[นิยายแปล] The Perfect Destiny โชคชะตาที่แสนจะเพอร์เฟ็ค BL

ตอนที่ 18 : Ch18 – ไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะรับมือกับ XX อย่างโกรธเคืองได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 390 ครั้ง
    4 ต.ค. 62

Ch18 – ไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะรับมือกับ XX อย่างโกรธเคืองได้

 

กุนซือผู้หล่อเหลาและขาที่หักของเขา [5]

 

เฉินหลี่กัวที่นอนอยู่บนเตียงมองไปยังใบหน้าของหยานจิงอวี่ที่ขยับเข้ามาใกล้ตัวเอง

 

องค์ชายสาม ทำตัวให้สำรวมหน่อยดวงหน้าที่ซีดขาวของเขาขึ้นสีระเรื่อ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเขาอับอายหรือโกรธ ล้อเล่นแบบนี้มันไม่ตลกเสียเลย

 

แล้วถ้าเปิ่นหวางไม่ได้ล้อเล่นล่ะการหยอกล้อคนตรงหน้านี่มันน่าสนใจมากๆสำหรับหยานจิงอวี่ เขานั่งตรงข้ามกับเฉินหลี่กัวและเอื้อมมือไปกดไหล่ของเฉินหลี่กัวเอาไว้

 

เนื่องจากขาของเฉินหลี่กัวนั้นใช้งานไม่ได้อยู่แล้ว เมื่อถูกกดตัวไว้โดยหยานจิงอวี่แบบนี้มันทำให้เขาไม่สามารถขยับตัวได้เลย เขากัดฟันและพูดออกมา


ถ้าองค์ชายยังทำแบบนี้ต่องั้น... ...ข้าจะ... ...เรียกคนเข้ามา!”

 

หยานจิงอวี่ตอบ ถ้าท่านฉีอยากเรียกก็เรียกเถอะ แต่ถ้าข้ารับใช้ของท่านเข้ามาเห็นภาพแบบนี้——เปิ่นหวางก็ไม่รู้ว่าท่านฉีจะไปแก้ต่างตัวเองให้องค์ชายรองได้ยังไงหรอกนะ

 

ร่างของเฉินหลี่กัวสั่นระริก เขาสูดหายใจเข้าหนักๆและดูเหมือนจะระงับอารมณ์ตัวเองไว้ได้จากนั้นเขาก็พูดอย่างเรียบเฉย

 

องค์ชายสามท่านต้องการอะไรกันแน่?”

 

หยานจิงอวี่ตอบ ท่านฉีก็รู้ ว่าเปิ่นหวางมอบมอบความรักให้คนที่มีความสามารถเสมอ

 

เฉินหลี่กัวแค่นหัวเราะ งั้นนี่ก็เป็นวิธีให้ความรักขององค์ชายสาม?”

 

สายตาของหยานจิงอวี่ไล่ไปตั้งแต่ต้นคอของเฉินหลี่กัวลงมาถึงแผ่นอกก่อนจะพูดออกมา

 

วิธีการมอบความรักมันก็แตกต่างกันไปในแต่ละครอบครัว... ...ท่านฉีไม่คิดอย่างนั้นหรอ?”

 

เฉินหลี่กัวมองไปที่ใบหน้าหล่อเหลาขององค์ชายสาม โดยไม่มีแม้แต่รอยยิ้มเขาก็ตอบกลับ

 

องค์ชายสามท่านคิดจริงๆหรอว่าใช้วิธีนี้แล้วข้าจะย้ายฝั่งจากองค์ชายรองเพื่อท่าน?”

 

ดวงตาของหยานจิงอวี่ไม่มีความขบขันในนั้นแม้แต่น้อย แล้วมันไม่ใช่?”

 

เฉินหลี่กัวตอบ ท่านฝันเฟื่องแล้ว

 

หยานจิงอวี่ได้ยินการปฎิเสธอย่างเด็ดขาดจากเฉินหลี่กัว มือของเขาที่ว่างอยู่บนไหล่อีกฝ่ายทันใดนั้นมันก็เลื่อนขึ้นมาบีบคอของเฉินหลี่กัว

 

เฉินหลี่กัวที่ถูกบีบคอโดยหยานจิงอวี่ก็หายใจได้ยากลำบากและทำอะไรไม่ได้นอกจากดิ้นขัดขืน

 

หยานจิงอวี่ไม่ได้ผ่อนแรงลงซักนิด สีหน้าของเขาเวลาหยอกล้อเฉินหลี่กัวนั้นราวกับเขากำลังหยอกล้อสัตว์ตัวน้อยๆที่น่าสนใจอยู่

 

สายตาของเฉินหลี่กัวพร่ามัวแต่เขาก็รู้สึกได้ว่าหยานจิงอวี่นั้นกำลังปลดกระดุมอกเสื้อของเขาอย่างไม่รีบร้อนด้วยมือเดียว และอีกมือที่รัดลำคอเขาไว้มันก็ราวกับคีบเหล็กที่ตรึงตัวเขาไว้ให้อยู่เฉยๆ

 

หยานจิงอวี่ถอดเสื้อผ้าของเฉินหลี่กัวอย่างอ่อนโยน และมองไปที่แผ่นอกบางของเฉินหลี่กัวและเรียกอีกฝ่ายออกมาเบาๆ

 

ท่านฉี

 

ดวงตาของเฉินหลี่กัวรื้นไปด้วยน้ำตา มือทั้งสองของเขาจับไปที่มือหยานจิงอวี่แต่แรงกายของเขาเมื่อเทียบกับหยานจิงอวี่ มันก็เหมือนเอาท่อนไม้งัดท่อนซุง

 

หยานจิงอวี่ก้มมองเฉินหลี่กัวโดยไม่มีความเห็นใจในดวงตา ในนั้นกลับมีความสนใจที่แผ่ความอันตรายออกมา เขาเรียกอีกครั้งเบาๆ

 

ท่านฉีจากนั้นเขาก็ถามเฉินหลี่กัวอีกครั้งว่าอีกฝ่ายอยากจะเปลี่ยนความคิดหรือไม่

 

เฉินหลี่กัวที่ยังคงหลงเหลือสติเล็กน้อย ถึงแม้ว่าเขาอยากจะเปลี่ยนความคิดแต่เขาก็รู้ว่าตัวเองไม่สามารถยอมจำนนได้ง่ายๆ——ขณะที่เขาแสดงเป็นคนอื่นอยู่ถ้าเวลาของมันยังไม่มาถึงแล้วเขาเปลี่ยนชะตากรรมของตัวละครด้วยความต้องการของตัวเอง มันจะทำให้เขาถูกลบออกจากโลก มันเป็นข้อสรุปจากโลกแรกที่เฉินหลี่กัวเจอ มันเป็นสิ่งที่เขาไม่พอใจเลยซักนิด

 

และระดับสิ่งที่ทำได้และทำไม่ได้นั่นส่วนใหญ่ก็ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของระบบทั้งสิ้น

 

เพราะงั้นขณะที่เฉินหลี่กัวถูกบีบคอโดยหยานจิงอวี่ไม่ต่างกับไก่ตัวนึง เขาก็ขอความเห็นของระบบ

 

เฉินหลี่กัว : “ฉันกำลังจะตาย ฉันกำลังจะตายแล้ว——ระบบ!”

 

ระบบส่งเสียงอย่างเย็นชาและเฉยเมยออกมาว่า โอ้

 

เฉินหลี่กัวน้ำตาคลอเบ้า ฉันจะถูกบีบคอจนตายแล้วจริงๆ

 

ระบบ : “เขาไม่ฆ่านายหรอกน่า

 

เฉินหลี่กัวหยุดขัดขืนและพูดตอบ แล้วถ้าเขาเผลอผลั้งมือล่ะ?”

 

ระบบ : “เดี๋ยวฉันรับผิดชอบเอง

 

เฉินหลี่กัว : “... ...

 

ในสภาพแบบนี้มันก็ยังเป็นระบบที่ยังมีเหตุผลเสมอและคนที่ไร้เหตุผลนั้นเป็นเฉินหลี่กัว ถ้ามันบอกว่าเฉินหลี่กัวจะไม่ถูกบีบคอจนตายโดยหยานจิงอวี่ เฉินหลี่กัวก็จะไม่ถูกบีบคอจนตายโดยหยานจิงอวี่จริงๆ

 

หยานจิงอวี่คลายมือออกจริงๆ และเขาก็เห็นรอยมือตัวเองประดับอยู่บนลำคอขาวของเฉินหลี่กัว และมันก็ไม่ทำให้เขารู้สึกผิดซักนิดกลับกันมันทำให้เขาหัวเราะออกมาแทน

 

ท่านฉี

 

น้ำเสียงที่เรียก ท่านฉีนั้นราวกับว่าเศร้าเหลือเกินและมันก็ทำให้เฉินหลี่กัวขนลุกไปทั้งร่าง ด้วยน้ำตาที่ไหลเขาอยากจะพูดกับหยานจิงอวี่จริงๆว่า พี่ชาย ถ้านายอยากจะปีนขึ้นเตียงก็ปีนมาเลย ถ้าจะใช้วิธีการแบบนี้มันต้องจ่ายเพิ่มเป็นพิเศษด้วยนะ

 

ทำไมท่านถึงร้องไห้ล่ะ?” นิ้วเรียวของหยานจิงอวี่ลูบไปที่ใต้ตาของเฉินหลี่กัวและยิ้มบางเบาออกมา น่ารักจริงเชียว

 

เฉินหลี่กัว : “... ...ถึงนายจะชมฉันแบบนี้ฉันก็ไม่ดีใจหรอกนะ

 

หยานจิงอวี่พูด ท่านฉี ท่านต้องคิดเรื่องนี้ใหม่อีกครั้ง คราวนี้เปิ่นหวางยอมวางมือให้แต่ครั้งหน้า... ...เปิ่นหวางอาจจะไม่ยอมอีก

 

เฉินหลี่กัวแค่นหัวเราะและพูดประชดด้วยเสียงที่แหบพร่าอย่างมากเพราะลำคอของเขา

 

งั้นก็ต้องขออภัยที่ทำให้ท่านต้องห่วงมากขนาดนี้ องค์ชายสาม

 

หยานจิงอวี่ขมวดคิ้วดูราวกับรู้สึกลำบากใจ ท่านฉี ทำไมท่านถึงต้องทำให้เรื่องมันยากขึ้นสำหรับเปิ่นหวางด้วย?”

 

ด้วยสีหน้าแบบนั้นมันราวกับว่าเป็นเขาเองที่ผิด เฉินหลี่กัวขบฟันและตอบ ท่านฝันเฟื่องจริงๆ

 

รอยยิ้มของหยานจิงอวี่จางหายไป เขาก้มมองแผ่นอกขาวนวลของเฉินหลี่กัวก่อนที่เฉินหลี่กัวจะตอบสนอง เขาก็ก้มหัวลงมา——และกัดลงไปที่ลำคอของเฉินหลี่กัว

 

อีกฝ่ายกัดลงมาอย่างไม่ระงับแรง ร่างกายของเฉินหลี่กัวสั่นด้วยความเจ็บ เขาถูกบังคับให้เชิดคอขึ้นเหมือนกับหงส์ที่ใกล้ตาย

 

โชคดีที่หยานจิงอวี่ไม่ได้ต้องการที่จะกัดจนเฉินหลี่กัวตาย หลังจากเนื้อของเขาปริออกมาอีกฝ่ายก็ผละปากออก และจ้องมองไปที่รอยฟันด้วยความสนอกสนใจซักพัก จากนั้นก็ถอยออกมาและลุกจากเตียง

 

เฉินหลี่กัว : “... ...พี่ชาย นายบีบคอและกัดอย่างนี้แล้วไหนหนังสดล่ะ อย่าบอกนะว่ามันจบแล้ว!!!

 

หยานจิงอวี่พูดขึ้น วันนี้ เปิ่นหวางจะปล่อยท่านไปแล้วกัน

 

เฉินหลี่กัว : “!!!”  อนาถาอะไรอย่างนี้!

 

หยานจิงอวี่พูด เปิ่นหวางจะให้เวลาท่านฉีคิดอย่างรอบคอบอีกสองสามวัน

 

ใบหน้าของเฉินหลี่กัวนั้นไม่ไหวติงราวกับไร้ชีวิต

 

หยานจิงอวี่พูดต่อ ถ้าท่านฉียังคงไม่เข้าใจ——งั้นเปิ่นหวางจะมาและให้คำแนะนำท่านอีกครั้ง

 

เฉินหลี่กัวได้ยินมันก็เผลอสำลักออกมาด้วยแรงอารมณ์บางอย่างโดยควบคุมไม่ได้

 

หยานจิงอวี่พูดปิดท้าย งั้นเปิ่นหวางก็ขอตัวก่อนแล้วกัน

 

เฉินหลี่กัวได้ยินเสียงประตูเปิดและปิดลง แต่สิ่งที่อยู่ในใจเขามันมีอย่างเดียวก็คือ

 

นี่ฉันถอดกางเกงลงขนาดนี้แล้วนายจะทำแค่นี้น่ะหรอ?!’

 

ระหว่างที่เฉินหลี่กัวเงียบด้วยความเศร้าและตกอยู่ในภวังค์ความคิดตัวเอง ข้ารับใช้ตัวน้อยของเขาก็แอบเข้ามาเงียบๆโดยที่เขาไม่สังเกตุ

 

เมื่อเลอชี่เห็นรอยฟันบนตัวเฉินหลี่กัวและเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายบนเตียง เขาก็สูดลมหายใจเย็นๆเข้าทันที เสียงของเขาสั่นระหว่างที่เรียกอีกฝ่ายออกมา นายท่าน

 

เฉินหลี่กัวตื่นขึ้นจากความโศกเศร้าและถามออกมา เขาไปแล้วใช่หรือไม่?”

 

เลอชี่พยักหน้าเบาๆและถามขึ้น นายท่าน... ...ท่านต้องการให้ข้าเรียกหมอมาให้ท่านมั้ย?”

 

เฉินหลี่กัวส่ายหัวอย่างหนัก นำน้ำร้อนมาให้ข้าก็พอ ข้าอยากจะอาบน้ำ

 

เลอชี่ก็ไม่กล้าที่จะถามไปมากกว่านี้เช่นกัน ดังนั้นเขาเลยหันหลังและออกไป

 

ในไม่กี่นาที เขาก็เตรียมน้ำอุ่นและนำเฉินหลี่กัวลงไปในอ่างน้ำจากนั้นก็ออกไปอย่างรวดเร็ว

 

เฉินหลี่กัวนั่งอยู่ในอ่างน้ำท่ามกลางไอน้ำขาของเขานั้นอ่อนแรง ลำคอของเขาก็ทั้งมีร่องรอบการบีบและรอยฟัน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความทุกข์ใจ... ...

 

เฉินหลี่กัวล้างตัวด้วยน้ำสะอาดและพูดกับตัวเองว่า ข้านี่สกปรกจริงๆ ข้าจะต้องทำยังไง? ข้ารู้สึกว่าตัวเองสกปรกจริงๆ... ...

 

เขามองน้ำไหลผ่านไหล่ของเขาและสะอื้นออกมาเบาๆ ร่างกายข้านี่มันไร้ค่า... ...

 

ระบบ : “... ...

 

เฉินหลี่กัว : “ระบบ ทำไมนายถึงไม่พูดอะไรบ้างเลย?”

 

ระบบ : “เพราะฉันถูกห้ามไม่ให้สบถ

 

เฉินหลี่กัวรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นเสียใจอย่างมาก เจ้า กระทั่งเจ้าก็ยังไม่ชอบข้า? ข้าสมควรตายจริงๆ!”

 

ระบบ : “รีบๆอาบตอนน้ำมันยังร้อนอยู่เถอะ

 

เฉินหลี่กัว : “ฮี่ๆ นายโดนหลอกแล้ว ฉันไม่กล้าตายจริงๆหรอก

 

ระบบ : “... ...

 

เฉินหลี่กัว : “อ่า แรงของเขามันดีจริงๆ! รอยฟันบนคอฉันนี่ค่อนข้างเด่นเลยนะ เฮ้ๆ ดูความหนักของรอยฟันของทั้งสองด้านนี่สิ

 

ระบบ : “... ...

 

เฉินหลี่กัว : “มันต้องรู้สึกดีแน่ๆตอนจูบน่ะ

 

ระบบ : “... ...เจ้านี่มันน่ารำคาญจริงๆ

 

เฉินหลี่กัวชอบที่จะแหย่ระบบตอนที่เขาว่าง เมื่อระบบนั้นไม่รู้จะพูดอะไรแบบนี้มันทำให้เขารู้สึกดีมาก

 

เฉินหลี่กัวพูดต่อ นายรู้สึกเสียใจมั้ยที่เลือกฉันมาตอนนั้น?”

 

เขาถูกชนด้วยรถบรรทุกในโลกเดิมและชีวิตของเขาก็จบลง แต่จากนั้นเขาก็ถูกดึงมายังโลกใหม่โดยระบบและระบบก็บอกเขาว่าตราบใดที่ทำเงื่อนไขให้สำเร็จเขาก็จะได้ฟื้นคืนชีพ

 

ในตอนแรกเฉินหลี่กัวค่อนข้างเชื่อสิ่งนั้นแต่เมื่อเขาคิดเรื่องนี้ดีๆแล้ว เขาจะกลับไปได้ยังไง? หลังจากกลับไปคนที่เขาชอบมาเป็นเวลากว่าสิบปีนั้นอาจจะลืมเขาไปแล้วก็ได้ เพราะงั้นโลกที่เขาอยู่ตอนนี้มันก็ไม่ได้แย่อะไรหนัก

 

ระบบ : “ถ้าฉันสามารถคืนสินค้าได้ ฉันคงทำมันไปแล้ว

 

เฉินหลี่กัว : “ซื้อแล้วคืนไม่ได้หรอกนะ

 

เฉินหลี่กัวคุยกับระบบระหว่างอาบน้ำ การอาบน้ำนี้จึงใช้เวลานานกว่าปกติ

 

และเลอชี่ที่ยืนรออยู่ข้างนอกห้องอาบน้ำก็กังวลว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นกับนายท่านของเขารึเปล่าและกำลังจะพุ่งเข้าไป เฉินหลี่กัวก็เรียกออกมาเบาๆ เลอชี่

 

เลอชี่ตอบรับ ขอรับ

 

เฉินหลี่กัวพูด เข้ามานี่

 

เลอชี่เข้ามาและเห็นเฉินหลี่กัวที่ยืนหันหลังให้ตัวเอง เขามองไปที่แผ่นหลังของเฉินหลี่กัวและเห็นถึงความอ้างว้างของอีกฝ่าย เขาก็เรียกอย่างระมัดระวัง นายท่าน?”

 

เฉินหลี่กัวตอบ หืม? ออกไปกันเถอะ

 

ได้ขอรับเลอชี่เดินเขามาและนำเฉินหลี่กัวนั่งลงบนเก้าอี้เลื่อนจากนั้นก็เข็นอีกฝ่ายไปที่ห้องนอน

 

ดวงตาของเฉินหลี่กัวปรือครึ่งนึงดูราวกับเขาเหนื่อยล้าอย่างมาก

 

เลอชี่ : “นายท่าน...

 

เฉินหลี่กัว : “พูดมา

 

เลอชี่พูดต่อ ท่าน ท่านเกลียดองค์ชายสามหรือไม่?”

 

เฉินหลี่กัวมองไปที่เลอชี่อย่างที่ไม่มีทั้งความสุขหรือความอ่อนแอ เกลียดเขาเพราะอะไรล่ะ?”

 

เลอชี่ตอบ เขาได้ทำกับท่านแบบนี้... ...

 

เฉินหลี่กัวหัวเราะเย้ยหยันตัวเองและพูด ถ้าข้าเป็นคนขององค์ชายสามล่ะก็ ข้าคงได้จะชื่นชมในวิธีการของเขา แต่โชคร้ายนักที่ข้าไม่ใช่——”

 

เลอชี่เงียบฟังอย่างสับสน

 

เฉินหลี่กัวพูดต่อ ข้าแค่เกลียดที่ข้าได้เลือกเจ้านายผิดคนเท่านั้น


—————————————


ก็ฝั่งองค์ชายรองมันไม่อะไรกรุบกริบให้กินแบบองค์ชายสามนี่นา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 390 ครั้ง

491 ความคิดเห็น

  1. #468 Blueheart (@Bananabaot) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 18:56
    ระบบกับนายเอกฝีปากก็พอๆกัน
    #468
    0
  2. #412 ฺBedroom (@154356) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 15:42
    ต้องทำอีกกี่ภารกิจถึงจะสำเร็จนะ ว่าเเต่โลกแรกน้องเผลอทำอะไรลงไปนะ
    #412
    0
  3. #303 Middle97 (@kaohomd) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 00:20
    ตอนคุยกับระบบก็คืออ55555555
    #303
    0
  4. วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 05:59
    แสดงแหลเก่งจังอ่ะลูก
    #96
    0
  5. #95 Konrafah (@Konrafah) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 01:39
    โถ่ น้องก็รอฉากต่อไปเต็มที่ 555555
    #95
    0
  6. วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 01:13
    สินค้าชิ้นนี้ซื้อแล้วไม่รับเปลื่ยนคืน เสียใจด้วยนะระบบ 555
    #94
    0
  7. #93 ยัยหลงตัวเอง (@nooknic13) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 23:22
    ทำไมพี่เฉินถึงได้...น่ารักแบบนี้ชอบการหยอกใส่ระบบมากกก😂😂
    #93
    0
  8. วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 23:01
    หมั่นไส้นางเฉิน!! แกร ร้ายมาก
    #92
    0
  9. วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:50
    ซื้อแล้วคืนไม่ได้5555
    #91
    0
  10. #90 IXing (@IXing) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:49
    สงสารระบบ 5555555555555
    #90
    0