ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 176 : ลิ้มรสความโหดร้าย!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 771
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 93 ครั้ง
    10 พ.ค. 62

กล่าวกันว่า... คนเรามักจะโหดร้ายขึ้น เมื่อประสบพบเจอกับเรื่องที่กระทบกระเทือนต่อจิตใจ เฉกเช่นเดียวกับกรณีของชายหนุ่มนามว่า ไก ผู้นี้

ไกยึดมั่นโดยดำเนินชีวิตด้วยความซื่อสัตย์และความเที่ยงตรงฃ ทำให้เขาสามารถประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย อีกทั้งยังได้รับการยอมรับว่าเป็นอัจฉริยะหน้าใหม่ด้านไอทีโดยแท้ เหตุผลส่วนหนึ่งคงมาจากบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งวงการนี้ได้เชิญเขาทำงานที่นั้น ซึ่งในขณะนั้นไกยังไม่ทันที่จะได้จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเลยด้วยซ้ำ

แต่ทว่า... ฝันอันหอมหวานของชายหนุ่มก็ได้จบลงอย่างไม่ทันได้เตรียมตัวเตรียมใจ

เหตุการณ์ไม่คาดคิดได้เกิดขึ้น สืบเนื่องจากเพื่อนรักแสนสนิทสนมปานพี่น้องคลานออกจากท้องมารดาเดียวกันได้ทำการทรยศหักหลัง ขโมยโปรแกรมสำเร็จรูปที่เขาพยายามทำมาอย่างยาวนานโดยอุทิศแรงกายและแรงใจไปทั้งชีวิตไปได้หน้าตาเฉย พร้อมกับถูกใส่ความว่าตัวเองแย่งผลงานของเพื่อนผู้นั้นมาตั้งแต่สมัยเรียนจนได้ดิบได้ดีถึงทุกวันนี้

เขาแค้น... แค้นกับการถูกทรยศหักหลัง แค้นกับการมอบความไว้วางใจให้ใครสักคน แค้นตัวเองที่แสนซื่อตรงและใสซื่อจนไม่อาจให้อภัยได้แบบนั้น วันๆ ของไกหมดไปกับการแค้นอกแค้นใจ จนไม่เป็นอันทำงาน จนถูกเลิกจ้างไปในที่สุด

และนั้น... ถือว่าเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตของชายหนุ่มผู้นี้ไปอย่างสิ้นเชิง

ใช่แล้ว! ในที่สุดเขาก็ค้นพบเกี่ยวกับความจริงของโลกอันโหดร้ายใบนี้เข้า มันช่างแสนสนุกและมีความสุขอย่างที่ไม่มีมา โลกอันดำมืดของเขาได้ถูกย้อมไปด้วยสีสันอันแดงฉานของเลือดจากเพื่อนผู้นั้น ซึ่งมันเป็นอะไรที่... เบิกบานจิตใจอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ หากให้เทียบกับอะไรสักอย่าง มันคงเป็นอารมณ์เดียวกับการที่สามารถเคลียร์เกมที่ตัวเองเล่นมาอย่างยาวนานได้ในที่สุด เขาสามารถลงมือและลบตัวตนออกจากโลกแสนไฮเทคนี้ได้อย่างไม่ยากเย็นและทำอยู่อย่างนั้นจนแตะตาองค์กรเนเมซิสเข้า

ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น... เขายังค้นพบว่าโลกอันบิดเบี้ยวนี้ยังมีสิ่งที่เขาไม่สามารถทำความเข้าใจได้อีกหลากหลายอย่าง แล้วหนึ่งในนั้น คือ พลังวิญญาณ

สิ่งที่สามารถยกระดับความสามารถทางได้ร่างกายและเปลี่ยนขุมพลังของมนุษย์ไปอย่างสิ้นเชิง ความแข็งแกร่ง ใช่! มันคือความแข็งแกร่งที่บรรพบุรุษทุกเพศทุกยุคทุกสมัยต่างเพรียกหาที่จะใคร่ครอง เพราะการได้มาซึ่งอำนาจนั้นเป็นสิ่งที่ใครต่างก็ต้องการ และเขาก็ไม่คิดที่จะปฏิเสธมัน

 

โฮกกก!!!

 

ดูอย่างเขาในตอนนี้สิ กองกำลังทางทหารที่ไหนเลยจะหาญกล้าคิดต่อกรกับเขาได้ในสภาพแสนน่ากลัวนี้ เพียงแค่เสียงคำรามก็สามารถสยบทุกการเคลื่อน เผลอๆ อาจทำให้คนพวกนั้นหยุดหายใจไปเองก็ยังได้

แต่มีบางอย่างที่ขัดใจไกเป็นที่สุดก็คือ ชายผู้สวมหน้ากากไม่ไหวติงต่อการเปลี่ยนแปลงของเขาตรงหน้า

อยากรู้นักว่าเลือดของเจ้าจะมีเฉกสียังไง เสียงอันน่าขนลุกของไกพูดขึ้น ก่อนจะใช้สองแขนกอดที่หน้าอกของตัวเอง อาการบางอย่างแสดงบริเวณใบหน้าและร่างกายที่เกร็งอย่างเห็นได้ชัด

 

ชิ้งงง!

 

ทันใดนั้นที่ข้อศอกของไกก็ปรากฏใบมีดสองคมสีดำที่ยาวเกือบ 1 ฟุตออกมา โดยไม่ต้องสาธยายเกี่ยวกับความคมของมัน เพียงแค่มองจากจุดที่คิยะกับเรนอยู่นั้นก็รู้สึกขนลุกวาบออกมาอย่างอดไม่ได้ ทั้งคู่ต่างลอบกลืนน้ำลายอย่างเงียบที่สุด และพยายามลบเลือนตัวตนไม่เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาของเจ้าสัตว์ประหลาดตนนี้

ทางด้านคลาวด์กลับมีท่าทีแสดงความนิ่งเฉยและยังลอบถอยออกห่างจากจุดที่จินกับไกยืนประจันหน้ากันพอสมควร เพราะดูจากบรรยากาศอันแสนมาคุแล้ว ไม่แคล้วคงมีการต่อสู้ที่ดุเดือดเกิดขึ้นเป็นแน่

 

“…” จินที่สวมหน้ากากอยู่กลับไม่โต้ตอบ

 

จินเริ่มกำชับดาบในมือในท่าเตรียมโจมตี เฉกเช่นเดียวกับไก ที่มีออร่าทมิฬพัวพุ่งออกมาจากร่างกาย แถมพลังนั้นยังไหลลงอาบไปทั้งใบมีดทั้งสองอีกด้วย

 

นี่มันไม่ใช่การต่อสู้ระหว่างมนุษย์แล้ว... คิยะเปรยออกมาอย่างเบาๆ พร้อมกับสภาพร่างกายที่เริ่มดูดีขึ้น สังเกตได้จากใบหน้าของเขาที่หายซีดเผือกแล้ว

ครับ แต่เราจะรอดไหม เรนพยักหน้าอีกทั้งยังพูดคำที่ตรงกลับใจของตัวเองออกมา

ต้องรอดสิ เนื้อย่างรอเราอยู่ คำตอบของคิยะทำเอาเรนหัวเราะอย่างขมขื่น

 

ความกดดันของทั้งสองได้ทำให้เกิดสายลมพัดโหมกระหน่ำอย่างรุนแรง ทุกคนในที่นี้ต่างรู้สึกราวกับกำลังอยู่ท่ามกลางพายุก็ไม่ปาน แล้วมันยิ่งทวีคูณความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

 

จินก้าวเท้าขวาไปข้างหน้าเล็กน้อยพร้อมทั้งยังค่อยๆ ย่อตัวลงแล้วเคลื่อนมือขวาไปจับดาบที่อยู่ด้านข้างทางซ้ายอย่างช้าๆ

 

กระบวนท่าสังหาร ลำดับที่ 8 ดาบไร้ปราณี

 

ทันใดนั้นนัยน์ตาสีเหลืองทองได้สุกสกาวขึ้นอย่างเจิดจรัสและหายตัวไปต่อหน้าต่อตาไกอย่างไม่ทิ้งร่องรอย

 

ชิ้ง! ...จินเก็บดาบลงในฝักที่ไม่มีใครรู้ว่าเขาได้ดึงมันออกมาตอนไหน เพราะหลังจากที่จินหายตัวไปเมื่อกี้ยังไม่ถึงเสี้ยววิ ต่อมาเขาก็ปรากฏตัวอยู่ข้างหลังไกอย่างน่าเหลือเชื่อ

 

อะ-

ยังไม่ทันที่ไกจะพูดอะไรออกมา ร่างของเขาก็เกิดการแยกออกจากกันด้วยคมดาบของจินที่เรียบเนียน ซ่า!!! ...เสียงของเลือดที่พุ่งออกมาจากบาดแผลในจำนวนมหาศาลดังกลบความเงียบ

 

กะ เกิดอะไรขึ้น จบแล้วเหรอ?” คิยะอ้าปากค้าง หันไปถามเรนที่มีลักษณะไม่ต่างกันด้านข้าง

มะ ไม่รู้เหมือนกันครับ แต่น่าจะใช่ เรนอ้าปากส่ายหน้าตอบกลับ

 

จินหันหลังกลับมามองผลงานของตนด้วยท่าทีนิ่งเงียบ เขายังคงรู้สึกถึงบางอย่างที่แปลกๆ มันเป็นความรู้สึกที่ยังคงค้างคาราวกับว่า... เรื่องราวมันยังไม่จบเพียงเท่านี้

แล้วมันก็เป็นอย่างที่เขาคิด ร่างกายของไกที่แยกออกเป็นสองซีกกำลังขยับดึงดูดเข้าหากันราวกับแม่เหล็ก ก่อนจะผสานกันอย่างลงตัว พร้อมกับค่อยๆ ลุกขึ้นมาด้วยใบหน้าอันเหี้ยมเกรียม

เห้ย!” คิยะกับเรนอุทานพร้อมกัน

 

สุดยอดไปเลย! มองไม่ทันเลย!” น้ำเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของไกดังขึ้นด้วยท่าทีดีใจสวนทางกับใบหน้าแสนประหลาดนั้น

... จินมองไปยังกล้ามเนื้อตามตัวของสัตว์ประหลาดตรงหน้า

 

ถึงจะไม่มากนัก แต่จินสามารถรู้สึกถึงบางอย่างที่เปลี่ยนไปซึ่งไม่มากก็น้อย เพราะเท่าที่ตาเห็น เหมือนเกล็ดตามตัวของไกจะหนาขึ้นและมีสีเข้มขึ้นมาเล็กน้อย

แต่ยังไม่ทันที่จินจะสังเกตอะไรไปมากกว่านี้ จู่ๆ ไกก็พุ่งเข้ามาพร้อมกับวาดลวดลายโจมตีเขาด้วยคมเล็บผสานกับคมดาบข้อศอกอย่างรวดเร็ว

 

ฉัวะ! …แต่ไหนเลยจินจะมองตามการเคลื่อนไหวนั้นไม่ออก จินชักดาบออกมาฟันแขนข้างขวาของไกจนขาดไปในที่สุด ก่อนที่เขาจะทำใบหน้าแปลกใจภายใต้หน้ากากนั้นขึ้น ซึ่งเขาแปลกใจที่เกล็ดพวกนั้นมันแข็งแกร่งขึ้น โดยที่ดูจากปริมาณการลงน้ำหนักไปในดาบที่เพิ่มขึ้นก่อนหน้านี้ และเป็นอย่างที่เขาคิด แขนข้างขวาของไกที่หลุดร่วงลงไปที่พื้นกลับเด้งคืนสู่ที่ของมันอย่างรวดเร็ว

 

จากการครุ่นคิดไม่นาน จินจับจุดได้ว่า ร่างกายของเจ้าสิ่งตรงหน้าเขานั้น ยิ่งฆ่าฟันยิ่งแข็งแกร่ง ยิ่งตกตายยิ่งทนทาน จินสัมผัสได้ถึงเรื่องยุ่งยากขึ้นมาในทันที

 

แปลกใจไปเลย! แต่ยังไม่ได้เอาจริงเลย!” ไกยิ้มกระเหี้ยมใจใส่จินก่อนจะรัวทุกอย่างเข้าใส่ไม่ยั้ง

 

ตู้ม! ตู้ม! ตู้มมม!

 

การโจมตีของไกสร้างความเสียหายเป็นวงกว้างอย่างรวดเร็วและลามอย่างกับไฟลามทุ่ง ตึกน้อยใหญ่โดยรอบต่างพังทลายลงไปราวกับวันสิ้นโลก และเคราะห์ร้ายคงไม่พ้นตึกประจำแก๊งงูดำที่ถูกทำลายอย่างไม่หลงเหลือเค้าโครงเดิม คิยะกับเรนต่างพยายามเอาตัวรอดโดยการอาศัยเศษซากอาคารของตนในการผ่อนปรนแรงโน้มถ่วงของโลก ผิดกับคลาวด์ที่ร่องลงมาสู่พื้นอย่างสบายๆ

คิยะทำได้เพียงมองสิ่งก่อสร้างตรงหน้าด้วยใบหน้าเลื่อนลอย เขาลงทุนลงแรงกับมันไปไม่น้อย อีกทั้งยังคิดถึงเรื่องหลังจากวันนี้ คงวุ่นวายน่าดู

อะไรมันจะเกิดก็ต้องเกิดสินะ นายเป็นไงมั้งเรน คิยะมองปลงๆ ก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มด้านข้าง

ผมยังไหวครับ เรนหอบเหนื่อยอย่างเห็นได้ชัด โดยบริเวณที่ศีรษะยังคงมีรอยเลือดและยังไหลออกมาให้เห็น

ทั้งสองพยักหน้าให้กันก่อนจะกลับไปมองการต่อสู้ของจินกับไกที่ยังไม่จบ แม้เขาจะสงสัยถึงการมาเยือนของสองเสาเหลักแห่งองค์กรเนเมซิส เท่าที่ดูตอนนี้คงเดาได้ไม่ยาก อีกทั้งการปรากฏตัวของจินที่มาอย่างทันด่วนเช่นนี้ด้วย

ขาข้างหนึ่งเราก้าวลงสู่นรกแล้วใช่ไหม เรนหันหน้าไปมองคิยะพูดขึ้นอย่างไม่เข้าใจ ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าจะตอบคำถามนี้ยังไง แถมคนถามดูเหมือนจะไม่ได้ต้องการคำตอบสักเท่าไหร่ด้วย

 

ตู้มมม!!! ซ่า!!! …และเป็นอีกครั้งที่ไกถูกสะบั่นหัวลงจนเลือดพุ่งออกมาจากคอ แต่มันก็เกิดขึ้นเพียงแค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้น หัวของเขาก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม

 

ในตอนนี้ทั่วทั้งร่างของไกต่างเต็มไปด้วยเกล็ดสีดำทมิฬให้อารมณ์แสนน่ากลัวจนดำมืดราวกับรัตติกาล ส่วนทางด้านจินนั้นได้เรียกพลังเวทย์สายฟ้าเข้ามาเสริมร่างกายจนเกิดเกลียวสายฟ้าไหลท่วมร่างเป็นที่เรียบร้อย แต่มันกลับไม่ได้เป็นสีเหลืองทองเช่นเคย เพราะในคราวนี้มันกลับเป็นสีแดงสดราวกับเลือดเสียอย่างนั้น แถมมันดูจะเกรี้ยวกราดกว่าเดิมด้วย

 

สุดยอดไปเลย! โคตรมันเลย!” ไกพูดก่อนจะพุ่งเข้าปะทะไปอีก โดยไม่มีท่าทีเหนื่อยล้าและปราศจากความหวาดกลัวอย่างสิ้นเชิง

 

ยิ่งยื้อยิ่งเสียหาย คงต้องใช้วิธีนั้นแล้วแหละ... เสียงร่ำร้องภายในใจของจินดังขึ้น โดยที่หางตาของชายหนุ่มกวาดมองความเละทะรอบๆ

 

แล้วทันใดนั้น... บางอย่างได้ทำให้ไกรู้สึกถึงภัยคุกคามบางอย่างที่แปลกและแตกต่างออกไปจากนัยน์ตาของชายตรงหน้า พลันร่างกายที่เคลื่อนไปข้างเบรกหยุดชะงัก พร้อมกับเริ่มสั่นเทิ่มโดยไร้สาเหตุ

 

อะ อะไร จะ เจ้าจะทำอะไร!” สัญชาตญาณบางอย่างบอกกับเขาให้หนีไปให้ไกลจากจินในตอนนี้ พอคิดถึงตรงนี้เขาก็ไม่ลังเลที่จะทะยานร่างหนี แต่ว่า!

 

หมับ! ...ใบหน้าของไกถูกจินใช้มือข้างเดียวกุมไว้อย่างง่ายดาย และไม่สามารถสะบัดหลุดไปได้ แม้ว่าเขาจะดิ้นรนขัดขืนด้วยการโจมตีก็ตาม จินยกร่างของไกขึ้นด้วยท่าทีนิ่งเงียบ ซึ่งมันนิ่งจนน่ากลัวอย่างถึงที่สุด

ความหนาวเหน็บของบางอย่างเข้าเกาะกุมหัวใจของไก ก่อนหน้านี้จนถึงเมื่อกี้เขายังไม่รู้สึกถึงการหวาดกลัวความตายเลยด้วยซ้ำ

 

พรึ่บ! …เปลวเพลิงสีแดงเหลืองต่างเริ่มเผาลามจากส่วนร่างของไกขึ้นมาเรื่อยๆ

 

ปะ ปล่อยข้า! ปล่อย! อ๊ากกก!!!” เสียงอันแหบแห้งของไกตะโกนออกมาเสียงดังผิดกับเมื่อก่อนหน้านี้ลิบลับ แต่ที่น่าแปลกก็คือ เขากำลังรู้สึกเจ็บปวดและทรมาน ใช่! แม้ก่อนหน้านี้เขาจะถูกฆ่าตายจนนับครั้งไม่ได้ แต่มันก็ไม่ได้สร้างความเสียหายอะไรเลยแก่เขา กลับกัน... มันกลับทำให้เขารู้สึกถึงพลังที่เพิ่มมากขึ้น ผิดกับตอนนี้

ไม่นะ! อ๊ากกกก!” ไกกระเสือกกระสนทุรนทุรายก่อนจะสลายหายไปกลายเป็นธุรี

 

ฉึก! …เสียงของมีคมแทงร่างเนื้อดังขึ้นใกล้ๆ มันจึงทำให้จิน คิยะ และเรนเลิกสนใจเกี่ยวกับไกไปทันที พวกเขาหันไปยังต้นเสียง ก่อนจะมีประกายความแปลกใจเกิดขึ้นแก่ทั้งสามคน

 

ส่วนคนโดนแทงยังมึนงงพร้อมกับหันไปมองด้านหลังอย่างช้าๆ

 

มาร์ธา...

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 93 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1355 PrinceArcadia (จากตอนที่ 176)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 02:01
    ว้าว โชคดีที่ยังไม่นอน ขอบคุณครับ
    #1,355
    0
  2. #1354 Nazzga2 (จากตอนที่ 176)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 01:39
    อื่มแวมไพร์ในสังกัดโดนแทงสิน่ะ
    #1,354
    0
  3. #1353 0831929421 (จากตอนที่ 176)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 01:19
    หายไปนานนะไร้ท
    #1,353
    0