พระเจ้าส่งผมไปรบ (INTO THE BATTLEFIELD)

ตอนที่ 27 : งานเลี้ยงหัวค่ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 266 ครั้ง
    29 ธ.ค. 62

อิทธิกลับไปที่ห้องพักของไอรินพร้อมอาหารแต่ก็ไม่วายถูกด่ากลับมา

"นี้! หายไปไหนตั้งนานปล่อยให้พวกเราหิวจะตายแล้ว อยากลองดีกับฉันงั้นหรอ" ไอรินลุกขึ้นโวยวายแต่ด้วยการแต่งกายของเธอทำเอาอิทธิได้แต่ก้มหน้า ชุดนอนกับกางเกงขาสั้น เผยขาเรียวงามของเธอทำเอาอิทธิแถบจะปิดประตูตอนที่เปิดประตูเข้ามา

"นี้ฉันถามก็ตอบสิ" อิทธิไม่กล้ามองหน้าเธอ เขาได้แต่ก้มหน้าหลบตา ชุดนอนของเธอวาบหวิวเกินไป เมื่อเห็นอิทธิไม่เงยหน้ามองมาที่เธอ โทสะที่มีอยู่ก่อนก็ปะทุออกมา เธอเตะไปที่หน้าแข้งของอิทธิอย่างแรง

"โอ๊ย นี้เธอทำบ้าอะไรนะ อยู่ดี ๆ มาเตะคนอื่นทำไม ไม่รู้หรือไงว่ามันเจ็บนะ" อิทธิร้องโวยวายออกมาก่อนจะก้มตัวไปลูบหน้าแข้งของตัวเองด้วยความเจ็บปวด

"คิดถือดีว่าเป็นทหารของปีศาจแห่งอีเดนคนนั้นหรอไง ไม่เกรงกลัวกฎทหารใช่ไหม? ถึงไม่ยอมตอบคำถามนายทหารนะ" เธอไม่ว่าเปล่าถีบอิทธิจนล้มลง จนอิทธิโมโหขึ้นมาบ้าง ตลอดชีวิตเขาไม่เคยถูกผู้หญิงที่ไหนทำร้ายแบบนี้ อิทธิพยุงตัวขึ้นคว้าข้อเท้าของไอรินแน่น

"หยุดซะที เธอนี้มันผู้หญิงนิสัยเสีย ไม่เคยมีใครสอนเธอหรือไงห่ะ? ว่าอย่าใช้เท้ากับคนอื่น" อิทธิจับข้อเท้าของเธอไว้แน่น ก่อนจะค่อย ๆ พยุงตัวลุกขึ้นมา

"ปล่อย ปล่อย เดียวนี้นะ ไม่งั้นฉันจะลงโทษนาย" ไอรินร้องออกมา พร้อมทั้งจ้องอิทธิเขม็ง

"ไม่ปล่อยแล้วจะทำไม...จะท..." อิทธิร้องท้าทายแต่ยังไม่ทันพูดจบคนรับใช้ทั้งสองที่นั่งนิ่งมองดูทั้งสองทะเลาะกัน ก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วชักดาบที่วางไว้ใกล้ ๆ จ่อที่ลำคอของอิทธิ ทำเอาอิทธิที่กำลังพูดต้องนิ่งไม่กล้าแม้จะขยับ

"ทีนี้จะปล่อยไหม?" ไอรินพูดขึ้นทำเอาอิทธิได้แต่ต้องยอมปล่อยข้อเท้าของหญิงสาวก่อนจะยกมือยอมแพ้ แต่ใจหนึ่งก็บ่นออกมาเบา ๆ

"โอเค ยอมก็ได้ ยอม ๆ"

"เล่นรุมนี้หว่า"อิทธิพูดออกมาเบา ๆ ไอรินที่ได้ยินก็มีโทสะขึ้นมาอีก

"หมายความว่ายังไงห่ะ ถ้าสู้กันตัว ๆ นายจะสู้ฉันได้งั้นหรอ?" เธอร้องโวยออกมาเสียงดัง แต่อิทธิที่พูดออกไปก็ได้แต่ยักไหล่ ทำเอาไอรินยิ่งโมโห ก่อนจะคว้าดาบมาโยนให้อิทธิรับ เธอสั่งให้คนรับใช้ถอยออกไปแล้วคว้าดาบมายืนประจันหน้ากับอิทธิ

"ถ้างั้นมาลองกันหน่อย ว่านายเก่งจริงหรือป่าว" ไอรินพูดขึ้นอย่างแข็งกร้าว เธอจับดาบในมือแน่น อิทธิที่ไม่รู็จะแก้ไขสถานการณ์นี้ยังไงดี เขาเพียงแค่บ่นออกมาเฉย ๆ ไม่คิดว่าเธอจะคิดเป็นจริงเป็นจังจนต้องมาสู้กัน อิทธิได้แต่พยายามหาทางออก แต่ก็มีคมดาบยื่นมาที่ใบหน้าของเขาอย่างรวดเร็ว อิทธิสะดุ้งสบัดดาบปัดอย่างรวดเร็วแต่ไอรินก็รุกไล่อย่างต่อเนื่อง เธอเหวี่ยงดาบฟันเข้าสีข้างอิทธิอย่างรวดเร็ว อิทธิจึงรับดึงดาบมาขวางเอาไว้ได้ทัน แต่คมดับกับเปลี่ยนทิศจากฟันเข้าสีข้างเป็นทิ้มแทงเข้าที่หน้าท้องแทน อิทธิรู้สึกเย็นวาบที่หน้าท้องเขาดึงดาบมาขัดขวางไม่ทันแล้ว ได้แต่กระโดดถอยหลังหลบได้อย่างฉิวเฉียด จนชนเข้ากับประตูห้องที่อยู่ด้านหลัง ไม่มีทางหนีให้เขาอีกแล้ว แต่ไม่ทันจะได้คิดไปมากกว่านั้น ใบดาบก็ตามมาแทงเข้าที่หน้าออกอีกครั้ง อิทธิใช้ดาบปัดคมดาบกระเด็นออกไป อิทธิคิดจะโจมตีกับ แต่หญิงสาวกับหมุนตัวดาบที่กระเด็นกับม้วนหมุนเหวี่ยงเข้าที่สีข้างของเขาอีกครั้งอย่างรวดเร็ว อิทธิใจหายวาบต้องชักดาบกลับมาป้องกันตัวเอาไว้ แรงปะทะของดาบไม่เท่าตอนที่เขาเคยเจอในสนามรบแต่นี้กลับรวดเร็วกว่ามาก เธอหมุนตัวไปมาฟาดฟันเข้าใส่อิทธิทั้งบนล่างซ้ายขวา จนเขาไม่มีโอกาสตอบโต้ ได้แต่ยกดาบป้องกันตัวไปมา ก่อนจะถูกกระแทงเข้าที่หน้าอกจนแทบล้มลง หญิงสาวทิ่มแทงดาบตามมาที่แผ่นหลังของอิทธิ จนเขาต้องทิ้งตัวกลิ้งไปกลับพื้นหลบคมดาบพัลวัน

อิทธิกลิ้งไปกลับพื้น จนติดกลับกำแพง หญิงสาวไม่แม้จะปราณีเธอทิ้มแทงดาบเข้าใส่เขา จนอิทธิต้องเหวี่ยงดาบขึ้นจากพื้น ดาบทั้งคู่ปะทะกันอย่างแรง หญิงสาวถูกกระแทกออกทำให้อิทธิมีโอกาสได้ลุกขึ้น ตั้งหลักอีกครั้ง

"ก็ไม่เห็นเหมือนที่พูด"หญิงสาวเอ่ยคำดูถูกออกมา ทำเอาอิทธิเริ่มมีโทสะ อิทธิรู้แล้วว่าหญิงสาวคนนี้ไม่ธรรมดาบ เธอมีฝีมือการใช้ดาบที่ดี เธอรวดเร็วว่องไวและแม่นยำ เธอต้องได้รับการฝึกมาอย่างดี ทำเอาอิทธิไม่กล้าประมาทอีก เข้าจับดาบในมือมั่น นิ่งขึ้น จ้องมองดูการเคลื่อนไหวของเธออย่างตั้งใจ ทำให้ไอรีนที่เห็นอิทธิจับจ้องอย่างตั้งใจก็รู้ดีว่าอิทธิเริ่มเอาจริงแล้ว เธอจึงหยุดท่าทีหยอกล้อ ตั้งสมาธิแล้วจ้องมองอิทธิอย่างเยือกเย็น ทั้งคู่จ้องมองกันอยู่พักหนึ่งก่อนที่ไอรินจะเป็นคนลงมือก่อน เธอทิ้มแทงดาบเข้าใส่ใบหน้าของอิทธิอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขาไม่ตกใจลนลานอีก เขาเพียงยกดาบขึ้นสบัดดาบเพียงเล็กน้อยเปลี่ยนทิศทางคมดาบที่พุ่งเข้าใส่ แต่เธอก็ดึงคมดาบกลับจนทำให้การป้องกันของอิทธิพลาดไป ทำเอาอิทธิที่เยือกเย็นอยู่ก็แตกตื่นอีกครั้งกับการหลอกล่อของเธอ เธอทิ้มแทงใส่อิทธิอีกครั้งแต่ครั้งนี้รวดเร็วยิ่งกว่า อิทธิจึงได้ก้มหลบ คมดาบเฉียดผ่านศีรษะของอิทธิไปเพียงเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเริ่มหมุนตัวอีกครั้งใช้แรงเหวี่ยงของดาบฟันเข้าที่สีข้างของอิทธิ ถ้าเขาพลาดดาบนี้จะตัดเขาออกเป็นสองส่วนได้เลย อิทธิรีบดึงดาบกลับยกมันขึ้นกันแต่ก็ถูกเตะเข้าที่ข้อเท้า ล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง

"อ๊าก โอ๊ย"อิทธิได้แต่ร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เข้าทั้งเจ็บข้อเท้าและใบหน้าที่กระแทกอย่างจังกับพื้นไม้แข็ง ๆ ดาบในมือกระเด็นหล่น ก่อนหญิงสาวจะเดินเข้ามานั่งยอง ๆ ตรงหน้าอิทธิ

"ดูท่า จะไม่ได้เรียนฝึกการใช้ดาบจากที่ไหนมา? แล้วถ้ายังถือดีแบบนี้อีก อายุคงไม่ยืนแน่จำไว้" อิทธิมองเธอเขาเพียงได้แต่นึกถึงความซวยที่ต้องมาเจอผู้หญิงแบบเธอ

'เออ เดียวฉันจะไปฝึกมาบ้างแล้วค่อยดูก่อนครั้งหน้าฉันจะเล่นเธออให้หนักเลย" อิทธิได้แต่กร่นด่าหญิงสาวในใจ เขาพยุงตัวลุกขึ้น หญิงสาวมองเขาอย่างสะใจ เธออารมณ์ดีขึ้นแล้วหลังจะได้ตีคน ทำเอาอิทธิไม่อยากเข้าใกล้ผู้หญิงแบบเธอเลย เขาพยุงตัวลุกขึ้นก่อนจะค่อย ๆ เปิดประตูห้องออกไปด้วยความอับอาย แต่ไอรินที่กำลังอารมณ์ดีก็พูดขึ้นเสียก่อน

"พรุ่งนี้มารับพวกเราไปงานเลี้ยงด้วย อย่าสายละ ไม่งั้นรู้นะว่าจะโดนอะไร" เธอพูดขึ้นพร้อมทั้งชูดาบในมือขึ้น ทำเอาอิทธิได้แต่ถอนหายใจออกมาดัง ๆ ก่อนจะปิดประตูห้องไปเบา ๆ

"ผู้หญิงบ้าอะไรใช้ดาบเก่งชะมัด แถมแรงเยอะอีกต่างหาก ดูถ้าพรุ่งนี้ต้องหาทางชิ่งหนีเธอไปให้ไวที่สุด" อิทธิรีบกลับห้องของเขาไป เขาเดินกระเผลกไปยังห้องนอนของเขา อาเชอร์ที่เห็ฯอิทธิได้รับบาดเจ็บมาก็รีบถามก่อนเอายามาทาให้ อิทธิเล่าเรื่องที่เขาสู้กับไอรินออกไป ทำเอาอาเชอร์ฟังอย่างตกใจ ยิ่งเราอาเชอร์ก็ยิ่งขำออกมาดังขึ้น ก่อนที่เขาจะบอกเรื่องของไอรินให้กับอิทธิฟัง

ไอรินด้วยเป็นลูกสาวแม่ทัพ เธอนั้นแปลกแตกต่างจากลูกสาวชนชั้นสูงทั่วไปในเมืองหลวง เธอนั้นมุ่งมั่นและตั้งใจร่ำเรียนการทหาร อีกทั้งยังมีครูดาบมากฝีมือหลายคนสั่งสอน หลายปี จนอยากจะมีใครรับมือเธอได้ เธอมีชื่อเสียงในการต่อสู้ด้วยดาบ จนใคร ๆ ต่างเกรงกลัวเธอ อิทธินั้งฟังเรื่องเล่าของไอรินมากมายก็ได้แต่กลืนน้ำลาย โชคดีมากที่เขายังรอดมาได้ เมื่อฟังเรื่องความดุร้าย เจ้าอารมณ์ของเธอ

"ทำไมนายไม่บอกให้เร็วกว่านี้ละ ฉันจะได้ไม่ไปยุ่งกับเธอ"อิทธิได้แต่บ่นออกมา ทั้งคู้พูดคุยกันอีกพักใหญ่ก่อนอาเชอร์จะขอตัวออกจากห้องไป อิทธิที่อยู่คนเดียวเขาก็ได้แต่นอนคิดเรื่อยเปื่อยไป

"ดูท่าต้องหาคนมาสอนฝึกใช้ดาบไว้ซะบ้างแล้ว" อิทธิคิดได้อย่างนั้น คนแรกที่เขานึกถึงคืออาแจ็กซ์ เจ้ายักษ์นั้นเก่งกาจการต่อสู้มาก ในสนามรบถ้าไม่มีคนรุมล้อมเขาก็ยากจะมีใครทำร้าบเขาได้จริง ๆ อิทธิจึงคิดว่าพรุ่งนี้คงต้องขอคำปรึกษากับอาแจ็กซ์ดู ก่อนจะค่อย ๆ หลับไป

รุ่งเช้าอาเชอร์ก็นำเสื้อผ้าเข้ามาให้อิทธิ แล้วบอกว่ากำหนดการงานเลี้ยงจะมีขึ้นตอนหัวค่ำ อิทธิจึงลุกขึ้นล้างหน้าล้างตาก่อนจะแต่งตัวออกไปที่ห้องทำงานของเขาแต่อาเชอร์ก็ขัดขึ้นซะก่อน

"ท่านครับ เออ..ท่านหญิงไอรีนเรียกให้ท่านไปพบตั้งแต่เช้าแล้วครับ" อาเชอร์พูดออกมาทำเอาอิทธิได้ยินก็หัวเสียทันที

"อะไรนะ แต่เช้าเลยหรอ นี้ผู้หญิงคนนั้นเป็นหง่อยหรือยังไง ทำอะไรเองไม่เป็นหรือไง?"อิทธิบ่นอย่างหัวเสีย แต่อาเชอร์ก็แนะนำให้เขาไปพบเธอก่อนแล้วค่อยหาทางชิ่งหนีออกมา อิทธิจึงได้แต่จำใจยอมเดินยังห้องของเธอ เขายืนรออยู่หน้าห้องก่อนเคาะประตูเข้าไป แต่พอเข้าไปถึงก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นทันที

"นี้!! นายหายไปไหนมา ฉันเรียกตั้งนาน จะหนีไปไหนห่ะ? หรือต้องให้ฉันสั่งสอนอีกครัง" เธอลุกขึ้นเดินเขามาใกล้อิทธิจนเขาถอยหลัง

'บ้าชิบ ผู้หญิงคนนี้ คิดจะขู่ไปถึงไหน คอยดูเถอะฉันจะแก้แค้นคืนแน่ ในสักวัน ขอสาบานเลย' อิทธิได้แต่พร่ำบ่นกับตัวเองก่อนเขาจะต้องเอยปากขอโทษหญิงสาวออกมาด้วยความจำใจที่เธอเรียกอิทธิมาก็เพื่อให้เป็นไกด์พาทัวร์รอบ ๆ ทำเอาอิทธิได้แต่กัดฟันเอาไว้และค่อย ๆ พาหญิงสาวเดินทัวร์อาคาร เขาอธิบายแบบเดียวกับที่พันโทเออมอนต์เคยพาเขาทัวร์คร่าวก่อน ขาดเพียงมุขที่ไม่ขำของเขาเท่านั้นที่อิทธิไม่ทำตาม ทั้งหมดเดินทัวร์อยู่ครึ่งวัน ก่อนจะพักทานอาหารอิทธิจึงพาเธอไปที่โรงอาหารที่มีทหารมากมายเข้าแถวรับอาหารกันอยู่ ทหารมากมายที่เห็นอิทธิและไอรินต่างรีบทำความเคารพอย่างรวดเร็ว ไอรินก็รีบเคารพตอบ

ไอรินมองดูทหารที่ทำความเคารพต่างยืนนิ่ง แม่ยอมเอามือลงเธอจึงมองอย่างงุงงงสงสัย อิทธิที่ยืนอยู่ด้านหลังจึงต้องส่งสัญญาณให้เอามือลงได้ ทั้งหมดจึงค่อย ๆ เอามือลงช้า ๆ และหลีกทางให้พวกเขา ไอรีนและอิทธิรับอาหารมานั่งทานในโรงอาหาร

"ทหารพวกนี้แปลกจริง ๆ ทำไมทำท่าทางแบบนั้นกัน ราวกับกลัวอะไรกันก็ไม่รู้" ไอรีนพูดขึ้นลอย ๆ ทำเอาอิทธิที่กำลังตักซุปอยู่ถึงกับสำลัก ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินไปเงียบ ๆ

ทั้งหมดพากันออกมาชมรอบ ๆ เมือง อิทธิพยายามทำตัวให้เงียบที่สุด เขาก้มหน้าก้มตาขี่ม้าตามหลังพวกเธอไป มีบ้างบางครั้งที่ชาวบ้านเห็นอิทธิก็ต่างหลีกหนีออกไปทำเอาไอรีนและคนของเธอต่างงุงงงกับท่าทีของพวกเขา จนอิทธิต้องพยายามโกหกว่าชาวบ้านไม่คุ้นเคยกับพวกเธอ จึงไม่กล้าเข้าใกล้ยิ่งเป็นช่วงสงครามด้วย ถึงจะไม่น่าเชื่อเท่าไร แต่ก็พอฟังขึ้น พวกเธอจึงไม่ได้สงสัยอะไรควบขี่ม้าชมไปรอบ ๆ เมือง อิทธิพอจะแนะนำบ้างบางแห่งที่เขารู้จัก ที่ไหนที่เขาไม่รู้ก็ไม่พูดอะไรหรือมั่วเนื้อหาขึ้นมา

จนพอฟ้าใกล้มืดอิทธิก็พาพวกเธอกลับห้องเพื่อเตรียมตัวไปงานเลี้ยง อิทธิจึงต้องขอตัวลาแต่ไอรีนก็พูดดักขึ้น

"อย่าคิดหนีไปไหนละ? เดียวจบงานฉันต้องให้นายพาไปพบใครบางคน"ไอรินพูดขึ้นทำเอาอิทธิต้องถามขึ้นอย่างสงสัย

"พบใครงั้นหรอ?" ไอรีนหันมาตอบคำของอิทธิทำเอาเขาถึงกลับยิ้มออกมาอย่างเจ้าเหล่ห์

"จะใครละ ก็ผู้บังคับบัญชาคนใหม่นะสิ พ่อฉันบอกให้ไปดูเขาหน่อย เพราะต้องมาอยู่ใต้บังคับบัญชาของเขานี้นะ ชาร์ล ลี เบอแกรน รู้จักใช่ไหมละ" ไอรีนพูดออกมาอย่างเบื่อหน่าย อิทธิคิดแผนการชั่วร้ายมากมายขึ้นมาทันทีที่ได้ยินเธอพูด เขารีบขอตัวลาก่อนกลับห้องไปแต่งตัว อาเชอร์ที่คอยอยู่ที่ห้องก็ช่วยเขาแต่งตัวให้เรียบร้อย

เวลาก็มืดลงทุกที่ อิทธินั่งคุยกับอาเชอร์ที่ห้องอย่างสนุกสนาน เขาเล่าเรื่องราวมากมาย จนกระทั้งเวลาล่วงเลยมาจนถึงเวลางานทั้งคู่จึงเดินไปยังสถานที่จัดงาน เป็นห้องขนาดใหญ่หรูหรา อิทธิเห็นคนมากมายเดินเข้าไปในงาน อาเชอร์อธิบายให้เขาฟัง ว่าพันโทเออมอนต์ได้เชิญทั้งเหล่าแม่ทัพนายกอง ขุนนางท้องถิ่นและเศรษฐีมากมายมาร่วมงานมากมาย ทำเอาอิทธิได้แต่บ่นออกมาเบา ๆ กับงานสุดหรูหราซึ่งทำเอาทุกคนลืมไปเลยว่านี้อยู่ในสภาวะสงครามอยู่ อิทธิถอดถอนหายใจก่อนเดินเข้าไปในงาน ก็เห็นอาแจ็กซ์ เอกัสและทหารที่ร่วมรบกับเขามาร่วมงานด้วย ทั้งหมดต่างพูดคุยทักทายกัน อิทธิเข้าไปร่วมงานจนทำให้พวกเขาเป็นกลุ่มขนาดใหญ่ คนอื่น ๆ ต่างมองมาที่พวกเขา จนตกเป็นเป้าสายตา

"อาแจ็กซ์นี้นายมีชุดดี ๆ แบบนี้ใส่ด้วยหรอ? งั้นจะนั่งก็ระวังมันปริขาดออกมาละ" เอกัสไม่ปล่อยโอกาสจิกกัดอาแจ็กซ์ไปแน่นอน แน่นอนทั้งคู่ต่างเริ่มถกเถียงกันอีกครั้ง สร้างเสียงหัวเราะไปให้คนทั้งกลุ่ม จนทั้งหมดเดินเข้างานมา ก็มีการ์ดมาขวางพวกเขาไว้

"ขอบัตรเชิญด้วยครับ" อาเชอร์จึงยื่นบัตรเชิญของอิทธิให้กับการ์ดไป เขารับมาก่อนจะปล่อยให้ทั้งหมดเข้าไป แต่เอกัสก็ไม่วายพูดทิ้งไว้ก่อนเดินเข้าไป

"การ์ดคนนั้นไม่รู้หรือยังไงว่า เขาเกือบได้หัวขาดซะแล้ว ที่ไปขวางทางปีศาจแห่งเอเดนนะ" ทำเอาอิทธิได้แต่ทำหน้าเซ็งก่อนจะด่าเอกัสไปเล็กน้อย ทำให้ทุกคนหัวเราะขำขัน

ในงานมีที่นั่งว่างอยู่รอบ ๆ เว้นที่ตรงกลางไว้สำหรับเต้นรำ มีวงดนตรีอยู่ที่มุมห้อง คอยเล่นเพลงเบา ๆ เหล่าแม่ทัพนายกค่อย ๆ ทะยอยเข้ามาจนที่นั่งเริ่มเต็ม อิทธิและคนของเขาจับจองมุม ๆ หนึ่งพูดคุยกันสนุกสนาน อิทธิก็เห็นคนทยอยเข้ามาจนเต็มงาน ทั้งพันโทเออมอนต์ที่พยายามหลบหน้าหลบตาอิทธิตั้งแต่วันนั้น และก็ไอรินที่สวมชุดราตรียาวสีดำ เดินเข้ามาในงาน เธอรับเครื่องดื่มยืนอยู่กับคนรับใช้ของเธอ มีคนมากมายเข้ามาคุยกับเธอ

อิทธิเห็นจึงพยายามหลบ แต่เหมือนจะไม่ทันแล้ว อิทธิและไอรินต่างสบตากันเข้า อิทธิรีบหลบตาแต่ไอรินกับจ้องมองมาที่เขา เธอไม่แม้จะฟังสิ่งที่คนที่เข้ามาพูดกับเธอ ก่อนเธอจะเดินแหวกคนออกมา ตรงมาหาอิทธิ ทำเอาทุกคนต่างจ้องมองมาที่เธอ อิทธิที่เห็นว่าเดินเข้ามาหาเขา อิทธิก็ไม่ขยับอะไร เขานั่งนิ่ง

ไอรินหยุดยืนข้างอิทธิ ทำให้อาแจ็กซ์ เอกัสและคนของเขาต่างมองเธอเป็นตาเดียว

"นี้ นายมาทำอะไรในงานนะ ถูกเชิญมาด้วยงั้นหรอ"ไอรินพูดขึ้นอย่างสงสัย อิทธิก็ลุกขึ้นเผชิญหน้ากับเธอ

"ก็คงอย่างนั้น พอดีมีคนเชิญผมมา" อิทธิตอบอย่างเรียบเฉย ทำเอาไอรินจ้องมองเขาอย่างนึกสงสัย

"นายไม่ใช้พลทหารธรรมดาใช่ไหม ในงานเขาเชิญแต่คนระดับสูงมา" เธอตั้งคำถามกับอิทธิทันที

"เออ...ก็คงอย่างนั้น" คำพูดของอิทธิทำเอาไอรินเริ่มมีโทสะขึ้นมา คนของอิทธิที่มองดูทั้งคู่ต่างพอจะเดาเรื่องได้ออกแล้ว อาแจ็กซ์ที่เคยเจอกับสถานะการณ์อย่างนี้กับตัวก็ได้แต่กลั้นหัวเราะอย่างเต็มที่

"ถ้าอย่างนั้นนายเป็นใคร นายไม่เคยบอกชื่อเลย"

"ก็คุณไม่เคยถาม" อิทธิตอบกลับอย่างยียวน ทำเอาไอรินถึงกับโมโหจนขึ้นเสียง

"นี้!! คิดว่าฉันโง่หรือไง นายเป็นใครกัน" เธอตะโกนออกมาเสียงดัง แต่ก่อนที่อิทธิจะได้พูดตอบอะไรพันโทเออมอนต์ก็พูดขัดจังหวะเสียก่อน

"ท่านหญิงไอริน ข้ายินดีที่ท่านมาร่วมงานกับเรา" ไอรินหันไปพูดคุยกับเออมอนต์ ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับอิทธิ

"คุณเออมอนต์ ฉันขอถามอะไรสักหน่อย ทหารที่คอยดูแลรับใช้ฉัน คนนี้เขาเป็นใครกันแน่ ดูแล้วเขาไม่เหมือนพลทหารทั่วไปธรรมดา?" ไอรินพูดขึ้นทำเอาเออมอนต์ได้แต่อ่ำ ๆ อึ่ง ๆ ก่อนจะพูดขึ้น

"เอ..อ ท่านหญิง...ครับ เออ..นี้คือ ชาร์ล ลี เบอแกรน ผู็บังคับบัญชาเมืองโควาสและแดนใต้ทั้งหมดครับ" คำพูดของเออมอนต์ทำเอาไอรินและคนอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้ ๆ ต่างตกตะลึง ไอรินนิ่งอึ้งจ้องมองใบหน้าของอิทธิก่อนจะพูดลอย ๆ ขึ้นมา

"ปีศาจแห่งอาเดน? คุณนะหรือ?"อิทธิได้แต่ยิ้มที่มุมบากเล็กน้อยก่อนจะพูดขึ้นมา

"ยินดีที่รู้จักอีกครั้ง ท่านหญิงไอริน ตอนนี้เรารู้แล้วนะว่าใครที่เป็นเจ้านายใครเป็นลูกน้องซซะทีนะครับ" คำพูดของอิทธิเรียกสติของไอริน ทำเอาเธอโมโหจนหันหลังเดินย่ำเท้าออกไปอย่างแรงก่อนหันกลับมาพูดทิ้งท้ายเอาไว้

"คุณไม่เหมือนตามที่เล่าลือกัน!!" อิทธิและคนของเขาได้แต่หัวเราะออกมาอย่างขบขันก่อนที่เรื่องทุกอย่างจะสงบลง แล้วทักหมดก็ร่วมรัปทานอาหารค่ำ บริกรก็คอยเสริฟอาหาร เออมอนต์ก็ค่อยพูดอยู่บนเวที พูดนั้นพูดนี้ เกี่ยวกับวีรกรรมมากมายของอิทธิ อีกทั้งยังพูดถึงการเตรียมการมากมายที่เขาได้ร่วมกระทำ ซึ่งผู้คนต่างตั้งใจฟัง คงมีเพียงอิทธิและคนของเขาที่ให้ความสนใจกับอาหารบนโต๊ะมากกว่า

ไอรินที่รู้สึกเสียหน้าก็ได้แต่จ้องอิทธิเขม็ง ด้วยความไม่พอใจ เธอแทบจะรับไม่ได้ว่าพลทหารที่คอยรับใช้เธอเมื่อวันก่อน เป็นปีศาจแห่งอาเดนที่เหี้ยมโหด เธอชื่นชมเรื่องราวของเขามาก แต่เมื่อได้เจอตัวจริงเธอกับผิดหวังไม่น้อย ปีศาจจากเรื่องเล่าไม่แม้จะสู้เธอได้เลย เธอจึงพยายามเลิกสนใจเขาแต่ก็รู้สึกโกรธเคืองในใจที่เขาทำราวกับเธอเป็นคนโง่

อิทธิรู้สึกเย็นที่ต้นคอของเขา ด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตรจ้องมองมายังอิทธิ จนคนอื่น ๆ ในโต๊ะสังเกตุได้

"ดูถ้าแม่ทัพหญิงคนนั้น จะโมโหคุณมากเลยนะ" อาแจ็กซ์พูดขึ้นเมื่อมองเห็นว่าแม่ทัพสาวไอรินจ้องมองอิทธิอยู่ตลอดเวลา

"ไม่รู้ว่าแม่ทัพของเราจะรอดคืนนี้ไปได้ไหม ฮิ ฮิ"เอกัสหัวเราะออกมาเบา ๆ แต่ฟังแล้วหน้าหงุดหงิด อิทธิเลยดุเขาไปเล็กน้อย

อิทธิพยายามไม่สนใจอิทธิและคนของเขาต่างรับประทานอาหารไป คนอื่น ๆ ในงานก็ค่อย ๆ พูดคุยกัน บางคนเต้นรำโดยเชิญคู่ชายหญิงออกมา อิทธินั่งมองไปรอบ ๆ งาน มันเป็นงานที่ราวกับหลุดมาจากภาพยนตร์ที่เขาดู คู่หนุ่มสาวพูดคุย ชนชั้นสูงต่าง ๆ จับกลุ่มพูดคุยกัน คงมีเพียงอิทธิและคนของเขาที่ไม่มีใครพูดคุยด้วยจนต้องพูดคุยกันเอง เล่นเกมแข่งขันกันอย่างสนุกสนาน นับว่ากลุ่มของเขาแยกตัวออกจากคนอื่น ๆ ก็ว่าได้ พวกเขาต่างหลีกเลี่ยงเข้าใกล้ อิทธิลุกขึ้นมองออกไปนอกหน้าต่าง คอยฟังเสียงเพลงที่บรรเลงอย่างสบายอารมณ์

"ท่านครับ รับเครื่องดื่มสักหน่อยไหมครับ" บริกรชายร่างใหญ่เดินเข้ามาพร้อมถาดเครื่องดื่ม อิทธิเห็นอย่างนั้นจึงหยิบแก้วเครื่องดื่มก่อนจะขอบคุณและหันกลับไปมองบรรยากาศข้างนอกอีกครั้ง ตัวเมืองโบราณที่มีแสงไฟส่องสว่างตามบ้านเรือนผู้คนเดินอยู่บนถนนด้านล่าง อิทธิยกเครื่องดื่มขึ้นจิบ แต่แล้วเงาในกระจกก็สะท้อนให้เห็นบริกรชายร่างใหญ่ที่นำเครื่องดื่มมาเสริฟให้อิทธิชักมัดออกมาจากในเสื้อ

บริกรชายชักมีดหมายฟันเข้าที่ต้นคอของอิทธิแต่เขาก้มหลบได้ทันท่วงที อิทธิพุ่งเข้าใส่บริกรชายจนเขากระเด็นไปชนเข้ากับโต๊ะที่อยู่ใกล้ ๆ จนเกิดเสียงดัง ผู้คนแตกตื่น สิ่งของตกแตกมากมาย อิทธิลุกขึ้นร้องตะโกนออกไปเสียงดัง

"มีมือสังหาร มือสังหาร ทุกคนระวังตัวไว้"อิทธิคว้าข้อมือที่ถือมีดไว้ ก่อนชกเข้าใส่ใบหน้ามือสังหารไม่ยั้ง แต่ก็ได้ยินเสียงเรียกของอาแจ็กซ์ดังขึ้นข้าง ๆ

"ระวังมีมือสังหารอีกคน" อาแจ็กซ์พุ่งเข้ามาช่วยอิทธิ บริกรชายอีกคนถือมีดพุ่งตรงเข้ามาจะแทงอิทธิ แต่อาแจ็กซ์เข้ามาขัดขวางเอาไว้ก่อน

ทั่วงานเกิดความแตกตื่นวุ่นวาย ผู้คนกรี๊ดร้องออกมา เหล่าบริกรในงานก็ค่อย ๆ เผยตัวพวกมันต่างชักอาวุธที่เก็บซ่อนเอาไว้ออกมา ไล่เข่นฆ่าคนในงาน อิทธิเห็นอย่างนั้นก็รีบพูดขึ้นอย่างร้อนรน

"ทหารทุกคนไปช่วยคนในงานเร็วเข้า รวมตัวกันไว้ ไปเร็ว"อิทธิบิดข้อมือจนมือสังหารร้องออกมาอย่างเจ็บปวดค่อย ๆ คายมือจากมีดที่เขาถือ อิทธิจึงลุกขึ้นย่ำใบที่ใบหน้ามือสังหารจนเขาสลบไป อิทธิคว้ามีดมาก่อนวิ่งเข้าไปจัดการกับมือสังหารที่อยู่ใกล้ ๆ

'มือสังหารมากขนาดนี้ งานนี้ที่นี้เป็นทะเลเลือดแน่ ๆ '

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 266 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

230 ความคิดเห็น

  1. #34 ยักษ์แดง (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2562 / 18:53
    คุณหนูเอ้ย โทษทางทหารจะโดนไหมเนี่ยเล่นซะเจ็บแสบขนาดนี้55555
    #34
    0