[นิยายแปล] The Perfect Destiny โชคชะตาที่แสนจะเพอร์เฟ็ค BL

ตอนที่ 21 : Ch21 – เนื้อเรื่องที่ยุ่งเหยิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 284 ครั้ง
    9 ต.ค. 62

Ch21 – เนื้อเรื่องที่ยุ่งเหยิง

 

กุนซือผู้หล่อเหลาและขาที่หักของเขา [8]

 

มันได้บอกไว้ก่อนหน้านี้ว่าหยานซีเหยาจะเจอกับช่วงเวลาที่โหดร้ายก่อนเธอจะได้แต่งงาน

 

แล้วเธอทุกข์ทรมาณแค่ไหนกันล่ะ? มันถึงขนาดที่การได้กินข้าวสามมื้อต่อวันมันก็ทำให้เธอมีความสุขมากแล้วน่ะสิ

 

ถ้าหยานซีเหยาเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดา เฉินหลี่กัวคงพาเธอกลับบ้านและเลี้ยงดูเองแต่ในเมื่อเธอเป็นเจ้าหญิงของแคว้นหยานถึงแม้ว่าเฉินหลี่กัวจะมีเจตนาดีฮ่องเต้ก็คงไม่มีวันยินยอม

 

ในตอนนี้ ที่ๆเฉินหลี่กัวกำลังจะไปก็คือโรงรับจำนำ

 

ในรถม้าเลอชี่ที่นั่งอยู่ข้างๆเฉินหลี่กัวพยายามที่จะพูดคุยอย่างไม่หยุดไม่หย่อน เฉินหลี่กัวทำแค่หลับตาและแกล้งเป็นไม่รับรู้

 

เลอชี่พยายามเป็นเวลานานและเมื่อพวกเขากำลังจะไปถึงจุดหมาย เขาก็พูดออกมาเบาๆ

 

นายท่าน ข้าเรียกหมอมาให้ท่านแล้วนะ

 

เฉินหลี่กัวเงยหน้ามองและตอบอย่างเย็นชา บอกหมอให้กลับไปซะ ข้าสบายดี

 

เลอชี่เม้มปาก เขารู้จักความหยิ่งทะนงของนายท่านเขาแน่นอนอยู่แล้วว่ามันเป็นไปไม่ได้เลยที่อีกฝ่ายจะปล่อยให้คนอื่นรับรู้เรื่องนี้ แต่ร่างกายของนายท่านอ่อนแอมากๆและการที่ต้องเจออะไรแบบนั้นมา ถ้ามันเกิดมีอะไรไม่คาดคิดเกิดขึ้นล่ะ?

 

เฉินหลี่กัวไม่อยากจะอธิบายอะไรต่อ เขาคิดเรื่องปัญหาของหยานซีเหยาจนไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องเลอชี่

 

เลอชี่เห็นสีหน้าของเฉินหลี่กัวที่ไม่อยากจะพูดอะไรต่อในที่สุดเขาก็ก้มหัวลงและไม่พูดอะไรออกมาอีก

 

เมื่อมาถึงโรงรับจำนำ คนขับก็หยุดรถม้าและช่วยยกเก้าอี้เลื่อนลงมาจากรถม้า

 

เลอชี่เข็นเฉินหลี่กัวเข้าไปจากนั้นเขาก็ได้ยินเฉินหลี่กัวสั่งให้เขาไปรอข้างนอก

 

เลอชี่คอตกและพูดตอบรับด้วยใบหน้าหม่นหมอง

 

เฉินหลี่กัวไม่ปลอบอีกฝ่ายและเข้าไปข้างในคนเดียวด้วยเก้าอี้เลื่อน

 

เมื่อผู้ช่วยของโรงรับจำนำเห็นเฉินหลี่กัว สายตาอันแหลมคมของเขาก็มองไปตามเสื้อผ้าอีกฝ่ายและพบว่านี่เป็นแขกคนสำคัญ ดังนั้นเขาเลยพุ่งเข้าหาและทักทายด้วยความอ่อนน้อมอย่างมาก

 

เฉินหลี่กัวพูด ข้าต้องการซื้อปิ่นปักผม

 

ผู้ช่วยโรงรับจำนำชะงักและพูดตอบ ด้วยความเคารพที่นี่เป็นโรงรับจำนำนะขอรับ... ....

 

เฉินหลี่กัวพูดต่อ ข้ารู้แล้ว เรียกเจ้าของร้านมา

 

ถ้าเป็นคนธรรมดาที่พูดแบบนี้ ผู้ช่วยโรงรับจำนำจะรับมืออย่างไม่ใส่ใจนักแต่เพราะเฉินหลี่กัวไม่ได้แต่งตัวแบบคนทั่วไป แม้กระทั่งเก้าอี้เลื่อนที่อีกฝ่ายนั่งอยู่มันก็ไม่ใช่สิ่งทั่วไปที่คนธรรมดาจะมีได้ ดังนั้นเพื่อความปลอดภัยผู้ช่วยโรงรับจำนำเลยเข้าไปเชิญเจ้าของร้านออกมา

 

และเมื่อเจ้าของร้านออกมาและพบเฉินหลี่กัวเขาก็สั่งให้คนนำชาออกมาเสิร์ฟ

 

เจ้าของร้านพูดขึ้น ข้าไม่ทราบว่าเป็นปิ่นปักผมแบบใดที่ท่านต้องการซื้อกัน?”

 

เฉินหลี่กัวบอกรายละเอียดของปิ่นปักผมให้

 

เจ้าของร้านขมวดคิ้วเบาหลังๆจากได้ยินและดูลังเล

 

ปิ่นปักผมอันนั้น... ...ข้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย

 

ปิ่นปักผมที่เฉินหลี่กัวบอกนั้นแค่ฟังก็รับรู้ได้ว่ามันไม่ใช่ของธรรมดา และดูจากคนตรงหน้าแล้วเขากลัวว่ามันอาจจะเป็นของตกทอดในตระกูล

 

เฉินหลี่กัวถอนหายใจและพูดต่อ

 

ปิ่นปักผมอันนี้มันเป็นของเพื่อนสนิทข้าและมันถูกขโมยโดยข้ารับใช้ไป... ...เพราะงั้นข้าเลยพยายามทำทุกอย่างเพื่อหามันเผื่อว่าจะโชคดี

 

เจ้าของร้านเหงื่อแตกก่อนที่เขาจะพูดด้วยรอยยิ้ม ด้วยความจริงใจข้าไม่เคยเห็นมันเลย

 

เฉินหลี่กัวพูด งั้นถ้ามันมีบางคนเอาปิ่นปักผมนี้มาขายทีหลัง เจ้าช่วยบอกข้าทีได้ไหม?”

 

เจ้าของร้านพยักหน้ารัวๆ ไม่มีปัญหา แต่ต้องรบกวนขอนามของนายท่านด้วย... ...ถึงความจริงแล้วเขาจะเริ่มเดาได้ก็ตามที

 

และแน่นอนเฉินหลี่กัวก็ตอบกลับ ข้าคือฉีเซียง

 

เจ้าของร้านตื่นเต้นและพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจอย่างมาก

 

ปรากฏว่าเป็นท่านฉีนี่เอง! ถ้าข้าเห็นปิ่นปักผมนั่นข้าจะส่งคนไปแจ้งให้ท่านทันที

 

เฉินหลี่กัวพูด ต้องขอบคุณเจ้าของร้านมาก

 

เจ้าของร้านตอบ อย่าใส่ใจเลย อย่าได้ใส่ใจเรื่องนี้

 

จากนั้นเฉินหลี่กัวก็ออกมาจากโรงรับจำนำและไปที่โรงรับจำนำใหญ่อื่นๆในเมืองหลวง เขาก็พบว่าปิ่นปักผมนั้นยังไม่ได้ถูกจำนำออกมา

 

ปิ่นปักผมที่เฉินหลี่กัวตามหามันคือของตกทอดอันสำคัญจากแม่ของหยานซีเหยา เธอพกมันไว้ที่ตัวตลอดเวลาแต่มันก็ได้ถูกข้ารับใช้ชั่วเอาไปและจำนำทิ้งไป

 

หลังจากนั้นหนึ่งในพี่สาวของหยานซีเหยาก็ได้ซื้อมันมาและสวมบนหัวของเธอเพื่อโอ้อวดหยานซีเหยา และหยานซีเหยาที่ไม่ต่างจากระเบิดขวดไร้ซึ่งสมองเธอก็ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่อยู่จากนั้นก็ทำร้ายพี่สาวของเธอ นับจากนั้นมาเธอก็ไม่สามารถก้าวออกมาจากห้องนอนของเธอได้เลยแม้แต่ก้าวเดียว

 

เฉินหลี่กัวมาที่นี่ด้วยความกระอั่กกระอ่วน เขาอยู่ในกองทัพมาเป็นเวลาหลายเดือนดังนั้นเขาเลยไม่สามารถรับรู้ช่วงไทม์ไลน์ของโลกนี้ได้

 

และปิ่นปักผมนี่มันก็สำคัญต่อเฉินหลี่กัวมาก

 

ตั้งแต่หยานจิงอวี่ได้ทำเรื่องที่ไม่อาจจะพูดถึงได้ในคืนนั้น อีกฝ่ายก็ดูเหมือนต้องการกวนโมโหเฉินหลี่กัวและส่งสิ่งของต่างๆมาที่เรือนของเขา

 

สิ่งที่อีกฝ่ายส่งมามันเป็นพวกพุทราแดง ถั่ว เมล็ดบัว และส่วนผสมแปลกอื่นๆพร้อมกับข้าวสวยหรือแม้กระทั่งพวกจดหมาย

 

เฉินหลี่กัวหยิบจดหมายขึ้นมาและพบกับตัวอักษรที่โค้งสวยงามราวกับหญ้าที่โบกสะบัด : ““&*# &%\”

 

เฉินหลี่กัว : “... ...อุ๊ปส์ เขาไม่เข้าใจต้นหญ้าพวกนี้ซักนิด

 

เขามองจ้องไปที่ตัวอักษรซักพักจากนั้นก็สูดหายใจและฉีกมันโยนทิ้งไป

 

เมื่อเลอชี่เห็นสีหน้าไม่พอใจของเฉินหลี่กัวเขาก็ถามอย่างระมัดระวัง

 

นายท่าน เขาเขียนว่าอะไรหรือ?”

 

เฉินหลี่กัว : “ข้าก็ไม่รู้

 

เลอชี่ : “... ...เขาไม่เชื่อว่าเฉินหลี่กัวจะไม่รู้จริงๆ มากกว่านั้นเขารู้สึกว่าหยานจิงอวี่ต้องเขียนอะไรที่หนักนาจนกระทั่งทำให้นายท่านของเขาแสดงท่าทีแบบนี้ออกมาได้

 

เฉินหลี่กัวพูดอย่างมั่นใจ นำพู่กันมา

 

เฉินหลี่กัวมอบหมึกให้อย่างไม่ชักช้า

 

ด้วยการขยับปลายพู่กันไม่กี่ครั้ง เฉินหลี่กัวก็เขียนตัวอักษรขนาดใหญ่ลงบนกระดาษข้าว : “คุ๊ลไม๊เฆ๊๊ใจคว๊ฒรัขฆองช๋ัล

 

เลอชี่ : “... ...เขาไม่เข้าใจมันซักนิดจริงๆ

 

เฉินหลี่กัว : “ส่งมันไปพร้อมกับเนื้อแกะสองสามกิโล

 

เลอชี่ตัวสั่นด้วยความกลัวระหว่างที่หยิบจดหมายนั้นไปห้องครัวเพื่อถามหาเนื้อแกะที่จะส่งไปยังตำหนักของหยานจิงอวี่

 

หยานจิงอวี่ที่กำลังฝึกดาบอยู่เมื่อได้รับจดหมายของเฉินหลี่กัวและตะกร้าที่เต็มไปด้วยเนื้อแกะ

 

ผู้ช่วยที่บังเอิญอยู่ข้างกายเขามองหยานจิงอวี่จ้องไปยังตัวอักษรในจดหมายเป็นเวลานาน ในที่สุดหยานจิงอวี่ก็ยื่นมันไปให้ผู้ช่วยแล้วพูดว่า

 

เจ้าเข้าใจมันหรือไม่?”

 

ผู้ช่วยคนนั้นกระพริบตาปริบๆ ข้าเข้าใจแค่คำเดียวคือคำว่า รักนี่มันเป็นการเขียนของชาวบาบาเรี่ยนที่ไหนกัน?”

 

หยานจิงอวี่นิ่งเงียบไม่พูดอะไรออกมา

 

ผู้ช่วยคนนั้นพูดต่อ : “... ...หรือว่านี่จะเป็นจดหมายรักที่ถูกส่งมาจากผู้หญิงคนนั้น?”

 

หยานจิงอวี่หัวเราะเบาๆและม้วนจดหมายอย่างอ่อนโยนและให้ผู้ช่วยเขาเก็บมัน จดหมายนี่มันถูกส่งมาจากผู้ชายคนนั้น และมันเดาได้ว่าคงเป็นไปได้ยากที่จะมีคำพูดดีๆ มากกว่านั้นมันยังถูกส่งมาพร้อมกับเนื้อแกะ เนื้อแกะนั้นเป็นสิ่งที่ไว้บูชาประหนึ่งการยินยอมถวายกายใจให้ ไม่ใช่นี่มันเป็นการเหน็บแหนมเขาที่ทำเรื่องไร้เหตุผลแบบนั้นหรอกหรือ?

 

หยานจิงอวี่หัวเราะและพูดออกมา มานี่ มาปรุงเนื้อแกะพวกนี้ซะ เปิ่นหวางจะไปเยี่ยมเขาในช่วงบ่ายนี้

 

ผู้ช่วยคนนั้นไม่เข้าใจว่าทำไมองค์ชายของตัวเองจู่ๆก็อยู่ในอารมณ์ดีแบบนี้ มันช่างดูน่าสับสนเสียจริง

 

ในอีกด้านนึง เฉินหลี่กัวที่กินพุทราแดง เมล็ดบัวและข้าวต้มทันใดนั้นเขาก็จามออกมา

 

เลอชี่กังวลขึ้นมาเพราะร่างกายของเฉินหลี่กัวนั้นอ่อนแอมากทุกๆอย่างจึงต้องถูกจดรายละเอียดไว้ เขาพึมพำว่ายาในวันนี้ยังไม่ได้ถูกดื่มเลยดังนั้นเขาเลยออกไปเพื่อต้มยาให้เฉินหลี่กัว

 

ระบบ : “เมื่อไหร่นายจะวางแผนเข้าพระราชวังเพื่อไปเจอหยานซีเหยาซักที?”

 

เฉินหลี่กัว : “ซักช่วงในราวๆสองสามวันนี้ องค์ชายรองเริ่มโดนกดดันขึ้นเรื่อยๆแล้ว มันใกล้แล้วที่ฉันจะถูกเรียกไปด่า

 

ระบบ : “อืม

 

เฉินหลี่กัว : “ต้องมาซดข้าวต้มทุกวัน อั่ก! ทนไม่ไหวแล้ว!”

 

ระบบ : “แล้วทำไมนายถึงส่งเนื้อแกะไปให้เขาล่ะ?”

 

เฉินหลี่กัว : “เพิ่มสมรรถภาพทางเพศไง

 

ระบบ : “... ...

 

เฉินหลี่กัว : “จะไปมีอะไรอีกได้?”

 

ระบบ : “... ...ปล่อยให้เขาได้สงบบ้างเถอะ!

 

เลอชี่ไม่ได้อยู่ตอนนี้และเฉินหลี่กัวก็ขี้เกียจเกินกว่าจะใช้ช้อนและกินอย่างช้าๆ เขาเลยยกถ้วยขึ้น อึก อึกซดมันลงไปครึ่งถ้วยจากนั้นก็เรออกมา

 

อิ่มนี่มันอิ่มจริงๆ แต่มันรู้สึกเหมือนในท้องฉันมันมีแต่น้ำเลย อ๊าา ฉันอยากกินเนื้อบ้างอ่ะ

 

ระบบ : “ก็กินซะ

 

เฉินหลี่กัวพูดอย่างโมโห ฉันก็อยากจะกินมันจริงๆแต่ถ้ากินมันเข้าไปฉันจะอ้วกออกมาเป็นเลือดน่ะสิ!”

 

ใครจะรู้ว่าการออกกำลังกายอย่างหนักมันจะดีต่อร่างกายและจิตใจ แต่มันไม่ใช่ตอนนั้นเฉินหลี่กัวกินจานฉลองแห่งความสุขและถูกทำอย่างนั้นไปโดยหยานจิงอวี่งั้นหรอ? หลังจากนั้นมาไม่ว่าเขาจะกินเนื้ออะไรมันก็ชัดเจนเลยว่าเขาจะไอและอ้วกออกมาเป็นเลือดราวกับเป็นประจำเดือน ครั้งแรกเฉินหลี่กัวก็ตื่นตะหนกแต่หลังจากนั้นเขาก็พบว่า... ...ด้วยการที่มีระบบอยู่ เขาจะไม่สามารถตายได้

 

และเพราะอย่างนั้น เขาก็เริ่มชินกับมันไป

 

แต่ถึงแม้ว่าเขาจะชินกับมันเลอชี่ที่อยู่ข้างกายเขาก็ไม่รู้สึกชินไปด้วย เลอชี่เลยเริ่มควบคุมอาหารของเฉินหลี่กัว ในทุกวันอาหารทั้งสามเวลาจะเป็น ซุป ข้าวต้ม ยาบำรุงและจากการกินพวกนี้เฉินหลี่กัวก็รู้สึกราวกับจะเห็นภาพหลอนได้

 

ระหว่างที่เฉินหลี่กัวบ่นกับระบบเกี่ยวกับเรื่องเหลือทนพวกนี้ มันก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้ง

 

เฉินหลี่กัวรีบวางถ้วยในมือลงและทำสีหน้าหม่นหมองออกมาก่อนจะพูดอย่างเรียบเฉย

 

เข้ามาได้

 

และเมื่ออีกคนได้เปิดประตูเข้ามา เฉินหลี่กัวก็พบว่าคนนั้นไม่ใช่เลอชี่แต่เป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญครั้งที่สาม——องค์ชายสามนั่นเอง

 

หยานจิงอวี่เข้ามาหาเฉินหลีกัวอย่างสดใส ในมือของเขามีเนื้อห่านย่าง

 

ท่านฉี เปิ่นหวางมาเพื่อเยี่ยมท่าน

 

เป็นครั้งแรกที่เฉินหลี่กัวไม่คิดเรื่องความหล่อเหลาของหยานจิงอวี่ ความสนใจทั้งหมดของเขาตกไปอยู่ที่เนื้อห่านย่าง——พี่ชาย เข้ามาได้เหมาะเจาะพอดีเลย

 

หยานจิงอวี่สังเกตเห็นว่าเฉินหลี่กัวไม่ได้มองมาที่ตัวเองก็คิดได้ทันทีว่าเฉินหลี่กัวรังเกียจเขาเลยพูดขึ้น

 

นี่เป็นไวน์และอาหารพวกเรามากินอาหารเย็นกันหน่อยดีมั้ย?”

 

เฉินหลี่กัว : “ดีมาก!”


—————————————


ตรงภาษาสก๊อยนี่น้องเขียนเป็นภาษาจีนผสมคำเลยทำให้คนยุคโบราณไม่เข้าใจ

เพื่อบางคนอ่านไม่ออกมันเขียนว่า : คุณไม่เข้าใจความรักของฉัน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 284 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #471 Blueheart (@Bananabaot) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 19:15
    กวนมากกก
    #471
    0
  2. #415 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 15:58
    แล้วตกลงองค์ชายส่งจดหมายอะไรมาให้น้องเนี่ย
    เกลียดการเปรียบเทียบอ้วกเป็นเลือด คือประจำเดือน 555 มันสมควรเอามาเทียบกันเหรอ
    #415
    0
  3. #282 PPR-11 (@shadow0831686918) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 11:38
    ตอนแรกก็งงว่าเขียนว่าอะไรพอบอกว่าเป็นภาษาสก๊อยก็รีบเลื่อนขึ้นไปอ่านอีกรอบ วงวารระบบ5555
    #282
    0
  4. #190 TwinBear (@iiibowlove) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2562 / 10:22
    คุณไม่เจ้าใจความรักของชั้น5555
    #190
    0
  5. #141 มุกไม้ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 21:07

    อ่านได้แค่ว่าคุณไม่เข้าใจ....ฉัน 555

    #141
    0
  6. #139 mmii. (@kupkek) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 20:40
    ชอบภาษาสก๊อย5555555555555555 เหมือนเวลาเราจะบ่นอะไรแล้วกลัวคนอื่นรู้ก้อเรยจะลิ้นเปลี้ยหน่อยๆอ๊คร๊555555555555 น้องกวนมากๆ เอาล่ะเพิ่มพลังสมรรถภาพเรียบร้อยเหลือแค่นับวันรอครั้งหน้าใช่มั้ยลูก ไหนบอกกินเนื้อแล้วอ้วกเลือดไงนี่จะกินทั้งเนื้อและไวน์เลยหรอสงสารคนรอบข้างที่ต้องมาตกใจอาการสาหัสของเธอมาก555555
    #139
    0
  7. วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 18:51
    จะกินได้หรอออ
    #134
    0
  8. #133 Maru$ (@Far20599) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 18:33
    wtf moment กำลังจะมาในอีก3...2...//โดนเตะ
    #133
    0
  9. #132 Sairattz (@rainbowhyuk) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 18:27
    ชอบภาษาสก๊อยของน้อง555555
    #132
    0