ตอนที่ 108 : บทที่ 108 คำสาป

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1042
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    12 มี.ค. 62

“มันจะไม่จบเพียงเท่านี้…”


ท่านเคาน์พูดขึ้นก่อนที่ร่างกายของเขาจะค่อยๆสลายหายไป หลินหลงถอนหายใจยาวๆออกมา เมื่อกี้เกือบไปแล้วหากท่านเคาน์ไม่ประมาทเขาละก็ ไม่มีทางเลยที่หลินหลงจะจัดการกับท่านเคาน์ได้


คำพูดสุดท้ายของเขาทำให้หลินหลงสั่นสะท้าน และในขณะที่หลินหลงกำลังคุ่นคริดถึงคำพูดสุดท้ายของเขานั้น ระบบก็แจ้งเตือนขึ้น


[ตรวจพบคำสาป โฮสถูกคำสาปขั้นสูงสุดของเคาน์แดร็กคิวล่า หากโฮสปรากฏตัวใกล้ๆกับเหล่าข้าบริวารของเขา พวกเขาจะสามารถรับรู้ได้ถึงโฮสทันที]


หลินหลงคิ้วขมวดเข้าด้วยกัน ดูเหมือนจะงานเข้าอีกแล้ว


“คำสาป สงสัยเราต้องหาวิธีป้องกันมันแล้ว”


มีอะไรอีกหลายๆอย่างที่หลินหลงต้องทำ เขาพยายามเปิดระบบเพื่อหาอะไรสักอย่างเพื่อเป็นการแก้คำสาป แต่มันไม่มีเลยสักอย่าง


“ระบบเอาไงดี”


[ระบบไม่สามารถช่วยโฮสในเรื่องนี้ได้ โฮสจำเป็นต้องจัดการมันด้วยตัวของโฮสเอง]


ระบบหลังจากนั้นก็ไม่ตอบอะไรหลินหลงอีก แต่แจ้งถึงภารกิจที่สำเร็จ


[ภารกิจที่: จัดการกับพวกถ้ำมอง(สำเร็จ)]

ผลลัพธ์: คุณสามารถจัดการกับเหล่าพวกถ้ำมองได้สำเร็จ นอกจากจะสามารถจัดการกับพวกข้าบริวารของพวกถ้ำมองระดับสูงได้แล้ว ยังสามารถจัดการกับร่างปลอมขของพวกถ้ำมองระดับสูงได้อีก ถือเป็นความสำเร็จที่น่าชมเชย

 

รางวัล: ทักษะเวทย์ศักดิ์สิทธิ์ โฮลี่ไลท์...ขั้นสูงสุด

 

หลินหลงรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย เขาได้รับทักษะที่เขาต้องการมากที่สุดตอนนี้ ถึงทักษะเวทย์ศักดิ์สิทธิ์จะไม่สามารถใช้ต่อกรกับมนุษย์ทั่วไปได้ แต่มันใช้ได้ผลเป็นอย่างดีกับพวกที่ใช้ทักษะด้านมืดอย่างพวกแวมไพร์

 

หลินหลงหลังจากนั้นก็หันไปหาอาเธน่าที่มองมาที่เขาด้วยดวงตาที่เปิดกว้าง

 

“หืม นานะ มีอะไรติดที่หน้าฉันหรือเปล่า”

 

อาเธน่าส่ายหัวก่อนที่จะพูดขึ้น

 

“นานะไม่คิดว่าหลินหลงจะสามารถจัดการกับท่านเคาน์ได้”

 

หลินหลงหัวเราะออกมา

 

“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณนานะด้วยนะ หากนานะไม่ออกมาปกป้องฉันละก็ ท่านเคาน์คงไม่คิดว่าฉันอ่อนแอจนไม่สามารถต่อกรกับเขาได้ จนทำให้เขาประมาทขนาดนี้หรอก”

 

หลินหลงพูดเสร็จอาเธน่าก็รู้สึกแปลกๆ เธอมองไปที่หลินหลงก่อนที่จะพูดออกมาด้วยความสงสัย

 

“หลงหลง อย่าบอกนะว่าทั้งหมดที่เกิดขึ้นเนี่ย หลงหลงคิดไว้ก่อนแล้ว”

 

หลินหลงเกาหัวมันก็ไม่ถึงขนาดนั้น เขามีแผนเตรียมตัวไว้เสมอนั่นแหละ การปรากฏตัวของเคาน์แดร็กคิวล่า เป็นอะไรที่เหนือความคาดหมายของเขา แต่ก็ไม่ถึงกับทำให้เขาจนมุม เขารู้ว่าเคาน์แดร็กคิวล่านั้นมีนิสัยเป็นยังไงตั้งแต่แววตาที่เขามองหลินหลงแล้ว เขานั้นดูถูกสิ่งมีชีวิตที่ต่ำกว่าตน และนั่นเป็นเหตุผลที่ทำไมหลินหลงถึงไม่กระวนกระวายเลยเวลาเขานั้นโจมตีใส่หลินหลง เพราะเขามั่นใจว่าท่านเคาน์จะต้องพยายามดูดเลือดเขาต่อหน้าอาเธน่าแน่ๆ ท่านเคาน์เป็นพวกชั่วร้ายโดยตัวตนของเขาอยู่แล้ว

 

“ช่างเถอะ ตอนนี้ฉันคิดว่าพวกเราควรออกจากที่นี่ก่อน ฉันรู้สึกว่าปัญหาใหญ่กำลังจะมาหาฉันแล้ว”

 

หลินหลงได้แต่ถอนหายใจออกมา เขามองไปที่แวมไพร์ทั้งสองที่นอนอยู่ ลังเลสักครู่หนึ่ง ก่อนที่จะเดินไปใกล้ๆกับทั้งสองคน

 

“หลงหลงคิดจะทำอะไรกับทั้งสองคนอย่างนั้นรึ”

 

หลินหลงกัดฟันก่อนที่จะพูดขึ้น

 

“มันคงถึงเวลาแล้ว ที่จะต้องก้าวผ่านมัน”

 

“ก้าวผ่าน?”

 

หลินหลงทำการใช้ทักษะโฮลี่ไลท์ มือของเขาส่องแสงออกมา หลินหลงชูมือไปยังเปรโตรและดูรัน ร่างกายของทั้งสองค่อยๆถูกเผาใหม้และหายไปในพริบตา

 

มือของหลินหลงสั่นเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่เขาสังหารสิ่งมีชีวิตที่คล้ายกับมนุษย์ เขาถึงจะเคยจัดการกับเซเทอร์หรือเซ็นทอร์ แต่ทั้งสองก็ยังมีความแตกต่างจากมนุษย์ พวกมันไม่มีสติหรือความคิด ต่างจากเปรโตรและดูรัน

 

“ไปกันเถอะ”

 

อาเธน่าไม่ได้ตรงเข้ามาปลอบหลินหลง นี่เป็นสิ่งที่เขาต้องก้าวผ่านด้วยตัวเอง หลินหลงจากนั้นก็ไปรับยุนฮารัง เธอหลบภัยอยู่ใกล้ๆกับร้านอาหาร เธอที่เห็นหลินหลงเดินออกมาจากร้านอาหารอย่างปลอดภัยก็ช่วยไม่ได้ที่จะกระโจนกอดเขาและร้องให้ออกมา

 

หลินหลงยิ้มและทำการปลอบยุนฮารัง

 

“ทุกอย่างผ่านไปแล้ว ไม่ต้องกังวลไป พวกนั้นทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ฉันนะเห็นแบบนี้แต่แข็งแกร่งมากนะ”

 

ยุนฮารังได้แต่พยักหน้าและแยกตัวจากหลินหลง และยิ้มให้กับเขา ทั้งสามหลังจากนั้นก็ถึงเวลากลับบ้านแล้ว

 

ยุนฮารังที่ได้รู้ว่าอาเธน่าพักอยู่ที่เดียวกับหลินหลงก็พูดกับหลินหลงด้วยความแน่วแน่ เธอนั้นจะมาอยู่กับหลินหลงด้วย หลินหลงช่วยไม่ได้และคิดว่าในบ้านเองก็มีห้องมากพอที่จะจุคนเป็นสิบอยู่แล้ว ทำไมแค่แฟนเพิ่มมาอีกคนหนึ่งมันไม่มีอะไรเสียหายหรอก

 

หลินหลงไปส่งยุนฮารังที่บ้านก่อนและบอกกับเธอว่าหลังจากเก็บข้าวของเสร็จแล้วเธอสามารถเข้าไปที่บ้านได้เลย เขาให้กุญแจสำรองกับยุนฮารัง

 

หลังจากส่งยุนฮารังที่บ้านแล้ว เขาก็กลับบ้านของเขาพร้อมกับอาเธน่า

 

และหลังจากกลับมาถึงที่บ้านแล้วอาเธน่าจึงบอกกับเขา

 

“หลงหลงดูเหมือนว่าเฮไฟตัสจะสร้างของที่นานะขอเสร็จแล้ว เราจะไปเอามันเลยไหม”

 

หลินหลงคิดอยู่สักครู่หนึ่งก่อนที่จะพยักหน้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

208 ความคิดเห็น