เกาะขอบรั้วโรงเรียนแพทย์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,849 Views

  • 22 Comments

  • 235 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    75

    Overall
    9,849

ตอนที่ 39 : นศพ.ปี 5 กับกุมารเวชศาสตร์(อีกแล้ว)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    8 มิ.ย. 61


ในปีห้านี้สิ่งที่เพิ่มเติมมาคือเราจะได้ดูเด็กแรกเกิด หรือ newborn(เด็กจิ๋ว) ซึ่งมีทั้งเด็กแรกเกิด ปกติและเด็กแรกเกิดที่ป่วย (sick newborn) เช่นตัวเหลืองเยอะ น้ำหนักน้อย มีไข้เป็นต้นแต่ไม่ได้ป่วยถึงขนาดว่าใส่ท่อช่วยหายใจมียากระตุ้นความดัน เพราะเด็กกลุ่มนี้อยู่ในหอผู้ป่วยเด็กแรกเกิดวิกฤต (NICU เหมือน ICU แต่เป็นของเด็กแรกเกิด) บางคนชอบวอร์ดเด็กจิ๋วนี้มาก เพราะตัวน้อยๆร้องก็เสียงไม่ดัง ไม่หือไม่อือเท่าไร แค่กิน นอน ขี้ ไม่ดื้อไม่เถียง ><

จะมีแพทย์แระจำบ้านหรือไม่ก็ fellow newborn มาสอนเราตรวจร่างกายเด็กแรกเกิดว่าปกติไม่ปกติอย่างไร และที่สำคัญเราต้องเรียนการกู้ชีพในเด็กแรกเกิด หมายความว่าถ้าเด็กที่เกิดมาแล้วผิดปกติอย่างไร เราจะต้องช่วยกู้ชีพอย่างไร ซึ่งจะต่างจากในผู้ใหญ่และเด็ก แค่เรียนอาจจะไม่พอต้องมีการทดสอบกันเล็กๆน้อยๆ ตั้งแต่เราได้รับแจ้งจากสูติแพทย์ว่าแม่ตั้งครรภ์อายุเท่าไร มีความเสี่ยงอะไร น้ำหนักเด็กประมาณกี่กิโลกรัม เราจะได้เตรียมอุปกรณ์ถูก ตั้งแต่หน้ากากออกซิเจนครอบ (cup)เบอร์อะไร จะใส่ท่อช่วยหายใจเด็กอย่างไรเบอร์อะไร อัตราการเต้นของหัวใจที่เท่าไร เราจึงช่วยหายใจและปั๊มหัวใจเมื่อไร อย่างไร ให้ยาขนาดเท่าใด ซึ่งทั้งหมดจะต่างจากในผู้ใหญ่ จะให้ยาทางสายสะดือเราก็ต้องใส่สายเป็นก่อน ดูเป็นเหมือนวิชาใหม่ ใหญ่ๆอีกวิชาหนึ่ง เราต้องคำนวณนม คำนวณสารน้ำและยาที่จะให้ ซึ่งเด็กแรกเกิดก็คิดไม่เหมือนเด็กเล็ก และเด็กก็ไม่ใช่ผู้ใหญ่ตัวเล็กๆ เด็กแรกเกิดหากคลอดก่อนกำหนดก็คิดตามอายุครรภ์ต้องเปิดหนังสือยาเด็กแรกเกิดดู กลุ่มที่คลอดครบกำหนดก็เป็นโดสยาอีกโดส

ดังนั้นสิ่งที่ต้องรู้เพิ่มคือการให้การรักษาและโดสยาในเด็ก(ที่ไม่ใช่เด็กแรกเกิด) เราจะต้องท่องจำมากขึ้นโดยเฉพาะพวกยาพื้นฐานที่ใช้กันเป็นประจำ และใช้บ่อยๆ เมื่อเราพอรู้และจำโดสยาได้ เราก็จะมีโอกาสได้สั่งจ่ายยาทั้งขณะราววอร์ด และออกตรวจผู้ป่วยนอก โดยให้อาจารย์หรือแพทย์ประจำบ้านตรวจทานอีกรอบหนึ่ง เพราะจะให้การรักษาได้ อย่าลืมว่าการวินิจฉัยของเราต้องถูกเสียก่อน สิ่งที่จะเกิดขึ้นคือบางคนเรื่มซื้อเครื่องคิดเลขอันเล็กมาห้อยคอเหมือนที่แพทย์ประจำบ้านเด็กทำ (แต่เราก็ยังกดจากโทรศัพท์กันต่อไป) เราจะเริ่มรู้สึกว่าคนไข้คนนี้เป็นของเรา เรามีส่วนร่วมในการรักษาขึ้นมาอีกหน่อย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

0 ความคิดเห็น