[Naruto] Fire and Clouds

ตอนที่ 6 : หลอกใช้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

          จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อซักครู่ หากใครไหมเข้าคงคิดว่าเป็นการชิงทรัพย์ หรือจับตัวเรียกค่าไถ่ธรรมดา แต่นั่นคือในความคิดของคนอื่น กลุ่มโจรแบกสาวเข้ามา ทำให้บุคคลที่อยู่ในบ้านทุกคนต่างตกใจ ปุ๊งๆๆๆ
"นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย" ยามาโตะเลยถามลูกศิษย์ทั้ง 3 คนของตน
"ไปสืบอะไรมานิดหน่อย ไว้จะอธิบายให้ฟัง" โอโกรุพูดจบก็เดินออกไปทันที โฮโนและโดกุก็เดินตามไป

'อะไรเนี่ย' ยามาโตะได้แต่งงคนเดียวในใจ


          หลังจากเดินออกมาทั้ง 3 ก็เอายาที่โดกุได้มาจากโยรุมาทดสอบถึงผลลัพธ์ของมันทันที ใช้เวลาเกือบชั่วโมงกว่าจะรู้ผล พอทั้ง 3 คนกลับมาถึงบ้านของผู้จ้างวานยามาโตะก็รีบเข้าไปหาทันที

“บอกได้รึยังว่ามันยังไงกันแน่”

“เราส่งโดกุเข้าไปปลอมเป็นลูกสาวขุนนางต้องการอำนาจ เราทดสอบยาแล้วถ้าได้รับเป็นจำนวนมากจะสามารถควบคุมคนได้” โอโกรุเป็นคนอธิบาย

“เคยเห็นเจ้านี่มั้ย” โฮโนถามผู้จ้างวาน

“ครับ มันเป็นยาที่รักษาได้ทุกโรคกินแค่วันละเม็ดอาทิตย์เดียวก็หายครับ” ผู้จ้างวานพิจารณายาที่อยู่ในมือก่อนจะพูดออกมา

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการที่โดกุแต่งเป็นหญิงล่ะ”

“เราจับฉลากเลือกบท หมอนี่ดวงซวย”

“แล้วที่หิ้วมาล่ะ”

“หายตัวไปเฉยๆมันน่าสงสัย”

“-_-“ นี่คือสีหน้าของยามาโตะ


          ตอนนี้ทั้ง 3 คนกำลังวางแผนจัดการโยรุ โดยที่ยามาโตะไม่รู้ถึงแผนการของลูกทีมตัวเอง ไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง

“เราจะเริ่มแผนการตอนไหน” โอโกรุถาม

“ตอนนี้…ยามาโตะ!!!!!” โฮโนกล่าวก่อนจะตะโกนดังลั่น

"อะไร มีอะไร!!!" ยามาโตะที่ได้ยินเสียงก็รีบวิ่งมาทันที

"เรามีแผน" 

"...แค่เนี่ย?"

"ใช่ นั้งซะ"

"-_-" ยามาโตะยอมมานั้งแต่โดยดี

"แผนของเราคือ...เราจะบุกจัดการคนของโยรุและช่วยชาวบ้านก่อน เราอยากให้นายจัดการส่วนนี้ ส่วนเราจะทำบริเวณนี้เอง" โดกุเป็นคนอธิบาย

"ได้"

"อีกเรื่อง" ยามาโตะมองหน้าโดกุ

"เราอยากให้นายส่งจดหมายไปบอกให้โฮคาเงะส่งทีมแพทย์มา ยิ่งเยอะยิ่งดี เราต้องล้างพิษในร่างกายชาวบ้านให้หมด"

"อืม...เรื่องนั้นไม่มีปัญหาฉันจะส่งข่าวตอนนี้เลย" 

"กองโจรเป็นคนของโยรุ จัดการโยรุเท่ากับกำจัดกองโจร เราจะเริ่มแผนพรุ่งนี้ 9 โมง" โฮโนพูดขึ้น

"ทำไมต้อง 9 โมง" ยามาโตะเอ่ยถามตามด้วยเสียงตบโต๊ะและโวยวายของโอโกรุ ปัง!

"นายจะไม่ให้เรากินไรก่อนเลยรึไงฮะ!!"

"๐_๐ ทะ โทษที"

'เเล้วทำไมเราต้องขอโทษเนี่ย?'


          นี้คือวันที่ต้องทำภารกิจ ตอนนี้ยามาโตะและพวกโฮโนแยกกันไปตามที่ต่างๆที่กำหนดกันไว้ อย่างน้อยยามาโตะก็คิดอย่างนั้น แผนจริงๆแล้วคือให้ยามาโตะจัดการที่เหลือเองคนเดียวโดยพวกเธอจะไปจัดการกับโยรุ ที่ทำอย่างนี้ไม่ใช่เพราะโยรุเก่งอะไร แต่เพราะพวกเธอขี้เกียจจะสู้


“อืม…เหมือนยามาโตะจะเริ่มเเล้วนะ” โอโกรุฟังเสียงสายลมก่อนจะบอกโฮโนและโดกุ


“เชื่อคนง่ายชะมัด…” โดกุบ่น


“นั้นแหละดี” โฮโนเสริม


“ไปกันเถอะ ตอนนี้โยรุน่าจะอยู่ที่ศาล” โอโกรุพูดขึ้น ก่อนจะย้ำในเรื่องเดิม


“จับเป็น เข้าใจนะ?”


“อืม/รู้แล้วหน่า” โดกุและโฮโนตอบ


          ทางด้านยามาโตะตอนนี้กำลังจัดการกองโจรไปด้วยอุ้มเด็กเล็กไปด้วย ดูท่าพ่อแม่เด็กนี่จะถูกหลอกให้ยกลูกให้ ยามาโตะพยายามอย่างมากในการจัดการทั้งกองโจรและชาวบ้านถูกหลอกที่เพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ


‘รีบจัดการให้เสร็จดีกว่า’ ยามาโตะต้องการรีบจัดการงานให้เสร็จเพื่อที่จะได้กลับไปที่บ้านเเล้วเริ่มแผนต่อไป แต่ดูถ้าเจ้าตัวจะยังไม่รู้ว่าตัวเองถูกหลอก


“เฮ้พี่ชาย ส่งเด็กมาดีกว่า แล้วยอมแพ้ซะ” โจรคนหนึ่งพูดขึ้นหลังจากที่ล้อมตัวยามาโตะไว้แล้ว


“พวกนายต่างหากที่ต้องยอมแพ้” ยามาโตะเอ่ยขึ้นอย่างสงบ


“หื้ออออ จะใช่รึเปล่าน้าา” โจรคนเดิมพูดขึ้นก่อนที่จะหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง และยามาโตะก็เข้าใจได้ในวินาทีต่อมาเมื่ออยู่ๆก็รู้สึกถึงของมีคมที่แทงเข้ามาที่หน้าท้อง จากนั้นก็รับรู้ได้ถึงแรงบิดของมีด


“เธอ!!!” เมื่อหันไปก็เจอกับเด็กผู้ชายหนึ่งในกลุ่มที่เขาช่วยเอาไว้


“ฮะๆๆสมน้ำหน้าว่ะ” ยามาโตะจัดการฟาดสันคอให้เด็กทุกคนหลับ จากนั้นก็เริ่มจัดการกองโจรด้วยคาถาไม้ทันที


“สงสัยฉันคงออมมือเกินไปหน่อย” ยามาโตะว่าก่อนจะใช้คาถาไม้มัดทุกคนก่อนจะเดินออกไป


          เมื่อกลับมาถึงบ้านของผู้จ้างวานยามาโตะก็เกือบสลบจากการเสียเลือดมาก 

"เป็นอะไรมากรึเปล่าครับ!!!" ผู้จ้างวานเห็นบาดเเผลของยามาโตะก็รีบวิ่งมาดู

"แค่เสียเลือดมากไปน่ะครับ แล้วเด็กๆกลับมารึยังครับ"

"กลับมานานแล้วล่ะครับ พร้อมกับเจ้าโยรุด้วย"

"+_+ อะไร...นะครับ" 

"พวกเขาจับตัวโยรุกลับมาได้น่ะครับ" ยามาโตะไม่เชื่อหูตัวเอง รีบวิ่งไปดูทันที ผู้จ้างวานเห็นดังนั้นได้แต่งง


"อ้าวมาเเล้วหรอ" โอโกรุเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงกวนๆ 

"หมายความว่ายังไง" ยามาโตะเอ่ยถามพยายามใช้น้ำเสียงที่สงบที่สุด

"ก็แค่..." 



          ย้อนกลับมาตรงป่าที่พวกโฮโนอยู่ ตอนนี้ทั้ง 3 คนกำลังมุ่งหน้าไปที่ศาลเจ้าที่พำนักของนักบวชลวงโลก

"เห้ย หายหัวไปอยู่ไหนกัน" โอโกรุตะโกนขึ้น แต่ก็ไร้เสียงตอบรับใดๆ 

"อืม...ฉันว่าที่นี่มันใหญ่ไปแหะ ขี้เกียจวิ่งหาด้วยสิ ว่าจบโอโกรุก็ผสานอินทันที

"คาถาลม..."

"อย่ารุนแรงมากล่ะ ใกล้ที่อยู่ชาวบ้าน" โอโกรุยังพูดไม่ทันจบก็ถูกโฮโนพูดแทรก

"รู้แล้วน่า คาถาลมหอกสายลม" ว่าจบหอกยักษ์นับร้อยก็หล่นลงมาจักฟ้าพังศาลเจ้าเละเทะไปหมด

"สาบานว่านั้นออมมือ" โดกุเอ่ยถามน้องสาว

"ปกติต้องใหญ่กว่านี้ เยอะกว่านี้ นี่ฉันออมเเรงสุดๆเเล้วนะ" โอโกรุพูดหน้าตาย

"นั้น" ทุกคนหันไปตามสายตาของโฮโนเห็นโยรุกำลังจะหนี พรึบ

"จะ หนี ไป ไหน" โอโกรุดักหน้าพร้อมจับคอเสื้อและเตะเข้าที่ท้องของโยรุ 

"เบามือหน่อย" 

"เงียบน่า" โอโกรุไม่ฟังพี่ชายก่อนจะกระทืบซ้ำ ทั้งเตะเข้าที่หน้า เสยปลายคาง ตอกส้นเท้าลงที่หัวจนสลบ 

"อ่อน กลับเหอะ" โอโกรุว่าก่อนจะโยนให้ผู้ชายคนเดียวในกลุ่มจัดการแบกกลับ 

"เหมือนกันทั้งพี่ทั้งน้อง เรื่องใช้เเรงงานลงให้ฉันหมด" โดกุพึมพำ แต่เพราะความเงียบทำให้ทุกคนได้ยิน

"นายเป็นผู้ชาย อีกอย่างนายไม่ใช่พี่น้องเรารึไง" โฮโนพูดขึ้น

"สมัยนี้ชายหญิงเท่าเทียมแล้ว" แต่มีหรือที่ 2 สาวจะฟัง นอกจากไม่สนยังเดินทิ้งห่างไปอีก



          กลับมาปัจจุบัน ยามาโตะได้ฟังก็คิ้วกระตุกทันที

"เเล้วเรื่องพื้นที่อื่นๆล่ะ" ยามาโตะถาม 

"พื้นที่อื่นไม่มีอะไรอยู่แล้ว" โอโกรุตอบทั้งที่กำลังเอาวาซาบิมาทาหน้าโยรุ 

"ชาวบ้านที่ถูกควบคุมล่ะ"

"พอจัดการโยรุเสร็จคาถาควบคุมของหมอนี้ก็คลายแล้ว" 

"...แล้วที่ให้ฉันไปจัดการพวกนั้นล่ะ" 

"เราไม่รู้จะให้นายทำงานไรดีเลยสุ่มให้น่ะ" หลังจากผลัดกันถามตอบอยู่ซักพัก เมื่อได้ฟังคำตอบทั้งหมด ยามาโตะก็ช็อคค้างไปเลย

"อย่าลืมทีมเเพทย์ล่ะ ไปจัดการตัวเองซะ พรุ่งนี้เราจะกลับโคโนฮะ" โฮโนพูดขึ้นทำให้ยามาโตะร้องไห้ออกมา ร้องไห้ที่ไม่มีน้ำตา


"ฉันมันโง่" ก็ได้แต่พึมพำเบาๆ คงเป็นเรื่องที่เจ็บใจที่สุดที่เคยมีมา






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

3 ความคิดเห็น