คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Heartbreak Hotel Lufany Heartbreak Hotel Lufany | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 ส.ค. 59 / 22:35




                ในค่ำคืนที่เงียบสงัดตามท้องถนนมีรถวิ่งพลุกพล่านแสงไฟข้างทางยังคงส่องแสงสว่างอยู่ตลอดผู้คนที่กำลังหลับสบายอยู่บนเตียงกับครอบครัวหรือจะเป็นคนรัก แต่ยังมีส่วนหนึ่งที่กำลังสนุกกับแสงสียามค่ำคืนรวมไปถึงทิฟฟานี่สาวสวยดีกรีนางแบบชื่อดังที่กำลังสนุกกับดนตรีบีทหนักที่กำลังเล่นอยู่ 
               เธอสนุกได้สักพักก็รู้สึกเหนื่อยจึงมานั่งที่โต๊ะแล้วหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มพลางมองไปรอบๆดูผู้คนกำลังสนุกสนานกัน สักพักเธอก็รู้สึกว่ามีใครบางคนเดินมานั่งที่โต๊ะของเธอเธอจึงหันไปมองก็เห็นว่ามีชายหนุ่มหน้าดีกำลังนั่งมองเธออยู่
               "สวัสดีครับ" เขาพูดทักเธอพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตรมาให้ เธอเห็นว่าเวลาเขายิ้มนั้นเขาจะมีลักยิ้มตรงแก้มซึ่งมันทำให้เข้าดูมีเสน่ห์ไม่น้อยเธอจึงทักตอบกลับไป
               "สวัสดีค่ะ"
               "ทำไมคุณถึงมานั่งตรงนี้คนเดียวล่ะครับ?"
               "พอดีว่าฉันเบื่อๆน่ะค่ะเลยออกมาหาอะไรทำซักหน่อยน่ะค่ะ"
               "ด้วยการมาดื่มหรอครับ?" เขาถามพลางทำหน้าสงสัยเธอจึงหัวเราะแล้วตอบกลับไป
               "ก็ไม่เห็นแปลกนี่คะ"
               "มันไม่แปลกแน่นอนครับถ้าคุณเป็นแค่คนธรรมดา ถ้าจำไม่ผิดคุณคงเป็นนางแบบใช่มั้ยครับ?" เขาถามขึ้นมา
               "ใช่ค่ะ"
               "อ๋อ ผมชื่อเลย์นะครับ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ"
               "ฉันทิฟฟานี่ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะ"
               "แล้วคุณมาเที่ยวที่นี่แฟนคุณไม่ว่าเอาหรอครับ?"
               "ฉันยังไม่มีแฟนค่ะ"
               "อ๋อ งั้นก็ดีสิครับ"
               "ทำไมหรอคะ?"
               "ก็เพราะจะได้จีบคุณได้สะดวกไง" เลย์พูดพลางทำหน้าทะเล้นใส่ทิฟฟานี่ เธอจึงตอบกลับไป
               "ก็แล้วแต่คุณสิคะ"
               Tiffany's Part
               หลังจากที่ฉันกับเลย์ได้รู้จักกันเราสองคนจึงนัดเจอกันบ่อยๆเขาเล่าให้ฉันฟังว่าเขาเป็นคนจีนชื่อจริงๆของเขาคือจาง อี้ชิงส่วนชื่อเลย์นั้นเขาใช้ในการทำธุรกิจเท่านั้น ธุรกิจของเขาคืออสังหาริมทรัพย์ที่เขามาที่เกาหลีเพราะต้องการจะมาหาซื้อที่ดินเพื่อทำธุรกิจอื่นด้วย
              เราคุยกันได้สักพักฉันจึงขอตัวกลับเขาจึงอาสามาส่งที่บ้านสักพักรถก็มาถึงหน้าบ้านของฉันจึงลาเขา
               "ขอบคุณนะคะที่มาส่ง" ฉันพูดแล้วยิ้มไปให้เขา
               "เพื่อคุณผมทำได้ทุกอย่างครับ" เขาพูดเสร็จหน้าของฉันก็เริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีฉันจึงพูดตัดบทแล้วเดินเข้าบ้านไป
               "ขับรถกลับดีๆนะคะ"
               "ครับ"
               สัปดาห์ต่อมาฉันกับเลย์นัดกันไปดูหนังกันในระหว่างที่เรากำลังรอเข้าโรงหนังก็ได้มีชายคนหนึ่งเดินมาชนฉัน
              "โอ๊ย"
              "ขอโทษครับ" ชายคนนั้นรีบขอโทษฉัน
              "เฮ้ย เดินยังไงไม่ดูตาม้าตาเรือเลยวะ" เลย์พยายามที่จะเข้าไปกระชากเสื้อของชายคนนั้น 
              "ก็คนขอโทษแล้วยังจะเอาอะไรอีก" ในระหว่างนั้นก็ได้คนมายืนดูเรา ฉันจึงเดินเข้าไปห้าม
              "อย่ามีเรื่องกันเลยนะคะฉันขอร้องล่ะ นะคะ" ฉันส่งสายตาอ้อนวอนไปให้เลย์ เขาจึงยอมปล่อยมือจากคอเสื้อของชายคนนั้นฉันจึงพาเขาออกมา
              "ผมขอโทษนะครับที่ทำให้คุณต้องอดดูหนังเลย"
              "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เอาไว้เราค่อยมาดูด้วยกันวันหลังก็ได้"
              "ครับ งั้นเดี๋ยวผมไปส่งนะ"
              "ค่ะ" หลังจากที่เลย์พาฉันมาส่งถึงบ้านแล้วฉันจึงชวนเค้าไปดื่มน้ำข้างใน
              "เข้ามาสิคะ" หลังจากที่เข้ามาแล้วฉันจึงให้เขานั่งรอที่โซฟาแล้วเดินไปเอาน้ำมาให้
              "นี่ค่ะน้ำ" ฉันยื่นแก้วน้ำให้เขา เขาจึงยื่นมือมารับในระหว่างนั่นมือของเราสองคนก็แตะกันทำให้หน้าของฉันร้อนผ่าวฉันจึงดึงมือออก
              "ผมขอโทษครับ"
              "ไม่เป็นไรค่ะ" เราเงียบกันได้สักพักเลย์จึงเปิดแระเด็นพูดคุยขึ้นมาก่อน
              "คุณฟานี่อยู่คนเดียวหรอครับ?"
              "ค่ะ ตั้งแต่ฉันย้ายมาอยู่ที่นี่ฉันก็อยู่คนเดียวมาตลอด ตอนนี้ฉันก็เริ่มชินแล้วล่ะค่ะ"
              "แล้วคุณสนใจจะหาคนมาอยู่เป็นเพื่อนมั้ยล่ะครับ?" เลย์ส่งสายตาอันิร่าร้อนมาให้ฉันแล้วเขาก็ค่อยๆเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ฉัน จนปากของเราประกบกันมือของเขาลูบไล้ไปตามตัวของฉัน สักพักฉันก็เริ่มรู้สึกตัวฉันจึงผลักเขาออกไป
             "เลย์คะ ฉันว่ามันไม่เหมาะ" 
             "ทำไมล่ะครับ ผมรักคุณนะครับฟานี่" เพราะคำบอกรักของเขาทำให้ฉันหัวใจเต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก
             "นะครับ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้คุณเจ็บแน่นอน" พอเลย์พูดจบฉันจึงพยักหน้าให้เขา เขาจึงจูบฉันอีกครั้งแล้วผลักฉันลงกับโซฟา 
--------------------------------------NC CUT----------------------------------------------
             เช้าวันต่อมาฉันพยายามเอื้อมมือไปกอดเลย์แต่ก็พบกับความว่างเปล่าฉันตึงลืมตาขึ้นมาหันไปมองรอบก็ไม่เจอฉันจึงกดโทรศัพท์หาเขาแต่ก็ไม่มีการตอบรับ
             "คุณหายไปไหนนะ?" ฉันคิดเสร็จจึงไปอาบน้ำ
             ค่ำวันนั้นฉันจึงไปที่ผับเดิมแก้เบื่อ ฉันสั่งเครื่องดื่มมาดื่มแล้วนั่งมองไปรอบๆจนสายตาไปพบกับเลย์ที่มีผู้หญิงคนอื่นนั่งอยู่ด้วย
             "เลย์..." ฉันครางชื่อเขาอย่างแผ่วเบา พอตั้งสติได้ฉันจึงรีบวิ่งออกไปจากตรงนั้น
             สักพักฉันก็มานั่งร้องไห้อยู่ที่สวนสาธารณะ พลางคิดไปถึงตอนที่เขากับฉันเคยอยู่ด้วยกันฉันมีความสุขมากแต่ก็ไม่เคยคิดว่าเขาจะทำกับฉันแบบนี้ จู่ๆก็มีผู้ชายคนหนึ่งยื่นผ้าเช็ดหน้ามาให้
            "รับไปเถอะครับ" ฉันจึงยื่นมือไปรับผ้าเช็ดหน้าจากเขา
            "ขอบคณค่ะ" 
            "ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่คนเดียวล่ะครับ?"
            "ไม่มีอะไรหรอกค่ะ"
            "คุณมีอะไรก็บอกผมได้เสมอนะครับคุณ..."
            "ทิฟฟานี่ค่ะ"
            "ผมลู่หานนะครับ ผมไปก่อนนะครับ"
            "ค่ะ" หลังจากที่ลู่หานกลับไปแล้วฉันจึงนั่งคิดอะไรไปเรื่อยๆแล้วจึงกลับคอนโด
            ตั้งแต่วันนั้นมาฉันกับลู่หานก็ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆจนก่อเกิดเป็นความรักขึ้นมาและวันนี้เขาก็จะมีอะไรบางอย่างจะบอกกับฉัน
            "ฟานี่ครับ"
            "คะ"
            "เป็นแฟนกับผมนะครับ ผมสัญญาว่าผมจะไม่ทำให้คุณเสียใจแน่นอน" หลังจากที่เขาพูดจบฉันก็พยักหน้าให้เขาเพราะเขาได้พิสูจน์แล้วว่าเขาจริงใจกับฉันจริงๆ
            "ค่ะ ฉันจะเป็นแฟนกับคุณ"
            "ฟานี่"
            "เลย์" ฉันครางชื่อเขาออกมาเพราะไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่
            "ที่ผ่านมาผมขอโทษผมมันโง่เองที่ทิ้งคุณไป เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้มั้ย?"
            "ฉันขอโทษนะ ฉันคงกลับไปรักคุณอีกไม่ได้ แต่เรายังคงเป็นเพื่อนกันได้นะ"
            "ขอบคุณนะที่คุณให้อภัยผม ผมก็ขอให้คุณกับเขารักกันนานๆนะ"
            "ขอบคุณนะคะ"
            "ผมไปก่อนนะ"
            "โชคดีนะคะ" หลังจากที่ฉันพูดเสร็จเลย์ก็เดินออกไป ส่วนฉันกับลู่หานก็ยืนยิ้มให้กันด้วยความรักที่แท้จริง
            และในที่สุดทุกอย่างมันก็ทำให้ฉันได้รู้ว่ารักแท้มันยังมีอยู่จริงและมันก็อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลมันอยู่รอบๆตัวเราเสมอเพียงแต่ว่าเรามองไม่เห็นมันเท่านั้นเอง

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Umbun จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 กรกฎาคม 2559 / 20:32
    รอลู่ฟานี่ค่าา
    #1
    0