กำเนิดราชันพันธุ์อมตะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 64,139 Views

  • 204 Comments

  • 1,851 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,154

    Overall
    64,139

ตอนที่ 34 : บทที่ 34 งานพบปะแรงงาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 222 ครั้ง
    19 ก.พ. 62

หลินหลงและยุนฮารังในขณะนี้ได้เข้ามาตั้งโต๊ะภายในงานนับพบแรงงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว พวกเขานั่งรอผู้สมัครงานกว่าสองชั่วโมงแต่ยังไม่เห็นทีท่าว่าจะมีใครมาสมัครงานกับพวกเขา

 

“ทำไมไม่มีใครมาโต๊ะของพวกเราเลยนะ”

 

หลินหลงบ่น เขานั้นเริ่มเบื่อที่จะรอให้คนมาสมัครโดยที่ไม่ทำอะไรแล้ว

 

“มีหลายเหตุผลที่ไม่มีใครมาที่โต๊ะสมัครของเราเลย เหตุผลหลักๆก็คือเราเป็นบริษัทเปิดใหม่ ยังไม่มีใครรู้จักเรา พวกเขาไม่เคยได้ยินชื่อบริษัทของเรามาก่อน การเริ่มตนมักจะเป็นเรื่องที่ยากเสมอ เพราะไม่มีใครต้องการความเสี่ยง และอีกเหตุผลหนึ่งที่ไม่มีใครมาคือจุดที่เราอยู่เป็นจุดอับสายตาที่มองเห็นได้ยาก”

 

ยุนฮารังค่อยๆอธิบายให้หลินหลงฟัง เธอนันเข้าใจถึงความกังวลของหลินหลง แต่อย่างไรก็ดีเธอรู้มาจากประสบการณ์ของเธอ ว่าการเริ่มต้นนั้นจะมักจะเจออุปสรรค์มากมาย นี่เป็นเพียงแค่หนึ่งในนั้นเท่านั้น

 

หลินหลงรู้สึกแย่หลังจากที่ได้ยินคำอธิบายของยุนฮารัง ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ พวกเขาอาจจะไม่ได้พนักงานกลับบ้านไปเลยสักคน หลินหลงต้องทำอะไรสักอย่าง ที่เขาทำได้ตอนนี้คือเพิ่มฐานเงินเดือนพร้อมกับสวัสดิการให้มากกว่าบริษัทอื่น หลินหลงรวมโบนัสเข้าไปด้วยทั้งๆที่บริษัทยังไม่เห็นผลกำไร

 

“ใจเย็นๆบอสหลิน นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น ผู้สมัครส่วนใหญ่ก็คงจะไปเดินดูบริษัทที่ใหญ่ๆก่อน ช่วงบ่ายจะเป็นช่วงที่พวกเรามีโอกาศมากที่สุด”

 

ยุนฮารังไม่ได้มีท่าทีที่กังวลตั้งแต่แรก เธอเข้าใจว่ามันยากที่จะหาพนักงานในช่วงแบบนี้ หลินหลงไม่เคยพบเจอประสบการณ์แบบนี้เป็นปกติที่เขาจะรู้สึกกระวนกระวาย

 

และในขณะนั้นเองที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่ ชายในชุดสูทสีดำก็ปรากฏตัวขึ้น เขาเดินไปหยิบใบปลิวที่อยู่หน้าโต๊ะของบริษัทดอนนิ่งมิสท์ ก่อนที่จะพูดถามขึ้นด้วยความสนใจ

 

“พวกคุณรับสมัครตำแหน่งพนักงานบัญชีไหม”

 

ชายในชุดสูทสีดำพูดถามอย่างสุภาพ

 

“พวกเรากำลังมองหาพนักงานบัญชีอยู่ พวกเราเป็นบริษัทที่เพิ่งจะจัดตั้งขึ้นใหม่ พวกเรากำลังหาพนักงานทุกตำแหน่งงาน”

 

ยุนฮารังพูดตอบอย่างมืออาชีพ

 

“ผมมีชื่อว่าเจรัน ผมมีประสบการงานด้านบัญชีมากกว่า 20 ปี”

 

ชายในชุดสูทสีดำแนะนำตัวเองก่อนที่จะยื่นเรซูเม่ให้กับยุนฮารัง

 

ยุนฮารังถึงกับมึนงงเล็กน้อย เธอแปลกใจที่ผู้สมัครคนแรกของบริษัทเป็นคนที่มีประสบการณ์มากถึง 20 ปี เธอนั้นอยากที่จะรับเขาเข้าบริษัททันทีแต่ทว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลเล็กน้อย ยุนฮารังทำการอ่านเรซูเม่ของเขา รอยยิ้มของเธอในตอนแรกค่อยๆเปลี่ยนไป เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมคนที่มีประสบการณ์มากมายอย่างเจรันถึงเลือกบริษัทที่เปิดใหม่อย่างบริษัทดอนนิ่งมิสท์ เขาเคยทำงานอยู่กับบริษัทหนึ่งมาเป็นเวลากว่า 5 ปี

 

และเหตุผลที่รอยยิ้มของยุนฮารังนั้นหายไปเป็นเพราะว่าบริษัทที่เจรันเคยทำงานอยู่นั้น เมื่อไม่นานมานี้ถูกตรวจสอบจากหน่วยงานนอกและพบว่าเป็นบริษัทที่จัดขึ้นเพื่อการฉ้อฉล และปีที่ผ่านมานี้ก็ได้มีพนักงานหลายๆคนถูกจับกุมตัวและอยู่ในขั้นตอนการพิจารณา แน่นอนว่าพนักงานบัญชีอย่างเจรันที่มีประวัติทำงานให้กับบริษัทนี้ย่อมไม่มีที่ไหนต้องการรับเข้าทำงานอย่างแน่นอน

 

แต่ด้วยการที่ว่าเธอนั้นไม่มีสิทธิตัดสินใจโดยตรงในเรื่องนี้เกี่ยวกับว่าจะรับเจรันเข้าทำงานหรือไม่ เธอได้แต่ไปบอกให้กับหลินหลงได้รับรู้

 

หลินหลงฟังที่ยุนฮารังอธิบายและหันหน้าไปหาเจรัน เขาเปิดใช้ทักษะตรวจจับการโกหกและทำการตรวจสอบข้อเท็จจริงจากปากของเจรันด้วยตัวของเขาเอง หากเจรันมีส่วนเกี่ยวข้องกับการฉ้อกลแม้แต่นิดเดียว หลินหลงจะปฏิเสธการสมัครของเขา แต่ถ้าเจรันไม่ได้ทำเขาก็ยินดีที่จะรับเจรันเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในบริษัท

 

“คุณเจรัน คุณรู้เกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในบริษัทเก่าของคุณไหม คุณได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับการฉ้อโกงหรือเปล่า”

 

หลินหลงถามตรงๆ

 

เจรันนั้นรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยแต่คิดว่ามันเป็นปกติที่เขาจะต้องถาม

 

“ผมรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น ในฐานะที่ผมเป็นพนักงานบัญชี มันไม่มีทางเลยที่ผมจะไม่รู้ แต่ผมไม่มีทางเลือก ผู้บริหารเป็นคนตัดสินใจในเรื่องนี้ แต่ว่าผมไม่ต้องการที่จะทำมัน ผมเลยตัดสินใจว่าจะหางานใหม่และทำการแจ้งเรื่องไปกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง”

 

เจรันตอบคำถามหลินหลง เขานั้นรู้ว่าเขามีความผิดที่ทำงานในบริษัทไม่ดีแบบนั้น แต่ว่าเขาเองก็ต้องคิดถึงครอบครัวของเขาด้วย ภรรยาของเขาป่วยหนัก ทั้งครอบครัวของเขามีเขาเป็นคนเดียวที่หารายได้ หากเขาไม่ทำครอบครัวของเขาก็จะลำบาก เจรันตั้งใจหางานใหม่ เพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับบริษัทไม่ดีแบบนี้ และครอบครัวของเขาจะได้ไม่ลำบาก แต่ใครจะไปรู้ได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น โชคร้ายเข้าลุมมาที่เขา บริษัทถูกเปิดโปงก่อนที่เขาจะหางานใหม่ได้ทัน และตั้งแต่นั้นมาเขาก็หางานที่ไหนไม่ได้เลย เงินเก็บที่เขามีก็หมดไปกับค่ารักษาพยาบาลแล้ว

 

หลินหลงไม่คิดว่าที่เจรันพูดนั้นจะเป็นเรื่องโกหกดูจากความบริสุทธิใจของเขา ทักษะตรวจจับคำโกหกเองก็เหมือนกัน ทักษะทำให้เขารับรู้ว่าที่เจรันพูดนั้นเป็นความจริง เขาเข้าใจดีถึงสถานการนั้น เป็นเขา เขาก็คงทำอะไรไม่ถูกเช่นกัน และคงจะทำแบบที่เจรันทำ

 

“เอาละงั้นจัดนักสัมภาษณ์กันวันจันทร์นี้ก็แล้วกัน”

 

หลินหลงพูดบอกเจรันก่อนที่จะหันไปหายุนฮารัง

 

ยุนฮารังนั้นแปลกใจ หลินหลงนั้นตั้งใจจะรับคนที่มีพื้นหลังแบบนี้อย่างนั้นรึ

 

เจรันเองก็ดูเหมือนจะมีอาการที่ไม่ได้แตกต่างจากยุนฮารังเท่าไหร่ หลินหลงยิ้มก่อนที่จะพูด

 

“ได้ยินแล้วนิ เจอกันวันจันทร์นี้คุณเจรัน ฮารังเธอเป็นจัดเตรียมเอกสารได้”

 

หลังจากที่เจรันกลับไปแล้ว ดอนนิ่งมิสท์ก็กลับมาสู่สภาพเดิม มันเป็นเวลาบ่ายแก่ๆแล้ว แต่ก็ยังไม่มีผู้ร่วมสมัครคนอื่นเข้ามาสมัครกับบริษัทของเขา หลินหลงในตอนนี้หาวยาวๆออกมา และรู้สึกเบื่อ เขานั้นถูกเพิกเฉยโดยสิ้นเชิงจากเหล่าผู้สมัครที่มีประสบการณ์ทั้งหลาย

 

หลินหลงคิดว่าเขานั้นต้องหาวิธีดึงดูดผู้สมัครมาแล้วซิ

 

และในขณะที่หลินหลงกำลังคิดแผลนอยู่นั้นระบบก็ทำการแจ้งเตือนเขา

 

[ภารกิจที่ 3: ตามหาผู้ติดตาม]

เป้าหมาย: ผู้แข็งแกร่งย่อมมีผู้ติดตามคอยให้การสนับสนุนเขาเสมอ โชคไม่ดีที่เหล่าผู้คนนั้นมีตาหามีแววไม่ ที่ไม่รู้จักอะไรดี อะไรไม่ดี ในงานพบปะเหล่าผู้ติดตามนั้น จงหาผู้ติดตามมาเพิ่มซะ

 

รางวัล: ทักษะตรวจจับผู้มีความสามารถ ขั้นของทักษะที่จะได้รับขึ้นอยู่กับจำนวนผู้ติดตามที่ต้องการจะสยบให้กับผู้แข็งแกร่ง(เรซูเม่...)

 

หลินหลงสะดุ้งเขานั้นได้รับภารกิจมาเฉย ดูเหมือนว่าระบบนั้นพยายามจะช่วยเขา ทักษะที่หลินหลงต้องการในตอนนี้คือทักษะที่จะให้เขามองเห็นถึงความสามารถของผู้สมัคร เขาจะต้องทำมันให้สำเร็จให้ได้

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 222 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #143 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 01:28

    สวยพี่สวย

    #143
    0