#เศษหนึ่งส่วนสอง [ป๋อจ้าน] Mpreg

ตอนที่ 2 : 01.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 630
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    13 ก.ย. 62

คำเตือน : ทุกเหตุการณ์ในนิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของนักเขียนเท่านั้น
 

#เศษหนึ่งส่วนสอง







กึก!


เสียงวางกระแทกโทรศัพท์ลงบนโต๊ะกระจก ทำเอาเจ้าของเครื่องต้องรีบเก็บใส่กระเป๋า ไม่รู้ว่าเพราะกลัวโต๊ะเป็นรอยหรือกลัวสมาร์ตโฟนเป็นรอยกันแน่ ภาพข่าวกอสซิปทำให้กลุ่มเพื่อนของเซี่ยวจ้านนึกรำคาญใจ เพราะสงสารเพื่อนตัวเล็กของตัวเองที่ต้องแบกรับกับความเครียดที่ตนเองไม่ได้ก่อ


"เซี่ยวจ้านนี่แกไม่คิดจะคุยกับคุณอี้ป๋อเรื่องนี้เลยหรอ"


เหม่ยอิงเปิดประเด็น เนื่องด้วยเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่ยังเล็กจึงไม่คิดอ้อมค้อมเวลามีคำถามใดๆ


"นั่นสิ เป็นเจ้นะ เจ้ต้องเคลียร์ไม่งั้นลงแดงแน่ๆ "


"กะเทยอย่างเหว่ยหรงมีผัวด้วยหรอ ไม่ใช่ว่าผู้ชายเขากลัวนายกันหมดแล้วนะ"


"นังเหม่ยอิง ตบปากตัวเองตามอายุเดี๋ยวนี้! "


ว่าที่คุณแม่ลูกสองหัวเราะคิก นั่งฟังเพื่อนสนิทสองคนเถียงกันอย่างสบายอารมณ์ ไม่สิ เซี่ยวจ้านแค่ต้องการอะไรก็ได้ทำให้อารมณ์ขุ่นมัวภายในใจปลิวหายไปต่างหาก


แม้เพียงชั่วครู่ก็ยังดี..


"ก็มีคิดนะ" ในที่สุดคนที่นั่งเงียบมานานก็เอ่ยขึ้น "แต่เราเชื่อใจอี้ป๋อ"


"แต่เจ้ไม่เชื่อใจอีนั่น"


"ใช่ๆ ฉันว่ายัยถิงถิงะไรนั่นจ้องจะงาบคุณอี้ป๋อของแกนะเซี่ยวจ้าน"


"เรารู้ เรารู้" เซี่ยวจ้านพยักหน้าเข้าใจ "แต่เราบอกแล้วว่าเราเชื่อใจอี้ป๋อ"


"เห้อ ฉันละอึดอัดแทนแก แต่งงานกันมาจะสิบปีแล้ว ลูกก็โตจนเข้าอนุบาลแล้ว แต่ก็ยังมีชะนีค่างบ่างลิงมาอ่อยสามีนับไม่หยุดไม่หย่อน แต่แกก็ยังใจเย็นเป็นแม่พระแถมยังอยู่ในที่ตัวเองเงียบๆ มาได้ขนาดนี้ยอมใจว่ะ"


เหม่ยอิงบ่นอย่างหัวเสีย นึกเห็นใจที่เซี่ยวจ้านมีความอดทนที่สูงมาพอควร เป็นคนอื่นคงได้กลายเป็นเรื่องได้แฉกันวุ่นวายอีนุงตุงนัง


เหว่ยหรงรวบกอดเพื่อนรัก พร้อมกดหอมลงบนกลุ่มผมนิ่มฟอดใหญ่ "เจ๊กอดนะ โอ๋เอ๋นะหนูจ้าน มีอะไรบอกนะ เจ้พร้อมจะไปกุดหัวมัน"


เซี่ยวจ้านทำได้แค่กอดตอบพร้อมหัวเราะไปกับความตลกขบขันที่พยายามสรรหามาให้เขาได้มีรอยยิ้ม เขารับรู้ได้ว่าเพื่อนทั้งสองเป็นห่วงตนมาก แม้ว่าบนใบหน้าจะมีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ แต่เพื่อนทั้งสองก็สัมผัสได้ว่านั่นคือการแสร้งยิ้มเพื่อให้ทุกคนได้สบายใจ


"แล้วแกมีนัดตรวจครรภ์อีกเมื่อไหร่? "


"วันนี้"


"อย่าบอกนะว่าไปคนเดียว? " เขาพยักหน้ารับ


"งั้นเดี๋ยวเจ้ไปเป็นเพื่อน"


"เจ๊อย่าเลยเดี๋ยวหมอตกใจคิดว่าเจ้เหว่ยเป็นผัวใหม่เซี่ยวจ้านมัน" เหม่ยอิงรีบเบรก "เดี๋ยวฉันไปเอง"


"โอเค..ได้เวลาเซี่ยวหยวนเลิกเรียนแล้ว เราไปก่อนนะ แล้วเจอกัน"


"ไปพร้อมกันเลย เดี๋ยวแวะไปกินข้าวกัน"

 

...

 

Ringgg.. Ringgg..

 

"สวัสดีครับ เซี่ยวจ้านพูดครับ"


"สวัสดีค่ะ คุณผู้จัดการคุณหวังอี้ป๋อใช่ไหมคะ"


"ครับ"


"ค่ะ ดิฉันจากนิตยสาร xx อยากจะติดต่อคุณหวังมาถ่ายแบบขึ้นปกฉบับเดือนมิถุนาร่วมกับคุณถิง…."


"ขอโทษครับ พอดีคุณหวังไม่สะดวกรับงานช่วงนั้น"


หลังจากปลายสายจบไป เซี่ยวจ้านถึงกับถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ หวังอี้ป๋อให้อิสระแก่เขาในงานรับงาน งานไหนที่ภรรยาไม่เห็นชอบสามารถปฏิเสธไปได้โดยไม่ต้องปรึกษากัน แต่ก็น้อยครั้งที่เซี่ยวจ้านจะทำเช่นนั้น


แต่ครั้งนี้ขอยกเว้น..


เขาไม่ชอบกับท่าทางจงใจที่จะกระทำของหญิงสาวคนนั้นเสียเท่าไหร่ จะโทษว่าความขี้หึงเป็นเหตุหรือฮอร์โมนของคนท้องก็แล้วแต่ แม้จะเชื่อใจสามีก็ตาม แต่ในใจลึกๆ กลับรู้สึกราวกับมีหนามตำ


นี่เป็นครั้งแรกที่เซี่ยวจ้านเลือกที่จะปฏิเสธงาน.. ยิ่งได้ยินชื่อบางคนยิ่งไม่ต้องเสียเวลาคิดให้มากความ อีกอย่างช่วงนี้หวังอี้ป๋อบอกไม่ให้เขารับงานเพิ่มอีก คงจะเหนื่อยเกินไปแล้วจริงๆ ..


เขาสังเกตดูสีหน้าขอสามีช่วงนี้ดูเหนื่อยล้าเพราะโหมงานหนัก ทั้งเพลงเอย ซี่รีย์เอย ไหนจะออกงานต่างๆ อีกนับไม่ถ้วน เรียกได้ว่าบางวันแทบไม่ได้คุยกันเลยด้วยซ้ำ


ทั้งคู่คุยกันไว้แล้วว่าช่วงเดือนมิถุนายนจะเป็นช่วงวันหยุดของครอบครัว ห้ามใครติดธุระไปไหนเด็ดขาด ซึ่งเซี่ยวจ้านก็เห็นด้วยว่าอีกฝ่ายควรจะมีเวลาพักผ่อนบ้างแม้เพียงวันสองวันก็ยังดี กลัวว่าจะได้ล้มหมอนนอนเสื่อจะยิ่งยุ่งยากกันไปใหญ่


"คุณม๊าเกิดอะไรขึ้นหรอ" เหว่ยหรงที่ตั้งท่ารอถามไถ่พอสบโอกาสจึงรีบยิงคำถามใส่เพื่อนรัก "เจ้ขอใส่ใจหน่อย"


"ใส่ใจเก่ง" เหม่ยอิงแซะ


"ไม่มีอะไรหรอก แค่คนจาก xx ติดต่อมาน่ะ" เซี่ยวจ้านรวบตอบสั้นๆ ชักรู้สึกขี้เกียจที่จะต่อบทสนทนา


"แค่นั้นหรอ"


"อืม"


"เหว่ยหรง แกอย่าไปกวนเซี่ยวจ้านมันมาก ดูมันเหนื่อยๆนะ แกโอเคไหม แพ้ท้องจะอ้วกอีกแล้วหรอ"


เหม่ยอิงถามพลางยกหลังมือขึ้นทาบแก้มเนียน สีหน้าของเซี่ยวจ้านดูแย่ลงกว่าเมื่อเช้าอย่างเห็นได้ชัด


"เปล่า แค่อาการมันร้อนไปหน่อย" เหงื่อเม็ดเล็กผุดซึมตามกรอบหน้าราวกับคนไม่สบาย


"มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า" เหม่ยอิงกลับเข้าสู่โหมดจริงจัง เพราะเห็นสีหน้าของเซี่ยวจ้านนั้นน่าเป็นห่วง "ฉันว่าแกกำลังมีเรื่องเครียด"


"มันรู้สึกเวียนหัวนิดหน่อย"


"นั่นไง ฉันว่าแล้วว่าแกไม่โอเค สู้ๆ หน่อย ตัวเล็กก็อย่ารังแกคุณม๊ามากนะคะ"


เหม่ยอิงเอื้อมมือมาสัมผัสหน้าท้องที่เริ่มนูนขึ้นมาเบาๆ แม้ในใจจะรู้ว่ายังมีสาเหตุสำคัญแต่เซี่ยวจ้านคงไม่พร้อมที่จะปริปากบอก เธอก็พร้อมเคารพการตัดสินใจของเพื่อนเสมอ


ติ้ง!


เสียงแชทดังขึ้น อชิระเห็นชื่อที่ปรากฏก็เผลอหลุดยิ้ม

 

Bo : (sent a photo)

Bo : น่ารักไหม

Zhan : มาก (สติกเกอร์หัวใจ)

Bo : งั้นซื้อ

 

เซี่ยวจ้านอมยิ้มให้กับความเห่อของคุณสามี แม้จะยังไม่ทราบว่าเจ้าก้อนในท้องเพศอะไร แต่ว่าที่คุณป๋าลูกสองก็บ้าเห่อซื้อของใช้เด็กอ่อนมาเสียแล้ว จนบางครั้งเซี่ยวจ้านต้องปรามไม่งั้นคงได้เห็นกองเสื้อเด็กอ่อนเต็มบ้าน

 

Zhan : พอเลยคุณพ่อ เสื้อของเซี่ยวหยวนก็ยังใส่ได้ ไว้ค่อยซื้อตอนใกล้คลอด

Bo : (สติ๊กเกอร์หมาจ๋อย)

 

ไม่นานก็มีสายเข้าจากคนส่งสติ๊กเกอร์หมาจ๋อยเมื่อครู่ เซี่ยวจ้านเดาคงจะโทรมางอแงขอซื้อเสื้อให้ลูกเป็นแน่


"ว่าไงคุณป๊า พักกองแล้วหรอ"


[ใช่ เหนื่อยมากเลย อยากกลับบ้าน]


"เย็นนี้จะกลับกี่โมงครับ"


[ห้าโมงน่ะ]


"ครับ เดี๋ยวจะออกไปตลาดก่อน วันนี้จะกินอะไร"


[กินเมีย… / อี้ป๋อกินข้าวกันเถอะค่ะ ถิงถิงหิวแล้ว]


จู่ๆ เสียงไม่พึงประสงค์ก็ดังลอดสายเข้ามาทำให้เซี่ยวจ้านต้องกำมือแน่น กัดฟันตอบกลับสามีอย่างใจเย็น


"ครับ จะรอนะครับ" หลังวางสายว่าที่คุณแม่ก็พ่นลมหายใจออกมาหนักๆ จู่ๆ ก็รู้สึกหน้าร้อนผ่าวโดยไม่ทราบสาเหตุ พร้อมสบถเบาๆ เพราะกลัวเพื่อนที่ใส่ใจเก่งได้ยิน


"ไม่ต้องกินอะไรทั้งนั้นแหละ"..

 

..

 

รถยนต์คันหรูจอดเข้าโรงรถอย่างเช่นทุกวัน ในมือข้างหนึ่งของหวังอี้ป๋อพะรุงพะรังไปด้วยของใช้เด็กอ่อนที่เผลอควักเงินซื้อจนลืมไปว่าเจ้าก้อนคนน้องยังอีกหลายเดือนกว่าจะถึงกำหนดผ่าคลอด ส่วนอีกมือก็เต็มไปด้วยของสดและผักสดนานาชนิด และที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งคือนมบำรุงครรภ์ของว่าที่คุณแม่ ที่เขาซื้อมาตุนไว้จนอชิระต้องบ่นว่าให้เลิกซื้อ


นึกย้อนกลับไปตอนที่คุณหมอบอกว่าเจ้าตัวเล็กคนน้องอายุได้สี่สัปดาห์ หวังอี้ป๋อถึงกับร้องไห้ดีใจงอแงเป็นเด็กห้าขวบต่อหน้าคุณหมอ พอคนที่บ้านรู้ก็ดีใจกันยกใหญ่ ครอบครัวคนจีนนิยมมีลูกมีหลานเยอะๆ ยังไม่คลอดคนนี้คุณพ่อของสามีก็สะกิดบอกให้มีคนที่สามเสียแล้ว จนเซี่ยวจ้านต้องส่ายหน้าพรืด แถมยังโดนคุณพ่อขี้เห่อสั่งห้ามไม่ให้ทำอะไรเพราะกลัวหน้ามืด


ส่วนคุณแม่ของอี้ป๋อก็เห่อไม่แพ้ลูกชาย บอกท้องนี้ขอลูกสาวเพราะอยากจับแต่งตัว ตอนเซี่ยวหยวนยังเล็กๆ มักโดนคุณย่าจับมัดผมติดกิ๊บ เซี่ยวหยวนก็มักจะถอดทิ้งเพราะไม่ชอบใจที่ถูกจับแต่งตัว เวลาชวนไปบ้านคุณปู่คุณย่าก็จะงอแงไม่อยากไปเสียอย่างนั้น


อีกอย่างเห็นร่ำๆ ว่าจะส่งแม่บ้านมาคอยช่วยทำงานที่บ้านของเซี่ยวจ้านด้วย เพื่อกันกรณีจะซ้ำรอยเดินอย่างตอนเขาท้องเซี่ยวหยวนได้เจ็ดเดือนแล้วเกิดลื่นล้มในห้องน้ำ ดีที่เจ้าเด็กดื้อคนนี้แข็งแรงเลยไม่เป็นอะไรมากไปกว่าปวดก้น แต่ก็โดนหวังอี้ป๋อและคุณแม่บ่นเช้าบ่นเย็น โดนโทรเช็กโทรย้ำให้ระวังตัวอยู่ร่วมเดือนกว่าสถานการณ์จะปกติ เขาจึงต้องรีบเบรกไว้เพราะเกรงใจ แต่ด้านคนแก่มีความหัวดื้ออยู่สูงพอควร เซี่ยวจ้านจึงอ่อนใจยอมให้มาแค่รอบเช้าก็พอ


ด้านคนที่กำลังจะกลายเป็นพี่ชายในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้านั้นไม่ต้องพูดถึงความเห่อ เล่นไปบอกเพื่อนๆ ทั้งห้องเรียนว่าแม่มีน้อง เพื่อนๆ ก็พากันยินดีไม่พอยังฝากขนมมาให้น้องอีก


เกิดเป็นเซี่ยวจ้านนี่มันเหนื่อยจริงๆ นะ


"ป๊า” เจ้าก้อนคนพี่วิ่งกรูเข้ามาหาคนพ่อ ไม่ใช่เพราะคิดถึงหรือติดพ่อหรอกนะ ไหนหนม ซื้อหนมมาไหม


นี่ไอ้ดื้อเห็นหน้าป๊าก็ถามถึงขนมเลยนะ มาหอมป๊าก่อน


เด็กน้อยทำตามอย่างว่าง่ายเพื่อแลกกับสิ่งที่ต้องการ หอมแล้ว ไหนหนม


เดี๋ยวสิ วันนี้ซนไหม อย่าให้ม๊าเหนื่อยมากนะ ม๊ามีน้องอยู่


คนรอกินขนมก็พยักหน้าตามอย่างว่าง่ายอีกเช่นเคย หวังอี้ป๋อส่ายหน้าหน่าย ไม่คิดโทษใครเพราะตัวเขาเองนั่นแหละที่เป็นคนสอนลูกชายให้มีนิสัยแบบนี้ อยากได้อะไรก็ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน


แล้วม๊าไปไหน


ในคัว


กินอะไรหรือยัง นี่มีของกินมาเพิ่มด้วย


ภรรยาตัวเล็กส่ายหน้า รอทานพร้อมป๋อไง


หวัอี้ป๋อรวบกอดแม่ของลูกแน่น กดหอมแก้มเนียนฟอดใหญ่ แสนดี แสนดีเหลือเกิน คิดไม่ผิดเลยที่เลือกคนๆนี้มาเป็นคู่ชีวิต รักมากจนไม่เคยคิดถึงเลยว่าถ้าหากวันหนึ่งต้องสูญเสียคนตรงหน้าไป เขาจะอยู่อย่างไร


ใช่ เขาไม่เคยคิด เพราะจะไม่มีวันนั้น..


นี่ป๋อ ถามอะไรหน่อย


ว่า


ผู้หญิงที่ชื่อถิงถิงนั่น..


รำคาญใช่ไหม ผมก็รำคาญเหมือนกัน” เซี่ยวจ้านพยักหน้าเบาๆ วันนั้นจดเบอร์ลงกระดาษมาให้ผม” เขาตาเบิกโตกับข้อมูลที่เพิ่งรู้มาใหม่


เอาจริง อ้อยเก่งว่าที่คุณแม่หัวเราะ เขานึกขำในความพยายามของหญิงสาวคนนั้นเสียจริง


หึงหรอ มีสามีหล่อต้องอดทนหน่อยถามพลางกดหอมแก้มภรรยาย้ำๆ มือข้างหนึ่งลูบท้องกลมนูน ไม่หึงเนอะ ยังไงคุณป๊าก็มีคุณม๊าคนเดียว


ว่าจบก็เกยคางบนไหล่เล็ก หวังอี้ป๋อรักคนตรงหน้ามากเกินกว่าจะชายตามองใคร ใจจริงอยากจะโดดงานกลับบ้านมานอนกกเมียกับลูกด้วยซ้ำไป ตั้งแต่ท้องลูกคนที่สองเขาก็กลายเป็นคนติดเมียไปโดยปริยาย


พอๆ แก้มช้ำหมดแล้ว เดือนหน้าหมอนัดดูเพศเจ้าก้อนนะ

 

...

 

หลังอาหารค่ำผ่านพ้นไป ก็ถึงเวลาเข้านอนของเซี่ยวหยวน การบ้านทำเสร็จหมดเรียบร้อย เจ้าตัวกอดตุ๊กตาโลมาคู่ใจเตรียมพร้อมเข้านอนมือข้างหนึ่งก็ขยี้ตางัวเงีย ทำท่าจะร้องไห้เสียอย่างนั้น


เซี่ยวจ้านเห็นท่าไม่ดีจึงรีบจูงมือว่าที่พี่ชายเดินขึ้นบันได ทว่า..


อุ้งพร้อมกางมือออกให้คุณแม่ เซี่ยวจ้านขมวดคิ้วก่อนที่จะก้มลงอุ้มเจ้าตัวนุ่มนิ่มเข้าเอว


ไม่นานใบหน้าเล็กก็ซุกเข้ากับไหล่เล็ก ตบก้นเบาๆ เป็นอันรู้เรื่อง อลันมักจะติดเขามากกว่าอี้ป๋อ เคยทิ้งไว้ให้อยู่กับคุณพ่อทั้งวันกลับมาลูกชายร้องไห้งอแงไม่หยุด หาว่าเขาทิ้งไป พอถามคนพ่อก็ทำไม่รู้ไม่ชี้ ผมเผ้ายุ่งเหยิง ตามตัวมีแต่สีเมจิก ตัวต่อเลโก้ถูกเทกระจายเต็มพื้นไปหมด ทำให้เซี่ยวจ้านรู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาทันที ที่เขาบอกกันว่าอย่าปล่อยลูกไว้กับพ่อคงจะเป็นเรื่องจริง


ห้องนอนลายเป็ดเหลืองถูกหวังอี้ป๋อจัดการเก็บให้เรียบร้อย เซี่ยวค่อยๆ วางตัวลูกลงบนเตียงช้าๆ เพราะกลัวสะดุ้งตื่น


ฝันดีคุณว่าที่พี่ชาย” อีเป๋อกดจูบบนหน้าผากเล็กอย่างรักใคร่ตามด้วยคุณแม่ที่ทำแบบเดียวกัน


ฝันดีเจ้าอ้วนของแม่


เมื่อกลับถึงห้อง อยู่ๆ หวังอี้ป๋อก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็ก ถึงคราวคุณแม่บ้างแล้ว


อะไร!” เซี่ยวจ้านร้องอย่างตกใจ อี้ป๋อสวมกอดเข้าเอวเพื่อไม่ให้ภรรยาเซล้มจากการจู่โจมของตน จุดหมายก็คือริมฝีปากสีแดงแสนยั่วยวน สิ่งที่เขาพยายามหักห้ามความรู้สึกไว้ทั้งวัน บัดนี้ได้เวลาปลดปล่อยเสียที..


 

...

TBC

...

Talk :

สามารถติชมได้ในแท็ก #เศษหนึ่งส่วนสอง ได้เลยนะคะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #14 mtbb_th (@mtbb_th) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 01:19
    เทอเค้ารักกันมากชอบ
    #14
    0
  2. #6 realploy96 (@realploy96) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2562 / 03:10
    คุณพ่อมั่นคงมากเลย ครอบครัวนี้น่ารักมากๆ
    #6
    0
  3. #5 Lost_star ft.แสงโสม (@pastelMB) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 กันยายน 2562 / 16:26
    รักเมียที่สุดงี้ป่าว5555555. ดีให้ตลอดนะคุณปิน
    #5
    0
  4. #3 linajang00 (@linajang00) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2562 / 22:09
    อชิระสู้ๆนะค้าบบบ
    #3
    0