พ่ายรักจอมทมิฬ (ซีรีส์พรหมรักจอมพยศ ลำดับที่ 2)

  • 100% Rating

  • 17 Vote(s)

  • 603,887 Views

  • 4,220 Comments

  • 2,733 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    751

    Overall
    603,887

ตอนที่ 22 : ตอนที่ - 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7942
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    9 ก.ค. 61





“เป็นห่วงผมหรือ”

“ค่ะ”

ใบหน้าหล่อเหลาของคนฟังระบายยิ้มออกมาเมื่อได้ยินคำตอบของหญิงสาว

“มานั่งนี่สิ”

ชายหนุ่มเรียกเสียงทุ้มนุ่ม พร้อมกับใช้มือหนาตบลงบนโซฟาข้างลำตัว และอัญชันก็ทำตามอย่างว่าง่าย จากนั้นก็วางมือเล็กลงบนอุ้งมือใหญ่เมื่อชายหนุ่มหงายขึ้นรอเหมือนทุกครั้ง

“แล้วคุณล่ะไปไหนมา ผมถามการ์ดที่อยู่แถวนั้นแล้วนะ พวกเขาบอกว่าคุณเข้ามาข้างใน ผมก็เลยรีบตามมา นึกว่าถูกทิ้งเสียอีก”

“คุณจะบ้าเหรอคะ ฉันจะทิ้งคุณได้ยังไง แค่เข้ามาโทรศัพท์หาป้าที่กระบี่เท่านั้น” อัญชันแหวขึ้นอย่างลืมตัว ไม่คิดว่าเขาจะคิดอะไรฟุ้งซ่านถึงขนาดนั้น

“ป้าคุณไม่สบายอีกหรือ”

เพราะจำที่หญิงสาวเคยบอกได้ว่า ตอนนั้นป้าของเธอไม่สบายต้องเข้าโรงพยาบาลหลายวัน ทำให้ไม่ได้มาร่วมงานแต่งงานของเจ้าจอม

“เปล่าค่ะ ฉันโทร.ไปบอกท่านว่า พรุ่งนี้คุณจะเปิดตา อีกไม่กี่วันฉันก็คงจะได้กลับบ้านแล้ว”

อยู่ๆ คนพูดก็รู้สึกเสียดแน่นในช่องท้อง ราวกับโดนเข็มเล่มเล็กๆ นับพันทิ่มแทง ไม่ต่างจากคนฟังที่เกิดอาการเจ็บแปลบบริเวณอกข้างซ้าย เหมือนถูกบีบเต็มแรงจนปวดปร่าไปถึงขั้วหัวใจ แมทธิวนั่งนิ่ง เช่นเดียวกับหญิงสาวที่เอาแต่เม้มริมฝีปากเอาไว้แน่น เพราะกลัวเสียงสะอื้นจะหลุดออกมาเพียงแค่คิดถึงการจากลาที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้า

“คุณอยากกลับบ้านมากเลยหรืออัญชัน” ชายหนุ่มเค้นเสียงถามออกมาอย่างยากลำบาก และหญิงสาวก็ถามกลับเสียงแผ่วเบา

“ทำไมคุณถึงถามแบบนั้นล่ะคะ”

“ผมแค่อยากรู้ คุณไม่อยากอยู่ที่นี่แล้วหรือ”  

แมทธิวไม่คิดมาก่อนว่าคำถามที่เอ่ยออกไปจะทำให้เขารู้สึกใจหายได้ถึงขนาดนี้ และตอนนี้ เขาก็กำลังกลัว กลัวคำตอบของเธอ อัญชันมองหน้าชายหนุ่มด้วยความสับสน และใจหายไม่ต่างกัน หญิงสาวนิ่งเงียบไปสักพัก ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับไม่ได้คิดอะไร ทั้งที่ภายในใจนั้นเจ็บปวดเหลือเกิน

“มันไม่เกี่ยวกับว่าอยากอยู่หรือไม่อยากอยู่หรอกนะคุณแมทธิว เพราะถ้าคุณหายดีแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่ฉันจะต้องอยู่ที่นี่อีกต่อไป คุณอย่าลืมสิคะว่าฉันมาที่นี่เพราะอะไร”

คนฟังกัดกรามตัวเองแน่นจนขึ้นสันนูน แต่ก็เตือนตัวเองให้ควบคุมอารมณ์ที่เริ่มกรุ่นๆ ขึ้นเพราะไม่อยากทะเลาะกับใครบางคน พร้อมกับบีบกระชับมือเล็กที่ตอนนี้เย็นเฉียบอย่างไม่ทราบสาเหตุ 

“ผมง่วง พาไปนอนหน่อยได้ไหม”

แมททธิวตัดสินใจเอ่ยชวน พยายามสลัดเรื่องที่คุยกันก่อนหน้านี้ออกจากสมอง เขาไม่อยากคิดถึงมัน และไม่อยากรับรู้อะไรทั้งนั้น

“ตอนนี้เหรอคะ” อัญชันถามกลับด้วยความแปลกใจ

“ทำไม”

“ปกติคุณไม่เคยนอนกลางวันนี่คะ”

“แต่วันนี้ผมอยากนอน”

“ก็ได้ค่ะ”

“คุณนอนเป็นเพื่อนผมด้วยนะ”

“กลางวันคุณก็ยังหลับยากอีกเหรอคะ” อดไม่ได้ที่จะถามเพราะความสงสัย

“ผมตาบอดนะอัญชัน ไม่รู้หรอกว่าตอนไหนกลางวันหรือตอนไหนกลางคืน และที่ผมต้องมีคุณอยู่ด้วยตลอดเวลา ก็เพราะผมไม่อยากรู้สึกว่าอยู่ตัวคนเดียวตามลำพัง เข้าใจกันบ้างหรือเปล่า”

แมทธิวอธิบายออกมายืดยาวด้วยน้ำเสียงติดขุ่นเล็กน้อย ทำให้คนขี้สงสัยส่งค้อนประหลับประเหลือกให้อย่างโมโห สุดท้ายก็ถามกลับอย่างลืมตัวเพราะทนไม่ไหว

“เคยมีใครบอกไหมคะว่าคุณเป็นคนเรื่องมาก เอาแต่ใจ ไม่มีเหตุผล บางครั้งก็นิสัยเหมือนเด็กไม่รู้จักโต”

“คุณจะเชื่อไหมอัญชัน ว่าตั้งแต่เด็กจนโตไม่มีใครกล้าวิจารณ์ผมขนาดนี้ นอกจากคุณ”

คนถูกวิจารณ์เอ่ยถามยิ้มๆ น่าแปลกที่เขาไม่รู้สึกโกรธเธอเลยสักนิด ออกจะรู้สึกเอ็นดูและพอใจอยู่ลึกๆ ด้วยซ้ำที่เธอเป็นตัวของตัวเองถึงขนาดกล้าพูดออกมาตรงๆ แบบนี้

“เชื่อค่ะ”

อัญชันแกล้งตอบรับเสียงหนักอย่างจงใจ ชายหนุ่มจึงแกล้งกลับด้วยการดึงมือเล็กขึ้นไปจูบหน้าตาเฉย ส่งผลให้เจ้าของมือหน้าเหวอ พูดอะไรไม่ออก แก้มเนียนใสร้อนผะผ่าวขึ้นโดยอัตโนมัติด้วยความเขินอาย แต่กลับไม่กล้าชักมือกลับเสียอย่างนั้น แถมยังยอมให้ชายหนุ่มกอบกุมมือเล็กเอาไว้เนิ่นนาน

“คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะคุณแมทธิว”

หญิงสาวเอ่ยถามเสียงแผ่วเบาที่เห็นเขาเอาแต่นั่งนิ่งและวางฝ่ามือของเธอแนบไว้กับแก้มสาก

“ผมอยากเห็นหน้าคุณ”

แมทธิวตอบเสียงนุ่มแต่ทว่าหนักแน่นนัก ไม่น่าเชื่อว่า สัมผัสเพียงแค่นี้กลับทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามจนน่ากลัว เพราะไม่อยากให้กิริยาอ่อนโยนของชายหนุ่มทำให้เธอรู้สึกอ่อนไหวมากไปกว่าที่เป็นอยู่ หญิงสาวจึงตัดสินใจพูดขึ้นพร้อมกับเอ่ยชวนเพื่อหลบเลี่ยงสถานการณ์น่าหวั่นไหวนี้ 

“พรุ่งนี้คุณก็ได้เห็นแล้วค่ะ ไปนอนที่ห้องกันเถอะนะคะไหนคุณบอกว่าง่วงไง”

พูดจบก็เป็นฝ่ายลุกขึ้นก่อน ชายหนุ่มจึงลุกตามเมื่อมือใหญ่ถูกมือเล็กออกแรงฉุดเบาๆ แมทธิวยอมเดินตามหญิงสาวกลับไปที่ห้องนอนอย่างไม่อิดออด และขยับขึ้นเตียงนอนตามคำสั่งของคนตัวเล็กอย่างว่าง่าย อัญชันมองหน้าชายหนุ่มด้วยความแปลกใจ แต่ก็เลือกที่จะไม่ถามเมื่อเห็นท่าทางของเขาดูล้าๆ เหมือนอยากพักผ่อนจริงๆ 

แต่ใครจะรู้ว่าในห้วงคำนึงของคนที่กำลังนอนอยู่นั้น เอาแต่คิดเรื่องของเธอตลอดเวลา  



-----------------

ขอบคุณคอมเมนต์มากๆ นะคะ


E-book พยศรักซาตานร้าย ซีรีส์พรหมรักจอมพยศ ลำดับที่ 1

ฝากอุดหนุนผลงานด้วยนะคะ

พยศรักซาตานร้าย(ลำดับที่ 1 ซีรีส์พรหมรักจอมพยศ)
สิระสา
www.mebmarket.com
ซีรีส์ชุดพรหมรักจอมพยศ ประกอบด้วย :
ลำดับที่ 1 พยศรักซาตานร้าย 
ลำดับที่ 2 พ่ายรักจอมมทิฬ


ช่องทางการสั่งซื้อ ซีรีส์พรหมรักจอมพยศ

ลำดับที่ พยศรักซาตานร้าย (ราคาปก 299 บาท)

http://www.lightoflovebookgroup.com/showbook.php?bid=533

ลำดับที่ พ่ายรักจอมทมิฬ (ราคาปก 319 บาท)

http://www.lightoflovebookgroup.com/showbook.php?bid=933

คำอธิษฐาน

ขอให้...พ่ายรักจอมทมิฬ 

เป็นส่วนหนึ่งที่ได้สร้างความสุขและรอยยิ้มให้กับทุกท่านนะคะ 

ขอบคุณที่ติดตามผลงานของสิระสาและคอยเป็นกำลังใจให้กันเสมอมา

ขอบคุณจากหัวใจ....กอดแน่นแน่นค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

0 ความคิดเห็น