ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 194 : หมาป่ามาเยือน!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    11 ก.ค. 62

พวกนายต้องโกงฉันแน่ๆ เทนตะส่ายหน้ายากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น

อกข้างซ้ายนั่นหัวใจหรือว่าปอด นายเป็นคนชวนแท้ๆ เทนตะ จินสับไพ่ในมือเสียงดังอย่างจงใจ พร้อมกับมีการพยักหน้าของมาโคโตะสนับสนุน

มันก็ใช่อยู่หรอก แต่ใครมันจะมือนิ่งได้อย่างพวกนายกัน อีกอย่าง วางกันไม่ถึงวิฯ ด้วย! เทนตะทำหน้าหงอยก้มมองสำรับไพ่ในมือ

เร็วๆ สิ เจ้าบ้าเทนตะ พวกฉันหิวจะแย่อยู่แล้ว อากิโนะเลิกสนใจหนังสือแฟชั่นและหันมาตะโกนใส่เทนตะ

โดยในตอนนี้ จิน เทนตะ มาโคโตะ เรย์กะ อากิโนะ และมิไร(ไอริส) กำลังนั่งเล่นกันอยู่ที่ห้องรับแขกของคฤหาสน์แก๊งมังกรคำราม ฝั่งผู้หญิงนั้นนั่งพูดคุยสนุกสนานพร้อมกับดูและอ่านหนังสือแฟชั่นกันไป ส่วนทางด้านผู้ชายกำลังแข่งเกมต่อไพ่ให้เป็นรูปพีระมิด หากใครทำล้มคือ แพ้ ซึ่งในตอนนี้มันได้สูงเกือบถึงคอจินแล้วและเป็นคิวของเทนตะที่ต้องวาง

พูดอย่างฉันจะแพ้งั้นแหละ อากิโนะ เทนตะหันไปแยกเขี้ยวใส่หญิงสาว

งั้นก็เร็วเข้าสิ ไพ่ในมือฉันสั่นไปหมดแล้ว จินแหย่เทนตะที่เริ่มหมดกำลังใจ

รู้แล้วน่าๆ ฉันกำลังตั้งสมาธิอย่าเพิ่งกวน เทนตะเพ่งเล็งไปยังตำแหน่งที่ตนต้องวาง

นิ้วชี้กับนิ้วโป้งของชายหนุ่มจับที่กลางไพ่อย่างมั่นคงและยื่นไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ด้วยความระมัดระวัง หากผิดพลาดหรือสั่นไหวเพียงชั่วขณะ ทุกอย่างที่สร้างกันมาคงมลายหายไปในพริบตาแน่นอน อีกอย่างเขาก็ไม่ได้ต้องการเป็นเจ้ามือเลี้ยงชาบูในวันนี้ด้วย

 

ท่านหัวหน้า! โครมมมม! ...เทนตะสะดุ้งตกใจเผลอวางผิดท่าจนทำให้พีระมิดไพ่พังทลายลงมา

 

โกหกน่า... สายตาอันเลื่อนลอยของชายหนุ่มมองความพินาศตรงหน้าคล้ายสติหลุด แต่รอบข้างกลับมีเสียงหัวเราะชอบอกชอบใจดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะจินที่หัวเราะได้อร่อยสุด

นายทำดีแล้ว แต่ยังดีไม่พอวะเพื่อน จินตบไหล่เทนตะอย่างปลอบใจแต่ผสมไปด้วยความสะใจ เช่นเดียวกับมาโคโตะที่กระทำเหมือนกับจิน

ไม่นับ ใช่! ไม่นับ เมื่อกี้ฉันตกใจเสียงของคุณกิลหรอก พวกเรามาเริ่มกันใหม่ เทนตะหันมาค้านอย่างสุดความสามารถ

แพ้ก็คือแพ้ ใช่ไหม มาโคโตะ จินไม่ฟังข้อแก้ตัวของเทนตะและหันไปถามความเห็นชายหนุ่มด้านข้าง

...ใช่ น้ำเสียงอันทุ้มต่ำของมาโคโตะแทงเข้ากลางหัวใจของเทนตะจนล้มลงไปกับพื้น

ทำหน้ายังกับวันสิ้นโลก เลี้ยงชาบูเองเห้ย จินส่ายหน้าให้กับท่าทางเกินบรรยายของเทนตะ

ใช่สิ้! พวกนายมันชนะจะพูดยังไงก็ได้นี่

ถูกต้อง คนแพ้ก็ต้องจ่ายตัง จินทำหน้าเหนือก่อนจะเดินผ่านไปไม่สนอาการซึมกัดผ้าเช็ดหน้าของเทนตะ โดยปล่อยให้การปลอบใจเป็นหน้าที่ของมาโคโตะและอากิโนะแทน

มีอะไรงั้นเหรอ กิล จินถามชายหนุ่มหัวใสแต่งกายด้วยชุดสูทสีเขียวอ่อนอันแสบตาและด้านข้างนั้นมีมาร์คกับเอย์จิทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออกอยู่ ทำไมทำหน้างั้นล่ะ คุณมาร์ค คุณเอย์จิ

พวกเรามีเรื่องบางอย่างจะรายงานท่านหัวหน้าครับ มาร์คพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดผิดปรกติ

ผมรอฟังอยู่ จินเริ่มขมวดคิ้วกับท่าทางของทั้งสามคน

สายของเราเพิ่งมารายงานว่า วันนี้แก๊งหมาป่าเหมันต์จะเพิ่มกำลังคนตามหาตัวคุณหนูไอริสตามแก๊งต่างๆ และดูเหมือนจะรุนแรงเกินกว่าการค้นหาคนๆ หนึ่งแล้วครับตอนนี้ คราวนี้เป็นเอย์จิตอบออกมา

คงใช้การค้นหาเป็นข้ออ้างในการประกาศศักดางั้นสิ จินหันไปมองหน้ามิไร(ไอริส)ที่ยิ้มให้กับเรย์กะและอากิโนะ มองภายนอกเธออาจสนุกอยู่ก็จริง แต่เขาก็ยังคงมองเห็นความเศร้าอยู่ภายใต้หน้ากากนั้น

พวกผมก็คิดกันแบบนั้น เมื่อสักครู่ก็มีสายรายงานมาอีกว่า เดี๋ยวสักพักพวกนั้นคงมาถึงคฤหาสน์ของเรา มาร์คพูดออกมา

กิล สั่งการลงไป ให้ทุกคนคอยระวังตัวไว้และอย่าทำอะไรจนกว่าผมจะมีคำสั่งอีกที จินนิ่งคิดไปชั่วขณะก่อนจะออกคำสั่งแรกออกมา

ครับ ท่านหัวหน้า กิลรีบเดินออกไปทำหน้าที่ของตัวเองอย่างรวดเร็ว

ส่วนพวกคุณคอยมองท่าทางของทุกคนจากที่สูง หากมีอะไรผิดปรกติให้รีบลงมือทันที ที่สำคัญ คอยจับตาดูคนของเราไว้ให้ดี ใบหน้าอันจริงจังของจินหันหน้าไปมองเอย์จิและมาร์ค จนทำให้ทั้งคู่สะดุ้งตัวกันเลยทีเดียว

ท่านหัวหน้าคิดว่า...

ที่พวกนั้นกล้าลงมือได้ถึงขนาดนี้ แน่นอนว่าต้องวางแผนกันมาอย่างดี อีกอย่าง ในเมื่อพวกเรามีสายแฝงตัวอยู่ทางฝั่งนั้น ทางนั้นก็คงส่งคนแฝงตัวเข้ามาในแก๊งของเราแน่นอน สิ่งที่มาร์คและเอย์จิคิดกันอยู่ เป็นไปในทิศทางเดียวกันกับที่จินเพิ่งพูดออกมา

เข้าใจแล้วครับ พวกเราจะจับตามองทุกคนไม่ให้คาดสายตา มาร์คพยักหน้าอย่างเข้าใจ

รบกวนด้วย

โปรดวางใจพวกเราได้ ท่านหัวหน้า เอย์จิและมาร์ครีบไปยังพื้นที่ๆ สามารถมองเห็นทั่วทุกมุมของคฤหาสน์จากด้านบนกันทันที

อีกอย่างหนึ่งที่น่าแปลกใจ ทุกอย่างเกิดขึ้นในจังหวะเดียวกันกับทางด้านชาโต้ได้พากำลังคนส่วนหนึ่งเดินทางไปกับตนด้วย ซึ่งเขาต้องการไปเยี่ยมหลุมฝังศพของคาเซะและไว้อาลัยแก่สหายเก่าตามที่ตนเองต้องการ อีกส่วนหนึ่งก็ออกไปทำงานตามพื้นที่ต่างๆ ประจำจุดของแก๊งตามการรายงาน จึงทำให้กำลังคนที่อยู่ทางนี้นั้นมีจำนวนน้อยกว่าที่ควร

ไม่น่าใช่ความบังเอิญ อีกอย่างเรื่องสำคัญแบบนี้ ทำไมถึงไม่มีใครรีบมารายงาน จินยืนคิดอยู่คนเดียว กลิ่นความไม่ชอบมาพากลทำให้ชายหนุ่มเริ่มตระหนักถึงบางอย่าง

สแตน

ขอรับนายท่าน สแตนโผล่มายืนด้านข้างจินโดยโค้งตัวทำความเคารพเล็กน้อย

อาการของคลาวด์เป็นยังไงบ้าง จินถามถึงแวมไพร์อีกคนเป็นอันดับแรก

หายดีแล้วขอรับ

ค่อยยังชั่ว แต่ตอนนี้ช่วยอยู่ดูแลทุกคนอยู่ห่างๆ ให้ที

รับทราบขอรับ นายท่าน สแตนหายตัวไป แต่จินยังสัมผัสได้ถึงตัวตนของแสตนได้อยู่

( มากิ ) จินใช้เวทย์มนต์สื่อสารไปยังแวมไพร์สาวอีกคน

( ค่ะ นายท่าน ) เสียงใสหวานตอบกลับมา ทำให้ใบหน้าของจินหายเครียดไปหลายส่วน

( ทางนั้นไม่มีอะไรแปลกๆ เกิดขึ้นใช่ไหม )

( อืม... เท่าที่เห็นก็ไม่นะคะ มีอะไรหรือเปล่านายท่าน ) มากิถามด้วยความเป็นห่วง

( งั้นเหรอ ฝากดูแลท่านปู่ด้วยนะ )

( เข้าใจแล้วค่ะ แต่ว่า... ถ้านายท่านมีอะไรแล้วไม่บอกกันอีก คราวนี้ไม่ใช่แค่โกรธแล้วนะคะ ) จินเสียวสันหลังขึ้นมาแวบหนึ่งหลังจากฟังคำพูดของมากิเมื่อกี้

( ไว้กลับมาจะบอกแล้วกัน ) จินรีบตัดบทโดยไม่สนคำพูดของหญิงสาวต่อ

ชายหนุ่มเดินกลับไปยังห้องรับแขกที่เพิ่งเดินออกมาเมื่อกี้และหันไปพูดกับพวกเทนตะให้ไปรอที่ร้านชาบูก่อนโดยให้กิลพาทั้งหมดไป ซึ่งเขากับมิไรจะตามไปทีหลังพร้อมทั้งให้เหตุผลว่ามีงานเร่งด่วนต้องรีบจัดการเล็กน้อย

ไม่รีบมาแล้วของหมดก่อน อย่าโวยวายพวกฉันนะโว้ย! เทนตะยื่นหน้าออกนอกหน้าต่างรถพร้อมกับตะโกนมาทางด้านที่จินกับมิไรยืนส่ง

กินให้ท้องแตกไปเลยนะเทนตะ จินตอบกลับ ก่อนจะหันมามองรอยยิ้มของหญิงสาวด้านข้าง ยิ้มอะไรสาวน้อย

เปล่า! ใครยิ้ม ไม่มีนี่ ไอริสในร่างมิไรแสนน่ารักหันมองซ้ายมองขวาแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

ต่อจากนี้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อยู่ข้างๆ ผมไว้นะ แต่หญิงสาวต้องแปลกใจเมื่อเห็นชายหนุ่มนัยน์ตาสีทองด้างข้างทำหน้าจริงจัง

หมายความว่าไง

เดี๋ยวคุณก็จะรู้เอง จินไม่ตอบเพิ่มเติม สายตาของเขามองไปยังทางเข้าคฤหาสน์คล้ายกับรอการมาของใครบางคน

พวกแก๊งหมาป่าเหมันต์มากันแล้วครับ ท่านหัวหน้า ไม่นานเกินคอย สมาชิกของแก๊งมังกรคำรามคนหนึ่งกึ่งวิ่งกึ่งเดินมาด้วยใบหน้าแตกตื่นเล็กน้อย

พวกเขามาทำไมกัน ไอริสมองหน้าจินด้วยความสงสัย

มาตามหาคุณยังไงล่ะ ชายหนุ่มยิ้ม

เสียงของรถยนต์จำนวนหลายคันแล่นเข้ามาจอดตรงลานกว้างของคฤหาสน์หลังนี้อย่างถือวิสาสะ โดยมีการยืนต้อนรับจากคนนับร้อยของแก๊งมังกรคำรามรออยู่ไม่ไกล กลิ่นเหม็นสาบจากเชื้อเพลิงที่เผาไหม้ของเครื่องยนต์ผสมเข้ากับฝุ่นควันรอยฟุ้งเต็มอากาศ

เมื่อทุกอย่างเริ่มเบาบางลง เผยให้เห็นชายวัยกลางคนร่างใหญ่ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้ามสวมเครื่องแบบเสมือนออกรบเดินลงมาจากรถหุ้มเกราะคันหน้าสุดก่อนจะเดินมาทางด้านพวกจินยืนอยู่พร้อมกับเหล่าลูกน้องด้วยท่าทางคุกคามและอาวุธครบมือ

“มายืนรอกันขนาดนี้ สงสัยคงมีใครคาบข่าวมาบอกแล้วสินะ” สายตาอันหาเรื่องส่งไปยังจินโดยไม่ปกปิด

“ไม่คิดว่าจะแห่มากันขนาดนี้ แต่ต้องขอโทษไว้ก่อน สิ่งที่พวกคุณตามหา ไม่มีอยู่ที่นี่หรอก จินยกมุมปากเมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารของชายตรงหน้า หากให้วัดจากประสบการณ์ที่ผ่านมาแค่นี้ถือว่ากระจอกมาก

คงไม่มีขโมยคนไหนยอมรับว่าตัวเองขโมยอะไรมาหรอก น้ำเสียงอันดูถูกได้เรียกเสียงหัวเราะของเหล่าหมาป่าเหมันต์ได้ดังขึ้นด้วยความชอบใจ แต่กลับไปกระตุ้นเส้นประสาททางเท้าของเหล่ามังกรคำรามเข้าอย่างจัง

แล้วคนแบบไหนกัน ถึงพูดใส่ร้ายคนอื่นว่าเป็นขโมย ไอริสทนเห็นจินถูกว่ากล่าวไม่ได้จึงพูดออกมา

ปากร้ายไม่เบา แต่น้ำเสียงน่าฟัง ไม่รู้ว่า... ตอนพูดคำอื่นจะน่าฟังเหมือนตอนนี้ไหม ว่าไง...สนใจไปนั่งรถกินลมกับพี่ไหมน้องสาว

อย่าให้ผมต้องเสียมารยาทต้อนรับแขกดีกว่ามั้ง จินจับเข้าที่ข้อมือของชายคนนั้นก่อนที่มันจะเอื้อมไปถึงไอริส

ชายร่างใหญ่หันไปจ้องใบหน้าของจินที่กำลังยิ้มให้เขา แต่บรรยากาศรอบข้างกลับไม่ได้สว่างไสวดั่งรอยยิ้มนั่น กลับกัน มันช่างมืดมนและน่ากลัวจนเส้นขนตามร่างกายของเขาเริ่มชูชันขึ้นมา สัญญาตญาณการเอาตัวรอดถูกปลูกจนต้องพยายามดึงแขนกลับ แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนเขาก็ไม่สามารถทำได้

ขอพูดอีกรอบ สิ่งที่พวกคุณตามหา ไม่มีอยู่ที่นี่ เข้าใจไหม…” จินยื่นหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะพูดอย่างช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ

ขะ เข้าใจแล้ว ใบหน้าอันซีดเผือกของชายร่างใหญ่ตอบกลับเสียงสั่น หมดสิ้นกำลังจากการคุกคามก่อนหน้านี้ไปหมดแล้ว

ทุกคนต่างมึนงงกับสถานการณ์ตรงหน้าจนเกิดความเงียบขึ้น ไม่เว้นแม้แต่ไอริสที่อยู่ใกล้จิน เธอสัมผัสไม่ได้ถึงความน่าสงสัยใดๆ จินก็แค่ยิ้มแล้วก็พูดปรกติ ทำไมชายตรงหน้าที่ตัวใหญ่กว่าถึงเกรงกลัวราวกับลูกหมายืนอยู่ตรงหน้าสิงโตอย่างไรอย่างนั้น

แก! กล้าทำหน้าล้อเลียนท่านหัวหน้างั้นเหรอ หยามกันเกินไปแล้ว แต่แล้วความเงียบนั้นก็ถูกทำลายโดยชายคนหนึ่งของแก๊งมังกรคำรามที่ทำหน้าเกรี้ยวกราดและกำลังพุ่งไปหาใครคนหนึ่งในหมู่หมาป่าเหมันต์ด้วยอาวุธต่อสู้ในมือ

 

ปึก! ...สันมือของมาร์คสับเข้าที่ท้ายทอยคนๆ นั้น จนทำให้เขาหมดสติลงก่อนจะทำอะไรเกินขอบเขตคำสั่ง จินพยักหน้าเป็นเชิงนัยให้กับมาร์คและเอย์จิ แล้วทั้งคู่ก็พาชายคนนั้นหลบฉากไปท่ามกลางใบหน้าแห่งคำถามของทุกคนในที่นี้

 

ทางผมขอเสียมารยาทที่ต้องเชิงทุกท่านกลับก่อน พอดีทางเราก็ต้องมีเรื่องที่รีบจัดการ หากผิดพลาดอะไรไป ฝากคำขอโทษไปยังคุณไอแซกด้วย อ้อ! หากมีเวลาว่าง ผมจะไปพบหัวหน้าของพวกคุณด้วยตัวของผมเองอย่างแน่นอน จินฉีกยิ้มให้กับคนของแก๊งหมาป่าเหมันต์โดยตบไหล่ชายร่างใหญ่ด้วยความอารมณ์ดี พลันทำให้ทุกคนสะดุ้งถึงความน่าเกรงขามที่แผ่ออกมาจากร่างกายของชายหนุ่มนัยน์ตาสีดอำพันนั้น

ไปกันเถอะ พวกนั้นคงรอกันนานแล้ว จินจับมือของไอริสที่เย็นเฉียบเดินตรงไปยังรถของเขา

อะ อื้อ!”

 

พรึ่บ! ...เหล่าสมาชิกแห่งแก๊งมังกรคำรามยืนส่งแขกของพวกเขาด้วยใบหน้าอันเหี้ยมเกรียมพร้อมห้ำหั่น ทำเอาเหล่าหมาป่าดุร้ายงอหางลงอย่างช่วยไม่ได้

 

ฝากไว้ก่อนเถอะ พวกเรากลับ!”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1384 XCCat (จากตอนที่ 194)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 01:35

    หมารึจะมาสูช้ชมังกร 55550


    #1,384
    0