[Naruto] Fire and Clouds

ตอนที่ 1 : เชลยจากแดนไกล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 147
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    17 พ.ย. 61

ตึกๆๆ เสียงตอกตะปูดังจากทั่วทุกที ชาวบ้านโคโนฮะพยายามซ่อมแซมบ้านเมืองที่พังจากการบุกรุกของอดีต 3 นินจาในตำนาน โอโรจิมารุ  หลังจากเหตุการณ์นั้นนอกจากคาเสะคาเงะตัวจริงก็ไม่มีใครเสียชีวิตแม้แต่คนเดียว หากแต่ชาวบ้านโคโนฮะสงสัยรุ่น 3 ที่ควรจะเสียชีวิตจากคาถาที่ตนพยายามใช้กับโอโรจิมารุกลับไม่เป็นอะไรเลย และได้มีการแถลงให้ฟังว่า ทายาททั้ง 3 ของตระกูลเฮียวริโนะ เดินทางผ่านมาพอดีและได้เข้าช่วยไว้  จากเหตุการณ์นี้ทำให้ทั่วแคว้นแดนนินจาทราบถึงตระกูลสุดแข็งแกร่งที่ยากใครต้านทานจากคุโมะงาคุเระ นามนั้นคือ เฮียวริโนะ เเละเมื่อทราบต่างก็หวาดกลัวเหล่าคนตระกูลนั้นทั้งหลาย หมู่บ้านน้อยใหญ่จึงสงบศึกชั่วคราวแล้วเห็นพ้องต้องกันว่าควรให้ทายาททั้ง 3 แยกจากคุโมะเพื่อเป็นหลักประกันมาคุโมะหรือเฮียวริโนะจะไม่ก่อมหาสงครามขึ้น และหลังจากไรคาเงะและผู้นำเฮียวริโนะทนรับแรงกดดันอยู่นานสะใภ้ของตระกูลทนไม่ไหวทุกคนเลยต้องยอม จึงได้ข้อสรุปว่าทายาททั้ง 3 ต้องไปอาศัยที่โคโนฮะงาคุเระ โดยมีหน่วยลับและหน่วยรากคอยตามเฝ้าประกบ

"นี่เราไม่ทำไรบ้าๆหรอกนะ เพราะงั้นเลิกตามซะ ฉัน จะ อ่าบ น้ำ" ทายาทคนเล็กสุด เฮียวริโนะ โอโกรุ  เอ่ยขึ้นน้ำเสียงติดจะรำคาญอยู่ในอารมณ์หงุดหงิดสูงสุด

"แต่พวกเรา..." ไม่ทันที่จะพูดจบก็ถูกแทรก

"เอาสิ อยากได้ชื่อถ้ำมองก็เอาเลยฉันเริ่มรำคาญและจะเอาไรมาก มีปัญหานักหรอ" เสียงร้องต่ำพร้อมฆ่าได้ทุกเมื่อของ เฮียวริโนะ โฮโน  สร้างความขนลุกให้แก่ทุกคนที่ได้ยิน

"..." บุคคลที่เงียบได้ทุกสถานการณ์คือ เฮียวริโนะ โดกุ  ไม่ว่าจะเกิดอะไรเขายังคงเงียบอยู่และเมื่อเห็นว่าคนของโคโนฮะยังคิดจะตามน้องสาวเขาไปเขาจึงจัดการด้วยตัวเอง

"อยากตามไปก็เชิญ แต่ถ้าใครขยับแม้แต่ก้าวเดียว...หัวหลุดแน่" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงด้วยความอาฆาตรทำให้ไม่มีใครกล้าขยับ และโอโกรุก็ได้ไปอ่าบน้ำคนเดียวอย่างสบายใจท่ามกลางความสบายหูของพี่สาว ความช่วยเหลือจากพี่ชายและความไม่สบายใจของชาวโคโนฮะ ตลอดช่วงการเดินทางเป็นไปด้วยความอึดอัดของนินจาที่ทำหน้าที่มาคุมกันเพราะพวกเขารับมือกับอารมณ์ของทั้ง 3 ไม่เคยได้เลย และโชคดีที่วันนี้พวกเขาได้เดินทางมาถึงโคโนฮะแล้ว แม้จะเป็นยามค่ำคืนดึกดื่นแล้วก็ตาม

     ทางด้านประตูทางเข้าออกมีนินจาอยู่จำนวนนึงที่กำลังแอบซุ้มดูอยู่

"เรามาทำอะไรกันเนี่ย" เสียงดังออกมาจากปากของ ยามานากะ อิโนะ  ลูกสาวเจ้าของร้านดอกไม้เอ่ยถาม

"วันนี้ตอนไปรายงานภารกิจผมได้ยินมาว่าทายาทเฮียวริโนะจะเดินทางมาถึงค่ำนี้" ชายเลือดร้อนอย่าง ร็อค ลี  ตอบออกมาเสียงดังฟังชัด

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพวกเราล่ะ ซาซึเกะคุง เรากลับกันเถอะ" ฮารุโนะ ซากุระ  หันไปพูดกับ อุจิวะ ซาซึเกะ  แต่เจ้าตัวก็ไม่ได้ตอบอะไรแต่ก็ยังคงนั้งดูอยู่เฉยๆ

"ฮิๆๆ" อิโนะหัวเราะน้อยๆจากความผิดหวังของเพื่อน โดยไดรับสายตาค้อนๆจากซากุระเป็นการตอบ

"น่ารำคาญ กลับละ" นารา ชิกามารุ  พูดขึ้นแล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะโดนดึงลงมานั้งที่เดิม

"เอาหน่าร่วมหัวจมท้ายกันมาขนาดนี้อยู่ต่ออีกหน่อยเถอะ" อินุซึกะ คิบะ  บอกก่อนจะตบบ่าอีกฝ่าย ชิกามารุจึงหันไปขอความช่วยเหลือจาก อาคิมิจิ โจจิ  ผู้เป็นเพื่อนรัก แต่ยังไม่ทันกล่าวอะไรก็ถูกแทรกเสียก่อน

"โทษนะชิกามารุพอดีนารูโตะให้ค่าจ้างมาน่ะรับมาแล้วจะกลับก็ไม่ได้ด้วย" ว่าพลางชูห่อขนมขึ้น ชิกามารุจึงได้แต่หันไปมอง  อุซึมากิ นารูโตะ  สถิตร่าง 9 หางที่กำลังยิ้มร่า

"มาแล้ว" ฮิวงะ เนจิ  บอกเพื่อนๆเมื่อเห็นกลุ่มคนเดินเข้ามาในหมู่บ้าน

"เราจะรู้ได้ไงว่าคนไหนในเมื่อป้าเล่นส่งคนไปเยอะขนาดนั้น" นารูโตะพูดขึ้นทุกคนจึงคิดตาม

"อาจจะเป็นนั้น" ทุกคนมองตามมือของซาซึเกะไปก็เห็นกลุ่มคนที่อายุใกล้เคียงพวกเขา 3 คนใส่ผ้าปิดปากเดินเข้ามาโดยมีคนของโคโนฮะอยู่ล้อมรอบ

"บรรยากาศน่าขนลุกแฮะ" คิบะเอ่ยขึ้น เพราะเขานั้นมีสัญชาติญาณของสุนัขเลยทำให้จับบรรยากาศได้ดีกว่าคนอื่นเมื่อสัมผัสได้ว่ามีบรรยากาศชวนน่าขนลุกถูกปล่อยมาจาก 3 คนนั้น

"มีใครเข้าไปด้วย" โจจิร้องทัก ที่เหลือจึงหันไปดูและดีที่คนที่เดินไปพูดเสียงดังบวกกับนี่ก็ดึกแล้วจึงทำให้ได้ยินชัดเจน

"นี่น่ะหรอ ทายาทที่น่ากลัว กะอีแค่เด็กเนี่ยนะ555" ชายคนนั้นยังคงพูดต่อ แต่ทั้ง 3 ก็ไม่ตอบโต้จนกระทั่ง...

"เลิกดูดนมแม่ยังจ๊ะเด็กๆ อั่ก" ตูม สติของโฮโนขาดสะบั่นเธอเตะชายคนนั้นติดกำแพงประตูหมู่บ้านทะลุ หน่วยลับ หน่วยรากต้องเข้ามาช่วยกันหยุด ผู้แอบมองที่เห็นเหตุการณ์เข้าต่างขน

ลุกกับบรรยากาศที่ถูกแผ่ออกมาไม่เว้นแม้แต่ชิกามารุ

     ดวงตาโฮโนตอนนี้เป็นสีแดงเพลิง เธอโกรธสุดๆกับการที่ถูกทำเหมือนตัวเองเป็นเด็ก พี่น้องเธอโกรธแต่เก็บอารมณ์ได้ นิสัยคนตระกูลเฮียวริโนะจะขึ้นอยู่กับธาตุและโชคร้ายของชายคนนั้นที่เธอดันมีธาตุเพลิงทำให้อารมณ์ที่โกรธอยู่แล้วทวีคูณขึ้นไปอีก

"หุบปากของแกไปซะ ถ้ายังอยากมีลมหายใจ" โฮโนชี้หน้าด้วยเพราะนิสัย รูปลักษณ์ บรรยากาศหรือเพราะตาสีเพลิงไม่อาจรู้ทำให้เธอตอนนี้ดูน่ากลัวยิ่ง ชายคนที่โดนถึงกับสั่นผวาฉี่ราดทันทีก่อนจะวิ่งหนีไป

"บางทีฉันก็คิดว่ามีพี่ชาย" โดกุพูดก่อนจะเดินนำไปคนแรก จุดหมายคือสำนักงานโฮคาเงะ

"มาเถอะโฮ" โอโกรุเช้ามาลากพี่สาวตัวเองไปด้วย หลับหลังของเชลย 3 คนเหล่าผู้ซุ้มดูก็เดินออกมา

"ยัยนั้นมันปีศาจ" อิโนะ/ซากุระพูดพร้อมกัน

"ทำไมถึงเอาคนอันตรายแบบนั้นมานะ" โจจิว่าอย่างไม่ใส่ใจ

"สะ สุดยอดเลย อยากลองสู้ด้วยแล้วสิ" ลีพูดด้วยความตื่นเต้นก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันกลับ ในระหว่างทางกลับบ้าน ชิกามารุเอาแต่คิดเรื่องของ 3 คนนั้นโดยเฉพาะผู้หญิงที่สำแดงฤทธิ์ตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบโคโนฮะ 

'น่ากลัว' เสียงในใจชิกามารุกู่ร้องระงม เขาไม่เคยยกลัวใครหรืออะไรเท่านี้มาก่อนเลยในชีวิต

     เช้าวันต่อมาต่างก็มีเรื่องฮือฮากันไปทั่ว มีชายโดนจับแก้ผ้าแขวนไว้กลางหมู่บ้านพร้อมมีข้อความว่า 'จะไม่ปากพร้อย' คนอื่นไม่รู้แต่พวกนารูโตะ และทายาททั้ง3 รู้เพราะหลังจากกลับจากห้องโฮคาเงะพวกเขาก็หาตัวชายคนนี้เพื่อจัดการสั่งสอน

"จริงหรอจ๊ะ นารูโตะคุง" ฮิวงะ ฮินาตะ  สาวน้อยแสนเรียบร้อยถามคนที่ตน แอบชอบ  

"จริงสิ" นารูโตะบอกพร้อมคำยืนยันจากคิบะ

"พวกฉันเห็นกับตาว่าหมอนั้นมีปัญหากับ 3 คนนั้นแล้วพอวันต่อมาก็เกิดเรื่องขึ้น ไม่คิดว่าบังเอิญรึไง" คิบะอธิบาย

"นายไม่ควรกล่าวหาใครโดยที่ยังไม่มีหลักฐานนะ" ชาบุราเมะ ชิโนะ  ชายผู้ใช้แมลงกล่าว เขาไม่อยากใส่ร้ายคนอื่นทั้งที่ไม่มีหลักฐาน

"นั้นสิ เพราะถ้าเขาไม่ผิดเราก็ใส่ร้ายเขาไปแบบนั้นมันไม่ถูก" เทนเทน  ทำท่าคิดตาม

"จะยังไงก็ตามพวกฉันเชื่อว่าเป็นฝีมือของ 3 คนนั้น" คิบะและนารูโตะยืนยันคำเดิม ในระหว่างที่กำลังมีการถกเถียงเล็กน้อยลีเป็นคนที่หันไปเห็นชิกามารุกับโจจิพอดี

"อ้าวนาย 2 คนจะไปไหนน่ะ" อิโนะถาม

"พวกเขามาที่นี่เพื่อขอพบโฮคาเงะน่ะ" โจจิตอบ ทั้งหมดจึงหันไปดูกลุ่มคนด้านหลัง

"โห!! มาทำไรกันอ่ะ จ้างวานหรอ" นารูโตะเอ่ยถาม

"อยู่นิ่งไม่เป็นรึไงเจ้าเซอะเบอะ" ซาซึเกะรำคาญนารูโตะเต็มทน

"นี่นายว่าไงนะไอเป็ด" แต่มีหรือที่จะยอม นารูโตะสวนทันควัน

"พอเลยๆพวกนาย ไปด้วยกันมั้ยล่ะถ้าอยากรู้น่ะ" ชิกามารุเอ่ยปรามเพื่อนทั้ง 2 ของตัวเองก่อนที่จะเดินนำไปและแน่นอนเด็กวัยอยากรู้ทั้งหลายก็เดินตามไปแน่นอน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #1 Dream in Dream (@Ployly2020) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 10:53
    ติดตามนะ
    #1
    1
    • #1-1 ulybka (@ulybka) (จากตอนที่ 1)
      17 พฤศจิกายน 2561 / 14:41
      ขอบคุณมากนะคะ
      #1-1