END [9SPIRITS] Dreams Come True อยากตื่นมาเห็นหน้าเธอ

ตอนที่ 2 : DREAM EPISODE 1 : [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 308
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    21 เม.ย. 61

EPISODE 1
Image result for gif sehun
Image result for gif yoona

          รถหรูสีดำสนิทแล่นด้วยความเร็วสูงไปตามถนนที่อ้างว้างไร้ผู้คน คนขับที่เหมือนจะสติหลุดไปแล้วเหยียบคันเร่งจนมิดเพราะความใจร้อน เสื้อสูทและเสื้อเชิ้ตที่ถูกแหวกออกและกางเกงแสล็คสีดำทำให้รู้ว่าเป็นคนที่มีฐานะพอสมควร เขาเหยียบคันเร่งอีกครั้งและอีกครั้งอย่างไม่สนใจว่าเขาจะโดนใบสั่งหรือไม่ มือเรียวกดปุ่มโทรหาเขาคนนั้นทุกนาทีแต่ก็ได้ยินเพียงระบบฝากข้อความ คิ้วหนาขมวดกันจนยุ่งไปหมด ท้องฟ้ามืดมิดไม่เห็นแม้แต่แสงดาวและแสงจันทร์กำลังจะแปรเปลี่ยนเป็นเช้าอันมืดมนของเขา เขาหาเธอมาหลายชั่วโมง ทั้งโทร ทั้งแจ้งตำรวจ แต่ก็ยังไม่เจอ

          เมื่อไหร่จะจบเรื่องบ้านี่ซักทีเขาบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะหักพวงมาลัยกลับไปยังจุดเริ่มต้นของถนนสายนี้อย่างรวดเร็ว

          แต่ทันใดนั้น...

          เอี๊ยดดดดดด!

          ตูม!

          เชี่ย!”

          ฉันตื่นขึ้นมาจากความฝันพร้อมกับเหงื่อที่ไหลลงมาจากขมับ มือเล็กเช็ดเหงื่อออกอย่างลวกๆ  ก่อนจะลุกไปยังโต๊ะทำงานแล้วหยิบสมุดหน้าตาเก่าๆ ออกมาจากลิ้นชัก แล้วเริ่มลงมือเขียนสิ่งที่เกิดขึ้น...ในฝัน

          - ผู้ชายหล่อมากขับรถชนรถอีกคันที่ถนนแถวไหนก็ไม่รู้เวลากลางคืนเกือบเช้า

          เมื่อไหร่ฉันจะเลิกฝันบ้าๆ แบบนี้ซักทีวะ



          ไอ้ตัล มึงสรุปข่าวให้กูยัง พี่ใหญ่แม่งเล่นกูแต่เช้าทันทีที่เดินเข้ามานั่งโต๊ะทำงานของตัวเอง พี่โอหรือโอลิเวีย หรือจะเรียกเจ๊โอถิ่นข่าวฉาวก็ได้ พี่โอคือหัวหน้าแผนกข่าวที่ฉันทำงานอยู่ก็เข้ามาทักทายด้วยเรื่องงานที่ฉันยังทำไม่เสร็จ

          โหพี่ใจเย็นดิ เหลืออีกนิดเดียวเองฉันส่งสายลูกหมาพลางกระพริบตาปริบๆ ใส่หัวหน้าของตัวเอง เมื่อคืนฉันแทบไม่ได้นอนเพราะติดซีรี่ย์เรื่องใหม่นี่สิ แถมยังลืมอีกด้วยว่าวันนี้เดดไลน์ ซวยจริงๆ เลยฉัน

          นิดเดียวหรือมึงยังไม่ได้ทำ?

          ยังไม่ได้ทำจ้ะ

          โป๊ก!

          แงงงงง! พี่โอ!” ฉันโดนพี่โอตบหัวด้วยฝ่ามืออรหันต์จนต้องกุมหัวตัวเอง โหดร้าย!

          กูให้เวลามึงก่อนเข้าประชุมเช้า ไม่งั้นกูจะให้มึงมาทำงานวันเสาร์แทนกูอีกฝ่ายพูดขู่ก่อนจะเดินฉับฉับออกไปทันที

          นี่ฉันเป็นนักข่าวหรือเป็นทาสวะเนี่ย T_____T

          ฉันต้องมานั่งทำงานงกๆ ทุกวัน แถมยังต้องหาข่าวดีๆ ให้หัวหน้าพอใจ แต่ก็ใช่ว่าทุกวันจะมีข่าวเด็ดนะ ฉันต้องภาวนาให้ทุกวันมีดาราคนไหนโป๊ะแตกหรือไม่ก็มีอุบัติเหตุใหญ่ๆ ให้ทำข่าวได้อะไรแบบนั้น บาปหนาขนาดนี้ฉันถึงยังไม่มีแฟนแม้ว่าเพื่อนทุกคนของฉันจะหนีไปมีแฟนกันหมดแล้ว ฮือ ชีวิตมันเศร้า

          ฉันคือ คริสตัล ที่ได้ชื่อนี้มาก็เพราะว่าฉันสวยเหมือนคริสตัลยังไงล่ะ ปกติแล้วฉันก็จะต้องมาทำงานที่สำนักข่าว หาข่าวอะไรแบบนั้น ไม่ใช่พวกผู้ประกาศข่าวอะไรพวกนั้นหรอกนะ เพราะฉันปากผีเกินไปเขาเลยไม่ให้ออกกล้องน่ะ TOT ฉันโสดมาจนเพื่อนแทบจะมีหลานให้ฉันอุ้มได้แล้ว =__=;; หลังจากโดนแฟนเก่าทิ้งไปฉันก็เน่าขึ้นทุกวันจนไม่มีใครเข้าจีบถึงแม้ว่าฉันจะสวยขนาดไหนก็เถอะ

          ฉันมั่นใจจริงๆ นะว่าฉันสวยมาก เพราะฉันมักจะถูกเรียกว่านางฟ้าปากหมานอกจากนั้นแล้วก็มีปากผีหน้าสวรรค์ อะไรเทือกๆ นั้น =_=;; ฉันว่าปากของฉันมันก็ปกติดี ไม่ได้พูดทำร้ายใครซักหน่อยนะ ฮึก เสียใจ

          แต่...มันก็มีเรื่องแปลกเกิดขึ้นกับคนสวยอย่างฉันเหมือนกันนะ

          ฉันมีพลังวิเศษล่ะ!

          ฉันสามารถฝันเห็นอนาคตที่จะเกิดขึ้นได้แต่ว่าจะไม่เห็นวันและเวลา ไม่รู้ว่ามันจะเกิดขึ้นตอนไหน เมื่อไหร่ แต่คนส่วนใหญ่ที่ฉันฝันถึงก็จะเป็นคนใกล้ตัวทั้งนั้น...แล้วส่วนใหญ่ฉันก็จะฝันเห็นเรื่องที่มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ด้วย =___=;; ฉันพยายามหาวิธีที่จะทำให้ฉันเลิกฝันอะไรแบบนี้ซักที แต่ฉันก็เลิกฝันไม่ได้ซักที

          ฉันจำไม่ได้เหมือนกันแฮะว่าฉันเริ่มฝันตั้งแต่เมื่อไหร่เพราะตั้งแต่จำความได้ก็มีสิ่งแปลกๆ แบบนี้เกิดขึ้นกับฉันซะแล้ว พ่อและแม่ของฉันก็ไม่อาจช่วยฉันได้ฉันเลยต้องเผชิญหน้ากับมันแล้วยอมรับมันแต่โดยดี ฉันมักจะฝันเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างกะทันหันแบบไม่มีต้นตอ ไม่สามารถบอกได้ว่ามันจะเกิดขึ้นตอนไหน อย่างไรและเกิดขึ้นได้ยังไง

ฉันทำได้แค่ยอมรับและหยุดมันเท่านั้น

          ไอ้ตัลลลลลลลลล~” เสียงทะเล้นของใครบางคนดังขึ้นจากประตูหน้าห้องทำงาน ก่อนที่จะวิ่งเข้ามาแล้วตบไหล่ของฉันแรงๆ จนสะดุ้ง

          ไอ้...เอซ

          เอซ ไอ้หนุ่มหน้าคม หล่อยิ่งกว่าดาราเสียอีก ฉันอธิบายไม่ถูกแฮะแต่มันหล่อแบบนิ่งๆ แต่นิสัยของมันตรงกันข้ามไปเลยล่ะ...ส่วนดวงตาของมันที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไรถึงได้แดงเถือกตลอดเวลา อยากจะซื้อยาหยอดตาซักสิบโหลให้มันใช้จริงๆ =_=;; สูงหล่อหน้าตาดีแต่มีเมียแล้ว ไอ้เอซคืออดีตนายแบบของช่องเราแต่มันดันออกมาเป็นพนักงานกินเงินเดือนแบบฉันเพราะมันกวนตีนช่างภาพจนเขาไล่ออก อืม...ฉันยอมรับเลยว่าเป็นความจริง กวนตีนจนอยากถีบออกไปนอกโลกเลยล่ะ

          ไงคะน้องตัลคนสวย โดนสั่งทำงานอีกแล้วดิ!” ไอ้เอซพูดเย้ยก่อนจะตบไหล่อีกสองสามที ไม่เป็นไรน้าน้องตัลของพี่ เดี๋ยวเลิกงานพี่พาไปดูช้าง *O*”

          น้องตัลอะไรของมึง เย็นนี้กูไม่ว่างฉันตอบปฏิเสธส่งๆ ไปก่อนจะหมุนเก้าอี้ทำงานมาพิมพ์งานที่ค้างคาอย่างช่วยไม่ได้

          เดี๋ยวนี้กล้าปฏิเสธคนหล่อเหรอวะ ใครสำคัญกว่ากู ไหนบอกพี่หน่อยสิครับน้องตัลคนหน้าหล่อยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนจะหอมแก้มฉันอยู่แล้วจนฉันต้องถีบมันอย่างแรงจนไปชนโต๊ะข้างหลังดังตู้ม ดีแค่ไหนที่โต๊ะนั้นไม่พัง

          สมน้ำหน้าฉันมองมันที่เอาแต่ร้องโอดโอยเว่อร์มาก เย็นนี้กูจะไปหาไอ้ฌอห์น เห็นมันเครียดเรื่องแฟน

          แหม ทีตอนกูทะเลาะกับน้องเจนมึงไม่เห็นมากูเลย น้อยใจจัง น้องตัลแม่งสองมาตรฐาน

          ก็แฟนมึงมันน่าเบื่อไง กูบอกแล้วว่าอย่าคบเด็ก ระวังพรากผู้เยาว์นะมึงอ่ะ

          เอซมันมีแฟนชื่อ เจนแฟนเด็กของรักของหวงมันนั่นแหละ เรียนอยู่ม.5 เอง ฉันบอกมันหลายรอบแล้วว่าอย่าไปคบเด็ก! มันเบื่อง่าย แต่มันก็ยังดึงดันคบกันมาได้ตั้ง 3 ปีนั่นแหละ (คบกันมาตั้งแต่น้องเจนอยู่ ม.2!) รักกันไปรักกันมา ทะเลาะกันไปมา งอนกันบ่อยจนฉันเบื่อมาก เพราะแบบนี้ไงล่ะฉันถึงไม่คบเด็ก!...ฉันล่ะเป็นห่วงนักว่าซักวันมันจะต้องโดนข้อหาพรากผู้เยาว์

          แต่ฉันไม่ค่อยชอบยัยน้องเจนบ้าบออะไรนี่นัก เพราะทุกครั้งที่เจอกัน she จะมองฉันด้วยสายตาจิกกัดตลอด นางคงคิดว่าฉันชอบไอ้เอซล่ะมั้ง คงคิดว่าฉันจะไปแย่งแฟนสุดรักสุดหวงของนาง

          ก็ใช่ แต่ก็แค่อดีต

          ฉันเคยชอบไอ้เอซหน้ากวนตีนนี่มาตั้งแต่สมัยมัธยม ตอนนั้นมันเป็นแค่หนุ่มป๊อบในโรงเรียนที่สาวๆ ทุกคนจะต้องชอบมัน จนจบมาทำงานที่นี่มันก็ยังไม่สนใจฉันจนฉันต้องยอมแพ้ไปเอง ฉันว่ามันน่าจะรู้ว่าฉันชอบมันแต่มันคงอยากจะเก็บมิตรภาพคำว่าเพื่อนเอาไว้ คงไม่อยากเสียไป

          เพราะถ้าเลิกกันคงจะมองหน้ากันไม่ติดแน่

          เป็นห่วงตัวเองเหอะ ยังสรุปข่าวไม่เสร็จนี่อีกคนยืนขึ้นหลังจากที่นั่งจุ้มปุ้กมาซักพัก ปัดฝุ่นที่ก้นแล้วเดินมาเท้ามือที่โต๊ะทำงานของฉันพลางเสยผมไปด้วย ยืมข่าวกูก่อนก็ได้

          ไม่ต้องมาสนใจกู กูมีปัญญาสรุปเองจ้ะฉันหันไปไล่มันออกไปก่อนที่ฉันจะต้องส่งกระดาษเปล่าให้เจ๊โอจอมโหดนั่น มีหวังโดนทำงานวันเสาร์แน่ ไหนจะค่าใช้จ่ายที่จะต้องนั่งรถเมล์มาทำงานอีก 14 บาทต่อวันแถมยังต้องเสียค่าข้าว 3 มื้ออีกล่ะ แพงเว้ย! “ว่าแต่แผลบนหัวมึงไปโดนไรมา เย็บกี่เข็มวะ

          เสือกอีกฝ่ายกุมแผลก่อนจะตอบกวนวอนโดนตบ แต่ก่อนจะได้ตบไอ้เพื่อนตัวดีก็วิ่งแจ้นออกไปทันที

          เฮ้อ ไอ้เพื่อนเวร



          เรตติ้งลดฮวบก็น่าจะเป็นเพราะเธอนี่แหละคริสตัล

          ‘…’

          อยากโดนย้ายไปแผนกเบื้องหลังรึไง!!!’ พี่โอลิเวียฟาดแฟ้มสรุปงานที่ฉันนั่งทำมานานลงบนหัวอย่างแรงก่อนจะปาลงที่พื้นอย่างไม่ไยดี ลาออกไปขายไก่ทอดไป!’

          เอ๊ะ หรือฉันควรไปขายไก่ทอดจริงๆ วะฌอห์นฉันยกแก้วไวน์ราคาแพงดื่มพลางวนคิดถึงเรื่องเมื่อเช้าที่โดนหัวหน้าแผนกอย่างพี่โอลิเวียเทศนาไป มือเรียวปาดคราบไวน์ที่มุมปากอย่างลวกๆ แล้วมองไปที่ร่างสูงที่กำลังดื่มดำอยู่กับรสชาติของไวน์รสโปรด

          ...อีกฝ่ายเงียบเหมือนเคย มือหนาหยิบแก้วไวน์มาดื่มอีกครั้งแทนที่จะตอบคำถามของฉัน

          ผมที่เซ็ตขึ้นทำให้เขาดูดีไม่น้อย เสื้อสูทและเสื้อเชิ้ตด้านในถูกแหวกออกจนหน้าอกแน่นของอีกฝ่ายทำให้สาวคนไหนที่เห็นคงอยากที่จะเข้ามานั่งด้วย สายตาแหลมคมจ้องมองไปที่โทรศัพท์อย่างไม่ละสายตาแม้แต่นาทีเดียวจนคนขี้สงสัยอย่างฉันต้องถามเพราะความแปลกใจ

          ปกตินายไม่เคยติดโทรศัพท์ด้วยซ้ำนี่...มีเรื่องอะไรรึเปล่า? ฉันเอ่ยถามคนที่เอาแต่ยกไวน์ดื่มแล้วเลื่อนโทรศัพท์ไปมา คิ้วหนาขมวดมุ่นบ่งบอกว่าน่าจะเครียดมากจริงๆ

          ...

          ไอ้ฌอห์น! แกจะตอบฉันซักคำนี่มันจะตายหรอวะ ตั้งแต่ฉันเป็นเพื่อนกับแกมาฉันนับคำได้เลยว่าแกพูดกับฉันกี่คำฉันที่เริ่มไม่ไหวกับนิสัยใบ้ไม่ยอมพูดของมันพูเสียงดังขึ้นจนคนถูกเรียกต้องหันมาหาฉัน

          ...แต่ก็เพียงแค่หันมามองหน้าแล้วกลับไปที่โทรศัพท์อีกครั้งเท่านั้น

          นี่แกเรียกฉันมาแค่เลี้ยงไวน์กับฟังเพลงในบาร์แค่นั้นหรอวะ ไหนบอกเครียดเรื่องแฟน?ฉันยกแก้วไวน์ดื่มอีกครั้งก่อนจะหันไปถามคนหน้าบึ้งที่เอาแต่ปัดหน้าจอโทรศัพท์ไปมา

          (-__-)แต่ผลตอบรับก็คือหน้ามึนปนบึ้งของเพื่อนสุดที่รัก

          (=O=)

          (-__-)

          โอ้ยไอ้ฌอห์น! เสียเวลาทำมาหากินฉัน ฉันอุส่าต์เฉียดเวลาทำงานฉันมาให้แกแต่แกกลับให้ฉันมานั่งเงียบกับแกเนี่ยนะ ถ้าฉันทำงานไม่เสร็จฉันจะฆ่าแกเลย คอยดู! เมื่อเช้ายิ่งโดนหัวหน้าด่าอยู่...TOT”

          ...

          เออได้! ถ้าแกจะเงียบแบบนี้ก็เชิญเงียบไปคนเดียวแล้วกัน ฉันจะกลับ!” ฉันดื่มไวน์ในแก้วทรงสวยจนหมด มือเรียวคว้ากระเป๋าตลาดนัดบ้านๆ มาสะพายก่อนจะหันหลังรีบเดินออกไปจากบาร์ (หรูมาก) ของไอ้ฌอห์นคนที่หน้ามึนและน่าตบที่สุดในโลก ถ้าไม่เห็นว่าเป็นเพื่อนตายกันฉันเลิกคบไปนานแล้ว! คนอะไรใบ้ได้ทั้งวัน มันจะเปิดปากพูดได้ก็แค่ตอนมันอ่านบทตอนเล่นละครกับสัมภาษณ์เท่านั้นแหละ กับเพื่อนง่อยๆ อย่างฉันมันใบ้ตล๊อดดดด!

          ฟึ่บ

          ...อ๊ะ!” ก่อนที่จะเดินพ้นประตูบาร์ (ที่หรูมาก) กลับมือมืออุ่นๆ ของใครบางคนรั้งไว้ที่ข้อมือก่อนจะดึงกลับไปยืนใกล้ๆ จนได้ยินเสียงลมหายใจของอีกคน

          ...เดี๋ยวไปส่ง



          ...

          “…”

          (-__-)

          ...เป็นบ้าอะไรไอ้ฌอห์น ขับรถจนมาถึงบ้านฉันแล้วก็ขับรถวนไปมาอยู่นั่นแหละ บอกให้จอดหน้าบ้านก็ไม่ยอมปลดล็อกประตูรถ นั่งใบ้อย่างนี้มา 2 ชั่วโมงแล้วนะเว้ย! นี่มึงเป็นอะไร! TOT!!” ฉันอยากจะเอากระเป๋าตลาดนัดใบละร้อยเก้าเก้าของฉันฟาดปากมันให้ฉีกจริงๆ เลย พูดก็ไม่พูด แบบนี้จะรู้ได้ยังไงว่าเป็นอะไร

          ...

          ถ้าไม่พูดฉันจะทุบกระจกนี่ด้วยหัวของตัวเองจริงๆ ด้วย =______=++” ฉันพูดขู่แล้วเปิดเหม่งของตัวเองออกมาให้อีกฝ่ายดูว่าฉันจะโขกหัวตัวเองกับกระจกจริงๆ นะ!

          (-__-)(_  _)(-__-)(_  _) อีกฝ่ายพยักหน้าเป็นเชิงว่า เอาเลย กูไม่สน

          โอ้ยยยยยย! ไอ้!@#$$^&*(@%^!!!!

          เอ๊ะ...เดี๋ยวนะ...

          รถหรูสีดำสนิทแล่นด้วยความเร็วสูงไปตามถนนที่อ้างว้างไร้ผู้คน คนขับที่เหมือนจะสติหลุดไปแล้วเหยียบคันเร่งจนมิดเพราะความใจร้อน เสื้อสูทและเสื้อเชิ้ตที่ถูกแหวกออกและกางเกงแสล็คสีดำทำให้รู้ว่าเป็นคนที่มีฐานะพอสมควร รองเท้าหนังสีดำเหยียบคันเร่งอีกครั้งและอีกครั้งอย่างไม่สนใจว่าเขาจะโดนใบสั่งหรือไม่ มือเรียวกดปุ่มโทรหาเขาคนนั้นทุกนาทีแต่ก็ได้ยินเพียงระบบฝากข้อความ คิ้วหนาขมวดกันจนยุ่งไปหมด ท้องฟ้ามืดมิดไม่เห็นแม้แต่แสงดาวและแสงจันทร์กำลังจะแปรเปลี่ยนเป็นเช้าอันมืดมนของเขา เขาหาเธอมาหลายชั่วโมง ทั้งโทร ทั้งแจ้งตำรวจ แต่ก็ยังไม่เจอ...

          เมื่อไหร่จะจบเรื่องบ้านี่ซักทีเขาบ่นพึมพำกับตัวเองก่อนจะหักพวงมาลัยกลับไปยังจุดเริ่มต้นของถนนสายนี้อย่างรวดเร็ว

          แต่ทันใดนั้น...

          เอี๊ยดดดดดด!

          ตูม!’

          นี่มัน...ไอ้ฌอห์นเลยนี่นา

          ในฝันฉันไม่เห็นหน้าตาของเขาแต่ก็พอรู้ส่วนอื่นของร่างกาย ไหล่กว้าง สันกรามคมชัด คอเรียวขาวกับลูกกระเดือกอันเซ็กซี่ มือเรียวยาวกับนาฬิกาโรเล็กซ์เรือนสวย...

          ‘- ผู้ชายหล่อมากขับรถชนรถอีกคันที่ถนนแถวไหนก็ไม่รู้เวลากลางคืนเกือบเช้า’

          ฉันก้มมองนาฬิกาที่ข้อมืออย่างใจสั่น ภาวนาอย่าให้เป็นอย่างที่คิดเลย...

          01.50 น.

          “…ฌอห์นฉันเอ่ยปากเรียกคนข้างๆ อย่างแผ่วเบาเพราะตอนนี้ใจฉันมันเต้นตุบตับตุบตับเพราะกลัวว่าจะเป็นเพื่อนสนิทของฉันและตายเหมือนในฝันของฉัน

          ...อีกฝ่ายหันหน้ามาหาฉันพร้อมกับใบหน้าอันเรียบเฉย แต่ที่แปลกไปกว่านั้นก็คือสายตาของเขา

          มันแปลกไปจากเดิม

          ฌอห์น ช่วงนี้แกได้เจอกับแฟนแกบ้างรึเปล่าฉันเอ่ยถามอีกคนด้วยเสียงสั่นไหว

          ...

          ละ..แล้ว...แกจะ...

          ลงจากรถไปเสียงเข้มดังขึ้นก่อนจะปลดล็อคประตูรถออก เขาสตาร์ทรถเตรียมออกทันทีที่พูดจบ

          นี่แกกำลังจะทำอะไรฌอห์น!...ฉันอนุญาตให้แกนอนบ้านฉันได้หนึ่งคืน วันนี้แกห้ามขับรถไปไหนทั้งสิ้น!” ถึงแม้ว่ามันจะเป็นคำพูดที่ดูอ่อยมากๆ แต่ฉันหวังดีจริงๆ นะ! “ไอ้ฌอห์นฉันขอร้องงงงง! ฉันไม่อยากเห็นแกตาย!”

          ลงจากรถไป

          แงงงงง! ไอ้ฌอห์นพูดเป็นประโยคกับฉันครั้งแรกในรอบ 2 ปี! TOT

          แต่นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาดีใจนะ! ฉันซีเรียส! ฝันของฉันไม่เคยมีพลาดซักครั้ง แล้วฉันคงจะเสียใจมากแน่ๆ ถ้าไม่ได้ช่วยเพื่อนตัวเองแม้ว่าจะรู้ล่วงหน้าก่อนแล้ว

          นี่แหละคือเหตุผลที่พระเจ้าประทานพรนี้มาให้ฉัน

          “…ไอ้ฌอห์น แกฟังฉันดีๆ นะ...เวลาประมาณซักตี 3 ตี 4 หรือไม่ก็ ตี 5 แกห้ามขับรถเด็ดขาด เข้าใจมั้ย! กลับถึงบ้านก็รีบไปอาบน้ำปะแป้งตบตูดนอนซะ ห้ามขับรถเด็ดขาด เข้าใจมั้ยว่าห้ามขับรถน่ะ!” ฉันพยายามเน้นย้ำคนหน้ามึนตรงหน้าอย่างซีเรียสที่สุด แต่อีกฝ่ายกลับคิ้วขมวดยิ่งกว่าเดิม

          1...

          ..ฮะ?อีกฝ่ายเริ่มนับเลขอย่างงงๆ จนฉันตั้งตัวไม่ทัน

          2

          “…เชี่ยฌอห์น ไม่เอานะเว้ย! TOT” ฉันพูดอ้อนวอนเผื่อว่าเพื่อนสุดที่รักของฉันจะเห็นใจ

          เมื่อใดที่คุณชายฌอห์นเริ่มนับเลข

          เป็นสัญญาณร้ายที่รุนแรงยิ่งกว่าอาเพศอีกค่ะคุณผู้ชม

          3

          หยุดนับดิวะ หยุดนับบบบบ!”

          “…4”

          อะ...เออ! ถ้าแกเข้าใจแล้วฉันจะลงจากรถไปเดี๋ยวนี้ แต่แกห้ามลืมนะ! ห้ามขับระ...

          ตุบ!

          โอ๊ยยยย! ไอ้ฌอห์นนนนนนน! TOT!”

          ยังไม่ทันพูดจบ อีกฝ่ายก็งัดกลไกรถหรูของตนเองออกมาใช้ มือเรียวกดปุ่มสีดำข้างกาย ประตูฝั่งฉันเลื่อนเปิดโดยอัตโนมัติอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ยิ่งกว่านั้นคือหลังจากที่ฉันกำลังอึ้งกับความทันสมัยของรถของดาราดังอย่างไอ้ฌอห์น อีกฝ่ายก็ถีบฉันลงจากรถอย่างเต็มแรงที่หน้าบ้านของฉันเอง ก่อนจะกดปุ่มปิดประตูรถอย่างรวดเร็วแล้วแล่นรถคันหรูออกไปทันที

          ไอ้..ไอ้...ไอ้บ้าบอใบ้เอ๊ยยยยย! เจ็บก้น! T^T” ฉันได้แต่จับก้นตัวเองแล้วพยายามลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ดวงตากลมโตคู่สวยมองรถที่กำลังแล่นออกไปอย่างรวดเร็ว ปกติฌอห์นไม่เคยขับรถเร็วขนาดนี้ เมื่อก่อนมันขับเป็นเต่าจนรถบีบแตรไล่มันเป็นแถวด้วยซ้ำ...

          คนในฝันของฉันต้องเป็นมันแน่ๆ! TOT

          ...ดะ...เดี๋ยวนะฉันมองหากระเป๋าตลาดนัดคู่โปรดของฉันอยู่นานแต่ก็ไม่เจอ มันหายไปไหนเนี่ย!

          อย่าบอกนะ...

          ไอ้เวรฌอห์น! กระเป๋าเงินฉันอยู่ในนั้นนนนนน!!!!!!!! TOT”



          อะไรอีกอะป้า ป้าจะยืมตังค์หนูอีกแล้วหรอ =3=” หลานสาวสุดที่รักของฉันหน้าตามุ่ยเหมือนเห็นว่าฉันจะเข้ามายืมเงิน (อีกแล้ว) ป้าอ่ะ ครั้งที่แล้วก็ยังไม่คืน 10 บาทหนูเลย นี่จะยืมตังค์หนูตั้ง 100 นึงง่ะ ป้าบ้า บ้าไปแย้วนะ! หนูไม่ให้หรอก ป้าอ่ะขี้จุ๊ เชอะ!”

          ข้าว! น้าบอกให้เรียกว่าน้าไง ป้าอะไรแก่ชะมัด!” ฉันแทบจะตบหลานตัวเองตายคามือ โอ้ย ฉันแค่ยืมเงินเอง เดี๋ยวก็คืนแล้วน่า ฉันจะต้องหยุดไอ้ฌอห์นให้ได้! แต่แค่ตอนนี้ไม่มีเงินไปขึ้นรถ...

          เชอะ! =3=”

          งั้นเอางี้นะ...พ่อของข้าวกลับบ้านรึยัง น้าขอยืมรถของพ่อหนูหน่อยฉันที่เคยเรียนขับรถตั้งแต่สมัยอยู่ปี 2 ทำให้ขับรถเป็นจนถึงทุกวันนี้แต่แค่ไม่มีปัญญาซื้อรถขับ...

          ป๊ะป๋ากลับมาแย้ว กุญแจรถอยู่นู่นๆเด็กตัวน้อยชี้ไปที่กุญแจบนโต๊ะด้านหลังอย่างไร้เดียงสา ป้าเอาไปเยย เดี๋ยวหนูไปขอป๊ะป๋าให้

          จ้ะ เด็กดีเอาวะ! ป้าก็ป้า! ดีกว่าเพื่อนตายโดยไม่ได้ช่วยอะไรเลย

          ฉันรีบคว้ากุญแจรถบนโต๊ะก่อนจะรีบเดินออกจากบ้านไปขึ้นรถยนต์สีขาวแล้วขับออกไปทันทีตามเส้นทางในฝันที่จำได้อย่างลางๆ

          ฉันเหยียบคันเร่งจนมิดแบบไม่สนใจอะไรใดๆ ทั้งสิ้น นอกจากเพื่อนของตัวเองที่ตอนนี้จะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้ ฉัมก้มมองนาฬิกาข้อมือตัวเองอย่างเป็นระยะๆ แต่สก็ต้องแหงนหน้ามาโฟกัสกับถนนด้านหน้าด้วย

          03.30 น.



          ฉันพยายามวนรถหารถหรูสีดำของเพื่อนตัวเองอยู่นานแต่ก็ไร้วี่แวว คิ้วขมวดเป็นปมอย่างเคร่งเครียด มือเล็กหักพวงมาลัยเข้าถนนหลักอย่างรีบร้อน ริมผีปากแดงช้ำเพราะเจ้าตัวขบกัดไปมา ฉันขับรถผ่านถนนเส้นนี้มาหลายนาทีจนรู้สึกเหนื่อยใจเหลือเกิน ถ้าฉันรอบคอบเปิด GPS ทิ้งไว้ในโทรศัพท์เรื่องก็คงง่ายกว่านี้ไปแล้ว ทำไมฉันถึงโง่แบบนี้นะ!

          อืม...หรือฉันจะหยุดแค่นี้ดี?

          ฉันลดความเร็วของรถลงพลางครุ่นคิดอยู่ซักพัก หาแบบนี้ไปมันก็ไร้จุดหมาย ไม่มีทางหาเจอแน่ๆ

          “…”

          ฉันตัดสินใจหักพวงมาลัยกลับเพราะความเหนื่อยล้า ถ้าพระเจ้าต้องการให้ฉันช่วยคนทำไมไม่ประทานความฉลาดให้ฉัน! ฉันได้แต่ขับรถวนไปมาอย่างไร้จุดหมายแบบนี้มันจะไปเจอได้ยังไงเล่า

          ฉันเลือกที่จะไม่แจ้งตำรวจหรือบอกใครทั้งสิ้นแม้กระทั่งเอซ เพราะถึงบอกไปพวกมันก็คงไม่เชื่อและหาว่าฉันบ้าแน่นอน ฉันเลยทำได้แค่ขับรถตามเส้นทางที่พอจำได้แล้วหารถของเพื่อนสนิทตัวเอง ทั้งโทรศัพท์ กระเป๋าเงิน ใดใดล้วนอยู่ในรถไอ้ฌอห์นแล้ว ตอนนี้ฉันไม่สามารถติดต่อใครได้นอกจากจะคุยกับตัวเองว่าจะทำยังไงต่อไป

          ฉันขอโทษที่เอาแต่ด่าแก ขอโทษที่ชอบให้แกเลี้ยงข้าว ขอโทษที่ผลักแฟนคนแรกของแกตอน ม.5 ตกน้ำจนเป็นปอดบวม ขอโทษยืมเงินแกแล้วไม่เคยคืนซักครั้ง ขอโทษที่เอาแต่รัวสายใส่แกตอนตีสามเพราะเครียด แล้วก็ต้องขอโทษที่ช่วยเพื่อนอย่างแกไม่ได้ฉันพูดกับตัวเอง ขอให้คำพูดพวกนี้ส่งไปถึงไอ้ฌอห์นเผื่อว่าฉันจะช่วยมันไม่ได้ด้วยเถอะ

          ฉันคงยังไม่ได้บอกว่าฉันไม่เคยช่วยบุคคลในฝันได้สำเร็จซักครั้ง

          ฌอห์น ฉันขอโทษจริงๆ ว่ะ

          แต่ทันใดนั้น แสงสว่างจากบางอย่างส่องแยงตาจนฉันแทบมองไม่เห็นอะไร มือเล็กเริ่มบังคับรถไม่ได้ ความเร็วกำลังพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ

          เอี๊ยดดดดดด!

          ตูม!

          - ผู้ชายหล่อมากขับรถชนรถอีกคันที่ถนนแถวไหนก็ไม่รู้เวลากลางคืนเกือบเช้า



          นักแสดงชื่อดัง ฌอห์น คีตภัทร ประสบอุบัติเหตุที่ถนนเส้นหลัก การจราจรติดขัดทำให้ต้องปิดถนนเพื่อทำการสืบหาที่มาของอุบัติเหตุครั้งนี้ค่ะ

          จากผลการตรวจร่างกายของคุณฌอห์น คีตภัทร มีปริมาณแอลกอฮอลล์ในเลือดในปริมาณมาก แต่ยังสรุปไม่ได้ว่าเมาแล้วขับหรือไม่ ติดตามต่อไปครับ

          คู่กรณีของนักแสดงชื่อดังที่กำลังมีข่าวอยู่ตอนนี้อย่างคุณฌอห์น คีตภัทร มีข่าวลือว่าเป็นเพื่อนสมัยเรียนกันที่คบกันมานาน จากผลตรวจร่างกายพบว่ามีปริมาณแอลกอฮอลล์ในเลือดเช่นกัน รอการตรวจสอบกล้องวงจรปิดหรือกล้องหน้ารถอีกครั้งครับ

          ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด

          เสียงเครื่องวัดชีพจรข้างกายดังเป็นสัญญาณว่าเขายังไม่ตาย สายระโยงระยางเต็มร่างกายจนรู้สึกอึดอัดแต่ไม่สามารถลุกไปไหนได้เพราะความปวดร้าวจากทุกส่วนของร่างกาย เปลือกตาหนักอึ้งจนเขาไม่อยากจะลืมตาขึ้นมา แต่ในหัวกลับคิดแต่เรื่องของแฟนสาวของเขาว่าตอนนี้จะเป็นอย่างไร...

          โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเขาขับรถชน...เพื่อนสนิทของตัวเอง

          แฟนสาวของเขา เหม่ยลี๋ดารานักแสดงชื่อดังที่เราแอบคบกันมาเกือบ 1 ปีโดยที่นักข่าวจับไม่ได้ เขาแอบคบกับเธอแบบลับๆ มาจนกระทั่งวันหนึ่งที่เธอหายไปจากชีวิตของผมอย่างไม่มีเหตุผล

          ฮัลโหล คุณอยู่ไหน ผมอยู่ที่จุดนัดพบแล้วนะ จะเซอร์ไพรซ์อะไรผมครับ?’

          ผมพูดกับปลายสายอย่างอารมณ์ดี ดวงตาคมที่เคยแข็งกร้าวเปลี่ยนเป็นตาหยีอย่างอบอุ่นเมื่อได้คุยกับรัก เธอนัดผมมาที่นี่เพราะมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ซึ่งผมก็ยังไม่รู้เช่นกันว่ามันคือเรื่องอะไร

          แล้วทำไมต้องให้มาที่นี่ด้วย

          (’ฌอห์น…’)

          ครับ?’ ผมตอบรับปลายสายไป

          (‘คุณรักฉันมั้ยคะ?’) เธอถามคำถามออกมา

          ‘…รักสิครับผมยิ้มแล้วพูดออกมา ผมรักเธอและจะไม่ยอมทิ้งเธอไปแน่นอน

          (‘งั้นฌอห์นต้องทำตามที่เหม่ยบอกนะ’) เธอพูด

          ได้สิครับ

          (‘กระโดดลงไปสิฌอห์น’)

          ‘..คุณว่ายังไงนะ?’

          (‘เหม่ยบอกให้คุณกระโดดลงไป!’) เสียงของเธอดูโมโห จากประโยคที่ดูนุ่มนวลกลายเป็นประโยคคำสั่งทันที

          ผมทำไม่ได้คุณอยากให้ผมตายหรอครับ?’ ผมถามเธอ

          ผมทำไม่ได้ ผมกระโดดลงไปไม่ได้

          ผมกระโดดลงไปในหน้าผาไม่ได้!

          ผมมองลงไปจากหน้าผาที่สูงชัน ด้านล่างมีก้อนหินที่ดูน่ากลัวและต้นไม้ต้นใหญ่ หากตกลงไปมีสถานะเดียวที่จะเป็นได้ นั่นก็คือตาย

          (‘ทำเพื่อเหม่ย ตายเพื่อเหม่ย เหม่ยรู้ว่าคุณทำได้ คุณรักเหม่ยมากไม่ใช่เหรอคะแค่ตาย แค่ตายเท่านั้น แล้วเหม่ยจะสบาย’)

          คุณต้องการอะไร? ผมเสียใจ ผมไม่สามารถทำเพื่อคุณได้ผมจำเป็นต้องพูดอย่างนั้นออกไปอย่างช่วยไม่ได้

          (‘งั้นเราสองคนก็อย่าเจอกันอีกเลย’)

          หลังจากวันนั้น ผมก็ไม่ได้ติดต่อกับเธออีกเลย

          ผมคือ ฌอห์น นักแสดงชื่อดังสังกัดค่าย TSM ออดิชั่นเข้ามาเพราะต้องการเปิดปากพูดบ้าง อยากแสดงละครให้มันรู้สึกอยากพูด อยากสร้างดราม่าให้รู้สึกอยากพูดอธิบาย อยากพูดจนต้องไปเรียนการแสดงแล้วมาออดิชั่นที่บริษัทยักษ์ใหญ่นี่

          ก็ดีครับ ได้ทั้งเงิน ทั้งได้พูดด้วย

          ผมเป็นคนที่ไม่อยากพูด ไม่อยากจะพูดอะไรออกมาซักคำ เพราะไม่รู้ว่าจะพูดออกมาเพื่ออะไร เมื่อยปาก เมื่อยหน้า ขี้เกียจพูด ขี้เกียจฟังคนอื่นด่าเวลาพูดอะไรผิดไป จนกลายเป็นว่าทุกคนมองเห็นผมเป็นคนมนุษย์สัมพันธ์ต่ำไปเสียแล้ว

          แต่ก็ไม่ผิดอะไรหรอก ผมก็เป็นอะไรแบบนั้นแหละ แต่ก็...อืม...

          โอเค ผมยอมรับว่าผมเป็นคนมนุษย์สัมพันธ์ต่ำครับ

          แต่ไม่ใช่แค่ผมจะไม่อยากพูดอย่างเดียว ผมยังไม่อยากแสดงสีหน้าอะไรออกไปด้วย

          เรื่อง amazing ที่เกิดขึ้นในชีวิตของผมคือร้องไห้ในชีวิตแค่ครั้งเดียวคือตอนแม่คลอดผมออกมา ส่วนสีหน้าอื่นๆ ของผมนอกจากขมวดคิ้วนั่งหน้ามุ่นก็คงจะเป็นหน้าแบบนี้แหละครับ (-__-)

          เข้าใจมั้ยครับ หน้าแบบนี้... >> (-__-)

          มต้องการผู้หญิงที่พูดมากแต่ไม่น่าเบื่อ น่ารัก พูดเท่าไหร่ก็น่ารัก สีหน้าสดใสยิ้มแย้ม บุคลิกเติมเต็มส่วนที่ผมไม่มี ทำให้ชีวิตผมมันดูมีชีวิตชีวามากขึ้นและเหม่ยลี๋ก็คือคนคนนั้น คนที่ทำให้ผมยิ้มเป็นครั้งแรกในชีวิตนี้ แต่อยู่ๆ เธอก็หายไปโดยไม่กล่าวลาผมซักคำ อีกอย่างผมก็ไม่รู้ว่าเธอไปไหน อยู่กับใคร แล้วตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง...หรือเป็นเพราะผมไม่เคยพูดกับเธอเรื่องพวกนี้เลยนะ? หรือเธอจะเบื่อผมกันแน่?

          แต่คิดไปก็เท่านั้นครับ เพราะตอนนี้ผมอาจจะตายในไม่ช้า หรือไม่ก็พิการไปตลอดชีวิต คงไม่มีโอกาสได้ไปเจอคนที่ผมรักอีกแล้วผมน่าจะกระโดดลงไปตายตั้งแต่ตอนนั้นดีกว่า แม้ว่าจะไม่รู้ก็เถอะว่าจะทำไปทำไม รู้แค่ว่าถ้าตอนนั้นผมทำเธอคงจะมีความสุขมากกว่าตอนนี้

          ผมเลือกที่จะนอนหลับตาอยู่อย่างนั้นแม้ว่าผมจะได้สติแล้วก็ตาม เสียงเปิดประตูห้องเบาๆ จากนางพยาบาลที่เข้ามาตรวจดูอาการก็ไม่ได้ทำให้ผมอยากตื่นขึ้นมาเลยซักนิด เธอคงจะเข้ามาบอกผมว่าผมอาจจะเดินไม่ได้ตลอดชีวิต หรือแขนขาพิการ แล้วผิดท้ายด้วยการให้กำลังใจ แต่ผมไม่ต้องการอะไรทั้งสิ้นในตอนนี้

          ผมต้องการเหม่ยลี๋ แฟนของผม ผมต้องการให้เธอมานั่งข้างๆ ผมตอนนี้

          คุณเอกมัยคะ

          ...

          คุณเอกมัย คุณเอกมัยได้ยินเสียงฉันมั้ยคะ ได้สติรึยัง?

          “…” ผมยอมลืมตาขึ้นเพราะนางพยาบาลคนนี้เรียกชื่อผมผิดเพี้ยนไปมากเกินทน เอกมัยนั่นชื่อสถานีรึเปล่าครับ ผมชื่อคีตภัทรครับ

          เอ๊ะ?...คุณล้อเล่นฉันใช่มั้ยคะ ถึงคุณจะหล่อแค่ไหนแต่ก็สู้ฌอห์นอปป้าของฉันไม่ได้หรอกนะคะเธอยิ้มขบขันก่อนจะเอื้อมมือเรียวยาวไปปรับระดับน้ำเกลือแล้วก้มหน้าจดอะไรบางอย่างลงไหนสมุด แต่คงจะดีถ้าคุณเป็นคีตภัทรจริงๆ

          ...

          พูดอะไรของเขา ฌอห์นอปป้าอะไรกัน ผมนี่แหละฌอห์น เอกมัยนั่นมันคือเอซเพื่อนผม -__-

          เพราะคุณฌอห์นก็ประสบอุบัติเหตุคืนเดียวกับคุณ แต่คุณฌอห์น...เป็นเจ้าชายนิทราไปแล้วค่ะ

          ...

          ส่วนคุณก็โชคดีที่ยังมีร่างกายครบสามสิบสอง เหลือแค่ศีรษะที่ยังมีแผลอยู่เล็กน้อย พักฟื้นอีกซักวันสองวันน่าจะหายเป็นปกติแล้วนะคะเธอวางปากกาลงก่อนจะหันมาพูดกับผมที่กำลังตกใจกับคำพูดของเธอ ...ตาคุณแดงมากเลยนะคะ รับยาหยอดตาหน่อยมั้ยคะ? ฉันจะแจ้งคุณหมอให้

          ตาแดงด้วย?

          ...ผมนามสกุลอะไร?ผมเอ่ยถามเธอ วิงวอนขอให้ไม่ใช่...

          คุณคงไม่ได้มีอาการความจำเสื่อมเหมือนในละครใช่มั้ยคะ คุณชื่อเอกมัย วงศ์ราตรีค่ะ พักดีกว่านะคะ เดี๋ยวฉันจะไปแจ้งคุณหมอให้มาดูอาการคุณหน่อยเธอทิ้งข้อสงสัยร้อยแปดข้อไว้ในหัวของผมก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบๆ พลางขมวดคิ้วไปด้วย เธอก็เอกซเรย์อย่างดีแล้วนี่? เขาไม่ได้รับการกระทบเทือนที่หัวมากมายอะไรถึงขนาดที่จะความจำเสื่อมไปได้ อืม...หรือจะเมายาสลบกันนะ -*-

          (O__O)....

          นี่คงเป็นเหตุการ์ณที่ต้องจารึกไว้แล้วล่ะครับ

          เพราะมันทำให้เกิด...สีหน้าใหม่ของผม (O__O)

Image result for gif sehun


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

34 ความคิดเห็น

  1. #3 หมูยุน (@Fahfahfi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 10:01
    โอ้ย55555 ไม่รู้ว่าจะขำหรือสงสารหรือเศร้าดี แต่ขอขำก่อนนะ55555555
    #3
    1
    • #3-1 Tak Paweena (@tukeaeakiki) (จากตอนที่ 2)
      20 เมษายน 2561 / 10:52
      ฮือ ขอบคุณค่า ♥
      #3-1