[Yuzhou] ผม , ผ้าห่ม ความเบื่อ และสิวผด

ตอนที่ 4 : #3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 290
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    7 พ.ค. 59

3


งานคู่เท่าที่มีอยู่

 

เหลือแค่นี้เองอะนะ

หวงจิงอวี๋เลื่อนโทรศัพท์มองตารางงานที่ซ้อนกันจนสับสนของตัวเอง เขารู้สึกว่านี่มันเยอะเกินไปกว่าจะจำได้แล้วแหละ งั้นเลือกอ่านรายละเอียดเฉพาะงานที่สนใจแล้วกัน ที่เหลือเดี๋ยวเหมิงเหมิงก็บรีฟให้ฟังเองแหละ


งานที่สนใจของเขาถูกจำกัดเหลือเป็นคำสั้นๆ

 

สวี่เว่ยโจว

 

งานที่มีชื่อเด็กแมวร่วมอยู่ด้วย

 

          พวกเขาแยกกันมาจะครบอาทิตย์แล้ว หวงจิงอวี๋ดูจะกระวนกระวาย และช่วงที่ผ่านมาเขาก็นอนหลับไม่สนิท ถึงจะโดนแยก แต่งานใหญ่ๆที่ตอบรับไปแล้วก็ไม่สามารถจะยกเลิกได้ สุดท้ายก็ได้รับอนุโลมให้ไปงานคู่เพียงไม่กี่งานที่เหลือก่อน แล้วการแยกกันที่จริงจังจึงจะเกิดขึ้นหลังจากนี้

เขาเคยถามเหมิงเหมิงไปหลายครั้งแล้วว่าใครหรอที่จับให้แยก แต่คำตอบที่ได้ก็เหมือนเดิมทุกครั้ง

 

มือที่มองไม่เห็น

หวงจิงอวี๋ขมวดคิ้วเบาๆ ทำไมมองไม่เห็นละเจ๊ แล้วยังไง ทำยังไงถึงจะมองเห็น ถ้าไม่เห็นทำไมต้องเชื่อฟังด้วย

ฉันไม่รู้วีวี่เงยหน้าขึ้นมามองศิลปินในความดูแล ตอบสั้นๆแล้วก้มหน้าลงไปเล่นโทรศัพท์ต่อ

ทำไมไม่รู้อะเจ๊ เจ๊เป็นผู้จัดการผมนะ

ก็มันมองไม่เห็นนี่ ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้นแหละตอบกลับทั้งๆที่ตายังไม่ละจากอุปกรณ์สื่อสารในมือ   หวงจิงอวี๋ยื่นหน้าเข้าไปดูโทรศัพท์ผู้จัดการ

 

ในมือถือของเหมิงเหมิงคือรูปผู้ชายหน้าตาดี สูง ผิวแทน แล้วก็มีซิคแพคด้วย

อ๋อ เจ๊ไม่เห็นอะไรนอกจากคนในโทรศัพท์แน่ๆ

ใครอะ ในโทรศัพท์เขาถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

อปป้าของฉันเอง ไม่ตอบเปล่า คราวนี้เหมิงเหมิงหันมายิ้มให้อย่างอารมณ์ดี

หล่อกว่าผมอีกหรอ

นายอย่าเอาตัวเองมาเทียบกับชางมินอปป้าสิเจ๊ไม่พูดเปล่า แต่ตบไหล่คนในความดูแลไปด้วย นายสู้เขาไม่ได้อยู่แล้ว

 

คนที่มั่นใจในตัวเองสุดๆคนนั้นถึงกับดึงหน้า เขาต้องหล่อที่สุดสิ  แต่ช่วยไม่ได้ เจ๊คงโดนความรักบังตาจนพร่ามัวไปหมดแล้ว ว่าแล้วหวงจิงอวี๋ ในฐานะดาราหน้าใหม่สุดคูลของวงการ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเปิดกล้องหน้าเช็คหน้าตาตัวเอง

 

หล่ออ้ะ   เขาขมุบขมิบปากพูดแบบไม่มีเสียง

 

หวงจิงอวี๋หล่อมาก 1 คะแนน โหวตโดยตัวหวงจิงอวี๋เอง

แบบนี้มันจะไปยืนยันอะไรได้วะ

 

พอคิดว่าควรจะหาอะไรมาเสริมกำลังใจที่โดนทำลายไปเพราะสู้โอปป้าไม่ได้ เขาก็เลยเซลฟี่หน้าตัวเองแบบตั้งใจที่สุด แล้วส่งแชทไปหาทุกคนพร้อมแคปชั่นสั้นๆ

หล่อไหม

 

 

         

 

 

 

 

 

พฤติกรรมคาดเดาไม่ได้มาอีกแล้ว

หลินเฟิงซงเปิดโทรศัพท์เข้าไปดูแชทตาเก้อของเขา รูปเซลฟี่สี่สิบห้าองศายิ้มเห็นเขี้ยวเล็กๆพร้อมแคปชั่น หล่อไหม

 

คืออะไรอีก

 

 

เฉินเหวินกับหลินเฟิงซงใช้เวลาว่างจากการทำงานนัดกันมาติวหนังสือที่บ้านเหวินเหวิน ก็ใช่สิ พวกเขายังอยากตั้งใจเรียนให้ได้ดีที่สุดก่อนเรื่องไหนๆ ข้อดีของการช่วยกันติวคือต่างคนต่างถนัดคนละเรื่องจะได้ช่วยเติมเต็มส่วนที่ไม่ถนัดให้กัน และยังเตือนกันให้ตั้งใจอ่านได้ด้วย

เหนือสิ่งอื่นได้

คือมันเป็นความต้องการของเฉินเหวิน

 

ขัดได้ที่ไหนหละ

 

ข้อนี้ เฟิง! นายเล่นโทรศัพท์อีกแล้ว

เอ่อคือ...

เอามาให้ฉันดูคนข้างๆแบะปากแล้วเอามือขึ้นมาแบตรงหน้าเป็นสัญญาณว่าให้ส่งมาเดี๋ยวนี้ เพราะถ้าไม่ส่งมาภายในห้าวินาทีเรื่องนี้จบไม่สวยแน่ๆ

 

 

พอเฉินเหวินเห็นข้อความในโทรศัพท์เฟิงซงแล้วถึงกับเลือกหน้าตาไม่ถูก

อย่าเข้าใจผิดนะเจ้าของโทรศัพท์ทำหน้าเลิกลั่กแล้วขยับเข้าหาอีกคน พยายามยื่นมือไปคว้ามือถือคืน แต่คนตัวเล็กเอื้อมหลบทัน

ปกติพวกนายคุยกันแบบนี้หรอ

ไม่ใช่ซักหน่อย!

เหวินเหวินหรี่ตาลงมอง บอกมานะ มีอะไรในกอไผ่ วันก่อนนายก็เล่าใหฉันฟังว่าต้าเกอชวนไปนอนด้วยอะ พูดแล้วก็ตีแขนเฟิงซงดังปั๊กนายทำแบบนี้กับฉันได้ไง

 

ฉันทำอะไรอะพอทำหน้าตาเด๋อด๋าหันไปถามก็เลยโดนตีอีกปั๊ก

ยังจะถามอีก


สองคนปัดมือกันพัลวัน เฟิงซงแย่งโทรศัพท์มาจากมือคนตัวเล็กกว่า เหวินเหวินยิ่งขัดใจเอื้อมมือไปจะแย่งคืน อยู่ๆทั้งห้องก็เกิดเสียงวุ่นวายขึ้นมาเพราะภาพภาพเดียว

ขณะที่คนก่อเรื่องยังครึ่งหลับครึ่งตื่นเดินทางไปทำงานไม่ได้รู้สี่รู้แปดอะไรเลย

 

          รายการอัดสัมภาษณ์ผ่านไปด้วยดี แม้หน้าตาของหวงจิงอวี๋จะดูเหมือนคนไม่มีสติ แต่ทีมงานก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเขาอัธยาศัยดีและมีความรับผิดชอบมาก

 

เจ๊ ผมไม่มีงานแล้วใช่ไหมวันนี้เขาเดินไปถามผู้จัดการทันทีที่อัดเสร็จ

“เอ...ไม่มีนะ” ก้มหน้าไปเช็คตารางงานในโทรศัพท์แล้วก็เงยหน้าขึ้นมาตอบคำถาม 

ดีจัง งั้นเดี๋ยวผมขอไปธุระหน่อย

จะไปไหนก็ไปเถอะ พักผ่อนบ้างก็ดี ดูใต้ตานายเหมือนจะคล้ำเลยนะ” 

 

 

ได้เลย นี่ก็กำลังจะไปพักผ่อนให้เต็มที่

 

เป็นการพักผ่อนของหวงจิงอวี๋โดยเฉพาะเลย

 

 

          ตอนที่แชร์ห้องกัน เด็กแมวเคยเล่าความฝันให้เขาฟังหลายอย่าง ทั้งเรื่องเวทีคอนเสิร์ตร๊อค เส้นทางท่องเที่ยวที่ฮอกไกโด หนังวัยรุ่นเลือดร้อน สวี่เว่ยโจวบอกว่าเขาเห็นตัวเองที่ฝ่าฟันอุปสรรคอย่างยากลำบากแบบลูกผู้ชาย แล้วยืนอยู่ในที่ที่เขาควรอยู่ เขาส่งยิ้มให้ทุกคน ทุกคนส่งยิ้มให้เขา

เว่ยโจวที่นอนหันหน้าเข้าหาหวงจิงอวี๋ใช้นิ้วที่หยาบจากการดีดสายกีตาร์จิ้มลงบนอกปลาวาฬตัวยักษ์ แล้วนายก็จะได้อยู่ตรงนั้นด้วย ฉันจะให้นายเป็นแขกรับเชิญสุดพิเศษเลย นี่เพื่อนของผมครับ ถึงแม้ว่าเขาจะสำเนียงเพี้ยน ร้องคร่อมคีย์ทุกตัว ทำจังหวะพังยับไปหมด แต่ถ้าทุกคนใช้ใจฟังเขาดีๆละก็ เนื้อเสียงของหวงจิงอวี๋นั้นโคตรจะมีเสน่ห์

หวงจิงอวี๋ได้แต่ยิ้มโชว์เขี้ยวแทนการตอบโต้

เขาไม่เคยเล่าความฝันของตัวเองให้สวี่เว่ยโจวฟัง ภาพของเขาในอนาคตช่างเรียบง่าย เต็มไปด้วยอิสระ จนเขาไม่รู้จะนำมาร้อยเป็นเรื่องยังไง

ขอบคุณที่มาคอนเสิร์ตของผมครับเว่ยโจวพึมพำขึ้นมา ฉันอยากพูดคำนี้ที่สุดละ

 

ถึงตอนที่เด็กแมวผล็อยหลับไปพร้อมยิ้มจางบนใบหน้าแล้ว หวงจิงอวี๋ก็ยังมองหน้าเขานิ่ง เขาพบว่าภาพเด็กหลับตรงหน้ากลายเป็นความสงบใจอย่างน่าประหลาด

 

เป็นทั้งความสงบใจและความเคยชินที่ห่างมาแค่ห้าหกวันเขาก็ร้องหาแล้ว

 

 





 

มาทำไมเนี่ย

สวี่เว่ยโจวเปิดประตูมาเจอหน้าตาเดิมๆที่เขาคุ้นเคย

หวงจิงอวี๋ไม่สนใจคำถามด้วยซ้ำ แต่แทรกตัวเข้าไปในช่องประตู ดันตัวอีกคนให้ปล่อยตัวเองเข้าห้อง

 

พอปิดประตูลงแล้วทั้งสองคนก็เผชิญหน้ากันนิ่ง

สวี่เว่ยโจวพิจารณาหน้าคนอายุมากกว่าอย่างละเอียด แล้วยืนวิจารณ์ความโทรมอยู่ในใจ

คือมันจะต้องไม่ได้นอนแน่ๆ ลักษณะดูอดตายมาก กินข้าวบ้างไหมวันๆ

ขณะที่หวงจิงอวี๋รู้สึกสมองโล่งปลอดโปร่งทันทีที่เห็นหน้าอีกคน เขาแค่ยกมือขึ้นแล้วขยับไปตรงหน้าอีกฝ่าย

ไม่เจอกันนานขอหยิกแก้มหน่อย

 

เว่ยโจวมองฝ่ายตรงข้ามที่ยืนนิ่งเหมือนสติหลุดแล้วอยู่ดีๆก็ยกมือยื่นมาทางเขา เด็กแมวขยับขาก้าวไปข้างหลังเพื่อถอยหลบ นิ้วเฉียดแก้มไปพอดี  เจ้าของมือที่พึ่งคว้าอากาศไปกำเต็มๆหลุดจากภวังค์โวยวายทันที

โจวโจวอ่า ทำไมช่วงนี้ไม่ให้ฉันเข้าใกล้เลย นี่ก็ไม่มีคนอยู่แล้วไง หลังยิ่งกว่าหลังกล้องอีก

ก็บอกแล้วไงว่าโดนหน้ากันแล้วสิวมันจะขึ้นอ้ะ!

แต่ฉันไม่สกปรกนะ   ไม่พูดเปล่า แต่กางแขนซ้ายขวาเหมือนจะให้ตรวจสุขภาพ ขอบใจที่ไม่หมุนตัวนะ อย่างน้อยฉันจะได้อุ่นใจว่านายอายุยี่สิบสี่แล้วจริงๆ

 

ว่าแต่ที่มันบอกว่าไม่สกปรก

เสื้อตัวนี้มันใส่มากี่รอบแล้ววะ

 

 

ภายนอกเขาดูเป็นตาลุงซกมก แต่พอเข้าใกล้กันอีกนิด สวี่เว่ยโจวก็ต้องยอมรับว่าภายใต้ภาพลักษณ์ที่ดูขาดแคลนเสื้อผ้าและไม่ค่อยสะอาดนั้น จริงๆแล้วหวงจิงอวี๋เป็นคนตัวหอม

ชนิดที่เขาอยากเดินเข้าไปใกล้แล้วเอาหน้าซุกเสื้อดูซักครั้ง

 

แต่ถ้าไม่ฟอร์มจัดก็อย่ามาเรียกเขาว่าสวี่เว่ยโจว

 

เขาเก็บมิดแทบทุกเรื่อง หาเหตุผลมาอ้างแนบเนียนเสมอ

ยกเว้นเรื่องสิวออกจะฟังไม่ขึ้นไปหน่อย

แต่นั่นหวงจิงอวี๋คนโง่นี่ พูดอะไรก็เชื่อหมดแหละ ยิ่งคำนั้นออกมาจากปากผู้ชายที่ชื่อเว่ยโจว ชี้นกเป็นแมวก็ยังได้

 

 “ถามจริงๆนะน้ำเสียงเว่ยโจวจริงจังขึ้นมา บางที เราอาจจะไม่ได้เจอกันอีกนานเลยก็ได้ นานกว่านี้เข้าไปอีก นานกว่าห้าหกวันที่พึ่งผ่านมา ….

 

ยังไม่ทันพูดจบด้วยซ้ำ คนตัวโตก็เดินเข้าไปกอดเจ้าของห้องซะเฉยๆ ไม่มีสาเหตุ ไม่มีคำพูดหลุดออกมาจากปากซักพยางค์เดียว ยิ่งสัมผัสได้ว่าโจวโจวทำท่าจะพูดต่อ เขาก็กระชับอ้อมกอดแน่นเข้าไปอีก

 

มีเรื่องอีกมากที่เขาเผลอได้ยินมา และเขาก็รู้ว่าเวลากำลังจะหายไป

รู้ว่าความจริงต้องมาอยู่ตรงหน้าซักวัน

 

แต่ยังไม่อยากฟังตอนนี้

 

 

หวงจิงอวี๋ก็เป็นอย่างนั้น เขาไม่ใช่คนชอบทำความเข้าใจกับเรื่องซับซ้อน เขาไม่หาคำตอบให้สิ่งที่จับต้องไม่ได้อย่างความรู้สึก เขารู้แค่รู้สึกอย่างไรก็ปล่อยไปตามใจ อยากทำอะไรก็ทำ อยากอยู่ด้วยก็เดินเข้าไปหา

นั่นคือสิ่งที่เขาไม่เหมือนกับสวี่เว่ยโจว

นั่นคือสิ่งที่ทำให้เขาอ่อนแอกว่าคนในอ้อมกอดด้วยเช่นกัน

 

 

 

 

 

 


ปูไปงั้น มีความเรื่องไม่เดิน  เรื่องไม่ดราม่าหรอกค่ะอย่าห่วงไป 555555

ขอบคุณมากๆนะคะที่ติดตาม เขินทุกคนมากๆเลยค่ะ  

อาจจะอัพช้าแล้วก็ไม่ลื่นเท่าไหร่เพราะว่าอดนอนค่ะ ฮืออ ตอนนี้ไม่ลื่นเลยแต่ก็พยายามต่อที่สุดแล้ว ขอโทษด้วยจริงๆ TT

ยังไงจะพยายามเขียนให้ดีขึ้นในตอนต่อๆไปนะคะ 

ส่วนทำไมอดนอนนี่ทุกคนน่าจะรู้กันดี 5555

ตามไปด่าได้ใน #ฟิคอดนอน ได้น้า

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับการติดตามค่า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #14 Heizxx (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2559 / 02:29
    ชอบสำนวนแบบนี้ มันลื่นไหล ไม่น่าเบื่อ โจวโจวจะขี้เก็กไปไหนคะลูก มีความห่วงสิว นั่ลล๊าคคคคคคคคค อิจิ่งแกเหมือนจะดราม่านะ วรรคสุดท้ายอ่ะ โถ ขำ 5555
    #14
    0
  2. #13 MÚSICA (@ms96x) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2559 / 02:43
    ทำไมอ่านตอนนี้แล้วหนูน้ำตาไหลวะพี่ คนอื่นเป็นมั้ยหรือหนูเป็นคนเดียว ฮือ แต่งต่อนะคะ ชอบพล็อตและการใช้ภาษามาก ซู่ค่ะ !
    #13
    0