กำเนิดราชันพันธุ์อมตะ

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 64,139 Views

  • 204 Comments

  • 1,851 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,154

    Overall
    64,139

ตอนที่ 102 : บทที่ 102 พวกถ้ำมอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 858
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    11 มี.ค. 62

สามวันผ่านไป หลินหลง อาเธน่า และ ยุนฮารังก็ได้ไปเดทด้วยกัน อาเธน่าในระหว่างนี้ก็ทำการตีสนิทกับยุนฮารังจนขนาดที่ทั้งคู่นั่นเริ่มสนิทกันจนเรียกชื่อย่อของกันและกันแล้ว


“เน่ๆ~ ฮารังชุดตัวนี้สวยไหม”


อาเธน่าพูดพร้อมกับหยิบชุดเดรสสีชมพูขึ้นมา


ยุนฮารังคิดนิดหน่อยก่อนที่จะพูดขึ้น


“นานะ ฉันว่าชุดที่อยู่ตรงนั้นสวยกว่านะ”


ยุนฮารังชี้ไปยังชุดกระโปรงสีเหลืองที่ดูแล้วน่าจะเข้ากับผมสีบลอนของอาเธน่า


“จริงด้วย เธอนี่ตาถึงจริงๆเลย”


“แน่นอน”


ยุนฮารังหัวเราะออกมา เสียงหัวเราะของเธอนั้นกระจ่างใส ได้ฟังแล้วรู้สึกดี


หลินหลงมองดูคนรักของเขาทั้งสองซื้อของด้วยเงินของเขาอย่างมีความสุข ยุนฮารังสามวันที่ผ่านมานี้เธอมีสีหน้าที่ดีขึ้น และดูสวยขึ้นทุกวันๆ เขาแอบคิดว่าอาเธน่าจริงๆแล้วได้ไปทำอะไรยุนฮารังหรือเปล่า


ทั้งสองใช้เวลากว่าสี่ชั่วโมงไปกับการช็อบปิ้งก่อนที่จะเริ่มรู้สึกหิวและขอให้หลินหลงพาพวกเธอไปหาอะไรกิน หลินหลงพาพวกเธอไปกินร้านอาหารที่เขาชอบ ร้านอาหารที่เขาพาไปอยู่ในโรงแรมห้าดาว


และหลังจากที่เขาพาพวกเธอมาถึงแล้ว แต่ทว่าที่ด้านหน้าทางเข้าของร้าน พวกเขากลับถูกหยุดเอาไว้


“ขอประทานโทษนะครับ ที่นี่ถูกจองไว้หมดแล้ว”


หลินหลงคิ้วขมวดเข้าด้วยกันก่อนที่จะพูดขึ้น


“ถูกจองไว้หมดแล้ว หมายความว่ายังไง ผมเองก็จองไว้ก่อนหน้านี้ ดูนี่ซิ ผมยังมีข้อมูลการยืนกันกับทางร้านอาหารอยู่เลย”


พนักงานต้อนรับได้แต่ส่ายหัวก่อนที่จะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเชิงขอโทษ


“ต้อขอประทานโทษจริงๆนะครับ แต่การจองของคุณถูกยกเลิก”


ถูกยกเลิก หลินหลงไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อน ถ้ายกเลิกก็ควรที่จะบอกกันก่อนไม่ใช่มาถึงร้านแล้วถึงค่อยมาบอก


“ถูกยกเลิก ทำไมการจองของผมถึงถูกยกเลิก ผมต้องการคำตอบ ถ้าคุณหาคำตอบให้ผมไม่ได้ก็ไปเรียกผู้จัดการมา”


หลินหลงรู้สึกไม่ชอบใจ เขาไม่ชอบคนที่ใช้เส้นสายทำแบบนี้ และก่อนที่พนักงานต้อนรับด้านหน้านั้นจะได้เดินไปหาผู้จัดการเพื่อมาจัดการกับปัญหานี้ ก็ได้มีชายหุ่มหน้าตาดีเดินออกมาจากข้างในร้าน เขาอยู่ในชุดสูทแฟชั่นสีแดงเลือด เขามองมาที่หลินหลงและหญิงสาวสองคนที่อยู่ใกล้ๆกับเขาก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างมีเสน่ห์ และพูดขึ้น


“ไม่เป็นให้พวกเขาเข้ามาได้ ต้องขออภัยที่เสียมารยาท ทางเราไม่ทราบมาก่อนว่าจะมีคนจองร้านอาหารสุดหรูนี่ในเวลาเดียวกันกับพวกเรา ขอให้คืนนี้ทุกท่านจงมีความสุขเสมือนดวงจันทร์ในท้องนภา”


ชายหนุ่มพูดเสร็จก็ทำการก้มโค้งเล็กน้อย ท่วงท่าของเขาดูดีและมีเสน่ห์ หลินหลงรู้สึกแปลกๆ นอกจากกริยาท่าทางของเขาแล้ว หลินหลงยังรู้สึกว่าคำพูดของเขานั้นเป็นภาษาพูดที่ดูโบราณๆยังไงก็ไม่รู้


อาเธน่าสะกิดหลินหลงเล็กน้อยก่อนที่จะพูดขึ้น


“หลงหลงต้องระวังคนนั้นให้ดี เขามีกลิ่นเลือดที่รุนแรงมาก ดวงตาที่เขามองมาที่นานะและฮารังดูเหมือนว่าเขากำลังคิดแผนอะไรอยู่ หลงหลงคิดว่ายังไง”


หลินหลงไม่อยากที่จะยุ่งกับเรื่องนี้ เขาอยากจะกลับแต่ทว่า


ติ้ง


[ภารกิจที่: จัดการกับพวกถ้ำมอง]

เป้าหมาย: คุณคือผู้ที่แข็งแกร่ง จะให้ใครมาหยามต่อหน้าไม่ได้เด็ดขาด ผู้หญิงข้าใครอย่าแตะ!

อุปกรณ์ช่วยเหลือ: ไม้กางเขนโลหะเงิน, น้ำมนต์จากโบสถ์ทางตอนเหนือ, กระเทียมกลิ่นแรงx10

รางวัล: ขึ้นอยู่กับผลงาน

 

ภารกิจแจ้งเตือนขึ้น หลินหลงได้แต่ถอนหายใจ การที่ภารกิจขึ้นมาให้นั้นแสดงว่ามันสำคัญกับการดำเนินชีวิตของเขาในฐานะราชันผู้แข็งแกร่ง เขาได้แต่ตอบรับภารกิจ อุปกรณ์ช่วยเหลือตรงเข้าไปยังภายในช่องเก็บของๆเขาทันที

 

“นี่มันอะไร กางเขนโลหะเงิน น้ำมนต์ กระเทียม… นี่มันเหมือนกับว่าเรากำลังจะต้องไปเผชิญหน้าอยู่กับพวกผีดูดเลือดยังไงอย่าง… แต่เดี๋ยวก่อนนะ ไอเจ้าเมื่อกี้สีหน้าซีดๆพร้อมกับใบหน้าอันหล่อเหลา มาด้วยกันกับกริยาท่าทางที่ดูดีและวาจาที่โบราณ เห้อ รู้ละ”

 

แวมไพร์แน่ๆ หลินหลงมองไปที่อาเธน่าดูเหมือนว่าเธอเองก็รู้ แต่ด้วยสาเหตุอะไรบางอย่างเธอไม่บอกกับหลินหลง และอยากจะรู้ว่าหลินหลงจะตัดสินใจยังไง

 

หลินหลงหลังจากมองไปที่อาเธน่าแล้วเขาก็หันไปหายุนฮารัง พบว่าเธอนั้นกำลังเหม่อลอยราวกับถูกสะกดจิต หลินหลงดีดนิ้ว ยุนฮารังที่กำลังเหม่ออยู่นั้นถูกดึงสติกลับมา

 

“อ่ะ นี่ เมื่อกี้นี้มัน ฉันเผล่อหลับไปหรอ”

 

หลินหลงส่ายหัวดูเหมือนว่าเรื่องนี้มันจะไม่ง่ายอย่างที่เขาคิดไว้ หลินหลงบางทีเขาควรที่จะบอกอะไรกับยุนฮารังได้รับรู้บ้าง เพื่อที่ในอานาคนข้างหน้าเธอจะได้ระวังตัว นี่เป็นปัญหาใหญ่ หากมีใครที่มีพลังเหนือมนุษย์ต้องการจะทำอะไรเขาละก็เขาสามารถที่จะไปทำอะไรกับคนรอบๆตัวของเขาได้อย่างง่ายดาย

 

“เราต้องรีบไปที่นั่นแล้ว เรารู้สึกเหมือนว่ากำลังจะมีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นอย่างไงอย่างงั้น”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

0 ความคิดเห็น