ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 56 : เหมันต์ที่ 4 : โกหกหน้าตาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 528 ครั้ง
    26 ก.พ. 64

รถยนต์ทรงสปอร์ตสุดหรูสีเหลืองแล่นผ่านถนนเข้าคฤหาสน์มังกรคำราม เสียงเครื่องยนต์อันโดดเด่นเรียกให้ทุกสายตาของทุกคนหันมองตาม เหล่าสมาชิกในแก๊งต่างรีบพากันยืนออกันตรงลานจอดรถ

พ่อบ้านเดินเข้าไปเปิดประตูรถเมื่อเห็นว่ามันจอดสนิทเรียบร้อยแล้ว เด็กหนุ่มในชุดสูทเรียบร้อยสีดำก้าวลงจากรถพร้อมผมที่ถูกจัดทรงไปด้านหลังเผยดวงตาสีอำพันและจมูกโด่งเป็นสันให้ทุกคนได้เชยชม

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ/ครับ นายน้อย!” พวกเขาทำความเคารพแล้วกล่าวทักทายประสานเสียงพร้อมเพรียง

“หื้ม? เมื่อกี้พวกคุณพูดว่าอะไรนะ?” จินที่กำลังจะเดินกลับชะงักตัวทันทีที่ได้ยินคำแปลกๆ

“อะ เอ่อ... นะ นายน้อย ครับ” พ่อบ้านตอบด้วยใบหน้าเกรงกลัวบางอย่าง

“ยังดีกว่านายท่านหรือท่านหัวหน้าอะไรพวกนั้นอีก ถ้าให้ดีเรียกผมว่าจินก็ได้ ผมไม่ถือ” จินตบไหล่เขาเบาๆ แล้วเดินจากไป

“...”

เหล่าบริวารทั้งหลายต่างลอบถอนหายใจ ขับรอยยิ้มให้นายน้อยของพวกเขาด้วยความเอ็นดู ซึ่งแตกต่างจากเคียวที่อะไรไม่เข้าหูหน่อยได้เลือดตกยางออกกันเลยทีเดียว

“คุณด้วยนะ กิล” จินหันไปบอกคนขับรถที่เดินมาข้างๆ

“ไม่เอาครับ ท่านหัวหน้า” กิลอยู่ในชุดสูทสีสันแปลกประหลาดโชว์หัวใสสะท้อนแสงพูดอย่างหนักแน่น

“นี่คือคำสั่ง!”

“ไม่รับคำสั่ง ท่านหัวหน้า”

“คุณนี่มัน แล้วชุดบ้าอะไรเนี้ย เฮ้อ... ไปกันเถอะ” สุดท้ายแล้วจินต้องจำยอมล่าถอยไป

“ท่านหัวหน้าไม่รู้จักแฟชั่นเหรอ?” กิลพูดจาหน้าตายขยับชุดที่สวมโชว์ไปหนึ่งที

“โอเค แฟชั่นสินะ ผมคงตามไม่ทัน คุณเจมส์กับคุณฮานะมาถึงหรือยังครับ” จินหยุดเดินแล้วหันกลับไปถามแม่บ้านคนสนิทของชาโต้ด้านหลัง

“คุณเจมส์กับคุณฮานะ รอนายน้อยอยู่ที่ห้องทำงานพร้อมกับนายท่านแล้วเจ้าค่ะ”

“ขอบคุณครับ” จินและกิลเดินผ่านชั้นหนึ่งขึ้นไปยังชั้นสองมุ่งไปยังห้องทำงานของชาโต้ตรงสุดทางเดิน

 

ห้องทำงานของชาโต้ถูกออกแบบส่วนใหญ่ด้วยไม้ใช้โทนสีน้ำตาลให้การตกแต่ง ทั้งยังประดับด้วยแสงไฟสีส้มอ่อนให้ความรู้สึกอบอุ่น หากทำงานในที่แห่งนี้ย่อมได้รับความผ่อนคลายและรู้สึกราวกับถูกโอบกอดด้วยความรักก็ไม่ปาน ขณะนี้มีชายชราในชุดสบายคนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานพร้อมด้วยบุคคลสองคนยืนตรงหน้าด้วยความนอบน้อมมาดนิ่ง

“พลังวิญญาณงั้นเหรอครับ?” พอฟังชาโต้อธิบายเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของคนระดับสูงในแก๊งก็อดที่จะสงสัยไม่ได้

“มันคืออะไรงั้นเหรอคะ” ฮานะแสดงอาการฉงนชวนมึน

“เคยได้ยิน นึกว่าเป็นคำพูดชวนเท่เสียอีก” เจมส์เคยหัวเราะให้เพื่อนเขาคนหนึ่งไปคำโตเลยทีเดียว

“มันเป็นพลังที่หลอมรวมสิ่งสำคัญในร่างกายทั้งสามอย่างเข้าด้วยกัน ร่างกาย พลังชีวิต และจิตวิญญาณ หากจับสัมผัสได้ มันจะแสดงเอกลักษณ์ของพลังวิญญาณออกมา ซึ่งทุกคนมีเอกลักษณ์ไม่เหมือนกัน เบื้องต้นสามารถดูได้จากสีของออร่า หากจะเข้าใจกับสิ่งที่พูดก็คงยากไปหน่อย มันเป็นแค่นามธรรม เดี๋ยวรอให้หลานข้ามาสอนพวกเจ้าดีกว่า” พออ่านจากสีหน้าของทั้งสองชาโต้เลยไปไม่เป็น

“ขออนุญาตครับคุณปู่” ไม่นานนักจินก็มาถึง โดยมีรอยยิ้มจากชาโต้เป็นการต้อนรับ

ด้วยรูปลักษณ์แตกต่างออกไป ทำให้เจมส์กับฮานะไม่คุ้นชินกับชายตรงหน้า

“พอแต่งองค์ทรงเครื่องหน่อยนี่หล่อเหลาเหมือนปู่ตอนหนุ่มๆ เลยนะ”

“ขอบคุณครับ แต่ผมคงสู้คุณปู่ไม่ได้หรอกมั้ง” จินยิ้มกลับไปยังชายชรา

“ฮ่าๆๆ พอก่อนๆ ปู่กำลังจะสอนเจมส์กับฮานะเกี่ยวกับพลังวิญญาณ หลานพอช่วยอะไรได้ไหม ปู่ไม่ค่อยสันทัดเรื่องพวกนี้”

“ผมก็มือใหม่อยู่เหมือนกัน อาจจะพอช่วยอะไรได้ไม่เยอะ”

จินเพิ่งรู้จักพลังนี้ได้จากควาทรงจำของมากิ หากนับตามจริงแล้ว ยอมรับได้ว่ายังไม่ค่อยรู้เรื่องสักเท่าไหร่ โชคดีหน่อยซึ่งมันดูคล้ายพลังเวทอยู่ไม่น้อย การจับสัมผัสจึงไม่ใช่เรื่องยาก แต่จะให้พูดอธิบายคงต้องว่ากันอีกที

“หลานอำปู่เล่นแล้ว! มือใหม่ที่ไหนเอาชนะผู้อาวุโสได้” ชาโต้ค่อนข้างตกใจ หากคนตรงหน้ามือใหม่แล้วเขาละเรียกว่าอะไร

“คุณจินล้มผู้อาวุโสได้งั้นเหรอ!” เจมส์แทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

รายละเอียดของเหตุการณ์วันนั้นไม่ค่อยมีใครรู้เท่าไหร่ รวมถึงเจมส์กับฮานะด้วย

“คุณปู่เขาพูดเล่นไปงั้นแหละครับ อย่าไปสนใจเลย” จินยิ้มกลบเกลื่อน

“อะแฮ่ม! ยังไงก็ช่วยพวกเขาหน่อยแล้วกัน พวกเราต้องการกำลังคนให้มากที่สุดตอนนี้ ปู่ขอตัวก่อน” ชาโต้ส่ายหัวกับการโกหกหน้าตายของหลานตัวเอง

“ปู่ครับ ผมมีอะไรบางอย่างจะให้”

“หื้ม?” ยังไม่ทันจะก้าวขาออกจากโต๊ะ ชาโต้ต้องเงยหน้ามองจินด้วยความสงสัย

“เก็บนี่ไว้กับตัวตลอดเวลานะครับ หากมีอะไรไม่ชอบมาพากลหรือตกอยู่ในอันตราย ให้เรียกชื่อผมทันที” จินยื่นสัญลักษณ์รูปสายฟ้าเหมือนที่เคยให้เรย์กะให้ชาโต้

“มันคืออะไรงั้นเหรอ?” ชาโต้พลิกไปมามองดูมันก่อนสักพัก

“เก็บไว้กับตัวดีๆ นะครับ” จินพูดด้วยสายตาเป็นห่วง ตอนนี้ชาโต้เป็นญาติเพียงคนเดียวและเขาต้องการดูแลสิ่งสำคัญนี้ให้ดีที่สุด

“ขอบใจนะหลาน ปู่จะเก็บมันติดตัวไว้” ชายชรารับมันมาด้วยรอยยิ้ม แล้วเดินออกจากห้องไป

“งั้นพวกเรามาเริ่มกันเลยไหมครับ” จินหันกลับมามองคนทั้งสอง

พร้อมด้วยการพยักหน้าเตรียมพร้อมเรียบร้อย

“งั้นคุณฮานะนั่งดูก่อนแล้วกัน ผมขอเริ่มจากคุณเจมส์” หญิงสาวนัยน์ตาสีน้ำทะเลเดินไปนั่งด้านข้างอย่างว่าง่ายแต่ก็ลอบมองอยู่ตลอด

“พลังวิญญาณพวกเรามีมาตั้งแต่เกิดอยู่แล้ว แต่การคงอยู่ของมันยังคงเป็นปริศนา ดังนั้นเราจะเรียกมันออกมาใช้ได้ก็ต่อเมื่อจับสัมผัสถึงการคงอยู่ของพลังได้ ซึ่งจำเป็นต้องเข้าใจสามสิ่งสำคัญ ร่างกาย พลังชีวิต และจิตวิญญาณ หาเปรียบเทียบให้เห็นภาพ ร่างกายเหมือนแก้วน้ำใบหนึ่ง พลังชีวิตเหมือนปริมาณน้ำในแก้ว ส่วนจิตวิญญาณคือชนิดของน้ำ ความสมดุลของทั้งสามจะเป็นค่าผันแปรมากน้อยในการเรียกใช้พลัง

“ผมอธิบายงงหรือเปล่า

“พอเห็นภาพขึ้นมาบ้างแล้วครับ” เจมส์คิดตามแล้วพยักหน้าให้จิน

“คุณฮานะล่ะ” จินหันไปถามคนที่นั่งจ้องตาไม่กะพริบ

“พอเข้าใจ มั้ง” หญิงสาวเริ่มไม่แน่ใจว่าเข้าใจหรือไม่เข้าใจ

“งั้นเดี๋ยวผมแสดงให้ดูก่อนแล้วกัน” จินถอยห่างจากเจมส์และฮานะพอสมควร เขาหลับตาตั้งสมาธิ

พึ่บ! แสงสีเหลืองทองไหลท่วมทั่วร่างของจิน แต่เพราะเขาลืมตัวเลยใช้ปริมาณออกมามากจนเกิดแรงกดดันอันมหาศาล

“อึก!” ร่างกายของทั้งสองหนักอึ้งจนต้องล้มไปกับพื้น

“ขอโทษทีครับ”

พอจินสลายพลังแล้วทั้งคู่กลับมาหายใจทั่วท้องได้อีกครั้ง ความหนังอึ้งรูปแบบแปลกใหม่ทำเอาพวกเขาแทบแย่

“มันดูน่าเกินความเป็นจริงไปหน่อยนะครับ ราวกับเวทมนตร์ที่ผมเคยดูในหนังเลย” แม้จะเป็นเช่นนั้นแต่เจมส์แสดงความต้องการอยากลองอยู่ไม่น้อย

“มันยังเทียบไม่ได้กับเวทมนตร์หรอกครับเชื่อผมสิ”

“หื้ม?” เจมส์ทำหน้าฉงน

“ได้ยินไม่ผิดหรอกครับ พวกเรามาลองกันเลยดีกว่า ผมจะลองชักนำพลังในร่างของคุณดู แล้วคุณพยายามจับความรู้สึกนั้นไว้”

“หลับตา พยายามจับสัมผัส อย่ารีบร้อน พวกมันคือตัวตนของคุณ”

จินวางมือลงบนไหล่ของเจมส์ ความอบอุ่นแผ่กระจายไปทั่วร่าง เจมส์สำรวจร่างกายโดยละเอียดถี่ถ้วน เขากำหนดลมหายใจด้วยความรับรู้ แล้วทันใดนั้นแสงสีเงินสว่างขึ้นในใจกลางหน้าอกของเขา

“...” เหงื่อตรงหน้าผากเริ่มผุดจำนวนหลายเม็ด แสงสีเงินเริ่มก่อตัวจากจุดกำเนิดแล้วขยายวงกว้างมากขึ้น แต่มันกลับระเหยไปในอากาศเสียก่อนจะเกิดการควบแน่น

“จับได้แล้วสินะครับ พยายามฝึกเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ดีขึ้น” จินยกมือออกแล้วยิ้มให้กับภาพที่เพิ่งเห็นไป

เจมส์หอบหายใจหนักหน่วงใบหน้าซีดเผือดไร้สีสันราวกับวิ่งมาหลายสิบกิโลเมตร

“ทะ ทำไมมันกินพลังแบบนี้ แล้วทำไมคุณจินถึงไม่แสดงอาการอะไรเลย นึกว่ามันจะง่ายเสียอีก”

“ผมอาจเป็นข้อยกเว้น คุณไปนั่งพักก่อนเถอะ คุณฮานะพร้อมนะครับ”

ฮานะเดินมายืนตรงหน้าจินจุดที่เจมส์เคยอยู่เมื่อสักครู่ ใบหน้าอันจริงจังของหญิงสาวเล่นเอาจินไปไม่ถูกเลยทีเดียว

“ผมไม่ต้องพูดทฤษฎีให้ฟังอีกรอบแล้วนะ”

“ฉันได้ยินหมดแล้ว จะทำอะไรก็รีบทำเลย ฉันพร้อมแล้ว”

“ครับคุณผู้หญิง” ความพยศของฮานะเป็นสีสันไม่เหมือนใครจริงๆ

ฮานะหลับตาลงเช่นเดียวกับเจมส์ ริมฝีปากขบกันแน่นทันทีที่จินวางมือบนไหล่ของเธอ

“อึก!” หญิงสาวกัดปากตัวเองข่มความรู้สึกอันปั่นป่วน

ไม่แกล้งแล้วดีกว่า จินลืมตาข้างหนึ่งแล้วยิ้มให้ ก่อนจะกลับมาชักนำพลังในแบบปรกติ

เส้นพลังเหมือนเส้นด้ายสีฟ้าครามอยู่ท่ามกลางความมืดของจิตใจ หญิงสาวยื่นมือไปคว้ามันแต่กลับไม่ถึง ฮานะสัมผัสถึงเส้นสายพลังเข้ามาในความคิดแวบหนึ่งก่อนมันหายไป

พึ่บ! ทั่วทั้งร่างของฮานะถูกปกคลุมด้วยออร่าสีฟ้าครามสดใสแล้วระเหยไปในอากาศเช่นเดียวกับเจมส์

“แฮก แฮก” ฮานะหายใจอย่างรุนแรงล้มลงไปนั่งกับพื้น เม็ดเหงื่อจากใบหน้าตกลงพื้นตามจังหวะร่างกายที่สั่นเทิ่ม

“เก่งกันทั้งสองคน ยังไงก็พยายามเข้านะ” จินไม่คิดว่าพวกเขาจะสัมผัสถึงพวกมันได้รวดเร็วเช่นนี้ คงไม่น่าแปลกเท่าไหร่ ซึ่งทั้งคู่ต่างพาความเป็นความตายมาไม่น้อย

แต่ส่วนหนักใจคงเป็นที่ฮานะจ้องมาทางเขาอย่างเขม็งอีกครั้ง

“ทำไมถึงชอบจ้องผมแบบนั้น ผมไปทำอะไรให้เนี้ยจินนั่งลงมองหน้าเธอ

“นายจำไม่ได้งั้นเหรอฮานะพูดเองแก้มแดงเอง

“หื้ม?”

“ฉะ ฉันจะฆ่านาย!” ฮานะยกแขนจะฟาดเข้าใส่จิน แต่ชายหนุ่มกลับไหวตัวทันหลบออกไปเสียก่อน

“คงยากหน่อยนะครับ”

ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้น

“เชิญครับ

“ขออนุญาตเจ้าค่ะ กลุ่มท่านมาร์คเรียกนายน้อยเข้าพบที่ห้องประชุมเจ้าค่ะ” แม่บ้านคนสนิทของชาโต้เดินเข้ามาแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงชัดเจน

“เดี๋ยวผมตามไปครับ”

พวกนั้นคิดจะทำอะไรอีกละเนี้ย จินดันหัวฮานะกันไว้ด้วยมือข้างขวา แล้วทำใบหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันที


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 528 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #507 Mr.kongkang (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 กันยายน 2561 / 19:57
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #507
    0
  2. #393 SNblack (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 19:58
    ถึงกับเรียกผู้นำไปหาเลย? ทีหลังเอาทีนเหยียบหน้าเลยดีกว่า(จินไม่ได้พูดไว้)
    #393
    1
    • #393-1 T.Autumn(จากตอนที่ 56)
      2 กันยายน 2561 / 20:01
      พูดเองนะ #มาร์คไม่ได้พูดไว้ 555+
      #393-1
  3. #389 Away2016 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 12:03
    ฮานะถูกพลังทะลวงถึงไหนกันนะโกรธใหญ่เลย
    #389
    1
    • #389-1 T.Autumn(จากตอนที่ 56)
      2 กันยายน 2561 / 15:25
      ผมคิดไปไกลเลย
      #389-1
  4. #388 Gilgamesh.................. (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 11:10
    -มาคเองตายสะเถอะ
    #388
    0
  5. #387 joelamtan (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 10:24
    ขอบคุณครับ เกือบจะค้างงละ
    #387
    0