ตอนที่ 2 : WILT KISS : 01 Paralell [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    4 พ.ค. 62



Paralell

01


                เพี๊ยะ!


                รินดาตบหน้าตัวเองแรงๆ เพื่อให้แน่ใจว่านี่คือเหตุการณ์จริง ไม่ได้ฝันไป! ความรู้สึกเจ็บแปล้บที่แก้มขวาก็เจ็บจริงๆ ไม่ได้ล้อเล่น รูปพรีเวดดิ้งในกรอบรูปยังไม่คลายความสงสัยใดใดในหัวเธอทั้งสิ้น คำถามร้อยล้านข้อกำลังผุดขึ้นมาในหัวแต่ก็หาคำตอบไม่ได้สักข้อ


                “ทำไมครับ? ชอบรูปนี้เหรอ--


                พีระที่อาบน้ำเสร็จตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้กระโจนขึ้นเตียงมากอดเธอจากด้านหลัง แต่ก็ต้องกระเด้งตกเตียงหน้าคว่ำไปเพราะรินดาตกใจดันเขาตกเตียง...


                อะ...พี่รินเป็นอะไรรึเปล่าครับ?


                เจ้าตัวมีสีหน้าแปลกใจมากกับการที่โดนคนรักผลักตกเตียง...


                เราแต่งงานกันตอนไหนอะพีรินดาเมินอาการโอดโอยของอีกฝ่ายก่อนจะลุกขึ้นยืนถาม


                ปีที่แล้วไงครับ


                พีระค่อยๆ ยันตัวขึ้นจากพื้นแล้วเกาหัวแกรกๆ อย่างไม่เข้าใจ เขานั่งลงที่เตียงอีกฝั่งก่อนจะเงยหน้าคุยกับรินดา


                จะบ้าเหรอพี เราเพิ่งรู้จักกันเมื่อต้นปีนี้เองรินดาว่า พีเป็นเด็กฝึกงาน ส่วนพี่ก็เป็นคนเทรนงานให้...


                “...ผมว่าพี่เข้าใจผิดไปไกลเลย พี่ลืมเหรอว่าผมเป็นทายาทประธานบริษัทมาจีบพี่


                “ฮะ?


                ไม่อะ ฉันจีบเขาก่อน!


                หลังจากที่ทบทวนทุกส่วนของสมองแล้ว เธอมั่นใจว่าเธอเป็นฝ่ายจีบพีก่อน! ทั้งการหยอด ให้ของขวัญ ชวนกินข้าว...มีแต่พีที่นิ่งเป็นรูปปั้น ทำเหมือนไม่สนใจเธอ จนเธอเลิกกับพี่รุทแล้วก็ยังนิ่ง มีบางช่วงที่ทำเหมือนจะมีใจให้แต่ก็เงียบไปเฉยๆ


                พีระเนี่ยนะจะมาจีบเธอก่อน ไม่มีทาง!!!


                “แล้ว...แล้วตอนนั้นพี่อยู่ตำแหน่งอะไร?”  รินดามเอ่ยถามพร้อมกับพยายามจัดระเบียบเซลล์สมองของเธอใหม่


                เลขาของพ่อครับ แต่ตอนนี้พี่เป็นเลขาของผมแล้ว...


                ฉันไม่เคยทำงานเลขา! ทำเป็นแต่งานประสานงาน!!!


                “พี่ว่าไม่ใช่แล้วเธอยกมือขึ้นมาห้ามอีกฝ่ายก่อนจะพูดต่อ พีเล่นละครไม่เนียนเลยพี่ว่า เมามาใช่ไหม งั้นนอนห้องพี่ก่อนก็ได้


                “...ที่นี่คอนโดผม


                “….”


            ไม่อะแม่! มันไม่ใช่!!!!!


               เมื่อเจอเรื่องน่าอึ้งสามเรื่องติดกัน เธอก็กวาดสายตามองรอบห้องใหม่อีกครั้ง สภาพห้องนอนหรูและเตียงนิ่มๆ กำลังดี ผนังกระจกห้องที่ถูกปิดไว้โดยผ้าม่านสีกรมท่า โคมไฟประดับด้านบนส่องแสงระยิบระยับแม้จะอยู่ในที่มืด เช่นเดียวกับเฟอร์นิเจอร์หน้าตาแพงหูฉี่ที่ยิ่งทำให้แน่ใจว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของเธอ ไหนจะแอร์เย็นฉ่ำที่กำลังพุ่งใส่หน้าเธออีก


              ...มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย


              เธอถามคำถามนี้ประมาณสามพันสามร้อยล้านรอบแล้ว แต่ก็ไม่มีใครตอบเธอได้สักที พีระยังคงส่งสายตางงงวยเหมือนลูกหมา เช่นเดียวกับรินดาที่ถอนหายใจออกมาอีกครั้ง ถ้านี่ไม่ใช่ฝัน แล้วมันคืออะไร?


              พี...


              “ครับ?


              “พี่ชอบพีนะ


              “…ผมก็ชอบพี่ครับ


              รินดาที่หน้าเหม่อลอยไปแล้วพยายามรับความจริงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ตายังคงจ้องมองไปยังหน้าต่างด้านหน้าก่อนจะหันขวับไปหาพีระที่หน้าเหวอไปแล้ว


              แต่พี่ยังไม่พร้อมมีสามีตอนนี้ เราพอแค่นี้ไหม


              ไม่คิดไม่ฝันว่าจะต้องมาบอกเลิกผู้ชายสองคนในเวลาไม่ถึงเดือน...


              ถ้างั้น...ผมขอพี่เป็นแฟนใหม่ได้ไหมครับ


              ใบหน้าของบุคคลที่เรียกตัวเองว่าสามีขยับเข้ามาใกล้จนเห็นดวงตาคมสวยนั่นชัดยิ่งขึ้น นัยน์ตาแป๋วนั่นจ้องเธออย่างกับจะกลืนกิน มันดูไร้เดียงสาแต่ก็เจ้าเล่ห์ไปในเวลาเดียวกัน...ไม่นานนัก ริมฝีปากบางนั่นก็เริ่มขยับเข้ามาใกล้เรื่อยๆ....เรื่อยๆ....


              โทษที มาผิดจังหวะไปหน่อย


            เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นที่หน้าประตูจนเธอรีบผละออกจากพีระแทบไม่ทัน สีหน้าของเขาดูแปลกใจเล็กน้อยก่อนจะลงมาจากเตียงแล้วเดินไปหาเจ้าของเสียงนั่น


ไหนบอกจะมาพรุ่งนี้?


คนอย่างกูเคยพูดอะไรจริงจังด้วยเหรอ


แม้ทั้งห้องจะมีเพียงแสงจากโคมไฟข้างหัวเตียง แต่รินดากลับเห็นภาพของผู้ชายคนนั้นอย่างชัดเจนและเต็มตา...ไล่จากรองเท้าหนังสีดำที่ที่เงาวับเพราะสะท้อนกับแสงไฟ กางเกงขายาวที่ขอเน้นว่ายาวมากๆ อย่างกับเอาขากางเกงคนสองคนมาต่อกัน ชุดสูทสีดำที่ใส่ทับเสื้อเชิ้ตสีขาวและไทด์ไว้ และเลื่อนไปยังใบหน้า...


เดี๋ยวนะแม่...


รู้รหัสบ้านกู?พีระเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถามไป


เขายักไหล่อย่างไม่คิดอะไร มึงใช้รหัสเดียวไม่เคยเปลี่ยนนี่


ใบหน้าคมสันที่มองจากดาวเนปจูนยังรู้ว่าหล่อ สันกรามที่คมจนตัดใจสาวขาดได้สองท่อน ริมฝีปากบางสีเข้มและจมูกโด่งเป็นสัน....ดวงตาคมคล้ายกับพีระแต่ดูดุกว่า ทรงผมที่เซ็ตมาแล้วแต่ดูยุ่งๆ เหมือนเจลเซ็ตผมหมดอายุ...


รุท...


รินดาเผลอปากเรียกชื่อของเขาไปจนต้องสะดุ้งเพราะรู้ตัวว่าไปขัดบทสนทนาของเขาทั้งคู่เสียแล้ว พีระที่กำลังทำสงครามประสาทกับอีกคนอยู่ถึงกับต้องหันมามอง


รู้จักกันเหรอครับ?


.... รินดาเงียบไปก่อนจะหลบสายตาเขาเพราะไม่อยากสบสายตากับแฟนเก่าสักเท่าไหร่นัก


ถึงเขาจะหล่อมากจนละสายตาไม่ได้ก็เถอะ


วันนี้พี่ชายพีจะมานอนด้วยนะครับ เขาเพิ่งกลับมาจากเมืองนอก ยังไม่ได้จัดการเรื่องบ้านเลยเขาว่า หรือพูดง่ายๆ ก็คืออยากมาเกาะน้องอยู่นั่นแหละครับ


....กูไม่กวน มึงทำกับเมียต่อเลยก็ได้ แต่อย่าให้มันดังมาก ยิ่งนอนไม่ค่อยหลับอยู่รุทเมินคำถามของพีระไป


แล้วมึงจะนอนไหน?


โซฟา


เฮ้ย! แดกเหล้ากับกูก่อนดิพีระตบไหล่พี่ชายของตนแรงๆ ก่อนจะหันมาบอกรินดา ถ้าพี่ง่วงก็นอนก่อนได้เลยนะครับ ผมดื่มนิดเดียว สัญญาว่าจะไม่เมา!”


ดะ...เดี๋ยวพี!”


อีกฝ่ายปิดประตูออกไปก่อนที่จะได้ยินเธอเรียก....ร่างบางเอนหลังลงกับเตียงก่อนจะเอามือก่ายหน้าผากอย่างเคร่งเครียดกับชีวิตมากที่สุดในรอบยี่สิบหกปี พี่รุทไม่แม้แต่จะมองเธอเลยด้วยซ้ำ เขาทำเหมือนไม่รู้จักเธอ...แล้วพี่รุทมีน้องด้วย? เขาไม่เคยพูดเรื่องนี้เลย คบกันมาตั้งนานเพิ่งจะรู้วันนี้...


ไม่สิ ต้องพูดว่าคบกันมาตั้งนาน จนเลิกกันแล้วก็เพิ่งจะรู้


จนเวลาผ่านมาหลายชั่วโมง เธอเผลอหลับไปแต่ก็ตื่นขึ้นมาอีกครั้งตอนตีสองกว่าๆ...บางทีก็เกลียดร่างกายที่ทำไมชอบให้ตื่นขึ้นมาดึกๆ ดื่นๆ พอจะหลับอีกรอบก็นอนไม่หลับ ก็เลยเปิดประตูออกไปจะไปหาอะไรดื่มสักหน่อย ตอนนี้คงจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วล่ะนะ ฝันนั่นก็ตลกดี พีระเนี่ยนะจะมาแต่งงานกับเธอ บ้าน่า...


ยังไม่นอนเหรอครับ?


เชี่ย...


ภาพที่เห็นตอนนี้คือผู้ชายสองคนกำลังนั่งคุยสารทุกข์สุขดิบพร้อมกับเหล้าสองขวดกลางโต๊ะ...ส่วนภาพที่พีระและรุทเห็นนั้น ก็คือผู้หญิงหน้าสดตาขีดเป็นชั้นเดียวกำลังเพ่งมองมายังเขาทั้งสองเพราะยังไม่ได้ใส่คอนแทคเลนส์...


หลับ...หลับแล้ว แต่เพิ่งตื่นอะ


เมื่อรู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้แล้วเลยเลือกที่จะตอบไปเรียบๆ ก่อนจะตัดบทแล้วกลับเข้าไปในห้อง แต่เสียงของพีระกลับดึงเธอไว้ให้อยู่กับที่


ไฟไหม้? เกิดขึ้นได้ยังไง?


พีระมีน้ำเสียงที่จริงจังขึ้นก่อนจะเดินฝ่าเธอเข้าไปในห้องนอนเพื่อหยิบกุญแจรถ เขายืนนิ่งทำหน้าเครียดอยู่สักพักจึงเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋าไป รินดาเดาว่าคงจะมีไฟไหม้เกิดขึ้นสักแห่งจากที่เขาพูดเมื่อกี้


รุทวางแก้วลงกับโต๊ะก่อนจะเดินมายังพีระที่ยืนนิ่งอยู่ เขานิ่งไปสักพักก่อนจะพูด


โรงงานกูไฟไหม้ คงต้องไปดูก่อนว่ะ


ให้กูไปด้วยไหม?รุทถาม


อยู่นี่แหละ วันนี้รินเขาดูไม่ค่อยสบาย เผื่อเป็นไรไปมึงจะได้ช่วยทัน


พีระว่าก่อนจะเดินออกไปจากห้อง บรรยากาศเคร่งเครียดเริ่มเข้ามาแทนที่ภายในห้อง รินดาเองก็เครียดไปกับเขาด้วย สีหน้าของพีดูเครียดมากจริงๆ จนเธอเองอดไม่สบายใจไปด้วยเลย เช่นเดียวกับรุทที่ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับไปไหนจนเธอเป็นฝ่ายเดินออกไปก่อนเอง...


รินดาเดินมายังครัวที่ติดกับโต๊ะที่เขากับพีดื่มเหล้ากันเมื่อครู่ มือเรียวเปิดตู้เย็นออกก่อนจะหยิบกระติกน้ำออกมาจะรินใส่แก้ว...


เพล้ง!


เจ้าของเสียงนั่นคงไม่ใช่ใครนอกจากชายหนุ่มเพียงคนเดียวที่อยู่ในห้องนี้ เจ้าตัวดันพลั้งมือปัดแก้วตกแตกจนเศษแก้วกระจายเต็มไปหมด...ซุ่มซ่ามจริง


รินจัดการเองค่ะ


รินดายังใช้สรรพนามเดิมในการพูดกับเขาแม้จะรู้ดีว่าไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกต่อไป ถึงจะไม่รู้ว่าจะเรียกมันว่าอะไร แต่ตอนนี้เธอง่วงและเหนื่อยกับการตามหาคำตอบของมันแล้ว


ไม่เป็นไรครับ


รุทว่าก็จะรีบย่อตัวลงมาเก็บเศษแก้วด้วยมือเปล่า แล้วก็เป็นอย่างที่คิด โอ๊ย!...


บอกแล้วไงคะว่าจะจัดการเอง


รินดาน้ำเสียงเชิงดุก่อนจะถอนหายใจออกมาน้อยๆ


ไปนั่งรอเลยตรงนู้นเลยค่ะ...เดี๋ยวทำแผลให้



 

 

หลังจากที่เก็บกวาดเศษแก้วที่เจ้าตัวทำแตกไปแล้วนั้น รินดาก็เดินหารอบบ้านกว่าจะเจอกล่องปฐมพยาบาล...ถึงแผลมันจะไม่ลึกอะไรมาก แต่ถ้าปล่อยไว้เฉยๆ ก็เป็นอันตรายได้เหมือนกัน


รุทนั่งนิ่งให้เธอทำแผลให้แต่โดยดีเมื่อโดนดุไปเมื่อครู่ เธอจับจ้องกับนิ้วที่โดนแก้วบาดจนไม่ได้สนใจสายตาประหลาดของอีกฝ่ายที่มองมาทางเธอนานแล้ว...


คนหล่อมองคนสวย ก็ไม่แปลกอะไรนี่


บอกแล้วไงให้เลิกเล่นมุกนี้


คะ?


รินดาเลิกคิ้วขึ้นเมื่อได้ยินประโยคแปลกๆ จากอีกคน


แต่งหน้ายังไงให้เหมือนไม่แต่งขนาดนี้


พูดไม่พอ ยังเอามือมาลูบหน้าเธออีก ความหยาบกร้านนั่นสัมผัสกับผิวหน้าจนกลัวว่าสกินแคร์จะติดไปกับมือเขาหมด...แต่น่าแปลกที่เวลาที่มือนั่นลากผ่านใบหน้าของเธอทีละส่วนกลับรู้สึกอบอุ่นพิกล


นี่หน้าสดค่ะคุณ ว่าจบก็เอามือของเขาออกไปจากหน้า


เดี๋ยวนี้เล่นมุกเมียน้องเลย? สาริกา?


สาริกาไหนอีกวะ!


สาริกาไหนอีกคะ ไม่รู้จัก


            อีกฝ่ายพูดชื่อผู้หญิงที่ไม่เคยแม้แต่ได้ยินชื่อออกมา ขอเดาว่าคงจะเป็นคนใหม่สินะ เหอะ! เลิกกับเธอไปไม่นานก็หาใหม่ได้แล้ว ใช่ซี๊ คนมันหล่อนี่ แค่กระดิกเล็บนิ้วก้อยผู้หญิงก็มาตรึม!


             “แล้วทำไมคุณรู้จักชื่อผม?


             “ก็…”


             ตอบว่าอะไรดีล่ะทีนี้?


             เลิ่กลั่กมองซ้ายขวาหน้าหลังอยู่ประมาณสามสิบวินาทีถึงค้นคำตอบที่ดีที่สุดออกมาได้


             คุณเองก็..ดังนี่! ฉันเคยเห็นตามข่าวน่ะค่ะ


           เธอเปลี่ยนเป็นใช้คำทางการแทนเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายสงสัย สาริกงสาริกาอะไรนั่นเธอไม่รู้จักหรอก รู้แต่ว่าจะทำตัวชินกับสถานการณ์แบบนี้ยังไงดี! เอาตัวเองให้รอดก่อนค่อยไปสงสัยคนอื่น!


อะ...ออกไปนะ บอกแล้วไงว่าชื่อรินดา!”


รินดาพยายามดันแผงอกของคนตรงหน้าให้ขยับออกไป เพราะตอนนี้เจ้าตัวกำลังขยับหน้าเข้ามาใกล้พร้อมกับทำจมูกฟุดฟิดไปทั่วซอกคอของเธอ เหมือนหมาไซบีเรียนที่กำลังดมหาอะไรสักอย่าง


แต่ดูจากกลิ่นน้ำหอม..ก็ไม่น่าใช่”


งั้นก็ออกไปได้แล้ว!”


ยิ่งผลักเท่าไหร่รุทก็ไม่มีท่าทีว่าจะขยับออกไป แต่มือของเขากลับเลื่อนมาขยับเสื้อยืดที่ไหล่ของเธอจนเห็นสายเสื้อใน...


สีขาว?...ไม่ใช่จริงๆ”


เพี๊ยะ!


ทุเรศ! ใครสั่งใครสอนให้ดูสีเสื้อในคนอื่นวะ!!!!!!!!


เห็นตัวเล็กๆ แบบนี้แต่ก็สู้คนเหมือนกัน เธอตบลงบนที่มือของเขาแรงๆ จนอีกฝ่ายสะดุ้งชักมือกลับ...เขายังไม่หยุดแสดงนิสัยของหมาไซบีเรียน เอาแต่จ้องหน้าเธอไม่หยุดจนเธอต้องเป็นฝ่ายแยกเขี้ยวใส่เขาแทน...


                “...งั้นก็ขอโทษด้วยนะครับที่เข้าใจผิด


                รุทกล่าวเรียบๆ ก่อนจะนั่งมองนิ้วของตัวเองที่ถูกแปะพลาสเตอร์ไว้สามนิ้ว ก่อนจะหันมาถามเธออีกครั้ง


                ผมขอหมอนกับผ้าห่มด้วยนะ


                “...นอนในห้องก็ได้นี่คะ เดี๋ยวปวดหลังนะ


                “นอน...ในห้อง?


                ไม่ รินดา ไม่! เธอจะชวนผู้ชายเข้าห้องไม่ได้!


                เมื่อพลั้งปากพูดออกไปแล้วด้วยความเคยชินเลยได้แต่ตบเหม่งตัวเองแรงๆ หนึ่งทีจนดัง แป๊ะ!’ เป็นการเรียกสติตัวเองแรงๆ...ก็แค่นอนบนเตียงเดียวกัน! ห่วงว่าเขาจะปวดหลังเฉยๆ...


                ไม่ได้ห่วง! แค่สงสารหลังเขา!


                “เกรงใจไอ้พีมันนะครับ ถ้าจะนอนเตียงเดียวกัน...


                “....พีเขาไว้ใจให้คุณอยู่เป็นเพื่อนฉันขนาดนี้ ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ


                ว่าจบก็เดินเข้าไปในห้องแล้วบ่นกับตัวเองในใจ...เขาเป็นพี่เขยเราไงรินดา ใช่! ตอนนี้เขาเป็นพี่เขย ไม่ใช่แฟนเก่า เพราะฉะนั้น...แค่พี่เขยกับน้องสะใภ้ ไม่มีอะไรเกินเลยเกิดขึ้นแน่นอน!


                ใครว่าล่ะ...


                ตอนแรกก็คิดให้กำลังใจตัวเองจนกล้าให้เขามานอนข้างได้ คิดว่าอีกสักพักคงจะหลับไปเอง..


                แต่ที่ไหนได้ล่ะ เขาไม่แม้แต่จะอาบน้ำด้วยซ้ำ!


                “...


                รินดานอนเอามือบีบจมูกไว้อย่างนั้นเพราะกลิ่นเหล้าหึ่งจนนอนไม่หลับ...เขาดื่มไปเท่าไหร่กันถึงได้กลิ่นแรงขนาดนี้! น้ำก็ไม่อาบ ฟันก็ไม่แปรง...สุดยอดจริงๆ


                ยังดีที่มีหมอนข้างกั้นเอาไว้ ไม่อย่างนั้นเธอคงได้ตบหน้าเขาไปแล้ว


                ...แต่เผลอแป๊บเดียว หมอนข้างนั่นก็ลงไปอยู่ที่ตาตุ่มเรียบร้อยโดยที่รินดาไม่ทันรู้ตัว จากฝีมือคนเมากรึ่มๆ อย่างรุทที่เริ่มจะคุกคามน้องสะใภ้ตัวเอง


                อืม...


                ลมหายใจอุ่นรดหลังคอทำเอารินดสะดุ้งโหยง จู่ๆ ความอบอุ่นก็แทรกแซงเข้ามาโอบกอดเธอไว้แน่น หมอนข้างที่เป็นปราการด่านเดียวได้หล่นลงไปจากเตียงแล้ว...มือที่พันพลาสเตอร์ไว้เลื่อนมาลูบเอวของเธอไปมาก่อนจะล้วงเข้าไปใต้เสื้อแล้วลูบไล้ที่หน้าท้อง...


                คุณ..คุณรุท


                เธอพยายามจะสะกิดเขา แต่เหมือนคุยกับร่างไร้วิญญาณที่เซลล์ประสาทยังกระตุกอยู่ ตาหลับแต่มือขยับเป็นปลาหมึก จมูกนั่นก็ซุกอยู่ที่ซอกคอจนหนีไปไหนไม่ได้ จากที่กำลังลูบอยู่ที่หน้าท้องกลับเลื่อนขึ้นมาจนใกล้หน้าอกหน้าใจขึ้นเรื่อยๆ...


                เพี๊ยะ!


                “คุณเมามากแล้วนะ ฉันขอถอนคำพูดที่ให้คุณนอนบนเตียง ไปนอนโซฟาข้างนอกเลยค่ะ


                รินดาตีที่มือของเขาแรงๆ จนเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ตัว แต่แทนที่จะผละออกไป กลับลุกขึ้นมาคร่อมตัวเธอแทน ดวงตาที่เธอเห็นอยู่ว่าหลับเมื่อครู่กลับเบิกขึ้นจนเห็นนัยน์ตาเรียบนิ่งไม่วูบไหว...มันแข็งกร้าวและจ้องมาที่เธออย่างกับจะ...


                เรามาเป็นชู้กันไหม?




Hashtag #ชู้รักโรยรา
Alternate Universe
Twitter : @TakkyExo
: SEHUN - TAEYEON
: Romantic - Drama - Comedy


ปอลิงหนึ่ง.มีใครอยากได้เอ็นซีตอนนี้มั้ยคะ? ถ้ามีจะแต่งนะ ถ้าไม่มีก็จะข้ามฉากนี้ไปเลยค่ะ

ปอลิงสอง.อัพตามอารมณ์ค่ะ อย่าคาดหวังอะไรกับเราเลย555555555555555


             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #29 sikannim (@SIKANN-n) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 15:08
    ง๊งงงงง
    #29
    0
  2. #17 เปรมประภา (@exofinite) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:37
    รุทนี่ขอเป็นชู้น้องสะใภ้ได้งายยยย
    #17
    0
  3. #10 Milly_mile (@AileeVivean) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 00:00
    ส่วนเอ็นซี ถ้าไรต์แต่งเค้าก็อ่านค่ะ อยากอ่านอยู่เหมือนกัน
    #10
    0
  4. #9 Milly_mile (@AileeVivean) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 23:59
    ข้อสงสัย1ก็คือ ทำไมรินดาตื่นขึ้นมาแล้วถึงแต่งงานกับพีได้ เหมือนจะไม่ใช่ความฝันด้วย แล้วรุทมาขอเป็นชู้รินดาอีก หลงเสน่ห์น้องสะใภ้หรอรุท5555
    #9
    0
  5. #8 papa2002 (@papa2002) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 22:51
    ต่อจ้าาา
    #8
    0
  6. #7 Milly_mile (@AileeVivean) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 23:43
    โอ๊ะ! แซ่บเลย รอนะคะ
    #7
    0