ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 183 : นิสัยแบบนั้น...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    14 มิ.ย. 62

งดงามดั่งภาพวาด จินเคยได้ยินคำนี้จากที่ไหนสักแห่งและจดจำมันได้เป็นอย่างดี แต่เขาไม่คิดเลยว่าจะมาประจักษ์แก่สายตาของตนเองเช่นนี้ ความสวยงามของหญิงสาวผู้มาใหม่นั้นราวกับว่าเธอได้หลุดออกมาจากภาพวาดชิ้นเอกเลยก็ว่าได้ ซึ่งเธอกำลังสวมใส่ชุดเดรสยาวสีดำและเข้ากับเส้นผมสีน้ำตาลอันยาวสลวยได้อย่างตัว แถมด้านข้างยังเผยให้เห็นขาเรียวยาวขาวสวยตัดกับสีชุดให้ดูเด่นและน่าหลงใหลเข้าไปอีก

เราต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่ง ที่น้องสาวของเรามารบกวนเวลาพักผ่อนของทั้งสองท่าน เธอโค้งตัวลงเล็กน้อยอย่างอ่อนหวานเช่นเดียวกับน้ำเสียงของเธอ

ไม่เป็นไรหรอกครับ พวกเราแค่เล่นจับกันนิดหน่อยเท่านั้น ใช่ไหมครับ คุณเลเน่

เล่นไล่จับกับผีสิ! จะขอโทษพวกเขาทำไหมพี่คาร่า คนที่โดนรังแกคือน้องต่างหาก!” เลเน่ร้องท้วงพลางแยกเขี้ยวใส่จิน ชายหนุ่มเอาแต่ยิ้มแห้งๆ ให้กับเด็กสาวที่มีแต่เหงื่อเต็มตัว

ไม่ต้องมาเถียงเลย เป็นเราเองไม่ใช่เหรอที่ไปท้าต่อยตีคนอื่นเขาก่อน

โอ๊ยๆๆ ยอมแล้วๆ คาร่าเดินไปหาน้องสาวของตัวเองก่อนจะหยิกที่สีข้าง

จินมองทั้งสองด้วยรอยยิ้มน้อยๆ ก่อนสแตนจะเดินมาเสิร์ฟน้ำดื่มให้ทั้งคู่เหมือนรู้งาน พอจินมองไปยังแหวนของพ่อหนุ่มแวมไพร์ก็เข้าใจได้ทันที

ผมคัตสึระ จิน ส่วนนี่ สแตน เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่เชิญพวกเรามาร่วมงานนะครับ จินยื่นมือไปข้างหน้า เพราะจินได้เห็นเลเน่ทำเช่นนี้มาก่อน เลยคิดว่านี่อาจเป็นวัฒนธรรมขั้นพื้นฐานของพวกเขาในการทักทายทำความรู้จักผู้อื่น

ตายแล้ว! เรา คาร่า โนวาเซีย หรือเรียกว่า คาร่าก็ได้ค่ะ หญิงสาวป้องปากอุทานอย่างพองามก่อนจะยื่นมือไปจับจินด้วยเสียงหัวเราะ ส่วนสแตนนั้นโค้งตัวให้คาร่าแทนการจับมือ

ท่าทางของหญิงสาวทำให้จินลดการ์ดการป้องกันตัวลงอย่างไม่รู้ตัว ก่อนจะแอบชื่นชมการวางตัวของเธอไม่ได้

รีบไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่เลย ยัยตัวดี แล้วก็ไปช่วยเจ้าเลโอต้อนรับแขกด้วย คาร่าขยี้หัวน้องสาวอย่างหมั่นเขี้ยวก่อนจะออกคำสั่งไป

ค่ะๆ รู้แล้วล่ะค่ะ คุณพี่ขา... เลเน่ทำหน้าเอื่อยๆ ก่อนจะตอบส่งๆ ไป

แล้วมาประลองกันใหม่นะ เจ้าตาทอง คำพูดของเลเน่ทำเอาคิ้วของจินกระตุกไปทีหนึ่ง ก่อนจะหันไปผสานยิ้มแห้งกับคาร่า ซึ่งเลเน่ก็ถูกหยิกไปอีกทีจนร้องจ๊ากและรีบหนีไป

ร่าเริงดีนะครับ

น่าจะพูดว่าทำตัวไม่สมอายุเลยมากกว่าค่ะ คาร่ามองตามแผ่นหลังเลเน่ไป ก่อนจะเปรยออกมาให้จินได้ยิน

ดูเหมือนใกล้จะเริ่มงานแล้ว พวกเราเดินไปด้วยกันไหมคะ คาร่าก้มดูนาฬิกาตัวเองก่อนจะพูดออกมา ซึ่งก็พอดีกับสแตนที่จัดข้าวของเสร็จเรียบร้อยแล้วเช่นกัน

รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ จินยิ้มก่อนจะเปิดช่องให้หญิงสาวเอาแขนคล้องเข้ามา เหมือนว่าเธอรับรู้และต้องการเช่นนั้นอยู่เหมือนกัน

ทั้งสามเดินออกจากเรือนรับรองไปยังคฤหาส์หลักที่จินได้ยินเสียงดนตรีสากลบรรเลงมาไกลๆ การพูดคุยเล็กน้อยได้เกิดขึ้นอย่างที่จินไม่ทันได้ตั้งตัว หญิงสาวผู้นี้สามารถลวงเขาให้พูดอย่างที่เธอต้องการได้อย่างไม่น่าอึดอัด อีกทั้งท่าทีของเธอเหมือนร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ใกล้แล้วไม่ต้องคิดอะไรและแสนสบายแบบไม่เคยเป็นมา ทำให้จินรับรู้ถึงตัวตนของอีกฝ่ายผ่านการพูดคุยแลกเปลี่ยน และอดทึ้งไม่ได้ในสิ่งที่หญิงสาวผู้นี้เป็น แต่แทนที่จินจะรู้สึกดีเหมือนผู้ชายมีให้ผู้หญิงคนหนึ่ง กลับเป็นเหมือนน้องชายคุยกับพี่สาวเสียมากกว่า

เมื่อมองจากภายนอก จินก็ต้องเห็นฝูงชนจำนวนไม่น้อยที่กำลังเดินเข้าไปด้านในคฤหาสน์อย่างไม่ขาดสาย และหนึ่งในนั้นยังมีคนที่เขารู้จักอยู่ด้วย ไอริสกับไอแซก

หญิงสาวนัยน์ตาสีเทาในชุดเดรสสีขาวฟ้าโดยสวมเสื้อคลุมมีขนยาวนุ่มตัวใหญ่ไว้กันหนาวอีกชั้น ที่ขาดไม่ได้เลยหน้ากากครึ่งท่อนที่ปกคลุมบริเวณดวงตาไว้ ส่วนไอแซกนั้นสวมชุดสุทโทนเดียวกันกับน้องสาวของเขา ดูเหมือนทั้งคู่เริ่มรู้ตัวแล้ว เลยหันมาสบตาเข้ากับจิน ชายหนุ่มรับรู้ถึงอารมณ์ได้คนละแบบ ไม่ต้องคาดเดาว่าในหัวของไอแซกต้องการอะไร แต่ที่จินไม่เข้าใจนั้นก็คือสายตาของไอริสเสียมากกว่า และการกระทำนี่ได้ตกอยู่ในสายตาของคาร่าที่คล้องแขนชายหนุ่มดวงตาอำพัน ซึ่งจินไม่รู้ตัวเลยว่าเธอแอบยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

คนรู้จักเหรอคะ แต่แล้วเสียงของคาร่าดึงความสนใจจินกลับมา

คงเรียกอย่างนั้นได้ละมั้ง... พวกเราเดินเข้าไปข้างในกันเถอะ จะว่าไป คุณคาร่าไม่หนาวเหรอครับ จินสงสัยมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว

ชินแล้วล่ะค่ะ แต่ดูคุณจินจะคุ้นชินเวลาอยู่กับผู้หญิงไม่เบา มีแฟนแล้วหรือยังคะ น่าแปลกใจเป็นอย่างยิ่งที่เธอสามารถพูดเรื่องแบบนี้ได้โดยไม่เขินอายเฉกเช่นคนแถวบ้านเกิดของจินเลย

พอโดนถามตรงๆ แล้วเพิ่งรู้นะเนี้ย ความรู้สึกแบบนี้ แต่ยังไม่มีหรอกครับ คาร่าและจินย่างเท้าไปข้างหน้าอย่างไม่รีบร้อน ทุกการเคลื่อนไหวดูมั่นคงและจินยังคอยประคองให้คาร่าเดินด้วยรองเท้าส้นสูงได้ง่ายขึ้นด้วย

น่าแปลก คนแบบคุณจินนี่รอดมือสาวๆ ไปได้ไง

หมายความว่าไงกันครับ จินหัวเราะน้อยๆ เช่นเดียวกับคาร่า แล้วคุณคาร่าล่ะ

คะ?”

มีคนรักหรือยังครับ จินเริ่มรู้ตัวแล้วว่าหญิงสาวข้างกายนั้นมีนิสัยยังไง

มีสิคะ คาร่าตอบทันทีโดยไม่ได้เสียเวลาคิด

นั้นสิครับ ผู้ชายคนนั้นต้องโชคดีมากๆ แน่เลย จินไม่ได้แสดงอาการเสียดายหรืออิจฉาอะไรออกมา เขาเผยให้คาร่าเห็นว่าผู้ชายคนนี้ยินดีด้วยจริงๆ

มีตั้ง 4 คนแหน่ะ คำตอบนั้นทำเอาจินเผลอหยุดเดินไปจังหวะหนึ่ง

โถ่... ไม่ได้หมายความแบบนั้นสิครับ จินโดนเล่นเข้าแล้ว แต่เขากลับคิดว่าเป็นวิธีกลบเกลื่อนของผู้หญิงคนนี้นั้นแหละ

จินมองไปยังรอยยิ้มแสนสดใสของเธอ แล้วอดคิดไม่ได้ว่าเธอฝืนหัวเราะหรือว่าหัวเราะอยู่จริงๆ เขามองไม่ออกเลย

ทันทีที่จินกับคาร่าเดินเข้ามาภายในงาน ทุกสายตาของแขกเรื่อต่างมองตามพวกเขาทั้งสามไม่ขาด โดยตลอดทางเดินนั้นสแตนทำตัวเรียบง่ายและเหมือนไร้ตัวตนอยู่ด้านหลัง ซึ่งนั้นทำให้คาร่าพอรู้ว่าสแตนเป็นคนติดตามของจิน เช่นนั้นความแข็งแกร่งของชายหนุ่มนั้นเป็นของจริงแน่นอนอย่างไม่ต้องสงสัย และอีกอย่างตลอดที่เดินมา คาร่าสัมผัสได้ถึงความคงอยู่ของวัตถุอาถรรพ์จากชายวัยกลางคนด้านหลัง เช่นเดียวกับสแตนที่รับรู้ได้เหมือนกัน ซึ่งเขาก็ได้กระซิบบอกจินผ่านสื่อเวทย์มนต์ไปแล้วเรียบร้อย

เหล่าสายตาของพวกนั้นไม่ได้จับจ้องมายังจินเท่าไหร่ ส่วนมากจะมองหญิงสาวข้างกายเขาต่างหาก จินได้แต่คิดว่าไม่น่าเป็นเรื่องแปลกใจเลยสักนิด อายุของคาร่ายังน้อยแต่กลับมีความสามารถในการวินิจฉัยโรคร้ายและรักษาพวกมันจนหายขาดได้แทบจะทั้งหมด โรคพวกนั้นที่ขนาดหมอผู้เชี่ยวชาญยังขยาดและส่ายหน้ารัวๆ แต่มันดูง่ายดายเมื่อคนไข้พวกนั้นอยู่ในการรักษาของเธอ

ถึงแม้จะเป็นเช่นนั้น แต่ด้วยนิสัยสันโดษและอารมณ์แปรปรวนของหญิงสาวซึ่งก็เป็นเรื่องที่โด่งดังไม่แพ้กัน ความเชี่ยวชาญของเธอไม่ได้จำกัดเพียงแค่โรคร้ายธรรมดาสามัญทั่วไป นั้นรวมไปถึงคำสาปร้ายต่างๆ มากมายอีกด้วย จนผู้คนต่างขนานนามให้คาร่าว่า หมอปีศาจ

แหม... มองมากันแบบนี้ เริ่มทำตัวไม่ถูกเลยว่าไหมคะ คุณจิน คาร่ายิ้มเจื้อนออกมาทันทีเมื่อตกอยู่ในเป้าสายตาของผู้คนทั้งหลาย

คงลำบากแย่นะครับ ต้องถูกมองอะไรแบบนี้บ่อยๆ จินรู้สึกสงสารเธอขึ้นมาทันที

ยังไงก็ไม่ชินสักทีเลยค่ะ

จินไม่รู้จะปลอบโยนเธอยังไง เขาทำได้เพียงเดินไปข้างหน้าพร้อมกับเธอในเวลานี้เท่านั้น แม้ทั้งสองจะเพิ่งรู้จักและพูดคุยกันไม่นาน แต่เขาก็รู้ว่าเธอนั้นพูดคุยกับเขาด้วยความจริงใจ แล้วเหตุอันใดจะให้เขามาทิ้งให้เธอเผชิญกับเหล่าสายตาบ้าบอพวกนี้อยู่คนเดียว

ตลอดเส้นทางได้ถูกปูด้วยพรมแดงซึ่งส่งตรงไปยังห้องโถงที่เป็นศูนย์กลางของการนัดหมาย จินต้องทนเสียงซุบซิบนินทาด้วยความเยือกเย็น เขาต้องยอมรับว่าคาร่านั้นมีความอดทนค่อนข้างดี แถมเธอยังปั้นหน้ายิ้มให้แก่เหล่าคนที่นินทาเธอได้อย่างไม่มีพิรุธด้วย

โอ้! นั้นพาใครมาด้วยน่ะ คาร่า แต่แล้วจินกับคาร่าก็ได้มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าชายหญิงวัยชราคู่หนึ่ง

ท่านพ่อท่านแม่ นี่คุณจินกับคุณสแตน แขกพิเศษของเจ้าเลโอค่ะ

สวัสดียามดึกครับ เป็นเกรียรติอย่างยิ่งที่ได้พบทั้งสองท่าน จินจับมือของทั้งสองด้วยความสุภาพ ส่วนสแตนนิ่งเงียบโค้งตัวเคารพให้ทั้งสองด้วยเช่นกัน ซึ่งทั้งคู่เข้าใจดีกับการกระทำของชายผู้นี้

เป็นชายหนุ่มที่ดีไม่เลว เราดาอัส โนวาเซีย ส่วนนี้สุดที่รักของเรา ไวโอเล็ท โนวาเซีย

คุณก็! อายเด็กเขา คำแนะนำตัวที่เรียกรอยยิ้มเป็นอย่างดีนั้นทำให้จินรู้สึกอบอุ่นหัวใจแทนคาร่าขึ้นมา

อายเอยอะไรกัน คนกันเองทั้งนั้น ฮ่าๆ สแตนสินะ หลังจากกลับจากการประมูลครั้งนั้นมา เจ้าเลโอเอาแต่พูดถึงคุณ มีไม่มากนะเนี้ย ที่เจ้านั้นจะกลับมาบ้าการออกกำลังอีกครั้ง ดาอัสเดินเข้ามาใกล้สแตนก่อนจะพูด

ขอรับ สแตนรับคำด้วยท่าทีสงบ

ไม่เลวๆ

แต่แหม... คาร่าถึงกับไปเชิญมาด้วยตัวเองแบบนี้ มันยังไงกันแน่นะ... จินเข้าใจทันทีว่าคาร่าได้นิสัยแบบนั้นมาจากใคร

หนูไปตามยัยตัวแสบเลเน่หรอก ประจวบเหมาะกับเวลางานใกล้เริ่มพวกเราเลยมาด้วยกันเท่านั้นเอง คาร่าตอบตามความจริงออกไป แต่ก็ไม่ได้ทำให้รอยยิ้มแปลกๆ ของไวโอเล็ทแม่ของเธอหุบลง

ถ้ายังไงแล้ว ผมขอตัวไปสูดอากาศหน่อยนะครับ

งั้น---

ไม่ต้องเลยเรา ไปช่วยเจ้าเลโอกับเลเน่ทางนู้นเลย ดูหน้าทั้งสองคนดิ ขอยืมตัวไปก่อนนะคุณจิน ไวโอเล็ทรู้นิสัยของลูกสาวเธอดี จึงต้องดึงตัวไว้ก่อน ไม่งั้นเธอได้เล่นหายไปจากงานเลี้ยงอีกแน่นอน จนเธอเดินไปโอบเอวคาร่ากึ่งลากกึ่งดึงไปยังลูกอีกสองคนของเธอ

ตามสบายนะพ่อหนุ่ม ดาอัสหันมาตบไหล่จินเบาๆ ก่อนจะเดินตามภรรยากับลูกสาวตัวเองไปด้วย

เมื่อเป็นเช่นนั้นจินได้เดินไปยังระเบียงใกล้ๆ ที่เป็นที่รับลมกลางคืนได้ดีที่สุด แต่ทันทีที่เขาเดินไปก็พบว่ามีใครอีกคนยืนอยู่ตรงนี้ก่อนหน้าแล้ว

เฮ้อ... ลมพัดเย็นสบายดีนะครับ ว่างั้นไหม คุณไอริส

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1365 LuciferDG (จากตอนที่ 183)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 10:37
    เม้นแรก
    #1,365
    0