ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 117 : ตามหาเจ้าของ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,628
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 230 ครั้ง
    4 ต.ค. 61

ณ คฤหาสน์ของแก๊งหมาป่าเหมันต์

 

ว่าไงนะ! มันมาที่นี่งั้นเหรอ!”

 

ได้จิรีบเดินพลางวิ่งเข้ามาในห้องด้วยความรีบร้อนและรีบรายงานการมาเยือนของแขกที่น่าพบเจอแก่ไอแซกทันที เมื่อได้ยินเช่นนั้นไอแซกก็เผลอบีบปากกาในมือตัวเองจนหักเป็นสองท่อนและเงยหน้าพูดเสียงดังใส่ไดจิอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่หูตัวเองเพิ่งได้ยินไป

 

ครับ ไอ้เด็กนั่นเพิ่งมาถึงที่นี่เมื่อกี้เองครับ ไดจิที่ยืนด้านหน้าไอแซกกล่าวย้ำอีกที

 

“…”

 

ทำไมมันถ่อมาถึงที่นี่ ไม่ใช่ว่านายทำอะไรลับหลังฉันหรอกนะ ไดจิ ไอแซกนิ่งคิดไปสักพักก่อนจะถามมือขวาของเขา

 

เอ่อคือว่าเรื่องนั้นมัน เมื่อเห็นท่าทางไดจิที่อ้ำอึ้งเขาก็สามารถรับรู้บางอย่างที่ผิดปรกติได้ทันที

 

รีบเล่ามา เอาให้สั้นที่สุด ไอแซกนั่งเอามือกอดอกและพูดคาดคั้นทั้งน้ำเสียงทั้งสายตา

 

ไดจิเล่าให้ฟังถึงการว่าจ้างนักฆ่าอิสระที่มีฝีมือเก่งกาจที่ค่อนข้างมีชื่อเสียงและราคาแพง แต่ดูเหมือนจะทำงานพลาดจนไม่สามารถติดต่อได้ตั้งแต่เช้าวันนี้ ซึ่งก็พอคาดเดาได้ว่าพวกนั้นทำงานพลาด ยิ่งการมาของจินในตอนนี้อีกด้วย

 

ฉันบอกนายแล้วไงว่าให้ทำอย่างเงียบๆ ทำไมถึงรีบร้อนแบบนี้!” ไอแซกพูดด้วยน้ำเสียงโมโหและเอามือไปคว้าปากกาเมื่อครู่มาถือหมายจะปาใส่ไดจิ แต่แล้วไอแซกก็หยุดทำลงก่อนจะค่อยๆ รวบรวมสติกลับคืนมา ปล่อยให้ไดจิเผลอเกร็งตัวรับแรงกระแทกอยู่อย่างนั้น

 

มันมากับใครบ้าง ไอแซกเป่าลมออกจากปากก่อนจะพูดขึ้น

 

เหมือนมีลูกน้องผู้หญิงมาด้วยคนเดียวครับ ไดจิก้มหน้าตอบ

 

แล้วท่านพ่อล่ะ ไอแซกถามพร้อมกับใช้ทั้งสองมือเก็บเอกสารให้เข้าที่

 

โชคดีที่นายท่านออกไปดูงานที่บริษัทตั้งแต่เช้าแล้วครับ ไดจิยังคงก้มหน้าตอบออกมาอย่างรวดเร็ว

 

นายรีบไปปิดปากพวกที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดให้ดี ก่อนที่ท่านพ่อจะรู้เรื่องนี้เข้า ไอแซกพูดย้ำเตือนและกำชับไดจิ

 

ครับ ท่านไอแซก ไดจิรีบโค้งตัวก่อนที่จะเดินออกไปจัดการตามที่ได้รับมอบหมายโดยเร็ว

 

ไอแซกนั้นรู้ว่าไดจิเป็นห่วงเขาและโกรธแค้นที่จินอาจเป็นต้นเหตุให้เขาเสียแขนข้างหนึ่งไป แต่การกระทำที่วู่วามและไม่บอกกล่าวของไดจินั้น มันทำให้เขาโกรธเป็นอย่างมากที่ไม่ยอมบอกกล่าวก่อน ซึ่งมันอาจจะนำพาเรื่องร้ายแรงมาแก่เขาได้อีกด้วย ซึ่งหากผิดพลาดขึ้นมา ด้วยอิทธิพลของแก๊งมังกรคำรามในตอนนี้นั้นยากแท้หยั่งถึงงเป็นอย่างมาก อีกทั้งแก๊งหมาป่าเหมันต์ของเขาเพิ่งมีข่าวไม่ดีเกิดขึ้น ขืนทำอะไรไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดี พาลจะโดนแก๊งอื่นตีตัวออกห่างและหมดความศรัทธาลงได้ นั่นถือเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายทีเดียว

 

มาดูกันว่า คราวนี้แกจะมาไม้ไหน ไอแซกกำหมัดแน่น

 

 

 

 

 

ส่วนทางด้านจินกับมากิที่กำลังเดินตามสาวรับใช้ของคฤหาสน์แก๊งหมาป่าเหมันต์เข้ามาอย่างเงียบๆ อยู่นั้น ทั้งคู่ต่างใช้สายตาของพวกเขามองไปรอบๆ อย่างตื่นตาตื่นใจกับสิ่งของภายในที่แห่งนี้

 

ที่นี่ดูสวยงามเรียบง่าย และแอบทันสมัยนะคะ มากิที่มองไปรอบๆ พลางพูดขึ้นอย่างชื่นชม ซึ่งเธอจะดูชอบตู้แมงกระพรุนเรืองแสงขนาดใหญ่ที่เห็นเอามากๆ

 

ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างในคฤหาสน์แห่งนี้ดูเหมือนจะสามารถดึงประโยชน์ให้ใช้สอยออกมาอย่างเต็มประสิทธิภาพเป็นอย่างมาก ยิ่งเป็นเจ้าพ่อแห่งวงการเทคโนโลยีแบบแก๊งนี้แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึง ของทุกอย่างในที่แห่งนี้แทบทั้งหมดจะถูกสั่งการโดยใช้การควบคุมผ่านเสียงและตัวควบคุมจากอุปกรณ์บางอย่างที่ทันสมัยให้พบเห็นตั้งแต่เดินเข้ามา

 

มากิชอบงั้นเหรอ จินที่เดินด้านหน้ามากิหันมาถามด้วยรอยยิ้ม

 

ค่ะ!” สองตาของเธอยังจ้องที่ตู้อันใหญ่ตรงหน้าด้วยความตื่นเต้น

 

เอาไว้พวกเราหาซื้อไปไว้ที่ห้องของเธอกัน จินยิ้มให้กับท่าทางของเธอที่ขัดกับหน้าตาที่ดูเย็นชานั่น

 

จริงเหรอคะ ว้าว…” มากิเดินเข้าไปมองใกล้ๆ และพูดขึ้น

 

โดยในมือของทั้งสองต่างมีกล่องสแตนเลสอย่างดีถืออยู่ทั้งสองข้างของทั้งคู่ และหากมองดีๆ จะเห็นได้ว่ามีไอความเย็นแผ่ออกมาจากกล่องดังกล่าวอีกด้วย

 

อรุณสวัสดิ์คุณจิน ลมอะไรหอบมาแต่เช้าคะ

 

จินหันไปมองด้านบนทันทีเมื่อได้ยินเสียงร้องทักทาย พอเขาเงยหน้าขึ้นไปมองก็พบว่าเป็นไอริสนั่นเอง ซึ่งเธอแต่งกายด้วยชุดเท่ๆ อย่างเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์ขายาวที่ขาดเป็นแฟชั่นพร้อมกับมีเสื้อเชิ้ตผูกที่เอวอีกด้วย

 

อรุณสวัสดิ์ครับคุณไอริส พอดีเมื่อคืนผมได้อะไรดีๆ มา เลยอยากจะเอามาฝากคุณไอแซกเขาเสียหน่อยนะครับ จินและมากิโค้งตัวให้เกียรติเจ้าบ้าน ก่อนจะโปรยรอยยิ้มแสนหล่อเหลาให้เธอ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่สนใจคำพูดของจิน สายตาเอาแต่จ้องเจ้าสองสิ่งในมือเขาเสียมากกว่า

 

ขอฉันดูก่อนพี่ได้ไหม ไอริสที่เดินมาใกล้จินก็ถามขึ้นและขอดูด้วยความสงสัย

 

ไม่ดีกว่าครับ มันเป็นของที่พวกผู้ชายชอบกัน และไม่น่ารื่นรมย์แก่ผู้หญิงหรอก จินปฏิเสธออกมาอย่างสุภาพและเก็บของในมือให้พ้นระยะการเอื้อมถึงของหญิงสาวคนนี้

 

ไม่เอาน่า ฉันแค่ขอดูนิดหน่อยเอง ไอริสยังคงทำท่าตื้อขอดูอยู่ พร้อมด้วยสายตาที่ต้องการเอามากๆ

 

หวังว่านายคงไม่เอาอะไรแปลกๆ เข้ามาทำร้ายคนในครอบครัวฉันหรอกนะ ไอริสที่ได้ยินไอแซกกับไดจิคุยกันก่อนหน้านี้ ก็อดที่จะระแหวงจินขึ้นมาไม่ได้ เธอต้องรู้ให้ได้ว่าของด้านในเป็นอะไร

 

ไม่ดีกว่าครับ จินยังยิ้มและพูดปฏิเสธพลางเอาของในมือหลบมือที่พุ่งฉกเข้ามาโดยไอริส

 

ขอดูหน่อยนะ ไอริสก้าวเข้ามาใกล้ในระยะประชิดพร้อมด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป จินจ้องเข้าไปในดวงตาสีเงินของเธออย่างไม่เกรงกลัว

 

( ไม่ต้องมากิ อย่าให้เธอแย่งของที่เธอไปได้ก็พอ ) จินพูดสื่อสารผ่านเวทย์มนต์ไปหามากิที่ทำท่าทางจะเข้ามาขวางการกระทำของหญิงสาวผู้นี้

 

“…” มากินิ่งเงียบ มองหน้าทั้งสองสลับกันอยู่ห่างๆ และถอยออกมาเล็กน้อย

 

จินยังคงยิ้มพร้อมส่ายหน้าให้เธอ ทำเอาไอริสจ้องเขม็งทันทีพลางสืบเท้าเข้าไปใกล้ๆ และออกกระบวนท่าแย่งชิงทันที

 

พรึ่บ! พรึ่บ! …แม้จินจะหลบทุกการโจมตีของไอริสด้วยความง่ายดาย แต่เธอไม่ก็ยอมแพ้ที่จะแย่งชิงมาดูให้ได้ ซึ่งการกระทำของทั้งคู่กำลังถูกจับตามองโดยเหล่าสมาชิกของแก๊งและข้ารับใช้ทั้งหลายที่เริ่มทยอยเข้ามาดู เผื่อมีเรื่องร้ายแรงพวกเขาจะได้เข้าไปช่วยคุณหนูของพวกเขาได้ทันเวลา

 

ต้อนรับแขกแบบนี้ได้ยังไงไอริส คนอื่นเขาได้ยินเข้าจะหัวเราะเยาะพวกเราเอาได้นะ

 

เสียงหนึ่งได้ดังขึ้นพร้อมกับหยุดการกระทำของทั้งสองคนลงได้ พร้อมกันนั้นทุกคนต่างมองไปยังต้นเสียงที่เป็นชายวัยกลางคนที่มีแขนขวาเป็นจักรกลเดินลงมาในชุดทำงานที่ดูเรียบร้อย

 

พรึ่บ! …ไอริสเล่นทีเผลอคิดแย่งของในมือจิน แต่ก็ไม่เป็นผล

 

ยังไม่หยุดอีก! ผมต้องขอโทษแทนน้องสาวของผมด้วยนะครับ ที่ทำอะไรเสียมารยาทลงไป ไอแซกกล่าวออกมาอย่างสุภาพ แต่นัยน์ตาของเขากลับแข็งกร้าวซึ่งจินก็สังเกตเห็นได้

 

ไม่เป็นไรครับ สนุกดี จินตอบด้วยรอยยิ้มที่หันไปให้หญิงสาวด้านข้าง ซึ่งดูเหมือนเธอจะขัดใจเอามากๆ ที่ไม่อาจแย่งของสิ่งนั้นมาดูได้

 

อีกอย่างดูเหมือนครั้งก่อนผมทำอะไรรุนแรงลงไปจนไม่น่าให้ภัย คุณจินโปรดอย่าถือสาหาความกันเลยนะครับ ไอแซกยิ้มก่อนโค้งตัวขอโทษจิน

 

จำเป็นต้องเล่นละครด้วยเหรอ คราวก่อนยังด่าทอล้อเลียนแทบตายแถมขู่ฆ่าด้วยซ้ำ คราวนี้ลูกน้องก็ส่งมือสังหารมาอีก เหอะ! เอาเถอะเล่นมาก็เล่นกลับไปแล้วกัน จินมองหน้าไอแซกพลางคิดในใจ

 

เรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว ก็ให้มันแล้วกันไปดีกว่าครับ ผมไม่ใช่คนเข้าคิดเจ้าแค้นด้วย จินแสร้งเล่นละครไปตามน้ำและยิ้มตอบกลับ

 

งั้นคุณจินมาเยือนที่นี่ตั้งแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่าครับ ไอแซกโบกมือไล้ทุกคนให้กลับไปทำงาน และหันมาพูดกับจิน พลางมองหน้าไอริสที่กำลังหาโอกาสช่วงชิงของในมือจิน

 

เรื่องนี้เราคุยกันเงียบๆ ดีกว่านะครับ ผมคิดว่าคุณน่าจะรู้ว่าเพราะอะไร จินยิ้มตบพลางใช้หางตามองไอริส

 

เรามีเรียนไม่ใช่เหรอ ทำไมไม่รีบไปอีก ไอแซกพยักหน้ารับรู้ก่อนหันไปถามไอริสที่ยืนไม่ไกลจากจิน

 

“…ค่ะพี่ กำลังจะออกไปพอดี งั้นขอตัวก่อนนะคะพี่ คุณจิน คุณมากิ ไอริสหันหน้ามามองพี่ชายของเธอและพยักหน้าพลางตอบกลับ ซึ่งไอริสพูดโดยเน้นลงเสียงที่จินพร้อมกับหันไปมองเขาด้วยดวงตาที่จ้องเขม็ง ก่อนที่เธอจะหันหน้าเดินหนีไปอย่างจำยอม

 

งั้นของเชิญทั้งสองเดินตามผมมาครับ ไอแซกยิ้มตอบกลับพลางเดินนำทั้งสองไป แต่ภายในใจกลับด่าทอจินจนไม่เหลือชิ้นดี

 

จินและมากิหันหน้ามองกันก่อนที่จะเดินตามไอแซกไปแต่โดยง่าย และใช้เวลาไม่นานทั้งสามคนก็เดินมาถึงสวนด้านหลังของคฤหาสน์ที่ดูร่มรื่นภายใต้ร่มเงาจากต้นไม้ใหญ่ พร้อมกับมีกลิ่นหอมของดอกไม้ที่โชยเข้ามาเป็นระยะๆ ตามสายลมที่พัดผ่าน อีกทั้งยังได้ยินเสียงนกน้อยร้องแข่งกันเป็นทำนองที่ไพเราะอีกด้วย

 

พวกเขาเดินตรงไปยังศาลาขนาดใหญ่ตรงกลางที่มีชุดนั่งเล่นที่ทำจากหวายแท้ๆ วางไว้อย่างสวยงามด้านใน

 

เชิญนั่งครับ ไอแซกที่นั่งเสร็จพูดเชื้อเชิญทั้งสองตามมารยาท

 

จะเป็นไรไหม ถ้าผมอยากจะขอเดินดูรอบสวนแห่งนี้แทน จินกล่าวปฏิเสธโดยอ้างการเดินชมแทน

 

เชิญตามสบายครับ แล้วของนั่น?” ไอแซกผายมือให้จินตามสบายก่อนที่ดวงตาทั้งสองของเขาจ้องไปยังกล่องทั้งสี่ใบในมือทั้งคู่

 

อ๋อพอดีว่า เมื่อวานตอนกลางคืน เหมือนมีสุนัขหลายตัวหลุดออกจากกรงที่ไหนสักแห่ง และพากันเดินหลงมายังคฤหาสน์ของผมเข้า อีกทั้งยังเหิมเกริมถึงขั้นปีนไต่ขึ้นไปบนหลังคาอีกด้วย ผมเลยจับมันทั้งหมดลงในกล่องและอยากขอร้องให้คุณไอแซกช่วยตามหาเจ้าของพวกมันให้หน่อยนะครับ ผมกลัวว่าเจ้าของพวกมันจะเป็นห่วงเพราะหายไปนาน จินหันมายิ้มให้ไอแซกและเดินนำกล่องทั้งสองในมือของเขาไปวางไว้ตรงหน้าของไอแซก ซึ่งมากิเห็นดังนั้นก็ทำตามพลางถอยออกมาห่างๆ เมื่อวางเสร็จ

 

ไอแซกนิ่งเงียบสำรวจท่าทางพร้อมใช้สองตาของเขามองไปที่กล่องสแตนเลสทั้งสี่ใบที่วางไว้ตรงหน้า พลางลอบกัดฟันไม่ให้จินเห็น

 

ผมเกรงว่าจะช่วยอะไรไม่ได้มากนะครับ คุณจินน่าจะนำมันมาผิดที่แล้ว หลังจากนิ่งไปสักพักไอแซกก็กล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงปรกติพร้อมกับใบหน้าประดับไปด้วยรอยยิ้ม

 

ยังเก็บอาการได้อยู่แหะ ไม่น่าเชื่อ จินคิดภายในใจ

 

ผมเชื่อว่าคุณไอแซกต้องสืบหาเจ้าของพวกมันได้แน่นอน พอดีว่าผมมีโรคไม่ค่อยถูกกับพวกสุนัขเท่าไหร่ กลิ่นของพวกมันก็เหม็น ชอบเห่าจนหนวกหู และชอบกัดอีกด้วย อ๋อบางพวกยังชอบกัดข้างหลังอีก ซึ่งมันไม่ดีเอามากๆ ยังไงผมขอรบกวนด้วยนะครับ จินพูดโดยไม่หันไปมอง พลางเดินลมชมวิวด้วยความสุนทรีย์

 

“…” มากิลอบมองไอแซกที่กำลังกำมือแน่นข่มอารมณ์ตัวเองพร้อมด้วยใบหน้าที่เริ่มแดงและเห็นเส้นเลือดที่ปูดบวมออกมาให้เห็น

 

ในเมื่อคุณจินไว้วางใจผมขนาดนี้แล้ว ผมก็ไม่ปฏิเสธแล้วกัน ทางเราจะดำเนินการให้โดยเร็วที่สุด หากไม่มีอะไรแล้วผมก็ขอตัวก่อน พอดีมีงานที่ทำไม่เสร็จทิ้งไว้อยู่ ขออนุญาตไม่ส่งนะครับ ไอแซกเก็บขาที่นั่งไขว่ห้างลงพร้อมกับโค้งตัวให้จินก่อนเดินออกไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่รอคำตอบจากจิน พลางสั่งลูกน้องที่อยู่ใกล้ๆ ให้นำกล่องเดินตามไปอีกด้วย

 

ไดจิ มาพบฉันที่ห้องทำงาน จินลอบได้ยินไอแซกพูดผ่านหูฟัง

 

จินเดินชมสวนสักพักก่อนที่จะตัดสินใจเดินทางกลับ เมื่อเสร็จสิ้นธุระในการมาเยือนแล้ว

 

ทำไมนายท่านไม่ฆ่าคนพวกนี้ทิ้งไปเลยค่ะ มากิที่เดินด้านข้างเขาถามขึ้นด้วยความสงสัย

 

ไม่รู้สิบางครั้งการฆ่าก็อาจเป็นการเพิ่มปัญหาก็ได้ พวกเรามาดูพวกนั้นทำอะไรกันต่อดีกว่า

 






ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและให้กำลังใจนะครับ จุ้บๆ >3<

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 230 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1069 senseihen (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 17:08
    ไอริสตัวปัญหา
    #1,069
    0
  2. #1066 BMT1 (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:44
    ขอบคุณครับ
    #1,066
    0
  3. #1064 joelamtan (จากตอนที่ 117)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:19
    ขอบคุณครับ
    #1,064
    0