( end - wanna one ) hold me tight | nielong

ตอนที่ 13 : 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 131 ครั้ง
    2 ก.ย. 61





hold me tight : 12
-------------------------------------------------------------

            คุณไม่เคยชายตาเหลียวแลซองอูซะด้วยซ้ำ จะมาทวงอะไรเอาตอนนี้

            อัลฟ่าทุกคนเป็นแบบนี้หรือไงกันนะ ชอบมองว่าโอเมก้าเป็นสิ่งของ

            “…!!”

          เขาเสียแต้มซะแล้ว

            ซองอูไม่ใช่สิ่งของ เขาเป็นลูกของฉัน และฉันมีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวเขา

            “…”

          คุณต่างหาก ที่ไม่มีสิทธิ์

            แล้วทำไมคุณถึงเพิ่งมาต้องการเขาตอนนี้ ตอนไม่มีซองอู คุณก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร

            มือเล็กกำที่ชายเสื้อคนตัวสูงกว่าแน่น ไม่อยากรับรู้อะไรไปมากกว่านี้แล้ว

            คุณ...

            “…”

            แดเนียลเม้มปากแน่นเมื่อได้ยินเสียงเรียกอย่างเว้าวอนอยู่ด้านหลัง

          ในที่สุดสิ่งที่เขากลัวที่สุดมันก็มาถึง

          กลับห้องกันเถอะ...

            คังซองอาเบิกตากว้างเมื่อได้ยินคำๆนั้นหลุดออกมาจากปากคนที่ได้ชื่อว่าเป็นลูกชายแท้ๆ

            แดเนียลเองก็ดูอึ้งไม่น้อย แต่เขาก็ยอมพาคนตัวเล็กเดินกลับไปที่ห้องแต่โดยดี

            ซองอูลูก...

            ถ้าคุณรักผมจริง ทำไมผมถึงไปอยู่ที่นั่น

            “…”

            ทำไมผมถึงไปอยู่ในที่ๆไม่มีแต่คนต้องการผมกันล่ะ

            น้ำตาเม็ดโตร่วงหล่นลงมาจากดวงตากลม มือหนาของคังแดเนียลค่อยๆเคลื่อนไปสอดประสานเข้ากับมือเล็ก บีบแน่นๆให้รู้ว่าเขายังคงอยู่ตรงนี้

            “…”

            คุณแค่ต้องการจะเอาชนะพี่แดเนียลเท่านั้นเองครับ

            “…”

            ไปกันเถอะเด็กน้อยที่สุดแสนจะเข้มแข็งของเขากระตุกมือเป็นเชิงให้เดินหน้า แดเนียลจึงรีบจูงมือซองอูให้เดินตามเขาไปโดยไม่หันกลับไปมองที่คังซองอาอีกเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

            ฮึก...

            แดเนียลจับจ้องไปที่บานประตูไม้ที่ถูกปิดตายอย่างเป็นกังวล

            ตั้งแต่มาถึงห้อง ซองอูก็หนีหายเข้าไปแล้วแอบร้องไห้อยู่คนเดียวเกือบหนึ่งชั่วโมงได้แล้ว

            ในที่สุดชายหนุ่มก็ทนไม่ไหว เขาลุกขึ้นจากโซฟา ก่อนที่จะถือวิสาสะผลักประตูห้องเข้าไป—ขอบคุณพระเจ้าที่เด็กคนนี้ลืมล็อกประตู

            ซองอู

            คุณ...ฮึก...ออกไปก่อน

            ฉันบอกให้เรียกว่ายังไง

            ฮึก...

          ซองอูไม่เคยเป็นแบบนี้

            แดเนียลขมวดคิ้วนิดหน่อย แต่ก็แอบอมยิ้มออกมาเมื่อเด็กนี่โผเข้ามาซุกกอดเขาไว้แน่น

            ซองอูลอบสูดกลิ่นหอมๆที่ลอยฟุ้งจากตัวแดเนียลออกมา เด็กหนุ่มอมยิ้มน้อยๆอย่างเป็นสุข

            ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่การที่เห็นอัลฟ่าหนุ่มอยู่ในกรอบสายตาและกลิ่นของอีกคนนั้นเป็นความสุขของเขา

            ความเครียดความเสียใจทั้งหมดมลายหายไปจนเกือบหมดเมื่อได้อยู่ใกล้

            เลิกร้องงอแงแล้ว?

            แดเนียลถามในขณะที่มือหนาก็ลูบเข้าที่เรือนผมของอีกคนอย่างแผ่วเบา

            ไม่ได้งอแง...ซะหน่อย

            ...

            ตัวคุณหอมชะมัด ผมขออยู่อย่างนี้สักพักนะ

            ร่างสูงยิ้ม พลางส่ายหัว

            นานเท่าไหร่ก็ได้

 

 

 

 

 

 

 

 

            และองซองอูก็หลับไปจนได้

            แดเนียลรู้สึกภูมิใจอยู่หน่อยๆที่คิดว่ากลิ่นตัวเองคงหอมพอที่จะทำให้อีกคนเคลิ้มหลับไปได้

            ชายหนุ่มค่อยๆแกะร่างเล็กๆของเด็กอายุสิบห้าออกอย่างแผ่วเบา แล้วจัดท่าทางให้อีกคนนอนในท่าที่หลับสบาย

            ดวงตาเรียวคมไล่มองใบหน้าของคนที่หลับตาพริ้มอยู่อย่างเชื่องช้า ก่อนที่จะก้มหน้าลงไปกดจูบบนหน้าผากมนอย่างแผ่วเบา

            ฝันหวานนะครับ

            ตอนนี้ถือว่ายังไม่ดึกมาก แต่ซองอูควรจะได้พักผ่อนแล้ว

            วันนี้สิ่งที่เด็กคนนี้เจอมันมากเกินไปที่จะรับไหว

            เขาค่อยๆลุกออกจากเตียงอย่างเชื่องช้า ปิดสวิตช์ไฟ ให้ทั้งห้องมืดสนิท ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

 

 

 

 

 

 

 

 

            ความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองคนดูเหมือนว่าจะดีขึ้นเรื่อยๆในระดับหนึ่ง

            แดเนียลยอมกลับบ้านเร็วกว่าเดิมตามที่อีกคนบอก ส่วนซองอูเองก็ไม่เคยร้องไห้อีกตั้งแต่วันนั้น ถึงแม้ว่าคังซองอาจะพยายามเข้าหาเจ้าตัวเล็กแค่ไหนก็ตามที

            เย็นนี้จะกินอะไรแดเนียลถามซองอูที่นอนดูทีวีอยู่ที่โซฟา    โอเมก้าเงยหน้าขึ้นมองคนอายุมากกว่าก่อนจะเอ่ยถามแทน

            พี่ล่ะอยากกินอะไร

            ฉันนึกไม่ออกไงถึงได้ถาม

            เวลาก็ผ่านไปนานพอสมควร—ดูเหมือนว่าองซองอูจะไม่มีปัญหากับสรรพนามที่เรียกแดเนียลแล้ว

            เอ้าเจ้าตัวจ้อยร้องออกมาเหวอๆ แล้วจะให้ผมคิดเนี่ยนะ?

            อือ คิดมา อยากกินอะไร

            “…คิดไม่ออกซองอูส่ายหน้าอย่างจนปัญญา แดเนียลถอนหายใจออกมาอย่างไม่จริงจังนักก่อนจะเดินหายไปในห้องครัว

            พี่คิดออกแล้วเหรอ?

            ซองอูเดินตามคนตัวสูงเข้ามาในห้องครัว สายตาก็มองตามมือหนาที่หยิบเอาห่อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปขึ้นมาสามห่อ รามยอน?

            ฉันจะทำให้มันอร่อยกว่านั้นอีก

           

 

 

 

 

 

 

 

            ไม่ว่าจะกี่ครั้งซองอูก็ต้องยอมรับในการทำอาหารของแดเนียลจริงๆ

            คนตัวเล็กมองคนอายุมากกว่าที่เอารามยอนใส่หม้อต้มก่อนจะใส่เครื่องปรุงลงไปอย่างคล่องแคล่ว

            แดเนียลใส่เกี๊ยวกับเนื้อย่างและผักลงไปในนั้น แล้วปรุงรสเพิ่มเติมนอกจากเครื่องปรุงในซอง ชิมเล็กน้อยก่อนจะปิดไฟ

            นี่มันอะไรอ่ะพี่

            รามยอนทรงเครื่อง เอาล่ะ ยกไปวางบนโต๊ะได้เลย

            แดเนียลส่งหม้อใบขนาดกลางให้ซองอูถือ กลิ่นหอมๆของมันเริ่มทำให้โอเมก้าตัวจ้อยท้องร้อง

            ร่างสูงหยิบช้อนและตะเกียบสองชุดเดินตามมาแล้ววางลง—เขามองซองอูที่ค่อยๆคีบเส้นใส่ลงถ้วยอย่างระมัดระวังด้วยสายตาเอ็นดู

ก่อนที่จะสะดุ้งเฮือกเพราะได้ยินเสียงเรียกกึ่งตะโกนของอีกคน

            พี่แดเนียล!”

            หา...ว่า...?

            มองผมทำไมนักหนาเนี่ย หน้าผมมีอะไรติดเหรอ

            ซองอูถามพาซื่อ แล้วชะงักค้างไปเมื่อแดเนียลยื่นปลายนิ้วสากไปแตะลงบนแก้มเขาแผ่วเบา

            แก้มนาย...

            หือ แก้มผมทำไมเหรอ?

          มีจุดสามจุดด้วย

            เอาจริงแดเนียลก็รู้อยู่แล้วนั่นแหละ—เพียงแต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นมันชัดขนาดนี้เท่านั้นเอง

            เขาลูบลงไปบนไฝสามจุดบนแก้มใสนั่นแผ่วเบา แล้วอยู่ๆก็รู้สึกได้เหมือนว่ากลิ่นของซองอูนั้นชัดกว่าที่เคย

            พะ...พี่...โอเมก้าร้องเสียงสั่นเมื่อถูกมือของอีกคนลูบไปบริเวณหลังคอแผ่วเบา

            และนั่นก็ทำให้ชายหนุ่มได้สติ

            ขอโทษที

            “…”

            กินข้าวกันเถอะ

 

 

 

 

 

 

 

 

            องซองอูถอนหายใจออกมาเมื่อหันไปมองนาฬิกาที่ติดตรงฝาผนัง

          เที่ยงคืน

            คังแดเนียลยังไม่กลับมา และเขายังนอนไม่หลับ

            ร่างบางผุดลุกขึ้นจากเตียง อยู่ๆอาการหน้ามืดก็เข้าโจมตีเสียจนต้องทรุดตัวลงนั่งกับเตียงเช่นเดิม

            แอร์ที่ปรับในระดับที่พอดีสำหรับเขาอยู่ดีๆก็กลายเป็นร้อนอบอ้าวและวูบวาบไปทั้งตัว

            ริมฝีปากของซองอูแห้งแตก ดวงตากลมใสเบิกกว้างพร้อมๆกับริมฝีปากที่เผยออ้าออก

            อาการแบบนี้

            เหมือนที่เขาเคยเป็นช่วงที่ก่อนจะโดนจับตัวมา

          เขากำลังจะฮีท


-----------------------------------------------------


TALK

ความจริงที่ลงมานี่เกินกว่าที่คิดไว้ว่าจะอัพมานิดนึง

ตอนหน้าก็อย่าลืมร่วมแรงร่วมใจกันส่งโอเลี้ยงและข้าวผัดไปให้คุณตำรวจเขานะคะ /ป้องปากหัวเราะ

แต่ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก ชั้นยังไม่ยกลูกให้เทอ คังแดเน่ว!

ขอโทษนะคะที่มาช้าอีกแล้ว เพิ่งผ่านสัปดาห์ผีบ้ามาค่ะ บ้าบอมาก

และเราก็อ่านแฮร์รี่จะจบเล่มเจ็ดแล้วด้วย ฮือ รู้ตัวดีเลยว่าหายตัวไปนานมาก

แล้วเจอกันตอนหน้าค่ะทุกคน เอ็นจอยรีดดิ้ง ♥


บบตพ.


ป.ล.ในเวิร์สของเราอันนี้คือเราตั้งใจตั้งให้ซองอูเป็นฮีทตอนนี้อยู่แล้วค่ะ ซองอูไม่ได้เป็นโอเมก้าแท้ๆ เวลาฮีทเลยไม่เหมือนโอเมก้าทั่วไปคือนึกจะมาก็มา บางทีก็ทิ้งระยะยาวมากๆเลยกว่าจะมา ซองอูเลยลืมไปสนิทใจว่าตัวเองต้องฮีทค่ะ



#ฮมทนอ



T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 131 ครั้ง

296 ความคิดเห็น

  1. #291 gabriel.la(: (@facklazy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 20:17
    แดนหนีเลยรู้ใช่มั้ย5555555
    #291
    0
  2. #269 AmDisTroY (@mythology-ft) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 01:21
    แดนน้องสิบห้า ท่องไว้นะๆๆๆ คุกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ควบคุมตัวเองดีๆนะพ่อออ รีบส่งยาให้น้องงงง
    #269
    0
  3. #252 อาร์ดิน่า (@Rrisea) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 23:11
    น้องฮีท ยาที
    #252
    0
  4. วันที่ 4 มกราคม 2562 / 07:05

    น้องขังตัวเองเร็ว มียาระงับมั้ยแง้

    #222
    0
  5. #210 Love_S(B) (@sutthida17) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2561 / 12:52
    น้องกำลังฮีทท

    ช่วยน้องด้วยพี่จ๋า
    #210
    0
  6. #190 MinorA (@aun-aom) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 20:11
    น้องฮีท!!!!
    #190
    0
  7. #126 Recekalte (@Recekalte) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 21:49
    อ่านแล้วก็ลืมเลยว่าซองอูไม่ใช่โอเมก้าแท้55555
    #126
    0
  8. #125 mori_hoshi04 (@mori_hoshi04) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 12:05

    สวดภาวนาให้หนูซองอูรัวๆ //แอบคิดถึงน้องหลินน้องมิน เด็กๆจะเจอเรื่องร้ายๆกันอยู่รึเปล่าหนอ ;e;

    #125
    0
  9. #119 Bigboos707 (@Bigboos707) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 20:10
    อยากรู้ต้อนต่อไปจะเป็นยังไงงงงง
    #119
    0
  10. #118 PAILIN_IN THE.MOON (@napatsagorn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กันยายน 2561 / 08:49
    ชอบมากกกกก น่ารักมากเลยค่ะะ
    #118
    0
  11. #117 RealThxnB (@RealThxnB) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 09:58
    อุ้ยยยยยยยยยยย แดนรีบกลับมาน้องกำลังแย่นะ!!!
    #117
    0
  12. #104 panyaratchom (@panyaratchom) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 06:32
    รอนะคะไรท์ สู้ๆน้าาา ตอนหน้าจะมีอะไรอรุ่มๆหรือเปล่าน้า5555
    #104
    0
  13. #103 NJ NK (@EyENiPa) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 09:04
    มันต้องมีอะไรเสี่ยงคุกแน่ๆเลย55555
    #103
    0
  14. #102 wayfareritz (@wayfareritz) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 01:49
    บะลั่กๆอุกๆ เลย รอลุ้น คสพ.คู่นี้มาก
    #102
    0
  15. #101 ᄒᄈ (@eunhan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 00:38
    น้องงงงงงงงงง ทำไงล่ะเนี่ย คุณตำรวจจะกลับมามั้ยย
    #101
    0
  16. #100 Like Magic, (@lovepkpt) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 22:24
    ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆค่า
    #100
    0