HOT STORY เรื่องฮ้อนๆ ของเด็กไทยในอเมริกา

ตอนที่ 20 : 12* เที่ยวงาน Pow Wow + ทะเลสาบ Laurel

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,028
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    30 ธ.ค. 52




12*
เที่ยวงาน Pow Wow + ทะเลสาบ Laurel



4
กันยายน 2552

คืนก่อนหน้านี้แอลซีโทรมาหามัมเพื่อบอกว่าจะพาเราไปเที่ยวงาน Pow Wow หลังเลิกเรียนในวันที่ว่านี้ซึ่งเป็นวันศุกร์

วันนั้น Charity แอลซีเรามารับช่วงเย็นๆ มีเฉพาะเราที่เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยน แล้วก็ครอบครัวเขา ระหว่างที่นั่งรถก็งงๆ ว่ามีแต่เราเหรอ แล้วนักเรียนแลกเปลี่ยนคนอื่นๆ จะมามั้ยนะ จากบ้านเราที่อยู่นอกเมืองไปยังสถานที่จัดงาน Pow Wow ในตัวเมือง Corbin ใช้เวลา 10 นาที ซึ่งไม่นานนัก ตอนนั้นก็ไม่รู้ว่างาน Pow Wow คืออะไร เป็นแบบไหน แต่พอเดินไปถึงทางเข้า แอลซีก็จ่ายค่าเข้างานให้เราพร้อมอธิบายว่า เป็นงานเทศกาลของชาวอินเดียนแดง เราพยักหน้าหงึกหงักพลางกล่าวขอบคุณแอลซี

*ป้ายหน้างาน


จะว่าไปเรื่องแอลซีแล้ว แอลซีเป็นบุคคลที่สำคัญมากบุคคลหนึ่งกับการดำรงชีวิตในฐานะนักเรียนแลกเปลี่ยน แอลซีเป็นผู้เขียนรายงานบันทึกพฤติกรรมของเราส่งไปทางโครงการ และนอกจากนี้ เมื่อเรามีปัญหากับครอบครัวอุปถัมภ์ ก็แอลซีอีกนั่นแหละที่เป็นผู้จัดการปัญหาตรงนี้ จากการฟังประสบการณ์ของรุ่นพี่แล้ว
99%บอกเราว่า แอลซีที่เจอแย่มาก และแทบจะไม่มีใครมีแอลซีดีๆ เลย แต่สำหรับการที่เราได้พูดคุยกับ Charity แล้ว เรากลับรู้สึกได้ถึงความจริงใจของแอลซีของเราคนนี้ รู้สึกว่าเขามีความสุขกับการทำงานเป็นแอลซีที่ดีมาก ตอนนั้นก็ชื่นชม Charity ในใจ...

งาน Pow Wow... งานนี้จัดในบริเวณสนามหญ้า มีผู้คนเข้าชมงานเรื่อยๆ ภายในงานมีเต้นท์ขายของเกี่ยวกับชาวอินเดียนแดง เราก็ไปชวนชาวอินเดียนแดงคุย เขาเองเห็นเราหน้าเอเชียก็ถามเราจนรู้ว่าเราเป็นคนไทย วันนั้นมีความสุขจริงๆ เพราะหลังจากที่คุยกับพวกเขา แต่ละคนต่างบอกเราว่า "Your English is really good!" ทั้งที่ความจริงอาจเป็นเพราะเราพูดเก่งซะมากกว่า แต่มันก็ทำให้เรามีความสุขมาก มีอาหารอินเดียนแดงขายด้วย เราก็ไปซื้อมากินเหมือนกัน เป็น Indian Taco ที่หลายคนบอกว่าเป็นอาหารขึ้นชื่อ 

*กับ Victoria ลูกสาวของแอลซี                            *Indian Taco อาหารขึ้นชื่อ
 


นอกจากนั้นยังมีการแสดงของชาวอินเดียนแดงซึ่งมีการตีกลอง เคาะจังหวะ และเต้นรอบเป็นวงกลม ซึ่งเด็กๆ รวมถึงผู้ใหญ่บางคนก็ไปเต้นต่อแถวตามเป็นที่สนุกสนาน



Charity มองหน้าเรายิ้มๆ
"Vicky, Do you wanna dance with them?"
แน่นอน "Yep!" เราตอบกลับอย่างเร็ว Charity หัวเราะแล้วบอกว่าไปต่อแถวเต้นสิ เราจึงเดินไปต่อแถว แล้ว...เต้น! ก็เต้นตามแถวตามขบวนนี่แหละ การเต้นของชาวอินเดียนแดงก็ไม่อะไรมากมาย แค่ย่ำเท้าให้เป็นจังหวะ โยกตัวบ้างเล็กน้อย เราว่ามันก็สนุกดีกับการทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อน ไม่ลองไม่รู้นี่เนอะ!

*นั่นเราเอง                                                      *บรรยากาศในงาน
  

ให้ข้อมูลนิดหนึ่งเกี่ยวกับชาวอินเดียนแดง คนที่นี่เรียกว่า
Native American ซึ่งสุภาพกว่าคำว่า Indian หน่อย แต่เท่าที่ได้ยินส่วนใหญ่จะเป็นคำว่า Indain นะ ชาวอินเดียนแดงเป็นชนเผ่าพื้นเมืองที่อยู่บนแผ่นดินอเมริกาก่อนที่คนผิวขาวจากยุโรปจะมาตั้งรกรากซะอีก (ใครที่เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนคงรู้เรื่องนี้ทุกคน เพราะต้องเรียน US History ค่ะ 55)

*กับชาวอินเดียนแดง
 

ก่อนกลับบ้านคืนนั้น
Charity พาแวะ Dairy Queen เลี้ยงไอติมเรา และระหว่างทางกลับบ้านก็ผ่าน KFC (Kentucky Fried Chicken) ร้านแรกของโลกที่ตั้งอยู่เมือง Corbin นั่นเอง เราตื่นเต้นใหญ่ Charity เห็นอย่างนั้นเลยแนะเราว่าว่างๆ ลองขอมัมให้พามา เพราะก็อยู่ไม่ไกล เดินทางไม่นาน




5 กันยายน 2552

มัมพาเราและเคธี่ไปที่ Laurel Lake ตอนแรกที่ได้ยินว่าทะเลสาบก็ตื่นเต้นแล้วนะ เพราะไม่เคยไป ไม่เคยเห็นทะเลสาบมาก่อน นั่งรถไปผ่านเขื่อน มัมเล่าให้ฟังว่าที่จริงทะเลสาบนั้นเป็นส่วนหนึ่งของ Laurel Dam ซึ่งเป็นเขื่อนอยู่ใกล้ๆ นี่เอง

ตอนที่ไปถึงนั้นประมาณบ่าย 1 กว่าๆ แดดแรงมาก เรา และเคธี่ขนสัมภาระเดินตามมัมไป มัมเองหาบริเวณได้ก็จัดการปูเสื่อแล้วให้พวกเราวางสัมภาระ จากนั้นมัมก็นอนอาบแดด เคธี่ไปเล่นน้ำ เราก็เล่นริมๆ จริงๆในบริเวณที่กำหนดให้เล่นนั้นไม่ลึกมาก แต่เราไม่ไปอ่ะ ขอเล่นขอบๆ ก็โอเคแล้ว ทะเลสาบมีสีเขียวเข้ม ซึ่งเราแอบกลัว... อีกอย่างวันนั้นคนน้อยมากๆ ทั่วชายหาดและทะเลสาบมีอยู่ไม่ถึง 10 คนเอง ซึ่งทำให้บรรยากาศยิ่งดูเงียบและเคว้งคว้าง

คือทะเลสาบนั้นไม่ใช่ทะเลไง ทะเลนะถึงบางทีสีเข้มๆ แต่มันไม่ลึกลับเท่าทะเลสาบ.. ดูภาพแล้วเห็นด้วยกับเรามั้ยว่ามันลึกลับน่ากลัว
*สีเขียวขุ่นๆ อย่างนี้เลย


*เคธี่เล่นทราย (เห็นภาพนี้แล้วนึกถึงหมูสามชั้น -   -)


*ส่วนเรานั่งริมหาด


*สักพัก มัมกับเราก้มาช่วย
 

เล่นน้ำไป
1 ชั่วโมงเราก็เบื่อแล้ว ไหนจะแดดที่แรงมาก ส่องเปรี้ยงทีเดียวยิ่งทำให้เรารู้สึกปวดหัว รวมทั้งกลัวดำ รอ รอ และรอว่าเมื่อไรจะได้กลับซักที สุดท้ายเอาเข้าจริงได้อยู่ไป 4 ชั่วโมงเศษๆนั่นแหละถึงได้กลับบ้าน และก็ไม่ต้องเดาให้ยากว่าพอกลับ ผิวเราก็ไหม้เป็นที่เรียบร้อย ฮ่าๆ (หัวเราะทั้งน้ำตา T T)


---------------------------------------------------------
ตอนนี้ I am bored มากนะคะ
เพราะช่วงวินเทอร์ เบรค นั้นว่างจัด แล้วไม่ได้ไปไหนเลย
เน็ตก็พังไปสามวัน เพิ่งเล่นได้ค่ะ
แต่เดี่ยว 5 นาทีคงจะพังอีก...

อัพรูปครบแล้ว!
ตอนต่อไปกำลังจะมา ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้
โปรดติดตาม...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

577 ความคิดเห็น

  1. #545 Ob-La-Di, Ob-La-Da (@paradatamal) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 มีนาคม 2554 / 18:27
    โหววว ได้เจอชาวอินเดียนตัวจริงด้วย!! อิจฉามากมาย เรารู้สึกศรัทราพวกเค้านะ ที่เข้มแข็ง น่าสงสารด้วย อุตสา่ห์ช่วยเหลือคนผิวขาว แต่กลับโดนคนผิวขาวเหยียดซะนี่  แต่ก้ไม่ได้เกลียดคนผิวขาวนะคะ!
    #545
    0
  2. #220 ซินญอร่า (@signora) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2553 / 14:02
    น่าเห็นใจอ่ะจ้ะ ตั้งสี่ชั่วโมงเชียว แง๊
    #220
    0
  3. วันที่ 10 มกราคม 2553 / 20:58

    หนูยิ้มสวยมากเลย ยิ้มเข้าไว้สาวน้อย >_<
    พี่ยังไม่ได้อ่านหมด ยังไงเก็บบทความไว้นานๆ หน่อยนะคะ
    จะกลับมาอ่าน พยายามเข้ามาเมื่อมีโอกาส
    เก็บเกี่ยวมาให้เต็มที่เลย น่าสนุกจริงๆ >O<

    #106
    0
  4. #90 sprza7337 (@sprza7337) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2552 / 16:03

    เป็นประสบการณ์ที่ดีจังค่ะ!

    #90
    0
  5. #87 PLAAA (@plaperunya) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2552 / 12:50

    น่าสนุกมากเลย : )

    #87
    0