[Kimetsu no Yaiba : ดาบพิฆาตอสูร] คลังรวมฟิค

ตอนที่ 4 : คุณพ่อมุซัน + ประกาศนิดๆหน่อยๆ2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 159 ครั้ง
    3 ก.ย. 62

Name : คุณพ่อมุซัน
Story : ถ้าพวกทันจิโร่ถูกเลี้ยงโดยมุซันล่ะ?
Rate : PG
Author : รัตติกาลสีชาด
PS : เอามาจากเซอร์วิสของมุซันในทวิต เป็นพ่อลูกสาม(ทันจิโร่2เนซึโกะ1) ที่กะจะฆ่ากันให้ตาย(แค่พี่ชายกับคุณพ่อ)

          คามาโดะ ทันจิโร่ พี่ชายคนโตของครอบครัวคามาโดะ เขาเป็นแค่เด็กหนุ่มปกติที่มีความสุขไปกับชีวิตประจำวันอย่างมีความสุข ถึงกระนั้นพอเวลาที่มีความสุขได้จบลง มันมักจะมีกลิ่นคาวเลือดเสมอ...

          พอเขากลับมาจากการทำงานกะเย็นนั้นทุกคนก็ได้ตายหมดเหลือแค่เพียงน้องสาว เขาสูญเสียครอบครัวทุกคนเพราะจู่ๆหมีป่าก็อาละวาดมาฆ่าคนที่อาศัยแถวๆภูเขา

          และแล้วก็มีคนๆหนึ่งมาช่วยพวกเราเป็นชายหนุ่มผมสีดำใส่ชุดสูทที่มีนัยตาสีแดงราวกับสัตว์ป่าและกลิ่นที่ไม่แน่ใจว่าใช่กลิ่นของมนุษย์รึเปล่า? เขาซัดหมีป่าตัวใหญ่ยักษ์ซะหงายเก๋งแถมบ่นพึมพำเบาๆออกมาด้วย 

          ตอนแรกไม่รู้หรอก...

          ตอนนี้รู้แล้ว เขาบ่นว่าจะขายได้ราคาดีรึเปล่า?หน่ะ... สมกับเป็นพวกพ้อค้าที่มีหัวทางด้านการค้าเสียจริงๆเลยหล่ะ

          ซึ่งนั่นก็กลายเป็นคุณพ่อบุญธรรมของพวกเราในเวลาต่อมา

          พวกเราย้ายมาอยู่กับเขาเรื่อยๆตอนแรกๆก็สงบสุขดีไม่มีอะไรหรอกออกจะสงบสุขด้วยซ้ำ คุณเรย์ที่เป็นแม่คนใหม่กับน้องสาวอีกคนก็น่ารักดี

          ทว่า...

          คุณพ่-คิบุซึจิ มุซันน่ากลัวเพราะเขาเป็นเผ่าพันธุ์อื่นที่ไม่ใช่มนุษย์เป็นสิ่งที่ไม่สมควรถูกเรียกว่ามนุษย์ด้วยซ้ำ ว่าหล่ะทำไมถึงซัดหมียักษ์ตัวนั้นได้ด้วยมือเปล่า

          ตัวเขากับน้องสาวถึงได้พยายามหนีออกมาจากบ้าน...ไม่สิ คฤหาสน์ของเขาตลอดนับตั้งแต่ตอนนั้น แต่ไม่ว่าจะพยายามไปเท่าไหร่ก็โดนจับกลับมาโดยเบ๊--- เอ๊ย!ลูกน้องของเขาตลอด คนหนึ่งผมดำประกายแดงเหมือนผมส่วนอีกคนหนึ่งผมทองแซมแดงเหมือนมีอะไรมาราดหัวที่มีดวงตาสีรุ้งที่ชอบถือพัดไว้ตลอด

          นัยตาของพวกเขาสลักตัวอักษรไว้ด้วย ซึ่งมันดูน่ากลังยังไงชอบกล...

วันที่ 13 กรกฎาคม

          วันนี้ใกล้วันเกิดผมแล้ว ขอยอมรับว่าหวาดระแวงกับของขวัญวันเกิดปีนี้มาก เพราะปีก่อนหนีไปฉลองกับเนซุโกะเพียงแค่สองคนแต่หลังจากนั้นก็โดนจับกลับมาลงโทษ...อย่างหนักหน่วง

          (ปีก่อนอายุ14หน่ะ)

          ปีนี้เลยมีการตรวจตราแบบเข้มงวดมากสุดๆชนิดที่ว่าขนาดไรฝุ่นยังไม่เว้นเลยหล่ะ แถมคุณกิวทาโร่และคุณอุเมะเอาแต่มาทะเลาะกับพวกผมตลอด

          แต่ก็ยังดีที่มีพวกเขาเป็นเพื่อนคุยล่ะนะ...

          จู่ๆคิบุ--คุณพ่อเดินมาพร้อมกับถืออะไบางอย่างมาด้วย คนๆนั้นชอบให้ของขวัญกับพวกเราตลอด และเขาไม่เคยให้ของถูกๆก็จริงแต่ว่า...

          ผมเอาของถูกก็ได้นะครับ ถ้าจะให้ของต้องคำสาปแบบนี้หน่ะ...

          "ทันจิโร่พ่อยกตุ๊กตาตัวนี้ให้"

          สิ่งที่เขาให้มาก็คือตุ๊กตาวูดูที่ผ่านการใช้แล้วไม่ต่ำกว่าหนึ่งครั้ง เพราะดูจากเข็มที่ปักทั่วตุ๊กตาตัวนั้นแถมเยอะและเต็มไปด้วยเลือดนั้นคือหลักฐานอย่างดีเลยหล่ะ

          ถือมาให้ได้ไงหล่ะนั่น!

          "ขอให้ลูกหลับฝันดีนะครับ"เขายิ้มแบบไม่จริงใจไม่จีรังไม่ยั่งยืน---แค่กๆ เขายิ้มการค้าให้แต่แววตากลับบ่งบอกว่ากำลังสนุกและเพลิดเพลินอยู่

          "ตัวแทนพ่อหรอครับ เอ๋...เอาซะข้าตกใจไปเลย"ผมพูดด้วยสีหน้าซีดเซียวราวกับปลาตาย ตุ๊กตาตัวนี้เอาไปเจี๋ยนใครมา!!?เอาของพรรณ์นี้มาให้อีกแล้วหรอ!!?

          พวกน้องสาวยังดีที่ได้ของสวยๆงามๆ ทันจิโร่ได้แต่คิดด้วยความโล่งอก ทว่าทันจิโร่ไม่รู้เลยว่าน้องๆของเขาก็ไม่ได้ต่างอะไรจากเขาเลยแค่มันเป็นอัญมณีต้องสาปแค่นั้นเอง!!...แค่นั้นเอง...

          ทันจิโร่ได้แต่ร่ำไห้เป็นสายน้ำ พรุ่งนี้วันเกิดเขาด้วยสิ...มันจะเกิดอะไรขึ้นหล่ะทีนี้!!

วันต่อมา

          ระหว่างที่ผมยังคงเล่นกับพวกน้องสาวอยู่นั้นเอง

          "ทันจิโร่"

          เสียงเย็นยะเยือกได้ดังขึ้นมาจนผมหันไปหาเขาอย่างรวดเร็วพร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักว่า

          "อะ...อะไรหรอครับ มุ--- คุณพ่อ"

          "พ่อมีของขวัญมีเซอร์ไพรส์ลูกหน่ะ"ชายหนุ่มผมหยักศกสีดำได้ตบมือขึ้นมาเพื่อเป็นสัญญาน จากนั้นจึงมีรถเข็นขนเค้กก้อนใหญ่มาให้เป็นเค้กสีขาวก้อนใหญ่อลังการ

          "นี่คือของขวัญที่พ่อกับแม่ซื้อให้นะจ้ะ สุขสันต์วันเกิดนะลูก"คุณเรย์เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มอันอ่อนโยน เธอคือบุคคลเพียงผู้เดียวนอกจากพวกน้องสาวที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคิบุซึจิ มุซันเลยแม้แต่น้อย...และมันดีแล้ว...จริงๆนะ!!

          "ข...ขอบคุณครับคุณแม่...คุณพ่อ"ผมขอบคุณครับที่ผมได้ของปรกติกับเขาซักที... ปลื้มใจสุดๆไปเลยหล่ะครับ!ดีที่คุณเรย์ไปซื้อเค้กมาด้วย

          "พ่อซื้อลูกอมอันนี้มาให้"เขายื่นลูกอมแฮร์รี่พอตเตอร์มหาประลัยมาให้ ทันจิโร่ได้แต่ยิ้มแห้งๆด้วยสีหน้าซีดเซียว

          ผมกินไม่ได้หรอก...แค่กลิ่นก็...

          แต่ว่ามันก็มีวิธีอยู่!

          "งั้นผมจะโรยลูกอมที่คุณพ่อให้ข้ามาดีไหมครับ! โรยที่เค้กของคุณพ่อเยอะๆเลย โรยให้หมดกล่องไปเลยก็ได้ครับ!!"ทันจิโร่ยิ้มด้วยสีหน้าจริงใจแบบที่ไม่เคยทำมาก่อน

กลับไปตอนที่เลือกของขวัญ

          "ตายจริงคุณสึคิฮิโระ มาซื้อของกินให้ลูกชายหรอจ๊ะ"คุณยายเจ้าของร้านขายขนมเอ่ยถามขึ้นมา เธอจำได้ว่าเขาเคยบอกว่าวันนี้เป็นวันเกิดลูกบุญธรรมคนโต

          "ครับ ผมกะจะซื้อลูกอมให้เขาครับ"ว่าแล้วชายหนุ่มก็หยิบซองลูกอมปริศนาแฮร์รี่พอตเตอร์ขึ้นมาจากแผง

          "ตายจริง แน่ใจนะจ๊ะว่ามันไม่เป็นไรหน่ะ?"หญิงชรายิ้มแห้งๆกับลูกอมแฮรี่ พอตเตอร์ที่ว่า เนื่องจากจากมันมีรสที่ไม่น่าพิศสมัยอย่างรสอ๊วกไม่ก็รสถุงเท้าเน่าด้วย

          "ไม่หรอกครับ ลูกชายของผมแข็งแกร่งจะตาย อร่อยสำหรับลูกผมแน่"เขายิ้มการค้าให้กับหญิงชราตรงหน้า ที่ภายในใจกำลังคิดวิธีกำราบลูกชายอยู่

          คนบ้านนี้ไม่ถึกจริงอยู่ไม่ได้...

END.

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าพ่อก็คือพ่อ...ถึงจะเลวแค่ไหนก็ตาม

______________________________________________________________

          สวัสดีค่ะทุกคน!เรารัตติกาลสีชาดที่ชอบดองอีกแล้วค่ะ! ตอนนี้เราสร้างทวิตเตอร์แล้วนะเออ... @_ttuutri13_ คลิ๊กได้เลย!

          ฟิคเอามาจากเซอร์วิสของบอทมุซันในทวิตเตอร์ซึ่ง... มันก็กาวไง ทางนี้จำไม่ได้ว่าดมไปกี่กระปุกแล้วแต่คาดว่าไม่น้อยกว่าหนึ่งถึงสองกระปุก

          จนกว่าจะสอบเสร็จอาจจะต้องเว้นไปอาทิตย์หนึ่งได้(เดือนนี้คาดว่าจะสอบ) เพราะงั้นไปติดตามที่ทวิตเตอร์ได้เลย(แต่เด็กดีจะพยายามคิดฟิคเพื่ออัปลงนะเออ)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 159 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

56 ความคิดเห็น

  1. #33 C.C.SAK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 11:09

    ออยากอ่านแนวนี้อีกแฮะ ชอบ

    #33
    1
    • #33-1 tatuutri (@ttuutyi) (จากตอนที่ 4)
      5 ตุลาคม 2562 / 13:18
      ขอไปหากาวเสพก่อนนะเอง//ปาดเหงื่อ
      #33-1
  2. #24 BLOODY BABY (@8808476253) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กันยายน 2562 / 14:58
    เป็นคุณพ่อที่ชวนปวดท้องเบาๆแหะ....
    #24
    1
    • #24-1 tatuutri (@ttuutyi) (จากตอนที่ 4)
      27 กันยายน 2562 / 03:17
      คุณพ่อชวนปวดท้องและน่ากระทืบจริงๆ แต่ก็เป็นพ่อที่รักลูกทุกคน!! แม้จะชอบให้ของอาถรรพ์ก็ตาม!!//ตอบช้าไปหน่อยค่ะขอโทษนะคะ
      #24-1
  3. #23 Sei-chan (@sofeeyanee) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 23:31
    เป็นทั้งพ่อที่เหมือนจะดีและน่าฆ่าให้ตายในเวลาเดียวกัน
    #23
    1
    • #23-1 tatuutri (@ttuutyi) (จากตอนที่ 4)
      27 กันยายน 2562 / 03:21
      ใจดีและน่ากระทืบในสายตาได้หมายความว่าเราสื่อออกมาได้ตรงดีแล้วค่ะ!//แล้วก็ต้องขอโทษที่มาตอบช้าอีกที
      #23-1
  4. วันที่ 4 กันยายน 2562 / 21:05

    เป็นคุณพ่อที่ดี(จนน่าฆ่าทิ้งเลย)จริงๆ คงแกล้งด้วยความเอ็นดู

    #22
    1
    • #22-1 tatuutri (@ttuutyi) (จากตอนที่ 4)
      5 กันยายน 2562 / 03:35
      มุซันเป็นคุณพ่อที่ดีมากกกกเลยหล่ะ และเอ็นดูทันจิโร่สุดๆเลยด้วย//ยิ้มการค้าประชดมุซัน
      #22-1
  5. #21 star rose (@nice0303) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 23:00
    โหดร้ายมากรังแกน้องงงงง
    #21
    12
    • #21-1 tatuutri (@ttuutyi) (จากตอนที่ 4)
      3 กันยายน 2562 / 23:07
      เราไม่ผิดเราแค่ขำ //ชี้ที่คนผิดอย่างมุซัน
      #21-1
  6. #20 ฟรอเซ่ (@0929527360) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 20:34

    5555+ ตลกคำท้ายอะ คนบ้านนี้ถ้าไม่ถึกจริงอยู่ไม่ได้ โอ้ย~ขำจนปวดท้องหมดแล้ว
    #20
    5
    • #20-3 tatuutri (@ttuutyi) (จากตอนที่ 4)
      3 กันยายน 2562 / 20:43
      ใช่ค่ะ...ตามที่ท่านพูด คุณพ่อนท่านก็แค่อยากแกล้ง---เอ๊ย! หวังดีค่ะ //ลูบหน้าปาดเหงือแล้วนั่งรอข้าวร้อน
      #20-3
    • #20-5 tatuutri (@ttuutyi) (จากตอนที่ 4)
      3 กันยายน 2562 / 20:48
      ดูน่าสนุกจังเลยนะ!//เลียนเสียงเรนโงคุพร้อมกับหัวเราะให้เหมือน
      #20-5
  7. #19 Zevia-san (@natchayanurse20) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2562 / 20:33
    กลัวแล้วววว
    #19
    3
    • #19-1 tatuutri (@ttuutyi) (จากตอนที่ 4)
      3 กันยายน 2562 / 20:37
      โอ๋ๆน้าา ㄟ( ̄▽ ̄ㄟ) //ลูบหัว
      #19-1
    • #19-3 tatuutri (@ttuutyi) (จากตอนที่ 4)
      3 กันยายน 2562 / 20:45
      โอ๋เอ๋ๆ//กอดและลูบหัว
      #19-3