CHANGE MY MIND สลับหัวใจให้ลงล็อก [Last Memories] Ch.65

ตอนที่ 8 : [[,,,Chapter 6,,,]] Confuse

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 653
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    24 ก.พ. 56

6

Confuse



 

 

สถานที่ยอดนิยมช่วงพักกลางวันคงหนีไม่พ้นมินิมาร์ทหลังใหญ่ ที่ตั้งอยู่ใกล้โรงอาหารกลาง เพราะกำลังมีโปรโมชั่นสะสมแต้มเพื่อแลกตุ๊กตารีแรคคุมะ ตุ๊กตาหมีน่ารักลิขสิทธิ์จากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งก็คึกคักและล้นหลามด้วยเหล่านักศึกษามากมาย แม้แต่เมรินกับพิสต้าเองก็ยังนัดพบกันที่นี่ เพื่อวางแผนซื้อสินค้าสะสมแต้ม...

เฮ้ ๆ เมรินทางนี้ ๆ” เสียงใสเล็ก ๆ ที่คุ้นหูของพิสต้าดังมาจากม้าหินหน้ามินิมาร์ท เธออยู่ในชุดนักศึกษารัดรูปมองเห็นสัดส่วน ไหล่ข้างหนึ่งสะพายกระเป๋าสีชมพูกุหลาบ พลางหอบหนังสือเรียนและโบกมือให้เมรินอย่างเป็นมิตร ก่อนจะวิ่งมาหาเพื่อนสาวร่วมห้องที่ยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่หน้ามินิมาร์ท เพราะวันนี้ผู้คนพลุกพล่านมาก

อา เธอมารอนานรึยัง?...ฉันเพิ่งเลิกเรียนน่ะ ไปไล่ตามหาอาจารย์ส่งงานเมื่อคืนมา...ร่างเล็กผมสีน้ำตาลเข้มตอบ แล้วหอบหายใจถี่เพราะความรีบเร่ง...ในใจเหม่อนึกถึงใบหน้าชายหนุ่มทะเล้นซึ่งเป็นตัวการพาเธอโดดเรียน

ฮึ่ม...วันนี้จะมาป่วนฉันอีกไหมนะนายอาชิตะ” เมรินคิดแล้วพูดออกมาเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว

หืมเมื่อกี้เธอว่าไงนะเมริน?” พิสต้าค่อย ๆ ย่อตัวลงนั่งข้าง ๆ นัยน์ตากลมโตสีเปลือกไม้มองเธอที่กำลังหอบและเหงื่อที่ผุดขึ้นข้างแก้มใสอย่างเป็นห่วง หญิงสาวจึงรีบหยิบหนังสือพิมพ์ที่ซื้อติดมาเมื่อเช้านี้พัดให้ โดยหวังจะช่วยให้เพื่อนสาวดีขึ้นบ้าง

อา...เปล่าหรอก ไม่มีอะไร...ขอบใจนะพิสต้า ฉันไม่เป็นไรหรอก

แน่ใจนะ หน้าเธอซีดเลยอ่ะ เหนื่อยก็นั่งพักก่อนพิสต้ายิ้ม ก่อนจะหยิบขวดน้ำในกระเป๋าออกมา ดื่มสิ

อื้ม...” เมรินรับขวดน้ำมาดื่ม แล้วสายตาก็สะดุดกับหนังสือพิมพ์เล่มนั้น เธอขอยืมพิสต้าและเปิดพลิกไปมาเรื่อย ๆ อย่างสนใจ แต่สาระก็ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าเรื่องราวต่าง ๆ ในมหาวิทยาลัย...เรื่องที่อาจารย์คณะวิทยาศาสตร์ทำกุญแจรถหาย นักศึกษาประกาศหาสุนัข ไปจนถึงเรื่องซุบซิบพวกดาว-เดือน ซึ่งช่วงที่เธอได้รับตำแหน่งดาวใหม่ ๆ ก็เคยตกเป็นข่าวมาก่อนเช่นกัน

คิดถึงจังนะ...ฮะ ๆ เราเคยมีข่าวในหนังสือพิมพ์ด้วย

หญิงสาวอดยิ้มเล็ก ๆ ไม่ได้เมื่อนึกถึงภาพเก่า ๆ ในงานประกวดดาว-เดือนมหาวิทยาลัยเมื่อไม่นานมานี้ เธอไล่สายตาอ่านไปเรื่อย ๆ จนสะดุดกับพาดหัวข่าวตัวใหญ่...

อาชิ-ไอชา อดีตเดือน-ดาวปี 3 สวีทหวานกลางห้างดัง ภาพจริงไม่ตัดต่อ

นะ นี่มัน!หญิงสาวตาเบิกโพลงพูดอะไรไม่ออก เมื่อภาพตรงหน้าฟ้องเต็มสองตาว่าคู่รักที่กอดรัดกันแนบแน่นคืออาชิตะกับไอชาไม่มีผิด! สีหน้าเขาดูอ่อนโยนมาก ขณะที่กอดรัดประคองร่างเล็กของไอชาไว้ในอ้อมแขน สายตาทั้งสองสบกันใกล้ชิด...หลักฐานทุกอย่างอยู่ในมือของเธอตอนนี้ เพียงเท่านี้ก็บอกได้ชัดเจนว่าพวกเขาทั้งสองคนเป็นอะไรกัน...

...มือเล็กกำหนังสือพิมพ์ไว้แน่น เธอหันมองพิสต้าด้วยนัยน์ตาแดงก่ำและสั่นระริก

เธอไปได้มาจากไหนเหรอ?”

เอ่อ...เมื่อเช้าตอนฉันไปรอลิฟต์ใต้ตึกคณะน่ะ เห็นคนมุงกันเยอะฉันเลยเข้าไปถาม เขาบอกว่ามีข่าวอดีตดาว-เดือนอะไรนี่แหละ ฉันเลยซื้อมาอ่านดูน่ะ ฮะ ๆ หล่อจริง ๆ นั่นแหละ ขาววิ้งค์เลยเนอะ” พิสต้ายิ้มแล้วหยิบขึ้นมาอ่านบ้าง โดยไม่ทันสังเกตนัยน์ตาและสีหน้าของเพื่อนสาวที่แปลกไปเลย...

อืม...เมรินตอบสั้น ๆ ก่อนที่น้ำตาหยดหนึ่งจะไหลลงมาอย่างสุดกลั้น เธอไม่เข้าใจเลยจริง ๆ...ในเมื่อเขาเป็นแฟนของไอชาแล้วจะมาก่อกวนเธอทำไม...เธอที่ไม่ยอมเปิดใจให้ใครอีก กลับรู้สึกหวั่นไหวเพราะเรื่องเมื่อวานแท้ ๆ...ท่าทางแสนดี แววตาน่าสงสาร...อ่อนโยนและอบอุ่น...รวมทั้งรอยยิ้มนั่นด้วย...ทั้งหมดคือเขาแค่แกล้งเล่น ๆ งั้นเหรอ...?

เมริน...?” พิสต้าพูดอะไรไม่ออก ขณะที่ใครบางคนเดินเข้ามาใกล้ เมรินเหลือบมองร่างนั้นตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นไปข้างบน...ก่อนที่น้ำตาจะไหลพรั่งพรูลงมาอย่างห้ามไม่อยู่

เมริน เธอเป็นอะไรน่ะ?” เสียงนุ่มและอบอุ่นของเขาดังขึ้นเล็กน้อยจากปกติอย่างตกใจและงุนงง จะเป็นใครได้นอกจากอาชิตะ...ผู้ตกเป็นข่าวเพราะหนังสือพิมพ์แอบถ่าย ส่วนพิสต้านั้นถึงกับนิ่งอึ้งไป เธอพยายามมองหนังสือพิมพ์ในมือเมรินสลับกับใบหน้าของเขาหลายต่อหลายหน

ขะ ของจริงมา

เมรินค่อย ๆ เงยหน้ามองเขา มือเล็กกำแน่นและเอ่ยปากถาม นายมาทำไม

...พูดอะไรแบบนั้น ฉันก็แค่คิดถึงเธอนี่นาก็เลยมาหา เธอ...เป็นอะไรรึเปล่า?” เขาเดินเข้ามาใกล้ แต่เมรินกลับลุกขึ้นจ้องเขม็ง

ไปให้พ้นเลยนะ!เธอตวาดไล่

เมริน?” ฝีเท้าอาชิตะหยุดลงแค่นั้น...เขานิ่งอึ้งอย่างตกใจและงุนงง ขณะที่เธอปาดน้ำตาแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ

แทนที่นายจะเอาเวลามาแกล้งฉัน คอยตามตื้อฉัน ฉันว่านายเอาเวลาไปดูแลพี่ไอชาแฟนนายจะดีกว่า” เธอพูดเสียงแข็ง สมองอาชิตะสับสนไปหมดว่าเธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร...แต่ที่แน่ ๆ คือเธอต้องเข้าใจอะไรผิดไปแน่

ฉันไม่ได้เป็นแฟนกับไอชานะ!เขาพยายามตอบเท่าที่จะนึกได้ ชายหนุ่มหายใจหอบเล็กน้อยเพราะไม่คาดคิดว่าเธอจะเข้าใจผิดไปไกล

เหรอ?” เมรินยังจ้องตาเขาราวกับจะเค้นความจริง เธอปรายตามองหนังสือพิมพ์หน้านั้นก่อนจะบันดาลโทสะปาใส่เขาอย่างไม่พอใจ โดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้ผู้คนบริเวณนั้นต่างจดจ้องทั้งคู่อย่างสนใจ เมรินมองหน้าเขาอีกครั้งก่อนจะเก็บของเดินจากไป แต่มือใหญ่นั้นกลับรั้งเอาไว้

อย่าเพิ่งสิ เธอกำลังเข้าใจผิดนะ

เหรอ...อืม งั้นตอนนี้ฉันคงเข้าใจถูกแล้วล่ะ อย่าตามฉันมาอีกนะ เมื่อวานฉันยุ่งมากก็เพราะนาย” เธอพูดแล้วเดินจากไป ปล่อยให้อาชิตะยืนค้างอย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่าต้นตอข่าวนี่เกิดขึ้นได้อย่างไร

อะไรของเขานะ...ชายหนุ่มมองภาพในหนังสือพิมพ์อีกครั้งก่อนจะหันมามองพิสต้า ทำเอาเจ้าตัวสะดุ้งเฮือกตกใจ

เธอรู้ไหมว่าเมรินเขาโกรธอะไรฉัน

เอ่อ...หล่อตี๋ถามเขาเหรอ...”

อื้ม! ตอบมา เธอรู้รึเปล่า?” อาชิตะที่กำลังหงุดหงิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นเผลอทำเสียงดุใส่ จนพิสต้าที่ยังงง ๆ ถึงกับขาสั่น

กะ ก็ เมรินคงเข้าใจหล่อตี๋ผิดมั้ง! ตามไปง้อสิยะ! จะมายืนมองหน้าฉันทำไมเนี่ยพิสต้าว่า เขาจึงทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกได้

เอ่อ อืม...ฉันไปนะ ขอบใจมาก

หญิงสาวที่อยู่ในอารมณ์หงุดหงิดเต็มที่ก้าวเท้าฉับ ๆ ขึ้นไปยังตึกคณะของตน เธอก้าวเข้าห้องและพยายามปรับอารมณ์ให้สงบ ไม่สนใจเสียงใครบางคนที่วิ่งตามมา

ระ รอก่อน...” อาชิตะนั่นเอง เขาพยายามวิ่งกระหืดกระหอบตามเธอมา แต่ช้าไปเสียแล้ว...เมรินเดินเข้าห้องเรียนไปก่อนจะจงใจปิดประตูกระแทกใส่เขาเสียงดัง...

ชายหนุ่มยืนพิงกำแพงด้วยมือข้างหนึ่ง หายใจหอบหนักแล้วทรุดลงพิงประตูห้องเรียนอย่างไม่อายสายตาเหล่านักศึกษาแพทย์เลย เมรินรู้ว่าเขาต้องตามมาแน่ แต่เธอก็คิดว่าอีกเดี๋ยวคงถอดใจแล้วกลับไปเอง...

 

    

 

[Pista Talk::]

เฮ้อ ทิ้งฉันไปหมดทุกคน...เสียงเนือย ๆ ไร้อารมณ์ของฉันดังขึ้นในมินิมาร์ทแห่งเดิม หลังจากเหตุการณ์โกลาหลเมื่อครู่ผ่านไป ก็นะ...ทุกอย่างรวดเร็วจนฉันยังงงอยู่เลยว่ามันเกิดอะไรขึ้นจากเจ้าหนังสือพิมพ์อาถรรพ์ในมือนี่? ทั้ง ๆ ที่ฉันไม่เคยเจอหล่อตี๋ตัวเป็น ๆ มาก่อนแท้ ๆ เชียวนะ...แต่ที่ช็อคกว่าคือยัยเมรินต่างหากล่ะ จริงอยู่ที่เธอเป็นดาวมหาวิทยาลัย แต่ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน ฉันเห็นแต่เธอทุ่มเทจนเรียกว่าหมกมุ่นเรื่องเรียนได้เลยล่ะ...แล้วเธอไปรู้จักเขาได้ยังไงนะ?

ฉันคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นภาพเขาจากพวกเว็บไซต์โซเชียลเน็ตเวิร์คนะ รู้สึกจะมีคนติดตามอยู่พอตัว เพราะเขาเป็นคนที่มีหน้าตาดีเป็นอาวุธอะไรนี่แหละ! แถมถ้าจำไม่ผิดก็ค่อนข้างมีฐานะด้วย แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไร จนเขามามีข่าวสวีทหวานกับอดีตดาวปีเดียวกัน ก็เป็นที่ร่ำลือซะขนาดนั้น คนอย่างฉันเลยอยากรู้บ้างอะไรบ้างเป็นธรรมดา

แต่ทำไมเมรินต้องอาละวาดนายนั่นขนาดนั้นด้วยนะ?

เฮ้อ...คิดไม่ออกเลย

สมองฉันหมุน ๆ ประมวลผลเหตุการณ์ซ้ำไปมา มือข้างที่ว่างจากการถือตะกร้าก็หยิบขนมไปเรื่อยเปื่อย รู้สึกอ้างว้างพิกลแฮะเพราะเมรินไม่มาด้วย (ที่จริงก็ไม่ได้มาด้วยสองวันแล้วแหละ)

เฮ้!! คุณพิสต้าคร้าบบบ!!!

แว๊ก!! เสียงอะไรใครเรียกยะ เล่นเอาใจฉันกระเด้งกระดอนลงไปอยู่ตาตุ่มเลย ให้ตายเถอะ! ถ้าหัวใจวายไปใครรับผิดชอบเนี่ย ฉันถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะหันไปมองเจ้าของเสียงแล้วถึงกับเหงื่อตก...เฮ้อ  จะใครซะอีกล่ะ มันมาอีกแล้ว~~

นายเมก้า!” ฉันหันควับไปมองใบหน้าฝรั่งจ๋าจอมทะเล้นนั่น สองสามวันนี้ไม่รู้เป็นอะไร พี่แกจะต้องปรี่เข้ามาทักให้มันได้ตลอด ฮึ! แค้นใจเรื่องอะไรอยู่รึเปล่ายะ

ฮะ ๆ เจอกันอีกแล้วนะครับคุณพิสต้า ฮ่า ๆๆ บังเอิญจังนายนั่นพูดพร้อมรอยยิ้มโลกสวย

นั่นสิยะ สะกดรอยตามมาหรือเปล่าน่ะฮะ?" ฉันแกล้งแซว

แหม ก็ต้องแบบนั้นน่ะสิครับ~!!” ตาหัวเหลืองเมก้าดันรับมุข แถมพ่อคุณก็โพล่งออกมาซะดัง นายนั่นยิ้มชอบใจก่อนจะกุลีกุจอช่วยฉันถือตะกร้า

หา นายนี่มัน เอามาเลยย่ะฉันรีบดึงกลับแต่สู้แรงนายนั่นไม่ไหวจริง ๆ คนอะไรแรงเยอะชะมัด...เพราะงั้นฉันเลยใช้เขาถือไปเลย โฮะ ๆ ! ดีซะอีก ชาวบ้านจะได้คิดว่าฉันเป็นคุณนาย เพราะว่าฉันสวยและรวยมากไงล่ะ!

ฮะ ๆ บอกแล้วครับว่าคุณพิสต้าจะต้องชอบ วันนี้น่ะผมจะเลี้ยงนะครับตาเมก้าพูดแล้วหยิบช็อกโกแลตราคาหูฉี่ที่ได้แต้มพิเศษสำหรับแลกตุ๊กตารีแรคคุมะตัวใหญ่ยักษ์ ที่ทั้งฉันและเมริน อ้ะ! ไม่สิ คนทั้งเมฮิเมะใคร ๆ ก็อยากได้

ฉันกลอกตาคิดแผนแกล้งนายฝรั่งจ๋าอยู่ครู่หนึ่ง ถ้าฉันเหมาช็อกโกแลตนี่หมดล่ะ!? ตุ๊กตาต้องตกเป็นของฉันแหง ๆ

เอานี่ฉันชี้นิ้วกายสิทธิ์ไปยังชั้นวางช็อกโกแลตเมื่อกี้ แล้วออกคำสั่งด้วยหางตาว่า เดี้ยนจะเอาหมดนี่ ให้นายฝรั่งจ๋านั่นทราบ ฮะ ๆ คิดอยู่แล้วว่าหน้าป๊อด ๆ นั่นน่ะคงไม่กล้าหรอก เพราะหมดนั่นมันตั้งกี่โหล หน้าแบบนี้น่ะเหรอคงไม่มีปัญญาจะจ่ายชัวร์ แล้วคงเลิกมาก่อกวนฉันแหง ๆ  หึ ๆ...

...เอ่อ แต่ดูเหมือนพระเจ้าท่านจะไม่ทรงเข้าข้างฉันนะ?

เหมาหมดนี่ครับ!!

นายฝรั่งจ๋าเดินหยิบมันไปจ่ายหน้าตาเฉย ฉันไมคิดเลยนะว่านายจะกล้าทำอะไรแบบนั้น ฮือ...สงสารกระเป๋าเงินนาย ฉันขอโทษ~~!! แต่ทำอะไรไม่ทันแล้วสินะ ทั้งอับอายทั้งรู้สึกผิด ฉันเลยจำใจช่วยนายเมก้าฝรั่งจ๋าถือถุงขนมออกมาจากมินิมาร์ท

ฮือ~~ หมดไปเท่าไหร่อ่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ...” ฉันมองเขาที่นั่งดูบิลยาวเหยียดเหมือนม้วนกระดาษทิชชูในมือ แต่แทนที่จะสลดเขากลับหันมายิ้มให้

ไม่เป็นไรครับ แค่คุณพิสต้ามีความสุขก็พอแล้ว

เฮ้ นาย อย่ามาพูดเหมือนเราเป็นอะไรกันสิ” ฉันค้อนขวับเข้าให้ สาบานได้ว่าฉันไม่ได้ชอบของแถม!

ตาพิลึกนั่นยิ้มกว้างแล้วหัวเราะเบา ๆ...ดูท่าแล้วนายนี่คงไม่ใช่คนเลวร้ายอะไรหรอกนะ แต่ที่ฉันต่อต้านเพราะคิดว่ามันจะเร็วไปไหมเท่านั้นเอง...กับการสานสัมพันธ์นี่น่ะ...

อ้ะ อะไรกันครับ ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่นา~~”

เพล้ง!!

ได้ยินไม่ผิดหรอกค่ะ นั่นเสียงหน้าฉันแตกเองล่ะ...ฉันก็หลงคิดไปว่านายนี่จะมาจีบแบบรุกเอา ๆ ที่ไหนได้แค่เพื่อนเหรอ...โล่งไปที...ฮะ ๆๆ หรือฉันเองนะที่มันคิดลึก...

อื้ม...เป็นเพื่อนกันนี่นะฉันยิ้มให้ เขาดูอึ้ง ๆ ที่เห็นฉันยิ้มแล้วลุกขึ้นกระโดดโลดเต้นดีใจ

เย้~ ตอนนี้เป็นเพื่อนแล้ว อีกหน่อยค่อยเป็นแฟนนะครับ~!!!”

            “...ฮะ!? เมื่อกี้นายพูดว่ายังไงนะ~~!!!!   

 

 

 
 

“นี่เธอ...เธอ  มานอนอะไรตรงนี้น่ะ?” เสียงอ่อนโยนใจดีดังขึ้นเบา ๆ มองร่างสูงที่หลับสนิทอยู่บนทางเดินหน้าประตูห้องแล็ปเคมี ท่ามกลางสายตานักศึกษาแพทย์นับสิบ ที่เริ่มทยอยเดินออกจากห้องเพราะหมดคาบเรียน เขาจึงเป็นจุดสนใจที่ฮือฮามาก และมีกลุ่มนักศึกษามุงดูเต็มไปหมด

 

“อาจารย์ครับเขาเป็นลมหรือเปล่า?” พวกนักศึกษาแพทย์ปีสามที่เดินผ่านมาหันหน้ามองกันอย่างเป็นห่วง...เพราะนักศึกษากลุ่มนี้ต่างรู้จักและคุ้นหน้าคุ้นตาเขาเป็นอย่างดี...จะใครเสียอีกนอกจาก อาคิโมโตะ อาชิตะเจ้าของตำแหน่งคนดังประจำวัน

 

“ไม่หรอก คงนอนหลับเพลินมากกว่า” อาจารย์รูปร่างอ้วนท้วมมองเขาอย่างเอ็นดูแล้วยิ้มบาง ๆ พลางสะกิดให้ตื่น “ตื่นได้แล้วล่ะ ได้เวลาเลิกเรียนแล้ว” เธอยิ้ม

“หือ...” ชายหนุ่มครางเบา ๆ ก่อนจะมองไปรอบ ๆ แล้วก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อพบกลุ่มนักศึกษาแพทย์เป็นสิบจ้องจ้องเป็นตาเดียวราวกับเขาเป็นตัวประหลาด

“เฮ้ย!!!” อาชิตะสะดุ้งโหยง เขาลุกขึ้นปัดฝุ่นที่เสื้อผ้าออก ก่อนจะมองเข้าไปในห้องหาใครบางคน

“น้องเมธาวรินทร์น่ะวันนี้ยังกลับไม่ได้หรอก เขาต้องซ่อมแล็ปที่ค้างไว้เมื่อวาน” เพื่อนนักศึกษารุ่นเดียวกับเขาอธิบายให้ฟัง ก่อนจะยิ้มน้อย ๆ ราวกับได้พบเพื่อนเก่า

อาชิตะพยักหน้าแล้วยิ้มตอบอย่างขอบคุณ สายตาเขามองเมรินที่นั่งสาละวนวุ่นวายอยู่แล้วตัดสินใจพูด

“เอ่อ อาจารย์ครับ คือผมมีเรื่องจะต้องพูดกับเธอให้เข้าใจน่ะครับ”

“หืม? งั้นเธอรอหลังเขาทำเสร็จก่อนได้ไหมล่ะ?”

“...อ่า อีกนานไหมครับ” เขาดูลุกลนขึ้นทุกที...ยิ่งคิดแล้วก็ยิ่งร้อนรนมากขึ้นเรื่อย ๆ...

“อืม...ไม่รู้สิ”

“งะ งั้นผมขอเข้าไปช่วยนะครับ”

ไม่ทันอาจารย์จะตกลงอนุญาต ชายหนุ่มผมยาวสีเงินก็รีบถือวิสาสะตรงเข้ามาในห้อง ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่คณะของตนเองอย่างไม่เกรงใจ ใบหน้าเปื้อนยิ้มมองเมรินที่สาละวนกับงานแล้วนั่งลงข้าง ๆ

“เอ่อ ให้ฉันช่วยนะ” เขายิ้มบาง ๆ

“......”

“อาชิตะ อาจารย์ว่าเธอจะมาก่อกวน...” อาจารย์ผู้สอนเอ่ยปากพลางจะเดินมาไล่ แต่เหล่านักศึกษาแพทย์ปีสามกลับรั้งเอาไว้แล้วยกมือขอร้อง “ปล่อยเขาเถอะนะครับอาจารย์ นะ..”

“เอ้อ อะไรของพวกเธอกันเนี่ยที่ต้องมาห้าม...เบา ๆ หน่อยสิ โอย~ กระดูกกระเดี้ยว อาจารย์แก่แล้ว...”

อาจารย์หันไปยิ้มให้พวกเขา ขณะที่หนึ่งในกลุ่มนั้นจะเอ่ยขึ้น

“...อาจารย์ไม่อยากเห็นเหรอครับ ฝีมือทำแล็ปของคนที่หาญกล้าสละสิทธิ์รับตรงแพทย์เมฮิเมะ ทั้ง ๆ ที่สอบได้คะแนนสูงสุดน่ะ...”


=================================================================================================


 

Talk With Us !!!



สวัสดีค่ะ เมล่อนนะคะ ^^

ว้า~ สงสารอาชิตะจริง ๆ เลย มีเรื่องให้เข้าใจผิดทั้ง ๆ ที่เมรินเพิ่งจะเริ่มรู้สึกดี ๆ กับเขาแท้ ๆ

ส่วนคู่เมก้าฝรั่งจ๋ากับพิสต้าสาวแสบก็ยังน่ารักเหมือนเดิมเลย 55

ว่าแต่อาชิตะจะง้อเมรินสำเร็จไหมนะ~~

คงต้องติดตามตอนหน้าแล้วล่ะค่ะ >_<

ขอบคุณสำหรับทุกคอมเมนต์และทุกการกดแฟนพันธุ์แท้นะคะ ^^ ดีใจมาก ๆ เลยค่ะ

พวกเราจะพยายามกันสุดความสามารถเลยนะคะ!


 

 

JJ♕
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

337 ความคิดเห็น

  1. #289 kmt123 (@kamontip-123) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 23:21
    กรี๊ดดดด!!! อาชิตะทำไมเป็นผู้ชายที่อบอุ่นอย่างนี้>< ทั้งหล่อ รวย เก่ง เอิ้อออ!! เรียกเลือดเลยครัช
    #289
    0
  2. วันที่ 14 ธันวาคม 2556 / 12:16
    อาชิต้าาาาา~ ทั้งหล่อ เก่ง รวย ทำไมเป็นผู้ชายที่ดีขนาดนี้~ เสียดายไม่น่าป่วยเลย แต่ตอนนี้หลงอาชิตะมาก 55555
    #190
    0
  3. #129 ต.แทนฉัน (@natwanna) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 17:54
    ชอบพิสต้ามา...ก แสบได้ใจโดยเฉพาะคำว่า "หล่อตี๋" ถ้าเจอคำนี้เข้ากับตัวคงทำเอาเกือบหงาย

    แต่ข่าวนั่นขอเดาว่าเป็นฝีมือเซนแน่ๆคิดจะยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลยนะ ฮึม...
    #129
    0
  4. #78 เทพธิดาฟ้าใส (@jayjungharu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 12:10
    อาชิตะน่ารักอ่า ชอบมาก!~~~~~~~~~~~
    #78
    0
  5. #42 MildMeloDyz (@-kunn-) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:06
    คู่พิสต้า ก่ะ เมก้า เมก้าสดใสมากเลยดูก็รู้ว่าชอบพิสต้าน่ะ ขยันจีบบ่อยๆน๊า >< คิคิ เอาใจช่วย เชียร์ ๆ
    สงสารอาชิ โดนเข้าใจผิดยุเรื่อยเลย ฮ่าๆ ขอให้เมรินหายงอนเร็วๆน๊า ^_________^Y
    #42
    0
  6. #20 Fero'I (@justgirl-feroi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2555 / 21:35
    หลังจากหายไปนานก็พยายามมาตามอ่านจนถึงที่สุด ! > <
    แต่งต่อไปน้า สู้สู้จ้า <3
    #20
    0
  7. #19 Mega-cool (@manga-man) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2555 / 13:46
    เอิ่ม...ตัวละครเพิ่มขึ้นเรื่อยๆครับ //พยายามจำชื่อ  หวานจริงๆนะตอนนี้~~~


    #19
    0