ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 129 : แกบังอาจ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 230 ครั้ง
    18 ต.ค. 61

ณ สถานีตำรวจส่วนกลางแห่งหนึ่ง ภายในนั้นกำลังเกิดการชลมุนวิ่งชนกันอลหม่านของเหล่าเจ้าหน้าที่แต่ละตำแหน่งจนชวนยุ่งเหยิง ทุกคนต่างวางงานในมือของตัวเองลงก่อนและเร่งระดมสมองหาวิธีแก้ปัญหาของการปะทะกันระหว่างแก๊งยากูซ่ามหาอำนาจอย่างแก๊งมังกรคำรามกับแก๊งจิ้งจอกโลหิต แม้รูปการณ์ของเรื่องมันจะดูรุนแรงจนน่าจะเรียกใช้หน่วยเฉพาะกิจเข้าห้ามปราบปราม แต่แปลกที่เบื้องบนกลับไม่ให้ทุกคนออกงานภาคสนามเสียอย่างนั้น โดยไม่มีการเรียกใช้หน่วยงานพิเศษหรือชุดกองกำลังรบมาเลยแม้แต่หน่วยเดียว ถึงจะมีความสงสัยปนอยู่แต่ทุกคนก็ไม่มีใครหาญกล้าพูดออกมา

 

ห้องนี้เข้าไม่ได้นะครับ เจ้าหน้าที่ประจำห้องซีซีทีวียกมือสั่งห้ามหญิงสาวคนหนึ่งไม่ให้เข้าห้อง

ฉันโซเฟีย จากหน่วยสืบสวนพิเศษ ได้รับคำสั่งจากเบื้องบนมาให้ทำงานบางอย่าง ทีนี้เข้าได้หรือยัง?”

ชะ เชิญครับ

 

หลังจากที่โซเฟียชูบัตรประจำตำแหน่งของเธอให้ชายหนุ่มเจ้าหน้าที่แห่งนี้ดู เขาก็ทำหน้าราวกับเห็นผีและทำท่าทางตกใจก่อนจะผายมือเชื้อเชิญหญิงสาวให้เข้าไปแต่โดยง่าย

 

ภายในห้องกล้องวงจรปิดของสถานีตำรวจแห่งนี้ต่างมีหน้าจอติดตั้งเต็มไปหมด พร้อมกับเหล่าเจ้าหน้าที่ประจำโต๊ะกำลังสาละวันพิมพ์บางอย่างบนคีย์บอร์ดจนเกิดเสียงดังไปทั่วบริเวณ โซเฟียค่อยๆ เดินเข้าไปในห้องโดยไม่รบกวนการทำงานของคนอื่น และหยุดยืนตรงกลางของห้องมองเหล่าหน้าจอที่กำลังฉายภาพแบบเรียลไทม์นั้น ก่อนจะมีชายที่เป็นหัวหน้าของที่แห่งนี้เดินมาพร้อมกับชายหนุ่มที่ห้ามเธอเมื่อสักครู่

คุณคงเป็นหัวหน้าของห้องใช่ไหม?”

ครับ!” ชายวัยกลางคนตอบด้วยท่าทางนอบน้อมอย่างยิ่ง

ตรงบริเวณที่กำลังปะทะกันของแก๊งมังกรคำรามกับแก๊งจิ้งจอกโลหิต มีกล้องไหม?”

มีครับแต่ต้องรอสักครู่ เพราะว่าเหมือนกล้องจะได้รับความเสียหาย ทางเจ้าหน้าที่ของเรากำลังกู้คืนข้อมูลกันอยู่ครับ

 

โซเฟียกอดอกคู่งามของเธออวดสายตาให้เหล่าชายหนุ่มในที่นี่หันมามอง ก่อนจะหันกลับไปหน้าจอและทำงานของตัวเองต่อ

 

ใช้เวลานานไหม?”

อีกสิบนาทีภาพทั้งหมดจะกลับมาครับ

 

ชายที่เป็นหัวหน้าพูดถึงข้อผิดพลาดที่เกิดขึ้นและกำลังเร่งจัดการอยู่ในโซเฟียฟัง ซึ่งเธอก็พยักหน้ารับทราบและยืนดูทุกอย่างในมาดนิ่งสงบที่ทุกคนรู้สึกว่าอึดอัด

ถึงแม้ว่าบางจอจะดับมืดและไม่เห็นอะไร แต่ก็ยังมีบางจอที่แสดงภาพเหตุการณ์การปะทะนั้นในมุมไกลอยู่ ซึ่งดูเหมือนว่ามันเป็นการปะทะกันระหว่างแก๊งเสือหมอบกับแก๊งหมาป่าเหมันต์เสียมากกว่า

 

ทำไมถึงเป็นสองแก๊งนี้ได้ล่ะ

ดูเหมือนว่าหลังจากที่แก๊งมังกรคำรามออกจากอาคารด้วยสภาพสะบักสะบอม เหล่าคนของแก๊งหมาป่าเหมันต์ก็ฉวยโอกาสนี้เข้ามาตลบหลังพวกนั้น แต่มีทางเสือหมอบเข้ามาช่วยจนทำให้เหล่าคนของแก๊งมังกรคำรามนั้นหลบหนีไปได้ครับ

แล้วเหล่าหัวหน้าของแก๊งมังกรคำรามกับแก๊งจิ้งจอกโลหิตละ เห็นบ้างไหม

กล้องสามารถจับภาพของหัวหน้าแก๊งจิ้งจอกโลหิตกับลูกน้องสองคนขึ้นรถขับหนีออกไปได้ครับ แต่ภาพของหัวหน้าแก๊งมังกรคำราม กล้องไม่สามารถจับได้ครับ และดูเหมือนว่าด้านในอาคารนั้นจะเกิดเหตุการณ์ร้ายแรงบางอย่างขึ้นด้วย

 

เจ้าหน้าที่คนเดิมรีบบอกข้อมูลที่เขาได้รับมาเมื่อกี้ให้หญิงสาวข้างกายได้ฟัง นี่ถือเป็นโอกาสดีที่เขาจะได้ผลงานจากสถานการณ์นี้ เพราะงานนั่งโต๊ะแบบเขานั้นมีไม่บ่อยนักที่จะโชว์ผลงานต่างๆ ได้นั่นเอง

 

อย่าเป็นอะไรไปนะคุณจิน โซเฟียได้แต่ยืนนั่งภาวนาภายในใจ พร้อมกับสายตาที่จ้องมองไปยังหน้าจอด้วยความหวัง

 

กู้ข้อมูลกลับคืนมาได้แล้วครับหัวหน้า!

 

แล้วทันใดนั้นลูกน้องคนหนึ่งภายในห้องก็ตะโกนอออกมาเสียงดังด้วยความดีใจ พร้อมกับทุกคนในที่แห่งนี้ได้ทำการหันไปมองชายดังกล่าวของทุกคน

 

รออะไรอยู่ล่ะ รีบดึงภาพขึ้นจอ!”

ครับ!”

 

หัวหน้าในที่แห่งนี้รีบพูดเสียงดังพร้อมกับมีการขานรับทราบจากชายที่ทำหน้าที่ลุล่วง ซึ่งภาพตรงที่ฉายขึ้นจอนั้นเป็นภาพของการต่อสู้ระหว่างจางแห่งเสือหมอบ กับไดจิแห่งหมาป่าเหมันต์ และดูเหมือนการต่อสู้จะถึงจุดปิดฉากแล้ว

 

โซเฟียมองหน้าจอด้วยใบหน้าเรียบนิ่งด้วยความคิดหลากหลายที่ผุดขึ้นมาภายในหัว ถึงแม้เธอจะไม่ได้คลุกคลีอยู่กับแก๊งทั้งสองเท่าไหร่ แต่ว่าความสัมพันธ์ระหว่างแก๊งมังกรคำรามกับแก๊งเสือหมอบนั้นค่อนข้างดีและสืบเนื่องมากันอย่างยาวนาน เธอยังลอบภาวนาภายในใจให้จางชนะและรอดชีวิตกลับมาอีกด้วย

 

แต่แล้วดูเหมือนพระเจ้าจะรับฟังความคิดของเธอ จึงดลบันดาลให้ทุกอย่างเป็นไปตามหวัง เพราะตอนนี้ไดจิได้ถูกทักษะบางอย่างของจางเขมือบซีกร่างไปครึ่งหนึ่งและตกตายลงจมกองเลือด

 

คุณจางเก่งขนาดนี้เลยงั้นเหรอ พลังระดับนี้ไม่น่าจะใช่แค่สมาชิกภายในแก๊งแล้วมั้ง

อะไรนะครับ

เปล่า เบื้องบนสั่งการมาว่าให้ลบทุกอย่างเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวันนี้ทิ้งให้หมด หากมีการพบเห็นหรือใครนำไปเผยแพร่จะต้องถูกลงโทษสถานหนัก รับทราบ!”

รับทราบครับ/ค่ะ!!!

 

โซเฟียออกคำสั่งตามสิ่งที่เบื้องบนของเธอได้บอกกล่าวมาให้ทุกคนทำตาม ถึงแม้เหล่าคนในที่แห่งนี้จะมึนงงและตามเหตุการณ์ไม่ทัน แต่ก็ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งนี้เลยสักคนเดียว ซึ่งเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นบ่อยจนพวกเขาเริ่มชิน เพราะอะไรงั้นเหรอ ความเป็นจริงของโลกใบนี้ มันไม่ได้ยุติธรรมเสมอไป ด้วยอำนาจบางอย่างก็สามารถกลับขาวให้เป็นดำได้นั่นเอง มันจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลก แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่ดีด้วย

 

กำชับทุกคน อย่าให้ข้อมูลในวันนี้เล็ดลอดออกไปเด็ดขาด ไม่งั้นเรื่องเลวร้ายจะตามมา

ผมจะทำตามคำสั่งไม่ให้มีขาดตกบกพร่องแน่นอนครับ

งั้นก็ดี ขอบคุณมาก

 

โซเฟียไม่ลืมที่จะกำชับแก่หัวหน้าของห้องแห่งนี้ ก่อนจะเดินออกไป ทิ้งให้ทุกคนลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

 

เป็นยังไงบ้างทางนั้นโซเฟีย

เรียบร้อยค่ะ แล้วของรุ่นพี่ละคะ

 

หลังจากที่เธอเดินออกจากห้องซีซีทีวีมาไม่ไกล ก็พบเข้ากับอุเสะหรือหัวหน้าของเธอกำลังเดินหอบเอกสารในมือจนแทบล้น ผู้ซึ่งมาพร้อมกับมีความเหนื่อยล้าปรากฏชัดอยู่บนใบหน้าของเขา

 

กว่าจะเกลี่ยกล่อมให้พวกนั้นเชื่อก็เล่นเหนื่อยเอาการ แต่ทุกอย่างก็เป็นไปได้ด้วยดีละนะ ฉันคงต้องขอโบนัสสำหรับเดือนนี้หน่อยแล้วล่ะ อุเสะคลายเนคไทที่คอออกหลวมๆ

แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้เป็นการปะทะกันระหว่างแก๊งสองแก๊งแล้วนะคะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งเห็นคุณจางสู้กับไดจิ และเอาชนะด้วย

จาง จากแก๊งเสือหมอบนะเหรอ

ใช่คะ ไม่ได้ชนะแบบฝั่งนั้นยอมแพ้ แต่เอาถึงตายเลยด้วย

เฮ้อสงสัยมีงานต้องทำอีกแล้วสิเนี้ย

 

เมื่อเขาได้รับฟังข้อมูลจากโซเฟีย อุเสะก็คาดการณ์ล่วงหน้าขึ้นได้ทันที ซึ่งมันคงไม่รอดที่เขาจะเข้าไปมีเอี่ยวกับเรื่องพวกนี้อีกครั้ง ว่าแล้วก็พบว่าโทรศัพท์ของเขามีสายเรียกเข้า และดูเหมือนว่าจะเป็นสายสำคัญเสียด้วย

 

ยังพูดไม่ทันขาดคำ ขอตัวก่อนนะ

อย่าหักโหมมากไปนะรุ่นพี่

 

หลังจากอุเสะโชว์สายเรียกเข้าให้โซเฟียดู เขาก็เดินหนีไปอีกทางปล่อยให้เธอตะโกนไล่หลังไปด้วยความห่วงใย ก่อนที่โซเฟียจะเดินไปยังโต๊ะทำงานของตัวเอง และหาข้อมูลของฆาตกรต่อเนื่องสุดโหดที่ควักหัวใจหนุ่มๆ ต่อไปภายใต้แสงไฟในยามค่ำคืนแห่งนี้

 

 

 

 

 

 

ด้านหน้าคฤหาสน์ของแก๊งเสือหมอบต่างเต็มไปด้วยเหล่าสมาชิกของแก๊งที่ยืนรักษาความปลอดภัยด้วยความแข็งขัน ด้วยคำสั่งจากเทโชผู้เป็นผู้นำของแก๊งนั่นเอง และดูเหมือนจะเพิ่มกำลังคนมากกว่าทุกทีอีกด้วย

 

อาการเขาเป็นยังไงบ้างไอ้หมอ

 

เทโชมีใบหน้าเป็นกังวลเอ่ยถามหมอที่ทำหน้าที่ตรวจอาการจางอยู่ โดยมีเรย์กะนั่งกุมมือพ่อของเธอเพื่อให้เขาคลายความกังวลลง

 

อาการภายนอกนั้นไม่ได้ร้ายแรง แต่ว่า…”

แต่ว่าอะไรไอ้หมอ

แต่ว่าอาการภายในนั้นค่อนข้างสาหัส สืบเนื่องจากการฝืนใช้พลังมากเกินไป และในส่วนนี้ข้าเองก็ไม่อาจช่วยเขาได้เทโช ขอโทษด้วย

แล้วไม่มีทางอื่นรักษาเลยเหรอ อย่างพวกสมุนไพรที่เจ้าชำนาญอะไรพวกนั้นก็ช่วยไม่ได้เลยเหรอ

มันช่วยได้แค่บรรเทาอาการเจ็บปวดเท่านั้น แต่ยังไงอาการเขาก็จะกลับมาหนักเหมือนเดิม

แต่มันเป็นเพื่อนเรานะไอ้หมอ

ข้ารู้ แต่ข้าก็จนปัญญาจริงๆ เทโช

 

เรย์กะบีบมือที่สั่นเทาของเทโชแน่น เธอเม้มปากโดยไม่พูดอะไรออกมา แต่ภายในใจของเธอกลับเจ็บปวดทรมานมาก เพราะจางเปรียบเสมือนลุงหรือครอบครัวของเธอที่อยู่กันมานานนม เธอคอยฟังทั้งคู่โต้แย้งพูดคุยกันอย่างเงียบๆ ซึ่งดูเหมือนว่าพวกเขาทั้งสามจะเป็นเพื่อนกันมาก่อนเสียด้วย

 

แต่ผมช่วยได้นะ

 

เทโช เรย์กะ และหมอหันไปมองต้นเสียง พวกเขาก็มองเห็นจินมาพร้อมกับสแตนและมากิ ถึงจะประหลาดใจเรื่องการปรากฎตัวของทั้งสาม แต่พวกเขากลับสนใจในสิ่งที่จินเพิ่งพูดออกมามากกว่า

 

จริงเหรอเจ้าหนู!”

จริงสิครับ

 

หมอกับเทโชมีท่าทางคล้ายไม่เชื่อ แต่จินกลับยิ้มตอบให้เขาเสียอย่างนั้น

 

งั้นข้ารบกวนเจ้าช่วยเขาที หากเจ้าต้องการอะไร ข้าจะตอบแทนให้ทุกอย่าง เทโชทำใบหน้าอ้อนวอนอย่างที่ไม่เคยเป็นมา

งั้นผมขอชาแก้วหนึ่งแล้วกันนะครับ

 

จินหันไปมองเรย์กะ เมื่อเธอจ้องกลับไปก็รับรู้ถึงบางอย่างที่จินต้องการจะสื่อและเดินออกจากห้องไปโดยไม่พูดจาใดๆ ออกมาพร้อมกับมีการเม้มปากตลอดเวลาที่เดินออกจากห้อง ซึ่งมีสายตาความเป็นห่วงจากพ่อของเธอคอยมองตามหลังไปเช่นกัน

 

เจ้ารักษาเขาได้จริงงั้นเหรอพ่อหมุ่น ไม่ใช่แค่พูดให้พวกข้าคนแก่ดีใจหรอกนะ หมอที่เป็นเพื่อนของเทโชพูดเมื่อเห็นจินเดินเข้ามาและทำการตรวจดูอาการของจาง

 

เรื่องแค่นี้ไม่กี่นาทีก็หายแล้วครับ แต่ยังไงผมก็ขอโทษด้วยหากพูดจาหรือทำอะไรรล่วงเกินไปบ้างนะครับ

ฮ่าๆๆๆ อย่าถือสาเรื่องพวกนั้นเลย หากเจ้ามีวิธีรักษาดีๆ จริง ข้าที่เป็นหมอก็ต้องเบิกตาเปิดใจเรียนรู้มันสิ

 

จินรู้ว่าการกระทำของเขาอาจเป็นการหักหน้าชายวัยกลางคนที่เป็นหมอคนนี้ เขาจึงโค้งตัวขอโทษก่อนจะทำการรักษา

 

ฝืนใช้พลังมากไปงั้นเหรอ ไม่สิ! เหมือนจะได้รับบาดเจ็บก่อนหน้านี้มาก่อนเสียอีก จินลอบพิจารณาอาการของจางภายในใจพร้อมกับวิเคราะห์สาเหตุ

 

ก่อนหน้านี้คุณจางเขาสู้โดยใช้พลังวิญญาณบ้างไหมครับ

ก่อนหน้านี้งั้นเหรอ ไม่มีนะ แต่เดี๋ยว! หรือว่า…” เทโชพูดด้วยใบหน้าเป็นกังวลมากกว่าเดิม

เรื่องนั้นค่อยถามเจ้าตัวหลังจากฟื้นดีกว่า เพราะหากช้ากว่านี้อาการเขาคงแย่กว่าเดิม จินตัดบทและลงมือรักษาเขาทันที

 

โดยที่จินจับจางให้อยู่ในท่านั่งขัดสมาธิและถ่ายโอนพลังเวทย์ของเขาไปด้านหลัง ใบหน้าของจางเริ่มแสดงอาการเจ็บปวดจนเหงื่อไหลท่วมออกมา ทุกคนต่างมองที่จินด้วยใบหน้าลุ้นระทึก

 

ถึงจะไม่จำเป็นต้องทำขนาดนี้ก็เถอะ แต่เพื่อความสมจริงละนะ จินลอบถอนหายใจ

 

เพราะการรักษาเพียงแค่สะบัดมือเรียกสกิลใส่ร่างจางก็เสร็จแล้ว แต่เพื่อความสมจริงและไม่เป็นจุดสังเกตมากไปเขาจำเป็นต้องเลียนแบบหนังที่เขาชอบดูเพื่อตบตาทุกคน

 

ฟู่ให้เขาพักผ่อนสักหน่อย พรุ่งนี้น่าจะดีขึ้นแล้วครับ

 

หลังจากการรักษาในท่านั้นไม่เกินสิบนาทีสีหน้าของจางก็กลับมาเป็นปรกติ ซึ่งมีหมอคนเดิมเดินเข้าไปหาและทำการตรวจดูอาการของจาง พร้อมกับทำใบหน้าตกใจอย่างไม่น่าเชื่อสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนที่จะยิงคำถามไปยังจินซึ่งเขาก็ตอบแบบจริงบ้างเท็จบ้างเพื่อเอาตัวรอด

 

มากิกับสแตนกลับไปหาท่านปู่ก่อน หากมีอะไรรีบมารายงานนะ

รับทราบค่ะ / ขอรับ นายท่าน แล้วทั้งสองก็หายตัวไปทำเอาทุกคนตกใจอีกรอบ

แล้วเจ้า---”

 

โอ้ย!!!

 

จู่ๆ เสียงเรย์กะก็ร้องออกมาแทรกประโยคที่เทโชจะพูด

 

เรย์กะ!” เทโชพูดเสียงดังและลุกขึ้นวิ่งตามหาต้นเสียง โดยที่ไม่ได้สังเกตเลยว่าจินหายตัวไปแล้ว ทิ้งไว้แต่เพียงหมอที่นั่งทำหน้างงๆ กับเหตุการณ์พวกนี้อยู่ ไหนจะมากิ สแตน แล้วมาจิน อีกเขามาเจอเรื่องเหนือธรรมชาติหลายอย่างในวันเดียวเสียกอย่างนั้น

 

เป็นอะไรไหม เป็นจินที่มาโผล่ที่เรย์กะอยู่เป็นคนแรก และก็เห็นเธอถูกมีดบาดนิ้วชี้ข้างขวาจนเลือดไหลออกมา

ไม่เป็นไร จะ จิน!”

 

การกระทำของจินทำเอาเรย์กะตกใจและมีใบหน้าที่แดงจนเป็นลูกมะเขือเทศ เพราะนิ้วของเธอถูกจินอมไปโดยไม่ทันตั้งตัว เมื่อได้รับการสัมผัสนั้นร่างกายของเธอก็เกิดปฏิกิริยาบางอย่างจนตัวเธอเริ่มอ่อนแรง แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรออกมา เธอจ้องมองที่จินด้วยอารมณ์แปลกและมีการเต้นของหัวใจที่ดังจนแทบจะทะลุออกจากอกของเธอ

 

ระวังบ้างสิ จินเงยหน้ามาพูด พร้อมกับบาดแผลเริ่มหายไปหลังจากที่เขาลอบใช้เวทย์มนต์รักษาเมื่อสักครู่ โดยที่จินไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำของตัวเองได้จุดชนวนบางอย่างขึ้น

 

แกบังอาจแตะต้องลูกสาวข้าจิน วันนี้แกตาย!!!” เทโชก็มาเห็นเหตุการณ์นั้นเข้าพอดี

เดี๋ยวลุง! ผมช่วยลูกสาวลุงต่างหาก จินแย้ง

ไม่ต้องมาแก้ตัว วันนี้เลือดหัวแกไม่ออกอย่ามาเรียกข้าว่าเทโช แล้วทั้งสองก็วิ่งไล่ตบตีกันโดยไม่สนใจเรย์กะที่ยืนนิ่งแม้แต่น้อย

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 230 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1197 Fikusa (จากตอนที่ 129)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 07:08
    งุ้ย น่ารักเกิ๊น
    #1,197
    0
  2. #1168 Aetep (จากตอนที่ 129)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 11:10

    สะงั้นนนนน

    #1,168
    0
  3. #1135 PrinceArcadia (จากตอนที่ 129)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 00:39
    น่ารักจริง เมื่อไหร่จะลงเอยกัน ลุ้นจนจิกหมอนจะขาดแล้วว้อย ย ย ย ปล. ฮาเร็มยุหนาย กร๊าซ ซ ซ
    #1,135
    0
  4. #1134 joelamtan (จากตอนที่ 129)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 18:33
    ขอบคุณครับ พ่อตากะลูกเขยยย
    #1,134
    0