ยากูซ่าพลังผู้กล้า

ตอนที่ 114 : ตัวต้นเหตุ...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,945
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 249 ครั้ง
    1 ต.ค. 61

ร่างอันสูงโปร่งของชายหนุ่มผู้หนึ่งกำลังยืนมองทิวทัศน์เบื้องหน้าผ่านนัยน์ตาสีทองอร่ามคู่นั้นด้วยความสุนทรีย์ แสงแดดในยามเย็นกระทบเข้ากับผิวน้ำของทะเลและสะท้อนส่องแสงระยิบระยับออกมาชวนให้น่ามองเป็นอย่างยิ่ง เขาได้ยินเสียงของคลื่นที่ซัดเข้าฝั่งเป็นจังหวะๆ พร้อมกับมีสายลมที่หอบนำพากลิ่นอายของทะเลเข้ามาให้เขาได้สัมผัสถึงอีกด้วย ซึ่งไม่น่าเชื่ออย่างยิ่งว่าจุดชมวิวที่สวยงามแห่งนี้จะอยู่ด้านหลังของอู่ซ่อมรถของเขาแห่งนี้

 

เป็นความสวยงามของธรรมชาติโดยแท้ จินมองชื่นชมกับภาพตรงหน้าเปื้อนรอยยิ้ม เส้นผมและเสื้อผ้าของเขาปลิวไปตามกระแสลมที่พัดเข้ามาใส่

 

สภาพเป็นยังไงบ้าง เมื่อจินได้ยินเสียงฝีเท้าของใครบางคนกำลังเดินเข้ามาจากด้านหลัง เขาก็เอ่ยถามขึ้นออกมาลอยๆ

 

คงต้องใช้เวลาซ่อมแซมเกือบอาทิตย์เลยครับ เขาตอบพร้อมกับเดินเข้ามายืนด้านข้างของจินพลางมองไปทะเลด้านหน้าด้วย

 

คงต้องบอกอาริมะให้เลื่อนพวกหน่วยงานที่จะเข้ามาตรวจสอบไปก่อนแล้วงั้น จินตอบโดยไม่หันมามองชายด้านข้าง

 

อย่างกับความฝัน ผมไม่เคยคิดเลยว่าจะสร้างมันขึ้นมาได้ ยิ่งเห็นวันนี้ยิ่งไม่อยากเชื่อเลยว่าจะเป็นสิ่งประดิษฐ์จากพวกผม

 

เมื่อได้ยินคนด้านข้างพูดแบบนี้ จินก็หันมามองไคนุที่ยืนด้านข้างพร้อมกับใบหน้าผ่านการทำแผลมาแล้ว

 

ทุกคนมีคุณค่าในตัวเองเสมอ บางคนอาจอยู่ไม่ถูกที่หรือเวลายังมาไม่ถึงแค่นั้นเอง จงตั้งใจและทำมันให้ดีต่อไปนะ จินตอบกลับพลางยิ้มให้กำลังใจชายด้านข้าง

 

พวกผมไม่รู้จะขอบคุณ คุณจินยังไงดีครับ ไคนุกล่าวออกมาด้วยความตื่นตันใจ

 

ตอบแทนผมด้วยการสร้างสรรค์ผลงานดีๆ ออกมาเรื่อยๆ ก็พอแล้ว จินยิ้มตอบกลับชายที่แก่กว่าเขา

 

แน่นอนครับ! พวกผมจะทำให้เต็มที่ ไคนุพยักหน้ากล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นของลูกผู้ชาย ตอนนี้โดยรวมแล้วบุคลิกของไคนุได้เปลี่ยนไปราวกับฟ้ากับเหว จากการชอบใช้อารมณ์และไม่มีตรรกะในเชิงทั่วไป ก็กลับเข้าสู่บุคคลธรรมดาสามัญไปแล้ว อีกทั้งยังสามารถวางตัวได้อย่างสุภาพอีกด้วย

 

แม้ว่าวันนี้จะมีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมายยังไง กาลเวลาก็ยังคงหมุนเวียนต่อไปเรื่อยๆ อย่างไม่มีหยุดสินะ จินยิ้มมองภาพเหล่านกน้อยบินกลับรัง พร้อมกับภาพเบื้องหลังเป็นแสงจากดวงอาทิตย์สะท้อนอยู่บนผิวน้ำ

 

ภาพของทะเลที่เห็นอยู่ทุกวัน ไม่คิดเลยว่าวันนี้มันจะสวยเป็นพิเศษนะครับ ไคนุพูดพลางมองภาพเบื้องหน้าอย่างเป็นสุข เขากำลังรู้สึกว่าตัวเองได้ก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวแล้ว

 

มันจะสวยมากขึ้นไปเรื่อยๆ เชื่อผมสิ จินยิ้มตอบเป็นความนัยออกมา

 

หัวหน้า! มาช่วยทางนี้หน่อยครับ ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องตะโกนของลูกน้องออกมาจากด้านในของร้านจนเสียงดัง

 

ทำให้ชายทั้งสองที่กำลังชื่นชมกับภาพทะเลในยามเย็นจำเป็นต้องหันมามองด้วยความแปลกใจ แล้วก็พากันเดินเข้าไปด้านในทันที

 

จินเดินเข้ามาด้านในออฟฟิศและกำลังเห็นแมรี่สาววัยกลางคนเพียงคนเดียวของที่นี่กำลังทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ที่โต๊ะทำงานของเธอ ท่ามกลางการสอนของชายหนุ่มหน้าหวาดอย่างอาริมะ ส่วนทางด้านไคนุก็กำลังช่วยลูกน้องซ่อมเครื่องยนต์ของลูกค้าที่กำลังเข้ามาใช้บริการอยู่ด้านนอก

 

เป็นยังไงกันบ้างครับ ไหวไหม?” จินเดินเข้าไปหาทั้งสองและพูดขึ้น

 

ต้องใช้เวลาทำความเข้าใจสักหน่อยครับ อาริมะหันกลับมามองจินและกล่าวขึ้น

 

ฉันจะพยายามทำความเข้าใจให้เร็วที่สุดนะคะ แมรี่กล่าวออกมาพร้อมกับมีอาการเหนื่อยล้าจากการใช้พลังงานทางด้านสมองให้เห็น

 

วันนี้พอแค่นี้ก่อนก็ได้ครับ ค่อยเป็นค่อยไปดีกว่า จินยิ้มให้ทั้งสองที่ขะมักเขม้นกันอย่างจริงจัง

 

ค่ะ/ครับ ทั้งสองคนกล่าวขึ้นพร้อมกัน และได้ยินเสียงถอนหายใจเบาๆ จากแมรี่

 

งั้นพวกเรากลับกันเถอะครับ ไปถึงนู้นน่าจะดึกพอดี จินพูดพลางเก็บของตัวเอง

 

งั้นเดี๋ยวฉันเดินไปส่งนะคะ แมรี่ลุกขึ้นจากโต๊ะทำงานของตัวเองและเสนอตัวเดินนำไปส่งพวกจินด้านหน้าของอู่แห่งนี้

 

เมื่อเหล่าลูกน้องเห็นจินกับอาริมะเก็บของและทำท่าเหมือนจะกลับแล้ว ทั้งหมดก็พร้อมใจกันหยุดทำงานทันที ก่อนจะเดินพากันมาส่งจินเต็มที่ด้านหน้าของอู่กันอย่างพร้อมเพรียง ถึงแม้จินจะบอกว่าไม่ต้องไปแล้ว แต่พวกนั้นก็ยังยืนกรานที่จะเดินมาส่งกันอยู่ดี

 

จินไล่สายตามองเหล่าลูกน้องในพื้นที่ห่างไกลติดชายทะเลแห่งนี้ไปทีละคน ซึ่งแต่ละคนก็ดูสภาพไม่ค่อยดีกันเท่าไหร่แต่บนใบหน้าของทุกคนกลับเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มออกมาเสียอย่างนั้น และถึงแม้ทุกคนจะเพิ่งผ่านการตบตีชกต่อยกันมาหมาดๆ แต่ก็ยังขยันมาทำงานกันแบบนี้อยู่อีก

 

หาเวลาพักผ่อนกันบ้างนะครับ อย่าทำงานกันหักโหมเกินไป เดี๋ยวจะไม่มีแรงสร้างผลงานชิ้นใหม่ออกมานะ จินพูดพร้อมใบหน้าที่เปื้อนยิ้มมองไปยังทุกคน ทำเอาทุกคนหัวเราะตามด้วยความอารมณ์ดี

 

คุณจินก็ขับรถกลับอย่างสวัสดิภาพนะครับ ดูแลสุขภาพด้วยนะครับ พาสาวมาให้ผมคนหนึ่งนะครับ อย่าลืมซื้อขนมมาฝากด้วยนะครับ ฯลฯ พวกไคนุต่างแย่งกันพูดออกมาจนแยกไม่ออกคำไหนของใครกันเลยทีเดียว แต่ทุกคำพูดก็ยังแสดงถึงความห่วงใยที่มีให้จินปนมาอยู่ในคำดังกล่าว

 

ขอบคุณทุกคนที่ยอมทำงานเหนื่อยกาย เหนื่อยใจกันมากเลยนะครับ ขอบคุณมาก จินพูดพร้อมกับโค้งตัวให้พวกเขาออกมาอย่างจริงใจ

 

ขอบคุณมากครับ/ค่ะ!!!” พวกนั้นก็โค้งให้จินเช่นกัน

 

แล้วจินก็โบกมือลาให้กับทุกคนและขับรถออกไปด้วยความรวดเร็ว โดยมีอาริมะนั่งด้านข้างเฝ้ามองการเติบโตของจินอยู่เงียบๆ โดยไม่กล่าวอะไรออกมา แต่เขากำลังบันทึกข้อมูลทุกอย่างที่เห็นในวันนี้อยู่ภายในสมองพร้อมกับรอยยิ้มที่เผยอออกมาอยู่เพียงคนเดียว

 

เมื่อตอนนั้นที่คุณจินทำ มันคืออะไรกันเหรอหัวหน้า ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านข้างของไคนุถามขึ้นด้วยความสงสัย

 

เขาเก็บความอยากรู้นี้ไว้ภายในมาทั้งวัน และไม่กล้าถามจิน เพราะเกรงใจนั่นเอง และเขาก็เชื่อว่าทุกคนต่างก็คิดเช่นเดียวกับเขาแน่นอน

 

ข้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน แต่เคยได้ยินมาว่าคนที่ก้าวเข้าสู่หนทางของนักสู้ที่แท้จริงนั้นจะสามารถเรียกใช้ พลังวิญญาณออกมาได้ มันน่าจะเป็นสิ่งนั้นที่พวกเราเห็นนั่นแหละ ไคนุกล่าวออกมาอย่างไม่แน่ใจเท่าไหร่ที่ปรากฎชี้ชัดอยู่บนใบหน้า

 

พลังวิญญาณงั้นเหรอ แล้วพวกเราจะใช้ได้ไหมหัวหน้า ชายดังกล่าวยังถามซ้ำ

 

เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ไป! กลับไปทำงานได้แล้ว!” ไคนุพูดเสียงดังและเดินเข้าอู่ไปพร้อมกับชายคนที่ถามกำลังเดินตามหลังโดยมีการขบคิดสิ่งที่ได้ยินอยู่ภายในหัว

 

 

 

 

 

 

ณ คฤหาสน์ของแก๊งหมาป่าเหมันต์

 

สภาพโดยรอบของคฤหาสน์แห่งนี้ได้ถูกซ่อมแซมจนกลับมาเหมือนเก่าแล้ว ไม่สิ! มันดูดีกว่าเก่าก่อนมากขึ้น เพราะด้วยเทคโนโลยีที่เข้ามาช่วยในการซ่อมแซมและปรับปรุง ได้ทำให้เกิดการยกระดับความปลอดภัยมากกว่าตอนก่อน พร้อมกับมีสัญญาณกันขโมยและกับดักมากมายติดตั้งอยู่ทั่วทุกมุมของกำแพงของคฤหาสน์แห่งนี้ และยังมีเหล่าเวรยามคอยเดินตรวจตรากันอย่างแข็งขันตลอดเวลา

 

เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นานก่อนหน้านี้ ทำให้การดูแลและเอาใจใส่ของไอแซกที่มีต่อแก๊งได้เพิ่มมากขึ้นไปอีก เขาได้เพิ่มการฝึกฝนและฝึนสอนทักษะด้านการต่อสู้ผนวกเข้ากับเทคโนโลยีที่มีในมือของพวกเขา ทำให้กองกำลังของแก๊งหมาป่าเหมันต์ได้ยกระดับความแข็งแกร่งมากขึ้นไปอีกขั้น จนทำให้มีคนสนใจที่จะเข้าแก๊งนี้เป็นจำนวนมาก

 

ส่วนทางด้านความเคลือบแคลงทางธุรกิจที่มีจากเหล่านักลงทุนและพวกหุ้นส่วนที่เป็นกังวลในช่วงเวลาหนึ่ง ก็ได้ถูกทำลายลงด้วยสิ่งประดิษฐ์ที่ได้จากการสร้างสรรค์ออกมาของ บริษัท วินเทอร์วูล์ฟ คอร์เปอร์เรชั่น หรือก็คือบริษัทในเครือหมาป่าเหมันต์ ทำให้สภาพคล่องทุกอย่างกลับมาเสถียรอีกครั้งหรือบอกอีกความหมายหนึ่งได้ว่าดีขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ

 

ก๊อกๆ! ก๊อกๆ! …เสียงเคาะประตูบานใหญ่สีขาวดังขึ้นภายในห้องทำงานโทนสีสว่างให้ความสบายตาแห่งนี้

 

เข้ามา ชายวัยกลางคนกล่าวออกมา พร้อมกับมีเสียงของเครื่องยนต์กลไกลในการทำงานจัดการเอกสารที่โต๊ะตรงด้าหน้าของห้องทำงาน ซึ่งก็มาจากแขนของเขานั่นเอง

 

ท่านไอแซกครับ ผมมีอะไรบางอย่างอยากให้ดู ไดจิรีบพูดขึ้นมาทันที เมื่อก้าวเดินเข้ามาภายในห้องแห่งนี้

 

ไอแซกที่เสียแขนขวาไปจากการบุกรุกเข้ามาของไบสันแห่งแก๊งวัวคลั่ง กำลังนั่งทำงานด้วยแขนกลที่ทันสมัยอยู่ก็หยุดทำงานลง

 

อะไร ไอแซกวางสิ่งที่ทำลงพร้อมกับเงยหน้ามามองไดจิด้วยความฉงน

 

ผมได้คลิปวิดีโอนี้มาจากแหล่งข่าวใต้ดินครับ ไดจิพูดพลางเดินไปยืนด้านข้างไอแซกและมองไปยังจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ตรงหน้า

 

ติ๊ด! …เขากดบางอย่างในมือถือของตัวเองส่งสัญญาณเข้าไปจอดังกล่าว

 

ทันใดนั้นบนจอก็มีภาพเคลื่อนไหวของจินที่ทำการบุกเข้าไปและฆ่าคนขององค์กรเนเมิสที่สาขาหลักเมื่อช่วงก่อน ซึ่งภาพดังกล่าวได้ถูกตัดออกมาเฉพาะตอนที่สำคัญเท่านั้นและเป็นตอนที่จินได้ทำการต่อสู้กับ อิล กับแม็ก และยังสามารถมองเห็นใบหน้าของจินที่สวมหน้ากากโรคจิตสีขาวแต่เปื้อนไปด้วยเลือดพร้อมกับยังโชว์รอยสักรูปมังกรยุโรปสยายปีกกลางหลังอีกด้วย

 

ตัดมาอีกภาพก็เป็นภาพเคลื่อนไหวที่จินได้บุกรุกเข้าไปยังสถานที่ประมูลพร้อมกับทำลายล้างที่แห่งนั้นลง ซึ่งมันเป็นรูปร่างหน้ากากแบบเดียวกันกับวิดีโอก่อนหน้านี้ และยังโชว์สีของดวงตาคู่นั้นที่เป็นสีทองทอประกายออกมาราวกับมีแสงไฟอยู่ภายในดวงตาของเขา

 

สุดท้ายเป็นภาพนิ่งที่จินพุ่งเข้าไปช่วยเรย์กะที่ตกลงมาจากที่สูงในท่าอุ้มเจ้าหญิง

 

อย่าบอกนะว่า ไอแซกเริ่มหน้าเปลี่ยนสีพร้อมกับอารมณ์ที่เปลี่ยน ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกเจ็บแปลบที่บริเวณบาดแผลของแขนข้างที่ขาดขึ้นมาทันที

 

ครับ! โอกาสเป็นไปได้มากกว่าครึ่งเลยทีเดียว ไดจิกล่าวออกมาเมื่อเทียบเคียงกับเหตุการณ์ขึ้น พวกเขาทั้งสองจ้องไปที่จอด้วยอารมณ์ที่คลุกขุ่นพร้อมกับนัยน์ตาเริ่มฉายแววโกรธกริ้ว

 

เพล้ง!!! …ไอแซกปาแก้วน้ำด้านข้างเข้าใส่หน้าจอด้วยความรุนแรงจนแตกละเอียด แต่หน้าจอนั่นกลับไม่เป็นอะไร

 

ไอ้จิน!!!” ไอแซกตวาดลั่นด้วยความโมโหจนเส้นเลือดปูดนูนเด่นชัด

 

แกเป็นตัวต้นเหตุนี่เอง ดี! ข้าจะสะสางความพ่ายแพ้และความอัปยศในวันนั้นพร้อมกันทีเดียวเลย!!! ’

 

กร๊อบ!!! …เสียงกระดูกนิ้วในมือลั่นออกมาจากการกำหมัดที่แน่นพร้อมกับกัดฟันอย่างโกรธา

 

ไดจิ! ไปสืบเรื่องของมันมาให้หมด รวมถึงชีวิตประจำวันของมันด้วย!” ไอแซกพูดเสียงดังสั่งไดจิ

 

ครับ! ท่านไอแซก ไดจิโค้งตัวรับทราบทันที

 

อีกอย่าง! อย่าให้ท่านพ่อรู้เรื่องนี้เด็ดขาด ดำเนินการทุกอย่างให้เงียบที่สุดเท่าที่ทำได้!”

 

รับทราบครับ!” ไดจิพยักหน้าและเดินออกจากห้องไปทันทีหลังได้รับคำสั่ง

 

แม้ความสามารถของจินบนหน้าจอจะฉายชัดว่าเขาเก่งกาจแค่ไหน อีกทั้งตัวเขาเองก็สัมผัสกับตัวมาแล้วก็เถอะ แต่มันก็ไม่อาจลบล้างความโมโหที่มีของเขากลงได้ กลับยิ่งสร้างไฟให้รุมเร้าร้อนแรงภายในใจให้มากขึ้นไปอีกต่างหาก

 

ไอแซกนั่งนิ่งอยู่กับโต๊ะ เพราะกำลังพยายามรวบรวมข้อมูลและทำการสร้างแผนการขึ้นมาในหัวเรื่อยๆ เพื่อหาความน่าจะได้และน่าจะดีที่สุดในการลงมือออกมาโดยเร็ว พลางขบฟันบีบมือตัวเองไปตลอดเมื่อมองไปยังจอที่ฉายวนไปวมาตรงหน้า

 

คอยดูเถอะ! แกจะเก่งแค่ไหนเชียวไอแซกใบหน้าแดงก่ำพูดกับหน้าจอและจ้องไปยังใบหน้าของจินที่จ้องกลับมาผ่านกล้องวงจรปิด

 

อีกด้านหนึ่งของคฤหาสน์ ภายในห้องนอนที่ตกแต่งด้วยโทนสีสว่างเช่นกัน กำลังมีร่างของหญิงสาวที่กำลังยืนเอาหลังพิงกับประตูห้องด้วยใบหน้าตื่นตกใจเอามากๆ พร้อมกับการสั่นไหวของเครื่องดื่มและขนมที่อยู่ในมือของเธอ

 

จินงั้นเหรอ ไอริสพูดกับตัวเอง ราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยินไอแซกคุยกับไดจิในห้องทำงานเมื่อกี้

 

 

 

 

 



โปรดติดตามตอนต่อไป...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 249 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,434 ความคิดเห็น

  1. #1065 •นิลกาฬ• (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 07:38
    ต้นเหตุ?
    คือพวกเอ็งมีปัญหากันมานาน พวกวัวจะมาไล่ขวิดหมาอย่างพวกเอ็งเมื่อไหร่ก็ไม่แปลก
    แต่นี่พวกวัวดันเดินไปเหยียบทีนมังกรเข้า จินก็แค่เก็บกวาดบางส่วนเท่านั้นเอง
    พวกวัวมันก็แค่ใช้ข้ออ้างในเรื่องนี้เร่งกระบวนการให้เร็วขึ้น
    ต้นเหตุจริงๆก็เอ็งน่ะแหละไอหมาบ้า วางแผนนู่นนี่นั่น เหมือนจะฉลาด
    #1,065
    0
  2. #1062 phoomnajup (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 22:29
    โกรธ​จนโง่​555
    #1,062
    0
  3. #1053 CPiano (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2561 / 00:02
    เดียวพอจินจะฆ่าไอแซกไอริสเข้ามาห้ามอีกดิ เชี้ยขนาดช่วยแล้วยังไม่สำนึก น่าจะปล่อยให้เหลือแต่หัวก่อนค่อยช่วย
    #1,053
    0
  4. #1052 joelamtan (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 22:06
    ขอบคุณครับ
    #1,052
    0
  5. #1051 Destroya (จากตอนที่ 114)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 19:39

    มันจะเอาไรไปสู้กับจินวะเนี่ยอ๋อใช้คนรอบตัวเป็นตัวประกันรึไง.....

    #1,051
    2
    • #1051-1 MannyROB(จากตอนที่ 114)
      1 ตุลาคม 2561 / 22:04
      มันเป็นปกติของตัวร้ายที่ต้องจับคนรอบตัวของพระเอกมาเป็นตัวประกัน55
      #1051-1
    • #1051-2 SNblack(จากตอนที่ 114)
      1 ตุลาคม 2561 / 23:57
      คนรอบข้าง อืม....แสตนหรือมากิดีล่ะ
      #1051-2