนอกมันเหมือนกับบริษัทบัญชีธรรมดาๆทั่วไปเท่านั้น

 

หลินหลงทำการตรวจสอบลึกเข้าไปอีก เขาหาข้อมูลของบริษัทที่ช่วยหลีกเลี่ยงภาษีบนเว็บไซต์ด้านมืด พบว่าบริษัทนี้ติดอันดับต้นๆอยู่บนเว็บไซต์ เหล่าพวกคนรวยๆทั้งหลายเองก็ใช้บริการของบริษัทนี้เหมือนกัน

 

หลินหลงคิดอยู่สักครู่หนึ่งก่อนที่จะตัดสินใจติดต่อไปยังบริษัทนั้น ทางบริษัทถามว่าเขาได้ข้อมูลมาจากที่ไหน และเมื่อหลินหลงบอกชื่อของเจรัน ทางบริษัทก็ทำการโอนสายไปยังอีกที่หนึ่ง ซึ่งคราวนี้สายมันไปโผล่ที่บริษัทเกี่ยวกับกฏหมาย หลังจากนั้นหลินหลงก็ได้ข้อมูลมาอีกว่า การที่จะหลบเลี่ยงภาษีได้นั้นไม่ใช่เรื่องง่าย การทำบัญชีแล้ว ต่อมาก็ต้องจัดการเกี่ยวกับหัวข้อกฏหมายด้วย หลินหลงตัดสินใจที่จะนัดพบเจอกับคนที่จะช่วยเขาหลังจากที่ได้ฟังข้อมูลต่างๆแล้ว

 

วันถัดมา

 

หลินหลงได้ขับรถไปยังสถานที่นัดพบกัน สถานที่เขาทำการนัดพบกันนั้นอยู่ในศูนย์กฏหมายยุติธรรม

 

หลินหลงหลังจากขับรถมาถึงยังสถานที่แล้วก็ทำการเข้าไปยังข้างในอาคารทันที เขาพบเจอกับเจ้าหน้าที่ต้อนรับ เขาได้บอกกับเจ้าหน้าที่ต้อนรับว่าเขานั้นมาพูดคุยเกี่ยวกับกฏหมายบางอย่าง และในที่สุดก็มีชายวัยกลางคนเดินมาหาเขาด้วยรอยยิ้มพร้อมกับยื่นมือออกมาข้างหน้า

 

“ยินดีที่ได้พบนะครับ คุณหลิน กระผมมีชื่อว่าบ๊อกกิ เจรันได้บอกกับผมเกี่ยวกับคุณแล้ว”

 

หลินหลงยิ้มพร้อมกับเช็คแฮนด์กับบ๊อกกิ

 

“คุณรู้จักเจรันด้วยอย่างนั้นรึ ผมไม่คิดว่าเขาจะบอกคุณเกี่ยวกับผมนะ เขาบอกอะไรคุณเกี่ยวกับผมบ้างละ”

 

บ๊อกกิยิ้มก่อนที่จะพูดขึ้น

 

“กระผมรู้จักกับเขามาตั้งแต่สมัยที่เรียนมัธยมปลาย พวกเราซี้กันมาก ไม่ต้องเป็นห่วงไป เขาเพียงแค่บอกว่าคุณเป็นคนที่มีความสามารถเหนือมนุษย์ กระผมไม่เคยได้ยินเขาชมใครขนาดนั้นมาก่อนเอาจริงๆ เพราะฉะนั้นกระผมถึงได้จดจ่อที่จะได้พบกับคุณยังไงละ”

 

หลินหลงไม่สามารถตรวจจับคำโกหกจากเขาได้ แสดงว่าที่เขาพูดมานั้นเป็นความจริง

 

หลินหลงไม่ปฏิเสธ ทำให้บ๊อกกิยิ้มออกมากว้างขึ้นกว่าเดิม

 

บ๊อกกิหลังจากนั้นก็ได้พาหลินหลงไปยังออฟฟิศของเขา

 

“แล้ว คุณหลินพอจะบอกรายละเอียดคร่าวๆให้ผมได้รับรู้ได้ไหม”

 

บ๊อกกิในตอนนี้เริ่มต้นสิ่งที่หลินหลงต้องการแล้ว หลังจากพูดคุยกันมานาน

 

“ผมต้องการที่จะจัดตั้งบัญชีนอกและบริษัทลอย ผมต้องการที่จะเป็นนักธุรกิจระหว่างประเทศ ผมต้องการที่จะจัดตั้งสำนักงานใหญ่ที่จะช่วยดูแลในเรื่องนี้”

 

หลินหลงอธิบายแค่นี้บ๊อกกิก็รู้แล้วว่าเขานั้นต้องการอะไร

 

“แน่นอนว่าเรื่องนั้นไม่ยาก ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเราเอง พวกเรามีประสบการณ์ด้านนี้มามาก แถมยังมีคนในที่พวกเราสามารถควบคุมได้อีก ส่วนวิธีที่พวกเราจัดการกันเราใช้วิธี…”

 

บ๊อกกิอธิบายเกี่ยวกับขั้นตอนการทำงานของพวกเขาอย่างละเอียดให้กับหลินหลงได้ฟัง

 

พวกคนรวยๆนั้นจะใช้อยู่สองบัญชีร่วมกัน หนึ่งคือบัญชีที่อยู่ต่างประเทศ สองบัญชีของบริษัทลอย พวกเขาสามารถใช้สองบัญชีนี้ในการแอบเงินของพวกเขาได้ พวกเขาจะทำการจัดตั้งบริษัทหลอกๆขึ้นมาหลายๆบริษัท สร้างให้มันเป็นภาพลวงตาหลอกสายตาเหล่าหน่วยงานที่ต้องการจะตรวจสอบพวกมัน

 

ส่วนเรื่องการคำนวณรายได้ที่จะเกิดขึ้นและต้องถูกตรวจสอบ บ๊อกกิบอกว่าเรื่องนั้นสามารถจัดการได้ง่ายๆ ตัวอย่างเช่นบริษัทดอนนิ่งมิสท์ที่อยู่ในเกาหลีตอนนี้เป็นผู้พัฒนาเกม แต่ไม่ได้เป็นผู้ควบคุมกำไรและรายได้ค่าใช้จ่ายต่างๆ แต่เป็นอีกบริษัทหนึ่งที่อยู่อีกประเทศหนึ่งที่มีภาษีที่ถูกกว่าหรือปลอดภาษี แน่นอนว่าบริษัทดอนนิ่งมิสท์เองอาจจะต้องจ่ายภาษีด้วย แต่พอนำภาษีมาบวกลบกัน จากในตอนแรก และ ตอนท้าย จำนวนเงินที่ต้องจ่ายออกไปนั้นต่างกันอย่างเห็นได้ชัด นี่ก็คือวิธีที่เขาเรียกว่าการกระจายภาษี

 

หลังจากที่พูดคุยกันอยู่นาน หลินหลงก็พอจะเข้าใจไอเดียต่างๆแล้ว ที่เขาต้องทำก็แค่จัดตั้งสำนักงานใหญ่ขึ้นมาสักที่ สำนักงานใหญ่ที่อยู่ในประเทศที่ปลอดภาษี

 

และประเทศที่หลินหลงเลือกก็คือสหรัฐอาหรับเอมิเรต

 

“เอาละทั้งหมดก็เท่านี้ ว่าแต่ว่าคุณหลิน ก่อนที่คุณจะกลับไป คุณอยากที่จะเยี่ยมชมสำนักงานหน่อยไหม ผมมีอะไรบางอย่างที่อยากจะเสนอให้คุณ”

 

หลินหลงคิดสักครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า

 

“ได้ ผมไม่รีบอะไรอยู่แล้วด้วย”

 

หลังจากนั้นบ๊อกกิก็ได้พาหลินหลงไปยังด้านหลังของออฟฟิศ

 

หลินหลงหลังจากที่เดินมายังด้านหลังของออฟฟิศแล้วเขาก็ถึงกับอึ้ง สิ่งที่เขาเห็นอยู่นั้นมันน่าอัศจรรย์ใจเป็นอย่างมาก เขาพบว่าที่ด้านหลังออฟฟิศของบ๊อกกิมีอีกห้องหนึ่งอยู่ ภายในห้องนั้นเต็มไปด้วยตู้จดหมายที่จัดวางอย่างเป็นระเบียบ ตู้จดหมายนั้นไม่ได้มีเพียงแค่ตู้สองตู้เท่านั้น แต่มีเป็นร้อยเป็นพันตู้ มันถูกจัดวางเรียงเป็นชั้นๆ ซึ่งแต่ละชั้นนั้นจะมีนั่งร้านที่ทำจากเหล็กที่ดูแข็งแรงอยู่

 

พื้นของนั่งร้านแต่ละชั้นนั้นทำมาจากเหล็กที่เป็นช่องเล็กๆสามารถเหยียบและมองเห็นทะลุได้ เหล่าตู้จดหมายที่ติดอยู่กับผนังนั้นไม่ได้มีเพียงแค่ชั้นเดียว แต่มันสูงขึ้นไปถึงห้าชั้นหลินหลงถึงกับต้องเงยหน้าขึ้นไป แต่ละชั้นนั้นสูงราวๆเมตรกว่าเห็นจะได้

 

“ที่นี่คือ”

 

“ที่นี่คือที่ๆเราทำงานกันหลักๆ แล้วก็ผมมีคนจะแนะนำให้คุณหลินรู้จัก นี่คุณยอนวู เขาเป็นเจ้าหน้าที่พิเศษของทางเรา ที่จัดการดูแลเกี่ยวกับสำนักงานต่างๆกว่าหลายพันบริษัท”

 

หลินหลงสะท้าน เขามองไปที่ยอนวูด้วยสายตาที่ไม่อยากจะเชื่อ คนๆเดียวดูแลเป็นพันบริษัทมันจะเป็นไปได้ยังไง

 

ยอนวูมองไปที่หลินหลงดวงตาของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาค่อยๆลุกจากที่นั่ง หลินหลงรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง เขานั้นรู้สึกเหมือนเดจาวูยังไงก็ไม่รู้

 

บ๊อกกิเองก็ตกใจเหมือนกันเขาไม่เคยเห็นยอนวูเป็นแบบนี้มาก่อน และในขณะนั้นเองที่เขาพยายามจะพูดแนะนำหลินหลง ยอนวูก็ยกมือขึ้น

 

ฟิ่อออออออ

 

หลินหลงรู้สึกหวิวๆขึ้นมา เขามองไปรอบๆ เขาพบว่าบ๊อกกินั้นยืนนิ่งราวกับถูกแช่แข็งนอกจากนี้ นาฬิกาที่อยู่บนฝาผนังนั้นยังหยุดลงอีกด้วย เขามองไปที่ยอนวู เขานั้นรับรู้ได้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นจะต้องเป็นยอนวูที่ทำแน่ๆ

 

ยอนวูเดินมาใกล้ๆหลินหลงพร้อมกับพูดขึ้น

 

“เธอ… กลิ่นนี้มัน… หรือว่า อาเธน่า”

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #152 wang1 (@wang1) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 12:27
    เทพยอน?
    #152
    0
  2. #151 theausza (@theausza) (จากตอนที่ 79)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 08:38
    ขอบคุณ
    #151
    0