พระเจ้าส่งผมไปรบ (INTO THE BATTLEFIELD)

ตอนที่ 49 : หนีตาย 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 191 ครั้ง
    19 ม.ค. 63

หลังรักษาตัวกันเสร็จ อิทธิก็รีบออกเดินทางต่อทันที ควบขี่ม้าทั้งวันทั้งคืน หลีกเลี่ยงหมู่บ้านตามรายทาง กินอาหารแห้งประทังความหิวกันไป แต่ด้วยเร่งรีบเดินทางทำให้อาหารที่เตรียมมาก็หมดลง อิทธิตัดสินใจอยู่นานแต่ด้วยเมื่อคิดถึงอนาคตถ้าไม่มีอาหารกินพวกเขาคงได้หิวตายก่อนถูกใครฆ่า จึงตัดสินใจจะหาซื้ออาหารที่หมู่บ้านที่ใกล้ที่สุดแล้วรีบชิ่งไปให้เร็วที่สุด จนกระทั้งอิทธิขี่ม้ามาจนถึงหมู่บ้านที่ชื่อ สกาการ์ต เป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ อิทธิส่งคนเข้าไปดูลาดเลาว่าไม่มีทหารจักรวรรดิหรือพวกอัศวินเอ็มพาราเนียอยู่ จึงค่อย ๆ ทยอยกันเข้าเมืองไปอย่างเงียบ ๆ แต่ก็ไม่วายตกเป็นจุดสนใจ แต่อิทธิก็เงียบ ๆ เอาไว้ผูกม้าแล้วให้ 3 คนไปซื้ออาหารแล้วที่เหลือยืนเฝ้ารออยู่ที่ม้าเพื่อเกิดอะไรขึ้นจะได้หนีได้ทันท่วงที

อิทธิเลือกให้คนของเขา 3 คนไปซื้ออาหาร พวกเขาจึงรับถุงเงินจากอิทธิแล้วค่อย ๆ วิ่งไปที่ตลาดของหมู่บ้าน ส่วนที่เหลือก็ยืนรวม ๆ กันอยู่ที่คอกม้า สอดส่ายสายตาระแวดระวัง

"นี้ไม่เข้าท่าเลยนะ ที่มากันเยอะขนาดนี้" อิทธิได้แต่บ่นออกมาเบา ๆ กับความคิดของอาแจ็กซ์ที่ให้ทุกคนอยู่ใกล้กันเอาไว้

"ถึงจะเด่นสะดุดตาไปหน่อย แต่อย่างน้อยถ้าเกิดอะไรขึ้นเราก็จะได้ช่วยกันได้ ข้าไม่คิดว่าถ้าคนของเราเข้ามากันแค่ 3 คนแล้วถูกจับเราจะเข้าหมู่บ้านมาช่วยพวกเขาได้ทันหรอกนะ"อาแจ็กซ์พูดถึงแนวคิดของเขา แต่อิทธิก็ไม่ได้เห็นด้วย หากเกิดอะไรขึ้นตอนส่งคนเข้ามาซื้อ อย่างน้อยก็เสียแค่ 3 คน แต่ตอนนี้หากเกิดอะไรขึ้นอาจเสียหายมากกว่านั้น อิทธิได้แต่หงุดหงิด ไม่สบอารมณ์ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป

อิทธิและคนของเขายืนรออยู่เกือบ 10 นาทีก็ยังไม่เห็นคนที่ส่งไปกลับมา อิทธิก็เริ่มร้อนใจเดินไปเดินมาอยู่ไม่สุข จนอาแจ็กซ์ต้องพูดให้อิทธิใจเย็นลง

"เดียวพวกเขาก็กลับ หากเกิดอะไรขึ้น พวกนั้นมีฝีมืออยู่บ้างคงไม่เสียท่าง่าย ๆ " คำพูดของอาแจ็กซ์ไม่ทำให้อิทธิหายกังวล สีหน้าของเขาแสดงความเคร่งเครียดออกมาอย่างเห็นได้ชัด ทำให้คนอื่น ๆ ก็เริ่มตึงเครียดตามไปด้วย ในขณะนั้นเองก็มีเด็กสาวตัวน้อย เดินถือตะกร้าที่ข้างในเต็มไปด้วยผลไม้ เดินเข้ามาหาอิทธิด้วยท่าทางกล้า ๆ กลัว ๆ ก่อนจะพูดขึ้นตะกุกตะกัก

"คุณ..คุณลุงค่ะ ช่วยซื้อผลไม้..ของหนูหน่อยได้ไหม...ค่ะ" อิทธิที่หน้าเครียดก็ก้มลงไปเห็นเด็กสาวตัวน้อยชูตะกร้าผลไม้ขึ้นสูง พยายามให้อิทธิเห็นผลไม้ข้างในอย่างชัดเจน แต่ดูเหมือนมันจะหนักไปสำหรับเธอ แขนเล็ก ๆ ของเด็กสาวสั่นไหวก่อนจะค่อย ๆ ตกลง จนอิทธิที่ยืนมองรู้สึกเอ็นดูจึงช่วยพยุงตะกร้าเอาไว้ ก่อนจะค่อย ๆ คุกเข่าลงไปพูดคุยกับเด็กสาว

"ขายผลไม่อย่างนั้นหรอ? เออ..แล้วตะกร้านี้เท่าไหร่กันหล่ะ?" อิทธิลังเลใจอยู่ครู่หนึ่ง แต่เมื่อได้มองไปที่เด็กสาวที่มีเหงื่อไหลออกมาจากไรผมก็รู้สึกได้เลยว่าเธอต้องเหนื่อยมาที่เธอถือตะกร้าผลไม้มาให้อิทธิ เขาจึงตัดสินใจซื้อ

เด็กน้อยเมื่อได้ยินว่าคุณลุงตรงหน้าจะซื้อผลไม้ของเธอ รอยยิ้มที่ฉีกกว้างของเด็กสาวก็ปรากฎขึ้น ก่อนจะพูดออกมาอย่างรวดเร็วและตื่่นเต้น

"คุณลุง...คุณลง ตะกร้าผลไม้นี้หนู..หนูคิดเพียง 5 เหรียญ 5 เหรียญก็พอ.." เด็กสาวพูดอย่างกระตือรือร้น พร้อมทั้งชูนิ้วห้านิ้วให้อิทธิเห็นเป็นท่าทางที่น่าเอ็นดู อิทธิจึงล้วงเข้าไปในกระเป๋าหยิบออกมา 6 เหรียญก่อนจะว่างลงบนมือน้อย ๆ

"ลุงให้ 6 เหรียญเลยถ้าเรียกว่าพี่ชายแทน พี่ชายคนนี้ยังไม่แก่ขนาดนั้นสักหน่อยนะ" อิทธิพูดหยอกล้อกับเด็กสาวเล็กน้อย เด็กสาวเมื่อเห็นเหรียญเงินวางอยู่บนมือเธอจึงปล่อยตะกร้าให้อิทธิถือใช้ทั้งสองมือกำเหรียญไว้แน่น ก่อนจะพูดขอบคุณออกมา

"ขอบคุณค่ะ คุณลุ...พี่ชาย" เธอนับเหรียญที่อยู่ในมืออย่างช้า ๆ อิทธิได้แต่มองดูเธออย่างขบขันไปกับท่าทางนั้น อิทธิถือตะกร้าอยู่ในมือเข้ามองไปที่ผลไม้ในตะกร้าเห็นผลไม้แปลก ๆ อยู่หลายชนิดจึงหยิบขึ้นมาเพื่อจะลองชิมดูด้วยผลไม้มีรูปร่างแปลก ๆ คล้ายเชอรรี่แต่มีสีน้ำตาล อิทธิจึงหยิบมันเพื่อจะลองชิม แต่พอจะหยิบเข้าปากก็ต้องหยุดชะงักก่อนจะเบิกตาโพร่งด้วยความตกใจ จ้องมองไปยังถนนที่เป็นทางไปยังตลาด ที่ตอนนี้เห็นคนของอิทธิทั้งสามวิ่งกลับมาด้วยบาดแผลเต็มตัว เลือดไหลท่วมแขน มีคนหนึ่งเสียแขนซ้ายไป โดยที่ด้านหลังตามติดมาด้วยทหารจักรวรรดิกลุ่มใหญ่ อิทธิตกใจเช่นเดียวกับคนของเขา

อาแจ็กซ์ที่เห็นอย่างนั้นก็ร้องตะโกนเสียงดัง

"รีบขึ้นม้าเร็วเข้า รีบหนีเร็ว" กลุ่มของอิทธิต่างวิ่งไปที่ม้าอย่างรวดเร็ว อิทธิเมื่อตั้งสติได้ก็โยนตะกร้าผลไม้ในมือทิ้งแล้วควักปืนออกมาอย่างรวดเร็ว ยิ่งไปที่ทหารจักรวรรดิที่เข้าใกล้คนของอิทธิทั้งสามที่กำลังวิ่งตรงมาหาพวกเขาอย่างทุลักทุเล

เปรี๊ยง ๆ ๆ

เสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่ว สิ่งที่ตามมาเมื่อสิ้นเสียงปืน เป็นเสียงกรี๊ดของเด็กน้อยที่นำตะกร้าผลไม้มาขายให้อิทธิ เธอร้องกรี๊ดออกมาก่อนจะค่อย ๆ ร้องไห้เสียงดัง แล้วจึงวิ่งหนีไปด้วยความหวาดกลัว ส่วนตะกร้าผลไม้ก็ตกลงที่พื้นเสียหาย ผลไม้ข้างในก็กระจายอยู่บนพื้นเกลื่อนกลาด

อิทธิไม่สนใจเสียงร้องของเด็กน้อยแม้แต่น้อย หลังลั่นกระสุนไป 3 นัด อิทธิก็รีบหันหลังวิ่งไปที่ม้าของตัวเอง ทันที คนของอิทธิต่างจับจ้องไปที่คนทั้งสามที่กำลังวิ่งหนีมา พวกเขาเข้าใกล้จนอยู่ห่างไปไม่ถึง 50 เมตร อิทธิและคนของเขาไม่กล้าเสี่ยงที่จะควบม้าเข้าไปช่วย เมื่อเห็นทหารจักรวรรดิหลายร้อยคนเริ่มถาโถมเข้ามา ถ้าถูกล้อมได้ พวกเขาที่เหลือจะไม่มีทางรอดไปได้เลย

จึงได้แต่เฝ้ามองอยู่บนหลังม้าเอาใจช่วย อิทธิได้แต่พยายามใช้ปืนของเขายิงสกัดเอาไว้ แต่ก็ทำได้เพียงแค่นั้น คนที่เหลือต่างไม่มีใครมีอาวุธปืนเลย หลักจากเข้าไปยังเมืองหลวงของจักรวรรดิอาวุธปืนก็ถูกยึดเอาไว้มีเพียงดาบประจำตัวเท่านั้นจึงทำให้ไม่มีใครช่วยยิงสนับสนุนได้

คนของอิทธิทั้งสามต่างวิ่งไปที่กลุ่มของพวกเขาอย่างยากลำบาก เมื่อเข้ามาถึงระยะอีกไม่กี่สิบก้าวก็จะถึงก็มีเสียงปืนดังสนั่นขึ้นที่ด้านหลัง

"เปรี๊ยง" ทหารจักรวรรดิตั้งแถวระดมยิงเข้าใส่คนทั้งสาม กระสุนพุ่งผ่านไปรอบ ๆ ตัว ก่อนจะมีความรู้สึกเจ็บแปร๊บที่ด้านหลัง ข้าที่วิ่งอยู่ก็อ่อนแรงก่อนที่ทั้ง 3 จะทรุดลงไป พวกเขาพยายามขอความช่วยเหลือไปที่เพื่อน ๆ ของพวกเขาแต่พวกเขาก็ควบม้าออกไปอย่างรวดเร็ว กลุ่มของอิทธิควบขี่ม้าออกจากหมู่บ้านไป โดยที่เพียงไม่นานด้านหลังก็มีทหารม้าจักรวรรดิกลุ่มหนึ่งควบไล่ตามไป

ทหารทั้งสามคนของอิทธิถูกยิงล้มลงแล้วทหารจักรวรรดิก็ตามพวกเขาจนทัน อิทธิจึงได้แต่จำใจกัดฟันออกคำสั่งให้ทั้งหมดรีบหนีออกจากหมู่บ้านทันที ปล่อยให้คนทั้งสามถูกทหารจักรวรรดิที่ตามมาใช้อาวุธตัดหัวพวกเขาเสียชีวิตไป

อิทธิและคนที่เหลือต่างกล้ำกลืนความแค้น รีบหนีออกจากหมู่บ้านก่อนจะไม่ทัน แต่หลังออกจากหมู่บ้านมาได้เพียงไม่นานที่ด้านหลังก็มีเสียงดังขึ้น อิทธิหันไปมองก็เห็นเป็นทหารจักรวรรดิที่ไล่ตามมา

"ไปให้เร็วขึ้น พวกจักรวรรดิตามมาแล้ว ไปข้างหน้าอย่าหยุด" อิทธิตะโกนก้องสั่งการอย่างร้อนรน ก่อนจะหันไปตั้งใจควบม้าไปตามถนน วิวทิวทัศน์สองข้างทางกลายเป็นเพียงภาพเบลอ ๆ อิทธิควบขี่ม้าลัดเลาะไปมา โดยไม่ลดความเร็วลง แต่ทหารจักรวรรดิกับค่อย ๆ ไล่ขึ้นมา

กลายเป็นการไล่ล่าเป็นระยะทางหลายกิโล ทหารม้าของจักรวรรดิก็ไล่ขึ้นมาเรื่อย ๆ จนใกล้จะสามารถขึ้นมาเทียบข้างได้ อิทธิก็ได้แต่เคร่งเครียด ก่อนจะตัดสินใจผ่อนความเร็วม้าของตัวเอง ลงค่อย ๆ ตกไปอยู่ท้ายแถว อิทธิควักปืนออกมา เตรียมเอาไว้ เมื่อทหารจักรวรรดิควบขี่ม้าเข้ามาใกล้ ทหารจักรวรรดิต่างเงื้อดาบขึ้นสูงหมายฟันใส่อิทธิให้ตกลงจากม้า แต่เป็นอิทธิที่เอี้ยวตัวไปหาทหารจักรวรรดิที่เงื้อดาบ อิทธิยกปืนยิงเข้าใส่ทหารคนนั้น

เปรี้ยง

กระสุนไม่พลาดเป้าพุ่งเข้าใส่หน้าอกอย่างจังทำให้เขาตกลงจากหลังม้า ร่างของเขากลิ้งไปตามพื้นด้วยความเร็วแล้วจึงถูกม้าของทหารจักรวรรดิที่ตามมาด้านหลังเหยียบซ้ำ อิทธิไม่ปล่อยโอกาสหันไปหาทหารจักรวรรดิคนอื่น ๆ ต่อทันทีอิทธิลั่นไกใส่อีกฝ่ายที่อยู่ใกล้ที่สุด คนที่สองก็ไม่พลาดเป้ากระสุนพุ่งเข้าใส่ท้องก่อนจะค่อย ๆ ตกลงจากหลังม้าเสียชีวิต แต่คนที่สามด้วยยิงปืนบนหลังม้าเป็นเรื่องยากมากทำให้กระสุนพลาดไปและคนต่อ ๆ มาก็ไม่ถูก

หลังยิงออกไปจนหมด อิทธิพยายามบรรจุกระสุนใหม่แต่ด้วยเป็นบนหลังม้าก็ทำให้มันทำได้ยาก ทำให้ช้าลงไปอย่างมากเปิดโอกาสให้ทหารจักรวรรดิ เร่งควบม้าขึ้นมาตีคู่อิทธิ ก่อนจะใช้ดาบในมือฟาดเหวี่ยงหมายฟันอิทธิ แต่อิทธิที่กำลังพยายามบรรจุกระสุนใหม่รู้ตัวทันจึงก้มหลบนอนแนบไปกับหลับม้า ทำให้คมดาบเฉียดผ่านไป อิทธิดีดตัวขึ้นมาแล้วขยับมือคว้าไปที่ปลายกระบอกปืน ใช้ด้ามปืนทุบเข้าไปที่หน้าอกของอีกฝ่ายอย่างแรง จนทหารจักรวรรดิเสียสมดุล เซถอยห่างออกไป แต่ไม่ทันจะได้พัก ทหารจักรวรรดิอีกคนก็ควบม้าขึ้นมาทันที อิทธิจึงรีบเก็บปืน ดึงดาบออกมาแทน ก่อนจะยกดาบขึ้นรับดาบของอีกฝ่ายเอาไว้ แต่การสู้บนหลังม้าเป็นเรื่องยาก ทุกครั้งที่อีกฝ่ายเหวี่ยงดาบเข้าใส่ อิทธิที่ยกดาบขึ้นกันเอาไว้ ก็ถูกแรงปะทะ เซจนแทบตกจากหลังม้า ต้องพยายามเปลี่ยนเป็นหลบอยู่หลายครั้ง

อิทธิโยกตัวหลบดาบที่เหวี่ยงเข้าที่ลำคอของเขา อิทธิใช้โอกาสนั้นแทงดาบไปที่รักแร้อีกฝ่ายอย่างจัง จนร่วงตกหลังม้าไปแต่โชคร้ายดาบของอิทธิก็เสียบติดไปด้วย ทำให้ตอนนี้อิทธิไม่มีอาวุธนอกจากปืนที่ไม่มีกระสุน ทหารจักรวรรดิก็ตีขนาบขึ้นมา เหวี่ยงดาบหมายฟันใส่แขนของอิทธิ ด้วยไม่มีอาวุธในมือ เขาจึงดึงสายบังเหียนให้ม้ากระแทกใส่ม้าของอีกฝ่ายทำให้ทหารจักรวรรดิที่ตั้งใจฟันใส่แขนของอิทธิเสียสมดุลไป เปิดโอกาสให้อิทธิคว้าเข้าที่มืออีกฝ่ายเอาไว้ ทำให้ทั้งคู่ตีคู่กันไปยื้อยุดฉุดกระชากกันไปม้าอยู่บนหลังม้า

อิทธิพยายามออกแรงทั้งดึงและพลักให้อีกฝ่ายตกจากหลังม้า แต่อีกฝ่ายก็ไม่ยอมออกแรงทั้งดึงและพลักอิทธิกลับเช่นเดียวกัน กลายเป็นการประลองกำลังบนหลังม้ากันไป ทั้งคู่พลักกันไปกันมาอยู่ชั่วขณะหนึ่ง เป็นโอกาสให้ทหารจักรวรรดิอีกคนควบม้าขึ้นมาอีกฝั่งหนึ่ง เขาดึงดาบออกมาหมายแทงอิทธิให้ตกตายลง อิทธิก็เห็นผ่านหากตาแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ใจหนึ่งก็คิดว่าตนเองไม่รอดแล้ว

ทหารคนนั้นเงื้อดาบขึ้นสูง แล้วฟันลงอย่างรวดเร็วเข้าที่ด้านหลังของอิทธิ ทำให้อิทธิที่เห็นได้แต่หลับตาลง แต่ว่ากลับไม่รู้สึกเจ็บหรือรู้สึกอะไรที่ด้านหลังของตน อิทธิจึงลืมตาขึ้นเห็นอาแจ็กซ์เหวี่ยงดาบตัดแขนทหารคนนั้นจนหลุดออก มีเพียงเสียงร้อยด้วยความเจ็บปวดก่อนจะถูกอาแจ็กซ์ซัดตกจากหลังม้าไป ทำให้ฝั่งซ้ายของอิทธิเป็นอาแจ็กซ์ที่เข้ามาแทนที ทางขวาก็กำลังดึงรั้งดาบในมือกับทหารจักรวรรดิอยู่

"ถือว่าติดหนี้ข้าหนหนึ่งแล้วนะ" อาแจ็กซ์พูดขึ้น ทำให้อิทธิได้แต่ยิ้มออกมา ก่อนจะหันกลับไปสนใจทหารจักรวรรดิตรงหน้า ทั้งคู่ก็ยังไม่มีใครยอมใครต่างจ้องมองหน้าอีกฝ่ายอย่างกินเลือดกินเนื้อ แต่เป็นอิทธิที่จ้องมองอีกฝ่ายอยู่หันหน้ากลับไปมองด้านหน้าก็ต้องเบิกตาโพร่งด้วยความตกใจ ก่อนจะรีบปล่อยมืออีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

ทำให้ทหารจักรวรรดิที่อิทธิปล่อยมือ รีบใช้โอกาสนั้นเหวี่ยงดาบในมือใส่อิทธิใหม่อีกครั้ง แต่ก็ต้องพลาดไปเมื่ออิทธิรีบควบคุมให้ม้าหักหลบออกไปด้านข้าง ก่อนที่ทหารจักรวรรดิคนนั้นจะหันกลับไปมองด้านหน้าก็ต้องตกใจรีบดึงสายบังเหียนเอาไว้ทันที แต่ดูเหมือนจะสายเกินไปต้นไม้ด้านหน้าโผล่ขึ้นที่ตรงกลางถนน ทำให้ทหารจักรวรรดิคนนั้นชนเข้ากับต้นไม้อย่างแรง

กลายเป็นการไล่ล่ากันไปตลอดทางจนพระอาทิตย์ใกล้ตกดินอีกครั้ง อิทธิและอาแจ็กซ์คอยรั้งท้ายสกัดทหารจักรวรรดิเอาไว้ ได้หลายครั้ง แต่ก็มีบ้างที่พลาดท่าดูฟันถูกแทงใส่ แต่ไม่ได้ร้ายแรงเท่าไหร่ บาดแผลที่หน้าอกของอาแจ็กซ์ก็มีเลือดไหลออกมาอีกครั้ง ทำให้เขาค่อนข้างอ่อนแรงลงกว่าปกติ จึงพลาดถูกแทงเข้าที่ต้นขาโชคดีที่ไม่ลึกเท่าไหร่ อิทธิก็ถูกฟันเข้าที่แขน เข้าที่เอว แต่แผลไม่ค่อยลึกด้วยอยู่บนหลังม้าทำให้ออกแรงเหวี่ยงไม่ได้มากเท่าปกติ

กว่าที่จะสลัดหลุดมาได้ อิทธิต้องหาโอกาสบรรจุกระสุนใหม่แล้วพยายามยิงใส่ม้าของพวกจักรวรรดิทำให้คนที่ตามมาด้านหลังไม่กล้าเข้าใกล้ จึงทำให้เปิดโอกาสให้อิทธิและอาแจ็กซ์ทิ้งระยะห่างได้ จนกระทั้งหลบพ้นสายตาทหารจักรวรรดิแล้วอิทธิจึงได้ให้ทั้งหมดหลบเข้าข้างทาง ปล่อยให้ทหารจักรวรรดิที่ตามมาผ่านไป

"รอพวกมันผ่านไปสักพัก เราค่อยออกไป" อิทธิพูดขึ้น พวกเขาหลบเข้ามาในป่าด้านข้างทั้งหมดต่างลงจากม้าซุ่มแอบมองดูอยู่แทน

"ทำไมเราไม่หาที่พัก พวกมันต่างผ่านไปแล้ว" เป็นอาแจ็กซ์พูดขึ้น แต่อิทธิก็ส่ายหน้าก่อนจะอธิบาย

"เราไม่รู้เลยว่าพวกมันจะรู้ตัวเมื่อไรว่าพวกเราไม่ได้นำหน้าพวกมันอยู่ ถ้าพวกมันวกกลับมาเราจะแย่ รอสักชั่วโมง สองชั่วโมงเราจะออกเดินทางต่อ แต่ครั้งนี้เราจะอ้อมไปใช้อีกทาง ตอนนี้ก็พักทำแปลกันก่อน ระวังรอบ ๆ ให้ดี เรายังอยู่ในถิ่นของศัตรูไว้ใจใครไม่ได้" อิทธิพูดขึ้นทำให้ทหารทุกคนต่างตึงเครียดและตื่นตัวอยู่เสมอพวกเขาต่างกำดาบในมือแน่น สาดส่องสายตาไปรอบ ๆ

คนของอิทธิตอนนี้เหลือเพียง 9 คนเท่านั้น อิทธิยิ่งเหลือคนน้อยลงทุกที ไม่รู้เลยว่ากว่าจะถึงชายแดนจะมีกี่คนที่รอดไปถึงได้

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 191 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

230 ความคิดเห็น

  1. #127 plaikaidum42 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 23:43
    คำผิดช่วยตรวจหน่อยเถาะ
    #127
    0
  2. #116 GUllOU (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 03:30

    เวนกำกูละ555
    #116
    0
  3. #115 GUllOU (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 03:28
    งะลงแล้วนิตอนนี้
    #115
    2
    • #115-1 ZONEise(จากตอนที่ 49)
      12 มกราคม 2563 / 03:31
      ขอประทานอภัยครับ ด้วยเนื้อหาในตอนนี้มีคำหยาบคาย ที่ค่อนข้างรุนแรง นักเขียนจึงต้องทำการแก้ไขโดยด่วน แต่ด้วยเป็นการลงแบบอ่านล่วงหน้าทำให้ไม่สามารถแก้ไขได้ก่อน 7 วันดังนั้นนักเขียนจึงคิดเห็นว่าเปิดตอนใหม่จะเป็นการสมควรกว่า ถ้าผู้อ่านต้องการอ่านเนิ้อหากรุณาติดต่อนักเขียนโดยตรง ผมจะทำการส่งเนื้อหาให้โดยตรงเลยครับ ต้องขออภัยเป็นอย่างสูง
      #115-1