ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 124 : ทายคะแนน...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 221 ครั้ง
    11 ต.ค. 61

หลังจากชายหน้าตาเจ้าเล่ห์ราวกับสุนัขจิ้งจอกในชุดสูทสีแดงตรงหน้าของจินลองมือกดปุ่มสวิทซ์ กลไกบางอย่างก็ทำให้พื้นของอาคารเกิดการเคลื่อนไหนและเผยให้เห็นด้านล่างที่เป็นน้ำทะเลมีเหล่าปลาฉลามตัวใหญ่หลายสิบตัวแหวกว่ายในน้ำอย่างน่ากลัว ทุกคนต่างตกใจขวัญกระเจิงวิ่งหนีไปยืนรอบนอกกันทันที

 

คุณมาร์ค คุณริโตะ!”

 

เมื่อทุกคนเริ่มมีสติและมองไปยังด้านล่างก็พบว่า มีลูกบอลแก้วขนาดใหญ่ที่สามารถมองเห็นด้านในจำนวนสองลูก ซึ่งมีชายสองคนที่พวกคนของแก๊งมังกรคำรามต่างคุ้นหน้าคาตาถูกมัดแขนมัดขาปิดปากแยกกันอยู่คนละลูกภายใต้ที่แห่งนี้ พร้อมกันนั้นยังมีฉากสยิวชนสยองจากการพุ่งกระแทกโดยปลากฉลามตัวใหญ่ยักษ์นั่นอีกด้วย

 

ถึงกับเล่นแบบนี้เลยเหรอ เท่าที่ดูแล้ว ช่วยทั้งสองคงไม่ยากอย่างที่คิดแล้ว งั้นขอดูหน่อยจะมาไม้ไหน จินคิดในใจเมื่อมองไปทางมาร์คกับริโตะที่ถูกขังอยู่ใต้นั้น

 

แก!” จินแสร้งทำหน้าโมโหและตวาดใส่ชายตรงหน้า

 

ขอโทษทีมือมันลั่นไปเองครับ อย่าเพิ่งอารมณ์เสียไปเลย แล้วก็อย่าคิดทำอะไรแปลกๆ ออกมานะครับ หากผมเผลอตกใจกดปุ่มไปอีกที รับรองว่าทั้งสองคนเป็นอาหารของฉลามด้านล่างแน่นอน โตริชุอวดปุ่มสวิทซ์ในมือให้จินเห็น ก่อนที่จะเอานิ้วชี้ของตัวเองทำการพลักไม้เบสบอลนั่นออกไปให้ห่างด้วยท่าทางกวนบาทา

 

เหล่าสมาชิกของแก๊งทั้งสองต่างหยุดมือและเฝ้ามองพวกเขาอย่างเงียบๆ

 

ต้องการอะไร จินดึงหน้ากลับมาอย่างรวดเร็วจนสร้างความแปลกใจให้แก่โตริชุไม่น้อย   

 

จินลอบสังเกตคนข้างกายของชายตรงหน้า ซึ่งมีคนโดดเด่นเพียงสองคนเท่านั้น หนึ่งเป็นหญิงสาวหน้าตาน่ารักตัวเล็กราวกับเด็กที่มีอมยิ้มอยู่ในปาก กับอีกคนเป็นชายหลังค่อมหน้าตามือมนขอบตาดำที่มองมาทางจินด้วยใบหน้าเบื่อหน่าย

 

ก่อนอื่นดูเหมือนว่าคุณจินกับพรรคพวกคงเดินทางมากันเหนื่อยๆ ยังไง พวกเรามานั่งคุยกันดีกว่าไหมครับ โตริชุขยิบตาข้างหนึ่งให้จินหนึ่งที ก่อนจะเดินผ่านไปพร้อมกับลูกสมุนของตัวเอง

 

“…” จินมองพวกเขาผ่านหางตาอย่างเงียบๆ หากสังเกตให้ดี สแตนกับมากิ ได้หายไป ณ ที่แห่งนี้แล้ว เหลือเพียงเจมส์กับฮานะที่ยืนอยู่ข้างหลังจินอย่างเงียบๆ

 

เปาะ!!! …โตริชุดีดนิ้วทีหนึ่งแต่กลับเสียงดังก้องสะท้อนท่ามกลางความเงียบในที่แห่งนี้ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นสัญญาณอะไรบางอย่าง และทำให้เหล่าลูกน้องต่างรีบพากันไปนำโต๊ะกับเก้าอี้มาจัดวางไว้ที่ตรงกลางของอาคารอย่างรู้งาน

 

เชิญนั่งก่อนครับ เขาเผยมือเชื้อเชิญจินอย่างมีมารยาทด้วยใบหน้าราวกับสุนัขจิ้งจอกของเขา โตริชุนั้นนั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง และมีเหล่าลูกน้องของแก๊งได้เดินมายืนล้อมรอบกันทีท่าอยู่ด้านหลัง

 

เมื่อเห็นเช่นนั้น จินก็เดินไปอย่างมาดนิ่งพร้อมกับมีเหล่าลูกน้องต่างเดิมต่างหลัง ซึ่งจินมองสลับเหล่าคนของแก๊งจิ้งจอกโลหิตสลับกับมาร์คและริโตะที่ถูกขังอยู่ด้านล่าง

 

ต้องการอะไรรีบว่ามา ก่อนที่คุณจะไม่มีปากให้พูด จินนั่งลงจ้องเขม็งไปยังโตริชุ

 

อึก! …ทุกคนที่เผลอสบตาคู่นั้นเข้าก็พลันสะดุ้งกระตุ้นสัญชาตญาณที่บอกให้ระวังตัวขึ้นทันที ไม่เว้นแม้แต่ชายหน้าตายียวนที่นั่งอยู่ตรงหน้าจินด้วย

 

อย่ามองผมแบบนั้นสิครับ เห็นอย่างนี้ผมก็ยังชอบผู้หญิงอยู่น้า…” ชายตรงหน้าพูดด้วยรอยยิ้มกลบเกลื่อนความกลัว

 

ชิ้ง! …จิตสัญญาณของจินเผยให้โตริชุเห็นวินาทีที่หัวของเขาหลุดออกจากบ่าด้วยไม้เบสบอลในมือ ทำเอาเหงื่อกายพลันเย็นเฉียบความหนาวเริ่มเข้าเกาะกุมหัวใจ แต่เขาก็ยังคงฝืนยิ้มออกมา

 

น่ากลัวเกินไปแล้วคนนี้ ไม่น่ารับคำท้าบ้าๆ นี่เลย ให้ตายเถอะ! ’ โตริชุใช้สองมือผสานเข้าด้วยกันสยบอาการสั่นไม่ให้จินมองเห็น แต่มีหรืออาการของเขาจะลอดพ้นสายตาสีทองคู่นั้นไปได้

 

อย่างที่รู้กันนะครับว่าวงการนี้มันน่ากลัว แล้วก็ไอ้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้นได้เสมอ การต่อสู้และการฆ่าฟันกันนั้นเป็นเรื่องธรรมดาที่เห็นได้ทั่วไป แต่ว่าจะให้ผมไปสู้กับคุณจินตัวต่อตัวก็ไม่น่าจะไหว เพราะผมก็ได้ยินเกียรติศักดิ์ความเก่งกาจของคุณจินมาพอสมควร ฝีมือที่ถึงกับล้มคุณไอแซกดาวเด่นเรื่องการต่อสู้ลงได้ ผมก็คงต้องขอผ่าน แต่ว่ายังไงมาลองฟังการต่อสู้ของผมดีไหม อ้อ! …มันยังสามารถช่วยลูกน้องของคุณได้อีกด้วยนะ โตริชุพูดพลางชี้นิ้วไปด้านล่างบอกกล่าวจิน

 

ว่ามา จินกล่าวเสียงนิ่งแฝงไปด้วยจิตสังหาร แต่ทำเอาทุกคนสั่นสะท้านอย่างหวาดกลัว

 

เพราะคุณจินมาเร็วเกินไป พวกผมเลยไม่มีเวลาเตรียมการอะไรมากมาย โตริชุหันไปหยักหน้าให้กับชายด้านข้างที่ขอบตาดำ ก่อนที่ชายดังกล่าวจะหยิบของบางอย่างในเสื้อคลุมออกมา

 

กติกาง่ายๆ เพียงแค่คุณจินทายคะแนนที่ได้จากลูกเต๋าสามลูกในมือของผมว่าได้คะแนนรวม ต่ำหรือสูง จำนวนสองรอบ หากทายถูกหนึ่งรอบคนหนึ่งคนลอด แต่ถ้าทายผิดหนึ่งรอบคนหนึ่งคนต้องตาย โตริชุอธิบายกติกาพร้อมรอยยิ้มประดับประดาอยู่บนใบหน้าของเขา

 

แก!!!” เหล่าลูกน้องของจินต่างตะโกนเสียงดังด้วยท่าทางโกรธแค้น และทำท่าทางจะพุ่งเข้ามาก่อนที่หยุดลงเมื่อเห็นจินสั่งห้ามด้วยสัญญาณมือ

 

ตกลงจินกล่าวเสียงราบเรียบเผยยิ้มมุมปากพลางลูบแหวนในมือตัวเองเล่น ทำเอาใบหน้าที่เปื้อนยิ้มของโตริชุพลันกระตุกด้วยท่าทางแปลกใจ

 

ยิ้มไปเถอะไอ้เด็กเปรต! แต่ว่าทำไมรู้สึกแปลกๆ ตอนที่มันเห็นยังทำท่าทางโมโห ตอนนี้กลับมีรอยยิ้มให้เห็น เหอะ! ช่างเถอะ โตริชุคิดภายในใจ

 

ชายหน้าตามืดมนคนเดิมเดินไปหยิบอุปกรณ์ช่วยเล่นมาให้กับโตริชุ ซึ่งเป็นขวดโหลครอบแก้วใบหนึ่งขนาดพอดีมือที่สามารถยกด้วยแขนเดียวได้

 

เมื่อเป็นอันตกลงแล้ว งั้นเรามาเริ่มกันเลยดีกว่า ทันทีที่ผมวางมันลงจะมีเวลาให้คุณจินทายเพียง 10 วินาทีเท่านั้น หากเกินปรับแพ้นะครับ

 

โตริชุยิ้มให้จินและเปิดฝาตรงท้ายโหลนั้นใส่ลูกเต๋าทั้งสามลูกลงไป พร้อมกับมันยกขึ้นมาเขย่าอย่างแรงจนเกิดเสียงดังก้องท่ามกลางความเงียบแห่งนี้ แล้วดูเหมือนขวดโหลนี้จะมีกลไกบางอย่างเมื่อมีการเคลื่อนไหวสีที่เคยขาวใสก็กลายเป็นสีดำทำให้มองไม่เห็นด้านใน

 

ตึก! …โตริชุวางขวดโหลนั้นลงเมื่อทำการเขย่าไปเกือบนาทีแล้ว

 

ต่ำจินพูดอย่างรวดเร็วโดยไม่ใช้เวลาคิดแม้แต่น้อย ทำเอาทุกคนต่างตกใจกับความมั่นใจของจินกันแทบทุกคนไม่เว้นแม้แต่พวกเดียวกันหรือฝ่ายตรงข้าม

 

แน่ใจนะครับ เวลายังพอมีอยู่นะ โตริชุสร้างความลังเลให้จิน แต่มีหรือเขาจะทำตาม

 

ยืนยันคำเดิม จินยิ้มที่มุมปากกล่าวออกมา สีดำที่อยู่บนขวดโหลก็ค่อยๆ จางหายไปตั้งแต่ด้านบนมายังด้านล่างเป็นลำดับอย่างช้าๆ

 

ทายถูกคนหนึ่งรอด ทายผิดคนหนึ่งตาย โตริชุเอาแขนวางบนโต๊ะผสานมือทั้งสองเข้าด้วยกันและมองไปทางจิน ทุกคนต่างเฝ้าคอยลุ้นแต้มคะแนนที่กำลังจะเผยให้เห็นกันตัวโก่ง

 

เอาอะไรมามั่นใจหนักหนา รอดูไปก่อนเถอะแก! ไอ้เด็กน้อย ได้ร้องไห้กลับบ้านแน่นอน ฮ่าๆๆ โตรุชิคิดอย่าสะใจ ก่อนจะลอบกดบางอย่างที่แหวนนิ้วกลางด้านซ้าย

 

พรึ่บ! …ด้วยกลไกอะไรบางอย่างทำให้แต้มบนลูกเต๋าทั้งสามเปลี่ยนไปทันทีเมื่อโตริชุกดปุ่มบนแหวนของเขา

 

คิดจะโกงงั้นเหรอ แต่เขาไม่รู้เลยว่าสายตาของจินนั้นสามารถมองทะลุผ่านทุกสิ่งอย่างได้หากเขาต้องการ นั่นรวมถึงการกระทำของโตริชุด้วยเช่นกัน

 

ภาพลวงตา!

 

เมื่อจินเรียกใช้สกิลดวงตาของเขาก็พลันทอแสงและหายไปพร้อมกับการกระพริบตาของเขาในจังหวะต่อมา

 

แล้วเวลา 10 วินาทีก็ผ่านไป พร้อมกับแต้มคะแนนที่เผยออกมา

 

“1 2 4 ต่ำ!!!” เหล่าลูกน้องของมังกรคำรามต่างพูดเสียงดังออกมาด้วยความดีใจหลังจากผ่านการลุ้นจนตัวงอกันตั้งนาน

 

เกิดอะไรขึ้น มันเป็นไปได้ยังไง!!! ’ โตริชุตวาดลั่นภายในใจและหันไปมองลูกน้องคนสนิททั้งสอง ซึ่งก็ได้รับคำตอบเป็นการส่ายหน้าอย่างไม่รู้เช่นกัน

 

ปล่อย จินพูดเสียงเบา

 

มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ ไม่สิ! หากเราพูดหรือทำอะไรน่าสงสัยไป พวกมันคงจับได้แน่ๆ ว่าเรามีตัวช่วยในการโกง โตริชุฉีกยิ้มให้จิน แต่ในใจกลับคิดหนัก

 

ผมรับปากว่าปล่อยแน่ๆ แต่หลังจบอีกเกมก่อน โตริชุยิ้มตอบ

 

เฮ้ย!!!” เหล่าลูกน้องของจินตวาดลั่นออกมาเสียงดัง

 

เริ่มเลย จินพูดแทรกเข้ามา พลางเอาไม้เบสบอลในมือกระทบกับพื้นจนเกิดเสียงดังไปทั่วบริเวณ

 

เฮอะ! ถึงแกจะทายถูกหรือทายผิดยังไง คนของแกก็ต้องตายอยู่ดีไอ้หนู!!! ’ โตริชุคิดภายในใจอีกอย่าง แต่แสดงท่าทางอีกอย่างออกมา

 

งั้นเรามาเริ่มรอบที่สองกันเลยดีกว่า ชายหน้าตากวนประสาทท่าทางน่าตบให้ดิ้นพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบโหลแก้วนั่นมาถือไว้ ก่อนทำการเขย่าด้วยแขนทั้งสองข้าง ทำให้ลูกเต๋าทั้งสามกระทบเข้าหากันจนเกิดเสียงดังก้องอีกครั้ง

 

ตึก! …หลังจากผ่านการเขย่านานร่วมสามนาที ในที่สุดโตรุชิก็วางขวดโหลที่เปลี่ยนเป็นสีดำนั่นลง พร้อมกับทุกคนในที่แห่งนี้ทำการยืนลุ้นกันอีกครั้ง

 

สูง เป็นอีกครั้งที่จินตอบโดยทันทีไม่คิดหน้าคิดหลัง

 

การตัดสินใจของจินนั้นทำเอาทุกคนต่างลอบกลืนน้ำลายทันทีพร้อมกัน ซึ่งนี่เป็นเรื่องของชีวิตคนแต่เขากลับตัดสินใจออกมาโดยง่ายดายอีกทั้งยังด้วยท่าทางที่ดูสบายไม่เสียเวลาคิดเลยแม้แต่น้อย

 

เหล่าปลาฉลามตัวใหญ่หลายสิบตัวที่ว่ายอยู่ด้านล่างเท้าของพวกเขาต่างอ้าปากเอาหัวชนเข้ากับคุกแก้วที่ขังมาร์คกับริโตะจนเกิดเสียงดังชวนหวาดเสียวอยู่เนืองๆ

 

โตริชุมองจินที่นั่งหน้านิ่งควงไม้เบสบอลอยู่ในแขนขวาอย่างสบายอารมณ์ก็ลอบเหงื่อตกไม่ได้ ซึ่งจิตวิทยาใช้กับชายผู้นี้ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย แถมรังศีรอบกายยังชวนน่าหวั่นเกรงอีกต่างหาก

 

ไอ้พวกนั้นให้เรามายุ่งกับตัวอะไรเข้าละเนี้ย เขาลอบสบถก่นด่าพวกนั้นภายในใจ

 

พรึ่บ! พรึ่บ! …โตริชุลอบกดปุ่มที่แหวนนิ้วนางข้างซ้ายสองที ซึ่งแต่ละทีก็ออกคะแนนรวมต่ำทั้งสองรอบ แต่เพราะอยากได้ความมั่นใจว่าการกระทำนั้นจะเป็นผลจึงทำการกดสองครั้งกันเสีย

 

แต่การกระทำนั้นก็ไม่ลอดสายตาของจินไปได้อยู่ดี เขาจึงใช้สกิลภาพลวงตาตามที่เขาต้องการอีกครั้ง

 

“3 3 6 สูง!!!” ทันทีที่เห็นผลออกมา ใบหน้าของโตริชุกับเหล่าลูกน้องต่างปั้นหน้ายากกันทั้งหมด พร้อมกับมีอาการบางอย่างที่ดูไม่ชอบมาผ่านกลให้เห็น

 

ปล่อยพวกเขาตามที่สัญญา จินแสยะยิ้มพูด

 

อย่าหวังว่าแกจะได้ตามที่แกต้องการเลย ไม่รู้หรือไง กฎมันดิ้นได้โว้ย! เอากลับไปแต่ชื่อแล้วกันพวกแก!!! ฮ่าๆๆๆ

 

อะ---”

 

ดูนี่ก่อนที่จะพูดอะไรออกมา จินส่งสัญญาณมือให้เจมส์ ผู้ซึ้งมีอะไรบางอย่างถือไว้ในมือ

 

เจมส์เดินไปหาโตริชุที่ทำหน้าสงสัยก่อนจะยื่นบางอย่างให้โตริชุดู ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มของชายหน้าตาดูเจ้าเล่ห์ราวกับสุนัขจิ้งจอกนั้นก็พลันเปลี่ยนไปช้าๆ ก่อนที่จะหยุดอยู่ที่ใบหน้าซีดเผือดอย่างกับไก่ต้ม และค่อยๆ เงยหน้ามามองจินด้วยสายตาอ้อนวอน

 

เหอะ!” จินสบถพลางแสยะยิ้มกลับให้

 






โปรดติดตามตอนต่อไป...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 221 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1164 Aetep (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 10:53

    เล่นกับใครไม่เล่น

    #1,164
    0
  2. #1110 อ่านมาก่อน (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 13:05
    มันดูโง่ไปหน่อยในเมื่อสู้ไม่ได้ถ้าไม่มีตัวประกันก็ตายห่าหมด แล้วทำไมเรื่องนี้ชอบพูดในใจแบบอวดดีทั้งๆที่คอตัวเองจะขาดอยู่แล้วแทนที่จะกลัวตายกับคิดในใจว่าตัวเองเหนือกว่า
    #1,110
    0
  3. #1109 LuciferDG (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 11:26
    มาจัดจบแบบละครไทยอีกแล้ว รู้มั้ยว่ามันค้างงงงงงงงงมากกกกกกกกกกกกก
    #1,109
    0
  4. #1108 awalon000 (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 07:28
    เอาให้ยับเลยยยยย
    #1,108
    0
  5. #1107 joelamtan (จากตอนที่ 124)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 07:07
    ขอบคุณครับ
    #1,107
    0