ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 180 : ทดสอบความกล้า! (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 746
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    10 มิ.ย. 62

สีหน้าดูไม่สู้ดี พักอีกสักหน่อยไหม เจ้าหลาน ชาโต้ถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อมองใบหน้าซีดขาวของหลานชายตัวเอง

ไม่เป็นไรครับท่านปู่ สงสัยเพราะเพิ่งตื่น จินยิ้มตอบ ส่วนมากิตัวการของเรื่องนั้นกลับนั่งทานอาหารด้วยท่าทางเรียบร้อยสงบเสงียมอยู่ใกล้ๆ

ทั้งโต๊ะอาหารขนาดใหญ่แห่งนี้มี 4 ที่นั่งถูกจับจองไว้แล้ว โดยชาโต้นั่งหัวโต๊ะถัดมาด้านขวาเป็นจินกับมากิ และตรงข้ามจินเป็นโซอึนหญิงสาววัยทำงานแสนสวย

แน่ใจนะคะ ว่าคุณจินไปเรียนไหว ให้ฉันขับรถไปส่งไหมคะ โซอึนเป็นอีกคนที่เป็นห่วงจินไม่น้อยกว่าใคร เมื่อเธอรู้ว่าจินฟื้นแล้วเจ้าตัวรีบพักงานตอนเช้าทั้งหมดไว้ก่อน เพื่อมาดูสีหน้าของชายหนุ่ม

ขอบคุณที่เป็นห่วงนะครับคุณโซอึน แต่แค่นี้สบายมาก แถมวันนี้ดูเหมือนที่คณะจะมีกิจกรรมบางอย่างด้วย สงสัยผมคงกลับดึกหน่อยนะครับท่านปู่

อย่างนั้นเหรอ อ้อ! ปู่ลืมไป มีของบางอย่างส่งมาให้หลานน่ะ ดูเหมือนชาโต้จะเพิ่งนึกอะไรออก ก่อนจะหยิบจดหมายออกจากกระเป๋าเสื้อ

จินรับมันมาดูด้วยสีหน้าใคร่สงสัย เนื้อกระดาษนั้นมีความหอมบางๆ และปิดผนึกด้วยตรายางเป็นอย่างดี ดูเหมือนจะเป็นตราของตระกูลอะไรสักอย่าง

ตราสัญลักษณ์ของตระกูลโนวาเซียนี่คะ คุณจินรู้จักทางนั้นได้ไง โซอึนแสดงสีหน้าตกใจเล็กน้อย

คุณโซอึนรู้จักด้วยเหรอ จินโชว์จดหมายนั้นให้โซอึนดู

พอรู้จักบ้างค่ะ ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงมานาน พวกเขายังเป็นเจ้าของธุรกิจเหมืองแร่หลายแห่งอีกด้วย

แต่ว่า... ผิดคาดนะเนี้ย ไม่ได้ส่งให้สแตนกลับเป็นผม ดูเหมือนทางนั้นจะทำการบ้านมาดี ว่าแล้วจินก็เริ่มเปิดจดหมายดูด้านใน งานแต่งตั้งหัวหน้าตระกูล

เหมือนจะเป็นงานใหญ่เอาเรื่องเหมือนกันนะนั้น ชาโต้กล่าวพลางจิบชาหลังทานอาหารเสร็จเรียบร้อย

โดยรายละเอียดด้านในจดหมายนั้นกลับระบุชื่อไว้เพียงแค่เขากับสแตนให้เข้าร่วมงานได้โดยเฉพาะ ซึ่งในข้อนี้จินก็ได้บอกทุกคนให้ทราบ ทำเอามากิและโซอึนแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาบ้าง แต่ก็หายไปโดยเร็ว ทุกคนทานอาหารต่อและก็แยกย้ายกันไปทำธุระของตน จินได้ฝากฝังงานที่ห้างสรรพสินค้าให้โซอึนดูแลก่อนไปสักระยะ เพราะว่าตนนั้นต้องไปเข้าร่วมงานดังกล่าวในวันพรุ่งนี้ แถมวันนี้ตอนดึกก็ต้องเข้าร่วมกิจกรรมของคณะด้วย

 

 

รถสปอร์ตคันหรูสีดำแล่นเข้ามหาวิทยาลัยและจอดแถวตึกคณะบริหารธุรกิจ ทันทีที่จอดเสร็จประตูรถก็ถูกเปิดโดยใครบางคนอย่างรวดเร็ว

สนใจรับขนมจีบ ซาราเปาเพิ่มไหมคะ?”

ออกไปเลยเทนตะจินพูดด้วยใบหน้าเอือมระอา ก่อนจะทำท่าถีบเทนตะออกไป

แหมตัวเองก็! ทำไมใจร้ายกับเค้าแบบนี้ งื้อ!” เทนตะดึงผ้าเช็ดหน้าตัวเองออกมากัด

ไม่น่ารักโว้ย!” พูดเสร็จจินก็เปิดประตูรถลงมา เขาพบว่าได้มีเพื่อนคนอื่นอยู่แถวนั้นด้วย ไม่ใช่เพียงเจ้าเทนตะคนเดียว

อรุณสวัสดิ์จินอากิโนะกับเรย์กะพูดพร้อมกัน ซึ่งทั้งสองสาวต่างกอดแขนกันอยู่

... ส่วนมาโคโตะพยักหน้าเงียบๆ ให้จินแทน

อรุณสวัสดิ์ทุกคน จินยิ้มตอบ

แล้วเค้าอ่ะ!”

แกเงียบไปเลยเทนตะ

งื้อ!!!”

ทุกคนต่างทักทาย พูดคุยและพากันเดินเข้าตึกคณะไปด้วยกัน ก่อนที่เทนตะกับอากิโนะจะแยกเดินไปยังที่คณะของตน

ได้ยินจากท่านพ่อแล้ว เรย์กะถามด้วยใบหน้าเป็นห่วง ขณะที่ทั้งสี่คนกำลังเดินตามทางเพื่อไปเข้าห้องเรียน

ไม่เป็นไรแล้วล่ะ จินตอบกลับ พักหลังจินคิดไปเองหรือเปล่าไม่รู้ เขาสังเกตุเห็นเรย์กะนั้นเริ่มแสดงสีหน้าเก่งขึ้นเรื่อยๆ ไม่นิ่งเงียบเหมือนตอนอยู่ ม.ปลาย แล้ว

ไม่บาดเจ็บตรงไหนก็ดีแล้ว เรย์กะพยักหน้า

การเรียนการสอนของวันนี้หมดไปอย่างรวดเร็ว ทุกครั้งที่จินเห็นโทริ มันก็ทำให้เขาอดนึกย้อนไปถึงอดีตไม่ได้ เหมือนมีอะไรบางอย่างที่ติดค้างอยู่ในใจ บางอย่างที่ยังคงสงสัยและไม่รู้คำตอบแน่ชัด หากให้ถามตรงๆ ด้วยนิสัยของโทริก็คงไม่ตอบเขาง่ายๆ อีกทั้งยังต้องโดนตอกกลับมาให้หงุดหงิดแน่นอน

 

เวลา 4 ทุ่ม ณ อาคารร้างของคณะบริหารธุรกิจ

 

จะว่าไป... นายมาด้วยทำไม ว่าแล้วจินก็หันไปมองเทนตะด้านข้าง

ชู่! เงียบๆ สิ เดี๋ยวเขาก็มาไล่พวกฉันหรอก เทนตะแอบตีเนียนมาเข้าร่วมกิจกรรมคณะของเขาเฉยเลย

เธอก็ด้วยเหรอ อากิโนะ

แหะๆ อากิโนะได้แต่ชูสองนิ้วให้แก่จิน ทั้งสองทำเอาจินปั้นหน้ายาก ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ พลางแอบยิ้มเล็กน้อย กลุ่มของจินหยอกล้อกันท่ามกลางสายตาที่อิจฉาของเพื่อนร่วมรุ่น

 

ทุกคนฟังทางนี้!”

เสียงการพูดคุยของเหล่าเด็กปีหนึ่งหน้าใหม่ต่างถูกหยุดโดยเสียงโทรโข่งของรุ่นพี่ปีสองที่เหมือนจะเป็นประธานรุ่น

ปีหนึ่งรบกวนมารวมกันด้านหน้าตรงนี้ ส่วนปีสองก็ล้อมน้องๆ ไว้ด้วย!”

เด็กปีหนึ่งของคณะบริหารธุรกิจเกือบร้อยคน เริ่มไปรวมตัวกันตรงหน้าของรุ่นพี่ที่ถือโทรโข่ง ก่อนจะมีพวกรุ่นพี่ปีสองล้อมรอบไว้อีกที เมื่อจินมองไปด้านหลังของรุ่นพี่คนนั้นก็พบว่าได้มีเหล่าอาจารย์ของคณะยืนอยู่พร้อมหน้ากัน รวมถึงมีเจ้าหน้าที่หลายฝ่ายที่เขาไม่เคยเห็นหน้าด้วย

ก่อนอื่น พวกพี่ปีสองขอขอบคุณรุ่นน้องทุกคนที่มาร่วมกิจกรรมประจำคณะแบบนี้ หลายคนอาจสงสัยว่ากิจกรรมบ้าอะไรมาจัดตอน 4 ทุ่ม

คำพูดที่ตรงใจ เรียกเสียงหัวเราะของหลายคนให้เกิดขึ้นทันทีที่รุ่นพี่คนนั้นพูด แต่ก็มีเสียงกระแอมจากด้านหลังของรุ่นพี่คนนั้นส่งมาด้วยเช่นกัน

แต่อย่างเพิ่งคิดอะไรกันเลย เพราะอีกเดี๋ยวทุกคนจะหายสงสัยเอง เอาล่ะ! เพื่อไม่ให้เสียเวลา เด็กปีหนึ่งทุกคนรีบจับคู่กันสอนคน ใครไม่มีคู่เดินออกมายืนด้านหน้า

ทันทีที่ประโยคนั้นจบลง ความโกลาหลเล็กน้อยก็ได้บังเกิดขึ้น ก่อนที่จินจะหันไปมองด้านหลังของเขาก็พบว่า ทุกคนต่างจับคู่กันเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ไวกันเชียว

แน่นอน!” เทนตะกอดคอมาโคโตะพูด

ประชดโว้ย!” จินได้แต่ส่ายหน้าให้กับเพื่อนๆ ของเขา แต่ตนเองก็ต้องจำยอมต้องเดินไปยืนข้างหน้า

เมื่อเดินมายืนตรงนี้ จินก็พบว่า ไม่ได้มีเพียงเขาคนเดียวที่ไม่มีคู่ เด็กปีหนึ่งหลายสิบคนก็เผชิญปัญหาเดียวกันกับเขาเหมือนกัน หนึ่งในนั้นยังเป็นคนที่เขาไม่อยากเห็นหน้าอยู่ด้วย

ไม่น่าเชื่อว่าคนหล่อๆ เขาก็ไม่มีคู่เหมือนกันนะเนี้ย น้ำเสียงหยอกล้อของรุ่นพี่ประธานคนนั้นส่งตรงมายังจินกับโทริ ทำเอาสาวๆ ต่างพากันกรี๊ดอย่างไม่ทราบสาเหตุ ส่วนหนึ่งก็คงอยากคู่กับสองหนุ่มนี้

ถ้างั้นคนที่ไม่มีคู่ด้านหน้าก็จับคู่กับเพื่อนซะ- ยังไม่ทันที่รุ่นพี่คนนั้นจะพูดจบ จู่ๆ ก็มีผู้หญิงปีสองคนหนึ่งมากระซิบที่ข้างหู ก่อนที่เขาจะชี้นิ้วนับจำนวนพวกจินอีกที

สุดหล่อตรงนั้นเดินออกมาข้างหน้าหน่อย แล้วดูเหมือนเขาจะเพิ่งคิดอะไรออกขึ้นมาพลางชี้นิ้วมายังจิน ไอริส เธอคู่กับสุดหล่อคนนี้ด้วย จินกับไอริสมองหน้ากันคล้ายไม่อยากเชื่อ แต่ไอริสก็ไม่ได้ว่าอะไร ส่วนหนึ่งเธอก็รู้สาเหตุที่เพื่อนร่วมรุ่นของเธอทำแบบนี้

ทันทีที่ประธานรุ่นประกาศจับคู่ของทั้งสอง สาวๆ ต่างพากันกรีดร้องดีใจกันขึ้นมาอีกรอบ ทำเอาเขาต้องเก็บโทรโข่งเพื่อใช้มือปิดหูตัวเอง

 เงียบๆ หน่อย จะกรี๊ดหา...กันเหรอวะครับ! พวกเด็กปีหนึ่งพาคู่ตัวเองตั้งแถวกัน 5 แถวแล้วพวกปีสองช่วยกันดูแลด้วย พวกเราจะมาทดสอบความกล้ากัน ประธานรุ่นตะโกนดังลั่นก่อนจะกล่าวสรุปสั้นๆ และให้พวกเด็กปีหนึ่งทั้งหลายตั้งแถวกันทันที

ดีจังเลยน้า... ได้คู่กับพี่ไอริสด้วย... เทนตะเกาะหลังจินพูดด้วยใบหน้าหลอนๆ

งั้นแลกคู่กันไหมล่ะ

จริงเหรอ! ได้จริงๆ เหรอ!” เทนตะดีใจออกนอกหน้า ก่อนจะถูกมาโคโตะลากคอเข้าอาคารไป ต่อมาอึดใจเดียวจินก็ได้ยินเสียงของเทนตะที่กรี๊ดออกมาจากอาคารเรียน

เสียงของเทนตะทำเอาเหล่าเด็กปีหนึ่งที่ตั้งแถวรอทำหน้าหวาดกลัวกันขึ้นมาพร้อมเพรียงกัน โดยเฉพาะพวกผู้หญิง

ฉันได้ยินมาว่า อาคารแห่งนี้เป็นที่ๆ ฆาตกรโรคจิตฆ่าหั่นศพเหล่าผู้หญิงที่เขาหลอกล่อมาหลายต่อหลายครั้งจนถูกจับได้ รุ่นพี่ที่ฉันรู้จัก เขาบอกว่าเคยเห็นผู้หญิงสวมชุดสีขาวที่เปื้อนเลือดเดินไปมาภายในอาคารอีกด้วยล่ะ

ใช่ๆ ฉันก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน ข่าวลือต่างถูกพูดลามกันปากต่อปากจนไม่เหลือเค้าเดิม

ไม่เอาแล้ว ฉันไม่ไปแล้ว!” เด็กผู้หญิงปีหนึ่งพูดขึ้นเมื่อฟังเพื่อนของเธอเหล่า

คำพูดของเธอได้เป็นจุดชนวนให้หลายคนเริ่มถอดใจที่จะเข้าไปในอาคารกันมากขึ้น โดยที่ทุกคนไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่ามุมปากของประธานรุ่นปีสองได้ยกขึ้นเล็กน้อย

พวกพี่ๆ จะไม่บังคับพวกน้องๆ ให้เข้าไปทดสอบความกล้ากันหรอกนะครับ แต่อยากจะพูดทิ้งไว้นิดหน่อยว่า... กับข่าวลือที่พวกน้องไม่รู้ว่าเป็นจริงหรือเปล่า พวกน้องยังกลัวกันขนาดนี้ แล้วต่อไปข้างหน้าเมื่อต้องเจอกับอะไรอีกมากมาย พวกน้อยจะก้าวผ่านพวกมันไปได้เหรอ แต่เอาเถอะ! ถ้าใครไม่กล้าเข้าไป รบกวนเดินออกมาด้านข้างที่ๆ พวกเราเตรียมน้ำดื่มกับขนมรอไว้แล้วได้เลย ประธานคนนั้นพูดเสร็จก็ลงไปช่วยเพื่อนของตัวเองดูแลเหล่ารุ่นน้อง

คำพูดของประธานรุ่นปีสองคนนั้นได้หยุดข่าวลือไปในทันที แต่ก็มีไม่น้อยที่ถอดใจเดินไปรับน้ำมาดื่มแทน

โชคดีนะจ้ะ คนสวย เมื่อถึงตาจินกับไอริสเดินเข้าไป จู่ๆ ก็มีใครคนหนึ่งทักทายพวกเขา

หยุดทำหน้าแบบนั้นได้แล้ว ซายะ ไอริสพูดด้วยปากที่สั่นเล็กน้อย

ฝากดูแลสาวสวยคนนี้ด้วยนะคะ น้องจิน ซายะไม่สนใจเธอแต่กลับไปพูดกับชายหนุ่มด้านข้างแทน

อย่ากลัวไปเลยไอริส ข่าวลือพวกนั้นน่ะ ซายะพลางเดินมาจับมือเพื่อนสาว เป็นเรื่องจริง

คำพูดของซายะไม่ได้ทำให้ไอริสรู้สึกดีขึ้นเลย กลับกันมันยิ่งทำให้ความกลัวของเธอเพิ่งพูนขึ้นไปอีก จินยิ้มแห้งๆ เมื่อได้เห็นและได้ฟัง ดูก็รู้แล้วว่าข่าวลือพวกนั้นไม่ใช่เรื่องจริง

เอาล่ะ! ไปกันได้แล้ว ซายะเดินไปด้างหลังจินกับไอริสและผลักทั้งคู่ให้เดินเข้าไปด้านในอาคารในจุดที่เธอดูแล

ไม่เอาแล้วซายะ ฉันไม่ไปแล้วดีกว่า เธอมาแทนฉันเถอะ ไอริสดิ้นขัดขืน

เอาน่า... ปีที่แล้วเธอก็ไม่ได้มา ลองเข้าไปสักครั้งสิ เดี๋ยวเธอจะได้รู้ว่านรกมีจริง ซายะพูดด้วยน้ำเสียงหลอนๆ ทำเอาไอริสกลืนน้ำลายลงคอเสียงดัง

แต่ในมุมมองของจินนั้น กลับเห็นว่าซายะกำลังพูดหยอกล้อไอริสเล่น แถมยังขยิบตาให้เขาอีกด้วย

 

 

 

 

 

อีกด้านหนึ่ง ณ คฤหาสน์แห่งแก๊งหมาป่าเหมันต์

 

ก๊อก! ก๊อก! …เสียงเคาะประตูดังขึ้น

เข้ามา...

ทันทีที่ประตูได้ถูกเปิดออกก็ได้เผยให้เห็นชายหนุ่มผู้หนึ่งที่สวมแขนกลไว้ข้างหนึ่งเดินเข้ามา

มีเรื่องอะไรหรือเปล่า ไอแซก คาเซะถามลูกชายของตน

เจอแล้วท่านพ่อ ในที่สุดพวกเราก็เจอแล้ว ไอแซกแสดงอาการดีใจออกนอกหน้า

เจออะไร คาเซะถอดแว่นตาและวางปากกาลง

หมอที่จะรักษาอาการของไอริส ในที่สุดพวกเราก็เจอแล้ว

ว่ายังไงน่ะ! เจอหมอปีศาจแล้วงั้นเหรอ!” คาเซะลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้ เขาแสดงอาการดีใจไม่ต่างจากไอแซก ละ แล้วตอนนี้หมอที่ว่านั้นอยู่ไหน

สายข่าวของเราบอกว่า หมอปีศาจจะไปร่วมงานแต่งตั้งหัวหน้าตระกูลโนวาเซียในวันพรุ่งนี้

แน่ใจนะ!”

ครับ ท่านพ่อไอแซกพยักหน้า

ในที่สุด! ในที่สุดก็พบสักที…” คาเซะอดดีใจจนน้ำตาไหลออกมาไม่ได้ เขามองไปยังด้านนอกหน้าต่างพลางคิดถึงใบหน้าของหญิงสาวที่ตนเองรักและให้คำสัญญาไว้

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1361 PrinceArcadia (จากตอนที่ 180)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 16:22
    ตื่นเต้นๆ รออ่านครับ
    #1,361
    0