คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Identity V] มนตราคฤหาสน์พิศวง [Jack x Emma]

โดย Look Prub

คำสาปของเกมแห่งการฆ่าที่ไม่มีวันสิ้นสุด และความรักที่อาจไม่สามารถเป็นไปได้ การดิ้นรนของการเอาตัวรอดและความสูญเสียที่ไม่สามารถหวนคืน เป็นไปได้หรือไม่ที่ความรักจะสมหวัง WARNING: JackEmma, JosephHelena

ยอดวิวรวม

440

ยอดวิวเดือนนี้

28

ยอดวิวรวม


440

ความคิดเห็น


18

คนติดตาม


18
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
จำนวนตอน : 10 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  6 ธ.ค. 62 / 18:31 น.
นิยาย [Identity V] Ҥʹǧ [Jack x Emma] [Identity V] มนตราคฤหาสน์พิศวง [Jack x Emma] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

       ในค่ำคืนที่เงียบสงบ ชายหนุ่มร่างสูงในผ้าคลุมสีดำสนิท ประหนึ่งว่าอยู่ในลัทธิมืดอะไรสักอย่าง ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่มืดสนิทไร้ซึ่งแสงสว่างของดวงดารา มีเพียงแสงไฟสลัวของดวงจันทร์ที่สาดส่องลงมา แต่แสงจันทร์นั้นก็ไม่สว่างพอที่จะทำให้เห็บใบหน้าของชายปริศนาภายใต้หมวกคลุมของเขาได้ ชายปริศนาก้าวเดินบนทางเท้าในค่ำคืนที่มืดสนิทนี้ มันช่างเงียบสนิทผิดปกติหรือเรียกได้ว่าคงมีเพียงเสียงของฝีเท้าของเขาก็ว่าได้ เขาเดินเข้าไปในตรอกซอย ซึ่งเป็นมุมที่อับแสงจันทร์พลางมองสิ่งที่อยู่ในมือของเขา มันคือ ลูกแก้วซึ่งกำลังเปล่งแสงสว่างสีฟ้าสดใสราวกับท้องฟ้าในยาวเช้า ลูกแก้วนั้นมีฐานไม้โอ๊คที่มีการแกะสลักแบบย้อนยุคที่ดูหรูหรา ควันสีขาวบางๆคล้ายเมฆบางๆถูกปล่อยออกมาจากฐานของไม้โอ๊คอย่างไม่หยุดหย่อน
     "ใกล้ถึงเวลาแล้วสินะ"
     ชายหนุ่มปริศนาพึมพำขึ้นเบาๆของชายวัยปลายๆ 20 ดังขึ้น พร้อมมองเมืองชนบทเล็กๆจากมุมอับแสงของเมือง ก่อนที่จะแสยะยิ้มอันหน้าสยดสยองออกมา ภายใต้ความมืด
     "นายรอเวลานี้มานานแค่ไหนกันแล้วเนี่ย"
     เสียงของชายวัย 30 ปี ที่ส่งจากคฤหาสน์ผ่านสัญญาณหูฟังที่พวกเขาเคยติดตั้งเอาไว้ ตั้งแต่ก่อนที่ทุกๆอย่างจะเกิดขึ้น ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆเมื่อได้ยินคำถามจากเพื่อนร่วมงาน มือหนาในถุงมือขาวบริสุทธิ์ลูบที่ลูกแก้วสีฟ้าใส
     "ก็คงตั้งแต่ตอนที่คุณยื่นลูกแก้วนี่ให้ผมเห็นเรื่องในอนาคตแหละครับ"
     ชายปริศนาตอบกลับไปพลางยกยิ้มเล็กน้อย ขณะนั้นไม่นานลูกแก้วในมือของชายหนุ่มก็เกิดปฎิกิริยาที่ผิดปกติ ควันที่ลูกแก้วได้คล่อยออกมามีปริมาณที่มากกว่าปกติ ภายในลูกแก้วจากที่เป็นสีฟ้าใสสวยงามพร้อมกับควันบางๆ ควันภายในลูกแก้วเริ่มเปลี่ยนเป็นสีที่เข้มขึ้นที่ละน้อยจนแปรเป็นสีดำ กลุ่มเมฆเริ่มหมุนตัวเร็วๆขึ้นราวกับพายุหมุน แสงที่เปล่งจากลูกแก้วก็ค่อยๆเปลี่ยนสี เป็นสีม่วงดุจสีของพลอยอเมทิส
     "มันเกิดขึ้นแล้วครับ"
     ชายหนุ่มหันกลับไปมองที่เมืองชนบทอีกครั้งหนึ่ง เมืองนี้ยังคงเงียบสงบเช่นเดิม ก่อนที่แสงไฟของเมืองจะเริ่มส่องสว่างขึ้นอีกครั้ง แต่มิใช่แสงจากไฟของบ้านเมืองหรือไฟข้างทาง แต่มันคือแสงไฟของเพลิงไหม้ ตามด้วยเสียงกรีดร้องของชาวบ้าน ตามด้วยเสียงฝีเท้าของคนกลุ่มหนึ่งซึ่งคาดว่าเป็นต้นเหตุของเพลิงไหม้นี้ได้ดังขึ้น
     ชายหนุ่มในผ้าคลุมดำแสยะยิ้มภายใต้ความมืดมิด ก่อนจะนำผ้าคลุมของเขาครอบลูกแก้ว เพื่อปกปิดแสงของลูแก้วไว้
     "ความสนุกมันเพิ่งเริ่มเลยล่ะครับ"
     เขากล่าวก่อนจะค่อยๆเดินหายไปในความมืดมิด
     เสียงฝีเท้าของคนกลุ่มใหญ่ได้เข้ามาใกล้ใจกลางเมืองเรื่อยๆ ซึ่งกลุ่มคนเหล่านี้ถูกนำโดยชายร่างใหญ่่ในชุดทำสวนสีเขียวมอส พร้อมกับหน้ากากสีดำขลิบ ในมือทั้งสองของเขาถือคบเพลิงขนาดใหญ่ และสะพายกระบองคู่กายของเขาไว้ข้างลำตัว
     "พวกแกจะไปไหนกัน เราต้องมอดไหม้ไปด้วยกันสิวะ"
     เขาพูดพลางขว้างคบไฟใส่บ้านเรือนทั้งสองข้างทาง แล้วคว้ากระบองคู่ใจของเขาออกมา เปลวไฟเริ่มลุกลานขึ้นมาจนกลายเป็นลูกไฟขนาดมหึมาทั้งสองข้างทาง เขาหัวเราะออกมาอย่างเสียสติก่อนจะถือกระบองของเขาแล้ววิ่งเข้าไปหาเหล่าชาวบ้านที่วิ่งหนีเขาอย่างเสียสติ
     "เจ้าหมอนั่นเสียสติไปแล้วรึยังไง"
     หญิงสาวชาวญี่ปุ่นกล่าวขึ้นภายใต้หน้ากากปีศาจที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือดของผู้เคราะห์ร้ายทั้งหายบ่นออกมา
     "หึ ปล่อยเขาไปเถอะ ลีโอน่ะไม่ใช่คนเดียวเสียหน่อยที่เป็นแบบนี้ เธอเองน่ะก็ไม่ต่างกันหรอกมิชิโกะ"
     เสียงของชายร่างสูงในชุดสูทราคาแพงดังขึ้น พร้อมสวมหน้ากากสีขาวสะอาด โดยมือขวาของเขาก็สวมกรงเล็บแหลมคมขนาดมหึมา ก่อนจะแฝงตัวเข้าไปในกลุ่มมอกควันที่เกิดจากเปลวเพลิง
     "นายเองก็ไม่ต่างอะไรกันหรอก แจ๊ค"
     เธอขมวดคิ้วพลางพูดย้อนคำของชายหนุ่ม ก่อนจะพุ่งตัวขึ้นไปบนฟ้า
        "พร้อมสนุกกันรึยัง เจ้าพวกขี้ขลาดทั้งหลาย"
     เสียงของตัวตลกโจ๊กเกอร์ดังขึ้น ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความน่าสยดสยองจากรอยยิ้มที่ฉีกออกมา ดวงตาอันไร้วิญญาณ และเสียงหัวเราะอันบ้าคลั่ง เขาจุดระเบิดจรวดเพื่อสร้างกองไฟเพิ่มขึ้น ก่อนจะเหวี่ยงแท่งเหล็กรูปจรวดไปมาใส่ผู้คนอย่างเสียสติ 
     
     ในขณะที่ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังซ่อนตัวจากเหล่าฆาตรกรโรคจิตนั้น เขาก็ได้ยินเสียงของเด็กน้อยวัยประมาณ 5-10 ขวบ กำลังร้องไห้สะอื้นอยู่ในบริเวณที่เขาอยู่ ด้วยความที่เขาเป็นคนที่มีใจรักเหล่าเด็กๆ เขาจึงค่อยๆคลานไปหาเด็กนายปริศนาผู้นั้น เมื่อเขาไปถึงจุดกำเนิดเสียง เขาก็พบกับเด็กน้อยคนหนึ่งนั่งร้องไห้อยู่ บนหัวของเด็กชายมีถุงสีน้ำตาลเก่าๆที่มีการเย็บซ่อมแซมจำนวนมากครอบอยู่ที่หัว เขาย่อตัวลงไปหาเด็กน้อยที่กำลังร้องไห้ก่อนจะพยายามปลอบโยนเด็กน้อยปริศนาผู้นี้
     "นี่ เธอชื่ออะไรเหรอ ร้องไห้ทำไม"
     เด็กชายสะอื้นเล็กน้อยก่อนจะตอบชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงสะอื้นไปว่า
     "ผะ...ผมชื่อ ร็อบบี้ ฮะ"
     "โอเค ร็อบบี้ เอาแหละ ลุกก่อนเร็วตรงนี้มันอันตรายมากนะ"
     ชายหนุ่มพยายามกล่าวกับเด็กชายอย่างใจเย็นเพื่อปลอบเด็กชายให้หยุดร้องไห้ เพราะเขาไม่อยากให้เด็กชายนั้นส่งเสียงในขณะที่พวกเขาจะหลบหนี แต่เขาก็ไม่อยากทิ้งเด็กคนนี้ไว้เช่นกัน เขาคว้ามือของร็อบบี้ก่อนที่จะลุกขึ้น แต่ทว่า...ร็อบบี้นั้นไม่ยอมลุกขยับแต่อย่างใด แต่มือของร็อบบี้ยังคงจับมือของชายหนุ่มอยู่
     "พ่อแม่ ทิ้งผมไป..."
     ร็อบบี้พึมพำ 
     "พ่อแม่ทิ้งผมไป ผมไม่เหลืออะไรเลย ที่อยู่ งาน เพื่อน หรืออะไรทั้งนั้น..."
     เด็กชายเริ่มกำมือของชายหนุ่มแน่นขึ้น ตัวของเขาเริ่มจะสั่นระริก
     "ไม่มีอะไรมีค่าแล้วล่ะครับ"
     ชายหนุ่มมองรอบบี้ด้วยสีหน้าที่ซีดเซียว ก่อนที่รอบบี้จะหันมามองชายตรงนั้น
     "แม้แต่ชีวิตผมเอง ยังไม่เหลือเลยครับ..."
     ร็อบบี้พูดก่อนจะหยิบขวานขึ้นมาจากพุ่มไม้ เขายกขวานเหล็กขนาดใหญ่ขึ้นสูง
     "ขอโทษนะครับ เขาคนนั้น...บังคับให้ผมทำ..."

     
    คนกลุ่มหนึ่งของหมู่บ้านวิ่งไปยังหลุมหลบภัยของหมู่บ้าน ชายหนุ่มวัย 40 ต้นๆ คาดว่าเป็นหัวหน้าของหมู่บ้านยกฝาของหลุมหลบภัยขึ้นมา ภายใต้ฝาครอบนั้นมีบันไดไต่ไปยังห้องลับใต้ดินของหมู่บ้าน
        "ลงไป! ลงไปเร็ว ก่อนที่เราจะตายกันหมด!"
     เขากล่าวเสียงดัง เพื่อเร่งให้ผู้คนรีบลงไป ผู้คนต่างไต่บันไดลงไปอย่างรวดเร็วด้วยความกลัวตาย เมื่อปีนลงมาถึงห้องใต้ดิน เหล่าชาวบ้านทุกคนต่างไปนั่งขดอยู่ที่ริมผนังของห้องด้วยตัวที่สั่นระริกด้วยความหวาดผวา มีเพียงชายหนุ่มผู้หนึ่งที่เขาดูไม่มีท่าทางหวาดกลัวแต่ใด 
     "แหม...นี่มันช่างเป็นบรรยากาศที่น่าจดจำเสียจริงนะครับ"
     ชายหนุ่มในชุดฝรั่งเศสพูดขึ้น มือข้างหนึ่งของเขาแตะที่ปลายตางของตนอย่างเบามือ คำพูดของเขาทำให้เหล่าชาวบ้านมองเขาด้วยสายตาแปลกประหลาด
     "นะ-น่าจดจำ?" หญิงคนหนึ่งพูดขึ้น ด้วยเสียงสั่นเครือ
     "มันน่าจดจำตรงไหน ผู้คนของเราล้มตายกันจำนวนมากในขณะที่นายบอกว่ามันเป็นเรื่อง...น่าจดจำ?" หัวหน้าของหมู่บ้านกล่าวขึ้นอย่างประชดประชัน ก่อนจะเดินมาผลักไหล่ของชายหนุ่มหวังจะเรรียกสติของชายตรงหน้า "แกไม่มีหัวใจรึยังไง"
     "แหม ใจเย็นๆสิครับเมอซิเออร์" เขาพูดพลางฉีกยิ้มอย่างน่าสยอง "ผมแค่รู้สึกว่าสิ่งที่เกิดครั้งเดียวในชีวิตน่ะ มันควรเป็นเรื่องที่เราไม่ควรลืมมันเท่านั้นเอง เพราะมันจะเกิดเพียงแค่ ครั้ง-เดียว-ใน-ชีวิต"
     สายตาของคนในหมู่บ้านต่างจ้องมองเขาด้วยนัยตาที่สั่นระริก บ้างก็พยายามขยับตัวให้ห่างจากเขามากขึ้น
     "แก...เป็นใคร" เสียงของชายหัวหน้าหมู่บ้านถามด้วยน้ำเสียงติดอ่าง
     ชายหนุ่มในชุดฝรั่งเศสน้อมตัวลงช้าๆ
     "ผม โจเซฟ น่ะครับคุณเมอซิเออร์" ชายหนุ่มพูดพลางค่อยหยิบกล้องที่พกติดตัวขนาดเล็กขึ้นมา แล้วกวาดสายตามองทุกคน "ในเมื่อนี่เป็นโอกาสเดียวที่จะเกิดขึ้น มาถ่ายรูปกันสักหน่อยดีไหมครับ" เขาพูดพลางถ่ายรูปทีละรูป เสียงของชัตเตอร์ดังขึ้นทุกครั้งที่เขากดถ่ายรูปรูปใหม่ขึ้น ในขณะที่เขาเขากำลังถ่ายรูปเขาก็พลางพูดว่า
     "รู้ไหมครับ ภาพถ่ายน่ะ มันทำให้จดจำสิ่งที่เกิดขึ้นได้ในเหตุการณ์ เหตุการณ์นั้น" เขาหยุดชั่วครู่ก่อนที่เขาจะหยุดชะงักการถ่ายภาพ "แต่ว่าภาพนั้นมันก็ยังเป็นแค่ภาพถ่าย ไม่ได้มีชีวิตจริงๆ"
     สีผิวของโจเซฟค่อยๆเปลี่ยนสีที่ละน้อย ผิวของเขาค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีเทา ผมสีครีมของเขาค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีขาวซีด สีเสื้อน้ำเงินหรูหราเริ่มหม่นลงที่ละน้อย
     "แต่การทำให้ภาพนั้นมีชีวิตน่ะ มันต้องผนึกวิญญาณของคนในภาพลงไป ตัวตนของคนคนนั้นจะหายไป....ผมน่ะอยากได้ภาพแบบนั้นมากเสียจริง ภาพที่มีชีวิต"
     โจเซฟค่อยๆลดกล้องที่บังใบหน้าของเขาลงมา เผยให้เห็นรอยร้าวลึกสีดำที่ใบหน้า และดวงตาที่ดำมืดไปหมด ไม่เหลือให้เห็นแม้แต่ส่วนของตาขาวหลงเหลืออยู่ในดวงตาของเขา
     "มาถ่ายรูปกันอีกสักหน่อยไหมครับ..."

.
.
.
.
.
.
-------------------------------------
ทำไมเหตุการณ์ถึงเป็นแบบนี้ เกิดอะไรขึ้นบ้าง มีเหตุการณ์อะไรก่อนหน้าบ้าง
ซึ่งตอนหน้าไรท์จะย้อนความตั้งแต่ต้นให้นะคะ

ติดตามนะคะะะ อันนี้คือแค่บทนำเฉยๆ
นี่คือนิยายเรื่องแรกไรท์เลยก็ว่าได้ที่ได้เริ่มเขียนเนี่ย55555
ผิดพลาดประการไหนก็ขอโทษด้วยนะคะะะ

ชิพที่ไรท์อยู่ที่จะมีเยอะๆก็
แจ๊คเอมม่า โจเซฟเฮเลน่า และอาจจะมีโมเม้น
ของคู่อื่นด้วยนะคะะ
อย่าเบียดเรือนะ ไรท์ขอร้อง T-T
-------------------------------------
     
     



     
tb
cute bow tie hearts blinking blue and pink pointer

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Look Prub จากทั้งหมด 1 บทความ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

18 ความคิดเห็น

  1. #18 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2562 / 20:55
    ไรท์กลับมาลงต่อเราก็ดีใจแล้วค่ะ จะรอตอนต่อไปนะคะ
    #18
    0
  2. #17 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 22:10
    ปู่โจผู้อ่อนโยน(แต่มือหนักมาก) อ่อนโยนกว่าอิพี่แจ็ค
    #17
    0
  3. #16 fupanisara34 (@fupanisara34) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 19:17
    ไรท์เรียงคำผิดนะจาก"คุณว่าจะเกอร์ทรูด" สบายดีไหม เปลี่ยนเป็น"คุณว่าเกอร์ทรูดจะ"สบายดีไหม รบกวนช่วยเรียงใหม่ด้วยนะคะ
    #16
    1
    • #16-1 Look-Prub (@tunderkitty1718) (จากตอนที่ 8)
      3 พฤศจิกายน 2562 / 19:38
      อุ่ยยย ขอบคุณค่าาา55555 <333
      #16-1
  4. #15 Mmurinn (@Code254623645) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 16:02

    ไรท์นอกจากคู่หลักมีคู่ไหนอีกบ้างหรอ

    #15
    3
    • #15-2 Mmurinn (@Code254623645) (จากตอนที่ 8)
      4 พฤศจิกายน 2562 / 04:31
      แปลว่าอาจจะมีคู่วายด้วยใช่ไหมคะ
      #15-2
    • #15-3 Look-Prub (@tunderkitty1718) (จากตอนที่ 8)
      5 พฤศจิกายน 2562 / 20:35
      ไรท์บอกเลยว่าก็คงมีแทรกบ้างนิดหน่อยเป็นโมเม้นนิดๆหน่อยๆค่ะ555555
      #15-3
  5. #14 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 14:57
    คู่แจ็คเอ็มม่านี่หน่วงจริงๆค่ะ เกิดอะไรขึ้นกับแจ็คถึงได้เป็นแบบนี้นะ
    HBD อิไลด้วยนะ
    #14
    0
  6. #13 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 20:24
    แจ็คเอาแล้วไง...เอ็มม่าต้องเสียใจมากแน่ๆ
    #13
    0
  7. #12 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 15:38
    เซอร์น่ารักกันจังค่ะ มีการให้กำลังใจกันด้วย
    #12
    0
  8. #11 thanisapaint (@thanisapaint) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 21:17
    อืม คุ้นเหตุการณ์นี้... อ้อ ใช่เเล้ว ไรท์เขียนเคร้าโครงเรื่องมาจาก
    My love is hunter ใช่ไหมคะ

    ขอเเบบมัน ๆ เลยนะ เพราะคนเเต่งอีกเรื่องหยุดไปนานมากเเล้ว
    #11
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • #11-2 thanisapaint (@thanisapaint) (จากตอนที่ 1)
      15 ตุลาคม 2562 / 19:09
      อืม เเต่มันก็เเอบคล้ายงั้น ปกลจ. ให้ละกันค่ะ
      #11-2
  9. #10 Chip-hai (@Lai-Thai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 01:37
    จะมาครบทุกคนเลยใช่ไหม แต่งนากนะเนี่ยตัวละครเยอะๆ รออ่านนะ
    #10
    1
    • #10-1 Look-Prub (@tunderkitty1718) (จากตอนที่ 5)
      15 ตุลาคม 2562 / 19:47
      ขอบคุณค่าาาา ใช่แน่นอนค่ะว่าต้องมาครบทุกคนนน <3
      #10-1
  10. #9 Chip-hai (@Lai-Thai) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 01:36
    เรื่องเต้นตื่นดีจังเลย
    #9
    0
  11. #8 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 21:56
    เข้มข้นลึกลับเดาไม่ถูกเลยค่ะ //เอ็มม่ากับเฮเลน่าน่ารักมาก
    #8
    0
  12. #7 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 16:32
    เด็กผมดำนี่คนที่คุณก็รู้ว่าใครใช่ไหมคะ XD
    ตัดจบได้โหดร้ายมากค่ะ#ค้างบนยอดดอย
    สู้ๆนะคะไรท์
    #7
    0
  13. วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 23:15
    รู้สึกไม่ดีกับแจ๊คมากๆอ่ะ ต้องการอะไร??
    #6
    0
  14. #5 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2562 / 21:43
    แต่ละคนมีความลับกันทั้งนั้น แจ็คเข้าหาเอ็มม่าเพราะอะไรกันนะ ไรท์สู้ๆนะคะเป็นกำลังใจให้จะรออ่านตอนต่อไปค่ะ
    #5
    1
    • #5-1 Look-Prub (@tunderkitty1718) (จากตอนที่ 3)
      4 ตุลาคม 2562 / 15:44
      ขอบคุณนะคะะ <3 บอกเลยว่าเรื่องนี้มีการเฉลยแน่นอน ติดตามรอนะคะะ
      #5-1
  15. #4 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 23:07
    แหมแจ็ค...โผล่มาก็หยอดเลยนะเนี่ย
    #4
    0
  16. #3 thanisapaint (@thanisapaint) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 20:20
    เย้อัพเเล้ว
    #3
    0
  17. #2 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 16:12
    แค่ตอนแรกๆก็น่าติดตามแล้วค่ะ จะรออ่านตอนต่อไปนะคะไรท์ สู้ๆ
    #2
    3
    • #2-2 thanisapaint (@thanisapaint) (จากตอนที่ 1)
      2 ตุลาคม 2562 / 20:20
      เราเจอกันอีกเเล้วนะoTartaruSo
      #2-2
    • #2-3 oTartaruSo (@A-D_C) (จากตอนที่ 1)
      2 ตุลาคม 2562 / 23:08
      คอเดียวกันเจอกันตลอดเลย >_<
      #2-3
  18. วันที่ 24 กันยายน 2562 / 19:19

    จะรอน้าาาา

    #1
    2
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(
    • 2 ตุลาคม 2562 / 19:58
      ขอบคุณนะคะะะะะ <3
      #1-2