[นิยายแปล] The Perfect Destiny โชคชะตาที่แสนจะเพอร์เฟ็ค BL

ตอนที่ 2 : Ch2 - พระเจ้าช่วย!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,362
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 648 ครั้ง
    24 ก.ย. 62

Ch2 - พระเจ้าช่วย!


ข่าวลือเกี่ยวกับพี่เขยผู้ที่แอบชอบผม [2]




หรานชิงกงนั้นเป็นชายที่มีเสน่ห์มาก อย่างน้อยเมื่อตอนที่เฉินหลี่กัวได้เจอเขาครั้งแรก ความสนใจในตัวเขาก็พุ่งชะงักไปที่อีกฝ่าย



ใช่แล้ว เฉินหลี่กัวเป็นเกย์ และถ้าไม่ใช่เพราะระบบขยะๆนี่ เขาคงไม่บังคับตัวเองให้มาทำตัวและดูแลหรานตงตงดีขนาดนี้



บุหรี่ในมือเขาถูกแย่งไปโดยนิ้วเรียวยาวและถูกโยนลงโถส้วมต่อหน้าต่อตาเขาเอง หรานชิงกงใช้อีกมือจับไปที่ไหล่ของเฉินหลี่กัวจากนั้นเขาก็พูดขึ้นว่า



“ซู เหวินโหย่ว?” 



เฉินหลี่กัวตัวสั่นเล็กน้อยจากนั้นก็เผยรอยยิ้มอันงดงามบนหน้าและเอ่ยเสียงออกมา



“ผมไม่ได้เจอพี่มานานเลย” 



เขาหันหัวกลับมาและพบว่าหรานชิงกงก็อยู่ในชุดสูทเช่นเดียวกัน



หรานชิงกงนี่หล่อจริงๆเลยอ่า ด้วยคิ้วที่คมเข้มราวกับดาบ รวมกันริมฝีปากที่ถูกกดลงด้วยความไม่พอใจ ขณะที่เฉินหลี่กัวเริ่มบทสนทนาเขาก็รู้สึกราวกับลำคอตัวเองนั้นถูกบีบรัด



หรานชิงกงพูด “นายไปอยู่ที่ไหนมา?”



ความคิดของเฉินหลี่กัวค่อนข้างลอยไปไกล เพราะความร้อนจากมือของหรานชิงกงได้แผ่ออกมาตามไหล่ของเขาตรงทะลุเข้าไปใต้เนื้อผ้าและมันก็ทำให้หน้าของเขาเห่อร้อนขณะที่ตอบอีกคน



“ก็ไปทั่วๆนี่แหละครับ”



หรานชิงกงถาม “ทั่วๆนี่ที่ไหน?”



เฉินหลี่กัวสูดหายใจเข้าก่อนจะพูดว่า “หรานเกอ… ….”



หรานชิงกงพูดต่อ “แล้วนายไปหัดสูบบุหรี่มาได้ยังไง”



เฉินหลี่กัว : “... ....” 



ในความจริงแล้วเขาสูบบุหรี่ตลอดอยู่แล้ว แต่เพราะด้วยภาพลักษณ์ของเขา จึงบังคับตัวเองให้เลิกสูบต่างหาก ระหว่างที่เขาถูกสอบปากคำจากหรานชิงกงอย่างใกล้ชิด เขาก็รู้สึกผิดขึ้นมานิดหน่อย



“นี่นายยังไปเจาะหูมาด้วยงั้นหรอ?” 



หรานชิงกงยังคงไม่แสดงอารมณ์ของเขา แต่ที่หัวคิ้วกลับชมวดกันอย่างแน่นหนา เขามองจ้องไปที่หูของเฉินหลี่กัวซักพักจากนั้นก็เอื้อมมือขึ้นมาบีบเค้นติ่งหูของเฉินหลี่กัว



เฉินหลี่กัว : “... ...หรานเกอ!” 



ด้วยความตกใจจากการกระทำของหรานชิงกง เขาก็เผลอถอยตัวหนีห่างแต่หรานชิงกงก็เพิ่มแรงกดมือของเขาที่ไหล่ของเฉินหลี่กัว



บรรยากาศในห้องน้ำก็เริ่มกระอั่กกระอ่วน ลำคอของเฉินหลี่กัวบีบแน่นและเขาต้องการจะพูดอะไรซักอย่างเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศแต่อยู่ๆหรานชิงกงก็ปล่อยเขาและเดินจากไปโดยไม่พูดอะไร



เฉินหลี่กัวมองตามแผ่นหลังของหรานชิงกงก่อนจะถอนหายใจออกมาหนักๆ



“นายกลัวเขาหรอ?” เสียงจักรกลของระบบดังออกมา มีน้ำเสียงสงสัยเล็กน้อยในนั้น



“ฉันไม่ได้กลัวเขาหรอก” เฉินหลี่กัวก้มหัวเพราะทำอะไรไม่ถูกและเดินไปล้างมือของเขา



“ฉัน… ...ชอบเขาต่างหาก” 



ระบบ : “แล้วทำไมนายถึงเสนอตัวที่จะไปต่างประเทศกันล่ะ?”



เฉินหลี่กัวตอบกลับ “นายพูดมากไปแล้ว”



ระบบหยุดพูดในทันที



เฉินหลี่กัวสะบัดน้ำออกจากมือและออกไปจากห้องน้ำช้าๆ



งานแต่งงานดำเนินไปอย่างเรียบร้อย และเฉินหลี่กัวที่นั่งอยู่แถวแรกก็มองไปยังหรานตงตงที่ใส่ชุดเจ้าสาวยืนอยู่เคียงข้างเกาเจิ้งหัวใจของเขาก็รู้สึกบูดบึ้ง เขารู้สึกราวกับว่าได้ส่งลูกสาวตัวเองไปแต่งงาน



และด้วยฐานะพี่ชาย หรานชิงกงก็ขึ้นไปยังเวทีเพื่อพูดเล็กน้อยเช่นกัน แต่ด้วยความที่เขาเป็นชายที่เปิดปากไม่กี่คำอยู่แล้ว แม้กระทั่งงานแต่งงานของน้องสาวเขาก็ยังคงพูดนิดเดียวเท่านั้น



หลังจากออกมาจากห้องน้ำ เฉินหลี่กัวก็ได้พบกับหรานชิงกงอีกครั้งแต่หรานชิงกงดูเหมือนจะไม่อยากเสวนากับเขา ท่าทางของเขาเย็นชาอย่างมาก



เฉินหลี่กัวรู้ว่าอีกฝ่ายน่าจะโกรธตัวเองอยู่ เพราะงั้นในใจเขาถึงรู้สึกขมขื่นนิดหน่อย แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร



เมื่อเธอได้สวมแหวนแต่งงานแล้ว หรานตงตงก็หลั่งน้ำตาด้วยความสุข เกาเจิ้งรวบตัวเธอเข้ามาในอ้อมแขนและฝูงชนก็ต่างรู้สึกชื่นชมเมื่อได้เห็นคู่รักทองคำแบบนี้



อย่างไรก็ตามความสนใจของเฉินหลี่กัวไม่ได้ตกลงที่หรานตงตง ในปีที่แล้วเขารู้สึกว่ามีบางสิ่งที่เขาไม่สมควรมีต่อหรานชิงกงและด้วยเหตุนั้นเขาถึงหนีไปต่างประเทศและพยายามทำให้ความรู้สึกของเขาจางหายไป แต่เขาไม่คาดคิดว่าหลังจากผ่านไปนานแล้ว หัวใจจองเขาก็ยังคงสั่นไหวเมื่อได้เผชิญหน้ากับหรานชิงกงอยู่ดี



“เมื่อไหร่ฉันจะสามารถไปโลกต่อไปได้?” 



เฉินหลี่กัวยกแก้วไวน์ไปที่ปากและถามระบบ



ระบบได้ตอบกลับว่า “นั่นมันขึ้นอยู่กับหรานตงตง”



เฉินหลี่กัวหันกลับไปที่หรานตงตงอีกครั้งและพบว่าแถบค่าสถานะบนหัวของหรานตงตงนั้นเปลี่ยนแปลงจาก 88 ไป 89 —— นี่ขนาดงานแต่งยังทำให้แถบค่าสถานะเคลื่อนแค่เล็กน้อยเท่านั้น



เฉินหลี่กัวรู้สึกปวดกบาลขึ้นมาอีกครั้ง

 

งานแต่งของลูกสาวสุดท้องจากตระกูลหรานนั้นย่อมเป็นขนาดใหญ่และมีเหล่าคนดังจากทุกย่อมเชิญตัวมา ในฐานะลูกนอกสมรสจากตระกูลซูอย่างเฉินหลี่กัวจึงไม่เด่นสะดุดตานัก

 

ขณะที่เขาจิบไวน์อยู่ เขาก็แอบเหลือบตามองไปที่หรานชิงกงแต่เขาก็พบว่าหรานชิงกงได้หายตัวไปแล้ว… …

 

“เฮ้ หรานชิงกงไปไหนน่ะ?” เฉินหลี่กัวถามระบบ

 

ระบบเงียบไปซักพักและในตอนที่เฉินหลี่กัวคิดว่าน่าจะไม่ได้คำตอบ เขาก็ได้ยินระบบกระซิบว่า

 

“เขาไปที่ห้องโถงกับผู้หญิงคนนึง”

 

เมื่อเฉินหลี่กัวได้ยินคำว่า ‘ผู้หญิง’ หัวใจของเขาก็รู้สึกบีบครั้น เขาถามต่อ

 

“แล้วฉันรู้จักผู้หญิงคนนั้นมั้ย?”

 

ระบบตอบ “รู้”

 

เฉินหลี่กัวถาม “ใคร?”

 

ระบบตอบ “พี่สาวนาย”

 

เฉินหลี่กัว : “... ...” เหี้ย

 

จากที่ได้อธิบายไปก่อนหน้านี้ เฉินหลีกัวนั้นเป็นลูกนอกสมรสในโลกแห่งนี้ และเขายังมีน้องชายและพี่สาวแต่ไม่ว่าจะอย่างไร คนที่ไม่ถูกชมชอบมากที่สุดนั่นก็คือ เขา

 

“ถ้าหรานชิงกงไปกับพี่สาวใจง่ายของฉัน แล้วฉันจะทำยังไงดีล่ะ?” เฉินหลี่กัวถามระบบ

 

“ฉันไม่ทราบ” ระบบตอบอย่างจริงใจและมันก็พูดต่อว่า “ตามจริงหรานชิงกงต้องตายไปตั้งแต่หรานตงตงอยู่มัธยม ฉันไม่ทราบว่าชะตากรรมของเขาจะเป็นยังไงหลังจากนั้นได้”

 

เฉินหลี่กัวกระแทกแก้วของเขาลงบนโต๊ะด้วยความมืดมน 

 

“อ๊า ไม่ชอบใจเลยจริงๆ”

 

เมื่อระบบได้ยินเฉินหลี่กัวพูดอย่างนั้นมันก็รีบพูดอย่างระมัดระวังว่า 

 

“ใจเย็นๆ อย่าลืมว่าโลกแรกนายไม่ยอมรั้งตัวเองไว้เลยเสียเวลาไปเปล่าๆสิบกว่าปี”

 

ถึงแม้ว่าจะพูดอย่างนั้น สายตาของเฉินหลี่กัวก็ยังคงมองไปตามทางห้องโถง

 

ระบบไม่ได้พูดโกหกต่อเฉินหลี่กัว เพราะไม่นานนักเขาก็ได้เห็นว่าหรานชิงกงและพี่สาวใจง่ายของเขาเดินกลับออกมาจากห้องโถง ทั้งคู่ยังคงพูดคุยกันแต่เมื่อมองไปยังท่าทางพึงอกพึงใจของพวกเขาแล้วมันก็แจ่มแจ้งว่าพวกเขาได้ตกลงปลงใจกับอะไรก็ตามที่พวกเขาพูดถึงกันอยู่ไปแล้ว

 

เฉินหลี่กัวรู้สึกราวกับว่าหัวกระหล่ำปลีที่เขาปลูกไว้อย่างเอาใจใส่ได้ถูกขุดออกไปโดยหมูตัวนึง

 

เขาจ้องไปทางหรานชิงกงที่ยังคงคุยกับพี่สาวของเฉินหลี่กัวด้วยความขุ่นเคือง ภายใต้การจับจ้องของเฉินหลี่กัว ทันใดนั้นอีกฝ่ายก็หันกลับมามองตรงที่เฉินหลี่กัว

 

เฉินหลี่กัวรีบก้มหัวเขาหลบและทำท่าทีเป็นกำลังดื่มอย่างจริงจัง

 

“เหวินโหย่ว” เหนือความคาดหมายของเฉินหลี่กัว พี่สาวของเขาที่มักจะมองเขาด้วยความดูถูก ซูหลัวอาเริ่มเปิดบทสนทนากับเขาด้วยตัวเองในครั้งนี้

 

เฉินหลี่กัวตกตะลึง “ต้องการอะไรหรอครับ?”

 

ซูหลัวอาพูด “น้องกลับมาโดยที่ไม่ได้บอกพวกเราเลยได้ยังไงกัน?”

 

เฉินหลี่กัวคิดในใจ ‘บอกเธออ่ะนะ? บอกเพื่ออะไร? ไม่ใช่เธอคาดหวังให้ฉันตายอยู่ข้างนอกนั่นแล้วเธอจะได้หุบเงินสำหรับค่าทำศพงั้นหรอ? ผู้คนที่ทำท่าร้อนใจอย่างนี้มักจะมีความคิดชั่วร้ายแอบอยู่จริงๆ’

 

แต่เขาก็ยังคงสีหน้าไร้เดียงสาเอาไว้และยิ้มออกมาบางๆ

 

“จู่ๆก็กลับมาเลยไม่ได้มีเวลาบอกน่ะครับ

 

ซูหลัวอาถาม ”แล้วน้องไปประเทศไหนมากันล่ะ?”

 

เฉินหลี่กัวตอบ “ก็ไปหลายที่ครับ ไปทั่วๆที่โน่นที่นี่”

 

เมื่อซูหลัวอาได้ยินดังนั้นเธอก็มองไปที่เฉินหลี่กัวด้วยสายตาดูถูก เธอพยายามที่จะกลบฝังอารมณ์เหล่านั้นแต่สุดท้ายมันก็ยังเผยออกมาเล็กน้อยอยู่ดี เธอพูดว่า

 

“ตอนนี้น้องก็กลับมาแล้ว ทำไมน้องไม่กลับไปดูรอบๆที่บ้านบ้างล่ะ?”

 

เฉินหลี่กัวตอบ “ได้ครับ… ...เมื่อผมจบเรื่องงานแต่งงานของตงตงเสร็จแล้ว ผมจะกลับไปแวะดูที่บ้านแล้วกันครับ”

 

ซูหลัวอาพยักหน้าด้วยความพอใจเธอพูดต่อ “นี้น้องไม่มีดอกไม้ไว้ควงบนโลกนี้ซักดอกเลยหรอ?”

 

ขณะที่เธอพูดอย่างนั้นเธอก็แสดงท่าทีเห็นอกเห็นใจอย่างเด่นชัด

 

ในสายตาของทุกๆคน เฉินหลี่กัวที่เข้าร่วมงานแต่งงานของคนที่ตัวเองแอบรักมานานนับหลายปีนั้นดูน่าสงสารและช่างน่าเห็นอกเห็นใจอย่างมาก

 

เฉินหลี่กัวกระดกน้ำแข็งในแก้วเข้าปากของเขาและเริ่มกัดมันจากนั้นก็กลืนลงไป มันราวกับว่าเขาไม่ได้เห็นท่าทางสงสารปลอมๆของซูหลัวอาซักนิด

 

หลังจากจบการเข้าร่วมงานแต่ง เฉินหลี่กัวก็ปฎิเสธคำชวนต่างๆจากเพื่อนเก่าของเขาและกลับไปที่โรงแรมคนเดียว เก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าและตรงกลับบ้าน 

 

ระบบได้ถามเขาขึ้นมาว่าทำไมเขาถึงอยากจะที่ไปในครั้งนี้และเฉินหลี่กัวก็ตอบกลับ

 

“งั้นจะให้ทำตัวเฉื่อยชางั้นสิ? ถ้าฉันยังทำตัวเฉื่อยชาเหมือนเดิมหรานชิงกงต้องพาซูหลัวอากลับบ้านไปด้วยกันแน่!”

 

ระบบพูด “มันก็ดีแล้วนี่ถ้าเขาแต่งงานกับซูหลัวอาไปจากนั้นนายก็จะได้เข้าใกล้เขาไปเองจริงมั้น”

 

เฉินหลี่กัว “ดีกับตูดแกสิ”

 

เมื่อเขาคิดภาพหรานชิงกงและซูหลัวอาคบกันเขาก็รู้สึกโกรธจนตัวสั่น

 

เมื่อแท็กซี่ได้มาถึงหน้าบ้าน เหล่าคนใช้สูงวัยได้เห็นเฉินหลี่กัวเปิดประตูออกมาก็ทำสีหน้าแปลกใจแต่เขาก็ไม่กล้าถามอะไรอื่นๆต่ออีกฝ่าย เขาทำได้แค่พูดเรียกออกมาว่า นายน้อยซู

 

เฉินหลี่กัวแค่นเสียงและลากข้าวของเขากลับไปที่ห้องตัวเอง โชคดีที่ถึงแม้ว่าผู้นำตระกูลซูจะไม่ได้ใส่ใจลูกชายคนนี้ของเขา แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้ให้ความดูแลเขาด่างพร้อยจากคนอื่น ห้องของเขายังคงสะอาดเหมือนกับตอนที่เขาจากไป

 

เฉินหลี่กัวจัดข้าวของเขาและไปอาบน้ำ จากนั้นก็ตรงไปนอน อย่างไรก็ตามในขณะที่เข้ากำลังหลับอยู่ความคิดของเขาก็เต็มไปด้วยใบหน้าเย็นชาของหรานชิงกง

 

ในเช้าตรู่วันแรก เฉินหลี่กัวก็ตื่นขึ้นโดยเสียงโทรศัพท์ของเขา เขารับมันด้วยความง่วงงุนและได้ยินเสียงซูหลัวอาดังออกมา 

 

“นี่น้องยังหลับอยู่หรอ? รีบลุกขึ้นแต่งตัวได้แล้วพี่มีเรื่องจะคุยกับน้อง”

 

เฉินหลี่กัวสตั้นไปสองวิจากนั้นก็เริ่มตื่นขึ้นมาและถามออกไป

 

“พี่รู้เบอร์โทรศัพท์ผมได้ยังไง?” 

 

หลังจากที่เขาออกไปจากประเทศ ทุกการติดต่อที่เขาใช้ก็ถูกเปลี่ยนใหม่หมด

 

ซูหลัวอาพูดตอบ “ถ้าพี่อยากจะหาอะไร คิดว่าพี่จะหามันไม่เจองั้นสิ?”

 

เฉินหลี่กัว : “... ...” เขาไม่อยากจะเชื่อว่ามันเป็นซูหลัวอาที่เจอ

 

“โอเคๆ หรานตงตงให้พี่มาน่ะ” ซูหลัวอาพูด “นี่น้องยังหลับอยู่หรอ?”

 

เฉินหลี่กัวตอบ “อืม… ...ลุกขึ้นแล้วครับ” ใครจะรู้ว่าทำไมซูหลัวอาถึงต้องการตามตัวเขาด้วยความเร่งรีบแบบนี้

 

“โอเค น้องรีบและมาที่นี่เร็วๆนะ พี่มีเรื่องจะบอกน้อง” 

 

หลังจากที่ซูหลัวอาบอกที่อยู่จบเธอก็วางสายไป

 

หลังจากอาบน้ำต่งตัว เฉินหลี่กัวก็กินขนมปังง่ายๆและดื่มนมไปนิดหน่อยก่อนจะเดินทางไปที่อยู่ที่ซูหลัวอาให้มา

 

ระบบที่เห็นเฉินหลี่กัวมีท่าทางกระตือรือร้นมันก็ถามอย่างสงสัย

 

“ไม่ใช่ว่านายไม่ชอบเธอหรอกหรอ? ทำไมดูให้ความร่วมมือจังวันนี้?”

 

เฉินหลี่กัวพูดตอบเบาๆว่า “เธอมีความสัมพันธ์ที่ดีกับหรานชิงกง ฉันรู้สึกไม่สบายใจเท่าไหร่น่ะ”

 

ระบบ “... ...”


—————————————

เป็นน้ำย่อยทิ้งไว้สองตอนเรียกแขกก่อน อิอิ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 648 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #452 Blueheart (@Bananabaot) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 17:10
    คงไม่ใช่บอกข่าวแต่งงานหรอกนะ
    #452
    0
  2. #397 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 23:14
    จะทำให้เต็มร้อยยังไงนะ
    #397
    0
  3. #292 Middle97 (@kaohomd) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 22:11
    อย่าปวดตับเล้ยย
    #292
    0
  4. #9 Meihwa (@Meihwa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 03:31
    รั่วแน่นะ อย่าดราม่าเลย
    #9
    2
    • #9-1 The Unlikely (@ttqqpp00) (จากตอนที่ 2)
      27 กันยายน 2562 / 14:34
      ดราม่าข้างนอก รั่วข้างในอ่ะครับบอกไงดี 55555
      #9-1
    • #9-2 Fallpit Tloves (@kiolemon) (จากตอนที่ 2)
      22 ตุลาคม 2562 / 16:24
      เป็นหนึ่งเสียงที่บอกว่าเรื่องนี้นางเอกรั่วมาก5555 ชอบระบบเรื่องนี้ที่สุดเลย
      #9-2
  5. #3 PP M (@phrawmanormal369) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 00:12

    ปูเสื่อรอค่ะ
    #3
    0