ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 172 : แผนตัดแขนตัดขา!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    11 มี.ค. 62

โอ๊ย! เบาๆ หน่อยสิมิคัง โอ๊ย!!!” มาร์คหันไปโวยวายมิคังที่กำลังทำแผลแถวใบหน้าให้ ก่อนจะโดนแม่คุณกดน้ำหนักมือเพิ่มเข้าไปอีกจนร้องจ๊าก

ฮ่าๆ ร้องเป็นเด็กไปได้ มาร์ค อู้ย... ส่วนทางได้เอย์จินั้นก็อยู่ในสภาพไม่ต่างกับมาร์คเลยแม้แต่นิดเดียว ซึ่งเขาก็ได้รับการดูแลโดยโซอึนเช่นกัน

ตอนชกต่อยทำไมไม่กลัว แล้วมาร้องทำไมกันตอนนี้

มิคังหัวเสียเสียงดังเข้าใส่ ทำเอาสองหนุ่มทำหน้าจ๋อยกันไปตามๆ ถึงพวกเขาอยากจะเถียง แต่ที่หญิงสาวพูดนั้นก็เป็นเรื่องจริง ที่สำคัญ... จะให้พวกเขาไปชกต่อยกันทั้งวันยังได้ ดีกว่าต้องมานั่งทายาที่แสบปวดทรมานอะไรแบบนี้

งี้แหละ ชีวิตของลูกผู้ชาย มันต้องมีเรื่องอะไรแบบนี้เข้ามาเกี่ยวข้องอยู่แล้ว ไม่งั้นชีวิตขาดสีสันกันพอดี เมื่อเริ่มแก่ตัวจะเอาเรื่องราวแบบไหนไปเหล่าให้ลูกหลานฟังกัน ว่าแต่เมื่อไหร่พวกเจ้าจะมีหลานให้ข้าอุ้ม

ราวกับคมมีดที่ทิ่มแทงเข้าไปยังกลางใจของผู้คนที่นั่งกันอยู่ในที่แห่งนี้ ความเงียบสงัดบวกกับสายลมเย็นๆ ของภายนอกที่พัดผ่านทางหน้าต่างเข้ามาเสริมสร้างความเจ็บปวดเข้าไปอีกหลายเท่าทวีคูณ ทั้งมาร์คกับเอย์จิรู้สึกว่าคำพูดของชาโต้นั้นเจ็บแสบกว่ายาในมือของมิคังกับโซอึนเสียอีก

ทำไมถึงไปมีเรื่องกับแก๊งคชาสารเดือดได้ล่ะ

แต่แล้วความเงียบนั้นก็หายไปโดยคำถามจากจินที่ดังขึ้น ทำเอาหลายคนรู้สึกโล่งอกกับบรรยกาศแสนมาคุนั้นทันที

โดยที่พวกเขาต่างกำลังนั่งอยู่ภายในห้องโถงแห่งแก๊งมังกรคำรามที่มีโต๊ะกับเก้าอี้วางไว้คล้ายกับห้องประชุม แต่แตกต่างกันตรงมีรูปภาพวาดเขียนมากมายประดับประดาเต็มฝาผนังกับข้าวของเครื่องใช้ที่อำนวยความสะดวกให้อารมณ์คล้ายกับห้องนั่งเล่นมากกว่า ซึ่งในตอนนี้นั้นได้มี 7 คนนั่งอยู่ ได้แก่ ชาโต้ จิน โซอึน มิคัง มาร์ค เอย์จิ และฮานะอยู่ภายในห้อง

เรื่องต่างๆ มันเริ่มจากการแย่งชิงซื้อขายที่ดินเพื่อขยายสาขาห้างสรรพสินค้าของเราครับ เป็นทางด้านมาร์คที่ตอบมาพร้อมกับทำเสียงซิ๊ดซ๊าด

ทำไมเรื่องนี้ผมถึงไม่รู้ จินทำหน้างง หากเป็นเรื่องเกี่ยวกับห้างสรรพสินค้าอะไรนั้นเขาต้องรู้เป็นคนแรกสิ แต่ทำไมคราวนี้เขากลับไม่รู้อะไรเลย จึงต้องหันไปมองฮานะ

เอ่อ... ทำเอาสาวนัยน์ตาสีน้ำทะเลสวยหันไปมองคนอื่นเพื่อขอความช่วยเหลือ

พวกเราขอโทษค่ะคุณจิน โดยตอนแรกนั้นพวกเรามองว่าเป็นปัญหาเล็กๆ ที่สามารถจัดการกันเองได้ เพราะว่าเรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นบ่อยอยู่แล้ว แต่ก็ไม่คิดเลยว่าเจ้าพวกบ้านี่จะยกคนไปตะลุมบอนกันเสียอย่างนั้น มิคังรีบออกตัวขอโทษ ดูเหมือนว่าเหตุผลของเธอจะทำให้จินอารมณ์เย็นลงได้

ถ้ายังไงวันหลังช่วยบอกผมด้วยแล้วกัน ถึงจะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็เถอะ แต่เรื่องแบบนี้ผมควรรู้ ดีที่เรื่องไม่ร้ายแรงจนถึงขั้นมีใครตกตาย จินพยักหน้ารับรู้ถึงความหนักใจของทุกคน

ครับ/ค่ะ ทุกคนต่างรีบตอบรับทราบทันที ทำเอาจินถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้

ส่วนพวกคุณทั้งสอง ทำไมถึงต้องมีเรื่องกันถึงขั้นชกต่อย จินมองหน้ามาร์คกับเอย์จิ แต่แปลกที่ทั้งคู่ต่างไม่ก้มหน้าลงต่ำ หรือมองไปทางอื่นอย่างเกรงกลัว กลับกันพวกเขาต่างมองหน้าจินด้วยแววตาแน่วแน่เสียอย่างนั้น

พวกมันล่อว่า แก๊งจิ้นเหลนเหลืองปัญญาอ่อนให้เด็กปากไม่สิ้นกินน้ำนมเป็นหัวหน้า ไม่ต่างจากให้เด็กมันมาเล่นขายของครับ

พวกเราทนไม่ไหวที่พวกมันกล้ามาหยามหน้ากันแบบนี้ จึงต้องลงมือสั่งสอนให้พวกมันได้รู้ มาร์คพูดขึ้นตอนแรกและมีเอย์จิกล่าวเสริมมาอีกที

ดี! พวกมันอยู่ไหน!”

พอทั้งสองพูดจบจินลุกพรวดขึ้นด้วยดวงตาแดงก่ำทั้งสองข้าง แรงกดดันที่ถูกปล่อยออกมาทำเอาหลายคนสะดุ้งอย่างตื่นตัวกันทั้งหมด แต่ด้วยการฝึกฝนและระดับพลังที่เพิ่มขึ้น ทำให้ทุกคนสามารถรับแรงกดดันมหาศาลนี้ได้ในระดับหนึ่ง

ใจเย็นๆ ก่อนหลาน ชาโต้ไหวตัวทันดึงตัวจึงลงมานั่งอย่างรวดเร็ว ทำเอาความโกรธภายในกายของชายหนุ่มค่อยๆ หายไป ก่อนดวงตาจะกลับมาเป็นสีเหลืองเหมือนเดิม

ขอโทษทีครับ จินหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะค่อยๆ สงบสติอารมณ์กลับมา และกล่าวขอโทษทุกคน ซึ่งพวกเขาก็ไม่มีใครว่าอะไรทั้งนั้น นอกจากกลืนน้ำลายอันเหนียวข้นลงคอกันไปตามๆ กัน

แล้วมีอีกอย่างหนึ่งครับ ตอนที่พวกผมต่อสู้กันอยู่นั้น เหมือนจะมีใครบางคนคอยมองพวกเราจากไหนสักที่อยู่ด้วย เอย์จิจับครางตัวเองไคร่ครวญก่อนพูดขึ้น

แน่ใจเหรอ จินถามเพื่อความแน่ใจ

ครับ ถึงใครคนนั้นจะพยายามกลบเกลื่อนตัวตน แต่พวกเราต่างความรู้สึกแบบนั้นอยู่ตลอดเวลาเลย มาร์คกล่าวพร้อมกับรับถุงน้ำแข็งมาประคบเย็นแถวใบหน้า

ดูเหมือนว่า... เรื่องราวมันคงไม่ใช่แค่การทะเลาะวิวาททั่วไปแล้วมั้ง จินใช้ความคิดอยู่สักพักก่อนจะกล่าวออกมา

ทำไมเหรอคะ โซอึนถามขึ้นหลังจากที่เธอได้เก็บชุดรักษาพยายามไว้เป็นที่เรียบร้อย

ถ้าคนพวกนั้นไม่ได้ปากกล้าโดยสันดานล่ะ หากว่าพวกเขาได้รับคำสั่งให้มาทำอะไรแบบนั้นล่ะ ความเป็นไปได้ว่า มีใครบางคนกำลังหยั่งเชิงพวกเราอยู่ จินตอบด้วยคำถามทำเอาทุกคนคิดตามกันทันที

โตขึ้นอีกแล้วสินะ เจ้าหลานคนนี้ ชาโต้วางมือบนไหล่ของจิน นี่ก็ดึกมากแล้ว อย่าเพิ่งคิดอะไรให้หนักหัวกันมากเลยเด็กๆ รีบกลับบ้านไปพักผ่อนแล้วเก็บแรงไว้วันพรุ่งนี้ดีกว่า ดีแล้วที่วันนี้ทั้งสองคนไม่เป็นไรนะ มาร์ค เอย์จิ งั้นปู่ขอตัวก่อน ราตรีสวัสดิ์ทุกคน ชายชราพูดเสร็จก็ขอตัวไปพักผ่อนทันที ทุกคนต่างก้มหน้าตอบกลับส่งคำลาค่ำคืนนี้แก่ชาโต้ด้วยเช่นกัน

นั้นสิ นี่ก็ดึกมากแล้ว เรื่องวันนี้ก็พักเอาไว้ก่อนแล้วกัน อีกอย่างวันนี้ทุกคนต่างทำงานกันมาอย่างเหนื่อยๆ กลับไปพักผ่อนกันเถอะครับ แล้วก็ขอบคุณมากนะ จินหันไปยิ้มให้ทุกคน ซึ่งทำเอาพวกเขาลุกขึ้นโค้งตัวเคารพจิน ก่อนจะกล่าวร่ำลากัน เพราะดูจากความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของทุกคน พวกเขาคงอยากทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนนุ่มๆ กันแล้ว

 

ทุกคนกลับหมดแล้วคลาวด์ พอทุกคนขอตัวกลับไปกันหมด จินก็กล่าวขึ้นลอยๆ ก่อนจะนั่งมองดวงดาวกับพระจันทร์ที่ริมหน้าต่าง

ขออภัยที่มารบกวนยามวิกาลครับ นายท่าน คลาวด์โผล่ออกมาจากผ้าม่าน ซึ่งไม่มีใครรู้เลยว่าเขาได้มายืนอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานานสักพักแล้ว ยกเว้นจิน

ไม่ต้องเกรงใจอะไรแบบนั้นหรอกครับ พูดสบายๆ เถอะ มาหากระทันหันแบบนี้คงมีเรื่องอะไรร้ายแรงจนต้องรีบมาบอกสินะ จินยิ้มให้กับชายหนุ่มวัยกลางคนที่เปลี่ยนลุคจากผมดำมาเป็นผมขาวและดวงตากระหายเลือดสีแดงทั้งคู่

ครับ ดูเหมือนว่าองค์กรจะเริ่มเคลื่อนไหว แล้วตั้งให้นายท่านเป็นบุคคลอันตรายต้องรีบกำจัดแล้วครับ คลาวด์กล่าวด้วยใบหน้าจริงจัง

ถ้าไม่ตั้งสิคงแปลก เล่นถล่มสาขาหลักขนาดนั้น แค่นี้เหรอคลาวด์ จินหัวเราะเบาๆ ก่อนจะหรี่ตาทำหน้าแปลกใจ อีกอย่างเขาคิดว่าชายหนุ่มผู้นี้คงไม่ได้มากับเรื่องแค่นี้หรอก

นี่ครับ คลาวด์ไม่ได้ตอบคำถามดังกล่าว แต่เขายื่นแฟ้มเอกสารให้แทน

พอจินเปิดมาหน้าแรกเท่านั้น ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น ก่อนสีนัยน์ตาจะเริ่มเปลี่ยนไปแล้วหยุดอยู่ครึ่งหนึ่งแล้วกลับมาเป็นสีเหลืองเหมือนเดิม

ร้ายแรงกว่าที่คาดไว้นะเนี้ย ไม่คิดว่าองค์กรเนเมซิสจะไร้เหตุผลได้แบบนี้ จินพูดเสียงแข็ง แผนตัดแขนขากันแบบนี้ โหดเหี้ยมจริงๆ แล้วใครเป็นคนรับหน้าที่ไปจัดการ ...อย่าบอกนะว่านาย

จินหันไปถามคลาวด์แต่เจ้าตัวกลับไม่ตอบ จนต้องทำให้เขารับรู้ได้ว่า คงไม่มีใครอื่นรับงานนี้ไปนอกจากคลาวด์ แล้วได้คำยืนยันเป็นการพยักหน้าตอบมา

สงสัยคงถึงเวลาบอกลาองค์กรนั้นแล้วแหละ คลาวด์

ผมก็คิดเช่นนั้น แต่ว่าผมมีเรื่องอยากขอร้องนายท่านอยู่หนึ่งเรื่องครับ คลาวด์ไม่ได้เสียดายที่เขาต้องออกจากองค์กรเปื้อนเลือดนั้น แต่มีอย่างหนึ่งที่เขารู้สึกเป็นห่วงอยู่ ไม่สิ เป็นห่วงมากๆ อยู่คนหนึ่ง

พูดมา ผมกำลังฟัง จินพยายามข่มอารมณ์ด้านลบของตัวเองอย่างหนัก ไม่คิดว่าวันนี้เขาต้องมาเจอเรื่องปั่นโมโหได้แบบนี้ซ้อนกันติดๆ

ผมอยากจะขอให้นายท่านไว้ชีวิตมาร์ธาครับ คลาวด์พูดด้วยน้ำเสียงและใบหน้าจริงจัง ทำเอาจินหันมามองอย่างแปลกใจ พร้อมกับเห็นว่าคลาวด์นั้นได้ก้มหัวขอร้องด้วย

ได้ ผมจะไว้ชีวิตเธอ และจะไม่ถามด้วยว่าเพราะอะไร ฉะนั้นไม่ต้องทำอะไรแบบนี้ มีไม่บ่อยหรอกที่ผู้ชายคนหนึ่งจะก้มหัวร้องขอใครสักคน เพื่ออยากให้ทำตามคำขอร้องของเขา หากใครคนนั้นหรือบางสิ่งไม่สำคัญกว่าชีวิตของตน แต่นายมั่นใจเหรือว่าเธอจะไม่มาขัดขว้างหรือทำให้อะไรมันแย่ขึ้น

ผมจะพยายามเต็มที่เพื่อไม่ให้เธอมายุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ คลาวด์พูดหนักแน่น

แล้วมีอะไรเคลื่อนไหวอีกไหม จินพยักหน้าให้คลาวด์ก่อนจะยื่นแฟ้มนั้นกลับคืนให้

ส่วนใหญ่เป็นเรื่องทั่วไป ซึ่งไม่กระทบอะไรกับนายท่านครับ ยกเว้นเรื่องยาตัวใหม่ขององค์กรครับ

พูดถึงเรื่องนี้แล้ว ผมมีเรื่องจะถามพอดี องค์กรเนเมซิสไม่ได้ผลิตยาสำเร็จแค่ตัวเดียวใช่ไหม แล้วนั้นทำให้คลาวด์รู้สึกแปลกใจที่จินรู้เรื่องนี้

นายท่านรู้ได้ไง?”

ใช่จริงๆ ว่าแต่ยาอีกตัวมันยังไงกันแน่

ยานั้นมีชื่อว่า NMS-003X เป็นยาที่เพิ่มศักยาภาพของร่างกายโดยผ่านสันดานดิบของจิตใต้สำนึกของคนใช้พร้อมกับปลดปล่อยพลังวิญญาณให้ถึงขีดสุดที่ร่างกายคนนั้นจะรับไว้ได้ครับ

สันดานดิบของจิตใจใบหน้าของจินมีเครื่องหมายคำถาม

ผมก็ไม่มั่นใจเหมือนกันว่ามันคืออะไรกันแน่ แต่เท่าที่ฟังมานั้น ผมสรุปได้ว่า หากนิสัยของคนใช้ตรงกับสัตว์แบบไหน ตัวยานั้นก็จะทำให้คนๆ นั้นกลายเป็นสัตว์ที่ตรงตามนิสัยของพวกเขา คลาวด์อธิบายง่ายๆ แต่ก็ทำให้จินพยักหน้าอย่างเข้าใจ

งั้นเหรอ ยังไงก็ ผมขอบคุณมากสำหรับเรื่องที่รีบมาบอกนะครับ คุณก็ไปพักผ่อนเถอะ จินยิ้มให้กับท่าทางจริงจังของคลาวด์

ครับ ราตรีสวัสดิ์นายท่าน พูดเสร็จชายหนุ่มผู้มีใบหน้าเคร่งขรึมก็หายไปราวกับอากาศธาตุ

ปล่อยให้จินนั่งมองหน้าต่างด้วยอาการหนักใจ ที่แสดงชี้ชัดอยู่บนใบหน้าของเขา สงสัยคงต้องไปเยี่ยมคุณคิยะหน่อยแล้ว เฮ้อ...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น