ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 67 : เหมันต์ที่ 15 : สถานะจำยอม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,491
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 427 ครั้ง
    6 มี.ค. 64

การโจมตีเพียงครั้งเดียวของจินสร้างผลกระทบเป็นวงกว้างส่งกลิ่นเหม็นสาบผสมควันเพลิงฟุ้งทั่วลานน้ำพุ ก่อเกิดแอ่งหลุมมากมายจากความเสียหาย หากมีใครพบเห็นคงคิดว่าเพิ่งถูกอุกกาบาตพุ่งชนจำนวนหลายลูก

“อึดเหมือนกันแฮะ ยังไม่ตายอีก” จินยืนอยู่ตรงขอบอาคารสูง เขามองไปยังสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาดเบื้องล่างที่กำลังลุกซวนเซไปมา

กรอด! คลาวด์สะบัดหัวไล่อาการมึนแล้วเงยมองขึ้นไปตามเสียง ดวงตาอันดำมืดส่องแววโกรธแค้นรุ่งโรจน์

เมื่อเห็นใบหน้าท้าทาย จินจึงกระโดดลงมายืนประจันหน้า

หมับ! คลาวด์แทงมือไปข้างหน้าแทบทันที ทว่ากลับถูกจินจับข้อมือนั้นไว้ก่อนจะถึงลูกกระเดือก ตามด้วยเอี่ยวคอหลบอาวุธลับ

“พอกินยานั่นแล้ว สภาพแต่ละคนดูไม่ได้เลยนะ” สภาพโดยรวมแล้วไม่ต่างจากปีศาจเหมือนที่เขาไปมาเลย

ผลัวะ! จินเตะตัดขาทั้งสองข้างของคลาวด์จนเขาล้มทั้งยืนกระแทกลงกับพื้น

“แค่ก แค่ก” เสียงเหนื่อยหอบของคลาวด์เริ่มปรากฏให้เห็นด้วยการหายใจที่รุนแรงจนตัวโยกตาม

“เหมือนยาจะหมดฤทธิ์แล้ว” จินมองคนตรงหน้าด้วยแววตาแห่งการครุ่นคิด เขากำลังมองความเป็นไปได้บางอย่างก่อนจะตัดสินใจ

พึ่บ! สแตนมาโผล่ด้านหลังของจิน เขากลับมาจากที่หนึ่งหลังจากได้ทำตามคำสั่งแล้ว

“มากิล่ะ” จินหันไปถามสแตน

“อาการไม่หนัก หลับพักผ่อนไปแล้วขอรับ”

“นายท่านจะเอายังไงกับเขาต่อ ขอรับ”

“ผมมีแผนอยู่ รอคำสั่งแล้วกัน” จินพยักหน้าให้กับสแตนไปทีหนึ่ง

นิเกตะ

ชายหนุ่มวาดมือไปข้างหน้าเกิดวงแหวนเวทซ้อนทับ ปรากฏดาบคาตานะเล่มยาวสีขาวที่มาพร้อมลวดลายงดงามตรงฝักก็ลอยเคว้งอยู่ เขาคว้ามันมาถือดึงดาบเตรียมพร้อม

สวบ! จินแทงดาบเข้าไปตรงกลางหัวใจของคลาวด์จนปลายดาบทะลุออกไปด้านหลัง

“กรอด” ดวงตาทมิฬเงยหน้าจ้องด้วยโทสะก่อนจะปิดลงพร้อมกับร่างกายอันแนบนิ่งไม่ไหวติง

ร่างกายของคลาวด์ได้ทำการคืนกลับร่างเดิม รอยแผลแห่งการต่อสู้ถูกสลักเด่นตามตัว กลิ่นอายของการมีชีวิตได้จางลงไปไร้ซึ่งลมหายใจ

“อึก!”

ทันทีที่สังหารชายตรงหน้าลง ร่างกายของจินก็เกิดอาการสั่นเทิ้มขึ้นมาทันที บรรดาข้อมูล ความทรงจำ และความสามารถของคลาวด์ต่างหลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขาราวกับกำลังถ่ายโอนข้อมูลเข้ามาด้วยความเร็วอันมหาศาลแฝงไปด้วยความเจ็บปวดภายในจิตใจซึ่งมันเริ่มทวีคูณมากขึ้นสร้างความทรมาน เวลาแม้ผ่านไปเพียงไม่กี่นาทีแต่ทำให้รู้สึกว่านานนับชั่วโมง

จินนั่งลงกับพื้นด้วยร่างกายที่ยังคงสั่นไหว เสียงหายใจหอบพยายามกลั้นเสียงไม่ให้ตะโกนร้อง สแตนได้แต่ยืนมองนิ่งช่วยอะไรในจุดนี้ไม่ได้ ถึงเขากับจินพยายามหาวิธีในการคลายข้อแลกเปลี่ยนนี้มาหลายครั้งก็ไม่สำเร็จเลยสักครั้งเดียว

พอผ่านไปราวสามสิบนาทีทุกอย่างเริ่มดีขึ้น อาการที่เหมือนกับโดนบีบหัวโดยบางอย่างอยู่ก็เริ่มทุเลาลง

“แค่ก แค่ก ยังไงก็ไม่ชินเลยกับไอ้เรื่องแบบนี้” จินรับรู้ได้เลยว่าเขาเริ่มสูญเสียบางอย่างไป เขาจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่ามุมไหนในตัวตนภายในที่ถูกย่อยสลายจนไม่อาจหวนคืนกลับมา

“ดีขึ้นหรือยังขอรับ นายท่าน”

“ดีขึ้นแล้ว…เปลี่ยนเขาให้เป็นแวมไพร์ที สแตน”

จินพูดเสร็จหลังดึงดาบออกมาสะบัดไล่เลือดทิ้ง เขายกเลิกการใช้งานแล้วดาบก็สลายหายไปต่อหน้า

“ขอรับ นายท่าน” ชายหนุ่มเว้นระยะห่างให้

ดวงตาสีแดงสดราวกับเลือดของสแตนส่องแสงสะท้อนความกระหายเป็นประกาย เขี้ยวสองซี่งอกพ้นริมฝีปาก

กร๊อบ! เขากัดเข้าที่ข้อมือตัวเองจนเกิดเสียงดัง เลือดต่างไหลย้อยทะลักจากรอยกัด สแตนเดินเข้าไปใกล้กับคลาวด์แล้วป้อนกึ่งบังคับเลือดนั้นใส่ปากไป

ไม่นานเกินรอ ร่างกายของคลาวด์เกิดการตอบสนองรวดเร็วกับเลือดของสแตน เขาชักกระตุกไปสองสามครั้งก่อนสงบลง บาดแผลทั่วทั้งร่างเริ่มสมานตัวและรักษาหายไปจนน่าอัศจรรย์ใจ

“เฮือก!!!” คลาวด์ดีดตัวลุกขึ้นยืนตกใจราวกับฝันว่าตกจากที่สูงอย่างไรอย่างนั้น

“ฟื้นแล้วงั้นเหรอ” จินที่ยืนมองอยู่ห่างๆ ยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี

คลาวด์หันขวับมองพวกเขาด้วยความตื่นตระหนก ภายในหัวมีคำถามมากมายผุดขึ้นเหมือนดอกเห็ด แต่กลับไม่อาจควบคุมร่างกายได้เต็มประสิทธิภาพดั่งเก่าก่อน ซึ่งกำลังคอยชักนำให้เขาเชื่อฟังพลางกดประสาทอยู่

“เกิดอะไรขึ้น? พวกคุณเป็นคะ---” คลาวด์สำรวจตัวเองแล้วมองไปโดยรอบกระวนกระวาย แต่เมื่อมองไปยังจินใบหน้าตึงแฝงความเคร่งเครียดขึ้นทันที

“กะ แก!!” คลาวด์พุ่งเข้าไปหมายจะจับคอจิน

ตุ้บ! แต่ทันใดนั้นเกิดการต่อต้านทำให้เขาต้องคุกเข่าลงกับพื้นเสียเอง

“แก ทำอะไรกับข้า!!!” ดวงตาสีแดงสดของคลาวด์ที่ถูกเปลี่ยนไปแล้วจ้องมองจินอย่างหาเรื่อง

“มันค่อนข้างอธิบายยาก แต่คงไม่ยากเกินเข้าใจสถานะตัวเองในตอนนี้” จินกอดอกโน้มตัวลงมาพูดตรงหน้าคลาวด์พร้อมกับรอยยิ้มชวนน่าโมโห

“พูดบ้าอะไร!” ความสั่นไหวดั่งก้อนหินกระทบผิวน้ำเกิดขึ้นในห้วงความคิดของคลาวด์

“ลองเชื่อข้างในนี้ดูสิ”

จินจิ้มนิ้วกดลงบนหน้าอกแถวหัวใจของคลาวด์ เขารับรู้ถึงแรงต่อต้านทางพันธะที่คนตรงหน้ากำลังพยายามอยู่ แต่ถึงอย่างนั้น...มันคงยากที่จะยอมรับได้ง่าย

“หากจะต้องยอมรับเด็กอย่างแกเป็นนาย ฆะ ฆ่าข้าเสียยเลยดีกว่า”

ความลังเลเริ่มแสดงชี้ชัดบนใบหน้าของคลาวด์ นานเข้าอาการนอบน้อมยิ่งมีมากขึ้น เมื่อยิ่งเห็นจินตรงหน้าการต่อต้านยิ่งมากขึ้นเป็นทวี

“อย่างนี้มันต้องสั่งสอนให้รู้ถึงลำดับชั้นกันหน่อยแล้ว อย่าหาว่าผมโหดร้ายเลยนะ คุณคลาวด์…”

จินลุกขึ้นบิดขี้เกียจพลางส่งรอยยิ้มอันเหี้ยมโหดให้คลาวด์สัมผัสถึงความรู้สึกหนาวเย็นสะท้านถึงกระดูก

“จะ จะทำอะไร”

คลาวด์ขยับเข่าที่บาดเจ็บนั้นถอยหนี เขารับรู้ได้ว่าต้องมีเรื่องน่ากลัวจะเกิดขึ้นแน่นอน

“ม้าดีต้องพยศ คนแข็งแกร่งย่อมทะนงตน” จินพับแขนเสื้อขึ้นขณะย่างเท้าไปข้างหน้า

ตู้ม!!!

จินเตะเข้าก้านคอของคลาวด์เต็มแรงส่งให้ร่างนั้นลอยกระเด็นชนเข้ากับตอต้นไม้ที่ห่างออกไปนับสิบเมตร

“อ๊วก!” เลือดกองโตถูกขับทิ้งด้วยความเจ็บปวด ร่างกายบิดหักงอไปมาชวนน่าสยดสยอง เขาพยายามจะลุกแต่ก็ลุกไม่ได้ กระดูกซี่โครงแตกหักหลายชิ้น ความทรมานนั้นนับได้ว่าตายเสียดีกว่า

“นายท่านจะทำอะไร ขอรับ” สแตนเริ่มแสดงอาการกังวล ถึงแม้เขาจะรู้แต่ก็ไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย มันเหนื่อย

“ทำเหมือนที่เคยทำมานั่นแหละ ปราบม้าพยศ” จินหันไปพูดกับสแตนด้วยรอยยิ้มโรคจิต

“อีกแล้วเหรอขอรับ ตามสบายเลยขอรับ เอาที่นายท่านสบายใจเลย” สแตนแทบจะอยู่ในทุกเหตุการณ์การใช้วิธีการแสนป่าเถื่อนของจิน

“อยากกลับไปทบทวนวันเก่าๆ ด้วยกันกับคลาวด์ไหม ผมยินดีสนอง

เกรงใจขอรับสแตนถอยมายืนวงนอก

วันนี้มีแต่เรื่องชวนน่าโมโห มีที่รองรับอารมณ์สักที หึหึ!” จินเอามือปิดหน้าตัวเองหัวเราะชอบใจ

“สแตนช่วยรักษาเขาที ตามให้ทัน อย่าให้พลาดล่ะ”

“ขอรับ” ออร่าสีเลือดปกคลุมรอบตัวของสแตน กางเขนเลือดถูกเรียกมาไว้เบื้องหน้าพร้อมรับการเยียวยา

เวทมนตร์รักษา ฟื้นฟูชีวิต

กางเขนส่องสว่างจ้าแล้วยิงไปสู่ร่างกายของคลาวด์ ละอองเวทแผ่กระจายทั่วทั้งร่างของคลาวด์ ความอิ่มเอิบผสมความอบอุ่นกระทบสัมผัสอันเจ็บปวดให้หายเป็นปลิดทิ้ง เหลือทิ้งไว้เพียงอาการเหนื่อยล้าทางจิตใจ กระดูกข้อต่อทุกส่วนถูกสร้างขึ้นใหม่ทดแทนอันเดิม

การเปลี่ยนแปลงทำให้เขาตกใจจนอดสำรวจตัวเองไม่ได้ เมื่อกี้ยังรู้สึกเจ็บปวดราวกับจะตายให้ได้อย่างไรอย่างนั้น แต่ตอนนี้กลับรู้สึกเหมือนร่างกายมีเรี่ยวมีแรงเต็มประสิทธิภาพคล้ายกลับไปเป็นวัยรุ่นอีกครั้ง

“งั้นพวกเรามาต่อจากเมื่อกี้กันดีกว่า อย่าเพิ่งยอมแพ้นะครับ ขอทางนี้ได้ระบายความในใจให้เต็มที่ก่อน” เสียงหักนิ้วดังตามการเดินของชายหนุ่ม

“ดะ เดี๋ยวก่อน” คลาวด์เตรียมท่าหนีแต่ร่างกายกลับทรยศให้อยู่ที่เดิม

“อยากวิ่งหนีสินะ มันเป็นไปไม่ได้หรอกนะ”

ใบหน้าของคลาวด์ซีดเผือดไร้สีสัน สุดท้ายเขาจำต้องพยายามทำใจยอมรับชะตากรรมของตัวเอง รอยยิ้มปีศาจใกล้เข้ามาทุกวินาที

“ยะ อย่าเข้ามา อ๊าก!!!”

เสียงร้องโหยหวนของคลาวด์ก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องอย่างนั้นนับชั่วโมง พร้อมกับลำแสงที่คอยฟื้นฟูจากสแตนที่กำลังทำหน้าอมทุกข์มองการกระทำของนายท่านโรคจิตของตัวเอง

เสียงร้องทรมานดังของคลาวด์ได้ทำให้สถานที่นี้ในเวลาต่อมา กลายเป็นเรื่องเล่าขานของผู้คนรอบข้างที่อยู่ใกล้ๆ ทุกคนต่างขนานนานที่ลานน้ำพุแห่งนี้ว่า ลานน้ำพุแห่งเสียงกรีดร้อง ที่ว่ากันว่าทุกคืนจะมีเสียงร้องอย่างทรมานจากใครบางคนร้องออกอย่างเจ็บปวดสุดแสนจะทรมานอยู่ตลอดทั้งคืน หากใครได้ยิน เสียงนั้นจะดังติดหูไปจนตาย

“แค่ก แค่ก ยะ ยอมแล้ว” เมื่อผ่านไปนับชั่วโมง ในที่สุดการทรมานของจินก็จบลงพร้อมกับการยอมแพ้ของคลาวด์

การลิ้มลองความตายนับสิบนับร้อยทำให้จิตใจเขาย่ำแย่ที่สุด มันแสนจะจินตนาการได้เลยไอ้ของแบบนี้ มันน่ากลัวและไม่น่าพิสมัยใดๆ

“ยังไม่ได้เหงื่อเลย ขออีกสักหน่อย” จินหักนิ้วตัวเองอีกครั้งก้มมองชายผู้นั้นนอนจมกองเลือดทำท่าหอบเหือดอยู่

“พอเถอะนายท่าน ผมก็รู้สึกเหนื่อยเหมือนกันนะขอรับ” สแตนโผล่ยืนด้านข้างพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งเฉย ดูไม่ออกเลยว่าเหนื่อยจริงหรือเปล่า

“เหนื่อยจริงเหรอ ดูยังไงก็ไม่เหนื่อยเลยสักนิด” ไหนเลยอสูรพันธะของเขาจะเหนื่อยง่าย

“มันกินพลังงานเยอะนะขอรับ บทเวทรักษานี่ นายท่านก็น่าจะรู้” สแตนอธิบายออกมาอย่างมีเหตุผลให้จินฟัง

“ก็ได้ๆ ไม่เล่นแล้วก็ได้” ราวกับเสียงสวรรค์ของคลาวด์เลยก็ว่าได้ เมื่อได้ยินจินพูดแบบนั้น

“ตกลงอยากตายหรืออยากอยู่ครับคุณคลาวด์” ทางเลือกถูกหยิบยื่นให้

“ถะ ถ้าตายได้ก็ดี แต่เหมือนจะไม่ยอมสินะครับ” ดูก็รู้แล้วว่าชายหนุ่มตรงหน้าเขาต้องการอะไร หากอยากให้เขาตายคงไม่เสียแรงทำถึงขนาดนี้

“ตามนั้น ผมมีงานต้องให้คุณทำ คุณยังตายไม่ได้ อีกอย่างคุณยังเป็นหนี้ติดค้างมากิอยู่ไม่ใช่เหรอ?” เหตุการณ์บางอย่างในอดีตที่เก็บซ่อนไว้ถึงจินรับรู้แล้วทั้งหมด

เมื่อได้ยินดังนั้นคลาวด์ตกใจดีดตัวขึ้นมายืนกับพื้นด้วยท่าพลิกตัวอันรวดเร็ว

“ไม่ทาง รู้ได้ไง!” เขากล่าวเสียงหลงทำตัวลนลาน

“เอาเถอะน่า หากรู้สึกผิดจริงๆ ก็ชดใช้ด้วยชีวิตของคุณเลยสิ”

“ผมจะทำอะไรก็ได้! แต่ขอร้องอย่าบอกเธอนะครับ!” คลาวด์รีบคุกเข่าอ้อนวอน สิ่งเดียวที่เขาไม่อยากบอกใคร สิ่งเดียวที่ไม่อยากให้ใครอภัย สิ่งเดียวที่ต่อให้ใครทั้งโลกรู้ก็ไม่สนใจ แต่ต้องยกเว้นมากิ

“ทำถึงขนาดนี้ผมก็ต้องรับปากแล้วแหละ”

“หากเป็นแบบนั้นผมก็ขอขอบคุณล่วงหน้า จะให้ผมทำอะไรก็ยอมทั้งนั้น”

“ตามสืบเบื้องหลังขององค์กรเนเมซิสมีใครคอยบงการอยู่ ยังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนึ่ง เอาไว้ ผมจะส่งรายละเอียดไปอีกที”

“แค่นี้เหรอครับ!?” คลาวด์ที่นั่งคุกเข่าเงยหน้ามามองอย่างไม่เชื่อหูได้ยิน

“หากมีอะไรอีกผมจะบอกในอนาคตแล้วกัน”

“ก่อนอื่น คุณต้องดูดเลือดมนุษย์เสียก่อนถึงจะได้เป็นแวมไพร์สจริงๆ หากปล่อยนานเข้าจะกลายเป็นผีดิบไปเสียก่อน” จินพยักหน้าให้สแตน เขามองแถวแขนของคลาวด์ ซึ่งมันดูดำเกลี้ยงขึ้นทุกที

“แวมไพร์…เลือดมนุษย์งั้นเหรอ”

สายตาคลาวด์จับจ้องไปยังสแตน เขารับรู้ถึงต้นกำเนิดพลังในตัวจากชายผู้นั้น แล้วกลับมามองที่จินก็รับรู้ถึงตัวตนของนายเหนือหัวที่สูงกว่าสแตน รู้ว่าจินเป็นมนุษย์ชัดเจนเพียงได้กลิ่น

เลือดของมนุษย์ คลาวด์คิดในใจพยักหน้าเข้าใจ

คลาวด์กำลังปะติดปะต่อเรื่องราว ถึงแม้จะตกใจที่ถูกเปลี่ยนเป็นแวมไพร์แต่ก็คงทำได้แต่โวยวาย ยิ่งหากโวยวายอีกคงโดนทรมานเหมือนเมื่อกี้ สถานะจำยอมได้แต่ก้มหน้ายอมรับชะตากรรมที่เป็นไป จินและสแตนมองหน้าคลาวด์อย่างเข้าใจ แต่มันเป็นส่วนหนึ่งของแผนการในอนาคต

“งั้นผมขออภั---”

ตู้ม!!! จินตวัดเตะเข้าก้านคอของคลาวด์ทันที เมื่อเห็นคลาวด์พุ่งตัวเข้ามาหมายจะกัดเข้าที่คอ

“โทษที ผมไม่ชอบให้ใครแตะต้องตัว!” คำแก้ตัวของจินทำเอาสแตนส่ายหน้าให้หลายที สุดท้ายทำได้เพียงถอนหายใจ

“มันเปลืองพลังผมนะขอรับ นายท่าน”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 427 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #817 [L]itTle_nEkO (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 06:03
    กระสอบทรายใบใหม่5555 เหลือมาดให้ลูกน้องคนใหม่บ้างสิ
    #817
    0
  2. #746 Thanarak Shinaharuthai (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 18:21

    ขอบคุณครับ
    #746
    1
    • #746-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      16 กันยายน 2561 / 03:13
      ขอบคุณเช่นกันนะครับบบบ
      #746-1
  3. #573 Away2016 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 09:04
    ตอนยังไม่ตายอึดเป็นแมงสาบพอเป็นแวมไพร์กลายเป็นอ่อนเลย
    #573
    1
    • #573-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      8 กันยายน 2561 / 13:52
      มันโดฟยาไงเพ่
      #573-1
  4. #572 Mr.kongkang (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 08:56
    5555555555

    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #572
    1
    • #572-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      8 กันยายน 2561 / 13:53
      ขอบคุณที่ติดตามงับ
      #572-1
  5. #571 Nnk (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 08:55

    ทีสาวๆ ยอมให้กัดเลยนะเอง

    #571
    1
    • #571-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      8 กันยายน 2561 / 13:53
      สาวๆกัดแล้วฟินไง #จินไม่ได้กล่าวไว้
      #571-1
  6. #567 Fikusa (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 07:08
    เบ๊หมายเลขสอง จิน เอ็งมันสองมาตรฐาน ทำไมไม่ยอมให้กัดฟะ บางทีนายอาจจะเปลี่ยนสายก็ได้นะ ฮ่าๆๆๆๆ
    #567
    1
    • #567-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      8 กันยายน 2561 / 13:53
      อันนี้ไม่กล้าเสี่ยง ฮ่าๆๆๆ
      #567-1
  7. #563 PrinceArcadia (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 02:42
    ฮาเร็ม ฮาเร็ม ฮาเร็ม เอ๊ย!! ไม่ไช่ +1 กำลังใจครับผม
    #563
    1
    • #563-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      8 กันยายน 2561 / 13:54
      เดี๋ยวๆๆ ฮ่าๆๆๆ
      #563-1
  8. #561 tomtam333 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 8 กันยายน 2561 / 00:39

    สงสารหรือสมเพศดีเนี่ย

    #561
    0
  9. #560 Bank2986 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 23:31
    ขอบคุณมากครับผม
    #560
    1
    • #560-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      7 กันยายน 2561 / 23:39
      ขอบคุณที่ติดตามครับ
      #560-1
  10. #559 วันหนึ่งในฤดูร้อน (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 23:27
    เป็นแวมไพร์นะเฮ้ยยย!!ใช้เวทย์รักษามันดูขัดๆไงไม่รู้ขอแนะเปลี่ยนชื่อบทเวทย์ดีกว่ามั้ยคะไรต์ อันนี้แค่แนะนำนะแล้วแต่ไรต์เลยจะเปลี่ยนมั้ย รีดขอแค่ตอนต่อไปไวๆก็พอออ~^^
    #559
    7
    • #559-3 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      7 กันยายน 2561 / 23:47
      แม่นหลายๆๆๆๆๆ
      #559-3
    • #559-7 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      8 กันยายน 2561 / 00:06
      แหงะไม่เป็นไรเนอะ ก็พยายามนึกชื่อให้เข้ากับแวมไพร์อยู่เหมือนกัน แต่ช่างมันเถอะเนอะ เอิ๊กๆๆๆๆ
      #559-7
  11. #558 joelamtan (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 22:58
    ขอบคุณครับ
    #558
    2
    • #558-1 joelamtan(จากตอนที่ 67)
      7 กันยายน 2561 / 22:59
      ทีสาวๆนะ วิ่งหาเลยนะจิน พอหรุ่มๆเท่านั้นเหละแจกบาทาเฉย
      #558-1
    • #558-2 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      7 กันยายน 2561 / 23:38
      ธรรมดาอยู่แล้ว #จินไม่ได้กล่าวไว้
      #558-2
  12. #557 ~DARK~ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 22:58
    จริงๆถ้าจินไม่เตะสแตนเตะแน่นอนหึงหวง555
    #557
    1
    • #557-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      7 กันยายน 2561 / 23:38
      ว่าไปนั่นนน
      #557-1
  13. #556 ~DARK~ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 22:57
    โฮะๆๆเราบอกแล้วได้เบ๊เพิ่มเห้อมแต่เหมือนจะได้ของแปลกๆมาซะนี่
    #556
    1
    • #556-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      7 กันยายน 2561 / 23:38
      เอิ๊กกกกก
      #556-1
  14. #555 NessZero (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 22:38
    คิดว่าจะได้ดูฉาก y ในเรื่องซะแล้วรับส่นเท้าซะงั้น
    #555
    1
    • #555-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      7 กันยายน 2561 / 23:37
      ฮ่าๆๆๆ เกือบไปแล้ว
      #555-1
  15. #554 godverystore (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 22:38
    บทนี้ไม่ดีเลยเกือบอกแตกตายคิดว่าจินจักลายเป็นยอดชาย.

    ละ
    #554
    1
    • #554-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      7 กันยายน 2561 / 23:37
      เอิ๊กกกก ไม่เป็นแบบนั้นนนน
      #554-1
  16. #553 Avaricer (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 22:29
    ค้างงงงง
    #553
    1
    • #553-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      7 กันยายน 2561 / 23:37
      โปรดติดตามตอนต่อไป...
      #553-1
  17. #552 Aetep (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 22:25

    นึกว่าจะได้ฟินสะอีก

    #552
    1
    • #552-1 T.Autumn(จากตอนที่ 67)
      7 กันยายน 2561 / 23:37
      ไม่เอาไม่ฟินนน
      #552-1