ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 191 : ปิดข่าว...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    24 มิ.ย. 62

ไม่นะ ไม่ ท่านพ่อ!!!”

ไอริสสะดุ้งเบิกตาตื่นด้วยความตกใจสุดขีด เธอยื่นมือออกกลางอากาศราวกับกำลังต้องการไขว่คว้าบางอย่างที่อยู่ไกลออกไป เหงื่อกายท่วมตัว อีกทั้งแถวหน้าท้องยังรู้สึกเจ็บหัวใจยังรู้สึกปวด

ฟื้นแล้วเหรอ หญิงสาวหันไปมองเจ้าของคำพูดที่ดังด้านข้าง

ที่นี่ที่ไหน แล้วท่านพ่อล่ะ ท่านพ่อฉันล่ะ ไอริสกระวนกระวายพยายามสุดกำลังที่จะลุกออกจากเตียง แต่ทว่าร่างกายของเธอกลับหนักอึ้งและช่างปวดร้าวเหลือเกิน

ใจเย็นก่อนสิ เมื่อเห็นเช่นนั้น จินจึ้งรั้งร่างกายของหญิงสาวไว้

ปล่อย! ฉันจะไปหาท่านพ่อ ปล่อยฉันอยากไปหาท่านพ่อ ขอร้องล่ะ พาฉันไปหาท่านพ่อหน่อยเถอะ ขอร้องล่ะ ฮือ... หญิงสาวพยายามดิ้นจากการเหนี่ยวรั้งของจินอย่างสุดฤทธิ์ แรกเริ่มคือด่า กลับกลายเป็นขอร้องทั้งน้ำตาในที่สุด

จินอดสงสารท่าทางของไอริสแทบไม่ไหว ใบหน้าอันแสนสวยงดงามต่างเปื้อนไปด้วยน้ำตา

ร้องออกมาเถอะ ร้องออกมาให้หมด สุดท้ายจินจำต้องกอดปลอบประโลมเธอ หมายต้องการให้ความอบอุ่นของร่างกายตัวเองเข้าเยียวยาหัวใจที่แตกสลายของเธอผู้นี้ได้บ้าง หญิงสาวทุบตีจินจากด้านหลังไปมาพร้อมกับหยดน้ำที่ไหลออกจากตาราวกับไม่สิ้นสุด เสียงร้องคร่ำครวญอันเจ็บปวดบาดลึกเข้าไปในจิตใจจินอย่างแสนสาหัส

ทำไม ทำไมกัน... ทำไมท่านพ่อต้องตายด้วย ทำไมท่านพี่ถึงต้องทำแบบนั้น ไอริสผุบหน้าลงกลางอกจินแถมยังดิ้นไปมา

จินเข้าใจความรู้สึกของไอริสเป็นอย่างดี ย้อนไปในเสี้ยววินาทีที่เขาทราบข่าวการจากไปของพ่อแม่ตัวเองนั้น เขาเคยอยากร้องไห้ออกมาอย่างสุดกำลังแต่กลับทำไม่ได้ เขาต้องอดทนอดกลั้นเพื่อที่ตัวเองจะได้แข็งแกร่งขึ้นและอยู่รอดต่อไป ทั้งที่ส่วนลึกภายในจิตใจของเขาร่ำไห้อยู่ทุกวัน แล้วจินยังตั้งคำถามเช่นเดียวกับไอริสทำอยู่ในตอนนี้ ทำไมเขาได้แต่ถามซ้ำๆ

ผมไม่อยากพูดว่าทุกอย่างจะดีขึ้นเอง เพราะยังไงคุณก็ต้องมีชีวิตต่อไป อย่างน้อยเผื่อสักวันคุณจะได้คำตอบที่คุณถามอยู่ในตอนนี้ แต่ตอนนี้ร้องไห้ออกมาเถอะ ระบายออกมาเถอะ ผมจะรับฟังคุณเอง จินเผลอลูบหัวไอริส แต่หญิงสาวกลับไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจ

เวลาผ่านไปเกือบชั่วโมงในที่สุดไอริสก็ร้องไห้จนหมดแรงและผลอยหลับไป จินจึงลุกขึ้นไปหยิบผ้าชุบน้ำมาค่อยเช็ดใบหน้าให้เธอ

ทำไมนายท่านถึงช่วยผู้หญิงคนนี้ละคะ มากิโผล่มาจากเงามืดด้านหลังจิน ก่อนที่เธอจะถามด้วยความไม่เข้าใจ โดยรูปการแล้วทางแก๊งหมาป่าเหมันต์ได้เปิดศึกกับแก๊งมังกรคำรามลับๆ มาเป็นเวลานาน นับว่าเป็นศัตรูคู่อริกันเลยก็ว่าได้

บังเอิญผ่านไปเห็นพอดี พอเห็นคนใกล้ตายก็ต้องช่วยไว้สิ จินตอบโดยไม่เสียเวลาคิด

จริงเหรอคะ... มากิยื่นหน้ามาใกล้คล้ายไม่เชื่อ จนโดนจินดีดหน้าผากไปหนึ่งทีจนร้อง

อย่าเพิ่งถามอะไรเลยน่า ยังไงก็ช่วยมาแล้วด้วย มากิทำหน้างอนรับผ้าชุบน้ำจากมือจินด้วยความไม่ชอบใจ ตั้งแต่เห็นหน้าของไอริส มากิก็รู้สึกไม่ชอบขี้หน้าเธอเลยทันที

ค่ะ นายท่าน!” มากิกระแทกเท้าเดินเข้าห้องน้ำ

อดทนไว้นะ จินลูบแก้มของไอริสด้วยใบหน้าเป็นห่วง

 

 

 

ทุกอย่างเรียบร้อยเกินกว่าที่เราคาดไว้เสียอีก ไม่คิดเลยว่านายจะกล้าลงมือได้ขนาดนี้ เสียงจากชายในหน้าจอดังชื่นชมความโหดเหี้ยมของไอแซกด้วยอาการดีใจ แม้เขาจะไม่ได้หันหน้ามามองแต่ก็สามารถเห็นรอยยิ้มจากคำพูดนั้นได้

มันเป็นใครกันแน่ ไอ้คนพาตัวไอริสไป ฟูมิกำหมัดบนโต๊ะแน่นแสดงความโมโหที่เขาอัดอั้นไว้อย่างชัดเจน

ไม่เห็นหน้า ไม่คุ้นเคยเลยสักนิด ไอแซกกล่าวโดยย่อ แต่เขาก็พยายามสุดขีดที่จะพยายามนึกใบหน้าของชายผู้นั้น แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่อาจคิดได้ เหมือนมีอะไรกำบังไว้

สวมหน้ากากไหม คำถามมาจากหน้าจอ

ไม่ครับ ไอแซกตอบทันที

ไม่อย่างนั้นเหรอ งั้นก็คงไม่ใช่คนที่ฉันคิดไว้ ชายในหน้าจอตอบด้วยความแปลกใจ

คงไม่ใช่หรอก เมื่อคืนผมเห็นเขาทำงานจนดึกกับตาตัวเอง ชายลึกลับอีกคนพูดขึ้น จนทำให้ทุกคนหันไปมอง

นายแน่ใจงั้นเหรอ ฟูมิหันไปถาม เช่นเดียวกับใบหน้าของไอแซก

ยังไงก็เถอะ ฟูมิจัดการพวกสื่อด้วย โหมข่าวไปยังการลอบสังหารให้หนัก ส่วนนายจับตาดูเขาอย่าให้คลาดสายตา หัวหน้ากลุ่มที่ไม่เปิดเผยใบหน้าออกคำสั่งแทรกกลางคำถาม

ครับ!” ชายลึกลับกับฟูมิตอบรับทันที แม้ว่าชายหนุ่มผมทองจะมองใบหน้าของไอแซกด้วยความโกรธส่วนตัวที่ไม่ได้หมั้นหมายกับไอริสสักที แถมเธอคนนั้นยังโดนลักพาตัวไปอีก

ส่วนไอแซก รีบดำเนินการขั้นตอนไปทันที จะตีเหล็กก็ต้องตีตอนร้อนๆ

ได้ครับ ท่านมุซัน ทุกคนต่างยื่นขึ้น ก่อนหน้าจอตรงหัวโต๊ะจะดับลงไป

มันยังไงกันแน่! หรือว่าแกอ้างเรื่องไอ้บ้านั่นมากลบเกลื่อนไม่ให้ฉันได้หมั้นกับไอริส ฟูมิชี้หน้าด่าไอแซกด้วยท่าทีไม่ยอม แม้ว่าชายตรงหน้าจะอำมหิตฆ่าพ่อของตัวเองได้ก็ตาม

ไม่จำเป็นต้องอธิบาย ฉันบอกไปแล้ว มันก็เป็นตามนั้น ไอแซกพูดโดยไม่หันมามองเลยด้วยซ้ำ ยิ่งทำให้ฟูมิเริ่มไม่พอใจมากขึ้น

หน็อยแน่แก! รับปากไว้แล้ว ทำไมถึงผิดสัญญา ฟูมิเดือดดาล

เอาน่าๆ เขาก็บอกแล้วไงว่ามีคนพาตัวไป ยังไงก็เชื่อหน่อยเถอะ อย่างน้อยเขาก็เป็นว่าที่พี่ภรรยานายในอนาคต ชายลึกลับเดินเข้ามายืนคั่นกลางก่อนพูดด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

จะให้เชื่อไอ้คนประเภทนี้เนี้ยนะ ฟูมิสะบัดหน้าอันเย่อหยิ่งไปอีกทางพลางกอดอกตัวเอง

หึ ไอแซกแสยะยิ้มและเดินออกจาห้องไปโดยไม่ร่ำลาทั้งคู่

ไม่ว่าพวกแก หรือไอ้องค์กรเนเมซิสอะไรนั่น สักวันยังไงก็ต้องถูกทำลายด้วยน้ำมือของฉันอยู่ดี ทุกย่างก้าวของไอแซกต่างเต็มไปด้วยความฝันที่ยิ่งใหญ่อย่างแรงกล้า ไม่ว่าใครจะมาขวางทางเขา เขาก็จะฆ่ามันทิ้งให้หมด ไม่ว่าจะเป็นใครหรือครอบครัวก็ตาม

 

 

 

ไอริสตื่นมาอีกทีก็พบกับแสงแดดที่เริ่มอ่อนแรงลงแล้ว เป็นสัญญาณแจ้งเตือนตามธรรมชาติว่าใกล้เข้าสู่ค่ำคืนอันหนาวเหน็บแสนทรมานเป็นครั้งที่สอง ครั้งแรกคือตอนเสียแม่ไป มาครั้งนี้เสียพ่อไปต่อหน้าต่อตาอีก ความทรมานนั้นเกินคณานับสำหรับเธอ

ใจเย็นแล้วสินะ เสียงของจินดังขึ้นที่เดิม จนทำให้ไอริสหันไปมองด้วยความแปลกใจกับการกระทำของชายหนุ่ม เพราะว่าเขาไม่จำเป็นมาทำอะไรแบบนี้เลย

คงคิดว่าผมยุ่งไม่เข้าเรื่องอยู่ละสิ จินยิ้มให้กับไอริส

นายรู้ได้ไง หรือว่านาย... ไอริสเบิกตากว้าง

ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรอก ใบหน้าอันขาวซีดของหญิงสาวเริ่มแสดงท่าทีโล่งอก

ว่าแต่... ที่นี่ที่ไหน พอจิตใจเริ่มสงบ ไอริสจึงได้ยินเสียงของคลื่นทะเลชัดเจนขึ้น

คงเรียกว่า บ้านพักตากอากาศได้ละมั้ง ไปเดินเล่นกันหน่อยไหม จินลุกขึ้นยื่นมือไปให้หญิงสาว

สูดอากาศบ้างก็คงดี ใบหน้าเหนื่อยโทรมของไอริสตอบตกลงพร้อมกับตอบรับเจตนาดีของจิน เพราะเธอรู้สึกขอบคุณและดีใจที่ในเวลาแบบนี้ยังมีคนอยู่ข้างๆ เธอ

แต่เมื่อหญิงสาวลองมองดูเสื้อผ้าของตัวเองแล้ว บางอย่างได้ฉุดคิดให้เธอต้องสะบัดมือของจินออกและปกป้องบางอย่างที่เธอหวงแห

นายเปลี่ยนชุดให้ฉันเองงั้นเหรอ ไอริสเผลอก้าวถอยหลังก้าวหนึ่ง

แล้วคุณเห็นใครคนอื่นอีกไหมล่ะ จินยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา

นายมันไอ้พวกโรคจิต!” ไอริสใช้กำลังเท่าที่มีวิ่งเข้าหาหมายจะตบหน้าจิน ก่อนจะถูกชายตรงหน้าจับมันค้างไว้อย่างง่ายดาย

ผมล้อเล่น จินยื่นหน้าเข้าไปใกล้เธอ จนทำให้หญิงสาวคิดถึงคำคืนที่เธอลืมไม่ลง

นายนี่มัน!”

ไปกันเถอะ เดี๋ยวทะเลรอนาน

นี่! ปล่อยมือฉันนะ!” ไอริสร้องท้วงเมื่อถูกจินถือวิสาสะจับมือลากออกไปข้างนอก

แต่ไม่รู้ทำไม ภายในใจของเธอกลับรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเป็นที่สุด ราวกับว่ามันเป็นสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดในเวลานี้

กลิ่นอายทะเลยามใกล้ค่ำ เท้าเปล่าทั้งคู่เดินเหยียบเม็ดทรายขาวละเอียดกับเสียงพื้นน้ำระลอกคลื่นซัดเข้าฝั่งช่วยบรรเทาอาการเศร้าโศกและความเจ็บปวดของไอริสให้ทุเลาลงจนเห็นได้ชัด

ตอนท่านแม่ของฉันจากไป ก็มีแต่ท่านพี่และท่านพ่อคอยปลอบโยน แต่ไม่คิดเลยว่าคนที่มีจิตใจเคยอ่อนโยนแบบนั้นจะโหดเหี้ยมอำมหิตเกินมนุษย์ได้ ไอริสรู้สึกขมขื่นจนต้องหันหน้าไปโต้ลมทะเล

เพื่อนฆ่าเพื่อน พ่อฆ่าลูก ลูกฆ่าพ่อ ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะสิ่งที่คนพวกนั้นต้องการไงล่ะ จินเดินทับรอยเท้าของไอริสที่เดินนำด้วยอารมณ์ใจเย็น อำนาจ

แล้วไอ้อำนาจที่ใครต่างต้องการนั้นมันหน้าตายังไง ถึงได้ชอบกันนัก ไอริสเตะเม็ดทรายไปข้างหน้าด้วยความหงุดหงิด

ไม่รู้สิ อาจจะหน้าตาดีกว่าผม หรืออาจจะไม่

นี่!” ไอริสหันมามองใบหน้าอันกวนโอ๊ยของจิน

อีก 3 วัน แก๊งหมาป่าเหมันต์จะอนุญาตให้คนนอกเข้าไปร่วมงานของพ่อคุณ แต่แล้วใบหน้าของจินกลับจริงจังขึ้นมา ก่อนชายหนุ่มจะล้มตัวลงนอนบนพื้นเม็ดทรายขาวละเอียดพวกนั้น ยังร้องไห้ไม่พอเหรอ

บ้าใครร้องไห้กัน แค่ทรายเข้าตาหรอก ไอริสเช็ดน้ำตาตัวเองและนั่งลงด้านข้างไม่ไกลไปจากจิน

อยากไปไหม จินนอนบนแขนของตัวเอง

อยากไปสิ ถามได้

หากอยากไปก็จะพาไป หากอยากลับก็จะพากลับ คุณคงคิดเองได้ ว่าหากกลับไปแล้วจะเกิดอะไรขึ้น จินหันหน้ามามองไอริส หญิงสาวตัวน้อยๆ ต้องมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้เข้า เป็นใครก็คงเกินจะรับมือไหว

ถ้าฉันอยากจะอยู่ต่อ นายจะหาว่าฉันหน้าด้านไหม ไอริสเงียบไปสักพักก่อนจะพูดขึ้น

ก็ดีสิ จะได้มีอะไรเฝ้าบ้าน

นายหาว่าฉันเป็นหมาเหรอ!?” ไอริสแยกเขี้ยวทำตาโตใส่จิน

เปล่านะ คุณพูดเอง ชายหนุ่มหัวเราะ

ถ้าไปร่วมงานแล้วคนอื่นจะไม่รู้เหรอ ถึงจะไม่อยากกลับ แต่พวกนั้นก็คงต้องไม่ยอม ไอริสทำหน้าเศร้า

ไม่ต้องห่วงหรอกผมมีวิธี ไม่รู้ทำไมหญิงสาวถึงเชื่อใจกับคำพูดของชายหนุ่มด้านข้าง

นี่... ขอถามอะไรอย่างหนึ่งสิ

ว่ามา จินมองใบหน้าอันจริงจังของหญิงสาวก่อนที่เธอจะตั้งคำถาม

ทำไมนายถึงช่วยฉัน อีกทั้งยังทำถึงขนาดนี้ นี่เป็นหนึ่งในหลายคำถามที่มีในใจของไอริส

บังเอิญผ่านไปเห็น อีกทั้งยังช่วยมาแล้วก็ต้องช่วยให้สุดสิ จินขยิบตาให้ไอริส จนหญิงสาวเริ่มหมั่นไส้

ฉันลืมไป นายมันเป็นพวกโรคจิตถ้ำมอง แต่ว่าทำไม...

ขอโทษนะ ผมไปไม่ทัน ลึกๆ ในใจจินก็รู้สึกเสียใจไม่น้อย ที่ไม่สามารถช่วยเพื่อนคนที่เคยสนิทกับปู่ของตัวเองได้

งั้นเหรอ ไม่เป็นไร แค่นี้ก็รู้สึกขอบคุณมากแล้ว ขอบคุณนะ ไอริสก้มหน้าต่ำลง

แล้วไม่คิดว่าผมเป็นเจ้าชายขี่ม้าขาวไปช่วยเจ้าหญิงบ้างเหรอ

ฝันไปเถอะ!” ไอริสลุกขึ้นเดินริมชายหาดทันที

นี่! ตกหลุมรักผมก่อน จินตะโกนตามหลัง

ไม่!” หญิงสาวพูดเสียงดังโดยไม่หันไปมอง แต่มุมปากของเธอกลับยกขึ้นเล็กน้อยได้ครั้งแรกเมื่อเจอกับเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1379 PrinceArcadia (จากตอนที่ 191)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 17:36

    จิกหมอนแปป แอบหวานนิดๆ รักเลย
    #1,379
    0
  2. #1378 Destroya (จากตอนที่ 191)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 16:00

    ไอคนทรยศที่อยู่แก๊งจินนี่มันจะมีผมสีแดงรึเปล่านะ

    #1,378
    0
  3. #1377 DuCkWhIte (จากตอนที่ 191)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 02:03
    ฮืออ จะน่ารักเกินไปแล้ววง
    #1,377
    0