ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 60 : เหมันต์ที่ 8 : จูบทางอ้อม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 416 ครั้ง
    1 มี.ค. 64

รถยนต์สปอร์ตบางเฉียบสีเหลืองกำลังขยับไปข้างหน้าทีละน้อยบนสะพานที่มีการสัญจรแน่นขนัด อากาศช่วงสายกับการติดขัดบนถนนทำให้หลายคนค่อนข้างหัวเสียอยู่ไม่น้อย

“คือว่า...มันจะเป็นการเสียมารยาทไหม ถ้าจะขอถามอะไรสักหน่อย” โซอึนแสดงอาการกระอักกระอ่วนใจ

“ถามมาได้เลย ผมยินดีตอบ” รอยยิ้มของจินทำให้เธอคลายความกังวลลง

เป็นคนชอบคิดมากกว่าที่เห็นนะเนี้ย

ภายนอกโซอึนอาจจะมองเป็นหญิงแกร่งสาวมั่นตามคนรุ่นใหม่ แต่ไม่เลย เธอค่อนข้างขี้เกรงใจและวางตัวลำบากอยู่ไม่น้อย ส่วนหนึ่งอาจเพราะเธอเติบโตมาจากที่อื่น

“ทำไมคุณจินถึงมาเข้าร่วมแก๊งยากูซ่าได้ ดูเหมือนคุณไม่ค่อยอยากเป็นสักเท่าไหร่เลย”

“เพราะผมสัญญากับคุณปู่ว่าจะดูแลครอบครัวขนาดใหญ่นี้ไว้ ที่สำคัญ คือไม่อยากให้ท่านต้องมาเจอเรื่องเจ็บปวดอีกแล้วด้วย” ชายหนุ่มพูดความในใจบางส่วนให้หญิงสาวด้านข้างฟัง

หลังจากดำรงตำแหน่งมาได้สักพัก โซอึนถือเป็นคนแรกที่ถามเขาด้วยคำถามนี้ ดูเหมือนเธอก็ยังลังเลให้การก้าวเดินในเส้นทางแห่งยากูซ่า

“ถ้าเลือกได้ คุณจินไม่คิดปฏิเสธคำขอแล้วให้เหล่าทายาทผู้อาวุโสขึ้นมาแทนบ้างเหรอคะ” คำถามที่ไม่เหมือนจะถามจินถูกถามขึ้นอีกครั้ง ดูแล้วโซอึนคงไม่อยากเป็นสมาชิกแก๊งจริงๆ

“ตอนนั้นตัวเลือกมันมีไม่มากด้วย แต่ว่า...แน่ใจเหรอครับว่าถามผม

ก็ไม่เชิงหรอกค่ะโซอึนก้มหน้าต่ำ เธอกุมมือตัวเองแน่นเหมือนสิ่งที่ค้างคาอยู่ในอก

ถ้าเกิดลังเลที่เลือกสักอย่าง มันไม่ดีแน่นอนครับ หากเรามั่นใจเสียอย่าง คำว่า ลังเล จะไม่ผุดขึ้นให้คิด คุณโซอึนลองทบทวนดูนะครับว่าตัวเองต้องการอะไรกันแน่ แน่นอนผมยินดีรับฟังเสมอ” จินนิ่งไปสักพักก่อนจะพูดจากประสบการณ์ของตัวเอง ถึงจะพูดออกมาง่าย แต่การจะทำมันนั้น ยากพอสมควร

พวกเรามักเฝ้าถามตัวเองแล้วเฝ้าถามอีก เส้นทางไหนถูกต้อง เส้นทางไหนดี ถ้าเกิดตอนนั้นเราเลือกอีกเส้นทาง มันจะได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่านี้หรือเปล่า ถ้าเกิดเราไปอีกทางมันคงไม่เป็นเช่นนี้ ถ้า...แล้วก็ถ้า ซึ่งหมายความว่าเราไม่พอใจในตอนนี้ แค่เท่านั้น

เพียงขับพ้นสะพานมาไม่นานจินต้องเบรกรถติดไฟแดงอีกครั้ง เขามองผู้คนที่เดินผ่านตรงหน้าด้วยความคิดอันหลากหลาย

ถ้าตอนนั้นเราไม่ได้ไปที่โลกอีกฝั่ง ตอนนี้เราจะทำอะไร อยู่ตรงไหนกันนะ

“เหมือนเราจะคล้ายกันอยู่บ้างนะคะ” โซอึนมองไปยังจุดเดียวกับจิน

“นั่นสินะ คุณโซอึนก็ต้องสืบทอดตำแหน่งของตระกูลไปเหมือนกัน”

ตระกูลของโซอึนรับผิดชอบดูแลอสังหาริมทรัพย์ของแก๊งมังกรคำรามแทบทั้งหมด ตั้งแต่เด็กจนโตเธอได้เรียนรู้เกี่ยวกับการจัดการเรื่องพวกนี้มาโดยตลอด พบเจอผู้คนมาหลากหลายและจุดประสงค์มุ่งผลประโยชน์เป็นส่วนใหญ่

“คนอื่นมักจะกลัวในการเผชิญหน้ากับยากูซ่า บ่อยครั้งที่คนรู้จัก เพื่อน ครอบครัว แม้กระทั่งคนรัก เพียงพวกเขาได้รู้ว่า ตัวตนของเราเป็นอะไรก็เริ่มตีตัวออกห่างจนหายไปจากชีวิต คุณจินไม่กลัวจะเกิดขึ้นบ้างเหรอคะ” คำถามชุดใหม่เล่นเอาจินชะงักนิ้วที่กำลังเคาะตามจังหวะเพลงที่เปิดค้างไว้

ผมไม่อยากโกหกว่าไม่กลัว อนาคตจะเป็นยังไงก็คงให้มันต้องเป็นไปแวบแรกจินคิดถึงพวกเทนตะขึ้นมาทันที แต่เรย์กะคงไม่ เพราะเธอก็รู้จักวงการนี้

ว่าแต่ คนสวยก็มีปัญหากับเขาเหมือนกันนะเนี้ย คนรักงั้นเหรอ อยากเห็นคนรักของคุณโซอึนเหมือนกันนะเนี้ยจินหันมายิ้มให้คนด้านข้าง เล่นเอาคุณเธอถึงกับหน้าขึ้นสี

“มะ ไม่ได้หมายความอย่างนั้นนะคะ” โซอึนคิดถึงคำพูดของตัวเองแล้วก็อายแทน

“เราไม่รู้หรอกครับ ว่าอะไรเหมาะสมกับเราหรือไม่เหมาะสม แต่ชีวิตมันมักจะโยนบางสิ่งที่เราคู่ควรมาให้เสมอ อาจจะตอบภายในวันนี้ไม่ได้ แต่หากเราดำเนินชีวิตต่อไป ชีวิตก็จะจัดสรรแล้วร้อยเรียงให้เราเอง อย่าไปคิดมากครับ เดี๋ยวทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง ผมเชื่อว่าคุณโซอึนจะเจอทางของตัวเองไม่ช้าก็เร็วครับ”

“พูดเหมือนคนที่ปลงกับชีวิตเลยนะคะ” พอเริ่มพูดคุยกัน โซอึนเริ่มตามอารมณ์ของจินไม่ทันแล้ว

“ผมแค่พูดในสิ่งที่ตัวเองทำมาตลอด เท่านั้นเอง” เขาเหยียบคันเร่งไปข้างหน้าเมื่อเห็นสัญญาณไฟเขียว

“ดูเหมือนคุณจินใช้ชีวิตแบบเรียบง่ายมาตลอดสินะคะ แต่ก็ดูเท่ไปอีกแบบเหมือนกัน” นานแล้วที่ไม่ได้มีใครชมกันตรงๆ ซึ่งๆ หน้า เล่นเอาเขาต้องยกมือขึ้นเกาหัวแก้เขิน

“งั้นเหรอครับ ผมแค่อยากมีชีวิตที่เป็นสงบสุขราบเรียบไปวันๆ เท่านั้น แต่ก็นะ เฮ้อ...” จินส่ายหน้าแสนเอือมระอาแก่ตัวเอง

“ชีวิตที่แสนสงบแบบธรรมดางั้นเหรอคะ” โซอึนเอานิ้วชี้แตะปากตัวเองกำลังครุ่นคิดอย่างน่ารัก

ตู้ม! เอี๊ยด!

เกิดการระเบิดตรงตึกข้างหน้าด้านขวามือจากรถของจิน เขาจึงต้องหักหลบไปด้านซ้ายของถนนและเบรกอย่างกะทันหัน ฝุ่นควันจากไฟตลบอบอวลออกจากที่เกิดเหตุ เสียงกรีดร้องผสานความวุ่นวายชวนอลหม่านเต็มพื้นที่

“ไม่เป็นไรนะครับ?” ในวินาทีนั้น จินรีบยื่นแขนซ้ายไปป้องกันคนด้านข้างกระแทกหน้ารถ

“มะ ไม่เป็นค่ะ” โซอึนไม่แน่ใจว่าหัวใจตัวเองเต้นแรงเพราะตกใจหรืออะไรกันแน่ แต่เท่าที่รู้มันกลับทำให้เธอรู้สึกดีแบบแปลกๆ

“พูดถึงความสงบสุขเมื่อไหร่ เป็นเรื่องทุกที!” จินสบถกับตัวเองอย่างเซ็งจิต

“อะไรนะคะ” หญิงสาวหลุดจากภวังค์ของเหตุการณ์ตรงหน้า

“เปล่าครับ”

สถานที่เกิดการระเบิดเป็นธนาคารการเงินขนาดใหญ่ที่ตกแตกสวยงามหรูหราตามสมัย หากมองจากภายนอกอาจเผลอคิดว่าเป็นโรงแรมหรูชั้นนำด้วยซ้ำ

แต่เคราะห์ร้ายวันนี้ดันมีโจรมาปล้นเสียอย่างนั้น เสียงไซเรนกันขโมยดังระห่มพร้อมกับภาพคนหนีตายกันจ้าละหวั่น

“ไม่ใช่เรื่องของเรา ไปกันเถอะครับ” จินพยายามเก็บกลั้นอารมณ์ไว้สุดขีด

ท่องไว้จิน ท่องไว้ มันไม่ใช่เรื่องของเรา จินท่องภายในใจราวกับบทสวด เขาชำเลืองตามองด้านนอกเห็นคนกำลังโทรแจ้งตำรวจจึงตัดสินใจเด็ดขาดไปเลย

“แต่ว่า...” โซอึนเอื้อนเอ่ย

“ไม่ใช่เรื่องของเราครับ” จินพยักหน้าพร้อมทำหน้าเคร่งขรึม

“แต่ว่านั่นมัน...นั่นมันธนาคารของเรานะคะ”

นั่นมันธนาคารของเรา ของเรา ของเรา...

เสียงของโซอึนดังก้องกังวานหลายตลบอยู่ในหัวของจิน ฟางเส้นสุดท้ายของการห้ามใจได้ขาดผึ่งไปเป็นที่เรียบร้อย

“คุณโซอึนพอมีผ้าหรืออะไรไว้ปิดปากไหมครับ”

“อะ เอ่อ มะ มีคะ” โซอึนพยักหน้าและดึงหน้ากากอนามัยออกจากกระเป๋าด้านข้าง

“ขอบคุณครับ รอในรถเงียบๆ อย่าวิ่งไปไหนนะครับ เดี๋ยวผมมา” เขาก้าวลงรถไปโดยไม่ฟังคำตอบของหญิงสาว

“ดะ เดี๋ยวก่อนคุณจิน คุณจิน!” โซอึนร้องท้วงเสียงดังแต่กลับไม่ทันเสียแล้ว จินหายหลบสายตาไปพร้อมฝูงชน

“ใช้ไปแล้วนะคะ”

โซอึนหน้าแดงขึ้นมาทันที ซึ่งจินไม่ทันได้สังเกตเห็นเลยว่าด้านที่เขาสวมนั้นมีรอยลิปสติกสีชมพูติดอยู่ด้วย ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอเผลอหยิบอันเก่าแทนที่จะหยิบอันใหม่ในกล่องอีกด้าน

มันเหมือนว่าเราจูบกันทางอ้อม โซอึนเอามือจับหน้าตัวเองที่กำลังร้อนผาว เธอก้มหน้าเขินอายอยู่ภายในรถคนเดียวท่ามกลางความวุ่นวายที่เกิดขึ้น

 

 

 

ภายนอกของธนาคารหลายคนอาจหลงคิดไปว่ามันเป็นโรงแรมชั้นนำได้ แต่เมื่อมองจากด้านในแล้ว คำกล่าวข้างต้นนั้นไม่ได้เกินเลยสักนิด สิ่งของเครื่องใช้ และของตกแต่งภายในดูราวกับยกเค้าโรงแรมชั้นนำมูลค่ามหาศาลวางเก็บรักษาอย่างดีไว้ทุกมุมตึก

มันคงดีไม่น้อยหากมาใช้บริการในยามปรกติ ไม่ใช่มีการก่อการร้ายเช่นวันนี้

ปัง!!!

“หากไม่อยากไส้ไหล หมอบอยู่กับพื้นแล้วเงียบ!” ชายในหน้ากากสิงโตพูดขึ้นหลังยิงปืนขึ้นเพดานจนเป็นรู

กลุ่มก่อการร้ายปล้นธนาคารแห่งนี้มีด้วยกันหกคน ทุกคนแต่งกายด้วยชุดพร้อมรบและอาวุธสงครามครบมือ สองคนดูลาดเลาด้านหน้าโรงแรม สองคนเดินเข้าไปกอบโกยเงินจากด้านในธนาคารจากตู้เซฟนิรภัยขนาดใหญ่ยักษ์ อีกหนึ่งคนดูกล้องวงจรปิด

แล้วตัวหัวหน้ากำลังคอยควบคุมสถานการณ์ตรงกลางห้องโถง พวกเขาทำงานกันราวกับมืออาชีพในการปล้น

“พวกแกเร็วๆ หน่อยสิวะ! ไอ้บ้านั่นมันดันไประเบิดหน้าทางเข้าธนาคารเล่นแล้ว!” โจรหน้ากากสิงโตพูดผ่านหูฟังสื่อสารขึ้นเสียงดัง

ดูเหมือนว่าจะมีผู้ก่อการร้ายอยู่ด้านนอกอีกคนและเผลอระเบิดด้านหน้าของธนาคารไปแล้ว

ก็ไอ้บ้านั่นจะชักปืนยิงใส่ข้านี่หว่า ถ้าเป็นแก จะยืนให้มันยิงหรือไง คนก่อเรื่องตอบกลับด้วยน้ำเสียงกวนเบื้องล่าง

“แกหุบปากไปเลย รีบไปจุดนัดพบแล้วเตรียมรถให้พร้อมด้วย” เขาเงยหน้าขึ้นมองกล้องหนึ่งทีแล้วพยักหน้าให้

เขาเดินไปหานายธนาคารคนหนึ่งที่นั่งใกล้ๆ ด้วยเนื้อตัวสั่นเทาด้วยความกลัว

“แกเป็นผู้จัดการที่นี่ใช่ไหม?” ชายร่างท้วมสะดุ้งตัวโบกมือพูดไม่เป็นภาษา

ตอบว่าใช่หรือไม่ใช่!”

“ชะ ใช่”

หลังจากรับตำแหน่งผู้จัดการสาขา การถูกปล้นครั้งนี้ ถือเป็นประวัติศาสตร์ของที่นี่เลยก็ว่าได้ เพราะมันไม่เคยเกิดขึ้นเลยภายใต้การดูแลของแก๊งมังกรคำราม

“บอกให้ทุกคนนำของมีค่าออกมาให้หมด”

“อะ อะไรนะครับ” เขากำลังจะพูดแต่ดันลืมไปเสียอย่างนั้น

“หูหนวกหรือไง บอกให้ทุกคนเอาของมีค่าออกมาโว้ย!” โจรหน้ากากสิงโตตวาดลั่นเสียงดัง

ทุกคนต่างได้ยินก็รีบเอาของมีค่ากองไว้กับพื้นด้านหน้าตัวเองกันทันที โดยไม่ต้องให้ผู้จัดการสาขาธนาคารแห่งนี้บอกด้วยซ้ำ

ซวยชะมัด พวกเขาต่างคิดไปในทิศทางเดียวกัน

วันนี้เป็นวันโชคร้ายของเหล่าผู้ใช้บริการและพนักงานของธนาคารแห่งนี้ ทุกคนต่างไม่เคยคิดเคยฝันเลยว่าเหตุการณ์แบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเองในโลกแห่งความเป็นจริงได้ ที่เห็นก็มีเพียงแค่ในละคร ภาพยนตร์ หรือในการ์ตูนเท่านั้น

“ดีมาก เชื่อฟังกันแบบนี้จะได้ไม่ต้องมีใครตาย แกไปเก็บมา!” โจรหน้ากากสิงโตหัวเราะแล้วสั่งผู้จัดการร่างท้วมไปเก็บรวบรวม

แม้ใจจะไม่อยากทำ แต่ด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดทำให้เขาไม่มีทางเลือก

“ด้านในไปถึงไหนแล้ว!”

“...” หัวหน้าของกลุ่มสั่งการผ่านหูฟังสื่อสาร แต่กลับไม่มีใครตอบกลับแม้คนเดียว

“เฮ้ย! ม้าลายได้ยินไหม?” เขาลองพูดรหัสลับกับอีกคน

ได้ยินสิวะ! หูไม่ได้หนวก รถพร้อมแล้วนะเว้ย! ชายที่เตรียมรถด้านนอกตอบกลับ

“นกฮูกได้ยินไหม”

ได้ยินครับหัวหน้า ชายในห้องบันทึกภาพรีบเก็บของใส่กระเป๋ากำลังจะออกจากห้อง

“เห็นอะไรจากกล้องบ้างไหม”

ไม่เห็นอะไรผิดปรกติเลย แต่ว่าหัวหน้า...กล้องจากด้านในห้องของตู้เซฟเหมือนถูกทำลายไปแล้วครับโจรหน้ากากนกฮูกพูดตกใจจนทำให้หลายคนแสดงสีหน้าเครียด

“หมาป่า ได้ยินตอบด้วย!” น้ำเสียงลนลานดังวนอยู่ในหูฟังจากกำมือของชายปริศนา

“เฮ้ย! หมาป่า ได้ยินตอบด้วย!!!” คนที่เหลือช่วยกันเรียก

“ชักไม่ดีแล้วว่ะ รีบเผ่นกันเร็ว ทุกคนถอย!”

ตุ้บ!

“!!!” ยังไม่ทันจะวิ่งออกไปยังจุดนัดพบ จู่ๆ ก็มีบางอย่างลอยข้ามหัวเขาไป พอเพ่งสายตามองดูดีๆ แล้วก็พบว่าเป็นชายในหน้ากากหมาป่ากับหน้ากากแมวนอนสงบนิ่งอยู่ตรงนั้น

“ไม่มีใครไปไหนทั้งนั้น” เสียงของใครคนหนึ่งดังพร้อมกับย่างสามขุมมาด้วยแววตาสีทอง

“แกเป็นใคร!!!”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 416 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #823 เงาสายลม (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 17:27
    อาจได้ตามรอยรุ่น 1 มีความเจ้าชู้เงี๊ยบเงียบอยู่นี่
    #823
    0
  2. #532 Fikusa (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 12:14
    โลกนี้ยังเป็นอัลกอริทึมอยู่รึไงฟะ พูดคำว่าสงบสุขนี้มีเรื่องตลอด ให้จีเอ็มมาแก้บัคที
    #532
    0
  3. #511 Mr.kongkang (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 20:15
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #511
    0
  4. #462 Zetstty_Letty (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 20:36
    ไรท์จะเปลี่ยนจากคนไปเป็นวิญญาณใช่ไหมฮะ. วนเวียนไปมา555
    #462
    1
    • #462-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 20:43
      ข้าจะคอยหลอกหลอนเองงง ระวังตัวไว้ให้ดี หึหึหึหึ
      #462-1
  5. #461 cheta0071 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 18:43
    จิน”จะรีบไปไหนกันครับ ระเบิดเมื้อกี้ทำรถผมเป็นรอย กรุณารอประกันด้วยนะครับ”
    หัวหน้าโจร “-ว่ายังไงนะ ให้รอประกัน! งั้นรอกระสุนปืนเข้าหัวก่อนเถอะ”
    จิน “แบบนั้นคงไม่ดีครับ งั้นเอางี้ผมขอที่อยู่ของคุณหน่อยเดียวผมจะพาประกันไปนะครับ”
    หัวหน้าโจร “คิดว่าข้าจะให้เรอะ”
    จิน “อ่อไม่หรอกครับ ผมไม่ได้ขอที่อยู่คุณนะครับ ช่วยเงียบสักครู่นะ ไม่งั้นมีตาย…”
    หัวหน้าโจร ‘อึก จิตสังหารนี่มัน…น่ากลัวมาก’
    จิน”ตกลงจะบอกที่อยู่ได้รึยังครับ…คุณไรต์ พอดีผมต้องเรียกประกันนะครับ
    ถ้าคุณไม่ส่งตอนต่อไปมา คุณอาจจะเจออันตรายได้นะครับ”

    ขอบคุณครับ ปล.รออยู่นะ
    #461
    1
    • #461-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 18:51
      5555555+ เป็นเรื่องเป็นราววว
      #461-1
  6. #460 Aetep (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 14:36

    ม้ายยยยยกลับมาาาาาาาาาาา

    #460
    1
    • #460-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 16:06
      ม่ายยยยยยยยย
      #460-1
  7. #458 ไลน์แบ็คเมล (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 13:21
    ฮี่โร่หน้ากากใช้แล้ว ปรากฏกายยยยย
    #458
    2
    • #458-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 13:21
      หน้ากากใช้แล้ว ย้ำ ใช้แล้ว! ด้วยนะ
      #458-1
  8. #457 tomtam333 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 13:18

    พวกโจร: แกเป็นใคร

    พระเอก: ฉันคือดิเคต

    #457
    2
    • #457-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 13:20
      แต่ละอันของผู้อ่าน ผมนี่ต้องเสิร์ชอากู๋หาเลยทีเดียว
      #457-1
    • #457-2 ไลน์แบ็คเมล(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 13:51
      ผิดที่ดิเคต...
      #457-2
  9. #456 Junibyou-kun (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 12:47
    เปลี่ยนจากผ้าปิดปากของโซอึน เป็นกางเกงในของโซอึนจะดีมากก ใช้ปิดจมูกปิดปากได้เหมือนกันครับ 555
    #456
    1
    • #456-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 12:50
      เดี๋ยวบินนนนนนนนนน
      #456-1
  10. #455 joelamtan (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 11:51
    ขอบคุณครับปล.อย่าดึกมากก
    #455
    1
    • #455-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 12:23
      หน่าหนี๊.....
      #455-1
  11. #454 torray01 (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 11:32
    ผมก็ไม่รู้ตอนนี้รู้แค่ว่าผมมากับรถผ้าป่า
    #454
    1
    • #454-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 12:23
      อนุโมทนาบุญด้วยคนนะครับ แฮร่!
      #454-1
  12. #452 Lixuria (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 11:08
    เหยียบเบรค5555
    #452
    1
    • #452-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 12:24
      มันใกล้กันนน
      #452-1
  13. #451 Suzune (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 11:05
    ฉันคือแบทแมน
    #451
    1
    • #451-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 12:24
      ผิดเรื่องแล้ววววว ฉันคือไอรอนแมนน
      #451-1
  14. #450 SOULGOD (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 11:01
    ก็แค่ผู้กล้าที่ผ่านทางมา จำใส่สมองเอาไว้ซะ
    #450
    1
    • #450-1 T.Autumn(จากตอนที่ 60)
      4 กันยายน 2561 / 11:02
      ฆ่ามันนนนน
      #450-1