พ่ายรักจอมทมิฬ (ซีรีส์พรหมรักจอมพยศ ลำดับที่ 2)

  • 100% Rating

  • 17 Vote(s)

  • 603,865 Views

  • 4,220 Comments

  • 2,733 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    729

    Overall
    603,865

ตอนที่ 13 : ตอนที่ - 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    4 ก.ค. 61





อัญชันยกมือขึ้นมาปิดปากตัวเองเอาไว้ได้ทัน ก่อนที่เสียงกรีดร้องจะดังออกมา เมื่อตั้งสติได้ว่าเธอกำลังนอนหลับอยู่ในอ้อมกอดของใคร ตอนแรกหญิงสาวตกใจจนแทบช็อก เมื่อรู้สึกตัวตื่นขึ้นมากลางดึกแล้วพบว่าเธอกำลังนอนอยู่บนเตียงกว้างในห้องนอนที่ไม่คุ้นเคย มิหนำซ้ำยังนอนกอดกับผู้ชายอีกด้วย

ร่างอรชรค่อยๆ ขยับตัวออกจากวงแขนแข็งแรงอย่างระมัดระวัง เพราะกลัวว่าชายหนุ่มจะรู้สึกตัว แล้วลุกขึ้นมาโวยวายต่อว่า โทษฐานที่เธอมานอนอยู่บนเตียงที่เขาหวงและไม่ปรารถนาจะให้ใครมานอนโดยเฉพาะผู้หญิงแปลกหน้าอย่างเธอ

แม้จะแปลกใจและสงสัยนักหนาว่าตัวเองมานอนอยู่ในสภาพนี้ได้อย่างไร แต่อัญชันก็คงไม่กล้าถาม เพราะเข้าใจว่าเธออาจจะเผลอหลับไปเพราะความอ่อนเพลียก็เป็นได้ อัญชันค่อยๆ ดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมจนถึงหน้าอกให้ชายหนุ่มอย่างเบามือ พร้อมกับทอดสายตาลึกซึ้งอ่อนโยนมองคนที่กำลังนอนลมหายใจสม่ำเสมออยู่บนเตียง ก่อนจะตัดสินใจหยิบเอารีโมทควบคุมไฟในห้องนอนแล้วเดินไปยังโซฟา

“อัญชัน”

เสียงทุ้มที่อยู่ๆ ก็เอ่ยเรียกขึ้นทำให้คนที่เพิ่งจะหย่อนสะโพกงอนงามลงบนโซฟายาวสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะรีบส่งเสียงตอบรับ

“มีอะไรเหรอคะคุณแมทธิว”

“ผมหิวน้ำ”

“ค่ะ รอสักครู่นะคะ”

อัญชันบอกกับชายหนุ่มแล้วรีบลุกขึ้นเดินไปรินน้ำจากเหยือกที่วางอยู่บนโต๊ะเล็กข้างเตียงนอนใส่แก้ว พร้อมกับหยิบหลอดมาเสียบให้เสร็จสรรพ ก่อนจะนำไปจ่อที่ปากให้ชายหนุ่มซึ่งตอนนี้ลุกขึ้นมานั่งรออยู่ก่อนแล้ว

“ตอนนี้กี่โมงแล้ว” ชายหนุ่มถามหลังจากดื่มน้ำเสร็จ

“ตีสองค่ะ”

“นอนไม่หลับเหรอ”

แมทธิวถามต่อแม้จะรู้ดีว่าหญิงสาวเพิ่งออกจากอ้อมกอดของตัวเองไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้

“เปล่าค่ะ ทำไมคุณถามแบบนั้นคะ”

อัญชันปฏิเสธแล้วถามกลับด้วยความแปลกใจ อีกใจหนึ่งก็อยากลองหยั่งเชิงดูด้วยว่าเขาจะพูดถึงเรื่องที่เธอนอนบนเตียงบ้างหรือเปล่า

“ก็ผมเรียกคุณแค่ครั้งเดียวคุณก็ขานรับ แสดงว่าคุณไม่ได้หลับ”

ชายหนุ่มให้เหตุผล ไม่ยอมเอ่ยถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมา

“บังเอิญฉันรู้สึกตัวพอดีค่ะ คุณแมทธิวจะเข้าห้องน้ำด้วยไหมคะฉันจะได้พาไป”

อัญชันเลือกที่จะโกหกและแอบพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก จากนั้นก็ถามถึงเรื่องอื่น เพราะต้องการให้เขาเลิกสนใจเรื่องนี้

“ไม่”

“ถ้างั้นก็นอนต่อนะคะ”

“คุณจะจับมือผมอีกได้หรือเปล่า”

“ฉะ...ฉัน” คำถามของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวอึกอัก

“ขึ้นมาบนเตียงสิอัญชัน ผมอยากให้คุณนอนจับมือผมไว้ตลอดเวลา จะได้รู้สึกว่าผมไม่ได้อยู่คนเดียวในห้องนี้”

แมทธิวบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล อัญชันได้แต่มองใบหน้าเรียบเฉยของชายหนุ่มด้วยความแปลกใจและสับสน

“แต่ว่า...” หญิงสาวทำท่าจะแย้ง และแมทธิวก็ขัดขึ้น

“หรือว่าคุณรังเกียจ”

“เปล่าค่ะฉันไม่ได้รังเกียจ แต่คุณไม่ชอบไม่ใช่เหรอคะที่จะให้...”

“ลืมคำพูดนั้นของผมซะเถอะอัญชัน ถ้าไม่รังเกียจก็ขึ้นมานอนบนเตียงแล้วจับมือผมไว้ด้วย หรือต้องให้ผมคุกเข่าขอร้องถึงจะยอมทำ” แมทธิวว่าให้และประชดประชันเสียงหนัก

“ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ...คือ...ฉัน”

“หรือคุณกลัวว่าผมจะทำอะไรคุณ”

ชายหนุ่มถามดักคออย่างรู้ทัน และอัญชันก็รีบปฏิเสธเพราะไม่อยากมีเรื่อง

“ปละ...เปล่าค่ะ”

“ถ้าไม่กลัวก็ขึ้นมานอนได้แล้วอัญชัน จะเรื่องมากอะไรนักหนาแค่นอนเป็นเพื่อนคนตาบอดเท่านั้น ทำอย่างกับผมจะปลุกปล้ำขืนใจคุณอย่างนั้นแหละ ผมไม่ใช่คนมักง่ายทำอะไรสิ้นคิดขนาดนั้นหรอก อย่าห่วงไปเลยน่า”

อาการลังเลของหญิงสาวทำให้แมทธิวพลั้งปากพูดออกไปตามอารมณ์กรุ่นโกรธโดยไม่ทันยั้งคิดและไม่ตั้งใจ

อัญชันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าน้ำตาไหลออกมาตั้งแต่ตอนไหน ไม่เข้าใจว่าทำไม แค่คำพูดธรรมดาของเขาถึงได้ทำให้เธอรู้สึกเสียดแน่นในช่องท้อง และเจ็บแปลบที่อกข้างซ้ายได้ถึงขนาดนี้ แทนที่เธอจะดีใจที่เขายืนยันเช่นนั้น แต่ทำไม...

“เป็นอะไรไป” แมทธิวเอ่ยถามเมื่อรู้สึกว่าอีกคนเงียบเกินไป

“เปล่าค่ะ”

“โกหกอีกแล้วนะอัญชัน”

ว่าออกไปเสียงแข็ง อัญชันเห็นชายหนุ่มทำหน้าตึงเหมือนไม่พอใจ จึงรีบขยับขึ้นไปบนเตียง เพราะไม่อยากมีปัญหาอีก จากนั้นก็ช่วยประคองร่างหนาให้ล้มตัวลงนอนแล้วเธอก็นอนตาม

“ร้องไห้ทำไม”

แมทธิวถามขึ้นทันทีที่สัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นบนหลังมือเล็กนุ่มนิ่มที่เขากำลังกุมอยู่

“ฉะ...ฉันคิดถึงบ้านค่ะ คิดถึงป้าด้วย”

ตอบออกไปตะกุกตะกัก เพราะเป็นข้ออ้างเดียวที่นึกได้ในตอนนี้

“คุณไม่ใช่เด็กๆ แล้วนะอัญชัน ที่จะมาร้องไห้คิดถึงบ้าน ทั้งๆ ที่เพิ่งห่างมายังไม่ทันข้ามคืน แต่เอาเถอะ ผมจะยอมเชื่อตามนั้นก็แล้วกัน แม้จะมั่นใจว่าคุณโกหกผมก็ตาม”

“คะ...คุณแมทธิว จะทำอะไรคะ”

อัญชันร้องถามเสียงหลงด้วยความตกใจ เมื่ออยู่ๆ ก็ถูกรวบตัวเข้าไปกอดโดยไม่ทันตั้งตัว และไม่คิดมาก่อนว่าเขาจะทำแบบนี้กับเธอ

“จะปลอบใจคนคิดถึงบ้านไง ไม่ดีหรือ”



-----------------

E-book พยศรักซาตานร้าย ซีรีส์พรหมรักจอมพยศ ลำดับที่ 1

ฝากอุดหนุนผลงานด้วยนะคะ

พยศรักซาตานร้าย(ลำดับที่ 1 ซีรีส์พรหมรักจอมพยศ)
สิระสา
www.mebmarket.com
ซีรีส์ชุดพรหมรักจอมพยศ ประกอบด้วย :
ลำดับที่ 1 พยศรักซาตานร้าย 
ลำดับที่ 2 พ่ายรักจอมมทิฬ


ช่องทางการสั่งซื้อ ซีรีส์พรหมรักจอมพยศ

ลำดับที่ พยศรักซาตานร้าย (ราคาปก 299 บาท)

http://www.lightoflovebookgroup.com/showbook.php?bid=533

ลำดับที่ พ่ายรักจอมทมิฬ (ราคาปก 319 บาท)

http://www.lightoflovebookgroup.com/showbook.php?bid=933

คำอธิษฐาน

ขอให้...พ่ายรักจอมทมิฬ 

เป็นส่วนหนึ่งที่ได้สร้างความสุขและรอยยิ้มให้กับทุกท่านนะคะ 

ขอบคุณที่ติดตามผลงานของสิระสาและคอยเป็นกำลังใจให้กันเสมอมา

ขอบคุณจากหัวใจ....กอดแน่นแน่นค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #4116 25142551 (@25142551) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 14:26

    คนตาบอดเจ้าเล่ห์ได้กว่านี้อีกนะ

    #4116
    0
  2. #4078 K5599 (@K5599) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 19:02

    เขากอดปลอบใจกัน

    #4078
    0
  3. #4075 khunnoopui24 (@khunnoopui24) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 21:22
    เนียนจังเลยคะพ่อคุณ​
    #4075
    0
  4. #604 nittsmall (@nittsmall) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 14:00
    คุณแมทจับอัญชันทำแม่ของลูกซะสิ นางไม่ไปไหนแน่ๆ (หื่นกว่าแมทอีกนะเรา เหอๆๆๆๆ)

    สวัสดีปีใหม่ไทยล่วงหน้าค่ะไรท์ ^_____^
    #604
    0
  5. #603 Yungying (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 13:54
    น่ารักค่ะ อิอิ
    #603
    0
  6. #602 artjung (@auut) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 เมษายน 2557 / 13:51
    ก็อยู่ในฐานะอื่นที่ไม่ใช่คนดูแลสิ
    #602
    0