จะมาไม้ไหนอีก...
ตอนก่อนหน้า

จะมาไม้ไหนอีก...
เกริ่นเรื่อง: อย่าให้ความหวัง ทั้งๆที่เธอก็ยังมีเขา...ความเหงาเกิดขึ้นแล้ว...ทั้งที่ยั้งคิดมาตลอด และที่ทำก็ไม่ได้ผิดด้วย เพราะเธอนั้นแหละที่ทำให้เรากลายเป็นแบบนี้
15 มิ.ย. 52 , View: 178 , Post : 0


ทำอย่างนี้น่ะ...ฆ่ากันให้ตายดีกว่า

ไม่อยากจะพูดไม่อยากจะบรรยาย
เกลียดความรู้สึกของตัวเอง
เกลียดที่ยังคิดเรื่องที่ผ่านไปแล้ว...ผ่านไปด้วยความเจ็บปวด
อะไรจะขนาดนี้...แล้วทำไมต้องทำกันขนาดนี้ด้วย

เมื่อวาน วันอาทิตย์....เที่ยวประจำปีของเมเจอร์...
ปีหนึ่ง เฟรชชี่...กำลังน่ารัก
พาน้องไปเที่ยว...สนุก...แต่ก็...นั่นแหละ
สนุก มีความสุข...แต่แปบๆ
เพราะไม่เข้าใจการกระทำ...ของเขา
คืนวันเสาร์...ทักเอ็มเอสเอ็นมา...
ซึ่งนานมากๆแล้วที่ไม่ได้คุยกันผ่านสื่อนี้...
อ้อ...ไม่อยากจะพูดว่า ตั้งใจจะหยุด...เพียงพอสำหรับคนคนนี้
คิดว่าคงไม่มีอะไรสามารถมาสะกิดใจได้อีกแล้ว
แต่ก็เกิดขึ้นอีก...ส่วนหนึ่งต้องยอมรับว่าเป็นเพราะใจตัวเองยังไม่เข้มแข็งพอที่จะไม่รู้สึกรู้สาอะไร

มันเกิดขึ้น....ตอนนั้นที่เขาทักเอ็มมาก็ไม่คิดอะไร...ที่ตอนนี้เริ่มคิด
เขาถามว่า พรุ่งนี้เที่ยวเมเจอร์เหรอ...เราก็ชอบ ใช่... ไปป่าว ก็ชวนตามมารยาท
ตอนนี้เริ่มเข้าใจแล้วว่าการที่เขาถามแบบนั้น
มันเป็นการเช็คว่าเราจะไปหรือเปล่า...แม้จะอยากรู้ว่าถ้าเราไม่ไป เขาจะไม่ไปด้วยหรือเปล่า
...ช่างเหอะ ยังไงซะเราก็ต้องไป...เพราะเพื่อนเราก็มี
ไม่ไปเพื่อนเสียใจแย่....

เรื่องที่น้ำตกน่ะ....มันสะกิดใจชอบกล
อาจจะเพราะเราบ้าบอหน่อย
คิดว่าตัวเองเป็นเหมือนพวกคนเขียนนิยาย...ที่รู้ทุกอย่าง
มุมมองแบบคนเขียนนิยายไง
ทำไมจะมองไม่ออกว่า...เขาพยายามทำอะไร....ให้เราหวั่นไหวบ้าง
ตั้งแต่เริ่มต้น...เรานั่งรถข้างหน้ากับเพื่อน มันเป็นรถสองตอนไง
เขานั่งตอนหลัง
บนรถก็พูดคุยตามปกติ...แปลกใจนิดนึง
ตั้งแต่ตอนเขาเดินมาขึ้นรถคันเดียวกับเราแล้ว...
เพราะสองปีที่ผ่านมา (ตอนไปเทียวเมเจอร์แบบนี้)เขาทำท่าเหมือนจะขึ้นรถคันเดียวกับเรา...แต่ก็เลี่ยงไป
แต่ปีนี้มาแปลกดี...กล้านะ

ไปถึงเราก็เล่นน้ำ แช่ในอ่างที่ไม่ค่อยลึกแบบว่านั่งอ่านหนังสือ(นิยาย)ได้ แล้วก็อยู่ที่ร่มด้วย
ไม่อยากเล่นน้ำที่แดด ไม่ชอบ (กลัวดำ)
ก็เห็นนะ...เขาก็นั่งมอง
เอาเหอะ...เขาอาจจะมองบรรยากาศรอบๆก็ได้ แบบว่ามองปีหนึ่งไง ยังสดยังใหม่
ตอนเที่ยงหลังจากกินข้าวเสร็จเขาก็ลงมาเล่นน้ำแถวๆที่เราเล่นอยู่ ไม่นานก็มีคนลงมาเพิ่มเยอะ
เราก็พูดคุยตามปกตินะ...อ้อ หยิบครีมอาบน้ำเราไปเฉยเลย ใช้เองไม่ว่า...นี่ส่งให้คนอื่นไปทั่ว ชิ~
เขาเลิกเล่นก่อนเรา...หลังจากนั้นเราก็สนุกสุดเหวี่ยงต่อ
ไปเล่นสไลเดอร์...สนุกมากๆ
บ่ายสองเราก็ขึ้น....มีช่วงหนึ่งที่เผชิญหน้ากัน
เราไม่เข้าใจทำไมต้องแอบมองสบตา พอเรามองสบตากลับหลบ
แต่หลบอ่ะดีแล้ว...เพราะเราเองก็ไม่กล้าหรอก

เกลียดตอนที่เรานอนอยู่ ตอนนั้นไม่มีใคร...กะว่าจะพักสายตาซะหน่อย
แต่เขากลับเดินมา...คุยโทรศัพท์กับผู้หญิงซึ่งเราเดาว่าคงเป็นสาวสวยคนหนึ่งที่กำลังคบกันอยู่
ไม่พอนะ....ยังคุยเสียงกระหนุงกระหนิง ซะน่ารัก ออดอ้อนกันเหลือเกิน
ไม่เข้าใจความรู้สึกกันบ้างเลย...แค่นั้นไม่พอค่ะ ตอนที่คุยโทรศัพท์มีการถอดเสื้อโชว์หุ่นอีกต่างหาก
จะบ้า...แต่ที่จะทำให้บ้าจริงๆก็คงเป็นเสียงคุยกับพวกเขาแหละ....ทนไมไหว
เลยต้องลุกไปเข้าห้องน้ำ...สาบานให้ ตอนนั้นทนฟังต่อไปไม่ไหวจริงๆ
เหมือนจะ แกล้ง....คุยเสียงดัง....รักกันเงียบๆหน่อยได้มั้ย
คนได้ยิน...มันเจ็บ

ไม่นานพวกเขาและเพื่อนเราลงไปด้านล่าง
ตอนแรกเราว่าจะไม่ไป แต่เพื่อนมันเรียกว่าไปกินส้มตำข้างล่างกัน
เราก็เดินตามไป...ห่างๆ
แต่ตอนไปกินส้มตำเขาไม่ไปนะ
เหมือนจะแวะนั่งระหว่างทาง (ให้ความหวังผู้หญิงคนอื่นไง ประมาณว่าหว่านเสน่ห์ไปทั่ว)
เรากินส้มตำเสร็จก็เดินกลับ ตอนนั้นรถกำลังจะออก เขาก็ยืนมอง...
ความรู้สึกเราน่ะมันคิดไปไกลกว่านั้น
เห็นสายเขาแล้วมันคิดไปไกล เหมือนจะเป็นห่วงกัน
แต่ความจริงคือเรามารถคันเดียวกัน
ก็แค่รอให้ขึ้นรถกลับพร้อมกัน
เท่านั้น....

ถามว่าตอนนี้รู้สึกยังไงเหรอ..
เกลียดตัวเอง...ที่เอาแต่คิดเรื่องไร้สาระ
ท่องเอาไว้...เขามีแฟนแล้ว
และเขาก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่ทำให้เราหวั่นไหว...และพยายามให้ความหวังเรา
และใครต่อใคร
เพราะฉะนั้น...ห้ามคิดมากอีกแล้ว
ไม่เอาแล้ว...เจ็บปวดน่ะ
เจียนตายนะ...

พูดคำว่าพอ...สำหรับผู้ชายคนนี้มามากแล้ว
น่าจะพอแล้วจริงๆ...คิดถึงอนาคตมากๆ
วันนี้สิ่งที่ต้องทำคือตั้งใจเรียน
อนาคตเราอาจจะไม่ได้เจอ...ไม่ต้องเจ็บปวดเพราะความคิดถึง
ไม่ต้องกังวล...เรื่องใดใด ในเมื่อเราเป็นแค่คนรู้จักธรรมดาๆเท่านั้น
ในอนาคตอันใกล้ อีกสองปีหรือสามปีนับจากนี้
เราอาจจะไม่ต้องเจอกันอีก
บอกตรงๆเราเป็นคนหนึ่งที่รักมอ.แห่งนี้
รักธรรมชาติ รักการใช้ชีวิต มันเรียบง่ายดี
แต่ก็ไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว...
อยากเรียนให้จบแล้วไปที่อื่นบ้าง
เผื่อทีอะไรๆคงจะดีต่อ..หัวใจ





ผู้หญิงคนนี้ก็มีหัวใจนะ...เจ็บได้ 
ร้องไห้เป็น
 เล่นกับความรู้สึกของคนน่ะ สนุกมากหรือไง


แฟนคลับ [0]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้

แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
  • 1

    1

    ตอนก่อนหน้า

      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข

    My Blog
    8
    Comments
    0
    Fanclub
    0


        Blog ที่ผ่านมา


    ดู Blog ทั้งหมด


        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ


         อัพเดท -