ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 195 : ต้องชดใช้!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 673
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    13 ก.ค. 62

ชายหนุ่มมองรถคันสีดำที่เพิ่งจอดบนหาดทรายขาวตรงหน้าผ่านเลนส์แว่นตา ท่าทางนิ่งสงบของเขาราวกับรู้การมาถึงของบุคคลทั้งสามคนตรงหน้าดีอยู่แล้ว

ท่านเซนใช่ไหมครับ คุณหนูรอท่านอยู่ด้านใน ชายหนุ่มเดินตรงไปหาชายสูงวัยผมขาวและเชื้อเชิญเข้าไปข้างในบ้านพักอย่างสุภาพ

งั้นเหรอ พวกเราเข้าไปข้างในกันเถอะ เซน ผู้อาวุโสแห่งแก๊งหมาป่าเหมันต์พยักหน้าเข้าใจ

รบกวนทั้งสองท่านรออยู่ด้านนอก แต่ก่อนที่ผู้ติดตามของเซนจะเดินตามหัวหน้าของพวกเขาเข้าไป กลับถูกชายหนุ่มสวมแว่นตาดำตรงหน้าขัดขวางไว้

หมายความว่าไง! พวกแกเป็นใครพวกเรายังไม่รู้ แล้วยังมีหน้ามาให้ท่านเซนเดินเข้าไปข้างในคนเดียวอย่างงั้นเหรอ! ห้ะ!?” คนติดตามทั้งสองทำท่าทางคุกคามใส่พร้อมกับชักอาวุธออกจากแถวกระเป๋าเสื้อด้านใน

รออยู่ด้านนอก เซนหันหน้ามาบอกลูกน้องของตน

แต่ว่า... ทั้งสองทำหน้าไม่อยากทำตาม

ไม่เป็นไรหรอกน่า อีกอย่างทางนั้นก็บอกแล้วนี่ ว่าคุณหนูไอริสอยู่ที่นี่ ท่าทางที่ผ่อนคลายของเซนได้ไปกระตุกรอยยิ้มบนใบหน้าของชายหนุ่มสวมแว่นเข้าอย่างจัง เหมือนว่าตัวตนของเขาคงถูกชายชราคนนี้มองออกเป็นตั้งแต่แรกแล้ว

หากเกิดอะไรขึ้นกับท่านเซน พวกเราจะทำให้พวกแกชดใช้อย่างสาสม ผู้ติดตามทั้งสองชี้หน้าด่าชายสวมแว่นนั้นด้วยแววตาคาดโทษ

เห็นอย่างนั้น ชายหนุ่มไม่ได้แสดงท่าทีสะทกสะท้านหรือหวาดกลัวกับคำขู่เลย กลับกันเขาทำเหมือนไม่ได้ใส่ใจเหมือนฟังหูซ้ายทะลุหูขวาไปอย่างนั้น เล่นทำเอาทั้งสองคนเริ่มโมโหขึ้นมา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากข่มอารมณ์ไว้

เหตุการณ์ตอนนี้เกิดขึ้นหลังจากหลายวันต่อมาหลังจากที่แก๊งหมาป่าเหมันต์ได้ออกคำสั่งลวงในการค้นหาตัวไอริส ซึ่งแท้ที่จริงแล้วพวกเขาต้องการฉายแสงให้แก๊งอื่นๆ รู้สึกหวาดกลัวต่อขุมพลังที่แก๊งหมาป่าเหมันต์มี แล้วมันดูเหมือนจะได้ผลค่อนข้างดีเสียด้วย เพราะหลายแก๊งต่างยอมถอยยอมตามไม่ยอมตาย

ไอริสจึงได้ให้จินส่งคำพูดลับๆ ของตนไปให้ผู้อาวุโสคนหนึ่งภายในแก๊งหมาป่าเหมันต์ โดยชายผู้นั้นเป็นเพื่อนสนิทคาเซะพ่อของเธอซึ่งเป็นหนึ่งในคนจำนวนน้อยที่ยังหลงเหลืออยู่

ไม่เจอกันสักพักแล้ว สบายดีไหมคุณหนู เซนนั่งลงที่เก้าอี้นอนเล่นด้านข้างไอริส ที่กำลังนั่งมองทะเลตรงหน้าอยู่ก่อนแล้ว

แสงแดดโพล้เพล้ขับกับสายลมและเสียงคลื่นของทะเลทำให้บรรยากาศในตอนนี้ช่างอบอุ่นและสบายใจอย่างหาที่ใดเปรียบได้

สบายดีค่ะ ท่านลุงละคะ ไอริสหันมามองหน้าเซนที่ดูจะไม่แปลกใจกับท่าทางของเธอเลย

ก็เรื่อยๆ ตามประสาคนแกนั่นแหละ แต่พอมาเห็นคุณหนูในสภาพแบบนี้แล้ว สิ่งที่ลุงคิดคงจะเป็นจริงแล้วสินะ ชายชราถอนหายใจจนใบหน้าเริ่มแก่ลงไปอีกหลายปี

คุณลุงก็สงสัยเรื่องนั้นงั้นเหรอ ตอนแรกเธอกะจะบอกความจริงของเหตุการณ์ในวันนั้นให้เซนได้ฟัง กลับเป็นไอริสเสียเองที่แปลกใจ

หลายวันก่อนเกิดเหตุ ลุงแอบเห็นไอแซกเข้าบริษัทกลางดึก ไม่คิดว่าเขาจะดัดแปลงแขนกลของเขา ใบหน้าแห่งความละอายปรากฏบนใบหน้าอันชราภาพนั้น

แล้วทำไมท่านลุงถึงไม่บอกกับทุกคน ไอริสเริ่มมีน้ำตาคลอเบ้าให้เห็น

พูดไปแล้วจะมีใครเชื่อลุง ดีไม่ดี พวกเขาคงสงสัยว่าลุงเป็นคนฆ่าเจ้าคาเซะเสียเองด้วยซ้ำ ท้ายที่สุดคงถูกใส่ไฟและกระทบถึงคุณหนูไอริสแน่นอน เมื่อเซนอธิบายเหตุผลของเขาออกไป ท่าทางของไอริสก็เริ่มสงบลงตามการหายใจ

แน่นอนว่าเธอไม่อยากโยนความผิดครั้งนั้นไปให้ใครเพื่อให้ตัวเองสบายใจ เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นเธอรับรู้และเข้าใจเป็นอย่างดี ที่วู่วามไปเมื่อครู่คืออารมณ์ล้วนๆ

หนูขอโทษ ท่านลุง สีหน้าของไอริสแสดงถึงความเศร้าที่เกือบจะหมดไปแล้วในรอบหลายวัน เล่นทำเอาชายหนุ่มสวมแว่นด้านหลังเริ่มไม่สบายใจ

อันที่จริง... ลุงก็ได้บอกเรื่องนี้กับพ่อของคุณหนูก่อนแล้ว

ว่าไงนะคะ!” ไอริสแทบไม่อยากเชื่อ หากท่านพ่อของเธอรู้เรื่องอยู่แล้วละก็ ทำไมท่านถึงยังคงไม่ทำอะไรและแสดงท่าทางแบบนั้นอีก

หรือว่า! ทุกอย่างเป็นแผนของท่านพ่อ ไอริสคิดในใจ เธอไม่อาจหาเหตุผลได้ทำไมท่านพ่อของตนถึงเลือกที่จะเดินเข้ากองไฟ ทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าท้ายที่สุดเป็นอย่างไร

เขาเลือกที่จะเชื่อใจลูกของเขา และยังตอบด้วยรอยยิ้มด้วย บ้าเอ้ย!” เซนทุบที่เก้าอี้อย่างขัดใจแสดงอาการขมขื่นให้เห็น บีบคั้นหัวใจของไอริสจนหลั่งน้ำตา

ท่านพ่อคงคิดดีแล้ว หากเป็นหนู หนูก็คงทำเหมือนท่าน ไอริสรับผ้าเช็ดหน้าจากคนด้านหลังมาเช็ดอย่างเคยชิน จนต้องกลับหันกลับไปมองและเห็นรอยยิ้มจากคนๆ นั้นยิ้มให้กับเธอ เล่นทำเอาหญิงสาวต้องรีบหันหน้ากลับด้วยท่าทีเขินอาย

ชอบมาเห็นตอนที่เราย่ำแย่ที่สุดอยู่เรื่อย ตาบ้า เธอด่าชายคนนั้นในใจ แต่กลับรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก เพราะทุกครั้งที่เธอร้องไห้ ก็มีเพียงเขาที่ยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ตลอด

แต่ถึงอย่างนั้น คงจะลืมขอบคุณท่านหัวหน้าแก๊งมังกรคำรามไปไม่ได้หรอก ใช่ไหม... คุณจิน ชายชราหันมาไปมองชายหนุ่มสวมแว่นด้านหลังไอริส ทำเอาจินที่เล่นปลอมตัวอยู่ยิ้มออกมา

ปิดท่านไม่ได้จริงๆ จินถอดแว่นตาสีดำนั้นออก เผยให้เห็นดวงตาสีทองที่สะท้อนภาพของทะเลอยู่ในนั้น

ท่านลุงรู้ได้ยังไง ไอริสเช็ดคราบน้ำตาเรียบร้อยแล้วก็หันกลับมาถามเซน

หลายครั้งที่ลุงเจอกับชาโต้ปู่ของเขา จนทำให้ลุงรู้ว่ารอบตัวของชายคนนั้นมีบรรยากาศแบบไหน เช่นเดียวกัน ซึ่งมันกำลังแผ่ออกมาจากร่างกายของเธอ เซนยิ้มและชี้นิ้วมาให้จิน

สัมผัสจากประสบการณ์นี่ดูถูกไม่ได้จริงๆ นะครับ หลายคนที่จินเจอในวัยเดียวกับเซนนั้นก็มีลักษณะดั่งนี้ หากให้บอกว่าเป็นความสามารถพิเศษก็คงไม่ใช่ แต่คงต้องบอกว่าเป็นความสามารถของวันเวลาที่ผ่านมาของวัยน่าจะถูก

สำคัญที่สุดคงเป็นแหวนนั่น เธอคงถูกยอมรับอย่างเต็มตัวในรอบหลายปีที่ผ่านมาแล้ว จินก้มลงไปมองนิ้วของตน จนแทบอยากตบหน้าผากตัวเองที่เผลอลืมมันไป เขาคิดไปเองว่าคงไม่มีใครรู้และเข้าใจถึงสถานภาพของมันได้

ผมประมาทเกินไป หากเป็นคนอื่นนี่คงแย่ จินยิ้มแห้งๆ

ไม่หรอก คงมีไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ ส่วนใหญ่ก็เข้าโรงไปหมดแล้ว ฮ่าๆๆ เซนหัวเราะออกมา ทำเอาสองหนุ่มสาวต้องยิ้มตามและหันหน้ามามองกันอย่างไม่เข้าใจความขำขันนี้

แล้วที่เรียกลุงมาพบแบบนี้ คงไม่ได้มีแค่เรื่องของไอแซกอย่างเดียวใช่ไหม จู่ๆ เซนก็กลับมาเข้าประเด็น

ใช่แล้วค่ะ หนูมีเรื่องสำคัญอยากจะบอกและขอร้องท่านลุง ไอริสแสดงสีหน้าจริงจัง จนทำให้ชายชราต้องเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้เห็นเธอทำท่าทางแบบนี้ หากคาเซะลุกจากหลุมมาเห็นตอนนี้คงดีใจเป็นแน่

ลุงอยากฟังแล้วสิ

ช่วยทำให้หนูเป็นหัวหน้าแก๊งหมาป่าเหมันต์ด้วยเถอะค่ะ!”

ใบหน้าอันเหี่ยวย่นตามกาลเวลาของเซนแสดงถึงความแปลกใจก่อนจะค่อยๆ กลับกลายมาเป็นรอยยิ้ม

อย่างนั้นหรอกเหรอ เฮ้อ... ถ้าเจ้าคาเซะมาได้ยิน คงดีใจไม่น้อย เอาสิ! ลุงร่วมด้วย เซนพยักหน้าอย่างเต็มใจ ทำเอาไอริสยิ้มหน้าบาน แต่ว่ามันคงไม่ใช่เรื่องง่ายหรอกนะ

ไม่เป็นไรค่ะ แผนการนั้น พวกหนูคิดกันไว้อยู่แล้ว ไอริสหันไปมองหน้าจิน ทำเอาการกระทำนั้นอยู่ในสายตาของเซนตลอด

ดูเหมือนเธอจะยังไม่รู้ตัวสินะ หนูไอริส คาเซะเอ๋ย... ดูลูกสาวของนายสิ ตอนนี้เธออยากเป็นหัวหน้าแก๊งแล้วนะ ได้ยินหรือเปล่า

งั้นลองพูดมาสิแผนการเป็นยังไงบ้าง แล้วลุงแก่ๆ คนนี้ช่วยอะไรได้บ้างไหม

ได้แน่นอนค่ะ ส่วนแผนก็คือ... เซนนั่งฟังแผนการจากปากของไอริสที จากปากของจินที และเฝ้ามองดูการกระทำของทั้งสองที่ทำเอาหัวใจของชายชราคนนี้นึกถึงความหลัง

 

 

 

 

อย่าโกรธพ่อเขาเลยลูก มือผอมบางผิวหนังแทบจะติดกระดูกเอื้อมจับใบหน้าแสนสวยของลูกสาวด้วยใบหน้าที่เปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

แต่ว่า แต่ว่าเขาไม่เคยมาเยี่ยมแม่เลยนะคะ น้ำตาอันปวดร้าวไหลออกจากดวงตาสีน้ำทะเลนั่นออกมาเรื่อยๆ ราวกับมันไม่มีวันจบสิ้น

พ่อเขาคงมีเหตุผลบางอย่าง แต่แม่เชื่อว่าตัวเขาเองคงอยากมาเยี่ยมแม่อยู่แล้ว แม่รับรู้ได้ ใบหน้าอันซีดเผือกไร้ซึ่งสีสันตอบกลับลูกสาวด้วยรอยยิ้มที่เจิดจ้า

ทำไมกัน! ทำไมท่านแม่ถึงยังเชื่อในตัวเขา ทั้งๆ ที่... ทั้งๆ ที่พวกเขาทำกับพวกเราแบบนี้เธอไม่เข้าใจการกระทำของแม่ตัวเองเลยสักนิด ทำไมแม่ของเธอถึงต้องอดทนและเชื่อมั่นได้ถึงขนาดนี้กัน

หากวันหนึ่งลูกเจอคนที่ลูกรักจนหมดใจเมื่อไหร่ ลูกจะเข้าใจถึงความรู้สึกของแม่ตอนนี้ เธอลูบหัวลูกสาวอย่างอ่อนโยน

ถ้าความรักมันทำให้แม่เป็นแบบนี้ หนูเลือกที่จะเกลียดความรักดีกว่า อีกอย่าง มันคุ้มกันเหรอคะ!” หญิงสาวตอบอย่างไม่เข้าใจ จนแทบจะพูดออกมาเป็นประโยคที่ต้องการสื่อออกมาไม่ได้

เก็บคำถามนี้ไว้ แล้วค่อยตอบตัวเองในตอนนั้นนะลูก

...

เฮ้อ... ฮานะถอนหายใจขณะนอนดูดวงดาวบนฟ้าด้วยใบหน้าที่เหม่อลอย สายลมบางเบากลับสร้างบาดแผลลึกไปจนถึงหัวใจ ความเงียบสงบของเนินหญ้าบนภูเขาที่เป็นถิ่นเกิดของแม่เธอยิ่งทำให้ฮานะรู้สึกเปลี่ยวเหงา

เธอหวนคิดถึงใบหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความรักของแม่ตัวเองแล้ว ก็อดรู้สึกสงสารเธอขึ้นมาไม่ได้ เพราะท้ายที่สุดจนเธอสิ้นใจ ชายคนนั้นก็ไม่เคยโผล่หน้ามาให้แม่ของเธอได้เห็น นั่นยิ่งตอกย้ำให้เธอรู้สึกเกลียดชังและโกรธแค้นคนของแก๊งอาชาเวหาจนลึกถึงก้นบึงของจิตใจ

ไม่สบายใจเมื่อไหร่ก็มาที่นี่ตลอดเลยนะ ฮานะ ฮานะหันไปมองตามเสียงของแขกผู้มาใหม่ ใบหน้าอันงดงามเข้ารูปกับเส้นผมสีดำสลวยยาวถึงกลางหลังนั่นเป็นใครไม่ได้นอกจากเพื่อนสนิทในวัยเด็กเพียงคนเดียวของเธอ

หลินซือ

นึกว่าจำกันไม่ได้แล้ว สาวแดนมังกรยิ้มตอบพร้อมกับเดินมาใกล้และล้มตัวลงนอนมองดวงดาวไปด้วย

แผลเป็นไงบ้าง ฮานะพลิกตัวมามองหน้าของหลินซือ

หายดีแล้ว

ฉันว่าถึงเวลาแล้ว หลินซือ ฮานะกล่าวด้วยใบหน้าจริงจังก่อนจะเอื้อมมือขึ้นกลางอากาศคล้ายจะคว้าดาวบนฟ้าและบีบมันแน่นในกำมือ

คิดดีแล้วเหรอ หลินซือถามย้ำ แม้เธอจะร่วมด้วยอยู่แล้ว แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะมาถึงเร็วแบบนี้

ถึงเวลาที่พวกมันทุกคนจะต้องชดใช้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น