ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 72 : เหมันต์ที่ 20 : การไล่ล่าของหมาป่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 306 ครั้ง
    3 เม.ย. 64

สมิธตวาดเสียงดังลั่น “รีบยิงมันสิวะ!”

สติของพวกเขาถูกดึงกลับมาแล้วพร้อมกับระดมยิงใส่ไอแซกที่ยืนท้าทายกลางแจ้ง

ภาพเหตุการณ์เมื่อสักครู่ยังคงติดตราตรึงใจใครหลายคนจนนึกหวาดกลัว เทคโนโลยีทันสมัยแบบนี้ไม่ใช่จะพบเห็นกันได้โดยง่าย หากไม่มีกำลังทรัพย์หรืออำนาจมากพอ

พวกเขาหลงลืมไปอย่าง แก๊งหมาป่าเหมันต์มีฐานผลิตสิ่งพวกนี้อยู่แล้ว

เรื่องเทคโนโลยีก็อีกเรื่อง ไหนจะเผชิญหน้ากับผู้ใช้พลังวิญญาณอีก ซึ่งขอบเขตของคนพวกนี้นั้นแตกต่างจากคนธรรมดาสามัญอย่างพวกเขาเป็นที่สุด กล่าวได้ว่า แม้จะถูกรถสิบล้อชนเข้าอย่างจังด้วยความเร็วสูงก็ไม่อาจทำให้คนเหล่านี้ตกตายได้เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์เลยทีเดียว

อุปมาเปรียบคนใช้พลังวิญญาณเป็นเพียงเม็ดทรายที่หยิบขึ้นมาหนึ่งกำมือในหาดทรายกว้าง ซึ่งมีปริมาณน้อยมากๆ แต่ก็มีคุณภาพเหลือคณานับเช่นกัน

แม้จะระดมยิงเข้าใส่เท่าไหร่ก็ไม่มีทีท่าจะทะลุผ่านบาเรียสีฟ้าครามนั้นไปได้เลย เสมือนเม็ดฝนกระทบร่มแกร่ง

ไอแซกแสยะยิ้มกวัดแกว่งดาบในมือเล่น ดิ้นรนเหมือนหนอนเน่า

“แก! อย่าอยู่เลย!” สมิธคว้าระเบิดมือพลางแกะสลักแล้วโยนไปยังที่ไอแซกสามลูก

ม่านตาของไอแซกขยับกว้างขึ้น เขาไม่คิดว่าสมิธจะเล่นลูกไม้บ้าระห่ำขนาดนี้ แม้อาวุธจากแร่ไทรเวย์เนียมจะทรงอานุภาพขนาดไหน แต่ทว่าตัวนี้มันยังเป็นตัวต้นแบบ ประสิทธิภาพยังไม่เต็มร้อยแถมขอบเขตการใช้พลังก็มีอยู่มาก การเปิดใช้งานผลาญพลังวิญญาณไปหลายเท่าตัว ระยะเวลาอยู่ได้ไม่นานหากเจอการโจมตีอันรุนแรง

หากยังไม่ได้ทดลองมากกว่านี้ คงนำไปอ้างอิงเพื่อแก้ไขไม่ได้แน่ ไอแซกจึงกระโดดหลบหาที่กำบัง เขาคว้าเอาปืนของศัตรูที่นอนตายอยู่ ขึ้นยิงไปยังฝ่ายตรงข้ามอย่างรวดเร็ว

สมิธคาดเดาไว้แล้วว่าไอแซกจะสามารถหลบได้ เขาหาที่กำบังแล้วตะโกนออกไป “แกเป็นคนของแก๊งหมาป่าเหมันต์จริงๆสินะ ถึงมีไอ้อาวุธบ้าบอนั่นได้”

“เหอะ! บอกคนตายก็มีแต่เสียน้ำลาย พวกแกแกว่งเท้าหาเสี้ยนเองแท้ๆ ยอมแพ้แล้วบอกคนบงการมา” ไอแซกก้มหน้าลงมองหน้าปัดบอกพลังงานเกราะและดาบ แล้วพบว่ายังอยู่ในระดับที่ใช้งานได้อยู่

“ดูก็รู้ว่าเป็นของต้นแบบ ใกล้พังแล้วสิท่า เอาเถอะ ข้าจะสั่งสอนแกให้รู้จักคำว่า ยากูซ่าให้ขึ้นใจเอง!” สมิธปาขวานสับเข้ากลางหัวลูกน้องของไอแซกจังๆ จนสิ้นชีพไปคราวเดียว

มูลค่าอันมหาศาลถูกพรากไปต่อหน้าต่อตาไอแซก แน่นอนว่าไม่ใช่คุณค่าชีวิต แต่เป็นงบประมาณที่เขาบ่มเพาะดูแลคนผู้นั้นมานานแรมปี

ใบหน้าเริ่มแดงก่ำด้วยความโมโห “แก! อย่าอยู่เลยไอ้หัวสนิม!” เขาวิ่งดาหน้าเข้าใส่ไม่คิดชีวิตพลางเปิดคำสั่งบาเรียขึ้นกันลูกกระสุน

ชายผู้เคราะห์ร้ายคนแรกถูกตัดร่างขาดเป็นสองท่อนล้มลงไป ความเรียบเนียนของบาดแผลเหมือนถูกของมีคมผนวกเข้ากับความร้อนแรงสูง โดยแสงสีฟ้าครามยังเคลือบอยู่บนบาดแผลดังกล่าว

“ยิงมัน! ยิงมันเข้าไป!” สมิธรีบออกคำสั่งกับลูกน้องที่เหลือให้ยิงไอแซกที่กำลังบ้าเลือดวิ่งเข้ามา

เปร้ง! เปร้ง! เปร้ง! แต่ว่ากระสุนก็ไม่อาจเจาะทะลุผ่านบาเรียอันทรงพลังนั้นได้สักที

“เอามานี่!” สมิธแย่งปืนบาซูก้าจากลูกน้อง ซึ่งเจ้าปืนนี้มีประสิทธิภาพสูงอย่างมากในการเจาะทะลวงเกราะของรถถังได้อย่างสบาย ไม่ตายก็ให้มันรู้ไป ไอ้หมาขี้เรื้อน!”

ขนกายของไอแซกลุกชันแจ้งเตือนถึงภัยคุกคามที่คืบคลานเข้ามาตรงหน้า ด้วยระยะแล้วเขาไม่อาจหลบเลี่ยงการปะทะได้ จึงเลือกรีดเร้นพลังวิญญาณเท่าที่มีออกมาทั้งหมด

สมิธทำการเหนี่ยวไกปืนยิงหัวรบนั่นออกไปยังไอแซกทันทีที่เล็งเป้าได้แล้ว

ตู้มมมม!

แรงปะทะสร้างคลื่นลมโหมกระหน่ำพัดพาทำลายสิ่งโดยรอบเป็นรัศมีกว้าง

ไดจิที่เห็นเหตุการณ์ตะโกนออกมาอย่างเสียงดัง “ท่านไอแซก!” น้ำเสียงปนไปด้วยความเป็นห่วงเจ้านายของตน ซึ่งคนภายในกองกำลังก็ทำเช่นเดียวกัน

ไร้ประโยชน์!”

ไอแซกวิ่งผ่านม่านควันเข้าใส่สมิธ บาเรียด้านหน้าขาดแหว่งเป็นรูโหว่งช่วงใหญ่ เสื้อผ้าบางส่วนถูกทำลายจนเกิดบาดแผลถลอก

ดวงตาของสมิธเบิกกว้างสั่นกลัว “บ้าน่า รอดมาได้ไง ยิงมันเข้าไป! หากใครฆ่ามันได้ข้ามีรางวัลให้อย่างงาม!” เขารีบเปลี่ยนกระสุนปืนแล้วยิงนำเหล่าลูกน้อง

ไอแซกร่างกายห่อหุ้มไปด้วยพลังวิญญาณ เสริมสร้างประสาทสัมผัสเพิ่มมากขึ้นสามารถปัดป้องกระสุนด้วยดาบในมือออกไปได้อย่างน่ามหัศจรรย์ อีกทั้งเขายังกระโดดไปฟันคอลูกสมุนของแก๊งวัวคลั่งให้ตกตายไปอีกคนต่อหน้าต่อตาของสมิธ

ชายหนุ่มผมสีเทากระโดดหลบออกด้านข้าง แต่ไม่อาจพ้นวิถีของกระสุนที่เข้ามา จนเกิดบาดแผลค่อนข้างลึกทางไหล่ซ้าย

เห็นสัญญาณแจ้งเตือนพลังงานใกล้หมดของเกราะ เขาจึงรีบหาที่กำบัง น่ารำคาญชะมัด พวกแกทำบ้าอะไรอยู่วะไดจิ อย่าบอกว่าพวกมันตายกันหมดแล้ว!”

ไอแซกปลดการใช้งานบาเรียแล้วทุ่มทั้งหมดไปยังดาบแทน

ไดจิกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนรวบรวมความกล้าพูดขึ้น “ตายไปสิบ บาดเจ็บเจ็ด คอยเคลื่อนย้ายดูแลรักษาอีกห้า นับท่านไอแซกและผมแล้ว ตอนนี้ยังสู้ไหวอยู่เพียงหกคนครับ” ส่วนตัวเขาก็ถูกยิงเข้ากลางอก แต่โชคยังดีที่บาเรียนสามารถต้านไว้ได้ส่วนหนึ่ง จึงแค่จุกเท่านั้น

อาการหัวเสียฉายชัดเต็มหน้าไอแซก เขาถอนหายใจแล้วถามอีกครั้ง “แล้วฝั่งนั้นล่ะ” พร้อมกับยิงหัวของคนจากด้านบนที่โผล่หน้ามาเล็งปืนใส่ ตกตายอนาถไปอีกราย

“คาดว่าหายไป 3 ใน 5 ส่วน แต่ไม่รู้เพราะอะไร พวกมันจึงสามารถเรียกกองกำลังเสริมได้ ตอนนี้ทางฝ่ายเทคนิดกำลังสกัดกั้นสิ่งอื่นอยู่ครับ” ไดจิเปิดสนามพลังงานแม่เหล็กสร้างความปั่นป่วนให้แก่กลุ่มคนแก๊งวัวคลั่ง

ตัวการเบื้องหลังคงหินกว่าที่คิด

“ฆ่าพวกมันก่อนที่จะมีคนมาเพิ่ม ปลดล็อกทุกอย่างที่มี ทุ่มหน้าตักไปให้หมด แกก็ด้วยไดจิ ฆ่าพวกมันไม่ให้เหลือ แล้วรอดกลับมาให้ได้ นอกจากฉัน ห้ามให้ใครฆ่าแกเด็ดขาด!” ชายหนุ่มฉีกเสื้อตัวเองมาพันที่แผลเพื่อห้ามเลือด

ความเด็ดเดี่ยวไม่กลัวตายแฝงตามการขานรับของกองกำลังที่เหลือ พวกเขากระชากอาวุธมีคมอันทันสมัยมาถือไว้ ร่างกายห่อหุ้มไปด้วยพลังงานวิญญาณหลากสี แรงกดดันอันมหาศาลถาโถมเข้าใส่กลุ่มแก๊งวัวคลั่งจนแตกตื่น

ไดจิเลียมีดตัวเองไปหนึ่งที “ถึงเวลาล่าแล้ว” เขาปลดปล่อยพลังวิญญาณสีแดงให้ลุกโชนท่วมตัวรวดเร็วกว่าคนอื่น ยอมคมมีดทั้งสองให้แดงฉาน

ไดจิพุ่งตัวเข้าไปด้านหลังของชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกล การเคลื่อนไหวของเขานั้นรวดเร็วปราดเปรียวราวกับหมาป่าอย่างไรอย่างนั้น มีดแทงเข้าทะลุจุดตายที่คอของเหยื่อรายหนึ่งพร้อมกับปามีดอีกอันไปปักกลางหน้าอกของชายที่อยู่ข้างๆ จนสิ้นลมหายใจไปอีกคน

การช่วงชิงโอกาสของไดจิ ทำให้รูปการกลับมาอยู่ทางฝ่ายแก๊งหมาป่าเหมันต์ แม้จะมีเสียงกระสุนปืนยิงเป็นจังหวะ แต่ดูเหมือนจะเบาลงไปทุกที

ภาพอันสยดสยอง เสียงคร่ำครวญทรมาน กลิ่นเหม็นสาบ และรสชาติแห่งความตายปรากฏให้พบเห็นทั่วทุกมุม

ดวงตาของไอแซกปิดลง เขารวบรวมสมาธิเพื่อปิดกั้นความวุ่นวายทุกอย่าง เป้าหมายถูกระบุภายในห้วงแห่งความคิด

เจอแกแล้ว ไอแซกเปิดตาขึ้นแล้วพบระเบิดลูกหนึ่งตกอยู่ตรงหน้า

ตู้มมม!

สมิธสบถออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ “ชิ!” เขาโยนระเบิดมือไปยังตำแหน่งที่ไอแซกหลบอยู่ แต่ทว่าไอแซกกลับไหวตัวทันหลบออกไปได้ทันเสียอย่างนั้น

“พวกแกสองคนคอยยิงสกัดจากตรงนี้ ส่วนแกนำคนไปสามคนคอยยิงจากที่สูง ที่เหลือคนตามข้ามา” สมิธเห็นท่าไม่ดี ยื้อต่อไปมีแต่ขาดทุน เขาจึงเลือกวิธีสุดท้าย

แม้ยากที่จะทำใจยอมรับการละทิ้งของหัวหน้า “ครับหัวหน้า!” แต่หากให้ตามไปก็เท่านั้น พวกเขาจึงขานรับแต่โดยดีในชะตากรรมของตัวเอง

พวกเขาดำเนินตามคำสั่งไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่น้อย ปลอกกระสุนร่วงลงพื้นตามการเหนี่ยวไก แต่ไม่อาจพรากชีวิตของไอแซกที่วิ่งตัดเข้าใกล้มาทุกทีได้

ไดจิสังหารคนตรงหน้าแล้วหมุนตัวกลางอากาศลอยข้ามเหนือตู้คอนเทนเนอร์ “เป้าหมายกำลังจะหลบหลีกครับ ท่านไอแซก”

ไอแซกตวาดลั่นทันทีที่ได้ยิน “ไอ้ขี้ขลาดเอ๊ย! จัดการไอ้พวกตัวประกอบที ต้องรีบฟื้นพลัง”

อาการหงุดหงิด ทำให้อารมณ์ของไอแซกเหวี่ยงไปเป็นที่เรียบร้อย เขามองกลุ่มคนตรงหน้าไม่ต่างจากมดปลวกแสนไร้ค่า แต่ยังพยายามดิ้นรนชวนหัวเสีย

สัญญาณมือของไดจิบอกให้คนด้านข้างสังหารด้านบนและรอบนอก ส่วนตัวเขาวิ่งตัดหน้าไอแซกทะลวงเป้าหมายเป็นเกราะให้ชั้นหนึ่ง

คนที่เหลือขานรับและทำตามไม่อิดออด ถึงแม้จะไม่ใช่คำสั่งของไอแซก แต่ว่าไดจิก็มีภาษีสั่งการอยู่ไม่น้อยหน้าเช่นกัน เพราะพวกเขาเหล่านี้ต่างรู้ถึงความเก่งกาจของชายดังกล่าว แถมเขายังเป็นคนสนิทของท่านไอแซกอีกด้วย

เหล่าหน่วยรบพิเศษปฏิบัติการกันรวดเร็ว สอดคล้องประสานงานกันเป็นทีม ราวกับฝูงหมาป่าที่ออกล่ากันเป็นฝูงก็ไม่ปาน พวกเขาเหล่านี้ต่างคอยเป็นห่วงเป็นใยและสอดส่องดูแลเหล่าเพื่อนพ้องเป็นอย่างดี เหล่าคนที่เสียชีวิตก็ถูกหน่วยที่คอยปฐมพยาบาลลากตัวไปยังที่รถโดยไม่ให้ตกหล่นแม้แต่คนเดียว

แตกต่างจากเหล่าลูกน้องของสมิธ พวกเขาหนีถอยคอยยิงจากด้านบนเพียงอย่างเดียว แล้วตกตายตามกันไปไม่อาจทานทนการโจมตี

ไดจิไม่น้อยหน้าไปกว่าลูกน้อง เขาเคลื่อนไหวในแนวราบ วิ่งเข้าซัดตัดสังหารเหล่าศัตรูรวดเร็วไร้ที่ติ ลูกสมุนที่อยู่ที่นี่ของแก๊งวัวคลั่งได้ตกตายไปจนเกือบหมดสิ้นแล้ว ซากศพต่างนอนตายอยู่ในจุดต่างๆ จนเกิดเป็นภาพที่น่าใจหาย

บรื้นนน! รถยนต์ขนาดใหญ่เร่งเครื่องเสียงดัง วิ่งปัดดินโคลนกระเด้งตามความแรงของรอบ

“เป้าหมายเข้าถึงรถแล้ว” ไดจิหันตามเสียงที่ได้ยิน ก่อนพบว่าไอแซกหายไปจากด้านหลังแล้ว

“ตามอยู่!” เสียงลมเสียดสีกันดังตามคำพูดของไอแซก

ชายหนุ่มคาดเดาไว้ก่อนแล้วว่ามันจะเกิดขึ้นเช่นนี้ เขาวิ่งอ้อมตัดเนินไปตามทางด้วยความเร็วปานหมาป่าวิ่งล่าเหยื่อ

ไอแซกวิ่งดักทางแล้วหยุดยืนมองรถของสมิธที่เคลื่อนตัวเข้าใกล้ เขากระชับดาบในมือแน่น พลังวิญญาณขับให้ดาบงอกยาวขึ้นหลายเมตร

กระบวนท่าสังหารถูกเปิดใช้ เขาง้างดาบขึ้นเหนือศีรษะก่อนจะฟาดลงเป้าหมาย ออร่าซอร์ด

ดวงตาของสมิธกับลูกน้องเบิกกว้างด้วยความตกใจพร้อมกับรถถูกแยกออกจากกันไปสองด้าน แล้วกระแทกเข้ากับต้นไม้ทั้งสองข้างทางจนเกิดเสียงดังตามความเสียหาย

สมิธคลานออกจากซากรถที่ถูกแยก “แค่ก แค่ก!” เขาก็สำลักเลือดตัวเองอยู่กับพื้น

ตึก! ตึก! เสียงฝีเท้าของใครบางคนกำลังดังเข้ามาในสมองของเขา จนสมิธต้องเงยหน้ามองไปยังคนนั้น

ใครสั่งให้แกปล้นธนาคาร

เหอะ! คาดหวังอะไรของแก ถึงตายข้าก็ไม่มีวันพูดรอยยิ้มของสมิธเปรอะเปื้อนไปด้วยเลือด

ตายงั้นเหรอ ง่ายไปมั้ง!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 306 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #892 ShiroYaCha (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 06:04
    แร่ไวเบรเตอร์นี่เอง แฮร่!~
    #892
    0
  2. #697 Nezumi (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 01:43

    อ่านตอนแรกๆนึกว่า แร่ไวเบเนียม. เหอๆ

    #697
    1
    • #697-1 T.Autumn(จากตอนที่ 72)
      14 กันยายน 2561 / 03:30
      พังกันพอดี แหะๆๆๆ
      #697-1
  3. #630 กนกรัตน์ (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 22:41

    ไม่ได้อ่านเลย...เลื่อนผ่านอย่างเดียว

    #630
    0
  4. #624 วันหนึ่งในฤดูร้อน (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 09:47

    พระเอกชื่อไรนะเรื่องนี้ ZzzzZzzz~
    #624
    1
    • #624-1 T.Autumn(จากตอนที่ 72)
      10 กันยายน 2561 / 15:23
      เทนตะครับ แฮร่
      #624-1
  5. #623 Aetep (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 07:13

    อย่างมันนนนนนนนน

    #623
    1
    • #623-1 T.Autumn(จากตอนที่ 72)
      10 กันยายน 2561 / 15:23
      ขอบคุณครับบบ
      #623-1
  6. #622 joelamtan (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 07:12
    ขอบคุณครับ สำหรับรอบดึก
    #622
    1
    • #622-1 T.Autumn(จากตอนที่ 72)
      10 กันยายน 2561 / 15:23
      ครีบป๋มมม
      #622-1
  7. #621 ความรักไม่ใช่ทุกสิ่ง (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 02:38
    ตื่นมาอ่านแล้วนอนต่อ
    #621
    1
    • #621-1 T.Autumn(จากตอนที่ 72)
      10 กันยายน 2561 / 15:24
      ตื่นมาเขียนแล้วนอนต่อเช่นกัน
      #621-1
  8. วันที่ 10 กันยายน 2561 / 02:38
    พระเอกหายไปไหน บทตัวประกอบไม่อยากอ่าน

    มันไม่สนุกเลย
    #620
    1
    • #620-1 T.Autumn(จากตอนที่ 72)
      10 กันยายน 2561 / 15:24
      ปูทางหน่อยเนอะ เดี๋ยวกลัวจะงง
      #620-1
  9. #619 sankananchanok (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 02:36

    พพระเอกตรู หายไปไหนนนนนนน55555

    #619
    1
    • #619-1 T.Autumn(จากตอนที่ 72)
      10 กันยายน 2561 / 15:24
      หลับอยู่งับ ฮ่าๆๆๆๆ
      #619-1
  10. #618 PrinceArcadia (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 02:33
    โชคดีก่อนนอนแฮะ ฝันดีครับไรท์
    #618
    1
    • #618-1 T.Autumn(จากตอนที่ 72)
      10 กันยายน 2561 / 15:24
      ฝันดีเช่นกันนะครับ ทันไหมเนี้ย
      #618-1
  11. #617 windy666 (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 10 กันยายน 2561 / 01:55
    กำลังว่าจะนอนเลย
    #617
    2
    • #617-1 T.Autumn(จากตอนที่ 72)
      10 กันยายน 2561 / 01:58
      จัดไปอย่าให้เสียครับ
      #617-1