[นิยายแปล] The Perfect Destiny โชคชะตาที่แสนจะเพอร์เฟ็ค BL

ตอนที่ 31 : Ch31 – ไก่ทอดรสเผ็ดที่ทั้งแห้งและกรอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,174
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 272 ครั้ง
    21 ต.ค. 62

Ch31 – ไก่ทอดรสเผ็ดที่ทั้งแห้งและกรอบ

 

อัลฟ่าที่ไม่อยากจะเป็นอัลฟ่า [1]

 

เฉินหลี่กัวสงสัยว่าระบบมีเจตนาไม่ดีบางอย่างกับเขา

 

เมื่อเขามาถึงโลกนี้ ไม่ใช่แค่เขาแน่ในว่าระบบมีเจตนาแอบแฝงต่อเขาเท่านั้นแต่เขาก็พบว่าเจตนาไม่ดีนั้นมันค่อนข้างหนักหน่วง

 

ในโลกก่อนหน้าที่แล้วเขาถูกกระทืบโดยผู้คนและโลกที่แล้วเขาก็ได้ป่วยอย่างหนักตอนที่เข้าไป แต่ตรงกันข้ามร่างกายในโลกนี้เขาไม่มีปัญหาติดที่แค่ชะตากรรมของร่างนี้มันเลวร้ายเท่านั้น——เฉินหลี่กัวกำลังหลบหนีหัวซุกหัวซุน

 

เฉินหลี่กัว : “ถ้านายมีเจตนาไม่ดีต่อฉันก็บอกมาตรงๆ ยังไงพวกเราก็เป็นคู่หูมาทำร้ายกันเองแบบนี้มันไม่ดีนะ”

 

ระบบ : “ฉันก็ไม่ได้อยากจะทำ”

 

เฉินหลี่กัว : “นายจะไม่อยากทำได้ยังไง”

 

ระบบ : “ถ้านายไม่เสียเวลาไปกับการหากล่องนั้น ตอนนี้มันก็คงไม่บานปลายแบบนี้”

 

เฉินหลี่กัว : “... ...นายจะโทษฉันงั้นสิ?”

 

ระบบไม่ได้ตอบกลับอะไร

 

เฉินหลี่กัว : “ประเด็นที่สำคัญมันคือนายไม่ได้เอากล่องนั่นมาให้ฉันต่างหาก!”

 

ระบบพูดอย่างหัวร้อน “แล้วจะเอามาทำไมที่นี่? หรือนายจะวิ่งหนีขณะที่แบกกล่องนั้นไปด้วย?”

 

เฉินหลี่กัว : “ถ้านายม”

 

เฉินหลี่กัวพูดอย่างตรงไปตรงมาและมั่นใจ “ฉันขายกล่องนั้นเพื่อเก็บเงินมาเป็นค่าเดินทางได้ไง!”

 

ระบบพบว่าตัวเองพูดอะไรไม่ออกอีก

 

ระหว่างที่ถกเถียงว่าใครผิด เฉินหลี่กัวก็ลุกขึ้นจากพื้นและปัดฝุ่นออกจากหัวไหล่

 

ตัวตนในโลกนี้เขาคือนายพลตรีที่กำลังถูกไล่ล่า

 

จากข้อมูลของระบบ ในโลกนี้ค่อนข้างพิเศษมากและมันมีเพศอยู่สามเพศ : อัลฟ่า เบต้า และโอเมก้า

 

จุดสูงสุดของห่วงโซ่และที่แข็งแกร่งที่สุดคืออัลฟ่า ที่อยู่กลางๆคือเบต้า และเพศที่ต้องขยายพันธุ์โดยมีร่างกายที่อ่อนแอที่สุดก็คือโอเมก้า

 

เพศเอบีโอทั้งสามไม่แบ่งแยกระหว่างผู้หญิงและผู้ชาย ผู้ชายสามารถเป็นโอเมก้าได้และผู้หญิงก็สามารถเป็นอัลฟ่า

 

ในฐานะที่เป็นนายพลตรี เพศของเฉินหลี่กัวคืออัลฟ่า ในตอนนี้เขายังไม่สามารถทำความเข้าใจเพศของตัวเองได้กระต่าง และไม่ได้รับรู้ถึงเจตนาร้ายของระบบ

 

ชื่อของเฉินหลี่กัวในโลกนี้คือ ลู่ หยุนฉี ตอนที่อายุสามสิบปีเขาก็ได้รับตำแหน่งเป็นพลตรี บ่งบอกได้ถึงความสามารถที่ดีเยี่ยมของเขา ถึงขนาดที่อยู่ท่ามกลางอัลฟ่ามากมายในกองทัพเขาก็ยังโดดเด่น

 

ในตอนที่เขากำลังอยู่ในหน้าที่ก็ได้ถูกคนที่เชื่อใจที่สุดหักหลังระหว่างสงครามของดวงดาว ในตอนนี้เขากำลังถูกไล่ล่าโดยโจรสลัดอวกาศจากดาวเคราะห์หลายสิบดวง

 

มันคือดาวต่างๆที่เป็นศัตรูต่อสหพันธมิตรของลู่หยุนฉี พวกโจรสลัดอวกาศนั่นไม่ใช่โจรทั่วๆไป พวกเขาไม่ใช่แค่มีกองทัพของตัวเอง แต่พวกเขายังมีดาวเคราะห์ในครอบครองเป็นจำนวนมากที่จะใช้ชีวิตและสืบพันธุ์ ด้วยเทคโนโลยีและวิทยาศาสต์ขั้นสูงที่เป็นอาวุธ ถึงแม้ว่าเป็นสหพันธมิตรก็ไม่สามารถสู้ได้

 

เฉินหลี่กัวมาถึงอย่างเหมาะเจาะกับสถานการณ์ที่ยากลำบากของลู่หยุดฉีที่กำลังถูกไล่ล่า

 

เฉินหลี่กัวลูบท้องที่กำลังร้องคำรามและถามอย่างหมดแรง “นี่กี่วันแล้วที่ฉันไม่ได้กินอะไรเลย?”

 

ระบบคำนวน “สามวันมั้ง?”

 

เฉินหลี่กัว : “... ...”

 

ระบบ : “โอ้ อีกสองชั่วโมงมันจะเป็นสี่วัน”

 

เฉินหลี่กัว : “... ...”

 

ถึงแม้ว่าเขาอยากจะทะเลาะกับระบบต่อแต่ถ้าเขาทำอย่างนั้นเสร็จมันก็เดาได้ว่าเขาน่าจะถูกย้ายออกจากโลกพอดี

 

เฉินหลี่กัวคิดได้แค่เรื่องการหาของกินก่อนตอนนี้

 

ในยุคดวงดาวนี้เหล่าขยะต่างถูกรับมืออย่างฉลาด ถึงแม้ว่าเฉินหลี่กัวอยากจะขุดหาขยะกระป๋อง เขาก็ไม่รู้ว่าจะไปทำอย่างนั้นที่ไหนอยู่ดี

 

เฉินหลี่กัวเดินสำรวจไปรอบๆและในที่สุดเขาก็พบกับห้องน้ำสาธารณะ

 

เมื่อเขาเข้ามาในห้องน้ำเขาก็ต้องตกใจกับคนที่อยู่ในกระจก

 

ในกระจกเขาพบกับชายหนุ่มที่สีหน้าเย็นชาและหยิ่ง แต่ถึงแม้ว่าลักษณะภายนอกของเขาจะแสดงให้เห็นว่าเขากำลังอยู่ในสถานการณ์ลำบาก มันก็ยังไม่สามารถลบล้างความสง่างามได้ ด้วยสันจมูกโด่ง ริมฝีปากบาง ด้วยดวงตาคมราวกับนกฟีนิกซ์ที่หนี่แคบและประกายแสงเย็นเหยียบออกมา มันไม่มีจุดไหนเลยที่จะกลบเสน่ห์โดยธรรมชาติของชายหนุ่มได้

 

เฉินหลี่กัว : “... ...หล่ออะไรขนาดนี้! ระบบ ฉันยอมยกโทษให้นายแล้ว”

 

ระบบไม่ได้พูดอะไร 

 

เฉินหลี่กัวถอนหายใจอย่างหนักหน่วงระหว่างที่ล้างหน้า จากนั้นเขาก็เริ่มทำความสะอาดเสื้อผ้าบนตัวทีละน้อย

 

หลังจากเขาทำเสร็จ เฉินหลี่กัวก็หันหลังและหาที่มีคนเยอะขึ้นกว่าเดิม

 

“ขออภัยด้วยคุณหญิง” ชายหนุ่มหล่อเหลาที่อยู่ตรงหน้าเธอมีความขัดเขินบนใบหน้าและใบหูที่ขึ้นสีอย่างน่ารัก เขาพูดอย่างสุขุม “ผมได้เจออุบัติเหตุโดยไม่ได้คาดคิด คุณ คุณช่วยให้เหรียญดวงดาวผมซักหน่อย ได้มั้ยครับ? แค่สิบเหรียญก็ดีมากแล้ว”

 

“เกิดอะไรขึ้นคะ?” เด็กสาวหยุดชะงักแล้วเผยสีหน้าแปลกใจ เธอมองไปยังชายตรงหน้าที่ดูราวกับเจ้าชายที่กำลังตกระกําลําบากและในใจของเธอก็เต็มไปด้วยความสงสารพอๆกับความตื่นเต้นที่บอกไม่ถูก

 

“คุณอยากให้ฉันช่วยคุณไปแจ้งตำรวจรึเปล่า?”

 

“ไม่จำเป็นต้องแจ้งตำรวจหรอกครับ” ชายคนนั้นเกาหัวและพูดต่อ “ที่บ้านผมมันไม่ไกลนักแต่มันมีบางอย่างไม่คาดคิดเกิดขึ้น… ...อ่า… ...” เขาดูเหมือนว่าขัดเขินเกินกว่าจะพูดออกมาว่ามันเกิดอะไรขึ้นและสีหน้าของเขาก็เผยความอายออกมาอีกครั้ง

 

อย่างไรก็ตามมันก็แค่สิบเหรียญและเด็กสาวคนนั้นก็ไม่ได้ถามต่อ เธอมอบเงินให้เขาและพูดกำชับว่าถ้าเขาต้องการความช่วยเหลือก็บอกได้เธอพร้อมที่จะช่วยเท่าที่ทำได้

 

เฉินหลี่กัวยิ้มอย่างเขินอายและก้มหัวขอบคุณก่อนจะจากไป

 

หลังจากใช้วิธีนี้กับสองสามคน เฉินหลี่กัวก็ได้หาข้าวเที่ยงอุ่นๆกิน

 

ในที่สุดท้องอันหิวโหยก็ได้กลับมาเป็นปกติ เฉินหลี่กัวสูดหายใจเข้าหนักๆก่อนจะพ่นลมออก

 

“ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว ระบบต้องไปไหนต่อ?”

 

ระบบ : “เธอพยายามจะลักลอบเข้าสู่ดาวปุยนุ่น ที่ๆนั่นมันมีคนคอยให้สนับสนุนเธออยู่”

 

เฉินหลี่กัวตอบด้วยเสียง ‘อืม’ หลังจากได้คำใบ้เขาก็เริ่มวางแผนที่จะหาช่องทางหลบหนีเข้าพรมแดน

 

ในครั้งนี้คนที่เขาจะต้องเปลี่ยนชะตากรรมให้คือสาวน้อยโอเมก้า เธอปิดบังเพศที่แท้จริงของตัวเองแล้วเนียนไปกับกองทัพด้วยสถานะเบต้า ด้วยความสามารถที่พิเศษของเธอก็ได้กลายเป็นหมอทหารที่มีชื่อเสียง อย่างไรก็ตามเหตุไม่คาดฝันได้เกิดขึ้น เรื่องที่เธอเป็นโอเมก้าได้ถูกเปิดเผย และเธอก็ถูกประทับตราอย่างไม่เต็มใจจากอัลฟ่า เธอเสียทุกๆอย่างที่มีและสิ่งที่เกิดหลังจากนั้นก็ยิ่งเลวร้ายเข้าไปอีก เธอพยายามที่จะหนีจากอัลฟ่าคนนั้นหลายครั้งแต่ก็ถูกจับได้ทุกครั้ง และในที่สุดเธอก็ได้คลอดลูกออกมา… ...มากกว่านั้นหลังจากที่ได้คลอดลูกแล้วอัลฟ่าคนที่คู่กับเธอก็ได้ตายลงในสนามรบ จากนั้นเธอก็ใช้ชีวิตอย่างยากลำบากและหนักหนา

 

เฉินหลี่กัวเต็มใจมากที่จะช่วยเหลือสาวน้อยที่ต้องพึงพาตัวเองแบบนี้ แต่ปัญหาก็คือเขาต้องหาทางกลับไปที่สหพันธมิตรให้ได้แทนที่จะมาหลบหนีจากโจรสลัดอวกาศแบบนี้

 

มันมีเรือข้ามฟากที่เขาเก็บเอาไว้เพื่อที่จะใช้มันขนย้ายสินค้าอยู่

 

แต่สวรรค์ก็ไม่เป็นใจเมื่อเฉินหลี่กัวได้แอบเข้ามาบนเรือท้องฟ้าก็เริ่มโปรยฝนลงมา

 

เฉินหลี่กัวมองสายฝนและอดไม่ได้ที่จะสะอื้นเบาๆ 

 

“ฉันนี่น่าสงสารจริงๆ”

 

ระบบ : “... ...”

 

เฉินหลี่กัว : “โฮสต์คนอื่นคงได้นอนบนเตียงนุ่มๆตั้งแต่ได้ข้ามโลกมา แต่ในตอนที่ฉันข้ามโลกกลับต้องอยู่ข้างนอกและคุ้ยขยะ”

 

ระบบ : “... ...”

 

เฉินหลี่กัว : “ไม่สิ ผิดแล้วฉันไม่มีแม้แต่ขยะให้คุ้ยด้วยซ้ำ”

 

ระบบไม่แม้แต่สั่นไหวกับมันและอยากจะหัวเราะออกมามากกว่า

 

เฉินหลี่กัวได้รู้สึกเศร้าเมื่อเขาเปียกไปด้วยฝน แต่เมื่อเขาพบว่าสินค้าที่ต้องขนส่งมันคืออาหารทะเล ใจของเขาก็ยิ่งขมขื่นสุดขีด

 

“ทำไมมันต้องอาหารทะเล?” เฉินหลี่กัวพูดอย่างขมขื่น “จริงๆฉันก็พอเข้าใจได้แต่ทำไมมันถึงต้องเป็นอาหารทะเล?”

 

ระบบ : “แล้วอาหารทะเลมันทำไม?”

 

เฉินหลี่กัว : “ฉันแพ้อาหารทะเล”

 

ระบบ : “ร่างกายนี้มันไม่ใช่ของนาย… ...แล้วทำไมฉันถึงจำได้ว่านายกินข้าวต้มทะเลอย่างสำราญก่อนหน้านี้กันล่ะ?”

 

เฉินหลี่กัวที่ถูกเปิดโปงก็รู้สึกเศร้าโศก “... ...”

 

ระบบ : “ถ้านายไม่ชอบมันจริงๆ นายก็ว่ายน้ำข้ามแทนได้” 

 

เฉินหลี่กัว : “... ...” ว่ายไปแค่ครึ่งฝั่ง เขาก็ได้ลงชื่อข้ามโลกใหม่แล้วล่ะ

 

หลังจากถูกระบบเปิดโปงด้วยคำพูด เฉินหลี่กัวก็ทำได้แค่ขึ้นเรือไปอย่างไม่เต็มใจ ความสามารถทางร่างกายนี้มันเหนือธรรมชาติมาก จากการที่แอบเข้าประตูมาจนมาถึงโกดัง ไม่มีแม้แต่คนเดียวที่จับเขาได้

 

เฉินหลี่กัวเอนตัวลงบนกองปลาหมึก เขาก็รู้สึกราวกับถูกทอดทิ้ง เมื่อเขาคิดว่าเขาจะต้องนอนบนปลาหมึกพวกนี้ไปอีกหลายวันและเขายังต้องกินพวกหมึกนี่ เขาก็เกือบจะร้องไห้ออกมา

 

แต่ไม่ว่าเขาอยากจะร้องไห้มากแค่ไหน ชีวิตมันก็ต้องดำเนินต่อไปดังนั้นเฉินหลี่กัวเลยนอนบนกองหมึกสดใหม่ แกล้งทำเป็นหมึกตัวโตไปอย่างนั้น

 

หลังจากอดทนผ่านความลำบากมาสองวัน เฉินหลี่กัวก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาหลบหนีออกจากโกดังสินค้า ก่อนจะพบแอปเปิ้ลสองลูกและน้ำนิดหน่อยบนเรือเพื่อเพิ่มพลังตัวเอง

 

ขณะที่เฉินหลี่กัวนั่งอยู่ตรงมุมโล่งๆและกินแอปเปิ้ล ทันใดนั้นเขาก็ได้กลิ่นหอมรุนแรงของไก่ย่าง แค่ได้กลิ่นมันสองลมหายใจเฉินหลี่กัวก็น้ำลายสออย่างหยุดไม่ได้

 

“กลิ่นมันหอมมาก” เฉินหลี่กัวพึมพำกับระบบ “ฉันต้องการไก่ย่างนั่นจริงๆ”

 

ระบบเมินอีกฝ่าย

 

เฉินหลี่กัวรู้ดีว่าเขาไม่ควรสับสนไปกลับกลิ่นหอมในตอนนี้ แต่กลิ่นมันหอม หอมมากจนร่างกายเขาเริ่มรู้สึกหน้ามืด

 

เฉินหลี่กัว : “พวกเขาย่างไก่อะไรกัน? ทำไมไก่มันกลิ่นหอมขนาดนี้?”

 

แน่นอนว่าเขาทนมันไม่ได้ เฉินหลี่กัวตามกลิ่นไปและเขาก็พบได้อย่างรวดเร็วว่ากลิ่นมันไม่ได้มาจากบนเรือขนส่ง แต่มันมาจากเรือลำใหญ่ข้างๆที่โผล่ขึ้นมาตอนไหนไม่มีใครรู้

 

ในตอนนี้เรือขนาดใหญ่นั้นค่อยๆตามไล่หลังเรือขนส่งมาจากด้านหลัง จากระยะห่างแล้วใครที่เห็นก็รู้ได้ว่ามันไม่ใช่เรือต้องคำสาปทั่วไป

 

เฉินหลี่กัวสูดกลิ่นไก่ย่างเข้าไปและสมองของเขาก็หายไป เมื่อเขากลับมามีสติเขาก็พบว่าตัวเองได้ข้ามเรือขนส่งมายังเรือลำใหญ่นี้ไปแล้ว แต่อย่างไรก็ตามเขากลับจำเหตุการณ์ทั้งหมดนั่นไม่ได้เลย

 

เฉินหลี่กัวหลบไปที่มุมนึงด้วยใบหน้ามืดครึ้ม “ระบบ ฉันมาที่นี่ได้ยังไง?”

 

ระบบพูดอย่างโมโห “ฉันต่างหากที่อยากจะถาม! ฉันเรียกนายนานมากแต่นายก็เมินมัน”

 

ในตอนนี้ไม่ว่าเฉินหลี่กัวจะสมองช้าแค่ไหน เขาก็พบว่ามันมีบางอย่างผิดปกติ เขาพูดอย่างขมขื่น

 

“งั้นฉันควรจะทำยังไงดี?” 

 

เขาพบว่าเรือขนส่งนั่นได้ลอยออกไปในทางตรงข้ามแล้ว

 

ระบบ : “ฉันไม่สน!”

 

เฉินหลี่กัว : “ระบบ แดดดี้จ๋า รักผมอีกครั้งเถอะ”

 

ระหว่างที่เขาคุยกับระบบ เขาก็เริ่มค้นหากลิ่นนั้นช้าๆ อย่างไรก็ตามขณะที่เฉินหลี่กัวกำลังสับสนว่าไก่นั้นมันชนิดไหนที่ถูกย่างจนมีกลิ่นหอมแบบนี้ ทันใดนั้นเขาก็ค้นพบความจริงและทำให้ความฝันเขาแตกสลาย

 

กลิ่นไก่ย่างมันไม่ใช่มาจากไก่ที่ถูกย่าง แต่มันมาจากคนสองคน แต่ถ้าถามว่ามันมาจากใครมันก็ไม่สามารถบอกได้ เพราะทั้งคู่กำลังจูบกันอย่างนัวเนียและหนักหน่วง

 

หลังจากเฉินหลี่กัวพบแหล่งที่มาของกลิ่น น้ำตาของเขาก็ได้หลั่งไหล 

 

“กับดัก! มันเป็นกับดัก! คนโลกนี้มันไม่ปกติแล้ว ทำไมใช้กลิ่นแบบนี้มาทำน้ำหอม?”

 

ระบบรับรู้ได้อย่างแม่นยำว่ามันมีบางอย่างผิดปกติ

 

หลังจากที่เฉินหลี่กัวรู้ว่ากลิ่นไก่ย่างมันไม่ได้มาจากไก่ แต่มาจากมนุษย์ เขาก็จมดิ่งด้วยความเศร้า จะมีกลิ่นหอมขนาดนี้ไปเพื่ออะไร ห้ะ? ยังไงคนมันก็กินไม่ได้อยู่ดี

 

เขาถอนหายใจอย่างเศร้าโศกข้างในจากนั้นก็ลุกขึ้นเพื่อหลบออกไป แต่เขาก็ขนลุกเมื่อพบว่าคู่นั้นที่จูบกันอย่างดูดดื่มตอนนี้เหลือแค่คนเดียว มากกว่านั้นชายคนนั้นยังมองตรงมาที่เฉินหลี่กัวอย่างน่ากลัว

 

ทันใดนั้นเฉินหลี่กัวก็หาทางหนี ใจของเขารู้สึกไม่ค่อยดีนัก——เขาถูกเจอตัวแล้ว

 

และเมื่อความคิดนี้เข้ามาในหัว เสียงปืนก็ได้ดังขึ้นข้างๆเฉินหลี่กัว

 

เฉินหลี่กัวเริ่มวิ่งหนีและคนๆนั้นก็ไล่ตามมาไม่ไกล ทั้งคู่ต่างมีพลังกายทัดเทียมกัน

 

อย่างไรก็ตามสุดท้าย มันก็มีอีกคนเข้ามาร่วมและเสียงของการเคลื่อนไหวพวกเขาก็ยอดเยี่ยมทำให้มีคนเพิ่มขึ้นในการไล่ล่าเฉินหลี่กัว เฉินหลี่กัวไม่มีทางเลือกนอกจากพุ่งตรงไปที่น้ำ แต่เมื่อเขากำลังไปถึงรั้วกั้นเรือ เขาก็ได้ยินเสียงดัง ‘ปัง’ ร่างกายของเขาเหมือนถูกรักแน่นไปด้วยบางอย่าง——จากนั้นก็รู้สึกได้ถึงกระแสไฟฟ้าพาดผ่านร่างกายสร้างความเจ็บปวดอย่างมาก

 

ไม่ช้านักเฉินหลี่กัวก็ล้มลงไปที่พื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง และพบว่ามันเป็นตาข่ายไฟฟ้า

 

เท้าที่สวมบูทได้เหยียบลงบนแผ่นหลังของเฉินหลี่กัว ต่อมาก็มีกลิ่นไก่ย่างโชยออกมา เฉินหลี่กัวเงยหน้าอย่างไม่เต็มใจและพบกลับใบหน้าอันงดงาม เจ้าของใบหน้านั้นมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มที่ไม่เหมือนยิ้ม 

 

“พลตรีลู่ ฉันไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เจอกับท่านที่นี่”

 

เมื่อเฉินหลี่กัวมองไปที่คนตรงหน้า ใบหน้าของเขาก็ดำมืด ก่อนหน้าเขาไม่ได้สังเกตุแต่ตอนนี้เขาเห็นมันชัดเจนแล้ว——ดูเหมือนคนๆนี้เป็นโจดสลัดอวกาศที่มีชื่อเสียง

 

เฉินหลี่กัวหลั่งน้ำตาในใจ “ระบบ ฉันกำลังจะได้เปลี่ยนโลกอีกแล้วหรอ?”

 

ระบบ : “ก็เป็นไปได้”

 

หน้าของเฉินหลี่กัวได้มีความตายแปะทับแล้วตอนนี้

 

อันชีลู่——ที่เป็นโจรสลัดอวกาศเขามองมาที่สีหน้าไร้อารมณ์ของเฉินหลี่กัว และรอยยิ้มของเขาก็เริ่มกว่างขึ้น 

 

“ดูเหมือนว่าท่านพลตรีจะไม่ชอบเหล่าโจรสลัดอวกาศของฉันสินะ เลยส่งตัวเองมาถึงหน้าบ้านเองแบบนี้”

 

เฉินหลี่กัว : “... ...”

 

“เข้ามา” รอยยิ้มของอันชีลู่จางหายไปเหลือไว้แต่ความเย็นชา “มาต้อนรับแขกของเรา นายพลตรีคนนี้”

 

เมื่อคำพูดนั้นจบลง มันก็มีคนเข้ามาแล้วล่ามข้อมือและเท้าของเฉินหลี่กัว

 

จากนั้นเฉินหลี่กัวก็ถูกส่งไปที่ห้องเล็กๆและถูกฟาดด้วยแส้ ระหว่างที่เฉินหลี่กัวถูกฟาดเขาก็ก่นด่าตัวเองในใจ

 

“ใครให้นายอยากได้ไก่ย่าง ใครขอให้นายต้องการไก่ย่างห้ะ? ตอนนี้แม้แต่ปลาหมึกนายก็ไม่ได้กินอีกแล้ว”

 

ระบบ : “... ...” มันไม่รู้จริงๆว่าโฮสต์ของมันฉลาดหรือโง่กันแน่

 

หลังจากถูกซ้อมและแขวนร่างบนอากาศเป็นเวลาเช้าจนค่ำ เฉินหลี่กัวพึ่งความแข็งแกร่งของร่างไม่ยอมหมดสติไป และตลอดเหตุการณ์นี้เขาก็ไม่แม้แต่จะพูดอะไรออกมาซักคำไม่ว่าคนเหล่านั้นจะถามอะไร

 

ตรงกันข้ามคนที่สอบปากคำเฉินหลี่กัวกลับกลายเป็นเหนื่อยล้ากว่า พวกนั้นขังเขาไว้ในห้องคนเดียวและออกไปพักผ่อนกัน

 

ตอนนี้เมื่อประตูเปิดขึ้นอีกครั้ง มันเป็นอันชีลู่ที่เข้ามา

 

ในขณะนี้ทั้งสองแขนของเฉินหลี่กัวได้ถูกล่ามไว้เหนือหัวและเสื้อผ้าก็ได้ขาดวิ่น ทั้งร่างของเขาปกคลุมไปด้วยรอยสีแดงและริมฝีปากเขาก็ซีดเพราะความเจ็บปวด ดวงตาคมของเขาก็แสดงให้ความเป็นประกายจากน้ำที่เอ่อออกมา

 

อันชีลู่เชิดหน้าของเฉินหลี่กัวขึ้นด้วยด้ามแส้จากนั้นก็หัวเราะและพูดออกมา

 

“ถ้าพลตรีอย่างท่านไม่ใช่อัลฟ่า ฉันกลัวจริงๆว่าจะถูกล่อลวงไปแล้ว”

 

เฉินหลี่กัวกัดปากแน่นและไม่พูดอะไรออกมา

 

อันชีลู่หัวเราะจากนั้นก็ถาม “รู้สึกยังไงบ้างหลังจากถูกคนที่เชื่อใจมากที่สุดหักหลังแบบนี้?”

 

เฉินหลี่กัวรู้ว่าคนที่อันชีลู่พูดถึงคือชายที่หักหลังลู่หยุนฉี เขาตอบอย่างเย็นชา

 

“นายหลอกใช้เขา”

 

อันชีลูยิ้มร่าและพูดต่อ “ใช่รึเปล่าน้า? อันเปาชีก็อยู่บนเรือเหมือนกัน พลตรีอยากไปเจอเขามั้ยล่ะ?”

 

เฉินหลี่กัวตัวเกร็งไปทั้งร่าง

 

อันชีลู่ก้มมาที่หูของเฉินหลี่กัวและพูดอย่างอ่อนโยน “และเขายังเป็นโอเมก้าด้วยรู้มั้ย”

 

ดวงตาของเฉินหลี่กัวเบิกกว้างอย่างประหลาดใจ ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้เชื่อคำพูดของอันชีลู่แม้แต่น้อย

 

“โกหก”

 

แต่อันชีลู่ก็ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่ม เขานำเครื่องสื่อสารออกมาและกดไปบางเลข จากนั้นก็พูดเล็กน้อยแล้ววางสาย

 

ไม่นานนักก็มีคนผ่านเข้าประตูมา คนๆนั้นคืออันเปาชี ผู้ที่อันชีลู่พูดถึง

 

“พลตรี?!” อันเปาชีไม่คาดว่าจะได้เห็นผู้บังคับบัญชาของตัวเองที่นี่ เขาคิดว่าอีกฝ่ายสามารถหนีไปได้ ในใจของไม่มีความคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะถูกจับได้โดยอันชีลู่

 

“มาเดากันเถอะว่าทำไมพลตรีที่น่ารักถึงมาโผล่ที่เรือนี้ได้?” อันชีลู่แตะใบหน้าของเฉินหลี่กัวได้การฟาดลงมา เขายิ้มและพูดต่อ “มันเป็นอุบัติเหตุ? หรือว่ามันเป็นเพราะเขาต้องการช่วยลูกน้องที่ได้ทำผิดพลาดในชีวิตลงไปในสายตาเขากันแน่นะ?”

 

“ทำไม?” ถึงแม้ว่าเฉินหลี่กัวจะรู้ตัวว่าอาจจะไปโลกหน้าไดทุกเมื่อก็ตาม เขาก็ยังคงแสดงบทบาทเป็นลู่หยุนฉีได้อย่างดี ความเสียใจและไม่อยากจะเชื่อพาดผ่านสายตาของเขาทำให้ดวงใจของอันเปาชีสั่นไหวแต่ก็พูดอะไรออกมาไม่ได้

 

“ทำไมงั้นหรอ?” อันชีลู่ตอบแทน “อาจจะเป็นเพราะฉันเป็นพี่ชายแท้ๆของอันเปาชีไงล่ะ”

 

เฉินหลี่กัวตกตะลึงเพราะความจริง แต่เมื่อทุกอย่างได้กระจ่างแล้วเขาก็ไม่ได้พูดอะไรทำเพียงแค่กัดปากตัวเองแน่นขึ้น

 

“พลตรีที่น่ารักของฉัน” ดูเหมือนว่าอันชีลู่กำลังตื่นเต้น กลิ่นไก่ย่างบนตัวเขาเริ่มแผ่ออกมาหนักขึ้น หนักจนเฉินหลี่กัวจะหน้ามืดอีกครั้ง

 

“ท่านเศร้ามากสินะ?” อันชีลู่กระซิบที่หูของเฉินหลี่กัวราวกับว่าเขาได้เพลิดเพลินไปกับความสิ้นหวังของเฉินหลี่กัว 

 

“มันไม่เป็นไรหรอกนะถ้าท่านจะรู้ว่า——อ๊า!”

 

เฉินหลี่กัวไม่แม้แต่จะรอให้อันชีลู่พูดจบ เขาทนกลิ่นไก่ย่างที่ทำร้ายจมูกเขาไม่ไหวจริงๆ และเขาเลยกัดอันชีลู่

 

อันชีลู่ไม่คาดคิดว่าจู่ๆเฉินหลี่กัวจะรู้เรื่องนี้เช่นกัน เขาหลบไม่ทันและถูกกัดที่คางโดยเฉินหลี่กัว

 

“เพี๊ยะ!” เสียงตบดังสนั่นจากหน้าของเฉินหลี่กัว อันชีลู่โมโหเฉินหลี่กัวจนกระทั่งใบหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน เขาพูดอย่างเย็นชา

 

“ดูเหมือนว่าพลตรีอย่างท่านจะไม่เข้าใจสถานะตัวเองในตอนนี้”

 

เฉินหลี่กัวมองไปที่หน้าอีกฝ่ายและหัวเราะออกมา “น้องชายนายเป็นโอเมก้าที่ปลอมเป็นเบต้า แล้วทำไมฉันจะไม่สงสัยว่านายเป็นโอเมก้าที่ปลอมเป็นอัลฟ่ากัน?”

 

คางของอันชีลู่ประดับไปด้วยรอยฟัน เดาได้ว่าเขาต้องโกรธอันชีลู่อย่างมาก เขาขบฟันจากนั้นก็พูดออกมา

 

“พลตรีอย่างท่านช่างกล้าหาญจริงๆ ฉันจะรอดูต่อไปว่าท่านจะยังหัวเราะต่อไปได้อีกมั้ย”

 

เฉินหลี่กัวคลายรอยยิ้มลงและกลับไปมีหน้าตาเรียบเฉย

 

“ไปกันเถอะ อันเปาชี” อันชีลู่เรียก

 

อันเปาชีหันหันสายตาหนีและกระซิบออกมา “พี่ชาย ฉันยังอยากจะพูดกับพลตรีซักหน่อย… ...”

 

อันชีลู่มอบสายตาอันเย็นเหยียบใส่อันเปาชี “ทำตัวให้ดีๆ” หลังจากนั้นเขาก็ผลักประตูและกระแทกปิดอย่างหนักเมื่อจากไป

 

อันเปาชีมองไปยังเฉินหลี่กัวอย่างรู้สึกผิดและเรียกอีกฝ่าย ‘พลตรี’

 

เฉินหลี่กัวพูดเบาๆ “ไม่ต้องเรียกฉันว่าพลตรี ฉันไม่ได้เป็นหัวหน้านายอีกต่อไปแล้ว”

 

อันเปาชีพูดด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า “พลตรี อย่าเป็นแบบนี้สิ… ...ผมทำท่านผิดหวังเอง แต่ทำไมท่านไม่หนีไป ท่านหนีไปได้แท้ๆ”

 

เฉินหลี่กัวคิดอย่างหม่นหมอง ‘ใครใช้ให้พี่ชายนายมีกลิ่นแบบไก่ย่างแล้วล่อลวงฉันล่ะ?’

 

อันเปาชีสะอื้น “มันเป็นไปไม่ได้ที่พวกเราจะอยู่ด้วยกันเลยพลตรี——ท่านก็รู้ดีว่าผมเป็นโจรสลัดอวกาศ”

 

โอ้ ลืมพูดถึงเรื่องนี้เลยแต่ลู่หยุนฉีนั้นมีสนใจอันเปาชีมาเสมอถึงแม้ว่าอันเปาชีจะเป็นเบต้าก็ตาม

 

เฉินหลี่กัวมีสีหน้าโง่งม และคิดในใจว่าเขาชอบที่โลกที่ทำให้การคบหาของผู้ชายด้วยกันเป็นเรื่องธรรมดา

 

อันเปาชีพูด “ผมขอโทษจริงๆ พลตรี”

 

เฉินหลี่กัวหลับตาลงอย่างอ่อนล้าและไม่ได้พูดอะไรต่อ

 

น้ำตาของอันเปาชีหลั่งไหล และเขาก็เดินเข้ามากอดเฉินหลี่กัว ริมฝีปากของเขาเปล่งเสียงสะอื้นออกมาเบาๆ แต่ตั้งแต่เริ่มจนถึงจบเฉินหลี่กัวก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับเลย

 

ถึงแม้ว่าอันเปาชีจะไม่ได้ยินยอม แต่เขาและเฉินหลี่กัวนั้นไม่มีอนาคตร่วมกันได้ ถึงจะเศร้าอย่างไร ร้องไห้แค่ไหน แต่สุดท้ายเขาก็ยังต้องจากเฉินหลี่กัวไป

 

ถึงแม้ว่าเขาจะพูดเบาๆที่ข้างหูเฉินหลี่กัวว่าเขาจะช่วยอีกฝ่ายก่อนจะไป ความรู้สึกในใจของเฉินหลี่กัวก็ยังเลือกที่จะตรงไปโลกใหม่ดีกว่า

 

หลังจากผ่านไปหลายวัน เฉินหลี่กัวใช้ชีวิตอย่างลำบาก เขาถูกปล่อยตัวลงมาตอนที่จะเข้าห้องน้ำ แต่หลังจากนั้นก็ถูกห้อยตัวใหม่อีกที และสำหรับข้าวและอาหารสิ่งที่คิดว่ามันจะย่ำแย่กลับตรงกันข้าม——ในที่สุดเขาก็ไม่จำเป็นต้องกินปลาหมึกอีกแล้ว

 

หลังจากผ่านอาทิตย์นึงไปแบบนี้ ถึงแม้ว่าจิตใจของเฉินหลี่กัวจะท้อแท้ แต่คาแรกเตอร์ของเขาก็ยังคงแสดงออกตรงกันข้าม 

 

อันชีลู่ที่เข้ามาเพื่อดูอีกฝ่าย ครั้งนี้สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความละโมบที่ได้จากความโชคร้ายของคนอื่น

 

เมื่อเห็นเฉินหลี่กัวถูกแขวนระหว่างความเป็นความตาย เขาก็หัวเราะออกมา

 

“พลตรีที่รัก ไม่ต้องขอบคุณกันหรอก เดิมทีพวกเราต้องการชีวิตของท่านแต่พระเจ้านั้นจิตใจดีมาก… ...มีใครบางคนซื้อตัวท่านไปแล้ว”

 

เฉินหลี่กัวไม่ได้ตอบกลับ

 

อันชีลู่ถาม “ไม่ใช่ว่าท่านควรดีใจมากๆ?”

 

เฉินหลี่กัวเงยหน้าขึ้นช้าๆและมองไปที่หน้าอีกฝ่ายก่อนจะพูดเบาๆ

 

“นายเป็นโอเมก้าใช่มั้ย?”

 

ดวงตาของอันชีลู่เย็นเหยียบ

 

เฉินหลี่กัวพูดห้วนๆ “นายเป็นโอเมก้า”

 

“เพี๊ยะ!” เขาตบไปที่หน้าอีกครั้ง สีหน้าของอันชีลู่ซีดขาวจนน่ากลัวและดูราวกับว่าเขาอยากจะกัดคอเฉินหลี่กัวให้ขาดจนพูดอะไรไม่ได้อีก

 

เฉินหลี่กัวแลบลิ้นออกมาเลียเลือดที่มุมปาก เขายิ้มอย่างอ่อนโยน 

 

“ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายเปลี่ยนเพศตัวเองได้ยังไง… ...แต่ถ้าเกิดคนอื่นรู้เรื่องนี้เข้าล่ะ?”

 

อันชีลู่พูดอย่างเย็นชา “ใครจะมาฟังคำพูดไร้สาระของแก อีกอย่าง——” เขาหัวเราะเสียงต่ำเมื่อเขาพูดมาถึงตรงนี้ “ยังไงแกก็จะได้รู้วิธีที่ฉันเปลี่ยนเพศตัวเองอยู่ดี”

 

เฉินหลี่กัวรู้สึกหนักอึ้งไปทั้งร่าง

 

อันชีลู่ตะโกน “เข้ามา ใครก็ได้มาเตรียมพลตรีนี่ออกไป”

 

เมื่อคำพูดจบลง คนสองคนก็เข้าประตูมา พวกเขาแบกกล่องมาในมือ ดูจากขนาดแล้วน่าจะพอดีกับร่างของคนๆนึงได้

 

ข้อมือและเท้าของเฉินหลี่กัวถูกกุญแจมือพิเศษล็อกเอาไว้ทำให้เขาไม่สามารถขัดขืนได้และเขาก็ถูกวางลงไปในกล่องราวกับสินค้า

 

อันชีลู่มองมาที่อีกฝ่ายแล้วแค่นหัวเราะ “เห็นแกเป็นอย่างนี้ น้องชายที่น่าสงสารของฉันคงจะเสียใจมาก”

 

ปากของเฉินหลี่กัวก็ถูกอุดไว้เช่นกัน เขาเลยไม่สามารถพูดอะไรได้ตอนนี้

 

“ขอให้โชคดีนะพลตรี” 

 

เฉินหลี่กัวรู้สึกได้ถึงแก๊ซพุ่งเข้ามาในจมูก สติของเขาเริ่มมืดลง และในที่สุดก็สลบไป

 

อันชีลู่มองอย่างพึงพอใจและเมื่อเฉินหลี่กัวหลับตาลงไปแล้วเขาก็ปิดกล่องด้วยมือตัวเอง จากนั้นก็สั่งคนของตัวเอง

 

“ปิดกล่องให้ดีแล้วส่งไปที่ด็อกเตอร์ฉินซะ”

 

ชายทั้งคู่ส่งเสียงตอบรับและยกกล่องออกไปทางประตู


—————————————

เห็นมีคนอ่านมากมายร้องขอตอนหลังจากที่น้องตาย... ...ผู้แปลก็อยากได้เหมือนกัน ORZ
แต่มันจะมีตอนหลังตายในโลกต่อไปถัดจากโลกนี้อยู่นะ สงสัยคนเขียนโดนเรียกร้องมาเหมือนกัน 555

ส่วนเรื่องเพศหลายคนน่าจะรู้จักกันอยู่แล้วแต่ถ้าใครไม่รู้ผู้แปลจะพูดง่ายๆแล้วกัน

อัลฟ่า - จ่าฝูงที่มีความแข็งแกร่งมากที่สุดเป็นได้ทั้งหญิงและชาย ถ้าหญิงก็จะมีไอ้นั่นไว้สืบพันธุ์ด้วย เวลาสืบพันธุ์หรือมีเซ็กส์ก็จะสามารถ knot ได้หรือก็คือการติดเป้ง
เบต้า - พวกคนธรรมดา ผู้ชายไม่สามารถท้องได้
โอเมก้า - ชนชั้นต่ำและอ่อนแอที่สุด จะมีช่วงฮีททำให้แผ่ฟีโรโมนออกมาล่ออัลฟ่า ผู้ชายสามารถท้องได้ และเมื่อถูกอัลฟ่ากัดไปที่คอจะถือว่าถูกประทับตราและไม่สามารถไปหาอัลฟ่าคนอื่นได้อีก
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 272 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #482 Blueheart (@Bananabaot) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 มกราคม 2563 / 03:57
    กลิ่นล่อลวงมาก
    #482
    0
  2. #425 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 19:11
    ทำไมต้องเป็นกลิ่นไก่ย่างงงง เป็นครั้งเเรกที่เจอโอเมก้ากลิ่นนี้ สะเทือนใจจริงๆ แต่ระบบนี่นับวันยิ่งช่างสรรหามากขึ้นเรื่อยๆจริงๆนะเนี่ย
    #425
    0
  3. #285 เทียแมต (@ldiva) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 20:52
    อ่านแล้วหยั่กได้ส้มตำข้าวเหนียวเลยเนี่ย 5555555555. สุดจริงงงงงง // ไรท์สู้ๆ ~
    #285
    0
  4. #283 ROKU_23 (@Lilly_White) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 20:38
    กุมขมับเลย ความกลิ่นไก่ย่าง... สงสารระบบแท้
    #283
    0
  5. วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 06:58
    อัลฟ่าที่ไม่อยากเป็นอัลฟ่า นี่ใครนะ ไม่อยากให้น้องถูกเปลี่ยนเพศเลย สงสารน้อง อยากให้พระเอกเป็นโอเมก้า 5555555

    วงวารความหิว กลิ่นไก่ย่าง ถถถถถถถถ
    #281
    0
  6. #280 Konrafah (@Konrafah) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 00:54
    น้องจะโดนเปลี่ยนเป็นโอเมก้ารึเปล่า
    #280
    0
  7. #279 แกะ (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 00:48

    "มันเป็นเพราะอุบัติเหตุ หรือว่ามันเป็นเพราะเขาต้องการช่วยลูกน้องที่ได้ทำผิดพลาดในชีวิตลงไปในสายตาเขากันแน่นะ"

    "เพราะไก่ย่างต่างหาก" ไม่มีใครได้กล่าวไว้ แต่ระบบไม่ก็เฉนหลี่กัวน่าจะคิดเหมือนกัน


    ตอนแรกนึกว่าจะตกอยู่ในสถานการณ์ อัลฟ่าถูกโอเมก้ากดคืนอะไรงี้ แต่ท่าว่าจะเป็นอัลฟ่าถูกทำให้กลายเป็นโอเมก้า แล้วส่งไปให้อัลฟ่าคนอื่นกดมากกว่าแฮะ (มั่วนะ แนวomegaverseไม่ใช่สไตล์เราอะ)


    นางเอกอาภัพอีกแล้ว สงสัยเรื่องที่เคยสันนิษฐานว่าโลกจริง เฉินหลี่กัว กับ ชายคนนั้น มีซัมติงกัน จะไม่ใช่แค่นั้น แต่ต้องรวมเฉินหลี่กัว ชายคนนั้น แล้วก็นางเอกของเรื่องด้วย ซึ่งอาจมีซัมติงผูกพันตั้งแต่ชาติปางก่อน คนนึงซวยต้องตามตื้ออ้อนวอน (บังคับ) ขอความรัก อีกคนซวยต้องช่วยเหลือแถมโดนเข้าใจผิดว่าทำเพราะแอบรักข้างเดียวตลอดเลย บางทีโลกจริง นอกจากชายคนนั้นจะเคยทำเรื่องกับเฉินหลี่กัว ตัวเฉินหลี่กัวเองก็น่าจะเคยทำเรื่องกับนางเอกไว้เยอะเหมือนกัน ฮา


    #279
    0
  8. #278 Sairattz (@rainbowhyuk) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 00:14
    กิ้ดดดดด น้องจะโดนอะไรรรร
    #278
    0
  9. #277 ยัยหลงตัวเอง (@nooknic13) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 23:37
    อย่าบอกนะว่าโลกนี้พี่เฉินเป็นเมะ
    #277
    0
  10. #276 คาบเส้น (@natsu_1789) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 23:30
    น้อง5555 กลิ่นไก่ย่าง
    #276
    0
  11. #274 Peonies-zz (@Peonies-zz) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 23:00
    งานนี้น้องต้องมีคู่แล้วล่ะลูกเอ้ย
    คงจะสาใจหนูสินะ5555
    #274
    0
  12. #273 MindThanyalak (@MindThanyalak) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:55
    ค้างจังงับบบบ
    #273
    0
  13. วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:55
    คิดแค่เรื่องของกินกับเซ็กซ์สินะ
    #272
    0
  14. #271 เวนีล่า (@maysena) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:44
    กลิ่นไก่ย่าง..................
    #271
    0
  15. #270 ดารุมะ (@ning-cake) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:41
    เมื่อน้องเป็นอัลฟ่า ....รอดูละกันน้องคงดิ้นรนหาทางให้ตัวเองอยู่55555
    #270
    0
  16. #269 Poani (@Poani) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:31
    ทำไมมันต้องกลิ่นไก่ย่างวะถามจริง55555 เห็นนายเอกแล้วเหนื่อยใจแทนระบบจริงๆ ในหัวตอนนี้คือ ไก่ย่างๆๆ หิวเลยอ่ะ
    #269
    0
  17. #268 นิโคลัสผัวกู (@Glaciar) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:14
    กลิ่นไก่ย่าง55555555555555
    #268
    0
  18. #267 mmii. (@kupkek) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:14
    นะ หน่านิ้!!!!! หล่อมากๆแถมยังถูกเปลี่ยนเพศจากอัลฟ่าเป็นโอเมก้างั้นหรอ!? สะ สุดยอดดดดดดดด กรี๊ดดดดด พลตรีเท่มากเด้อแต่คือน้องที่เข้ามาสิงสู่โหยหาไก่ย่างจนฉันหมดมู้ดจะกรี๊ดพลตรี ก็คือร่วมหิวไปด้วยแล้ว จริงๆคือไม่ใช่กลิ่นไก่ย่างแต่เป็นกลิ่นฟีโรโมนหรอถ้าใช่ก็ค่อนข้างอิหยังนิดนึงเพราะเคยเจอแต่กลิ่นแบบดอกไม้ขนมไรงี้นี่กลิ่นไก่ย่าง คือเอ็งหิวไปปะหรือยังไงไหนบอกสิ ใครซื้อท่านนายพลไปเนี่ยจะเอาไปทำอะไรน้าไม่ได้คิดไม่ได้หวังหรอกก็แค่ถามเฉยๆ คิ้กค้าก ก็แอบสงสารนะคือมากี่โลกๆก็ไม่ได้ดิบได้ดีอย่างโฮสต์คนอื่น55555555กวนระบบมากนักโดนซะเลย!
    #267
    0