เส้นทาง ที่ไม่อาจคว้า จุดจบได้

ตอนที่ 11 : โชคชะตา ที่เจอกับ พรสวรรค์ ที่มี ความพยายาม จนวิปริต แล้วอะไรจะเป็น ผลลัพธ์ ที่เหลืออยู่ [a1-8]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 0
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    9 มี.ค. 64

จากสิ่งนั้นที่เป็นผลรวมของกระแสเวทที่ได้ผิดปกติ มันกำลังโจมตีกระแสเวทต่างๆมาใส่ โดยที่โจมตีออกมาเสร็จแล้ว พวกกระแสเวทนั้นๆก็จะกลับไปรวมที่แกนกลางของเจ้าสิ่งนั้นอีกครั้ง

[กระโดนหลบการโจมตีที่มีจำนวนมากและต่อเนื่อง] ไอ้โกเลมเวทผิดปกตินี้มันจะยุ่งยากเกินไปแล้วนะ แต่ก็ต้องใช้เวลาตั้งนานกว่าเราจะจับทางได้

[ควบคุมบอลเลือดมาสร้างเป็นโล้ป้องกันเวท] มีแค่บอลเลือดเท่านั้นที่ไม่โดนเจ้าโกเลมบ้านั้น ดูดกระแสเวทเข้าไป ถ้าใช้การควบคุมภายใน ในการควบคุมกระแสภายนอก มันจะมีส่วนที่ขโมยกระแสของเราไปใช้ด้วย ซึ้งมันไม่ใช้เรื่องดีในการต่อสู้ระยะยาวเลยก่อนอื่นมาดูสิว่าถ้าเราเอาจริงแบบจริงสุดๆแล้วเราจะสามารถเอาชนะได้ไหม

[ใช้มือข้างขวาควบคุมเลือดที่มีกระแสเวทของเราเป็นหลักในการสร้างเป็นโล้ป้องกันในตอนที่กระโดดหลบไม่พ้น หรือเศษซากของห้องที่ได้ถูกทำร้ายกระเด็นมาใส่ ส่วนมือซ้ายที่ว่างจากการที่ไม่ได้ควบคุมเวทนั้นดึงผ้าพันแผลที่พันรอบตาออกไปก่อน แล้วนำผ้าที่ชุ่มเลือดนั้นออกมา]

ต้องลืมตา เพื่อเพิ่มปริมาณเลือดอีก ส่วนผ้านั้นควบคุมให้มาพันที่มือขวาเพื่อจะเริมขั้นตอนต่อไป

[การลืมตานั้นสำเร็จแล้ว เลือดได้ไหลออกมาบ่างแล้ว] แต่มันเป็นปริมาณที่น้อยมาก คงเป็นเพราะกระแสเวทพวกนั้นคงกดไม่ไห้เลือดเราไหลออกมา แต่ยังไงก็ต้องสู้ต่อไปอยู่แล้ว

[หยุดวิ่งและโดดหลบ แล้วมายืนประเชิญหน้ากับกระแสเวทที่ถาโถมเข้ามา ที่ยังกับฝนที่ตกลงมาโดยที่ไม่มีที่ถ้าว่าจะหยุดลงเลย]

[ใช้มือข้างขวาควบคุมน้ำเลือดเพื่อมารับกระแสเวทที่ถาโถมลงมาใส่] และ [ใช้มือข้างซ้ายในการควบคุมเวทที่ถาโถมลงมาให้มาเป็นกระแสเวทของฝั่งเรา] ต้องตั้งใจควบคุมให้มาอยู่ที่ฝั่งเราให้ได้มากว่าที่โดนดูดคืนไปไม่งันก็ได้แพ้แน่!

ต่อมาก็ [ใช้มือซ้ายควบคุมกระแสเวทที่อยู่ฝั่งเรา นำมาเป็นโล้ป้องกันแทนโล้ที่ใช้เลือดเรา] และเปลี่ยน [ใช้มือขวานั้นมารวบรวมเลือดทั้งหมดมาตั้งเป็นวงเวทขนาดใหญ่] จะต้องใช้เวลาซักพักนึ่งในการจัดรูปแล้ว จะต้องมีสมาธิ ถ้าสมาธิหลุดก็คือแพ้เท่านั้นเอง

[ใช้เวลาไม่นานในการจัดระเบียบเวทโดยที่จะต้องไม่ให้สมาธิหลุดไป] จัดรู้แบบได้ [มือซ้ายคอยป้องกันถึงจะโดนเอากระแสเวทคืนไปบ่างแต่ก็คงยื้อได้นานพอที่ จัดการขั้นนี้เสร็จได้] ส่วน [มือขวาจัดองค์ประกอบได้เสร็จแล้ว มีวงกลมขนาดใหญ่อยู่ข้างนอกสุดนั้นคืออาณาเขตการป้องกันการแทรกแซง วงขนานใหญ่ลองลงมาคือวงจรการจ่ายกระแสเวทในการทำงานแยกของระบบวงจรเวท ส่วนตัวอักษรที่วนอยู่ข้างในวงนั้นคืออักษรสมมุติที่ใช้การแทนตัวซ้ำในการว่างลำดับการทำงานในระบบย่อยส่วนนี้ยังจัดการไม่เสร็จ และกำลังสร้างวนแหวนย่อยอีก 5 วงตรงกลางที่เป็นการเขียนระบบทำงานของวงเวทที่จะเชื่อมโยงกับตัวอักษรของวงนอกเพื่อการจัดระเบียบในการทำงานแต่ก็ยังไม่เสร็จอีกนั้นล่ะ] ก็นะจำเป็นต้องใช้อักษรสมมุติ เพราะการสอนของอักษรเวทที่พวกอาจารย์สอนนั้น มันจำเป็นต้องใช้ตาดู แต่เราไม่สามารถมองเห็นได้ ฉะนั้นทำได้มากสุดคือจำหลักการและนำมาประยุกต์ใช้ในแบบของตัวเอง แต่มันก็เป็นของเฉพาะมันจะนำของคนอื่นมาใช้รวมกันไม่ได้ และนำวงเวทนี้ไปใช้รวมกับวงเวทอื่นไม่ได้เช่นกัน มันคือการสร้างวงเวทเฉพาะไปเลย ไม่สามารถนำมาใช้รวมกับวงเวทปกติได้

[จะเป็นต้องถ่วงเวลาในการที่โดนดูดกระแสเวทที่นั้นออกไป และต้องคอยนำกระแสเวทที่ถูกซัดเข้าด้วย] ส่วนอีกมือ [อักษรวงนอกเสร็จแล้ววงในก็เสร็จแล้ว กำลังสร้างวงเวทจำนวนมากที่หมุนรอบวงเวทตรงกลาง] กำลังถึงส่วนสำคัญนั้นคือวงเวทที่เอาไว้ใช้งานกระแสเวทที่มีจำนวนมากในการควบคุม

[เวลาที่การเตรียมการทุกอย่างนั้นพร้อมแล้ว] ใช้[มือซ้ายนำกระแสเวทบ่างส่วนที่ควบคุมเป็นเกราะป้องกันที่เหลือน้อยนิดนำมันมาใส่ในวงเวท] ส่วน [มือขวาคอยควบคุมแล้วต้องแก้ไขจุดที่มีความผิดพลาดในการสร้างและต้องปรับปรุงแก้ไขเฉพาะหน้าไปก่อน]

[ใช้เวลาไม่นานในการที่จะทำให้วงเวทแสดงผลตามที่ได้สร้างไว้] นั้นก็คือ [วงเวทที่จะตรวจจับกระแสเวทที่เข้มข้นที่พุ่งมาทางนี้ แล้วโจมตีด้วยกระแสเวทที่ไม่ใช้ชนิดเดียวกันไปเพื่อไม่ให้กระแสเวทของฝั่งเรา และฝั่งนั้นปนกันไม่งันแยกชนิดได้ยากแน่ ๆ]

จากการที่ทำทุกอย่างได้อยู่ตัวแล้ว หรือถ้าจะให้พูด คือยังไม่ชนะนั้นล่ะนี้แค่ยื้อเวลารอแพ้เท่านั้น ฝั่งเรานั้นมีการเหนื่อยลงไป แต่ฝั่งนู้นไม่มีที่ถ้าว่าจะเป็นแบบนั้น

ต้องคิดหาวิธีต่อไป และก็จากการที่เราโจมตีใส่กระแสเวทนั้นที่โจมตีมานั้น ทำให้รู้ว่ามีการชนะ และแพ้ทางกันของกระแสเวทอยู่ด้วย เราต้องปรับปรุงตรงนี้ก่อน

[ใช้เวลาไม่นานในการปรับและในการงานได้จริง] แต่อาการเหนื่อยเริ่มสงผลแล้ว คิดสิคิดเดียวนะเราสามารถทำให้วงเวททำงาน คบวงจนด้วยตัวมันเองได้ไหม ที่จริงมันควรจะทำไม่ได้เพราะไม่มีกระแสเวทเพียงพอในการทำงาน แต่ถ้าเป็นสถานการณ์ตอนนี้โอกาสเป็นไปได้สูง ถ้าทำไม่ได้ล่ะก็ เราก็แค่ฝึกทั้งหมดนี้เพื่อที่จะได้ก้าวต่อไปให้ไกลกว่าเดิมไงระ 555555 แค่คิดก็ชักจะสนุกแล้วสิ เราจะกำจัดเจ้านี้ได้ก่อนหรือจะเป็นไอ้ขี้แพ้ มาดูกันสิว่าผลรับจะเป็นยังไง

*จากการต่อสู้ทางพลังเวทอันมหาสารคนที่ต่อสู้อยู่นั้นไม่ทันได้รู้ตัวเลยว่าห้องที่อยู่นะมันได้หายไปแล้ว และสถานที่โดยรอบโดนลูกหลงในการต่อสู้พลังเวทที่ทำลายอย่างต่อเนื่อง พลังเวทโดยรอบนั้นปั่นป่วน แม้แต่จะใช้เวทธรรมดายังไม่สามารใช้ได้เลยเป็นเพราะพลังเวทนั้นโดนดูดออกไปก่อนโดยจากร่างกายยังไม่ทันจะได้สร้างวงเวทเลย ถ้าแค่ไปอยู่ใกล้พลังเวทที่โจมตีกันไปกันล่ะก็ อาดจะถูกดูดพลังเวทในร่างกายไปจนหมดในด้วยตอนนี้เป็นเหตุการที่แย่ที่สุดตั้งแต่

มีการก่อตั้งสถาบัน-เครื่องขัดเกลาผู้ต่อต้าน-*

[กระแสเวทเริ่มจะควบคุมได้ดีขึ้นแล้ว] ตอนนี้เริ่มเอาอยู่แล้วในเรื่องของกระแสเวท แต่อาการเหนื่อยล้า กับอาการเสียเลือดเริ่มทำให้คุมสติไม่ไหวเท่าไหร่แล้วสิ ถ้าเป็นแบบนี้เรื่อย ๆ เราก็แค่จะมาได้แค่นี้สินะ....อะไรหะ!! คิดว่านั้นจะมีคำพูดแบบนี้ออกมารึไงโว้ย!! งันมาทำอย่างที่เราชอบทำกันเลยดีว่าไงก็การฝึกไงล่ะจะเป็นอะไรไปได้ พอได้คิดแบบนี้แล้วแรงกายและแรงใจมันก็มีมากขึ้นอีกครั้งเลยให้ตายสิ แต่แค่นี้มันคงไม่พอในการจัดการเจ้านี้นะสิ

[ใช้เวลาในการเขียนวงเวทเลือด แยกเพื่อลดการใช้กระแสเวทของตัวเองลง แต่เป็นการชักนำกระแสเวทของตัว โกเลม นั้นมาโจมตีแทน] จะได้มีเวลาพักฟืนตัวเองได้สักหน่อยก็ยังดี ก่อนอื่นก็ต้องหยุดเลือดที่ไหลไม่หยุดสักก่อน ไม่งันแพ้เพราะเหตุผลนี้แน่

[ใช้เวลาปรับปรุงระบบนั้นให้ดีขึ้น และใกล้จะได้เวลาในการโจมตีกลับบ่างแล้ว] เริมจะไม่ไหวแบบจริงๆแล้วสิ เลือดก็ไม่หยุดไหลเลย แต่ก็จัดการกระแสเวทของตัวเองได้แล้ว โครตยุ่งยากเลย และถ้าใช้กระแสเวทของตัวโกเลมที่เราควบคุมมาได้ใส่ในวงจรเวทมากเกินไป เจ้านั้นมันก็จะดูดกระแสคืนไปได้อย่างเร็วเลยนะสิ จะต้องควบคุมด้วยกระแสเวทของตัวเองมันถึงจะเสถียรภาพที่สุดแล้ว จากการต่อสู้ด้วยการงัดเทคนิคทุกอย่างมาใช้แล้ว รวมทั้งแบบนำมาปรับปรุงในการต่อสู้นี้เองเลย ถึงจะใช้ความสามารถที่ถนัดแต่เจ้าโกเลมนี้ มีปริมาณเวทที่ผิดปกติและยังโจมตีแบบนำกระแสเวทนำมาใช้ซ้ำอีก ถ้าจะชนะมีไม่กี่วิธีแต่ก็ไม่มีวิธีอะไรเลยที่ง่าย แต่สิ่งที่ง่ายที่สุดที่จะทำได้คือ ทำร้ายแกนกลางของเจ้าโกเลมนี้ให้ได้ แต่เท่านี้สัมผัสได้มันมีไอเวทแบบผสมจำนวนมากจนมันกลั่นจากไอเวทเป็นก้อนอะไรซักอย่างแล้วมันเหมือนจะเป็นแกนกลางนะ แต่เพราะการสัมผัสที่มีกับกระแสเวทอย่างจริงจังมานาน เจ้าตรงนั้นนะเหมือนเป็นร่างของโกเลมมากว่ามันไม่น่าจะใช้แกงกลางด้วยซ้ำไป แกนคงอยู่ข้างในนั้นอีกที่ ส่วนที่เป็นไอเวทที่อยู่รอบนอกนั้นเหมื่อนจะเป็นการ....หายใจ...เข้าและออก ส่วนกระแสเวทที่พุ่งมาโจมตี ถ้าจะให้บอกจริงๆเจ้านี้ก็โจมตีไปทั่วทั้งห้องนั้นล่ะ เราก็แค่ใช้พื้นที่เล็ก ๆ ในการใช้กระแสเวทของเจ้านี้ในการโจมตีส่วนกลับไปใส่เท่านั้นเองมันคือการโจมตีส่วนกลับ...ตอนนี้คิดอะไรออกอีกแล้ว....นี้เป็นวันที่คิดไอเดียในการประยุกต์กระแสเวทได้เยอะสุดแล้วมั้ง การต่อสู้ที่กดดันนี้มันดีจริงๆ สัมผัสได้เลยว่าเรากำลังพัฒนามากขึ้นจริงๆ

[ใช้มือขวาและมือซ้ายนำมาประกบกัน] ตั้งแต่แรกเริ่มไม่ค่อย อยากใช้รูปแบบเวทการควบคุมเวทอีกชนิดนึ่งเลย มันปรับเปลี่ยนได้ยากแต่แข็งแรงมากเช่นกัน

[ควบคุมเลือดที่เหลื่อที่ไม่ได้ใช้] ถ้าทำได้จริงเราก็จะมีเวลาคิดได้มากขึ้นไปอีก [นำมาเปลี่ยนเป็นน้ำแข็งเลือด] จัดรูปแบบแล้วเขียนรูปแบบกระแสเวทลงไปในก้อนน้ำแข็งเลือด [สร้างมาแล้วแบ่งมาประกอบกันวงเวทจำนวนมาที่ทำงานอยู่รอบตัว] ถ้าทำได้จริงชนะแน่ นั้นคือ [การที่นำกระแสเวทมาอักรวมกันในก้อนผลึกเลือด] ผลรับก็คือ ... ไม่ได้สามารถเก็บจำนวนกระแสเวทได้มากก็จริงอยู่แต่ กระแสเวทหลายชนิดรวมกันในที่เดียวมันเกิดการตีกันเองจนเกิดความเสียหายใส่ผลึกเลือดนะสินี้ [ตัดสินใจแยกผลึกเลือดออกเป็นเท่ากับจำนวนชนิดของกระแสเวท] ควบคุม....

#วืด …. อะไรนะ สติๆ หน้ามืดแป๊บนึ่ง แย่แล้วสิต้องรีบจัดการแล้ว ....จะไหวไม่นี้....ชิ!...กำลังใจตกอีกแล้ว...ร่างกายเริ่มจะยืนไม่อยู่แล้วด้วย...ยังนะ...ยัง....มันยังไม่จบ...ขออีกนิดถ้าเราสามารถรักษาตัวเองได้ล่ะก็....เดียวนะทำไหมเราไม่ทำล่ะ...แต่ถ้าทำมันจะยุ่งยากมากกว่าเดินสิ...แต่ถ้าไม่ทำก็เดียวได้จบลงตรงนี้หลอกให้ตายสิ....หวังว่าจะเป็นการตัดสินในที่ถูกนะ.....ไม่งันแพ้แบบทันที่แน่

[ใช้กระแสเวทจากวงเวท ชักนำมาสร้าง...] ก่อนอื่นต้องหาว่ากระแสเวทอันไหนเป็นธาตุแสง เจอแล้วมีปริมาณน้อยจัง แต่คงจะพอ [เลือกกระแสเวทมาสร้างเป็นวงเวทรอบตัว] ต่อมา…ไม่พอแน่ ๆเลย... [จัดระเบียบกระแสเวทอื่นๆนำมาใช้ประกอบเพิ่มในวงเวท ที่จะมาสร้างเป็นกระเเสเวทรักษาตัวเอง] รักษานะมันก็ทำได้อยู่แล้วล่ะ แต่ถ้าเอากระแสเวท ของเจ้าโกเลมมาใช้มากเกินไปมันจะเป็นการที่ ทำให้กระแสเวทของเรานั้นไม่บริสุทธิ์ และมีโอกาสสูงมากที่จะโดนควบคุมจากเจ้าโกเลมนั้นด้วย มันมีความเสียงสูงในการใช้กระแสเวทของเจ้านั้นในการรักษาตัวเองอยู่ แต่ยังไงก็ดีว่าแพ้ไปเลย ถึงจะรักษาหายได้แต่ก็ไม่ใช้ว่าจะไม่มีความเหนื่อยล้ามันจะหายไปหมดอยู่ดี ก็แค่ค้ำจุนสภาพตอนนี้จนกว่าจะไม่ไหว ก็ใช้วิธีนี้อีกครั้ง แต่ยิงใช้มากเท่าไหลยิ่งจะโดนเจ้านั้นควบคุ้มได้ง่ายขึ้นด้วย แต่กว่าจะถึงตอนนั้น เราคงชนะมันได้....หวังว่านะ

[ใช้กระแสเวทมาจ่ายในวงเวทที่สร้างขึ้นเพื่อการรักษา] ...ใช้เดียวต้องจัดการขั้นตอนต่อไปของผลึกเลือดด้วยสิ...[รักษาเสร็จแต่การควบคุมกระแสเวทเริ่มช้าลง] มีผลเร็วจริงขนาดรักษาด้วยปริมาณแค่นี้เอง

[ควบคุมกระแสเวทในผลึกเลือดให้ไปประกอบกับวงจรเวทในการรวบรวม] ยังไงก็ทำได้แค่แยกชนิดของกระแสเวท สุดท้ายก็แต่รวบรวมได้ปริมาณนึ่งมันก็จะเต็ม...คงต้องรองโจมตีไปใส่แกนกลางดูซะแล้ว แต่เท่าที่คิดมันไม่ควรจะได้ผล เพราะยังไงเจ้าโกเลมนั้นก็จะดูดกระแสเวทที่เราโจมตีไปได้อยู่ดีแต่ถ้าไม่ทำอะไรเลยยังไงก็ต้องแพ้ไม่ทางใดก็ทางนึ่ง

[รวบรวมกระแสเวทต่างๆที่ถูกโจมตีมา] รอจนกว่าจะเต็ม [เมือกระแสเวทที่รวบรวมมาเต็มในผลึกเลือดแล้ว] ใช้เวลาไม่นานในการเต็มจริงๆนั้นล่ะ

[จะตั้งการโจมตี] ....แล้วจะโจมตีแบบไหนระต้องคิดหาวิธีที่การโจมตีด้วยกระแสเวทหลายชนิดให้มีประสิทธิภาพมากที่สุดไม่งันก็สูญเปล่า...คิด...

คิดไม่ออกโว้ยวันนี้คิดอะไรได้ตั้งเยอะแล้วนะ นี้มันก็สุดยอดเกินไปแล้วนะ มันก็ถึงขีดจำกัดในการใช้ความคิดแล้ว!!!....ทำไงดีระเนี้ย งันคงโจมตีไปเรื่อย ๆแล้วคอยปรับเอาระกัน ยังไงเราก็แค่ใช้กระแสเวทเราในการชักนำเอา ไม่ได้เสียกระแสเวทในการโจมตีสักหน่อย มันคงไม่เหนื่อยหลอกมั้ง

[รักษาร่างกายเสร็จแล้ว นำผ้าพันแผลที่ชุมเลือดมาพันปิดตา] ร่างกายมันไม่เท่าไหร่ แต่พวกสภาพจิตใจมันไม่ได้รักษาไม่ได้นี้สิ

#วี้ด เสียงดังฉะมัดเลย [ใช้มือข้างขวาควบคุมกระแสเวทหลายชนิด] ส่วนตำแหน่งก็ [ใช้มือข้างซ้ายควบคุมวงแหวนเวทที่มีผลึกเลือดที่สร้างขึ้นเพื่อตรวจจับชนิดและกระแสเวทโดยรอบ] การโจมตีที่ดีจะต้องไม่เสียความแรงในการพุ่งเข้าถึงจุดอ่อน...ถ้าจะให้บอกให้ถูกมันไม่มีจุดอ่อนหลอกนะเพราะทั้งหมดมันอ่อนแอ่เท่ากันหมดไงระ...

#ฟิ้ว!!! หวังว่าจะส่งผลนะ  #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว #ฟิ้ว ยิ่งเขาไปแต่ระครั้งได้ทำการเปลี่ยนส่วนผสมของกระแสเวท และรองปรับปรุงคุณภาพเรื่อย ๆ แต่ก็ยังคงไม่สามารถไปถึงตัวโกเลมได้เลย แค่พากระแสเวทที่อยู่รอบๆตัวโกเลมยังยากเลย แต่ถ้าไม่ทำให้สุดแล้วมันคงจะทำให้โครตเสียใจเป็นแน่เลย

[โจมตีอย่างไม่ยอมแพ้ต่อไป] #ฟิ้ว!!! นี้เสียงครั้งที่เท่าไหร่แล้วนะ ต้องนี้สามารถยิงถึงตัวโกเลมได้แล้วแต่มันก็ไม่สามารถเจาะเขาไปได้เลยนี้สิ 

#ตู้ม [นั้นมันบ้าอะไรนะ ต้อนแรกโกเลมมันแค่โจมตีไปทั่วแต่ตอนนี้มันกับเล็งเป้ามาที่นี้ ตรงนี้ ... แถวมันเริ่มที่จะ...บ้าไปแล้ว...แล้วจะไปชนะยังไงนิ]

[กระแสเวทนับไม่ถ้วนโจมตีมาอย่างบ้าครั่ง แถมอีกด้านนึ่งนั้นกำลังรวบรวมกระแสเวทเข้มขน จนขนลุกเลยระ] บ้าเอยแล้วจะทำยังไงดีระ...มันยังคงโกเลมสินะ...คงต้องรองทำอะไรสักอย่างแล้วสิ 

[รวบรวมเลือดทั้งหมดที่ใช้ในวงเวททำการปรับปรุง ทั้งหมดแบบยกชุดเลย] ต้องการวงเวทมากกว่านี้เพื่อที่จะช่วยในการทุ่นแรง ต้องเอาออกมาจากส่วนเกินที่ไม่จำเป็นของวงเวททั้งหมดเลย [สร้างวงเวทป่าวจำนวนมาก เพื่อจะเอากระแสเวทต่างๆนำมาใช้ประโยชน์ และควบคุมแยก] ต้องใช้ความรู้ทั้งหมดที่มีทั้งชีวิตในการเอาตัวรอดแล้ว [สร้างวงเวทลมอยู่ใต้เท้า] ต้องออกจากตรงนี้ก่อน [ทำการยิ่งตอบโต้ไปเพื่อสกัดการโจมตีที่จะเข้ามา] ยังต้องทำยังไงอีกล่ะคิดสิ ๆ [คอยควบคุมการโจมตีหลักเพื่อตอบโต้] และ [ยิ่งการโจมตีหลัก] ถึงมันจะสร้างความเสียหายไม่ได้แต่มันจะสร้างแรงกระเพื่อมของกระแสเวท ทำให้มันตอบสองช้าลง แต่แค่แป๊บเดียวจริงๆ

[เคลื่อนที่ไปรอบเพื่อหลบการโจมตีกระแสเวทเข้มข้น] ถ้าหลบด้วยความเร็วมากพอการโจมตีอื่น ก็จะไม่โดน ...คิดวิธีดีๆออกอีกแล้วมารองเลยดีกว่า

[พุ่งเขาไปไกลเจ้าโกเลม และคอยรวบรวมกระแสเวทที่กระจายตัวกันอยู่] เพื่อนำมาใส่ในวงจรเวทที่ทำงานอยู่ [เข้าไปใกล้เรื่อย ๆจนในที่สุดก็อยู่ใกล้ตัวของโกเลมมากพอแล้ว] และการโจมตีเวทมันก็กดทับอาณาเขตที่เราอยู่ แต่ยังไงมันก็ไม่เป็นไรเพราะทำการสร้างและปรับปรุงมันมาอย่างดี เอาล่ะมาทำให้มันจบๆไปเลยดีกว่าทำการรวบรวมเลือด และผลึกเวทที่วางอยู่ นำมา สร้างเป็นระบบการระเบิดกระแสเวทแบบทับทับซอนกันที่อยู่ในผลึกเวทรูปแบบอักษรอักขระเฉพาะในการสร้างความไม่เสถียร [เมือทุกอย่างพร้องก็ทำการจัดให้มันอยู่ในจุดศูนย์กลางของการโจมตีครั้งสุดท้าย]

#... เงียบไม่มีอะไรเลย สังหรณ์ใจไม่ดีเลย [นำตัวเองออกมาอย่างรวดเร็วที่สุดที่เป็นไปได้] …

# เปรี้ยง นั้นเป็นเสียงที่ไม่ใช้จากตัวเจ้าโกเลมจะแต่เป็นห้อง...ห้องที่กำลังพัง....เป็นไปได้ยังไง..บ้าไปแล้ว

[สัมผัสได้ว่า...ไม่สิไม่จำเป็นต้องใช้การสัมผัสก็ได้ห้องที่เราอยู่พังไปแล้ว...] นี้มันเกินความคาดหมายนะนิ

[เหลือกระแสในวงเวทอยู่นิดหน่อยใช้มันการรอยตัวขึ้นไป] มีเสียงของลมด้วยล่ะ [นานแค่ไหนกันนะที่ไม่ได้ออกมาเจอข้างนอก] ...คงว่างใจตอนนี้ไม่ได้ ถ้าออกไปตอนนี้ เดียวก็โดนเจออยู่ดี ฉะนั้น.... 

# เปรี้ยง [เสียงดังที่เกิดจากในห้อง] คงเป็นเจ้าโกเลมนั้น [ยังไม่จบสินะ] ... ยังกับ... ได้ยินคำถามว่าเลยว่า <จะหนีไป หรือ จะอยู่ต่อ> ....55555555 รู้สึกได้ถึง คำถามแบบนี้เลยนะ

“แม้ตัวผมยิ่งไม่ใช้คนที่ชอบเลือกอะไรแบบนี้ด้วยสิ” [เดินไปที่โกเลม...ไม่สิต้องบอกว่าบินไปหาสิ่งที่เคยเป็นโกเลมต่างหาก]

“มาสู้กันต่อดีว่า ผมว่าผมมีเสันทางในแบบของผมนะ”

[รอบตัวที่เต็มไปด้วยวงเวทเลือดจำนวนมาก และผลึกน้ำแข็งเลือดที่วนรอบ วงเวทเลือดขนาดใหญ่] มา! ถึงจะไม่พร้อม แต่คงจะพร้องสุดได้แค่นี้ระ

[กระแสเวทของเจ้าโกเลมไม่ขยับเลย] มันเงียบมาก และสิ่งรออยู่หลังความเงียบมันคือความอันตราย 

# เปรี้ยง เสียงดังยังกับสายฟ้า [มีกระแสเวทที่เข้มข้น....ไม่สิถ้าจะให้เรียกต้องเรียกว่าผลึกเวท] ถ้านับก็คงเป็นสิ่งที่เข้มที่สุดที่เคยสัมผัสในด้านของกระแสเวท เอาล่ะจากแค่กระแสเวทยังเป็นระดับตึงมือเลย แล้วเมือกี่เป็นระดับ กลั่นเวท ยังต้องฝืนและใช้แรงใจฮึดสู้ซ้ำแล้วซ้ำเล้า แล้วดูตอนนี้สิ เป็นระดับ ผลึกเวท ...แต่จุดประสงค์ไม่ใช้ชนะสักหน่อยนิ

ใช้สิ่งที่เราต้องทำคือต่อสู้กับเจ้านี้เพื่อให้มันโจมตีลงมาในสถานที่แห่งนี้เพื่อจะสร้างความปั่นป่วน ให้มากจนสามารถหนีไปได้จะได้ไม่มีร่องรอย  ...

มาเริ่มกันเลย [...จากที่สัมผัสมีการเคลื่อนไหว...ของสิ่งอื่นๆ...] คงเป็นพวกของพวกอาจารย์แน่ ๆก็ไม่แปลกใจเพราะที่นี้พังไปหมดแล้ว ถ้ารอนานกว่านี้คงจะพลาดโอกาสเป็นแน่ [เดินเข้าไป] ...ต้องรีบแล้วทำไงดีระ... [ใช้มือข้างหนึ่งไปจับ] เป็นสัมผัสที่ไม่เคยจับมาก่อน ก็ต้องแน่ล่ะนี้คือการใช้มือจับพลังเวทที่เป็นผลึกจริงๆนิ คงต้องกระตุ่นแล้วสินะ มาเริ่มกันเลย [บังคับกระแสเวท ของเราที่อยู่ภายในที่ผสมอยู่] ตื่นขึ้นมาสะแล้วมาสร้างความวุ่นว้ายก่อนแล้วค่อยไปนอนต่อ เจ้าโกเลมบ้า

#ตึกๆ เริ่มมีการขยับแล้ว [ถอยออกหางเตรียมตัวเตรียมใจ] เร็วๆเข้าเดียวก็มีคนอื่นมา

#.... [ขยับแล้ว...] #ตู้ม!!!!!!!!!!!!! [ทำการป้องกันด้วยความเคยชิน] มาแล้วสินะ

[ที่สัมผัสฝนกระแสเวทจำนวนมากพุ่งไปทั่ว] เยี่ยม [ป้องกันแล้วควบคุมกระแสเวทนำมาใช้โจมตีสกัด] ต้องสร้างความวุ้นว้าย ให้มากว่านี้อีก

[บินไปรอบๆ ใช้การจำลองสถานที่ด้วยกระแสเวทเวท จากกระแสเวทที่แผ่กระจายไปทั่วบริเวณ] ...เป็นสถานที่เล็กว่าที่คิดนะ คงใช้เวลาไม่นานในการรอเจ้าโกเลมนี้ในการทำลายบริเวณนี้ [หวังว่าหมายเลขอื่นจะยังมีชีวิตอยู่นะ] ...มีวิธีอยู่นิ ก็แค่ทำลายไปแล้วก็ส่งขอความไปถึงพวกนั้น และให้พวกนั้นช่วยสร้างความเสียหายให้วุ้นว้ายมากที่สุดไงล่ะ

#ตู้ม! เริ่มจากโซนนี้ก่อน แล้วส่งผลึกเลือดเพื่อไปตรวจจับคนที่ระบุประเภทของกระแสเวท ส่งไปหวังว่าจะได้ผลนะ

ใช้เวลาไม่นานในการทำลายทุกอย่างแล้วคงใกล้ถึงเวลาหนีแล้วสินะ [มีอะไรบ่างอย่าง...มีคนจะสื่อสารกลับมางันเหรอ]

ควบคุมผลึกเลือดที่ส่งไปให้กลับมา [คงใช้เวลาซักพัก] ตอนนี้บินหนีเจ้าโกเลม นั้นอยู่ บินตามมาพร้องกับมีการโจมตีของกระแสเวทตามมาติดๆ

[นำมาดูว่ามีใครคิดจะสื่อสารกับเรา] ของถอดความจากกระแสเวทที่ยัดใส่มา....ว่า –“พวกเดียวกัน ลงมา เรื่องสำคัญ” ...ลงไปไม่ได้นะสิ...งั้นตอบกลับไปว่า -”ลงไปไม่ได้ รับมือกับเจ้านี้อยู่ และอีกอย่างว่าจะกำลังจะหนีแล้ว” แล้วก็ส่งลงไป หวังว่าเรื่องสำคัญที่ว่ามันจะไม่สำคัญมากนะ

[รอจนมีการตอบกลับ] ถ้ามีข้อความไร้สาระจะได้หนีไปเลย –“ยา ควบคุม หนีไม่ได้ หา 3” เรื่องยาเหรอ..เกือบลือเรื่องยานั้นที่ถูกบังคับให้กิน แต่ลงไปไม่ได้โว้ย หนีไปตอนนี้ก็ไม่ได้ลงไปหาพวกนั้นก็คงจะโดนโจมตีแน่ ส่งข้อความไปอีกดีว่า-“ลงไม่ได้โว้ย ทำได้มากสุดก็แค่วนไปรอบ ๆไม่งันก็หนีไปเลย” เอาจริงๆถ้าเจ้านี้ยังตามไปเรื่อย ๆจะหนีพ้นไหม ยังไม่รู้เลย รู้แล้วก็ใส่ข้อความเพิ่มไปอีกว่า -“มาช่วยจัดการเจ้านี้หน่อยสิ ถือว่าเป็นค่าที่ช่วยให้ออกมาได้ ส่วนทำยังไงก็ให้ส่ง 5 ไปยังแกนกลางเจ้าบ้านี้ ส่วนจะทำยังไงก็ทำไปเลยจะได้หยุดสักที่เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว” แล้วก็ส่งไปหวังว่าจะได้ผล

[ส่งไปสักพักก็] ว้ามีคนรอยขึ้นมาด้วยล่ะ .... ตกลงไปแล้วสิ ขึ้นมาอีกแล้ว ....ตกลงไปอีกแล้ว...มันจะทำได้ไหมนี้จะไม่ไหวอยู่แล้วนะโว้ย คงจะต้องลงต่ำอีกนิดแล้วคอยตั้งรับเพื่อจะได้ส่งเจ้า 5 ไปจัดการเจ้าโกเลมสักที่จะได้จบๆ

[ทำตามที่คิดไว้] คงใช้เวลาไม่นานหลอกมั้ง [ใช้เวลาในการส่ง 5 เพื่อเข้าไปนั้นใช้เวลานานพอควรเลยระ]

[เมื่อ 5 เขาไปเจ้าโกเลมขนาดไม่ใหญ่มากก็หยุดลง] จบสักที่ [ควบคุมกระแสเวทที่เหลืออยู่ในอากาศบินลงพื้น]

“จบสักที่” พอขาลงพื้นแล้วแถบจะยืนไม่ขึ้นเลยให้ตายสิ

[เวลาผ่านไปสักพัก] ยืนไม่ไว้ก็นั่งลง ...นอนเลยดีกว่า

“นายทำได้ไงนิ” นั้นคงเป็นเสียงของ 5

“มันเป็นเรื่องบังเอิญนะ ต้อนแรกยิงสู้เจ้าโกเลมนี้ยิ่งมีกระแสเวทเข้มข้นมากขึ้นจน...เป็นแบบนี้ระ”

“….นั้นก็ยังไม่ใช้คำตอบของคำถามอยู่ดี 8 นายสู้กับมันอย่างนั้นได้ทำไหมไม่ทำรายที่นี้ตั้งแต่แรก” สู้เหรอเห็นเป็นแบบนั้นได้ไง

“ก็แค่เอาพลังเจ้านั้นมาใช้งานก่อนที่เจ้านั้นจะเอากลับคือก็เท่านั้น พลังส่วนใหญ่ก็เป็นของเจ้านั้น ผมก็แค่ควบคุมเท่านั้นเอง” ใช้

“งันเหรอ” ...

“แล้วคนอื่นล่ะ” ใช้ไหนบอกว่าจะให้ 4 ทำอะไรให้สักอย่างนิ

“เดียวก็มาพวกนั้นจัดการกับพวกที่จับตัวพวกเราอยู่...แล้วก็เอาสิ่งนี้ไปมันอยู่ข้างในนั้น” ...แล้วเอามาให้ทำไหมนิ

“ไม่เอาผมสู้กับมันจนไม่อยากเจอเจ้านี้แล้ว” 

“นายควรจะจัดการกับมันเอง ฉันช่วยในส่วนของฉันแล้ว ที่เหลื่อนายทำเอง” อะไรวะนี้

[มีบ่างสิ่งพุ่งมาทางตัวเรา] ใช้ [มือรับ] ... [สัมผัสได้ถึงอะไรบ่างอย่างจากภายใน] ผิวเรียบเหมือนหินเลย [จับกระแสที่ส่งออกมา] ...เหมื่อนมีอะไรบ่างอย่าง กำลังสื่อสาร...-“...สร้าง...วุ่น...ยัง...” นี้คงไม่ใช้ว่าเข้าใจตอนนั้นที่ บอกให้สร้างความวุ่นว้าย นะเหลือ...[ใช้มือจับแล้วส่งกระแสเวท...ด้วยความรู้สึกไปว่า] –“พอแล้วระตอนนี้อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ว่าจะให้ดีนายนะควรจะไปท่องโลกกว้าง แล้วหาอะไรทำ หรือฝึกฝนตัวเองก็ได้ จงหาความหมายในชีวิตสะ!!!!! ....” เมือสื่อสารด้วยกระแสเวทไปด้วยความไม่คิดอะไรมาก [ใช้มือโยนเจ้าก่อนหินนี้ออกไปสุดแรง] ถึงจะไม่คอยจะมีแรงก็เถอะ จบไปอีกนึ่งเรื่อง

[เวลาผ่านไปสักพัก] 

“ขอบใจ 3 ที่รักษาให้นายนี้มันเก่งจริงๆเลย แล้วเรื่องของยาระ”

“ไม่เป็นไร 8 นายช่วยพวกเราไว้”

“นั้นเป็นเรื่องบังเอิญนะ 55555”

“ครับๆ ส่วนยานั้นนะเป็นสารที่ให้พวกเรากินเพื่อที่จะให้เสพติด ผมคิดว่านั้นคงเป็นเครื่องมือในการควบคุมพวกเราหลังออกไปจากที่นี้ครับ แต่ผมศึกษามานานแล้วก็เลยแก่ได้นะครับ ” คิดถูกแล้วที่ไม่หนีไปเพราะถ้าหนีไปเลยจะต้องมีปัญหาแน่ ๆ

“แล้วคนอื่นล่ะ” ใช้หมายเลขอื่นๆระ

“หลังจากที่ผมช่วยพวกเขา ก็ได้ไปกันหมดแล้วครับ” งันเหรอ งันก็คงถึงเวลาแล้วสินะ

“นี้ 3 นายก็ควรจะหนีได้แล้วนะไม่รู้พวกที่จับเรามาจะตามล่าพวกเรา ถ้าโชกดีพวกเราคงจะได้เจอกันพอถึงเวลานั้นก็บอกชื่อมานะ 555555 ไประ”

[เมือบอกล้าเสร็จก็หนี] หนีสิไม่รออะไรแล้วโว้ยเป็นอิสระ ถึงจะไม่รู้ว่าจะไปไหนต่อหรือที่นี้ที่ไหนก็ช่างมันไปก่อน แต่ตอนนี้ขอหนีสุดชีวิตแล้ว...

[เวลาได้ผ่านไป]

...

**-**

จบตอนที่9

จบไปอีกบท แต่ตอนต่อไปก็คงจะเป็นมุมมองอื่น แล้วก็การเขียนการต่อสู้มันก็ประมาณนี้ระก็มันไม่ใช้การต่อสู้ทางกายภาพนิ แต่เป็นการต่อสู้แบบการประยุกต์ใช้ หรือจะให้แบบ A โจมตีด้วยเวทไฟระดับต่ำใส่ B ไม่ป้องกันและกำลังรายเวท ขนานกลางใส่ A แต่ว่าพอที่เวทไฟของA ไปถึงตัว B ปรากฏว่า B รายเวทป้องกันแต่แรกอยู่แล้ว แต่ A รู้ตัวก็สายเกินไปแล้ว เวทของ B ได้โจมตีมาใกล้ถึง A แล้ว A เลยใช้เวทสะท้อนกลับ

อะไรแบบนี้มันน่าสนุกตรงไหนจริงไหมมันเหมือนดูทั้งสองฝ่าย แต่ที่เขียนนะมันเป็นมุมมองของตัวเองเลยนะสิ....แต่ยังไงก็เขียนไปแล้วระนะ

//////////////////////

ช่วงเวลาที่หายไปจะถูกเขียนจากมุมมองของคนอื่นอยู่นะแต่แบบเต็มๆ คงจะเขียนตอน กลางๆเรื่องถ้ายังไม่ลือนะ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น