ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 131 : กลิ่นของความวุ่นวาย?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 205 ครั้ง
    20 ต.ค. 61

แม้อากาศยามเช้าของวันใหม่จะแสนสดใสเพียงใดแต่ก็ไม่ได้ทำให้บรรยากาศภายในห้องประชุมของแก๊งมังกรคำรามในตอนนี้ดีขึ้นได้เลย ทุกคนต่างนั่งทำหน้าจริงจังราวกับกำลังหารืออะไรบางอย่างที่คอขาดบาดตายกันอยู่ โดยมีจินหน้าระรื่นยิ้มอยู่คนเดียวตรงหัวโต๊ะ

 

            เมื่อวานหลังจากที่จินกลับจากคฤหาสน์ของแก๊งเสือหมอบมา เวลาก็ล่วงเลยไปเกือบตีสอง เหล่าผู้คนที่เฝ้ารอต่างพลอยหลับไปด้วยความอ่อนเพลียจากการพบเจอเรื่องราวทั้งวัน แม้แต่ปู่ของเขาก็ยังคงหลับที่โซฟาพร้อมมีหนังสือคาในมืออีกด้วย จินจึงไม่ได้รบกวนทุกคนและปล่อยให้พวกเขาเข้าสู่นิทราไปอย่างนั้น

 

ทำไมทำหน้าเคร่งเครียดกันขนาดนั้นครับ ยังไม่มีใครตายเสียหน่อย

อย่าพูดแบบนั้นสิครับหัวหน้า ถึงตอนนี้จะยัง แต่ไม่นานพวกแก๊งหมาป่าเหมันต์คงไม่ยอมต้องกลับเอาคืนแน่ ริโตะพูดด้วยท่าทางเป็นกังวล

ใช่ค่ะ! แล้วเรื่องพวกนี้ก็เกิดมาจากพวกเรา ฉันไม่อยากให้แก๊งเสือหมอบมารับเคราะห์ไปด้วย มิคังกล่าวด้วยความหนักแน่นที่ฉายชัดในดวงตาของเธอ

ถ้าหากมีสงครามเกิดขึ้นจริง ผมขออยู่แนวหน้า มาร์คยกแขนเสนอตัว

มันไม่น่าจะมีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นในเร็ววันนี้หรอก อย่างที่คุณเทโชได้บอกแก่ท่านหัวหน้าไว้แล้วนั้นแหละ ทุกอย่างมันเกิดจากฝีมือไอแซก พวกนั้นคงเก็บตัวจัดการงานศพของไดจิอย่างเงียบๆ อีกอย่างคุณคาเซะคงไม่มีวันทำอะไรเช่นนี้ ใช่ไหมท่านชาโต้ เอย์จิจับคางพลางคิดไปด้วย

ข้าก็คิดเช่นนั้น ถึงแม้คาเซะมันจะอารมณ์ร้อนแค่ไหน แต่ไอ้การกัดคนจากข้างหลังแบบนี้ ไม่ใช่วิถียากูซ่าที่มันยึดถือไว้ ชาโต้พยักหน้าตอบเอย์จิและหันมาทางจิน

แล้วพวกเราจะไม่ไปร่วมงานนั้นกันเหรอคะ ฮานะออกความคิดเห็น

ผมว่าไม่ไปน่าจะดีกว่า มีแต่จะสร้างความอึดอัดให้แก่ผู้ร่วมงาน เราส่งสิ่งแทนใจไปให้น่าจะเหมาะสมกว่านะครับ อาริมะกล่าวออกมา

เอาตามนั้นแล้วกัน! ในเมื่อทุกอย่างยังไม่ได้การันตีว่าจะเกิดอะไรขึ้น ช่วงนี้ ผมขอให้ทุกคนคอยระวังตัวไว้ให้ดีแล้วกัน หลีกเลี่ยงการไปยังสถานที่อันตรายเพียงลำพัง และหากมีเรื่องต้องไปเจรจากับแก๊งที่ดูอันตรายให้ผ่านการพิจารณาจากผมเสียก่อน อ้อ! ตอนเย็นของทุกวันผมจะสุ่มคนในพวกคุณมาฝึกซ้อมแบบตัวต่อตัว อย่าลืมพัฒนาตัวเองมาด้วยล่ะ บอกไว้ก่อนเลยผมไม่มีวันออมมือเด็ดขาด เจ็บเป็นเจ็บ!” จินยิ้มเหี้ยมบอกกับทุกคน

 

ทำเอาเหล่าหัตถ์แห่งมังกรทั้งสิบลอบกลืนน้ำลายเมื่อเจอกับรอยยิ้มนั้นของจิน ยกเว้นแต่ชาโต้ที่มีใบหน้ายิ้มแย้มปนมีความสุข เพราะเหตุการณ์เช่นนี้เขาไม่ได้พบมานานแล้วตั้งแต่สมัยรุ่นพ่อของจินที่มักฝึกซ้อมกับเหล่าอดีตผู้อาวุโส ในที่ประชุมแห่งนี้ขาดมากิกับสแตนที่ติดพันเรื่องส่วนตัว ซึ่งจินก็อนุญาตและบอกกล่าวแก่ทุกคนให้รับทราบก่อนเข้าประชุมแล้ว

 

เอ่อแล้วงานที่พวกผมรับผิดชอบอยู่ละครับ หนุ่มหน้าสวยอย่างอาริมะถามขึ้น

 

ดูเหมือนว่าสภาพร่างกายของเขาจะไม่เหมาะแก่การต่อสู้ อีกทั้งยังไม่ชื่นชอบเรื่องการใช้กำลังทางกายอีกด้วย เขาถนัดการใช้พลังทางสมองเข้าต่อสู้เสียมากกว่า ทุกคนต่างมีใบหน้าหนักใจไม่แพ้ชายหน้าหวานคนนี้

 

ย้ำว่าทุกคน! ไม่มีข้อยกเว้นหากงานที่ทำมันล้นมือก็มอบหมายให้คนที่ไว้ใจทำไปก่อน แน่นอนหากมีข้อผิดพลาดผมก็โทษคนที่รับผิดชอบโดยตรงด้วย จินยิ้มและพูดจาออกมาเด็ดขาดโดยไม่มีทีท่าประนีประนอม

อย่างนั้นพวกเราก็ต้องรับผิดชอบทั้งงานหลักและแบ่งเวลามาฝึกซ้อมด้วยสินะคะ โซอึนคล้ายไม่พอใจอยู่บ้าง เพราะเธอรับผิดชอบงานค่อนข้างหนัก เช่น การบริหารห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่อยู่ตอนนี้ ถึงจะมีจินคอยช่วยแล้วก็เถอะ แต่ดูเหมือนธุระของจินจะมากมายจนไม่ได้เข้าไปที่ห้างสรรพสินค้าเลยในช่วงนี้ ทำให้เธออารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ อยู่บ่อยครั้ง

ตามนั้นครับ เย็นนี้เริ่มจากคุณโซอึนก่อนเลยแล้วกัน จินยิ้มให้เธอ แต่แปลกคราวนี้เธอไม่อินไปกับมัน

อย่าล้อเล่นแบบนี้สิคะคุณจิน

ผมดูเหมือนล้อเล่นงั้นเหรอ จินเลิกคิ้ว

“…” โซอึนนิ่งเงียบมองเข้าไปในดวงตาของจิน ก่อนจะถอนหายใจคำยาวให้ทุกคนได้ยินกัน

 

บรรยากาศที่อึดอัดตอนต้นมาตอนนี้มันกลับหนักหน่วงขึ้นไปอีกหลายเท่า หลายคนเริ่มปลงกับชะตาของตัวเองที่ต้องพบเจอแล้ว เพราะรู้กันดีว่าจินนั้นมีฝีมือการต่อสู้ระดับปรมาจารย์ และไม่เคยอ่อนขัดให้ใครเวลาฝึกซ้อมอีกด้วย แม้แต่ปู่ของตัวเอง เขาก็ยังอัดจนน่วม นับประสาอะไรกับพวกเขา

 

ฮ่าๆๆๆๆ มันไม่ได้โหดร้ายอย่างที่พวกเจ้ากำลังกลัวกันหรอก ข้าว่าสนุกดีนะ ได้ออกกำลังกายอีกทั้งยังได้วิชาไปป้องกันตัวด้วย ชาโต้หัวเราะสะใจกับท่าทางของเหล่าหนุ่มสาวในห้องแห่งนี้

น่าดีใจตรงไหนคะ ให้ตาบ้านั้นซ้อมเอาๆ เนี้ยนะ โรคจิตทั้งปู่ทั้งหลานเลย ฮานะส่งสายตาสีน้ำทะเลนั้นให้จิน และดูเหมือนจินจะรับรู้ได้เขาก็จ้องกลับมาด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ทำเอาเธอสะบัดหน้าหนีกันเลยทีเดียว

หากมันหลีกเลี่ยงไม่ได้ก็คงต้องตามนั้นแล้วแหละครับ ออมมือไม่ได้แต่ก็ช่วยเบามือให้หน่อยนะครับ ท่านหัวหน้า อาริมะพูดด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อน

จะเบามือให้สาสมเลยครับ

 

ทันทีที่จินพูดทีเล่นทีจริงนั้นเสร็จ ทุกคนต่างหันขวับมามองเขาเป็นตาเดียว พร้อมกับมีรอยยิ้มของจินยิงให้

 

ทุกอย่างก็เพื่อทุกคนนั้นแหละ อย่าหาว่าผมเข้มงวดอะไรเลย ในอนาคตพวกคุณต้องเจอคนที่เก่งกาจกว่านี้อีกเยอะ และอีกอย่างผมเบื่อที่จะต้องทนกับการสูญเสียแล้ว แม้ใบหน้าของเขาจะยิ้มปรีดา แต่ภายในใจของเขากำลังร่ำร้องอยู่เพียงลำพัง

 

ในเมื่อไม่มีอะไรแล้ว ผมขอรบกวนเวลาทุกคนเพียงเท่านี้ หากมีอะไรให้รีบโทรหาผมโดยตรง อย่าให้มีเรื่องร้ายเกิดขึ้นก่อนแล้วค่อยโทรมา แบบนั้นไม่เอานะครับ เจอกันตอนฝึกซ้อม เลิกประชุมได้

ครับ/ค่ะ

 

ทุกคนต่างขานรับและเดินออกจากห้องไปกันอย่างรวดเร็ว โดยไม่รีรอให้จินทักท้วงเพิ่มเติมแม้แต่น้อย

 

เจอกันเย็นนี้นะครับ คุณโซอึน จินทักหญิงสาวใบหน้างดงามคนหนึ่งที่ตอนนี้กำลังบูดบึ้งราวกับไม่พอใจอะไรบางอย่างอยู่

ค่ะ!” เธอกระแทกเสียงตอบกลับทันที และเดินลงเท้าเสียงดังออกไป

วันนั้นของเดือนนะคะ มิคังเดินเข้ามากระซิบให้จินฟัง

มิคัง!” โซอึนเรียกมิคังให้ตามไป ก่อนมองขวางจิน

อ๋อ…” จินยิ้มให้ทั้งคู่ ก่อนจะเจอสายตาของฮานะที่ส่งมาเช่นเดียวกับโซอึนเมื่อกี้

เธอก็อีกคนงั้นเหรอ

คุณจินครับ เจมส์เดินเข้ามาทักเขา

ว่ายังไงครับคุณเจมส์ ภรรยาอาการดีขึ้นหรือยัง

เกือบหายเป็นปรกติแล้วครับ พวกเราต้องขอบคุณ คุณจินมากจริงๆ เจมส์โค้งตัวเป็นพัลวัน

ไม่เป็นไรครับ แค่อาการเธอดีขึ้นก็พอแล้ว จินยิ้มเขินๆ ให้ เขายังไม่ชินเมื่อมีคนสูงวัยกว่ามาทำแบบนี้

ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ พวกเราซาบซึ้งจริงๆ ไม่รู้จะตอบแทนยังไงดี

ตอบแทนผมโดยการดูแลเธอดีๆ สิครับ

เรื่องนั้นแน่นอนอยู่แล้วครับ อีกอย่างผมอยากจะขอรบกวนคุณจินไปเยี่ยมภรรยาพร้อมกันสักครั้งน่ะครับ เจมส์กล่าวด้วยน้ำเสียงเกรงใจพอสมควร

ได้สิครับไม่มีปัญหา งั้นเอาเป็นตอนบ่ายแล้วกันนะครับ ตอนผมจะเข้าไปเดี๋ยวผมโทรหาอีกที

ขอบคุณมากครับ ผมจะรีบบอกภรรยาไว้ก่อน งั้นยังไงผมขอตัวก่อน

 

เจมส์พูดเสร็จก็ลากฮานะที่ทำตาขวางข้างกายเดินออกไป ซึ่งจินก็โบกมือให้เธอแบบหน้าตายิ้มแย้มอยู่อย่างนั้น

 

เมื่อทุกคนไปหมดแล้ว ถึงตาที่พวกเราจะคุยกันแล้วนะ เจ้าหลานชาย ชาโต้เดินมาตบบ่าจิน

เรื่องอะไรงั้นเหรอครับ?” จินแกล้งไขสือ

เรื่องที่เจ้าจัดการมาเมื่อวานยังไงล่ะ อย่ามาปิดบังปู่หน่อยเลย แค่มองก็รู้แล้วว่าหลานกำลังหนักใจกับอะไรบางอย่างอยู่ ยังไงก็พูดมาเถอะ ปู่จะรับฟังไว้เอง

เฮ้อ ปิดท่านปู่ไม่ได้จริงๆ สินะครับ จินถอนหายใจ

ไม่ใช่แค่ปู่หรอก หลายคนก็รับรู้ได้ แต่เขาแค่ไม่ถามอย่างที่ปู่กำลังถามอยู่นี้แค่นั้นเอง หลานมีหลายคนที่คอยเป็นห่วงอยู่นะ ชาโต้ยิ้มอ่อนโยนให้จิน

ก่อนที่ผมจะเล่า ผมอยากจะถามท่านปู่ก่อนหนึ่งคำถาม

ว่ามาสิปู่กำลังฟัง

ท่านปู่กับคุณซาคุ คบหากันมานานแค่ไหนครับ

นานแค่ไหนงั้นเหรอ ปู่ก็ไม่แน่ใจแล้วสิ คงตั้งแต่สมัยที่ปู่อายุเท่าหลานเลยมั้ง ราวๆ 40 – 50 ปีได้ ชาโต้ทำใบหน้าครุ่นคิดก่อนเดินไปข้างหน้าต่างดูเหล่าชายหนุ่มหญิงสาวเดินทางออกจากคฤหาสน์ไปกัน

สมมุติว่ามีวันหนึ่งที่ต้องแตกหักกันขึ้นมา ปู่จะคิดยังไงครับ น้ำเสียงของจินไม่มีการล้อเล่น

หลานถามแบบนี้ หรือว่า เหตุการณ์เมื่อวานจะเกี่ยวกับเจ้าซาคุมัน?” ชาโต้ทำหน้าคล้ายไม่เชื่อ

อาจจะไม่โดยตรง แต่ก็เกี่ยวข้องเต็มๆ ครับ

หมายความว่ายังไง

เรื่องเมื่อวานเป็นแผนการของอายะ ลูกสาวคนสุดท้องของคุณซาคุ

“!!!” ใบหน้าของชาโต้ตกใจเป็นอย่างมาก

 

เพราะว่าอายะนั้นอายุเท่ากับจิน อะไรทำให้เธอสามารถบงการเบื้องหลังและชักใยให้คนต่อสู้กันด้วยตัวเอง อีกทั้งยังทำให้เกิดเรื่องเลวร้ายมากมายแบบนี้เกิดขึ้นอีก ซึ่งมันไม่น่าเชื่อเอามากๆ

 

หลานมีหลักฐานงั้นเหรอ?” เมื่อถึงจุดนี้แม้ชาโต้จะไม่ใคร่เชื่อเท่าไหร่

ถึงจะไม่มีเป็นชิ้นเป็นอัน แต่ท่านปู่เชื่อผมเถอะ ผมไม่ได้พูดเล่นๆ โดยไม่มีมูลเหตุออกมาแน่นอน

เฮ้อ อะไรมันจะเกิดมันก็ต้องเกิด หากเลือกได้ปู่เองก็ไม่อยากมีเรื่องกับเพื่อนแบบซาคุเลย

 

ชาโต้จ้องเข้าไปในดวงตาของหลานตัวเองก่อนที่จะลอบถอนหายใจออกมา บ่นพึมพำราวกับคนแก่อย่างจนใจ

 

ผมจะพยายามหลีกเลี่ยงเรื่องการแตกหักให้ถึงที่สุดครับ อีกอย่างผมจะลองไปหาเธอด้วยตัวเองดู ซึ่งแผนการทั้งหมดมันพุ่งเป้ามาที่ตัวผมจนน่าแปลกใจ

ขอบใจนะเจ้าหลาน ไม่น่าล่ะ! เมื่อวานอายะถึงขอร้องให้พ่อของเธอพาปู่ไปพบ

ไม่ใช่ว่า ปู่มีนัดกับคุณซาคุก่อนแล้วเหรอครับ

ไม่เชิงหรอก เจ้าซาคุมันบอกมาอีกทีว่าเธอต้องการอยากรู้เกี่ยวกับเรื่องหนังสือบางอย่าง และอยากขอคำแนะนำจากปู่นะ

เจ้าแผนการจริงๆ ยัยคนนี้

มีอีกเรื่อง เจ้าจะเอายังไงกับเทียบเชิญนี้ ชาโต้ควักบางอย่างออกจากกระเป๋ายื่นให้จิน

เทียบเชิญอะไรงั้นเหรอครับ ท่านปู่ จินรับมาพลิกด้วยความมึนงง

อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันครบรอบการดำรงตำแหน่งของซาคุ มันเลยจัดงานพร้อมเชิญทุกคนเข้าไปร่วมงาน

ดูเหมือนมีงานเต้นรำด้วยนะครับ หื้ม! ให้ไปเป็นคู่?” จินอ่านถึงจุดหนึ่งก็แปลกใจทันที

ใช่! หากหลานไม่มีคู่ เจ้าซาคุมันเสนอลูกสาวที่ชื่อ ซายะของมันให้หลานด้วย ฮ่าๆๆ ชาโต้หัวเราะร่า

นี่มันงานฉลอง หรืองานหาคู่กันแน่เนี้ย

สงสัยมันอยากใช้งานนี้เชื่อมสัมพันธ์ระหว่างหลานกับแก๊งของมันเข้าด้วยกันมั้ง ยังไงก็เตรียมตัวให้พร้อมล่ะ ปู่ได้กลิ่นความวุ่นวายมาแต่ไกล

เฮ้อ ความวุ่นวายอีกแล้วเหรอ  จินทำใบหน้าเอือมระอายปนละเหี้ยใจอย่างหนักกับกระดาษในมือ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 205 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1199 Fikusa (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 08:24
    แค่นายอย่าพูดคำว่าสงบสุขก็พอนะจิน ฮ่าๆๆๆๆ
    #1,199
    0
  2. #1143 Ice.Relax~ (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 19:03
    นิยายดี
    #1,143
    0
  3. #1140 joelamtan (จากตอนที่ 131)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 18:18
    ขอบคุณครับ
    #1,140
    0