ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 165 : งานประมูลอันเลื่องชื่อ! (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    10 ม.ค. 62

ความรู้สึกหลากหลายอารมณ์ของทุกคนต่างเกิดขึ้นขณะมองไปยังสแตน พวกเขาไม่ได้รู้สึกเหมือนว่ากำลังจ้องมองมนุษย์อยู่เลย มันเป็นความรู้สึกที่แปลกใหม่ และดูน่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง แม้เส้นผมของชายหนุ่มผู้นี้จะกลายเป็นสีขาวแล้ว แต่ทว่ามันไม่ได้เป็นสีขาวจากการถดถอยของเวลาแห่งอายุแต่อย่างใด

 

ความรู้สึกนี้... การ์เบี้ยนกล่าวกับตัวเองพร้อมกับมือที่สั่นเล็กน้อย แม้ไม่ได้ลงสมรภูมิมาเนิ่นนานแล้ว แต่ชายชรายังจำความรู้สึกหวาดกลัวนี้ได้ มันไม่ใช่ความขลาดแต่เหมือนเป็นการยืนอยู่ตรงหน้าความตายเสียมากกว่า

เป็นอะไรไปคะ คุณ... ภรรยาข้างกายเอื้อมมือไปแตะที่แขนของชายชรา

เราไม่เป็นไร ที่รัก การ์เบี้ยนหันไปฝืนยิ้มให้คนรักของเขา แต่กระนั้นด้วยความที่ทั้งคู่อยู่กันมานานมีหรือ จะไม่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังรู้สึกยังไง

 

หนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์ ครั้งที่ 1!” ท่ามกลางความตกตะลึง พิธีกรได้เริ่มทำหน้าที่ของตัวเองอีกครั้ง โดยการขานจำนวนครั้งนับถอยหลังขึ้นมา แต่แล้วกลับไม่มีใครที่เสนอราคาได้มากกว่านี้  

 

หน็อยแน่…” ชายหนุ่มหมายเลข 11 กำมือแน่นอย่างขัดใจ หากเขามีเวลามากกว่านี้ เขาคงไม่ต้องมาตกที่นั่งลำบากหรือไม่สบายใจเช่นนี้ ของที่ตัวเขาพยายามตามหามานานอยู่ต่อหน้าแล้ว กลับไม่สามารถไขว่คว้ามันมาได้ มันเป็นความรู้สึกที่สุดแสนจะเจ็บปวด แต่ทำได้เพียงแค่อดทนกล้ำกลืนเท่านั้น

 

แข็งแกร่ง แข็งแกร่งมาก เลโอมองไปยังสแตนพร้อมกับพึมพำอยู่อย่างนั้น แม้ร่างกายจะสั่นกลัวเบาๆ แต่ความรู้สึกตื่นเต้นเวลาเจอคนที่เก่งกว่านั้นมันทำให้เขารู้สึกอยากจะเข้าไปท้าประลองให้รู้แล้วรู้รอด หากไม่ติดสัญญากับท่านพ่อไว้ละก็...

 

หนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์ ครั้งที่ 2!”

 

ราชวงศ์ประกาศความประสงค์ขนาดนั้น แต่เขากลับยังเสนอราคานั้นออกมาอีก หากไม่ใจกล้าก็คงมีเบื้องหลังที่หนาแน่นอน

ข้าก็คิดเช่นนั้น ไม่บ้าก็โง่แล้วนาทีนี้

แต่เขาช่างน่าหลงใหลเสียเหลือเกิน ข้าไม่อาจทานทนได้อีกแล้ว

 

เสียงซุบซิบเกิดขึ้นทันทีอย่างหนาหู พวกเขาต่างถามถึงที่มาของสแตนกับเพื่อนด้านข้าง แต่กลับไม่มีใครล่วงรู้ข้อมูลของชายผมขาวผู้นี้ได้เลย อีกหนึ่งอย่างที่พวกเขานึกสงสัยก็คือ ปริศนาตัวเลข 13 ที่หายไปนาน กลับมาอยู่ในงานประมูลครั้งนี้

 

... ส่วนเจ้าตัวกลับนั่งนิ่งไม่ไหวติงกับสิ่งใด

 

ช่างเป็นบุรุษที่น่ากลัวเสียจริง การ์เบี้ยนเปรยตามองไปทางสแตนก่อนจะพูดกับตัวเอง

มากกว่านี้ เกรงว่ารายรับรายจ่ายของเราจะขาดดุลนะคะคุณ ภรรยาของการ์เบี้ยนสะกิดที่แขนของสามีตัวเอง ก่อนจะเตือนด้วยความหวังดีและเป็นห่วง

เราเข้าใจแล้ว ชายชรากุมมือเธอแน่นพร้อมกับส่งยิ้มไปให้เธอ

 

หนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์ ครั้งที่ 3! ขอประกาศว่า แหวนแห่งอาถรรพ์ ขายให้ท่านหมายเลขที่ 13 ครับ เสียงป่าวประกาศครั้งที่ 3 จบลงพร้อมกับพิธีก่อนส่งมือไปทางสแตน

 

แปะ! แปะ! ทุกคนต่างลุกขึ้นปรบมือให้กับคนที่ประมูลได้อย่างให้เกียรติ และนี้ถือเป็นวัฒนธรรมบังคับของที่นี้ เพื่อให้พวกเขาเหล่านั้นรู้สึกยินดีและพอใจกับการจ่ายเงินในแต่ละครั้งนั้นเอง แต่ด้วยจำนวนเงินของสแตนนั้น ยังคงมีคนเคลือบแคลงอย่างหนัก หากเขาไม่ร่ำรวยจนเป็นมหาเศรษฐีระดับต้นๆ ของประเทศที่ไหนสักแห่งคงทำไม่ได้

 

ซากิ!” ชายหนุ่มหมายเลข 11 เรียกลูกน้องผ่านหูฟังขนาดจิ๋วที่หูตัวเอง

( ครับ นายน้อย! ) เสียงจากปลายสายดังขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง

สั่งการลงไป ให้ทุกคนติดตามคนประมูลหมายเลข 13 แล้วแย่งสิ่งนั้นมาให้ได้ ไม่ว่าด้วยวิธีไหน!” ชายหนุ่มหันหน้าไปมองสแตนด้วยสายตาอาฆาตหมาดร้าย

( ผมจะรีบดำเนินการให้เดี๋ยวนี้เลยครับ นายน้อย ) พูดเสร็จแล้วชายหนุ่มที่รอเตรียมพร้อมอยู่หน้าทางเข้าอาคารประมูลแห่งนี้ก็รีบไปจัดการธุระที่ได้มอบหมายทันที

 

... โดยที่ทั้งสองไม่รู้เลยว่าบทสนทนาเมื่อสักครู่ได้ลอยเข้าไปยังหูของใครผู้นั้นที่พวกเขากำลังวางแผนอยู่   

 

ผมขออนุญาตทวนอีกครั้ง รบกวนแขกทุกท่านที่ชนะการประมูลเสียสละเวลาสักเล็กน้อย เพื่อติดต่อสอบถามให้ข้อมูลจำเป็นกับทางเราด้านหลังเวทีด้วยนะครับ เอาล่ะ! เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เรามาเริ่มประมูลกันต่อเลยดีกว่า

 

ทันทีที่กล่าวเสร็จ พิธีกรก็กลับมาดำเนินรายการอีกครั้ง แต่ดูเหมือนว่าหลังจากหมดการประมูลของสามสิ่งแรกแล้ว นอกเหนือจากนั้นดูจะไม่ได้รับเสียงตอบรับที่ดีเท่าไหร่ แต่ก็ยังทรงคุณค่าในระดับหนึ่งเหมือนกัน เวลาได้ล่วงเลยไปนานกว่าชั่วโมงได้ แต่ผู้คนกลับไม่ได้หายไปเลย พวกเขายังอยู่จนจบงานได้อย่างน่าแปลกประหลาดใจ

 

แต่ก่อนที่เราจะจบการประมูลครั้งนี้ ผมมีสินค้าตัวใหม่จากองค์กรแห่งหนึ่งมาขาย แน่นอนว่าทั้งดีและไม่มีผลข้างเคียงที่ร้ายแรงถึงชีวิต สำหรับยอดนักสู้ไม่ควรพลาด อ้อ! ผมเกือบลืมไป คนที่ชนะการประมูลทุกท่านจะได้รับสิทธิ์พิเศษโดย ได้รับยาไปคนละ 1 กระปุกโดยไม่ต้องเสียค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมด้วยนะครับเสียงฮือฮาของผู้คนดังขึ้นอย่างดีใจ ยิ่งโดยเฉพาะพวกที่สามารถใช้พลังวิญญาณได้แล้วยิ่งดังขึ้นใหญ่

 

หวังว่าจะเป็นตัวยาที่นายท่านต้องการนะ สแตนสำรวจผู้คนก่อนจะหันไปมองตรงกลางเวทีที่มีกระปุกแคปซูลบรรจุยาสีแดงวางไว้จำนวนมากอยู่ หากคาดเดาด้วยสายตาน่าจะไม่เกิน 100 กระปุก

 

โดยแต่ละกระปุกมีราคาอยู่ที่ หนึ่งล้านดอลลาร์ และจำกัด 1 กระปุกต่อ 1 ท่านเท่านั้น เชิญยกป้ายแสดงความประสงค์ได้เลยครับ ทุกคนต่างรีบพากันยกป้ายเพื่อแสดงถึงความอยากได้กันอย่างล้มหลาม

 

บรรยากาศกลับมาครื้นเครงหลังจากภายเรื่องตึงเครียดกันมาทันที ราวกับพวกเขามีความสุขกับการได้จับจ่ายสิ่งของอย่างไรอย่างนั้น ซึ่งไม่ได้มีแค่ของที่ประมูล ยังมีอาวุธ ยุทโธปกรณ์ เครื่องประดับมากมายวางขายด้านข้างของอาคารด้วย ส่วนหนึ่งก็มาจากพวกพ่อค้าตลาดมืด ซึ่งพวกเขาจะเดินมาจัดกันเวลาหลังเลิกงานประมูลแล้วอย่างนี้ทุกที

 

เราการ์เบี้ยน ส่วนนี่เอมีเรียภรรยาของเรา ขอรบกวนทราบชื่อท่านได้ไหม พอในงานเปิดไฟส่องสว่างอย่างทั่วถึงแล้ว การ์เบี้ยนจึงได้เดินมาทำการทักทายแก่สแตนอย่างใคร่รู้ชื่อ

ยินดีที่ได้รู้จัก กระผมสแตนขอรับ สแตนโค้งตัวเอามือทาบหน้าอกทำความเคารพอย่างมีมารยาท

ช่างเป็นบุรุษที่น่าเลื่อมใสเสียจริง เอมีเรียกล่าวหลังจากมองท่าทางของสแตน ซึ่งอาจจะบอกได้ว่าทำเนียมของสแตนจะคล้ายๆ กับอาณาจักรของพวกเขา

ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่งนะขอรับ หากกระผมทำอะไรเสียมารยาทไป

เราไม่ติดใจหาความเรื่องนั้นหรอก นี่เป็นการประมูล ใครมีอำนาจทางการเงินมากกว่าย่อมได้ไป มันเป็นเรื่องธรรมดา การ์เบี้ยนกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างคนผ่านโลกมาเยอะ

ถ้าอย่างนั้นกระผมต้องขอเสียมารยาท ขอตัวลาแล้วกันนะขอรับ พอดีต้องรีบจัดการเรื่องบางอย่างเสียก่อน สแตนโค้งตัวให้ทั้งสอง และหันหลังเดินไปทางหลังเวทีทันที

 

แม้ไม่ได้ต่อสู้กัน เราก็รับรู้ได้เลยว่าเขาแข็งแกร่งขนาดไหน การ์เบี้ยนหันหน้าไปมองหญิงชราที่เดินควงแขนเขาอยู่

อายุก็ขนาดนี้แล้ว ยังจะต่อสู้กับใครได้อีกงั้นเหรอคุณ

ฮ่าๆๆ เราอยากจะย้อนเวลากลับไปตอนหนุ่มๆ เสียตอนนี้เลย จะได้สู้กับเขาให้มันสมใจอยาก

คุณนี่ละก็ !” เอมีเรียค้อนอย่างน่ารักใส่สามีตัวเองที่ยังคงทำตัวเหมือนวัยรุ่นอย่างอดไม่ได้

เราแค่พูดเล่น... แต่ถ้าได้จริงก็ดีไง ฮ่าๆๆๆ ทั้งคู่ต่างเดินออกจากงานไปพร้อมกับการเดินเข้ามาทักทายจากผู้คนมากหน้า ซึ่งก็ทำให้เสียเวลาพอสมควรเลยกว่าจะเดินออกไปจากงานได้

 

ส่วนทางสแตนนั้นเดินมาทางด้านหลังของเวทีแล้วจัดการเกี่ยวกับการประมูลจนเสร็จเรียบร้อย แล้วยังได้ยาที่จินต้องการติดไม้ติดมือมาด้วย ที่สำคัญเขายังคงโดนสอบประวัติราวกับเป็นผู้ต้องหาจากคนในงานอย่างมากมาย โดยเฉพาะกับสาวๆ ต่างชายตามองสแตนอย่างเสน่หากันเลย

 

หยุดก่อน!” ยังไม่ทันที่จะกล่าวขาออกจากอาคารไป แสตนก็ได้ยินเสียงของใครคนหนึ่งที่ทุ้มต่ำดังเจาะจงมาทางเขาอเสียก่อน ซึ่งมันดังมาพร้อมกับพลังวิญญาณของคนผู้นั้นด้วย จึงทำให้แวมไพร์ผู้นี้ต้องหันไปมอง

 

ข้า เลโอ โนวาเซีย ไม่ทราบว่าเจ้าชื่ออะไร แม้จะดูเสียมารยาทไปบ้าง แต่สแตนกลับดูออกว่าคนตรงหน้านั้นเป็นคนตรงๆ แล้วยังพูดมาจากใจจริงไม่เสแสร้งอีกด้วย

สแตนขอรับ

ข้าอยากประลองกับเจ้า

“?” สแตนทำหน้าไม่เข้าใจกับการพูดของชายตรงหน้า

ไม่ได้หมายความว่าตอนนี้หรอก หากเจ้ามีโอกาสไปยังเมืองของข้า อย่าลืมแวะเวียนมาหากันบ้าง ถ้ากลัวก็ไม่ต้อง กล่าวเสร็จชายหนุ่มนามเลโอก็ยื่นนามบัตรประจำตัวให้กับสแตน และเดินไปให้เขามึนงงอยู่อย่างนั้น ซึ่งดูไม่ค่อยรู้ว่ามันเป็นคำเชิญชวน หรือแกมดูถูกกันแน่

ขอรับ สแตนกล่าวพลางเคลือบพลังเวทย์ลงไปด้วย ซึ่งชายหนุ่มร่างใหญ่โตกำยำนั้นได้ยินก็ทำการโบกมือโดยไม่หันมามองเท่านั้น

 

แทบทุกครั้งที่สแตนเดินอยู่ภายในงาน เขาสามารถสัมผัสได้ถึงจิตอาฆาตของชายหนุ่มหมายเลข 11 ได้เป็นอย่างดี ซึ่งตัวการคงไม่ใช่อะไรนอกจากกล่องตลับแหวนสีแดงสดในมือของเขา แต่ดูเหมือนว่าทางนั้นจะไม่เข้ามาทักทายหรือแย่งของในมือเขาภายในงาน

 

ตึก! ตึก! เสียงฝีเท้าของแสตนเดินบนทางเปลี่ยวแสนมืดมิดในที่แห่งหนึ่งราวกับกำลังเดินอยู่ในสถานที่ฆาตรกรรมในหนังสยองขวัญอย่างไรอย่างนั้น แต่ท่าทางของชายหนุ่มวัยกลางคนผู้มีผมสีขาวคนนี้กลับไม่มีความตื่นกลัวหรือวิตกกังวลอย่างใด เขายังก้าวเดินต่อไปด้านหน้าอย่างสม่ำเสมอ

 

30 สแตนฟังเสียงฝีเท้าที่เดินตามมาอย่างเงียบๆ ทั้งบนพื้น หลังคา และตามจุดต่างๆ จนสามารถแยกออกมาเป็นจำนวนที่แม่นยำ

 

พรึ่บ!

 

มันหายไปไหน ชายในชุดดำถามเพื่อนของตัวเองได้ข้าง ซึ่งจู่ๆ เป้าหมายที่เพิ่งได้รับมาเมื่อสักครู่ก็ได้หายไปต่อหน้าต่อตา แต่แล้วเขาก็ต้องตกตะลึงกับอะไรบางอย่าง... เพื่อนของเขาไม่มีหัว จนทำให้คนที่เหลือทั้งหมดต่างถอยออกมาจากระยะจู่โจมของสแตน และตั้งท่ารอหยั่งเชิง

 

ตุ้บ! …ท่ามกลางสายตามากมายของนักฆ่าที่ถูกส่งมา ร่างของเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายได้ตกลงสู่พื้น

 

ฉับพลันพวกเขาต่างรู้สึกขนลุกขนพองอย่างหวาดกลัวกับสายตาสีแดงสดราวกับเลือดของสแตน แล้วก็ฟันยาวๆ คู่นั้น

 

มันเป็นตัวบ้าอะไรวะเนี้ย!!!”

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1326 Woainǐ (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 21:06

    อย่ากระตุกหนวดค้างคาว...หืม ใช่หรอ?

    #1,326
    0
  2. #1317 B.Bank- (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 23:33
    Fc สแตน
    #1,317
    0
  3. #1316 kamisamahestia00 (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 13:46
    ไว้อาลัยให้กับตัวประกอบทั้ง30ตัว0.00000001วิ
    #1,316
    0
  4. #1315 ราตรีสีรุ้ง (จากตอนที่ 165)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 03:19
    แวมไพร์ไง แวมไพร์อะ มีเขี้ยวยาวๆตาแดงๆ(ไม่ได้โดนมานะ)
    #1,315
    0