ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 196 : เพราะในตอนนั้น...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 680
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    23 ก.ค. 62

ไม่ใช่แบบนั้น ต้องทำแบบนี้สิ เสียงของเด็กชายบอกน้องสาวตัวเองก่อนจะสาธิตวิธีสร้างหลังคาปราสาททรายทรงเหลี่ยมให้กับเธอ

มันไม่น่ารักอะ น้องอยากให้มันน่ารักๆ เด็กสาวแย้ง พร้อมกับลบเหลี่ยมมันออกจนกลมมน

ถ้ามันน่ารัก มันก็ไม่น่ากลัวสิ เราต้องสร้างให้มันน่ากลัวๆ เหมือนในหนังไง เด็กชายอธิบายจนน้องสาวตัวเองเชื่อ

ทำอะไรกันอยู่ ไอแซก ไอริส น้ำเสียงอันอบอุ่นดังขึ้นข้างหลังของทั้งคู่ ทำให้สองคนพี่น้องหันไปมองและคลี่ยิ้มด้วยใบหน้าที่มอมแมมตามประสาเด็ก

พี่ไอแซกกำลังสอนหนูสร้างปราสาททรายค่ะ ไอริสตอบด้วยความไร้เดียวสา

สวยมากเลย ต่อไปลูกต้องคอยสอนน้องในเรื่องที่น้องไม่รู้นะ ไอแซก ชายหนุ่มลูบหัวลูกน้อยของตัวเองเป็นของขวัญ ทำเอาทั้งสองคนหัวเราะร่าชอบใจและโผล่เข้ากอดผู้เป็นพ่อ

ผมจะสอนน้องทุกอย่างเลย!” ไอแซกยิ้มตอบ

งั้นพวกเรารีบไปกันเถอะ แม่เขาทำอาหารที่พวกลูกชอบรอไว้แล้ว

เย้!” ทั้งสองชูมือขึ้นฟ้าอย่างดีใจ ชายหนุ่มก็จูงมือไอริสไปด้วย โดยให้ไอแซกเดินตาม

พอเดินตามมาได้สักพัก ไอแซกเริ่มรู้สึกว่าทั้งสองยิ่งเดินออกไปไกลขึ้นเรื่อยๆ เขาจึงต้องวิ่งตาม แต่ก็ไม่อาจตามได้ทัน

รอด้วยครับ ท่านพ่อ ไอริส ไอแซกตะโกนสุดเสียง แต่ทั้งสองกลับไม่หันมามองราวกับไม่ได้ยินเสียงของเขา

“ท่านพ่อ ไอริส!!!” ไอแซกสะดุ้งตื่นด้วยความหอบเหนื่อย เหงื่อกายเต็มตัวเหมือนเพิ่งเผชิญกับฝันร้ายมาหมาดๆ ใครอยู่ข้างนอก!”

เกิดอะไรขึ้นเจ้าคะ!” สาวเมดเดินเข้ามาด้วยใบหน้าแตกตื่นกับเสียงตะโกนลั่นของไอแซก ร่ายกายของเธอสั่นเทิ่มจากใจหนึ่งที่กลัวอีกใจก็ต้องทำตามหน้าที่

ท่านพ่อ ท่านพ่อล่ะ! ไอริสด้วย!ไอแซกกึ่งเดินกึ่งคลานไปหาเมดสาว

ทะ ท่านไอแซก พอได้ยินแบบนั้นเข้า เมดสาวกลับทำอะไรไม่ถูก

“รีบพูดเร็วเข้า ท่านพ่อ! ไอริส! ทั้งสองอยู่ไหน!” ไอแซกเขย่าร่างของเมดสาวด้วยอาการร้อนใจ

เกิดอะไรขึ้น!” ด้วยเสียงที่ดังเอะอะ ทำให้เหล่าสมาชิกแก๊งหมาป่าเหมันต์รีบวิ่งมายังห้องของไอแซกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะตกใจกับสภาพของไอแซกที่ซูบผอมราวกับอดหลับอดนอนมาเป็นเวลานาน

มะ ไม่รู้เหมือนกันเจ้าค่ะ! จู่ๆ ท่านไอแซกก็ถามหานายท่านและคุณหนู เมดสาวพยายามหนีออกจากการจับกุมของไอแซกพลางอธิบายไปยังเหล่าสมาชิกที่ยืนตรงนั้นด้วยใบหน้าขอความช่วยเหลือ

มัวทำอะไรกันอยู่ รีบไปเรียกหมอเร็ว ที่สำคัญอย่าให้เรื่องไปถึงหูแก๊งอื่น!” ชายคนที่ดูเหมือนหัวหน้าออกคำสั่งลูกน้องด้านหลัง ก่อนที่บางส่วนจะรีบไปตามหาหมอ อีกส่วนหนึ่งก็ไปช่วยกันแยกร่างของไอแซกกับเมดสาวนั้นออกจากกัน

ทั้งสองคน ทั้งสองคนอยู่ไหน!” ไอแซกยังคงพูดคำเดิมซ้ำๆ ไปมาราวกับเด็กน้อย

ดูเหมือนท่านจะยังเสียใจไม่หายกับการจากไปของนายท่าน ช่างน่าสงสารอะไรแบบนี้ ชายหัวหน้าคนนั้นพูดก่อนจะฉีดยานอนหลับให้ไอแซกเพื่อได้ผ่อนคลายและคล้อยหลับไป

 

โดยที่ทุกคนไม่รู้เลยว่ามีใครสองคนนั่งแอบฟังและเฝ้ามองดูจากบนหลังคาอยู่ไม่ไกล ทั้งคู่มองการกระทำอันเลิกลั่กของสมาชิกแก๊งหมาป่าเหมันต์ด้านล่างหลากหลายอารมณ์

ส่วนหนึ่งของเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนี้เป็นแผนการของจินที่เสนอให้ไอแซกดื่มชาที่ผสมกับเกสรดอกไม้ชนิดหนึ่งที่เขาค้นพบโดยบังเอิญในโลกอีกฝั่ง มันสามารถละลายน้ำได้อย่างรวดเร็วและไร้กลิ่นไร้สีไร้สถานะทางพิษจึงยากที่จะตรวจสอบได้ ซึ่งให้ฤทธิ์เกิดภาพหลอนและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ อีกอย่างแม้ว่าจะหยุดดื่มไปแล้ว ผลที่เกิดขึ้นก็ยังดำเนินต่อไปนานเกือบปีเลย แต่ส่วนใหญ่ก็สิ้นลมหายใจก่อนจะถึงเวลานั้น

 

ท่านพี่... ไอริสเปรยออกมาด้วยใบหน้าสงสาร

ไม่คิดว่าจะได้ผลเกินคาด จะเปลี่ยนใจตอนนี้ก็ยังทันนะ จินหันไปถามไอริสที่นั่งกอดเข่าอยู่ด้านข้าง

ทำเรื่องยุ่งยากเข้าจนได้ ทั้งที่มีทางที่ง่ายกว่านี้แท้ๆ ไอ้บ้าจินเอ้ย! ’ ชายหนุ่มสบถในใจ

ฉันตัดสินใจไปแล้ว แผนการจะต้องไม่เปลี่ยนแปลง” ไอริสยังยึดมั่นทางเลือกเดิม

ความกลัวเป็นสิ่งที่ติดต่อกันง่าย ไม่ช้าก็เร็วภายในแก๊งคงเกิดปัญหาใหญ่แน่นอน พอถึงตอนนั้นอะไรจะเกิดขึ้นไม่อาจคาดคิด จินเหม่อมองท้องฟ้า

หลายครั้งหลายหนที่เขาเลือกทางเดินที่ต่างออกไปจากการแก้แค้น ผลลัพธ์กลับไม่ได้ออกมาดีเท่าที่ควร จึงต้องเลือกการนองเลือดเพื่อแน่ใจว่าทุกอย่างจะจบสิ้นลง แม้จะต้องแบกรับทุกสิ่งอย่างไว้บนหลัง

มันเป็นสิ่งที่เราต้องการเลยไม่ใช่เหรอ แต่ไม่ว่ายังไง ฉันก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมนายถึงลงทุนช่วยถึงขนาดนี้ ดวงตาสีเทาของไอริสสบเข้ากับดวงตาสีทองของจิน ความสงสัยฉายชัดอยู่ในนั้น

ไม่รู้จะอธิบายยังไง เหมือนมีเหตุผลอะไรสักอย่างอยู่” จินเกาแก้มพลางๆ

เหมือนกันเลย เหมือนในตอนนั้น คำพูดของจินกระตุ้นความทรงจำในวัยเด็กของเธอกลับคืนมา

ตอนนั้น?” จินหันกลับมามองใบหน้าสวยของเธอที่ต้องแสงจันทร์

มันเกิดขึ้นตอนที่ฉันกำลังจะเดินไปซื้อของฆ่าเวลาเพื่อรอคนที่บ้านมารับ แต่แล้วสายตาก็ไปเห็นเด็กคนหนึ่งโดนเพื่อนรังแกแถมยังถูกเอาเงินไปด้วย

เดี๋ยวสิ อย่าบอกนะว่าเป็นเธอ ดวงตาของจินเบิกกว้างขึ้น พร้อมกับมีประสายแสงบางอย่างเต้นอยู่ภายใน

ร่างกายของเขาซูบผอมมาก แทบจะติดกระดูกเลยก็ว่าได้ แววตาเหมือนไม่อยากมีชีวิตต่อนั่นทำให้ฉันรู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก ฉันทนเห็นไม่ได้เลยยื่นขนมปังที่ฉันชอบที่สุดให้เขาแทน... ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นยังไงบ้างนะ ถ้าไม่ถูกใครรังแกอีกก็คงดี ไอริสยิ้มออกมาบางเบา แต่ทำให้จินรู้สึกอบอุ่นใจ ราวกับหัวใจที่ด้านชากลับมาเต้นแรงได้อีกครั้ง

เธอเองสินะ อย่างนี้นี่เอง จินยิ้มตอบกลับ

ยะ ยิ้มอะไรของนาย ใบหน้าอันขวยเขินของเธอเกิดขึ้นเมื่อสบตาเข้ากับจิน

คุณเชื่อในโชคชะตาหรือเปล่า

หมายความว่าไง?” พอโดนจินถามแบบนี้ ไอริสก็ไม่รู้จะตอบยังไง สมองจึงประมวลผลช้าลง

 “ช่างมันเถอะ อีกอย่าง... ต้องมาทนเห็นคนในครอบครัวเป็นแบบนี้ คงเจ็บปวดไม่น้อย จินมองไปยังไอแซกที่นอนอยู่บนเตียง ไปกันเถอะ จินลุกขึ้นและยื่นมือให้ไอริส

อื้อ หญิงสาวตอบรับความปราถนาดีนั้นโดยการยื่นไปจับ และต้องตกใจเมื่อจินพาเธอโบยบินการอากาศในค่ำคืนที่มีเพียงแสงจันทร์ลอยเด่น

สายลมอันบริสุทธิ์กับความสงบเงียบของราตรี ขับกล่อมจิตใจให้เธอเคลิบเคลิ้มไปกับมัน

ดวงจันทร์จะเปลี่ยวเหงาได้ยังไง ในเมื่อมีเหล่าดวงดาราคอยเคียงข้าง

นั่นสินะ ไอริสคิดถึงคำพูดที่เคยพูดกับพ่อของตัวเองขึ้นมา ก่อนที่จินจะแปลกใจกับรอยยิ้มที่เธอมอบให้เขา

ขอบคุณนะ จินพูดด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มโดยมีฉากหลังเป็นพระจันทร์ดวงกลม

พูดอะไรของนาย ฉันสิต้องขอบคุณ ไอริสไม่รู้ถึงการกระทำของจินเลยสักนิด และไม่รู้อีกด้วยว่า ขนมปังในตอนนั้นทำให้เขาเป็นเขาได้ในตอนนี้

 

 

 

ปัง! ...เสียงตบโต๊ะดังขึ้นในห้องทำงานที่เต็มไปด้วยภาพวาดจากศิลปินดังและสิ่งของตกแต่งสุดล้ำค่ามากมายทั่วมุมห้อง

แกกล้าทำแบบนั้นได้ยังไงกัน ฟูมิ!” ผู้หญิงผมบลอนด์ทองตวาดด่าลูกชายของตัวเองด้วยใบหน้าที่กริ้วโกรธ แม้ว่าวัยจะร่วงโรยวัยแห่งฤดูใบไม้ผลิมานานแล้ว แต่ความงดงามของเธอกลับไม่จางหายไป

ก็ยัยบ้านั่น มันขู่ผมว่าถ้าไม่รับลูกในท้องจะป่าวประกาศไปทั่วนี่หน่า…” ใบหน้าที่ไม่สำนึกผิดของฟูมิได้กระตุกเส้นประสาทของ อิชิคาว่า มิโดริ เข้าอย่างจัง

แกไม่รู้สำนึกผิดชอบชั่วดีเลยหรือไง หญิงผู้เป็นแม่ชี้หน้าไปยังลูกชายตัวเอง

แปลกใจนะเนี้ย ที่แม่กล้าพูดแบบนี้ แทนที่ฟูมิจะเกิดอาการกลัว กลับหัวเราะเยาะเย้ย คิดว่าผมไม่รู้เหรอ ว่าแม่บังคับพ่อไม่ให้ไปหาสองแม่ลูกนั่น และยังอยู่เบื้องหลังเรื่องต่างๆ มากมายอีกด้วย

พูดเรื่องอะไรของแก ด้วยประสบการณ์แห่งวัยทำให้หญิงตรงหน้าไม่เกิดอาการตกใจ แม้จะถูกพูดความจริงออกมา ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง อธิบายเรื่องที่แกทำมาเดี๋ยวนี้!”

ถ้าไม่จัดการที่ต้นตอ ปัญหาต้องตามมา แม่บอกเองไม่ใช่เหรอ

แต่ไม่ได้หมายความว่าแกจะสามารถฆ่าใครก็ได้ มิโดริข่มใจแน่น

ไม่ว่ายังไงเรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว จะอธิบายขนาดไหนเธอก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอก แต่ไม่ต้องเป็นห่วงไปนะแม่ เพราะผมจัดการเรื่องทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว รับรองไม่มีใครสืบสาวราวเรื่องมาถึงผมได้แน่นอน ฟูมิไม่ลดละความเย่อหยิ่งของตัวเองลง เขามองคนอื่นเป็นเพียงมดปลวกแสนไร้ค่าเท่านั้น

ยังมีหน้ามาพูดอีก ออกไป! ออกไปให้พ้นหน้าเดี๋ยวนี้!” มิโดริชี้นิ้วไล่ลูกชายตัวเองโดยไม่มองหน้า

ตามที่คนเขาพูดไว้ว่า ลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น ฟูมิเอาสองมือล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงก่อนจะเดินออกจากห้องไปโดยไม่หันหลังกลับมามอง เขารู้สึกพอใจจนยิ้มเย้นหยันแบบไม่ปกปิด

... มิโดรินั่งลงพยายามอดกลั้นอารมณ์และนับเลขภายในใจ เพื่อให้ความรู้สึกที่เดือดดาลทุเลาลง

หลินซือหลังจากร่างกายและอารมณ์เข้าสู่สภาพสงบ สมองของเธอก็เริ่มประมวลผลดีขึ้น

ค่ะ คุณผู้หญิง หญิงสาวในชุดทำงานสีดำเดินเข้ามาภายในห้องด้วยใบหน้าไร้ซึ่งอารมณ์ ก่อนจะหยุดยืนรอรับคำสั่งตรงหน้าโต๊ะที่มิโดรินั่งอยู่

สะกดรอยตามฟูมิ อย่าให้เขารู้ตัว ถ้าเขาทำอะไรน่าสงสัยรีบรายงานทันที แต่หากคิดว่าเป็นเรื่องเลวร้ายให้ลงมือได้ตามสถานการณ์

รับทราบค่ะ!” หลินซือโค้งตัวให้หญิงสาวตรงหน้าก่อนจะเดินออกไป โดยที่มิโดริไม่รู้เลยว่าภายใต้ความเรียบนิ่งนั้นมีแผนการบางอย่างซ่อนไว้อยู่

เริ่มจากมันก่อนเลยแล้วกัน ความทรมานกำลังรอแกอยู่เลย ฟูมิ…’

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น