ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 162 : ค่าหัวของจิน?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,162
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    6 ม.ค. 62

หลังจากที่ทุกคนในกลุ่มของจินเรียนหนังสือในมหาวิทยาลัยของวันแรกเสร็จสิ้นเรียบร้อยหมดแล้ว พวกเขาต่างนัดกันไปเพื่อเยี่ยมเทโชพ่อของเรย์กะกันอย่างพร้อมหน้า และนั้นทำให้พวกเขาต้องมายืนอยู่ตรงหน้าคฤหาสน์สไตล์ญี่ปุ่นในตอนนี้ ซึ่งดูเหมือนว่าระดับการรักษาความปลอดภัยของแก๊งเสือหมอบจะลดลงไปเยอะก่อนที่จะเกิดเหตุร้ายแรงนั้นขึ้นเสียอีก อาจเป็นเพราะพวกเขาเพิ่งผ่านวิกฤตหรือกำลังพักฟื้นตัวกันอยู่ก็ได้

 

กลับมาแล้วค่ะ

ขอรบกวนด้วยนะครับ/คะ

 

จินกับผองเพื่อนพูดขึ้นพร้อมกันก่อนจะเดินตามเรย์กะเข้าไปในบ้าน พอเข้ามาได้ไม่นานพวกจินต่างเห็นทุกคนโค้งทำความเคารพพวกเขาแทบทั้งหมด ถึงจินจะเริ่มชินชากับเรื่องพวกนี้แล้ว แต่ก็อดรู้สึกแปลกๆ ภายในใจไม่ได้ ยิ่งพวกเทนตะ มาโคโตะ และอากิโนะนั้นไม่ต้องพูดถึง ต่างเดินตัวเกร็งตามเรย์กะไปในท่าทางแปลกๆ

 

เอ้า! ว่ายังไงเด็กๆ มากันพร้อมหน้าพร้อมตาเลยนะ แล้ววันนี้เป็นไงบ้าง เหนื่อยไหมหนูน้อย ชายร่างหมีกล่าวทักทายทุกคนอย่างเป็นกันเอง ขณะกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ที่สวนที่พวกจินกำลังมาถึง

 

ไม่เหนื่อยค่ะ

 

ยามเย็นในช่วงบรรยากาศที่กำลังคล้อยต่ำลง แสงจากดวงอาทิตย์ได้ส่องแสงกระทบเข้ากับสีของน้ำจนเกิดเป็นแสงสีส้มสวยงามชวนน่ามอง ความสบายและอากาศที่ผ่อนคลายทำให้พวกเขารู้สึกจรรโลงใจในเป็นอย่างมาก

 

สวัสดีค่ะ/ครับ คุณลุง เทนตะ มาโคโตะและอากิโนะพูดขึ้นทันทีเมื่อเจอหน้าเทโชด้วยประโยคเดียวกัน จะแตกต่างจากจินเพียงเล็กน้อย

รอดมาได้ยังไงเนี้ยลุง จินกล่าวด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา และนั้นทำให้เทโชชะงักสายยางในมือค้างด้วยอาการหางคิ้วที่เริ่มกระตุกน้อยๆ

ข้าจะถือว่านั้นเป็นคำชมจากแกนะ เจ้าจิน แต่ก็อย่างว่านั้นแหละ คนเก่งยังไงก็เก่งวันยังค่ำ ข้าถึงรอดมาได้นี่ไง เทโชยืดอกอย่างภาคภูมิ จนทำให้เรย์กะต้องหันหน้าหนีไปอีกทางให้หลุดจากสายตาของเพื่อนๆ

อ้อเหรอ... จินลากเสียงยาว ทำเอาเทนตะหัวเราะชอบใจกับอาการกวนบาทานี้ทันที

มาลองกันสักหน่อยไหม แกจะได้รู้ไอ้หนู เทโชพับแขนเสื้อตัวเองขึ้นไปอีก และกวักมือท้าทายด้วยใบหน้าเอาเรื่อง

ไม่เอาดีกว่า เดี๋ยวชาวบ้านเขาจะหาว่าผมรังแกคนแก่ จินส่ายหน้าส่ายมือปฏิเสธพัลวัน

มาเถอะ ข้าอยากเตะปากเด็กก็วันนี้แหละ

ฮ่าๆๆ ล้อเล่นน่าลุง ทำเป็นคนแก่ใจร้อนไปได้ ไม่ใช่วัยรุ่นๆ แล้วนะเราอะ จินหัวเราะออกมาครั้งแรก จนทำเอาทุกคนมองกันตาโต ไม่แพ้แม้กระทั้งเทโชที่ยิ้มมุมปากออกมา

ยังไงวันนี้ทุกคนก็มากันขนาดนี้แล้ว อยู่กินข้าวเย็นพร้อมกันเลยไหมล่ะ เทโชเอ่ยปากเชิญชวนทุกคน

งั้นยังไงก็ขอรบกวนด้วยนะครับ เทนตะออกหน้าทันทีเมื่อได้ยินคำชวนของเทโช

เหมือนนายหิวอะเพื่อน จินหันไปพูดกับเพื่อนของเขาที่เริ่มมีเสียงท้องร้องออกมา

เออดิ ยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เที่ยง จะอบรมอะไรเยอะแยะก็ไม่รู้ ถึงว่าทำเทนตะถึงเงียบแปลกๆ เพราะมันหิวนี่เอง และนี่คือความคิดของทุกคนที่กำลังคิดอยู่ในตอนนี้

ฮ่าๆๆๆ งั้นเดี๋ยวลุงบอกให้แม่บ้านจัดชุดใหญ่ให้เลยแล้วกันวันนี้ เทโชหัวเราะร่ากับท่าทางของทุกคน และหันหน้าไปสั่งหัวหน้าแม่บ้านที่เตรียมพร้อมรอรับคำสั่งไม่ไกล

นายทำให้พวกเราดูแย่นะเทนตะ อากิโนะสะกิดเพื่อนชายของเธอด้วยใบหน้าดุๆ

ก็มันหิวนี่น่า อีกอย่างของฟรีเธอไม่ชอบหรือไง เทนตะถูกความหิวเข้าครอบงำจนไม่สนอะไรแล้ว

ไอ้ชอบมันก็ชอบหรอก แต่นายควรรู้จักใช้คำหน่อยสิ อีกอย่างเรย์กะก็อยู่นี่ด้วย หัดเกรงใจหน่อยสิ อากิโนะหยิกแขนของเทนตะจนร้องจ๊ากออกมารอบหนึ่งเข้า

ไม่เป็นไรหรอก กินกับทุกคนเยอะๆ สนุกดี เรย์กะพูดประโยคยาวๆ ออกมา จนทำให้ทุกคนรีบหันมามองหน้าเธอ ส่วนเจ้าตัวไม่ได้รู้เรื่องอะไรก็ทำตาโตมองทุกคนอย่างไม่เข้าใจ

อร๊ายยย... ทำไมเรย์กะน่ารักขึ้นทุกวันแบบนี้ เป็นอากิโนะที่รีบกระโดดไปหาเรย์กะและใช้ไฟหน้าคู่โตของเธอเบียดหน้าเธอแน่นและเอียงตัวไปมา ทำเอาผู้ชายในที่นี้อิจฉาหญิงสาวตัวน้อยกันทันที

ทุกคนตามสบายนะ ส่วนแกตามข้ามาเจ้าจิน เทโชบอกกับทุกคนก่อนจะเรียกจินไปคุยที่ห้องเป็นการส่วนตัว

 

ดูเหมือนเป็นเรื่องปรกติที่จินกับเทโชมักจะพูดคุยกันเป็นการส่วนตัว จึงไม่ได้ทำให้ทุกคนแปลกใจอะไรแล้ว พวกเขาพากันไปนั่งที่ห้องนั่งเล่นของเรย์กะที่มีของเล่นมากมายจัดเตรียมไว้ รวมถึงเครื่องเล่นเกมรุ่นล่าสุดที่มาโคโตะกับเทนตะชอบเล่นอยู่อีกด้วย

 

มีอะไรงั้นเหรอลุง จินเดินเข้าไปยังห้องทำงานของเทโช ที่ตั้งอยู่ตรงกลางคฤหาสน์แห่งนี้ และสามารถมองเห็นเพื่อนของตัวเองกำลังเปิดเกมส์เล่นกันเลย

 

ตุ้บ! ...ทันทีที่ได้ยินเสียงแปลกๆ ทำให้จินต้องรีบหันไปมอง และนั้นยิ่งทำให้เขาตกใจหนักขึ้นไปอีก

 

อยู่ๆ ลงไปคุกเข่าทำไมกันลุง จินรีบเดินไปหาและพยุงตัวของเทโชขึ้น แต่ดูเหมือนฝ่ายนั้นจะขัดขืนไม่ยอมลุกขึ้นมาเลย

ข้าจะพูดแค่ครั้งเดียวเท่านั้น ฟังให้ดี! ขอบคุณมากที่ช่วยหนูน้อยและคนของข้าทั้งหมด ข้าขอเป็นตัวแทนทุกคนในการขอบคุณครั้งนี้ เทโชพูดเสร็จก็เอาหัวโขกพิ้นตัวเองจนดังลั่นด้วยท่าทางเขินอายเล็กน้อย

ไม่เอาน่าลุง ยังไงเราก็เป็นคนกันเอง เมื่อเห็นแบบนั้นผมต้องรีบเข้าไปช่วยอยู่แล้ว อีกอย่าง ทางนี้ก็มีส่วนร่วมกับเรื่องทั้งหมดเหมือนกันด้วย ว่าแล้วจินก็ล้มลงไปนั่งเป็นเพื่อนเทโช

ยังไงข้าก็รู้สึกขอบคุณจากใจจริงอยู่ดี เทโชรีบลุกและปัดฝุ่นออกด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับเดินไปนั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

ทำเป็นเขินเป็นเด็กไปได้นะลุง ว่าแต่ที่เรียกมามีเรื่องแค่นี้เหรอ จินอดที่จะแซวชายร่างหมีไม่ได้

ที่จริงก็ส่วนหนึ่ง แต่ยังมีอีกเรื่องที่จะถาม เทโชตั้งท่าวางมาดท่านผู้นำอีกครั้งก่อนจะถามเสียงเข้ม

ทำไมทำเสียงแบบนั้น มีอะไรก็พูดมาสิ จินรู้สึกเสียวสันหลังกับคำถามต่อไปอย่างบอกไม่ถูก

แกรู้ใช่ไหมว่า เรย์กะคิดยังไงกับแก สายตาดุจพยัคฆ์ของเทโชมองไปยังจิน

หมายถึงแบบไหนล่ะ จินย้อนถามพร้อมกับไปนั่งที่เก้าอี้ด้านหน้าของเทโช

แกรู้ความหมายอยู่แล้ว เหมือนมีพลังงานบางอย่างออกจากสายตาทั้งคู่แล้วปะทะกัน

จะถามก็ถามให้มันตรงๆ ไปเลยสิ จินพูดพร้อมยิ้มที่มุมปาก

แกรักเรย์กะไหม พอเทโชเอาเข้าจริง จินถึงกับจุกทันที

ตอนนี้มันยังไม่ชัดเจนถึงขั้นจะพูดได้เต็มปาก แต่ผมก็รู้สึกดีเวลาเห็นเธอยิ้มนะ จินตอบตามความจริงออกมา และนั้นยังคงอยู่ในสายตาของเทโช ซึ่งก็รับรู้ได้เช่นนั้น

เฮ้อ... อันที่จริงข้าก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้หรอก แต่ว่านะ วันหนึ่งพอแกเป็นพ่อคนขึ้นมา แกจะรู้สึกแบบเดียวกับข้าในตอนนี้ ข้าก็หวังว่าแกจะไม่ทำให้เรย์กะเจ็บช้ำใจหรอกนะ ไม่งั้นละก็... เทโชพูดอย่างกัดฟัน และจ้องหน้าจินอย่างกินเลือดกินเนื้อ

ไม่มีอะไรแบบนั้นเกิดขึ้นหรอกน่าลุง สงสัยแก่แล้วถึงขี้กังวลแบบนี้ จินพูดทีเล่นทีจริงให้กับเทโช

ข้าก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นหรอกนะ

 

เทโชคลายความตึงเครียดลง จนมวลอากาศที่กดดันเมื่อกี้ได้หายไป และนั้นทำให้จินรู้สึกแปลกใจ เขาไม่ได้รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงอะไรเลย หากเป็นเมื่อก่อนคงมีอากาศบ้างเล็กน้อยแท้ๆ

 

ดูเหมือนว่าจะเก่งขึ้นอีกแล้วนะเนี้ยแก จะเก่งเกินมนุษย์มนาเกินไปล่ะ เขาอดที่จะทึ่งเกี่ยวกับจินไม่ได้ เพราะเขาได้เห็นการต่อสู้ของจินในวันนั้นมาแล้ว ซึ่งพลังของเขาคงไม่อาจจะเทียบได้เลยแม้แต่น้อย

คิดไปเองหรือเปล่าลุง หากไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวไปเล่นเกมกับเพื่อนได้ไหมอะ ดูเหมือนทางนั้นจะสนุกกันใหญ่เลย จินปัดไม้ปัดมือด้วยคำพูดถ่อมตน

ยังมีอีกเรื่อง แกรู้ใช่ไหมว่าพักนี้มีแก๊งมากมายมาท้าทายอำนาจของแก๊งมังกรคำราม ยังไม่ทันที่จริงจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ เทโชก็ชิ่งพูดขึ้นทันที

ที่จริงก็ได้ยินจากท่านปู่มาบ้างแล้ว

งั้นแกคงไม่รู้สินะ ว่าองค์กรเนเมซิสตั้งค่าหัวแกไว้ เทโชพูดเสียงเข้มอย่างจริงจังออกมา

อย่างนั้นเองเหรอ ค่าหัวผมเท่าไหร่ ดูเหมือนจินจะไม่ได้ตกใจเท่าไหร่ แต่เทโชกลับเนื้อตัวสั่นอย่างไม่ทราบสาเหตุ

หนึ่งแสนล้านเยน

... จินถึงกับเงียบกับค่าหัวของตัวเองไป แต่ก็อดรู้สึกภูมิใจตัวเองไม่ได้ ที่ชีวิตของเขามีค่ามากมายแบบนั้น

อย่าทำอะไรใจร้อนล่ะ เทโชเห็นสีหน้าของจินก็รู้ได้ทันทีว่าเจ้าเด็กคนนี้จะทำอะไรต่อไป

แบบนี้มันต้องตาต่อตา ฟันต่อฟันสิ ไม่ต้องห่วงหรอกลุง คราวนี้ผมไม่ลากเรย์กะเข้ามาเกี่ยวข้องแน่นอน จินยิ้มมุมปากให้เทโช ด้วยดวงตาเป็นประกายสีแดง

ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว งั้นข้าก็ไม่มีอะไรจะถามละ เอาไว้พอแม่บ้านจัดเตรียมอาหารเสร็จข้าจะลงไปเรียกอีกที เทโชถอดหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ จนรู้สึกอดสงสารองกรค์พวกนี้ที่หาญกล้ามาปลุกมังกรหลับ

หากมีอะไรสงสัยอีก หรือให้ช่วยอะไรก็บอกกันได้นะลุง จินพูดเสร็จก็ลุกขึ้นอย่างสุภาพทันที

แล้วข้าจะเป็นห่วงมันไปทำไมกันนะ ตัวเองยังเอาไม่รอดเลยเฮ้อ เทโชเอ้ย!” เทโชบ่นกับตัวเองก่อนจะไปสนใจงานเอกสารที่ไม่ได้สะสางมาเป็นเวลานานบนโต๊ะต่อ

 

 

 

 

ณ สถานที่ประมูลในตลาดมืดชื่อดังแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งมีผู้คนมากมายหลั่งไหลกันมาอย่างไม่ได้นัดหมาย แต่พวกเขากลับสวมหน้ากากหลากหลายแบบปกปิดใบหน้าไว้กันทุกคน เชื่อได้ว่าหลายคนมีหน้ามีตาทางสังคมหรือมีอำนาจบางอย่างที่มากล้นอย่างแน่นอน ทุกคนต่างนั่งอยู่ตามโต๊ะตามหมายเลขที่จัดวางไว้ก่อนหน้านี้แล้ว กฏข้อหนึ่งที่สำคัญที่จะสามารถเข้ามายังที่แห่งนี้ได้ คือ เงินตรา ต้องมีทรัพย์อย่างต่ำในบัญชีไม่น้อยกว่าเลขเจ็ดหลัก

 

ขอบคุณทุกท่านที่เสียสละเวลามาร่วมการประมูลครั้งยิ่งใหญ่ในครั้งนี้กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้นะครับ เอาละ! เพื่อไม่เห็นเป็นการเสียเวลา พวกเรามาเริ่มการประมูลรอบที่ 51 กันเลย!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1301 ราตรีสีรุ้ง (จากตอนที่ 162)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 22:26
    จะไปเซเว่นไรท์จะเอาอะไรปะครับ
    #1,301
    3
    • #1301-2 T.Autumn(จากตอนที่ 162)
      7 มกราคม 2562 / 00:22
      ขอมาม่าคัฟสักอันฮะ ไม่มีตังซื้อแล้ววว
      #1301-2
    • #1301-3 MasterGloomy(จากตอนที่ 162)
      7 มกราคม 2562 / 12:38
      ฝากเย็นๆขวด
      #1301-3