[Naruto] Fire and Clouds

ตอนที่ 7 : ข่าวลือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    29 เม.ย. 62

          ตอนนี้ทีมเซโร่ของยามาโตะได้กลับมาถึงโคโนฮะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก่อนที่ยามาโตะจะได้หันไปสั่งงานลูกทีม ทั้ง 3 ก็หายตัวไปเสียแล้ว


ก๊อกๆๆ เอี๊ยดดดด


"ขออนุญาตครับ" เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็เจอโฮคาเงะรุ่น 3 กับรุ่น 5 ทีมไก ทีมคาคาชิ ทีมคุเรไน ทีมอาซึมะ


"ทำไมอยู่กันเยอะจังล่ะครับ"


"ทีมคาคาชิกับทีมอาซึมะเพิ่งกลับจากภารกิจก่อนหน้านายน่ะ ทีมคุเรไนมารับภารกิจ ส่วนทีมไก...อยากเจอ 3 คนนั้นน่ะ" ซึนาเดะชี้เเจงให้ยามาโตะฟัง


"โอ้ววววไหนล่ะๆ อยู่ไหนๆ!!" ไกและลีดี๊ด๊ากันใหญ่พยายามมองซ้ายมองขวาเพื่อพยายามหาคนที่ต้องการมาเจอ


"ไม่รู้สิครับ" ยามาโตะพูดอย่างอ่อนเเรง


"หมายความว่ายังไง" รุ่นที่ 3 เอ่ยถาม


"ก่อนจะเหยียบเข้าโคโนฮะ ก็ยังตามมาติดๆ แต่พอหันกลับไปอีกทีก็หายไปแล้วล่ะครับ"


"ชั่งเหอะ แล้วเป็นไง ภารกิจแรกกับพวกนั้นน่ะ เสร็จเร็วกว่าที่คิดนี่"


"ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ คือว่า..." จากนั้นยามาโตะก็เล่าทุกอย่างออกไปให้ฟัง


"เฮ้อ" เล่าจบก็ถอนหายใจ


"นายดูหดหู่นะ" คาคาชิเดินเข้ามาตบไหล่ยามาโตะ


"ไม่รู้สิครับ ผมไม่รู้ว่าทำไมถึงรู้สึกหดหู่ขนาดนี้ หรือผมควรเลิกเป็นนินจาดี" คำกล่าวของยามาโตะสร้างความโกลาหลให้คนในห้อง


"นี่ยามาโตะถูกหลอกครั้งเดียวจะอะไรนักหนา" ซึนาเดะโวยวายทุบโต๊ะเป็น 2 ท่อน


"ใช่ ไม่ต้องห่วงหรอกนะ วัยรุ่นก็แบบนี้แหละ เข้าใจยาก แถมซนหน่อยๆด้วย" ทุกคนในห้องพยายามพูดปลอบยามาโตะ ก่อนเสียงประตูห้องจะดังขึ้น


"เอ่อ..ผมเคาะเเล้วแต่ไม่มีใครได้ยินเลยเปิดประตูเข้ามาฮะ" เด็กชายตัวเล็กพูดขึ้นก่อนนะมายืนหน้ายามาโตะ


"ผมได้ยินทุกอย่างเเล้วฮะ อาการหดหู่ของคุณมาจากน้ำยาหดหู่น่ะฮะ ดื่มนี่มันจะช่วยทำให้ยาหมดฤทธิ์เร็วขึ้นน่ะ" เด็กหนุ่มยื่นขวดใสตรงหน้าให้


"น้ำยาหดหู่หรอ?" คิสึเนะพูดขึ้น เด็กหนุ่มตรงหน้าจึงอธิบาย


"เป็นน้ำยาที่ท่านโอโกรุปรุงขึ้นเพื่อใช่แกล้งคนน่ะฮะ ท่านเพิ่งนึกได้ตอนกลับมาถึงคฤหาสน์ว่าลืมเอายาแก้ให้ ท่านโฮโนเลยให้เอามาให้น่ะฮะ" ยามาโตะรับยามาก่อนจะลังเลเล็กน้อยเเล้วดื่มเข้าไป


ทุกสายตาจับจ้องที่ยามาโตะ และหลังจากดื่มยาแก้เข้าไป ยามาโตะก็กลับมาร่าเริงเหมือนเดิม


"นี่นายชื่ออะไรหรอ กินม่ะ" โจจิถามชื่อคนตรงหน้าพล่างยื่นขนมให้อย่างเป็นมิตร


"ไม่เป็นไรฮะ ผมชื่อฮิโนโทริ เฮียวริโนะ ฮิโนโทริ ครับ" การแนะนำตัวของเด็กชายทำให้คนทั้งห้องต่างตกใจ


"เฮียวริโนะหรอ เฮียวริโนะที่มามีแค่ 3 คนนั้นไม่ใช่หรอ" รุ่นที่ 3 เอ่ยถาม


"หรือว่าเฮียวริโนะเล่นไม่ซื่อ" คราวนี้เป็นซึนาเดะพูดทำให้ทุกคนในห้องอยู่ในโหมดพร้อมสู้


"มะ ไม่ใช่ฮะ ผมขอตามมาเอง ผมติดท่านโฮโนมากเลยขอตามมาด้วยนะฮะ"


"นายเป็นอะไรกับคุณโฮโนหรอ" ลีถามเพราะจำได้ว่าโฮโนคือชื่อของผู้หญิงที่ตนอยากสู้ด้วย


"เป็นน้องชายต่างเเม่น่ะฮะ"


"เอ๋!!!!!!"


หลังจากฟังคำบอกเล่าของเด็กชายก็ตกตะลึงกันยกใหญ่ เพราะไม่คิดว่าเด็กคนนี้จะเป็นน้องของผู้หญิงคนนั้น แถมยังบอกว่าติดพี่มากอีกด้วย


"ฉันก็พอจะรู้นะว่าพี่น้องบางคู่นิสัยจะต่างกัน แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้ ถึงจะบอกคนละแม่ก็เถอะ" เทนเทนพูดอย่างเหลือเชื่อ


"เราอยู่กันคนละสายน่ะฮะ"


"มันคืออะไรหรอ" ชิกามารุเอ่ยถาม


"นิสัยของคนตระกูลเฮียวริโนะจะขึ้นอยู่กับธาตุจักระและสายฮะ จะแบ่งเป็น 2 สาย สายแรกสายจู่โจม นิสัยคนสายนี้จะค่อนข้างรุนแรงฮะ เช่นถ้าเป็นธาตุน้ำ ก็จะเกรี้ยวกราดแบบนิ่งเงียบ ธาตุลมก็แปรปรวนง่าย ธาตุไฟนี่ยิ่งอันตรายใหญ่


สายที่ 2 สายตั้งรับ นิสัยคนสายนี้จะค่อนข้างอารมณ์ดี นิ่งๆ เช่น ธาตุน้ำก็จะสงบ ธาตุลมก็จะรู้สึกอยู่ด้วยแล้วสบายใจ ธาตุไฟจะรู้สึกอบอุ่น แบบนี้น่ะฮะ" ทุกคนในห้องตั้งใจฟังคำอธิบายเเล้วรู้สึกตื่นเต้น


"แล้วนายกับพี่อยู่ธาตุไหนอ่ะ" คิบะถามพลางอุ้มอากามารุไว้บนหัว


"ผมกับท่านโฮโนธาตุไฟทั้งคู่ฮะ ได้ท่านพ่อมา แต่ท่านโฮโนสายจู่โจม ผมสายตั้งรับ"


"ท่านๆๆอยู่ได้ พี่น้องกันไม่ใช่รึไง" นารูโตะบ่นโดยต่อมามีเสียงเขกหัวจากซากุระ


"ไม่กล้าทัดเทียมหรอกครับ ท่านโฮโนเป็นเฮียวริโนะแท้ แต่ผมเป็นเฮียวริโนะเทียมน่ะครับ อีกอย่างเด็กที่เกิดนอกเฮียวริโนะน่ะ ไม่มีสิทธิ์หรอก" ทุกคนในห้องไม่มีใครเข้าใจที่ฮิโนโทริพูด


"ฮิโนโทริคุง...อธิบายหน่อยได้มั้ยจ๊ะ" ฮินาตะรวบรวมความกล้าถามออกไป


"เฮียวริโนะส่วนใหญ่จะแต่งกับคนในตระกูลเพื่อความแข็งแกร่งและความปลอดภัยของเด็ก แต่จะมีส่วนน้อยที่ผู้ชายจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ใช่เฮียวริโนะหรือมีอนุภรรยาเป็นคนนอกตระกูล ซึ่งเด็กที่มีสายเลือดเฮียวริโนะครึ่งเดียวเราจะเรียกว่าสายเลือดเทียมฮะ แถมถ้ายังอยู่นอกเขตตระกูลมักจะเจออยู่ 3 อย่าง


1.แม่ที่อุ้มท้องเด็กสายเลือดเฮียวริโนะหลังจากคลอดแม่จะตาย


2.แม่รอดแต่อ่อนแอมาก อาจทำให้ตายในที่สุด


3.แข็งแรงทั้งแม่และลูกแต่ถูกศัตรูของเฮียวริโนะตามล่า


ของผมอยู่ในกรณีที่ 1 แต่ยังไม่ทันคลอดแม่ก็เสียก่อน ผมจึงถูกผ่าคลอดพลังของผมเลยหายไปมากกว่าครึ่ง ตอนแม่คลอดพ่อหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย โชคดีของผมที่ตอนนั้นท่านโฮโนอยู่พอดีจึงถ่ายทอดพลังของตัวเองให้ผมเพื่อต่อชีวิตจนผมแข็งเเรงทุกวันนี้น่ะฮะ" ทุกคนฟังอย่างตั้งใจเพราะมีไม่มากที่จะได้มีโอกาสรับรู้ข้อมูลของเฮียวริโนะ


"เพราะฉะนั้นนายถึงยกย่องคนพวกนั้นว่าท่านสินะ" ชิกามารุถาม


"ฮะ"


ปัง ประตูถูกเปิดอย่างรุนแรงเผยร่างหญิงสาวที่มีผ้าปิดหน้าช่วงล่างไว้


"โฮโนมีอะไรหรอ?"


"เอ๊ะ?" หากยามาโตะไม่พูดชื่อคงไม่มีใครรู้ เพราะนี่คือครั้งแรกของบางคนที่ได้เห็นหน้าหรือบางคนที่เพิ่งเห็นหน้าของ 1 ใน 3 ทายาทชัดๆ


"ฮิโนโทริ แค่เอายาแก้มาให้ทำมั้ยช้าแบบนี้" โฮโนพูดน้ำเสียงหงุดหงิด ทำให้คนในห้องต่างตึงเครียด


"ขอโทษฮะ" ฮิโนโทริสลด


"กลับได้แล้วพวกนั้นรออยู่" ก่อนที่โฮโนเเละฮิโนโทริจะเดินออกไปนารูโตะก็ตะโกนขึ้น


"ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ นั้นน้องเธอนะ!!"


"หุบปาก" โฮโนมองด้วยสายตาเหยียดหยาม


"หน๊อยยยย" นารูโตะพุ่งเข้าใส่ก่อนจะโดนโฮโนจับทุ่มโดยที่ทุกคนต่างเห็นว่าโฮโนยังไม่แม้แต่ออกแรงเลยสักนิด และในขณะที่กำลังจะต่อยซ้ำอยู่ๆร่างกายก็ชะงัก


"คาถาเงาสำเร็จ" เป็นชิกามารุที่ใช้คาถาเงาเลียนแบบทัน ทั้งคิบะและโจจิต่างมาช่วยลากนารูโตะออกมา


"คิดว่าแค่นี้จะหยุดฉันได้?" จู่ๆเงาของชิกามารุที่ยื่นออกมาก็สลายไปท่ามกลางสายตาทุกคน


"โฮโนหยุดก่อน นารูโตะกับชิกามารุเขาไม่ได้ตั้งใจ" ยามาโตะพยายามพูดแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะดูเหมือนตอนนี้โฮโนจะโกรธมาก


"ท่านโฮโนฮะ เรากลับกันเถอะฮะ ท่านจะได้พักผ่อนให้หายเหนื่อยด้วย มาเถอะฮะ" ฮิโนโทริเข้ามาดึงแขนของโฮโนโดยพยายามพูดหว่านล้อม


"จำเอาไว้ อย่ามาลองดีกับฉัน" โฮโนว่าก่อนจะเดินออกไป


หลังจากเฮียวริโนะทั้ง 2 ออกไปจากห้องบรรยากาศตึงเครียดในห้องก็หายไปทันที


"ทำบ้าอะไรของนายน่ะนารูโตะ" เป็นซาซึเกะที่เอ่ยขึ้น


"ยัยนั้นน่ะโหดร้ายที่สุด นั้นน้องตัวเองแท้ๆถึงจะคนละแม่ก็เถอะ" นารูโตะบ่นไม่หยุด


"ข้าไม่คิดอย่างนั้นหรอกนะ" ทุกสายตาจับจ้องไปที่รุ่น 3


"เด็กคนนั้นน่ะ ดูไม่ได้มีเจตนาร้ายกับน้องตัวเองหรอก"


"อย่างนั้นหรอคะ" คุเรไนถามอย่างไม่ค่อยเชื่อ


"ชิกามารุที่แค่ช่วยนารูโตะ กับยามาโตะพยายามเกลี้ยกล่อมก็ยังถูกแผ่รังสีอันตรายออกมา แต่พอฮิโนโทริเข้ามาห้าม บรรยากาศรอบตัวก็จางไปหน่อยนึงน่ะ"


"ผมว่าปู่มั่วเเล้ว โอ๊ย ซากุระจัง" นารูโตะร้องลั่นเมื่อถูกซากุระเขกหัว


"เดี๋ยวเถอะนารูโตะ!!!"





          เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์เฮียวริโนะ โฮโนและฮิโนโทริก็ตรงไปที่ห้องนั้งเล่นส่วนตัวทันที


"นานจัง" โอโกรุที่กำลังอ่านหนังสือเงยหน้าขึ้นมาพูด


"คุยกันนิดหน่อยน่ะฮะ" ฮิโนโทริตอบก่อนจะรินช้าให้โฮโนที่นั้งข้างๆตน


"อารมณ์ดีเชียว" โดกุจับสังเกตพี่สาวตัวเองได้จึงพูดขึ้น


"เจอแล้วล่ะ น้องชายของอิทาจิน่ะ" คำพูดของโฮโนทำให้โอโกรุและโดกุหยุดสิ่งที่กำลังทำ โฮโนที่จิบชาที่ฮิโนโทริรินให้ไปนิดหน่อยก็ล้มตัวนอนตักน้องชายต่างแม่ทันที


"เป็นไงล่ะ" โดกุถามอย่างอยากรู้


"มีค่าพอให้เราใช้มั้ย" คราวนี้เป็นโอโกรุ


"ถือว่าเป็นเพชรเม็ดงามทีเดียว ถ้าได้รับการเจียระไนซักหน่อยละก็..." โฮโนหลับตาพลางนึกอะไรเพลินๆ


"นี่ฮิโนโทริ ถ้ามีโอกาสเมื่อไหร่ ทำให้ปลาติดเบ็ดให้ได้ล่ะ" โอโกรุให้ไปคุยกับญาติตัวเองที่กำลังนั้งจิบชา


"ฮะ จะไม่ทำให้ทุกท่านผิดหวังแน่นอนฮะ" ฮิโนโทริยินดีทำทุกอย่างที่ทั้ง 3 ท่านสั่งเเน่นอน




          หลังจากเหตุการณ์ในห้องทำงานโฮคาเงะวันนั้นก็ผ่านมาอาทิตย์นึงเเล้ว ทุกคนใช้ชีวิตอย่างปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือยามาโตะ


"เอาล่ะ ออกเดินทางพรุ่งนี้เช้านะ" ซึนาเดะออกคำสั่งแต่ตายังคงจ้องที่เอกสาร


"คือ...ไม่ทำได้มั้ยครับ" คำพูดของยามาโตะเรียกสายตารุ่น 5 กันคิสึเนะได้ดี


"ร่างผมไม่ไหวเเล้วครับ ไม่ได้พักเลย" เเละเมื่อซึนาเดะเห็นสภาพของยามาโตะก็เพิ่งนึกได้ว่าตัวเองสั่งงานโหดเกินไป


"งั้นไปพักเถอะนะ" ซึนาเดะได้เเต่ยิ้มแห้งๆส่งไป


"ขอตัวนะครับ" หลังจากยามาโตะออกจากห้องไปคิสึเนะก็พูดทันที


"จะไหวมั้ยคะนั้น สภาพเเย่มากเลย"


"ความผิดฉันเองแหละ พอใจในผลงานมากไปหน่อย"



ตลอดทางเดินกลับบ้าน ทุกคนในโคโนฮะที่เห็นสภาพยามาโตะต่างก็ซุบซิบนินทากันยกใหญ่

"น่าสงสารตังเลยเนาะ"


"นั่นสิ สภาพแบบนั้นคงเอาเรื่อง"


"อ้าวยามาโตะมาๆ มากินเนื้อย่างกัน วันนี้วันเกิดโจจิเขาน่ะ ฉันเลยเลี้ยงมื้อใหญ่ มาๆ" เมื่อกำลังเดินผ่านร้านเนื้อย่างอยู่ๆก็ถูกอาซึมะดึงตัวเข้าร้านทันที


"สวัสดีครับ"


"ไง/โย่/สวัสดี" ไก คาคาชิและคุเรไนทักตอบ


"สภาพเหมือนที่ลือเลยแหะ" คุเรไนพึมพำก่อนจะเอาน้ำให้ยามาโตะดื่ม


"นี่ๆครูยามาโตะ จริงรึเปล่าที่เขาลือกันน่ะ" นารูโตะกระซิบถาม


"อะไรเหรอ?"


"จะอะไรซะอีกล่ะ ข่าวลือที่ว่า ครูโดน 3 เฮียวริโนะสูบจักระไป แถมตลอดภารกิจถูกใช้งานอย่างทาสน่ะ" คิบะพูดขึ้นทำหน้าทีเล่นทีจริง


"ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ"


"ก็เขาลือจากสภาพตายแหล่ไม่ตายแหล่ของนายน่ะสิ" คราวนี้เป็นไกที่พูดขึ้น


"เอาเถอะ ยังไง 3 คนนั้นก็ตัวอันตรายถ้าไม่ไว้ฉันจะ.."


"ไม่ใช่นะ!" คาคาชิพูดไม่ทันจบยามาโตะก็เผลอตะโกนออกมา


"อ่ะ!ขอโทษครับ แต่เด็กพวกนั้นน่ะ นอกจากบางครั้งที่รวมหัวกันแกล้งผมก็ไม่เคยทำอะไรเลย การแกล้งก็แค่นิดหน่อยขำๆ"


"พวกนั้นน่ะ ถ้าต้องค้างกลางป่าก็ไม่บ่น อาหารก็ผลัดทำกัน 4 คน ไม่เอาเปรียบกัน เวลางานก็จริงจัง เว้นเรื่องอารมณ์ร้อนที่มาจากสายเลือดเเล้ว พวกนั้นก็เป็นเด็กดีมาก ผมเลยหงุดหงิดที่คนอื่นใส่ร้ายพวกเขาน่ะ ที่ผมเป็นอย่างนี้เพราะท่านโฮคาเงะสั่งงานหนักเกินไป "


"บางครั้งกลับจากภารกิจไม่ถึง 2 ชั่วโมงก็ต้องออกไปอีก ถึง 3 คนนั้นจะหงุดหงิดหรือโกรธแค่ไหน มากสุดที่ผมโดนก็เเค่ถูกเหวี่ยงใส่เท่านั้นเอง" คำบอกเล่าของยามาโตะทำให้ทุกคนในห้องนิ่งเงียบ ซึนาเดะกับคิสึเนะที่แอบฟังตั้งแต่ต้นก็เดินออกมา


"โทษทีนะยามาโตะ ฉันพอใจในผลงานมากไปหน่อยนะ ทั้งเรียบร้อยแถมยังรวดเร็วเลยเผลอน่ะ"


"ครับ"


"จากนี้ก็...ฉันให้พัก 1 อาทิตย์ ใช้เวลาพักให้คุ้มค่าล่ะ"


"ขอบคุณครับ!" เมื่อรู้ว่าได้พักอาทิตย์นึงยามาโตะก็เหมือนกลับมามีเเรงอีกครั้ง


"เอาล่ะ งั้นวันนี้สนุกกันให้เต็มที่เถอะ!"จากนั้นปาตี้ก็ดำเนินไปเรื่อยๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #3 03kg (@03kg) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 23:06

    รอจ้าหนุกๆ
    #3
    1
    • #3-1 ulybka (@ulybka) (จากตอนที่ 7)
      29 เมษายน 2562 / 23:08
      ขอบคุณนะคะ
      #3-1